ترید یا معامله چیست و تریدر کیست؟

ترید یا معامله، یکی از مفاهیم اصلی اقتصادی است که شامل خرید و فروش کالا و خدمات با پرداخت هزینه آن از خریدار به فروشنده یا مبادله‌ کالا یا خدمات بین طرفین معامله است. ترید (Trade) می‌تواند در یک اقتصاد بین تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان نیز صورت بگیرد. شبکه‌ای که ترید را تسهیل می‌کند، بازار نامیده می‌شود. در بازارهای مالی، ترید یا معامله به خرید و فروش اوراق بهادار، مانند خرید سهام از بورس اوراق بهادار اشاره دارد و می‌تواند به‌ صورت مستقیم یا از طریق یک کارگزار انجام شود. این کار نیز به شکل حضوری، تلفنی یا از طریق یک پلتفرم معامله‌ آنلاین امکان‌پذیر است. در معامله، هدف کلی این است که با خرید در قیمتی پایین‌تر و فروش با قیمتی بالاتر، معمولا در یک بازه زمانی کوتاه، سود حاصل شود.

به چه کسی تریدر یا همان معامله‌گر گفته می‌شود؟

ترید چیست؟

تریدر، فردی است که در بازار مالی برای خود یا به نمایندگی از شخص یا موسسه دیگری به خرید و فروش دارایی‌های مالی می‌پردازد که هدفش کسب سود از معاملات است. تفاوت اصلی بین یک تریدر (معامله‌گر) و یک سرمایه‌گذار، مدت‌ زمانی است که شخص آن دارایی مالی را در اختیار دارد. سرمایه‌گذاران معمولا تمایل دارند افق زمانی بلند مدت را برای معاملات خود در نظر بگیرند. در حالی که تریدرها (معامله‌گران) تمایل دارند برای مدت‌ زمان کوتاه‌تری دارایی‌های خود را سرمایه‌گذاری کنند و معمولا روندهای کوتاه‌ مدت را زیر نظر دارند. تریدر، اوضاع موجود در بازار مالی را تجزیه و تحلیل می‌کند و با اتکا به داده‌های حاصل از تحلیل خود، معاملات را انجام می‌دهد و از نوسانات قیمت در بازار سود کسب می‌کند. یک تریدر می‌تواند هر شخصی باشد از یک سرمایه گذار فردی گرفته تا یک موسسه جهانی.

نیم‌نگاهی به تاریخچه ترید

همان‌طور که مشخص است، تریدینگ تاریخچه‌ای به قدمت انسان‌های اولیه دارد. اولین شکل‌ ترید، داد و ستد کالا یا انجام معاملات بدون استفاده از پول بود که شامل مبادله‌ مستقیم کالاها و خدمات می‌شد. پس از آن با اختراع پول و پیشرفت اقتصاد، معاملات و دارایی‌ها شکل دیگری به خود گرفتند و تریدرها دیگر از طریق مبادله‌ پول و ارز به ترید می‌پرداختند. به ترید بین دو معامله‌گر «ترید دوجانبه» و به ترید بین بیش از دو معامله‌گر «ترید چند جانبه» گفته می‌شود. در حالت کلی، ترید می‌تواند به دو شکل انجام شود:

بورس اوراق بهادار یکی از پیشگامان معامله‌ سهام در ایران است که به‌ صورت الکترونیکی کار خود را انجام می‌دهد. در دنیا نیز NASDAQ (نزدک) و NYSE (بورس اوراق بهادار نیویورک) از بنیان‌گذاران این حوزه هستند. تریددارایی‌های دیجیتال، مبادله یا خرید و فروش ارزهای دیجیتال – مانند بیت کوین، اتریوم، ریپل و … – یا تبدیل ارز دیجیتالی به ارز دیگر است. در حال حاضر مفهوم معامله در دنیای ارزهای دیجیتال بسیار به کار گرفته می‌شود. ارز دیجیتال، نوع دیگری از ارز است که فقط به‌ صورت دیجیتالی یا الکترونیکی و نه به‌صورت فیزیکی در دسترس است. این نوع از ارزها به دلیل اینکه نیازی به واسطه ندارند، اغلب ارزان‌ترین روش برای ترید ارز هستند. اما معاملات در زمینه‌ ارزهای دیجیتال، نیازمند مهارت تحلیل قیمت این ارزها در بازه‌های زمانی مختلف است که قبل از شروع باید نسبت به آن آگاهی داشت. معامله در دنیای ارزهای دیجیتال نیز معمولا با همان دو نوع رویکردی که در ابتدای مقاله توضیح دادیم انجام می‌شود؛ یکی به‌ صورت سرمایه‌گذاری کوتاه‌ مدت یا خرید و فروش لحظه‌ای و دیگری سرمایه‌گذاری بلند مدت.

انواع ترید از نظر بازه‌ ی زمانی

ترید چیست؟

از منظر افق زمانی و اهداف، معامله را می‌توان به دو صورت کوتاه‌ مدت و بلند مدت در نظر گرفت:

ترید کوتاه‌ مدت

در ترید کوتاه‌ مدت که همان خرید و فروش روزانه به شمار می‌رود در کسری از ثانیه یا دقیقه معاملات انجام می‌شوند. در این روش از نوسانات کوتاه‌ مدت در قیمت دارایی برای کسب سود استفاده می‌شود. در استراتژی ترید روزانه، لحظه دقیق ورود یا بسته شدن یک موقعیت معاملاتی بسیار مهم است. به همین دلیل گاهی تریدرها موقعیت خود را تنها برای یک یا چند روز باز نگه‌ می‌دارند. این نوع از معاملات می‌توانند بسیار پرسود باشند، اما به طور طبیعی دارای ریسک زیادی نیز هستند. معامله گران با تجربه، شاخص‌های فنی سهام را ارزیابی کرده و پیش‌بینی می‌کنند که آیا سهام مورد نظر، سود یا ضرر فوری خواهد داشت یا خیر.

ترید بلندمدت

تریدرهای بلند مدت در معاملات صبر بیشتری نسبت به تریدرهای کوتاه‌ مدت دارند. موقعیت‌های معاملاتی این نوع استراتژی، اغلب ماه‌ها و سال‌ها باز می‌ماند. این نوع از تریدرها برای مدت‌ زمان طولانی وارد یک موقعیت معاملاتی می‌شوند و خود را گرفتار نوسانات کوتاه‌ مدت بازار نمی‌کنند. از طرف دیگر به خاطر باز ماندن موقعیت معاملاتی‌شان هزینه‌های معاملاتی کمتری را متحمل می‌شوند. تریدرهای بلند مدت باید به دنبال شرکت‌هایی باشند که سابقه‌ ثبات و رشد قابل قبولی دارند. با اینکه شرکت‌های جدید نیز می‌توانند گزینه‌ خوبی برای کسب سود در بلند مدت باشند، اما وقتی شرکتی سابقه‌ اثبات‌ شده‌ای دارد، ممکن است سرمایه‌گذاری در آن ریسک کمتری به همراه داشته باشد.

گزینه مناسب دیگر، سهام شرکتی است که سابقه پرداخت سود سهام دارد؛ به‌ ویژه شرکتی که به‌ طور منظم میزان سود سهامش را افزایش می‌دهد. یک ترید موفق، نیاز به یک برنامه‌ استراتژیک دارد که شامل مشخص کردن اهداف کوتاه‌ مدت، بلند مدت و میزان سرمایه در دسترس برای انجام معاملات است. به‌ عنوان یک تریدر، یکی از مهم‌ترین کارهایی که می‌توانید برای افزایش شانس موفقیت خود در این بازارها انجام دهید این است که به معامله کردن به‌ عنوان یک کسب و کار نگاه کنید.

ترید بین‌المللی چه امکاناتی را در اختیار سرمایه گذاران قرار می‌دهد؟

ترید چیست؟

ترید بین‌المللی به کشورها این امکان را می‌دهد تا بازارهای خود را برای کالاها و خدماتی که ممکن است در کشورشان به آن‌ها در دسترسی نداشته باشند، گسترش دهند. به همین دلیل است که مثلا یک مصرف‌کننده ایرانی می‌تواند حق انتخاب خرید اتومبیلی چینی، ایتالیایی یا آلمانی را داشته باشد. درنتیجه‌ معامله بین‌المللی، بازارها وارد رقابت بزرگ‌تری می‌شوند و محصولات با کیفیت بالاتری به دست مصرف‌کنندگان می‌رسند. تقریبا هر نوع محصولی را می‌توان در بازار بین‌المللی پیدا کرد، مواد غذایی، پوشاک، قطعات یدکی، روغن، جواهرات، سهام، ارز و غیره. در این بازارها خدمات نیز معامله می‌شوند مانند توریسم، بانکداری، مشاوره، حمل و نقل و غیره. اگر محصولی به بازار جهانی فروخته شود، صادرات صورت می‌گیرد و محصولی که از بازار جهانی خریداری می‌شود، واردات محصول به آن کشور به‌ حساب می‌آید. ترید بین‌المللی نه‌ تنها منجر به افزایش کارایی می‌شود بلکه به کشورها این امکان را می‌دهد تا در یک اقتصاد جهانی مشارکت داشته باشند و فرصت سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی را نیز پیدا کنند.

ترید کردن چه مزایا و معایبی دارد؟

مزایا:

این مطلب را حتما بخوانید:  سفته بازی چیست و به چه کسی سفته باز می گویند؟

معایب:

انواع ترید بر اساس استراتژی

معامله‌گران بازارهای مالی مثل بازار فارکس، بازار ارزهای دیجیتال و یا حتی بازار بورس ایران با توجه به استراتژی که دارند ممکن است در دسته‌های مختلفی قرار بگیرند، اینکه کدام روش برای شما مناسب است کاملا شخصی است و شما می‌توانید با توجه به شرایط و شخصیت خودتان بهترین روش را انتخاب کنید. در ادامه انواع Trade بر اساس استراتژی در بازارهای مالی را بررسی خواهیم کرد.

یکی از انواع روش‌های خرید و فروش در بازارهای مالی Scalping است که در آن فرد می‌تواند از هر صعود، (حتی صعودهای بسیار کوتاه) به واسطه‌ی موقعیت خرید به سود برسد  و با هر افت قیمت نیز با باز کردن یک موقعیت فروش سود کند. همان‌طور که در تصویر زیر می‌بینید در این روش، شخص روند را دنبال کرده و از افت و خیزهای آن به سود می‌رسد. در ادامه ویژگی‌های این روش را برای شما بیان خواهیم کرد.

اسکلپینگ

1- در اسکلپینگ معاملاتی در بازه‌های زمانی بسیار کوتاه مدت انجام خواهند شد. 

2- شما در این روش بازه‌های زمانی یا تایم‌فریم‌های بسیار کوتاه‌مدت (معمولا 1، 2، 5 یا 15 دقیقه) را انتخاب کرده، تحلیل را انجام داده و فارغ از وضعیت بازار معاملاتی را انجام خواهید داد. 

3- یکی از مزایای Scalp Trading این است که حتی در بدترین شرایط بازارهای مالی، پیدا کردن نوسانات کوچک ممکن خواهد بود. 

4- نکته‌ی مهمی که در رابطه با اسکلپینگ وجود دارد این است که این روش ریسک بسیار بالایی دارد.

5- سود حاصل از هر خرید یا فروش در این روش بسیار کم است که به واسطه‌ی تعدد معاملات سود به دست آمده مقدار قابل توجهی خواهد شد. (البته امکان استفاده از اهرم نیز وجود دارد که باید به ریسک آن توجه کرد)

6- لازم به ذکر است که شخصی که روش اسکلپینگ را انتخاب کرده باشد معملاتی را در مدت‌زمان چند ثانیه تا چند دقیقه انجام خواهد داد.

7- یک اسکلپر زمانی که معاملات باز دارد باید کاملا بر روی صفحه‌ی مانیتور متمرکز شود و روند و نمودار قیمتی را لحظه به لحظه دنبال کند به عبارت دیگر زمانی که یک موقعیت باز داشته باشد نمی‌تواند به کار دیگری رسیدگی کند که این مورد را می‌توان به عنوان یکی از معایب روش اسکلپ دانست.

اگر معاملات شما از چند دقیقه تا یک روز طول بکشند اصطلاحا گفته می‌شود که شما یک Day trader هستید. در این روش، ریسک نسبت به روش قبل یعنی اسکلپینگ کمتر است. (در بسیاری از مواقع Scalp trading و Day trading در یک دسته قرار می‌گیرند) در ادامه به بیان ویژگی‌های این روش خواهیم پرداخت.

1- سود حاصل از معاملات یک Day Trader معمولا از یک اسکلپر بیشتر است.

2- تعداد معاملات یک معامله‌گر روزانه کمتر از یک اسکلپر است.

3- در صورتی که به تحلیل‌ها مسلط باشید و مدیریت سرمایه را نیز رعایت کنید معمولا برآیند سود شما در طول یک ماه نسبت به دیگر روش‌ها بیشتر است. (بر اساس تحقیقات انجام شده) 

4- موقعیت انجام مبادله در روش Day Trading نسبت به اسکلپینگ کمتر است.

5- در Day Trading تام‌فریم‌های 15 و 30 دقیقه، یک و چهارساعته برای تحلیل نمودار قیمتی و سپس انجام خرید یا فروش، مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در روش Swing Trading حمایت‌ها و مقاومت‌ها را مشخص می‌کنیم و سپس معاملات خرید را در کف و معاملات فروش را در سقف‌ها انجام می‌دهیم. (البته باید توجه داشته باشید که ما برای درک مفهوم سوئینگ یک نمودار رنج (Range) را آورده‌ایم اما در واقعیت ممکن است با دیگر شرایط نیز برخورد کنید) در ادامه‌ جزئیات بیشتری از این روش را برای شما شرح خواهیم داد.

سویینگ تریدینگ

1- معاملاتی که به روش سوئینگ انجام شوند می‌توانند بین یک روز تا چند هفته به طول انجامند. درواقع می‌توان گفت که Swing Trading یک روش معامله‌گری میان‌مدت است.

2- برای انجام تحلیل می‌توان تایم‌فریم را یک ساعته، یک روزه و تایم‌های مابین این دو تنظیم کرد.

3- سوئینگ را می‌توان به عنوان روش نوسان‌گیری معرفی کرد، درواقع معامله‌گران در این روش از نوسان‌های پیش آمده به سود می‌رسند و همان‌طور که می‌دانید یک نوسان حتی اگر صعودی باشد چند بار اصلاح قیمت را نیز تجربه می‌کند که در روش‌های پیشین با رسیدن به اصلاحات در یک روند صعودی، فرد اقدام به بستن موقعیت (Position) خود می‌کرد اما در روش سوینگ توجهی به این اصلاحات جزئی نخواهد شد.

4- همان‌طور که پیش از این نیز گفته شد در صورتی که شما یک سوئینگ تریدر باشید در حمایت‌ها اقدام به باز کردن موقعیت خرید و در مقاومت‌ها اقدام به باز کردن موقعیت فروش خواهید کرد. در چنین وضعیتی گاهی یک ارز دیجیتال یا جفت‌ارز و… به مقاومت رسیده و از آن عبور می‌کند، در چنین شرایطی شما از کسب سود بیشتر جا خواهید ماند چراکه به دلیل آنکه شما یک Swing Trader هستید باید به اصول آن متعهد باشید.

در روش Position Trading مقیاس بزرگ‌تری نسبت به روش‌های پیشین در نظر گرفته می‌شود، در این روش نه به نوسانات کوتاه توجه خواهد شد و نه صرفا سقف‌ها و کف‌های قیمتی. درواقع یک معامله‌گر در این روش به دنبال روند است و سعی می‌کند که در طول روند موقعیت (Position) خود را باز بگذارد و از این طریق به سود برسد. در ادامه ویژگی‌های این روش را خواهیم آورد.

1- مدت‌زمان باز بودن یک موقعیت (Position) در روش پوزیشن بین چند روز تا چند ماه متغیر است.

2- تحلیلگری که قصد فعالیت به روش Position Trading را داشته باشد در هنگام تحلیل، تایم‌فریم نمودار را بر اساس زمان روزانه و هفتگی تنظیم می‌کند.

3- معامله‌گر همواره به دنبال یک روند صعودی یا نزولی است و به این ترتیب با پیدا کردن یک روند و اطمینان از آن وارد معامله شده و تا انتهای روند معامله را باز نگه می‌دارد تا به سود برسد.

4- معامله‌گران در این روش استرس کمتری را تجربه خواهند کرد.

5- از دیگر ویژگی‌های روش Position که می‌توان آن را یک مزیت نیز به حساب آورد عدم نیاز به صرف زمان در مقابل مانیتور است، درواقع زمانی که شما به عنوان یک پوزیشن تریدر، موقعیتی را باز می‌کنید با توجه به اینکه موقعیت میان‌مدت یا بلندمدت به حساب می‌آید نیازی نیست که شما ساعت‌ها حرکت جفت‌ارز، رمزارز یا سهم را زیرنظر داشته باشید.

6- روش Position Trading برای کسانی مناسب است که صبر کافی برای به ثمر نشستن معاملات خود را دارند و این روش برای هر شخصی مناسب نیست. یک تریدر معمولا باید چند هفته تا چند ماه در انتظار سود باشد.

تفاوت سرمایه گذاری با تریدینگ

فعالین بازارهای مالی به سه دسته‌ی هودلر، سرمایه گذار و تریدر تقسیم می‌شوند، هودلرها افق سرمایه‌گذاری بلندمدت دارند و حتی با افت ارزش یک دارایی آن را به فروش نمی‌رسانند چراکه افق سرمایه‌گذاری بسیار بلندمدتی را دارند. سرمایه گذاران بسیار شبیه به هودلرها هستند با این تفاوت که یک سرمایه‌گذار سعی می‌کند که یک دارایی را که فکر می‌کند در آینده باارزش شود را پیدا کند، آن را در قیمت مناسب خریداری کند و سپس پس از کسب سود (که ممکن است مثلا 2 سال طول بکشد) اقدام به فروش آن دارایی می‌کند. درواقع تفاوت هودلر و سرمایه‌گذار همین است که هودلر به فروش فکر نمی‌کند مگر در بازه‌ی بسیار طولانی (مثلا 10 سال یا بیشتر) در حالی که سرمایه‌گذار یک دارایی که در حال حاضر قیمت مناسبی دارد را پیدا می‌کند و زمانی که سود لازم را کسب کرد به دنبال دارایی مناسب دیگری برای سرمایه‌گذاری می‌گردد.

این مطلب را حتما بخوانید:  سیو سود چیست؟

اما در طرف دیگر تریدرها را داریم که معاملات معمولا کوتاه‌مدتی را انجام می‌دهند و با کسب سود از معامله خارج خواهند شد. در ادامه تفاوت سرمایه گذاری و با Trading را به صورت موردی بررسی خواهیم کرد.

1- تحلیل تکنیکال در Trading مهم‌تر است در حالی که تحلیل بنیادی برای سرمایه گذار از اهمیت بیشتری برخوردار است.

2- در سرمایه گذاری افراد به نوسانات توجه نمی‌کنند و فقط روند بلندمدت را موردبررسی قرار می‌دهند در حالی در در تریدینگ افراد سعی می‌کنند از نوسانات به سود برسند.

3- در تریدینگ افراد به دنبال یک بستر (بروکر، صرافی و…) با حجم معاملات بالا هستند که بتوانند معاملات سریع‌تری را با قیمت دلخواه خود انجام دهند در حالی که حجم معاملات در صرافی، بروکر و… برای یک سرمایه‌گذار اهمیت چندانی ندارد چراکه سرمایه‌گذار یک بار برای یک بازه‌ی طولانی خرید را انجام می‌دهد اما در تردینگ، فعالین بازار به دفعات موقعیت‌هایی (Position) را خواهند داشت.

4- سرمایه‌گذاران یک دارایی را با قیمت پایین خریداری می‌کنند و پس از افزایش قیمت دارایی (سهام شرکت، جفت‌ارز، ارز دیجیتال و…) و با کسب سود آن را به فروش می‌رسانند در حالی که در تریدینگ، افراد می‌توانند هم از بالا رفتن قیمت (با انجام معاملات خرید) سود کسب کنند و هم از افت قیمت (با انجام معاملات فروش) به سود برسند.

5- معامله‌گران امکان استفاده از امکاناتی همچون اهرم و مارجین را دارند که در عین بالا بردن ریسک معاملات می‌تواند سود و ضرر را چند برابر کند در حالی که در سرمایه‌گذاری از روش خرید نقدی (Spot) استفاده می‌شود.

6- معمولا در تردینگ افراد شغل دیگری ندارند و ساعات طولانی در مقابل مانیتور هستند تا بتوانند سود لازم را از نوسانات کسب کنند در حالی اگر اگر روش سرمایه‌گذاری را انتخاب کنید احتمالا شغل دیگری دارید و تنها قصد سرمایه‌گذاری و کسب سود از دارایی‌های خود را دارید.

7- بازه‌ی زمانی یکی دیگر از تفاوت‌های موجود است، در سرمایه گذاری خرید در لحظه انجام می‌شود و دارایی برای مدت طولانی نگه‌داری می‌شود، در حالی که در روش Trading ممکن است چندین موقعیت در طول یک روز باز و بسته شود.

با وجود تفاوت‌هایی که بین تریدینگ و سرمایه‌گذاری وجود دارد، برخی اصول در زمان فعالیت در یک بازار مالی بسیار مهم هستند که در صورت رعایت نکردن آنها فارغ از اینکه شما به کدام روش فعالیت می‌کنید متضرر خواهید شد، به عنوان مثال مدیریت سرمایه یکی از مهم‌ترین اصول اولیه است که یک فرد زمانی که وارد بازار مالی می‌شود باید حتما آن را آموزش ببینید و البته مهم‌تر آنکه، به آن پایبند باشد. موضوع دیگر احساسات افراد و فعالین بازارهای مالی است. زمانی که شما اقدام به فعالیت در بازارهای مالی کنید باید بتوانید احساسات خود را کنترل کنید در غیر این صورت در بازار مالی متضرر خواهید شد چراکه به دلیل فشار روانی تصمیمات غلط بیشتری را خواهید گرفت و از طرف دیگر سلامتی خود را از دست خواهید داد که به مراتب مهم‌تر از سود کردن در بازار است.

مارکت‌ های قابل ترید در ایران

مارکت های قابل ترید در ایران

علی‌رغم وجود محدودیت‌های موجود به دلیل تحریم‌ها، فعالین بازارهای مالی در ایران می‌توانند از چند بازار مختلف در کنار بازارهای مالی داخلی سودهایی را کسب کنند. یکی از مزایای آشنایی با بازارهای مالی مختلف این است که معمولا در هر زمانی یکی از بازارهای مالی در شرایط خوبی به سر می‌برد در حالی که باقی بازارهای مالی ممکن است در شرایط خنثی یا منفی باشند در نتیجه با آگاهی از انواع بازارهای مالی در ایران و آشنایی با ویژگی‌هایی که خاص هر بازار مالی است می‌توانید در تمام مواقع سود قابل‌قبولی را به دست آورید.

بازارهای داخلی ایران شامل بورس اوراق بهادار تهران، فرابورس ایران، بورس کالا و بورس انرژی هستند. اما همان‌طور که گفتیم شما علاوه بر بازارهای داخلی می‌توانید در بازارهای مالی خارجی نیز فعالیت کنید. به عنوان مثال بازار فارکس که یک بازار مالی برای خرید و فروش جفت‌ارزهایی همچون EUR/USD است و یا بازار ارزهای دیجیتال که بستری برای تبادل ارزهای دیجیتال همچون بیت کوین و اتریوم را برای فعالین مهیا کرده است. اما بازارهای مالی دیگری نیز وجود دارند که به کاربران امکان سرمایه گذاری و خرید و فروش سهام شرکت‌های مطرح همچون اپل را فراهم می‌کنند. بازار نزدک (NASDAQ) همان جایی است که می‌توانید سهام شرکت‌های مطرح را در آن معامله کنید. بازار بورس نیویورک (NYSE) دیگر بازار مالی آمریکایی است که سهام شرکت‌هایی از جمله علی بابا در آن معامله می‌شود.

سخن پایانی

امروزه فعالیت در بازارهای مالی بسیار رایج است و بسیاری از افراد حتی اگر اطلاعات تخصصی از این بازارها نداشته باشند آن را بسیار شنیده‌اند. فعالیت در بازارهای مالی به دلیل در دسترس بودن ابزارهای موردنیاز بسیار راحت‌تر شده است برای این کار کافی است که شما سرمایه‌ی اولیه و یک اینترنت پرسرعت برای شروع فعالیت داشته باشید تا بتوانید به درآمد برسید. البته در کنار ابزار مورد نیاز برای ترید کردن شما باید مهارت کافی در انواع تحلیل داشته باشید، با گذراندن دوره آموزش ارز دیجیتال علاوه بر تسلط به انواع تحلیل می‌توانید فرصت‌های پنهان موجود در بازارارزهای دیجیتال را نیز به خوبی شناسایی کنید و به این ترتیب به سود برسید. توصیه می‌شود که پیش و بیش از سرمایه‌گذاری مالی، سرمایه‌گذاری بر روی خودتان یعنی آموزش را جدی بگیرید و برای آن زمان بگذارید. کسب مهارت با توجه به بازاری که قصد فعالیت در آن را دارید یکی از ضروری‌ترین پیش‌نیازهای فعالیت در یک بازار است.

سعی ما بر این بود تا در این مقاله انواع ترید را بررسی کنیم، شما با مطالعه‌ی این مقاله و با توجه به شرایط، شخصیت و روحیات خودتان می‌توانید بهترین نوع را انتخاب کنید.

سوالات متداول

۱- تریدها از لحاظ بازه‌ی زمانی به چند دسته تقسیم می‌شوند؟

کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت

۲- دسته‌بندی معاملات از لحاظ استراتژی به چه ترتیب است؟

 Scalp Trading، Day Trading، Swing Trading و Position Trading

۳- معامله‌گران ایرانی در کدام بازارهای مالی فعالیت می‌کنند؟

بازارهای مالی داخلی از جمله بورس اوراق بهادار تهران، فرابورس ایران، بورس کالا و بورس انرژی و بازارهای مالی خارجی شامل بازار فارکس، بازار ارزهای دیجیتال، بازار نزدک (NASDAQ) و بازار نیویورک (NYSE)

۴- تفاوت عمده‌ی تریدر و سرمایه‌گذار چیست؟

در سرمایه‌گذاری افراد به دنبال دارایی با قیمت پایین هستند تا در آینده آن را با قیمت بالاتر به فروش برسانند در حالی که یک تریدر ممکن است حتی با باز کردن موقعیت فروش از افت قیمت هم به سود برسد. علاوه بر این مدت زمان باز نگه داشتن یک موقعیت دیگر تفاوت عمده‌ی در میان معامله گران و سرمایه گذاران است، تریدرها معمولا به دنبال کسب سود در بازه‌ی زمانی کوتاه‌تری هستند.

به این مقاله امتیاز دهید
(۱۸۸ رای) ۴.۴
۱۲۳۴۵