Lines_Background
مینی‌دوره رایگان درآمد روزانه ۱۰۰ دلار از فارکس
00روز
00ساعت
00دقیقه
00ثانیه
ثبت‌نام رایگان
لوگو خانه سرمایه
آموزش ترید از صفر صفر

مفاهیم ارز دیجیتال

alt for image number
هش در بلاکچین چیست؟ : توضیح ساده و کامل همه مفاهیم

هش در بلاکچین به عنوان عنصر حیاتی و یکی از ستون‌های اساسی دنیای این فناوری، نقش بسیار مهمی در عملکرد شبکه ایفا می‌کند و به عنوان نمادی از امنیت رمزنگاری شناخته می‌شود. همچنین به دلیل اینکه هش به صورت یک تابع محاسباتی، داده‌های ورودی را به یک رشته کاراکتر کوچک‌تر با خصوصیت‌های ثابت و غیر قابل پیش‌بینی تبدیل می‌کند؛ امنیت و یکپارچگی اطلاعات در بلاکچین تامین می‌شود. از این‌رو، هش یکی از شاخص‌های امنیت و شفافیت در بلاکچین است. بنابراین، درک دقیق و صحیح از نقش و اهمیت هش در بلاکچین، یکی از الزامات مهم برای ساختاردهی و انجام عملکردهای موثر و پایدار این فناوری نوین محسوب می‌شود. در این مطلب، به کشف جزئیات هش و اینکه هش در بلاکچین چیست می‌پردازیم تا رازهای پنهان این دنیا را کشف کنیم.

هش در بلاکچین چیست؟

هش در بلاکچین، به عنوان یک امضای دیجیتالی برای تایید صحت و امنیت تراکنش‌ها عمل می‌کند و در فرایند ایجاد بلاک‌ها و ارتباط آن‌ها با یکدیگر، نقش حیاتی دارد. توابع هش یا توابع یک‌طرفه، ابزارهای رمزنگاری هستند که داده‌های ورودی را به یک رشته خروجی ثابت و خاص به نام هش تبدیل می‌کنند. این تابع به طور یک‌طرفه عمل می‌کند. یعنی نمی‌توان از هش اولیه، به داده اصلی بازگشت. توابع هش، نقش بسیار حیاتی را در دنیای فناوری اطلاعات، ایفا می کنند و به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در زمینه امنیت اطلاعات شناخته می شوند. این توابع فوق‌العاده، بر اساس الگوریتم‌های پیچیده رمزنگاری و تابع‌های ریاضی عمل می‌کنند. با استفاده از توابع هش، می‌توان تمامیت و امنیت داده را تضمین کرد زیرا حتی یک تغییر کوچک در داده ورودی باعث تولید مقدار هش کاملا متفاوت می‌شود. داده ورودی تابع هش می‌تواند از بی‌نهایت کاراکتر تشکیل شده باشد اما خروجی این تابع همیشه طول ثابت دارد.

توابع هش در بلاکچین را می‌توانند به عنوان جادوگران دیجیتال توصیف کرد، زیرا قدرت شگفت‌انگیزی برای تبدیل داده‌ها به یک رشته مخصوص و غیر قابل‌پیش‌بینی دارند، همچون جادوگرانی، با قدرت ویژه‌ خود، دنیای دیجیتال را به بستری شگفت‌انگیز و جذاب تبدیل می‌کنند. این جادوگران دیجیتال، با سحر و فریب خود، در حفظ تمامیت و امنیت در قلمرو بلاکچین تلاش می‌کنند تا اطلاعات را به یک مسیر امن و شفاف تبدیل کنند. آن‌ها اطلاعات را به یک ترکیب منحصر به فرد و جادویی تبدیل می‌کنند و با قدرت بسیار بالا خود، از هر گونه ناهمخوانی و تلاش برای تبدیل شدن به واقعیت پیشگیری می‌کنند.

هش در بلاکچین

ویژگی های هش در بلاکچین چیست؟

توابع هش،‌ برای ایجاد امنیت و محرمانگی در اطلاعات و همچنین برای تایید اصالت و تمامیت داده‌ها نیز بسیار موثر هستند. این توابع ویژگی‌های منحصر به فردی دارند که آن‌ها را از سایر روش‌های رمزنگاری متمایز می‌کند. با هم به برخی از مهم‌ترین ویژگی‌های تابع هش در بلاکچین می‌پردازیم.

قطعیت هش در بلاکچین

قطعیت هش در بلاکچین به معنای اطمینان از صحت و صحت‌پذیری اطلاعات و تراکنش‌های ثبت شده در بلاکچین است. این ویژگی به دلیل ساختار غیر قابل تغییری که بلاکچین دارد، به وجود می‌آید. هر بلاک در بلاکچین از یک هش تشکیل می‌شود که شامل اطلاعات بلاک قبلی، اطلاعات تراکنش‌های جدید و یک مقدار عددی یک‌ بار مصرف (Nonce) است. این هش بر اساس الگوریتم تابع هش ساخته شده و هر تغییر کوچک در داده‌‌ها موجب تغییر کامل در مقدار هش می‌شود. به عبارت دیگر، اگر یک فرد تلاش کند تاریخچه تراکنش‌ها را تغییر دهد، باید تمام بلاک‌های بعدی را نیز تغییر دهد که این کار بسیار پیچیده و غیر ممکن است. با یک مثال ویژگی قطعیت هش در بلاکچین را بیشتر درک می‌کنیم.

  • فرض کنید یک بلاکچین داریم که شامل دو بلاک است. بلاک اول شامل تراکنش‌های A و B است و بلاک دوم شامل اطلاعات تراکنش C و D است. هر بلاک دارای یک هش منحصر به فرد است که بر اساس اطلاعات داخل آن بلاک، محاسبه می‌شود. حالا فرض کنید یک فرد تلاش کند تاریخچه تراکنش‌ها را تغییر دهد و به جای تراکنش B، تراکنش E را در بلاک اول قرار دهد. این تغییر باعث تغییر کامل در مقدار هش بلاک اول می‌شود. اما به دلیل وجود ویژگی قطعیت هش در بلاکچین، این تغییر نه تنها در بلاک اول، بلکه در تمام بلاک‌های بعدی نیز تاثیر خواهد داشت.

بنابراین،‌ اگر فرد مورد نظر تاریخچه تراکنش‌ها را تغییر دهد، باید تمام بلاک‌های بعدی را نیز تغییر دهد. این عمل بسیار سخت و غیر ممکن است زیرا برای هر تغییر در یک بلاک، باید مقادیر هش تمام بلاک‌های بعدی نیز مجدد محاسبه شوند. به این ترتیب، با وجود ویژگی قطعیت هش در بلاکچین، اطلاعات و تراکنش‌های ثبت شده در بلاکچین نمی‌توانند تغییر یابند یا از بین بروند و اطمینان حاصل شده از صحت اطلاعات بسیار بالا است.

غیر قابل پیش بینی بودن هش در بلاکچین

ویژگی غیر قابل‌پیش‌بینی بودن در هش بلاکچین به این معنا است که هش یک بلاک بر اساس داده‌‌های موجود در آن بلاک محاسبه می‌شود و این محاسبات به طور کاملا تصادفی و غیر قابل پیش‌بینی انجام می‌شود. برای محاسبه هش یک بلاک، از یک الگوریتم هش مانند SHA-256 استفاده می‌شود که باعث تولید یک مقدار هش با طول ثابت است. الگوریتم هش به گونه‌ای طراحی شده است که حتی با تغییری کوچک در ورودی، خروجی به طور کاملا تصادفی تغییر کند. به عبارت دیگر، حتی با تغییر یک بیت در داده ورودی، هش نهایی کاملا متفاوت تولید می‌شود.

بنابراین، وقتی یک بلاک اطلاعات جدید را در خود ذخیره می‌کند، هش جدید برای آن محاسبه می‌شود. هش جدید کاملا غیر قابل پیش‌بینی است و هیچ کس نمی‌تواند به راحتی پیش‌بینی کند که هش جدید چگونه خواهد بود. این ویژگی امنیتی بسیار مهم هش در بلاکچین است.

مقاومت در برابر برخورد هش در بلاکچین

مقاومت در برابر برخورد یکی از ویژگی‌های مهم هش در بلاکچین بوده که به معنای این است که اطلاعات یک بلاک یا تراکنش نمی‌تواند به راحتی تغییر یا حذف شود. این ویژگی از اهمیت بسیاری برای امنیت و اعتبار داده‌های ذخیره شده در بلاکچین برخوردار است. زمانی که یک تراکنش یا بلاک به بلاکچین اضافه می‌شود، یک مقدار هش (Hash) منحصر به فرد برای آن تولید می‌شود که به عنوان اثبات داده‌ها و تغییر ناپذیری آن‌ها عمل می‌کند. اگر حتی کوچک‌ترین تغییر در داده‌های بلاک اعمال شود، هش تولید شده برای‌ آن، تغییر خواهد کرد و این تغییر به سرعت توسط سایر نودهای بلاکچین (Blockchain Nodes) تشخیص داده خواهد شد.

برای مثال فرض کنید یک بلاکچین شامل یک بلاک با دو تراکنش زیر است :

  • تراکنش 1: ارسال 10 واحد بیت کوین از آدرس A به آدرس B
  • تراکنش 2: ارسال 5 واحد بیت کوین از آدرس C به آدرس D

هش این بلاک مثلا به شکل ABC123 است. حالا فرض کنید یک هکر تصمیم می‌گیرد تراکنش اول را تغییر دهد و به جای ارسال 10 واحد بیت کوین، مقدار آن را به 100 واحد بیت کوین تغییر دهد. با اعمال این تغییر، هش بلاک نیز تغییر خواهد کرد و ممکن است برای مثال به شکل XYZ789 باشد، چون بلاکچین دارای ویژگی مقاومت در برابر برخورد است؛ سایر نودهای بلاکچین که کپی از همان بلاک را دارند، با مقایسه هش‌های خود با هش تغییر یافته، متوجه تغییرات خواهند شد. آن‌‌ها متوجه خواهند شد که هش جدید (XYZ789) با هش اصلی (ABC123) مطابقت ندارد و این نشان‌دهنده تغییرات نادرست است.

بنابراین، حمله‌ای که توسط هکر انجام شده است، توسط سایر نودهای بلاکچین شناسایی و رد خواهد شد. این ویژگی هش در بلاکچین از اهمیت بسیاری برای حفظ امنیت و اعتبار داده‌های درون آن برخوردار است.

برخی از توابع هش در بلاکچین

توابع هش (Hash Functions) ابزارهای بسیار قدرتمند و اساسی در حوزه امنیت اطلاعات و رمزنگاری هستند. این توابع به صورت یک الگوریتم ریاضی طراحی شده‌اند که یک متن ورودی را به یک مقدار هش یا هش کد تبدیل می‌کنند. خروجی این توابع به صورت یک مقدار ثابت است. توابع هش در بلاکچین به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارها برای ایجاد امنیت و اعتبارسنجی داده‌‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این بخش، به بررسی برخی از توابع هش رایج و معروف در این حوزه می‌پردازیم.

تابع SHA-1

این تابع هش از خانواده الگوریتم‌های SHA (Secure Hash Algorithm) و توسط NSA ساخته شده است. تابع SHA-1 یکی از اولین توابع هش مورد استفاده در برنامه‌ها و پروتکل‌های امنیتی بود. خروجی تابع SHA-1، یک مقدار هش 160 بیتی است که به صورت رشته‌ای از اعداد و حروف hexadecimal نمایش داده می‌شود. هر مقدار هش SHA-1 شامل 40 نویسه هگزادسیمال (A-F و 9-0) است. اما متاسفانه امنیت SHA-1 با گذر زمان به خطر افتاده و شواهدی موجود است که نشان می‌دهد با استفاده از تکنیک‌های معاصر، امکان تولید مقدار هش تکراری و تداخل روی این الگوریتم وجود دارد. به همین دلیل، SHA-1 در حال حاضر توصیه نمی‌شود.

قفل قرمز رنگ برای تابع SHA-1

تابع SHA-2

تابع SHA-2 از خانواده توابع هش امنیتی است که برای تولید مقادیر هش با اندازه‌های مختلف بیتی استفاده می‌شود. در SHA-2، مقادیر هش با اندازه‌های 224، 256، 384، 512 بیت تولید می‌شوند. SHA-2 از الگوریتم‌های جدیدتر و پیچیده‌تری نسبت به نسل قبلی خود (SHA-1) استفاده می‌کند که باعث افزایش امنیت و پایداری الگوریتم می‌شود. به طور کلی، تابع SHA-2 به دلیل قدرت، امنیت و پایداری بالا، یکی از الگوریتم‌های هش امنیتی موثر و استاندارد در حوزه امنیت اطلاعات شناخته می‌شود.

تابع SHA-3

الگوریتم SHA-3 یک استاندارد از موسسه ملی استانداردها و تکنولوژی‌های استاندارد (NIST) است. این الگوریتم از یک ساختار جدید به نام Keccak بهره می‌برد که باعث نوآوری‌های امنیتی و بهبودهای ارزیابی در مقایسه با نسخه‌های قبلی SHA می‌شود. از جمله ویژگی‌های SHA-3 می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مقاومت در برابر حملات 51 درصدی؛
  • سرعت بالا در محاسبات هش؛
  • قابلیت اجرا بر روی تعداد وسیعی از دستگاه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری؛
  • کارایی و ایمنی.

تابع SHA-3، با خصوصیات امنیتی و عملکرد برتر خود، به عنوان یک انتخاب قوی برای توابع هش در برنامه‌های امنیتی، امنیت سیستم‌ها و امنیت اطلاعات شناخته شده است.

تابع SHA-256

الگوریتم SHA-256 یک الگوریتم تابع هش امن و پرکاربرد است که برای تولید یک مقدار هش 256 بیتی از ورودی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این الگوریتم بخشی از خانواده الگوریتم‌های SHA بوده و امکان تولید یک مقدار هش از یک پیام یا داده ورودی را فراهم می‌کند. این الگوریتم به دلیل داشتن برخی ویژگی‌ها از الگوریتم‌های محبوب و قابل اعتماد به شمار می‌آید. حال به بعضی از ویژگی‌های SHA-256 می‌پردازیم.

  • استفاده از الگوریتم پیچیده و ایمن برای محاسبه هش؛
  • سرعت محاسبات بهتر نسبت به برخی از الگوریتم‌های تابع هش دیگر؛
  • مقاومت در برابر تغییرات کوچک در ورودی؛
  • مقاومت در برابر حملات تزریق داده؛
  • همخوانی با استانداردهای امنیتی و رمزنگاری بین‌المللی؛
  • پشتیبانی از استفاده در سیستم‌های امنیتی و بانک‌های اطلاعاتی؛
  • نگهداری و انتقال داده‌های مهم با استفاده از هش‌های ایجاد شده توسط SHA-256.

در کل، SHA-256 با ویژگی‌های امنیتی قوی، سرعت محاسباتی مناسب و قابلیت استفاده در انواع مختلف برنامه‌ها و سیستم‌ها، یکی از الگوریتم‌های امنیتی حیاتی و مورد توجه در حوزه امنیت اطلاعات به شمار می‌رود.

توابع MD

MD (Message Digest) یک مجموعه از الگوریتم‌های تابع هش است که برای تولید یک خروجی هش منحصر به فرد و موثر از یک ورودی دلخواه استفاده می‌شود. این الگوریتم‌ها برای استفاده در امور امنیتی و رمزنگاری و همچنین بررسی صحت داده‌ها از طریق کنترل خطای هش (Hash Validation) به کار می‌روند. خانواده الگوریتم‌های MD شامل الگوریتم‌های MD2، MD4، MD5 و MD6 است.

  • MD2 : یک تابع با طول هش 128 بیتی است که در دهه 1980 توسط Ronald Rivest عرضه شد. این الگوریتم به دلیل آسیب‌پذیری‌های امنیتی و کارایی پایین، در حال حاضر از دور استفاده خارج شده است.
  • MD4 : الگوریتمی با طول هش 128 بیتی است که برای تولید مقدار هش استفاده می‌شود. این الگوریتم در سال 1990 ارائه شد و به دلیل نقاط ضعف موجود در این الگوریتم، استفاده از آن پیشنهاد نمی‌شود.
  • MD5 : هر چند که در گذشته به عنوان یکی از پرکاربردترین الگوریتم‌های تابع هش در بلاکچین شناخته می‌شد، اما به دلیل ضعف‌ها و مشکلات امنیتی، استفاده از آن در برنامه‌های حساس امنیتی سفارش نمی‌شود.
  • MD6 : این الگوریتم از ساختار درختی با متغیرهای اندازه‌گیری هش دلخواه برای بهبود امنیت و کارایی استفاده می‌کند. MD6 از امکاناتی مانند اطلاعات شفاف برخوردار است که این امکان به تحلیل‌پذیری و اعتماد بیشتر به این الگوریتم کمک می‌کند. در عین حال،‌ MD6 در مقایسه با الگوریتم‌های هش قدیمی‌تر، بهبودهای قابل توجهی ارائه کرده است. به همین دلیل، به عنوان یکی از الگوریتم‌های تابع هش پیشرفته و امن شناخته می‌شود که برای برنامه‌ها و سیستم‌هایی که نیاز به امنیت بالا و کارایی مطلوب دارند، توصیه می‌شود. این الگوریتم تابع هش دارای مزایای امنیتی قوی و توانایی مقابله با حملات مختلف، بوده است. همچنین به عنوان یک گزینه ایده‌آل برای استفاده در محیط‌های امنیتی حساس مورد توجه محققان و توسعه‌دهندگان است.

تابع RIPEMD

RIPEMD در واقع مخفف عبارت Race Integrity Primitives Evaluation Message Digest است. این الگوریتم یک تابع هش پایدار و قابل اعتماد است که از ساختار مرحله‌ای برای محاسبه هش استفاده می‌کند. این نوع ساختار،‌ مراحل دقیقی را اجرا می‌کند که از مقاومت قابل توجهی در برابر تداخل‌های تصادفی بهره‌مند است. خانواده تابع RIPEMD از نسخه‌های 128، 160، 256 و 320 بیتی تشکیل شده است. ایده توسعه RIPEMD بر اساس MD4 است. به خاطر خصوصیات بارز امنیتی، پایداری و عملکرد مطمئن، RIPEMD به عنوان یک ابزار قدرتمند در برخی از محیط‌ها و فناوری‌های پیشرفته به کار گرفته می‌شود.

تابع Whirlpool

تابع Whirlpool، یک تابع هش امن و قوی است که به طور اختصاصی برای کاربردهای امنیتی و رمزنگاری طراحی شده است. این تابع هش با توجه به اصول و زبان ریاضی پیچیده، یک الگوریتم محاسبه مقادیر هش از داده‌های ورودی مختلف ارائه می‌دهد. Whirlpool از ساختارهای الگوریتمی پیشرفته استفاده می‌کند که امکان تولید یک مقدار هش 512 بیتی را فراهم می‌کند.

نقش هش در بلاکچین

در بلاکچین، توابع هش به طور گسترده برای ایجاد امنیت و تصدیق انتقال داده‌ها و تراکنش‌ها استفاده می‌شود. نحوه استفاده از توابع هش در بلاکچین به این صورت است:

  • تراکنش‌ها : هنگامی که یک تراکنش انجام می‌شود، داده‌های مربوط به تراکنش مانند مبلغ، فرستنده، گیرنده و… با استفاده از یک تابع هش به یک مقدار هش تبدیل می‌شود که به عنوان امضای دیجیتال تراکنش استفاده می‌شود.
  • بلاک‌ها : هنگامی که بلاک‌ها ایجاد می‌شوند، تراکنش‌های مختلف داخل بلاک با یکدیگر ترکیب می‌شوند و سپس یک مقدار هش بر اساس تمام داده‌های بلاک محاسبه می‌شود. این مقدار هش مانند اثر انگشت برای بلاک عمل می‌کند و برای اتصال بین بلاک‌ها استفاده می‌شود.
  • تصدیق داده‌ها : وقتی که داده‌ها به بلاکچین اضافه می‌شوند، مقادیر هش آن‌ها محاسبه شده و در بلاکچین ذخیره می‌شود. هر گونه تغییر در داده‌ها باعث تغییر در مقدار هش می‌شود، که این امر تغییرات نادرست را مشخص می‌کند.

به طور خلاصه، توابع هش در بلاکچین به عنوان یک وسیله اساسی برای تضمین امنیت و اطمینان در بلاکچین عمل می‌کند و از پایه‌های اصلی این فناوری جدید حمایت می‌کند.

درخت مرکل (Merkle Tree)

درخت مرکل یک ساختار داده‌ای در کریپتوگرافی (Cryptography) است که به صورت درختی دودویی (Binary) از هش‌های داده‌ها تشکیل می‌شود. این درخت به صورت بازگشتی و با استفاده از توابع هش ساخته می‌شود. ابتدا هر تکه داده به یک هش تبدیل می‌شود، سپس هر دو هش با هم ترکیب شده و هش آن‌ها نیز محاسبه می‌شود. این فرایند تا رسیدن به هش بالایی درخت ادامه پیدا می‌کند که به عنوان ریشه مرکل شناخته می‌شود.

درخت مرکل در بلاکچین

در زنجیره بلوکی، درخت مرکل برای ذخیره و تایید حجم زیادی از داده‌ها استفاده می‌شود. با استفاده از درخت مرکل، تمام داده‌های یک بلاک به یک هش خلاصه تبدیل می‌شود. این هش به عنوان اثبات اینکه تمام داده‌های بلاک تغییر نکرده‌اند و تایید شده‌اند، در بلاک قرار می‌گیرد. با استفاده از درخت مرکل، تایید داده‌ها از طریق تراکنش‌ها و بلاک‌ها بسیار سریع و با کم‌ترین میزان محاسبات امکان‌پذیر می‌شود. این ساختار هش در بلاکچین این امکان را می‌دهد تا حجم زیادی از داده‌ها را به صورت امن ذخیره و تایید کند.

امنیت و یکپارچگی در بلاکچین

استفاده از توابع هش در بلاک‌های بلاکچین بسیار مهم است به دلیل اینکه باعث ایجاد امنیت و یکپارچگی در سیستم می‌شود. هش‌ها به عنوان اثبات اصالت داده‌ها و تراکنش‌ها عمل می‌کنند. هر بلاک دارای یک هش راهنما یا همان هش سری است که به همراه داده‌های خود بلاک در درخت مرکل استفاده می‌شود. این روش به کاهش تقلب و تغییرات غیرمجاز کمک کرده و اطمینان می‌دهد که تاریخچه بلاکچین بدون تحریف است. هش‌ها همچنین در ایجاد امنیت شبکه نیز نقش مهمی دارند. زیرا هر تغییر در داده‌های یک بلاک باعث تغییر هش آن بلاک و تمام بلاک‌های بعدی می‌شود که به سرعت توسط نودهای بلاکچین (Blockchain Nodes) تشخیص داده می‌شود. این ویژگی از هش‌ها امنیت و یکپارچگی در بلاکچین را تضمین می‌کند.

توابع هش در بلاکچین همواره مانند محافظانی بی‌نظیر شناخته می‌شوند. آن‌ها از داده‌ها در برابر هر گونه تغییرات ناخواسته محافظت می‌کنند و پایگاه داده‌ها را در یکپارچه‌ترین حالت ممکن نگه داشته و از همگرایی داده‌ها اطمینان حاصل می‌کنند. فرایند محافظت این توابع از تغییرات غیرمجاز به گونه‌ای است که هر گونه دخل و تصرفی در داده‌ها بلافاصله توسط سیستم تشخیص داده و تنها تغییرات قانونی و مورد تایید قابل منظور هستند. به وسیله این مکانیزم، بلاکچین به یک قلعه امن و قوی تبدیل شده است که بدون تزریق هیچ‌گونه نادرستی در داده‌ها نمی‌تواند تحت تاثیر قرار گیرد و هویت ویژه این شبکه از بین نرود.

کاربرد هش در بلاکچین

در دنیای فناوری امروزی، بلاکچین به عنوان یکی از پیشرفت‌های بزرگ در زمینه امنیت و انتقال اطلاعات، توانسته است برای حوزه‌های مختلفی از جمله بانکداری ، امنیت اطلاعات، زنجیره تامین و حتی انتخابات الکترونیکی بستری امن و شفاف ایجاد کند. یکی از بخش‌های اساسی این فناوری، استفاده از تابع هش در بلاکچین است. این تابع رمزنگاری، به عنوان یک ابزار اساسی، امنیت، شفافیت و منحصر به فرد بودن داده‌ها را بهبود می‌بخشد و تایید صحت و اصالت داده‌ها را فراهم می‌کند. از این‌رو، «رمزنگاری» (Encryption) هش به چالش‌ها و مسائل قدیمی اطلاعات، راه‌حل‌های نوینی ارائه می‌دهد و به توسعه و بهبود بلاکچین کمک می‌کند. به برخی از کاربردهای هش در بلاکچین اشاره می‌کنیم.

هش کردن تراکنش‌ ها

در بلاکچین، هش کردن تراکنش‌ها برای ایجاد شناسه‌های منحصر به فرد و پیوند بخش‌های مختلف تراکنش‌ها به یکدیگر از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. زمانی که یک تراکنش انجام می‌شود، اطلاعات آن توسط تابع هش به یک مقدار هش تبدیل می‌شود. این مقدار هش مانند یک شناسه منحصر به فرد برای تراکنش عمل می‌کند و هر گونه تغییر در اطلاعات تراکنش، موجب تولید یک مقدار هش جدید می‌شود.

سپس شناسه‌های منحصر به فرد تراکنش‌ها به هم پیوند داده می‌شوند تا یک زنجیره از تراکنش‌ها بسازند که به عنوان یک بلاک شناخته می‌شود. وقتی که یک بلاک جدید ایجاد می‌شود، هش بلاک قبلی نیز در اطلاعات بلاک جدید قرار می‌گیرد. به این ترتیب، هر بلاک به طور یکتا به بلاک قبلی خود وصل می‌شود و تغییرات در یک بلاک موجب تغییر در تمام زنجیره بعدی می‌شود. این ساختار زنجیره بلوک‌ها، با نام بلاکچین شناخته می‌شود و امکان اطمینان از اصالت و سلامت اطلاعات در آن فراهم می‌شود.

امنیت در بلاکچین

تایید یکپارچگی داده ها

برای تایید یکپارچگی داده با استفاده از مقادیر هش در بلاکچین،‌ معمولا به روش زیر عمل می‌کنیم :

  1. ابتدا داده‌های اصلی را به یک تابع هش مثلا تابع SHA-256 ارسال می‌شوند تا یک مقدار هش برای آن‌ها تولید شود.
  2. در زمانی دیگر که نیاز به اعتبارسنجی داده‌ها باشد، داده‌ها دوباره به همان تابع هش فرستاده می‌شوند تا یک مقدار هش دیگر تولید شود.
  3. این مقدار هش تولید شده با مقدار اصلی که در گام اول به دست آمده مقایسه می‌شود. اگر این دو مقدار برابر باشند، نشان‌دهنده این است که داده‌ها تغییر نکرده‌اند و یکپارچه هستند. اما اگر داده‌ها تغییر کرده باشند، مقدار هش جدید نیز تغییر خواهد کرد و این تطابق حاصل نخواهد شد.

در بلاکچین، این تکنیک برای تضمین امنیت و یکپارچگی داده‌ها در شبکه استفاده می‌شود و نقش اساسی در اعتماد و اطمینان از صحت داده‌ها و تراکنش‌ها دارد.

مکانیسم های استخراج و اجماع

در شبکه‌های بلاکچین، استخراج بلوک و اجماع دو مفهوم اساسی هستند که نقش مهمی در اعتبارسنجی تراکنش‌ها و افزودن آن‌ها به بلاکچین دارند. در ادامه، در مورد مکانیسم‌های استخراج و اجماع در بلاکچین و نقش توابع هش در این فرایند بیشتر صحبت خواهیم کرد.

  • استخراج بلوک (Block Mining): در این مرحله کامپیوترهایی که در شبکه مشارکت دارند برای مثال ماینرها در شبکه بیت کوین، تراکنش‌های جدیدی را جمع‌آوری کرده و یک بلوک را ایجاد می‌کنند. برای ایجاد بلوک جدید، ماینرها باید یک مسئله ریاضی پیچیده (Proof of Work) را حل کنند که این فرایند به عنوان استخراج بلوک شناخته می‌شود. اولین ماینری که مسئله ریاضی را حل کرده و بلوک را ایجاد کند، می‌تواند بلوک را به زنجیره بلاکچین اضافه کند.
  • اجماع (Consensus) : اجماع به معنای رسیدگی به توافق درباره اعتبار تراکنش‌ها و تایید بلوک‌ها است. برای اینکه بلوک جدیدی به زنجیره بلاکچین اضافه شود، باید اجماع بر سر اعتبار آن بلوک حاکم شود. اکثر شبکه‌های بلاکچین از الگوریتم‌های مختلف اجماع استفاده می‌کنند، از جمله POW (Proof of Work) که در بیت کوین استفاده می‌شود و (POS (Proof of Stake و POA (Proof of Authority) که در سایر بلاکچین‌ها تاثیرگذار هستند.

در این فرایندها، توابع هش نقش مهمی دارند. توابع هش برای تولید امضای دیجیتال از تراکنش‌ها استفاده می‌شوند تا از امنیت تراکنش‌ها و بلوک‌ها اطمینان حاصل شود.

مفاهیم پیشرفته هش در بلاکچین

بعد از بررسی مفاهیم اولیه و اصلی نوبت به بعضی از مفاهیم پیشرفته هش در بلاکچین می‌رسد که مورد بررسی قرار بگیرند.

  • Salting Hash : یک روش امنیتی است که برای افزایش امنیت فرایند هش کردن اطلاعات، استفاده می‌شود. زمانی که یک مقدار،‌ هش می‌شود، یک رشته تصادفی (Salt) به این مقدار اضافه می‌شود و سپس مقدار کلی هش شده، محاسبه می‌شود.

مفاهیم پیشرفته هش در بلاکچین

  • HMAC : این عبارت مخفف شده عبارت Hash-based Message Authentication Code است که به معنای کد احراز هویت پیام مبتنی بر هش است. HMAC یک تکنیک امنیتی است که برای احراز اصالت و اعتبار پیام‌ها استفاده می‌شود. در این روش، یک تابع هش برای ایجاد یک کد ارزیابی (Digest) از پیام استفاده می‌شود و سپس این کد با یک کلید مخصوص (Key) ترکیب می‌شود تا یک کد HMAC ایجاد شود. استفاده از این روش اطمینان می‌دهد که پیام اصلی بدون تغییر است و از سوی فرد مورد اعتماد ارسال شده است.

روندها و تحولات هش در آینده

هش یکی از مفاهیم کلیدی در امنیت اطلاعات است که در آینده با بهبود الگوریتم‌ها و استفاده گسترده‌تر در حوزه‌های جدید، نقش مهمی خواهد داشت. تحولات در بلاکچین و چالش‌های امنیتی نیز تاثیر زیادی بر روندهای هش در آینده خواهند داشت. در آینده، روندها و تحولات هش و فناوری بلاکچین ممکن است به شکل‌های مختلفی تغییر کنند. برخی از پیش‌بینی‌ها شامل موارد زیر می‌شود :

  • توسعه و بهبود الگوریتم‌های هش : توسعه توابع هش با هدف ایجاد الگوریتم‌های بسیار قوی و امن، افزایش سرعت و کارایی این توابع و همچنین اعمال اصلاحات برای جلوگیری از حملات کریپتوگرافی، در آینده ادامه خواهد داشت.
  • استفاده از هش در حوزه‌های جدید : هش ممکن است در زمینه‌های جدیدی مانند اینترنت اشیا (loT)، امنیت سایبری و حفظ حریم خصوصی بیشتر به کار گرفته شود.
  • تحولات در بلاکچین : بلاکچین یک فناوری کلیدی است که از هش برای تایید تراکنش‌ها و اطلاعات استفاده می‌کند. در آینده، تحولات بلاکچین نقش مهمی هم در توسعه و بهبود هش خواهد داشت.
  • چالش‌های امنیتی : با پیشرفت فناوری، چالش‌های جدید امنیتی نیز بروز خواهند کرد که نیاز به راه‌حل‌های هوشمندانه‌تر برای استفاده از هش دارند.

کاربرد های هش در حوزه های دیگر

توابع هش به عنوان ابزاری برای ایجاد اثر انگشت داده‌ها و اطلاعات برای احراز هویت و امنیت استفاده می‌شوند و کاربردهای بالقوه آن‌ها شامل موارد زیر می‌شود.

  • مدیریت هویت دیجیتال : توابع هش به عنوان یک ابزار برای احراز هویت و تایید داده‌ها در سیستم‌های مدیریت هویت دیجیتال و تایید هویت (Identity Verification) استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، افراد می‌توانند اطلاعات شناسایی خود را با استفاده از تابع هش رمزگذاری کرده و این اطلاعات را امن‌تر از قبل نگهداری کنند.
  • ردیابی زنجیره تامین :‌ توابع هش در زمینه ردیابی و اطمینان از اصالت محصولات در زنجیره تامین (Supply Chain) نیز کاربرد دارند. با استفاده از توابع هش، می‌توان اطلاعاتی مانند مراحل تولید، حمل و نقل، ذخیره‌سازی و توزیع محصولات را ردیابی کرده و از برقراری تقلب و تغییرات غیرمجاز جلوگیری کرد.

جمع بندی

در کالبد بلاکچین، توابع هش همواره جایگاه ویژ‌ه‌ای دارند. توابع هش در بلاکچین نقش بسیار اساسی و حیاتی را ایفا می‌کنند و آن‌ها برای ایجاد رمز گذاری داده‌ها، تضمین امنیت اطلاعات و تغییرات خارق‌العاده بر روی داده‌ها به کار می‌روند. توابع هش در بلاکچین باعث افزایش اعتماد، امنیت و تصمیم‌گیری‌های دقیق‌تر می‌شوند و از اثرات مثبتی بر سطح شفافیت، دقت و عدم تغییرناپذیری داده‌ها در زنجیره بلاک‌ها برخوردارند. در نتیجه، استفاده از توابع هش به عنوان ابزار کلیدی در بلاکچین، امکان ایجاد یک بستر اطلاعاتی امن، قابل اعتماد و پایدار را برای اطرافیان فراهم می‌آورد.

ادامه مطلب
alt for image number
هاوینگ بیت کوین چیست؟ | توضیح ساده و کامل همه مفاهیم

هاوینگ بیت کوین رویدادی است که در آن پاداش استخراج تراکنش‌های بیت کوین به نصف کاهش می‌یابد. این رویداد بعد از استخراج (Mining) هر ۲۱۰،۰۰۰ بلاک در بلاکچین بیت کوین رخ می‌دهد. در این مقاله قصد داریم یاد بگیریم هاوینگ بیت کوین چیست و چرا هاوینگ برای اکوسیستم بیت کوین ضروری است. همچنین اهمیت و اثرات هاوینگ را بر ماینر‌ها و سرمایه‌گذاران بررسی کرده و به تاریخچه و آینده رویداد هاوینگ اشاره می‌کنیم.

هاوینگ بیت کوین چیست؟

هاوینگ (Halving) یک ویژگی پروتکل بیت کوین است که پاداش استخراج بلاک‌های جدید در بلاکچین این کوین را به نصف کاهش می‌دهد. این رویداد تقریبا هر چهار سال یک بار یا پس از استخراج هر ۲۱۰،۰۰۰ بلاک رخ می‌دهد. هدف از هاوینگ بیت کوین، کنترل تورم بیت کوین با کم کردن نرخ تولید کوین‌های جدید است. این کار باعث می‌شود ارز دیجیتال بیت‌کوین با گذشت زمان کمیاب‌تر شود.

رویداد هاوینگ به این دلیل مهم است که می‌تواند بر سودآوری استخراج کننده‌ها و همین طور قیمت بیت کوین تاثیر بگذارد. هاوینگ یک رویداد قابل پیش‌بینی است که در بلاکچین بیت کوین طراحی شده است. پیش بینی می‌شود که آخرین هاوینگ بیت کوین در سال ۲۱۴۰ اتفاق بیفتد، که در آن تعداد کل بیت کوین‌های استخراج شده و در گردش به حداکثر محدودیت عرضه (۲۱ میلیون بیت کوین) خواهد رسید.

هاوینگ بیت کوین

اهمیت هاوینگ بیت کوین چیست؟

رویداد هاوینگ طوری در پروتکل بلاکچین بیت کوین برنامه ریزی شده که نرخ عرضه این کوین را کاهش دهد. این کم شدن تورم عرضه کوین باعث کمیابی و باارزش شدن بیت کوین می‌شود. در مقابل، سرعت انتشار ارزهای فیات در طول زمان افزایش می‌یابد و از ارزش آن‌ها کاسته می‌شود.

هاوینگ راهی است که بلاکچین بیت کوین برای کمیابی این کوین ارائه کرده و این کمبود، یکی از دلایلی است که توجه بسیاری از سرمایه‌گذاران را به خود جلب کرده است. این افزایش توجه سبب افزایش تقاضا برای بیت کوین می‌شود و در نهایت افزایش قیمت بیت کوین را به دنبال دارد.

ماینینگ و پاداش بلاک بیت کوین چیست؟

استخراج بیت کوین فرآیندی است که در آن ماینرها با استفاده از قدرت محاسباتی خود، تراکنش‌های بیت کوین را تایید و به بلاکچین بیت کوین اضافه می‌کنند. فرآیند استخراج با حل مسائل ریاضی پیچیده‌ای که با عنوان Proof of Work شناخته می‌شود، انجام می‌گیرد. استخراج بیت کوین فرآیندی هزینه‌بر، اما برای حفظ امنیت و پایداری بلاکچین بیت کوین حیاتی است. در نتیجه ماینر‌ها برای تشویق به استخراج بلاک جدید، پاداش دریافت می‌کنند. همچنین استخراج بیت کوین به توزیع غیرمتمرکز بیت کوین‌های جدید کمک می‌کند. پاداش بلاک، مقدار بیت کوینی است که به ماینرها برای اضافه کردن یک بلاک جدید به بلاکچین داده می‌شود. این پاداش به عنوان انگیزه‌ای برای استخراج کننده‌ها عمل می‌کند تا تراکنش‌ها را تایید کنند و امنیت شبکه را حفظ کنند. در شبکه بیت کوین، پاداش بلاک شامل دو قسمت بیت کوین جدید و کارمزد تراکنش‌های آن بلاک است.

فرآیندهای هاوینگ بیت کوین چیست؟

به طور فنی در طول یک رویداد هاوینگ بیت کوین، موارد زیر رخ می‌دهد:

  • تنظیم پاداش هر بلاک: شبکه بیت کوین به طور خودکار پاداش بلاک را تنظیم می‌کند. در واقع شبکه بلاکچین بیت کوین برنامه‌ریزی شده که بعد از هر ۲۱۰،۰۰۰ بلاکی که ایجاد می‌شود، تعداد بیت کوین هایی که به ماینرها برای ایجاد هر بلاک جدید پاداش می‌دهد را نصف کند.
  •  اجرای کد: هاوینگ به‌ گونه‌ای کدگذاری شده که وقتی تعداد مشخصی از بلاک‌ها استخراج شدند، شبکه، کد را برای کاهش بلاک فعال می‌کند.
  • تغییر نرخ تورم: با کاهش پاداش بلاک، نرخی که بیت کوین‌های جدید تولید و وارد گردش می‌شوند، کاهش می‌یابد. در نتیجه به طور موثری نرخ تورم عرضه بیت کوین کم می‌شود.
  • تغییر درآمد ماینرها: درآمد استخراج کننده‌ها کاهش می یابد زیرا آن‌ها بیت کوین‌های کمتری برای کار محاسباتی انجام شده دریافت می‌کنند. این امر می‌تواند بر فعالیت کلی استخراج و امنیت شبکه تاثیر بگذارد.
  • به ‌روز رسانی اجماع: همه گره‌ها در بلاکچین بیت کوین باید پاداش بلاک کاهش یافته را برای عملکرد صحیح سیستم به رسمیت بشناسند و بپذیرند. این یک قانون اجماع در شبکه بلاکچین بیت کوین است که همه کاربران به آن پایبند هستند.

نصف شدن پاداش بیت کوین

اثر هاوینگ بیت کوین بر اکوسیستم کریپتو چیست؟

رویداد هاوینگ بیت کوین می‌تواند بر حوزه‌های زیر در صنعت کریپتو اثر بگذارد:

  • عرضه بیت کوین: هاوینگ نرخ تولید بیت کوین‌های جدید را کاهش می‌دهد و درنتیجه باعث کمیابی بیشتر بیت کوین می‌شود. این کمیابی می‌تواند به صورت ثابت ماندن یا افزایش تقاضا، ارزش بیت کوین را افزایش دهد.
  • عملیات استخراج بیت کوین: کاهش پاداش، ماینرها را تحت فشار قرار می‌دهد تا عملیات خود را بهینه کنند، که معمولا منجر به یافتن راه‌های استخراج کارآمدتر با صرفه‌جویی انرژی بیشتر می‌شود. همچنین بعد از رویداد هاوینگ صرفه ناشی از استخراج بیت کوین کاهش می‌یابد و منجر به ادغام قدرت میان شرکت‌های ماینینگ می‌شود.
  • روند بازار کریپتو: معمولا رویداد هاوینگ افزایش قیمت‌ کوین‌ها در بازار کریپتو را به دنبال دارد. زیرا کاهش عرضه بیت کوین‌های جدید می‌تواند منجر به افزایش تقاضا در این کوین و ایجاد یک روند صعودی در قیمت بیت کوین شود. این روند صعودی می‌تواند باعث ایجاد یک روند صعودی در کل بازار کریپتو شود و سرمایه‌گذاران جدیدی را به بازار کریپتو جلب کند.
  • سود آوری و پایداری شبکه ماینینگ: برای استخراج کننده‌های بیت‌کوین، هاوینگ به معنای کاهش سودآوری است مگر اینکه با افزایش قیمت بیت کوین جبران شود. در بلند مدت شرکت‌های ماینینگ برای افزایش سودآوری، به نوآوری در ماینرها برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی تشویق می‌شوند که این امر می‌تواند به پایداری شبکه بیت کوین کمک کند.
  • امنیت شبکه بلاکچین: کاهش احتمالی نرخ هش پس از هاوینگ می‌تواند بر امنیت شبکه بیت کوین اثر بگذارد اما افزایش کارمزد تراکنش‌ها بعد از هاوینگ می‌تواند به حفظ انگیزه‌های استخراج کننده‌ها و در نتیجه امنیت شبکه کمک کند.
  • محیط زیست: نیاز به استخراج کارآمدتر به دلیل کاهش پاداش‌ها می‌تواند منجر به کاهش اثرات زیست محیطی ماینر‌های بیت کوین‌ شود زیرا استخراج کننده‌ها به دنبال منابع انرژی تجدیدپذیر و سخت افزاری کارآمدتر می‌روند.

هاوینگ

اثر رویداد هاوینگ بیت کوین بر ماینرها چیست؟

هاوینگ تاثیرهای قابل توجهی بر استخراج کننده‌های بیت کوین دارد. در زیر به برخی از این تاثیرات اشاره می‌کنیم.

  • کاهش پاداش‌ها و سودآوری: مستقیم‌ترین اثر هاوینگ، کاهش تعداد بیت کوین‌هایی است که ماینرها به عنوان پاداش دریافت می‌کنند. این نصف شدن سود می‌تواند به طور قابل توجهی بر سودآوری ماینرها تاثیر بگذارد، به ویژه اگر قیمت بیت کوین افزایش نیابد. استخراج کننده‌های بیت کوین هزینه‌های عملیاتی بالایی دارند و در این شرایط ممکن است برای ضرر ندادن دچار مشکل شوند.
  • نیاز به کارایی و ارتقا تجهیزات: برای داوم سودآوری ماینرهای بیت کوین، ماینرها باید کارایی عملیاتی خود را افزایش دهند. این شامل بهینه سازی و ارتقا تجهیزات سخت افزاری دستگاه‌های ماینینگ به مدل‌های کارآمدتر و دستیابی به منابع انرژی ارزان‌تر است.
  • تجمیع صنعت ماینینگ: وقتی رقابت بین شرکت‌های ماینینگ زیاد است و با رویداد هاوینگ پاداش ماینینگ کاهش می‌یابد، ممکن است تجمیع بازار اتفاق بیفتد. یعنی فقط شرکت‌هایی با کارایی بالا و هزینه عملیاتی پایین در بازار باقی می‌مانند و احتمال ادغام برخی از شرکت‌های کوچکتر وجود دارد.
  • تاثیر بر قیمت: پس از رویداد هاوینگ قیمت بیت کوین، نقش مهمی بر بقای استخراج کننده‌ها دارد. با افزایش قیمت بیت کوین، مزرعه‌های ماینینگ می‌توانند ضرر ناشی از هاوینگ را جبران کنند.

اثر رویداد هاوینگ بیت کوین بر سرمایه‌گذاران چیست؟

هاوینگ بیت کوین می‌تواند چندین تاثیر بر سرمایه‌گذاران داشته باشد.

  • انتظار افزایش قیمت: سرمایه‌گذاران اغلب انتظار دارند که قیمت بیت کوین به دلیل کاهش عرضه بعد از یک رویداد هاوینگ افزایش یابد. این انتظار می‌تواند باعث افزایش معاملات و نوسان قیمت بیت کوین شود زیرا سرمایه‌گذاران برای تحقق سود‌های بالقوه خرید می‌کنند.
  • رفتار سفته بازی: با نزدیک شدن به رویداد هاوینگ معاملات سفته‌بازان منجر به ایجاد نوسان‌های قیمتی زیادی در بازار می‌شود. این نوسانات ریسک سرمایه‌گذارانی که با روند بازار آشنا نیستند را افزایش می‌دهد.
  • تاثیر بلندمدت: برای سرمایه‌گذاران بلندمدت، نصف شدن پاداش استخراج ممکن است نگرانی بزرگی نباشد زیرا آن‌ها بیشتر روی روند کلی تقاضای بیت کوین تمرکز دارند.
  • روند بازار کریپتو: هاوینگ سنتیمنت بازار کریپتو را تحت الشعاع قرار می‌دهد و معمولا منجر به ایجاد دیدگاهی خوشبینانه در مورد آینده بیت کوین می‌شود.
  • پتانسیل برای بازار صعودی: از نظر تاریخی رویداد هاوینگ به عنوان محرکی برای بازارهای صعودی در بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال بوده است.

اثر رویداد هاوینگ بیت کوین بر آلت کوین‌ها چیست؟

رویدادهای هاوینگ بیت کوین در گذشته تاثیرهای قابل توجهی بر بازار ارزهای دیجیتال داشته است که در زیر به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  • تاثیر قیمتی: هاوینگ با کاهش سرعت تولید بیت کوین می‌تواند باعث افزایش قیمت بیت کوین شود. این امر تاثیر مثبتی بر آلت کوین‌ها می‌گذارد زیرا سرمایه‌گذاران ممکن است به دنبال تنوع بخشی به سبد سرمایه‌گذاری خود باشند که منجر به افزایش تقاضا و در نتیجه افزایش قیمت آلت کوین‌ها شود.
  • سنتیمنت سرمایه‌گذاران: رویداد هاوینگ می‌تواند احساس مثبتی در بازار ارزهای دیجیتال ایجاد کند. این خوش‌بینی ناشی از کمیابی بیت کوین، می‌تواند به بازار آلت کوین‌ها نیز منتقل شود. به ویژه اگر سرمایه‌گذاران انتظار سودهای مشابهی از سایر ارزهای دیجیتال داشته باشند.
  • تزریق سرمایه: پس از هاوینگ بیت کوین، برخی از سرمایه‌گذاران ممکن است سرمایه خود را از بیت کوین به آلت کوین‌ها منتقل کنند تا به دنبال بازدهی بالاتر باشند که این می‌تواند منجر به شروع رالی آلت کوین‌ها (Alt Season) شود. همچنین با کاهش پاداش استخراج بیت کوین برخی ماینرها ممکن است توجه خود را به توکن‌ و یا آلت کوین‌های سودآورتر معطوف کنند.

تاریخچه هاوینگ بیت کوین

هاوینگ در بلاکچین بیت کوین برنامه ریزی شده و کاهش نرخ تورم ارز دیجیتال را تضمین می‌کند. در این قسمت تاریخچه مختصری از آن را بیان می‌کنیم.

  • قبل از هاوینگ: تا قبل از اولین هاوینگ ماینرها تعداد ۵۰ بیت کوین را به عنوان پاداش برای اضافه کردن یک بلاک جدید دریافت می‌کردند.
  • ۱. هاوینگ  ۲۰۱۲: در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۲، اولین هاوینگ بیت کوین رخ داد و پاداش بلاک از ۵۰ به ۲۵ بیت کوین کاهش یافت. قیمت بیت کوین در روز اولین هاوینگ ۱۲ دلار بود. این رویداد آغازگر دوره جدیدی برای بیت کوین بود و فقط ۱۵۰ روز بعد قیمت بیت کوین به ۱۲۷ دلار رسید.
  • ۲. هاوینگ ۲۰۱۶: در ۹ ژوئیه ۲۰۱۶ دومین هاوینگ بیت کوین انجام شد و پاداش بلاک از ۲۵ به ۱۲٫۵ بیت کوین کاهش یافت. قیمت بیت کوین ۱۵۰ روز بعد این رویداد افزایش قابل توجهی داشت و از ۶۵۰ به ۷۵۸ دلار رسید که تاثیر کاهش عرضه بر دینامیک‌های بازار را نشان داد.
  • ۳. هاوینگ ۲۰۲۰: در تاریخ ۱۱ می ۲۰۲۰، پاداش بلاک بار دیگر از ۱۲٫۵بیت کوین به ۶٫۲۵ بیت کوین نصف شد. این رویداد توسط جامعه کریپتو به دقت دنبال شد و قیمت بیت کوین از روز هاوینگ از ۸۸۲۱ دلار به ۱۰۹۴۳ دلار بعد از ۱۵۰ روز رسید.
  • ۴. هاوینگ ۲۰۲۴: آخرین هاوینگ در ۱۹ آوریل ۲۰۲۴ رخ داد و پاداش بلاک را به ۳٫۱۲۵ بیت کوین کاهش داد. قیمت بیت کوین در روز هاوینگ ۶۳۵۰۰ دلار بود. این رویداد بر چشم انداز اقتصادی و کاهش دسترسی به بیت کوین در آینده تاثیر‌گذار خواهد بود.

تاریخچه هاوینگ بیت کوین چیست

آینده هاوینگ بیت کوین

آخرین هاوینگ در تاریخ ۱۹ آوریل ۲۰۲۴ اتفاق افتاد و پاداش بلاک به ۳٫۱۲۵ بیت کوین رسید. انتظار می‌رود که رویداد بعدی در سال ۲۰۲۸ رخ دهد و پاداش استخراج هر بلاک جدید به ۱٫۵۶۲۵ بیت کوین برسد.

هاوینگ نهایی بیت کوین زمانی اتفاق می‌افتد که پاداش بلاک برای ماینرها برای آخرین بار کاهش می‌یابد. بر اساس طراحی اصلی بیت کوین مجموعا ۳۲ رویداد هاوینگ وجود خواهد داشت، زمانی که پاداش بلاک به تقریبا صفر بیت کوین برسد. انتظار می‌رود این اتفاق در سال ۲۱۴۰ میلادی رخ دهد. بعد از هاوینگ نهایی، استخراج کننده‌ها دیگر پاداش بلاک دریافت نخواهند کرد اما همچنان از طریق دریافت کارمزدهای تراکنش تشویق به انجام پردازش تراکنش‌ها می‌شوند.

توجه داشته باشید که بلاکچین بیت کوین به صورتی طراحی شده که مجموعا ۲۱ میلیون بیت کوین تولید و عرضه کند. همان طور که به هاوینگ نهایی نزدیک می‌شویم، سرعت تولید بیت کوین‌های جدید به تدریج کاهش می‌یابد و بیت کوین به تدریج کمیاب‌تر می‌شود. گذشته نشان داده که رویداد هاوینگ معمولا با حرکات مثبت قیمتی در ماه‌های پس از رویداد همراه‌ هستند. با این‌ حال، باید توجه داشته باشیم که عملکرد گذشته تضمین کننده نتایج قطعی مشابه در آینده نیست.

نتیجه‌گیری

رویدادهای هاوینگ به این دلیل حائز اهمیت هستند که پاداش استخراج هر بلاک جدید بیت کوین را کاهش می‌دهند و به طور موثری نرخ تولید بیت کوین‌های جدید را نصف می‌کنند. این امر می‌تواند منجر به کاهش عرضه شود و اگر تقاضا ثابت بماند و یا زیاد شود، احتمالا منجر به افزایش قیمت بیت کوین‌ خواهد شد. در کل هاوینگ بیت کوین یک رویداد محوری در دنیای کریپتو است که تاثیر قابل توجهی بر اکوسیستم بیت کوین، عرضه و تقاضای آن، اقتصاد حوزه استخراج آن و در نهایت روند بازار کریپتو دارد.

همچنین، رویداد هاوینگ یک واقعه مهم در بلاکچین بیت کوین است زیرا به طور مستقیم بر عرضه بیت کوین‌های جدید تاثیر می‌گذارد و در نتیجه می‌تواند پیامدهایی برای بازار ارز دیجیتال ایجاد کند. هاوینگ بیت کوین، استخراج کننده‌ها را تشویق می‌کند تا شرایط جدیدی را فراهم کنند که در آن کارایی و مدیریت هزینه دارای اهمیت بالایی است. ماینرهایی که بتوانند عملیات خود را بهینه کنند، بیشتر از دیگران قادر به تحمل اثرات هاوینگ هستند و می‌توانند فعالیت خود را ادامه دهند.

ادامه مطلب
Token
توکن چیست؟ : توضیح کامل مفهوم و انواع

به ارز‌های دیجیتال، دارایی‌های دیجیتال و دارایی‌های کریپتو توکن می‌گویند. در واقع توکن نشان‌دهنده مالکیت و ارزش یک دارایی رمز‌نگاری شده (Crypto) در یک سیستم غیر‌متمرکز است. از نظر فنی هیچ تفاوتی بین ارز رمزنگاری‌شده، دارایی دیجیتال و یا دارایی کریپتو نیست و به همه این‌ها می‌توان واژه توکن را اطلاق کرد. در این مقاله یاد می‌گیریم که در صنعت کریپتو، معنی توکن چیست و اهمیت‌ و کاربردها توکن‌ها را نیز بیان می‌کنیم. علاوه بر این،‌ انواع توکن‌ها و استاندارهای آن‌ها را نیز به طور کامل توضیح می‌دهیم و بهترین توکن‌ها برای سرما‌یه‌گذاری را نیز معرفی خواهیم کرد.

توکن چیست؟

به ارزها و دارایی‌های دیجیتالی که بر روی بلاکچین غیربومی خود اجرا می‌شوند، توکن می‌گویند. در واقع توکن نشان‌دهنده مالکیت یک دارایی کریپتو بر روی بلاکچین است. به طور کلی توکن‌ها وظایف مهمی را در بلاکچین و سیستم‌های غیرمتمرکز defi/’>دیفای ایفا می‌کنند و باعث افزایش کارایی، امنیت و سهولت استفاده از سیستم مالی نوین می‌شوند.

کوین اتریوم و بیت‌کوین چیست

مفهوم توکن در ارزها و دارایی‌های دیجیتال چیست؟

توکن واژه‌ای است که امروزه در ارزهای دیجیتال زیاد شنیده می‌شود. درک اینکه توکن چیست برای افرادی که تازه با صنعت کریپتو آشنا شده‌اند ممکن است کمی گمراه کننده باشد زیرا این کلمه بسته به کاربرد می‌تواند یکی از مفاهیم رایج زیر را داشته باشد:

  • در صنعت کریپتو به هر ارز دیجیتالی به غیر از بیت‌ کوین و اتریوم، توکن می‌گویند. علی‌ رغم اینکه به صورت فنی هم بیت کوین و هم اتریوم توکن هستند. همچنین کلمه دیگری که در این مفهوم استفاده می‌شود آلت کوین (Alternative Coin) است. توکن و آلت کوین دنیای غیر از بیت‌ کوین و اتریوم را توصیف می‌کند زیرا بیت‌ کوین و اتریوم بسیار بزرگتر از باقی کوین‌ها هستند.
  • در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) به دارایی‌های کریپتو غیر‌بومی که در بلاکچین یک ارز دیجیتال دیگر اجرا می‌شوند، توکن می‌گویند. برای مثال ارز دیجیتال اتریوم بلاکچین اختصاصی خود را دارد و ارز ETH یک ارز بومی بلاکچین اتریوم است در حالی که توکن‌های دیفای مثل Chainlink و Aave بر بستر بلاکچین‌های موجودی مثل اتریوم اجرا می‌شوند یا از آن استفاده می‌کنند و اصطلاحا به آنها توکن‌های غیربومی بلاکچین اتریوم می‌گویند. توکن‌های این دسته به برنامه‌های غیرمتمرکز کمک می‌کنند که به صورت خودکار نرخ کارمزد سیستم را محاسبه کنند و حتی فروش املاک مجازی را انجام دهند. این توکن‌ها را نیز می‌توان مانند باقی دارایی‌های دیجیتال دیگر نگهداری یا معامله کرد.

تفاوت بین ارز دیجیتال و توکن چیست؟

ارز دیجیتال (مثلاً بیت‌ کوین) دارایی است که بیشتر به عنوان ابزاری شبیه به پول عمل می‌کند، یعنی وسیله ای برای مبادله و ذخیره ارزش است. درحالی که توکن‌ها دارایی‌های کریپتویی هستند که علاوه براینکه می‌توان آنها را مانند پول استفاده کرد، دارای عملکردهای اضافه‌ای مانند حقوق حاکمیتی یا عملکردهای کاربردی خاص هستند.

برای مثال، توکن UNI یک توکن حاکمیتی و کنترلی برای پروتکل‌های صرافی Uniswap است (صرافی Uniswap یک صرافی غیرمتمرکز است که تحت اداره و مالکیت یک نهاد واحد نیست. همچنین، امکان مبادله ارزها را باهم بدون نیاز به شخص واسط میسر می‌کند).

تفاوت اصلی کوین‌ و توکن چیست؟

تفاوت کلیدی کوین‌ها و توکن‌ها در ساختار و هدف آن‌هاست. کوین‌ها بر روی بلاکچین خود عمل می‌کنند و کارکرد اصلی آن‌ها به عنوان وسیله مبادله است و اغلب برای پرداخت کارمزد تراکنش‌ها در شبکه بلاکچین استفاده می‌شوند. درحالی که توکن‌ها بر روی شبکه بلاکچین موجود اجرا می‌شوند (مهم نیست که بومی آن بلاکچین باشند یا نه) و هدف توکن‌ها ارائه طیف وسیع‌تری از عملکردهاست. توکن‌ها اغلب توسط یک پروژه یا یک پروتکل خاص با شبکه بلاکچین در ارتباط هستند و برای دسترسی به ویژگی‌های خاصی از آن پروژه استفاده می‌شوند.

کوین و توکن از نظر سهولت ایجاد نیز باهم تفاوت دارند، در واقع ساخت توکن‌ها راحت‌تر از کوین‌هاست. تولد یک کوین نیازمند ساخت یک بلاکچین جدید است که به زمان و تخصص بیشتری احتیاج دارد در حالی که یک توکن را می‌توان بر روی یک بلاکچین موجود ایجاد کرد که فرآیندی به مراتب ساده‌تر و در دسترس‌تر است.

کوین‌ها بیشتر برای معاملات و تراکنش‌های عمومی استفاده می‌شوند این در حالیست که توکن‌ها برای اهداف مشخصی ساخته می شوند. با این وجود این بدان معنا نیست که کوین‌ها و توکن‌ها کاملا از هم متمایز و ناسازگارند، در واقع آنها در اکوسیستم کریپتو به عنوان مکمل یکدیگر و در کنارهم فعالیت می‌کنند. به عنوان مثال کاربران در شبکه بلاکچین می‌توانند از کوین برای خرید توکن و از توکن برای پرداخت کارمزد در شبکه‌های کوین استفاده کنند.

توکن چیست

اهمیت و مزایای توکن چیست؟

استفاده و اهمیت توکن‌ها در دنیای ارزهای دیجیتال به این دلیل است که آن‌ها در سیستم مالی نقش‌های متفاوتی را ایفا می‌کنند از جمله:

  • توکن‌ها وسیله‌ای برای مبادله در یک بلاکچین هستند.
  • توکن‌ها ابزاری برای دسترسی به محصولات و خدمات هستند.
  • توکن‌ها می‌توانند نماینده دارایی‌های واقعی یا دیجیتال باشند.
  • برخی از توکن‌ها اجازه می‌دهند، کاربران در رای‌گیری تصمیم‌های تاثیر‌گذار بر شبکه را شرکت کنند.

توکن‌های دیجیتال یکی از مهمترین نوآوری‌ها در دنیای امروزه هستند که باعث شفافیت دنیای مالی نوین شده‌اند. توکن‌ها دارایی خاصی را در یک بلاکچین نشان می‌دهند و یا آن را ایجاد‌ می‌کنند و با کمک دارایی‌های توکن‌ شده مردم می‌توانند به راحتی هر دارایی دیجیتال را معامله کنند. همچنین توکن‌ها نقش مهمی در تسهیل و ایمن کردن پراخت‌ها دارند و امکان دسترسی به خدمات و محصولات جدید را برای کاربران فراهم می‌کنند. به علاوه توکن‌ها به افزایش و شفافیت و کاهش هزینه‌های مرتبط با تراکنش‌های مالی، کمک می‌کنند.

موارد استفاده از توکن چیست؟

توکن‌ها اغلب با کاربردهای زیر در پروژه‌های کریپتو شرکت دارند:

  • حوزه سیستم مالی: توکن ها را می‌توان برای ایجاد یک سیستم مالی غیرمتمرکز مانند پلتفرم‌های وام دهی، بیمه و مدیریت دارایی استفاده کرد. این سیستم‌های مالی غیرمتمرکز می‌توانند کارایی، شفافیت و سهولت دسترسی را نسبت به سیستم مالی سنتی افزایش دهند.
  • مدیریت زنجیره تامین: از توکن‌های کریپتو می‌توان برای ردیابی و تایید منشا کالاها، تضمین شفافیت و کاهش ریسک ناشی از تقلبی بودن محصول استفاده کرد.
  • رای گیری و حاکمیت: با استفاده از توکن‌های رمزنگاری‌شده می‌توان سیستم رای گیری ایمن، شفاف و غیرمتمرکزی را برای جوامع و سازمان‌ها و حتی کشورها ایجاد کرد.
  • حوزه سرگرمی: NFT ها دریچه های جدیدی را برای سازندگان و مجموعه داران در دنیای هنر، موسیقی و بازی باز کرده‌اند. NFTها به هنرمندان اجازه می‌دهند آثار خود را مستقیماً بفروشند و کسب درآمد کنند و همچنین به کلکسیونرها این امکان را می‌دهند که دارایی‌های دیجیتال  منحصر به فرد خود را به صورت کاملاً امن نگهداری و معامله کنند و حتی آنها را نمایش دهند.

عملکرد توکن‌ها چگونه است؟

همان طور که قبلا اشاره کردیم توکن‌ها ارز و یا دارایی دیجیتال هستند که بر روی یک بلاکچین اجرا می‌شوند. در اینجا نحوه عملکرد توکن را توضیح می‌دهیم.

  • ایجاد توکن: توکن ها بر روی یک بلاکچین ایجاد می‌شوند که از فناوری قرارداد هوشمند پیروی می‌کند. رایج ترین پلتفرم برای ایجاد توکن، بلاکچین اتریوم است که استانداردهایی مانند ERC-20 و ERC-721 را به ترتیب برای ایجاد توکن‌های قابل‌تعویض و غیرقابل تعویض ارائه می‌کند. با این حال سایر بلاکچین‌ها مانند زنجیره هوشمند بایننس و پولکادات نیز از ایجاد توکن پشتیبانی می‌کنند.
  • قراردادهای‌ هوشمند توکن: قوانین حاکم بر عملکرد یک توکن در یک قرارداد هوشمند برنامه‌ریزی می‌شود. این نوع از قراردادها اجازه انجام تراکنش‌های معتبر را بدون نیاز به شخص ثالث فراهم می کنند. هنگامی که قرارداد هوشمند بر روی یک بلاکچین مستقر شد، این قوانین قابل تغییر نیستند.
  • توزیع توکن: توکن‌ها اغلب از طریق فرایند پیشنهاد اولیه (ICO | Initial Public Offering) یا پیشنهاد مبادله (IEO | Initial Exchange Offering) توزیع و به سرمایه‌گذاران فروخته می‌شوند. با این حال توکن را می‌توان از طریق روش های دیگری مانند airdrops که توکن به صورت رایگان در اختیار دارندگان یک ارز دیجیتال خاص قرار می گیرد، یا از طریق روش استخراج که در آن کاربران توکن‌ها را برای مشارکت در شبکه به عنوان پاداش دریافت می‌کنند، توزیع کرد.
  • تراکنش توکن: توکن‌ها را می‌توان بین آدرس‌های موجود در یک بلاکچین انتقال داد. این تراکنش‌ها در بلاکچین ثبت می‌شوند و برای هرکسی که از شبکه استفاده می‌کند قابل مشاهده است. همچنین تاریخچه تراکنش‌ها قابل حذف و اصلاح نیست که این امر شفافیت و امنیت شبکه را تضمین می‌کند.
  • به‌کارگیری توکن: موارد استفاده از توکن بستگی به قوانین برنامه‌ریزی شده در قرارداد هوشمند آن توکن دارد. به طور کلی توکن‌ها با استفاده از بلاکچین و قرارداد هوشمند برای ایجاد دارایی‌های دیجیتال با طیف گسترده کاربردها به کار می‌روند و امکان توسعه برنامه‌های کاربردی غیرمتمرکز و ابزار مالی را فراهم می‌کنند.

انواع توکن چیست؟

توکن‌ها را می‌توان در چند دسته کلی طبقه بندی کرد با این حال همان طور که صنعت کریپتو دائماً در حال پیشرفت و تکامل است، می‌توان گفت، توکن‌ها کاربردها و استفاده‌های نوآورانه ای دارند که هنوز ناشناخته است.

  • «توکن‌های سیستم مالی غیرمتمرکز» (DeFi tokens)
  • «توکن‌های کاربردی» (Utility tokens)
  • «توکن‌های اوراق بهادار» (Security tokens)
  • «توکن‌های حاکمیتی» (Governance token)
  • «توکن‌های قابل تعویض» (Fungible tokens)
  • «توکن‌های غیرقابل‌تعویض» (NFT | non-fungible tokens)
  • «توکن‌های پوشیده» (Wrapped tokens)
  • «توکن‌های ثابت» (Stablecoins)
  • «توکن‌های هواداری» (Fan tokens)

توکن‌های دیفای

توکن‌های دیفای مجموعه متنوعی از ارزهای دیجیتال بومی پلتفرم‌های اتوماتیک و غیرمتمرکز هستند که با استفاده از قرارداد هوشمند کار می‌کنند. این توکن‌ها دسترسی کاربران را به مجموعه‌ای از برنامه‌ها و خدمات مالی ساخته‌شده بر بستر بلاکچین را فراهم می‌کنند. هدف توکن‌های دیفای بازتولید عملکردهای سیستم مالی سنتی مانند وام دادن، پس‌انداز کردن، بیمه و تجارت است. شناخته‌شده‌ترین توکن‌های دیفای SETH (استیبل کوین اتریومDAI (استیبل کوین دلار) و UNI (توکن بومی صرافی Uniswap) هستند.

توکن‌های کاربردی

این توکن‌ها امکان دسترسی به محصولات و خدمات را در یک بلاکچین خاص یا یک برنامه غیر متمرکز (Dapp: Decentralized Application) را فراهم می‌کنند. برای مثال کاربران برای استفاده از فضای ذخیره سازی ابری در یک پلتفرم غیرمتمرکز و یا برای برای استفاده از خدمات سیستم مالی غیرمتمرکز دیفای نیاز به پرداخت کارمزدهای این خدمات توسط توکن‌های کاربردی دارند. معروف‌ترین توکن‌های کاربردی ‌BNB ،ETH و LINK هستند.

توکن‌های اوراق بهادار

این توکن‌های Security نشان‌دهنده مالکیت یک دارایی پایه مانند سهام یک شرکت، املاک و مستغلات و سایر انواع سرمایه‌گذاری هستند. توکن‌های اوراق بهادار امکان دریافت سود تقسیمی و حق رای را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کنند. هدف این توکن‌های اوراق بهادار، کریپتو یا رمزنگاری اوراق بهادار سنتی مانند سهام و اوراق قرضه است تا بتوان سهام شرکت ها و دارایی‌های دیگری مانند املاک را بدون نیاز به کارگزار واسط معامله کرد. در سال های اخیر بسیاری از شرکت‌های استارتاپی در حال تحقیق و بررسی بر روی توکن‌های اوراق بهادار به عنوان جایگزین بالقوه برای روش‌های تامین مالی سنتی هستند. معروف‌ترین توکن‌های اوراق بهادار INX ، OSKO و BCAP هستند.

توکن‌های حاکمیتی

این توکن‌های Governance به دارندگان آنها اجازه می‌دهند در فرآیندهای تصمیم‌گیری برای یک پروژه یا یک پلتفرم غیرمتمرکز که هیچ هیئت مدیره و مرجع مرکزی خاصی ندارند، شرکت کنند. دارنندگان توکن‌های حاکمیتی می‌توانند در مورد جنبه های مختلف یک پروٰژه مانند ارتقای پروتکل و یا تغییر ساختار هزینه بحث کنند، راهکار پیشنهاد دهند و در مورد آن‌ها رای‌گیری کنند. برای مثال پروتکل محبوب COMPOUND برای همه کاربران یک توکن COMP منتشر و صادر می‌کند و دارندگان COMP در مورد ارتقا پروتکل رای می‌دهند. هرچه کاربر تعداد توکن COMP بیشتری داشته باشد، حق رای بیشتری دارد. مشهورترین توکن حاکمیتی UNI است.

توکن‌های قابل تعویض

نوعی از توکن‌های کریپتو هستند که از نظر ماهیت و عملکرد مشابه هستند. این توکن‌ها با توکن‌های هم‌نوع خود قابل‌ تعویض و مبادله هستند و همچنین قابلیت تقسیم پذیری دارند. ارزهای فیات و ارزهای دیجیتال بزرگترین نمونه‌های توکن‌های قابل‌ تعویض هستند. توکن‌های قابل‌ تعویض معمولا به عنوان وسیله‌ای برای پرداخت در بلاکچین استفاده می‌شوند.

توکن‌های غیرقابل‌تعویض NFT

برخلاف سایر توکن‌ها NFTها غیرقابل تقسیم و منحصر به فرد هستند. هر NFT یک دارایی دیجیتال منحصر به فرد مانند آثار هنری و کلکسیونی و املاک مجازی را نشان می‌دهد. در واقع هدف NFTها نشان دادن حقوق مالکیت یک دارایی دیجیتال منحصر به فرد و جلوگیری از کپی‌کردن و به اشتراک گذاری غیرمجاز آنهاست. NFTها به دلیل توانایی آن‌ها در ارائه اثبات مالکیت و منشا دارایی‌های دیجیتال محبوبیت پیدا کرده‌اند.

توکن چیست

توکن‌های پوشیده

دارایی دیجیتالی هستند که ارزش یک ارز دیجیتال (مثلا BTC) را بر روی بلاکچین دیگری (مثلا بلاکچین اتریوم) منعکس می‌کنند. این توکن‌های Wrapped برای مقابله با چالش عدم قابلیت همکاری بین بلاکچین‌های مختلف ایجاد شده‌اند. بلاکچین‌های مختلف عملکرد‌های متفاوتی دارند و باهم در ارتباط نیستند و قابلیت همکاری ندارند، در نتیجه برای ایجاد پل بین دو بلاکچین کاربران باید دارایی دیجیتال را به صورت توکن روی یک بلاکچین رپ‌کنند (Wrap به معنی پوشیده است و با این عمل دارایی پایه در یک بسته بندی قرار می‌گیرد که اجازه می‌دهد نسخه پوشیده روی بلاکچین دیگری اجرا شود).

به عنوان مثال بیت‌کوین و اتریوم که دو از پرکاربردتربن بلاکچین‌ها هستند، بر روی پروتکل‌های متفاوتی عمل می‌کنند و نمی توانند مستقیماً باهم تعامل داشته باشند. توکن‌های رپ‌شده این شکاف را پر می‌کنند و به بیت‌کوین که دارایی بلاکچین بیت‌کوین است، اجازه می‌دهند بر روی بلاکچین اتریوم اجرا شود.

توکن‌های ثابت

استیبل کوین‌ها نوعی از ارز دیجیتال هستند که ارزش آنها به دارایی دیگری مثل ارز فیات یا طلا وابسته می‌شوند تا قیمت آن همیشه ثابت بماند. این ثابت بودن قیمت آنها باعث می‌شود برای تراکنش‌های رایج مانند پرداخت کالا و خدمات مناسب‌تر باشند. پرکاربردترین استیبل توکن تتر (USDT یا Tether ارز دیجیتال دلار) است.

توکن‌های هواداری

توکن‌های فن، ارزهای دیجیتالی هستند که به دارندگان آن‌ها اجازه می‌دهند که به انواع امتیازات مرتبط با عضویت در کلوب هواداری دسترسی داشته باشند. این توکن‌ها می توانند توسط باشگاههای ورزشی، کلوب‌های هواداری موسیقی و سازمان‌های سیاسی استفاده شوند. برخلاف NFTها کاملاً قابل تعویض هستند و می‌توان این توکن‌ها را مانند پول نقد برای استفاده از خدمات VIP استفاده کرد.

بهترین توکن‌ برای سرمایه‌گذاری

انتخاب بهترین توکن برای سرمایه گذاری به عوامل مختلفی ازجمله اهداف سرمایه‌گذاری و میزان ریسک‌پذیری شما بستگی دارد. از این‌رو نمی‌توان تنها یک توکن برا برای سرمایه‌گذاری معرفی کرد. با وجود این، در فهرست زیر، محبوب‌ترین توکن‌ها برای سرمایه‌گذاری را آورده‌ایم.

  • بیت کوین (BTC)
  • اتریوم (ETH)
  • کاردانو (ADA)
  • دوج کوین (DOGE)
  • ریپل (XRP)

توکن‌های مرتبط با متاورس و لایه دوم اتریوم

علاوه بر ارزهای دیجیتال توکن‌های مرتبط با پروژه های متاورس و لایه دوم اتریوم نیز مورد توجه بسیاری از سرمایه‌‌گذاران قرار گرفته است. در اینجا برخی از این توکن‌ها را که مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته‌اند را آورده‌ایم.

توکن‌‌های متاورس

  • انجین کوین (ENJ)
  • دسنترالد (MANA)
  • سندباکس (SAND)
  • آکسی اینفینیتی (AXS)
  • اوبترا (UOS)

توکن‌های لایه دوم اتریوم

  • آربیتروم (ARB)
  • پالیگان (MATIC)
  • ایموتبل ایکس (IMX)
  • اپتیمیزم (OP)
  • متیس (METIS)

پروتکل استاندارد توکن چیست؟

استانداردهای توکن مجموعه ای از قوانین و پروتکل‌هایی هستند که نحوه رفتار و تعامل توکن‌های دیجیتال در یک اکوسیستم بلاکچین خاص را تعریف می‌کنند. این استانداردها تضمین می‌کنند که توکن‌های موجود در یک بلاکچین سازگار و قابل اجرا باشند و می توانند به طور یکپارچه در برنامه‌ها، کیف پول‌ها و پلتفرم‌های مختلف استفاده شوند.

پروتکل استاندارد توکن چیست

معروف ترین استانداردهای توکن چیست؟

بالاتر، پروتکل استاندارد توکن را معرفی کردیم. اما در فهرست زیر، معروف‌ترین استانداردهای توکن نیز آورده شده است.

  • استاندارد ERC-20: استاندارد اتریوم توکن‌های قابل‌تعویض مانند توکن‌های کاربردی، توکن‌های اوراق بهادار و استیبل را پوشش می‌دهد. همچنین کیف پول Meta mask یک سرویس سازگار با این استاندارد است.
  • استاندارد ERC-721: یک استاندارد برای توکن‌های غیر‌قابل تعویض مانند NFT ها در شبکه اتریوم است.
  • استاندارد ERC-777: یک استاندارد در حال ارتقا برای رفع محدودیت‌های ERC-20 است.
  • استاندارد ERC-1155: یک استاندارد هم برای توکن‌های قابل تعویض و هم برای توکن‌های غیر‌قابل تعویض مانند NFT ها در شبکه اتریوم است. این استاندارد ایجاد شده‌است تا بتواند یک قرارداد هوشمند واحد برای مدیریت چندین نوع توکن ایجاد کند.
  • استاندارد BEP20: استانداردی است که مشخصات فنی توکن‌های مورد استفاده در زنجیره BNB را ارائه می‌دهد. EBP-20 استانداردی مبتنی بر ERC-20 است که با اکوسیستم صرافی بایننس سازگار شده است.
  • استاندارد TRC-20: استانداردی است که ایجاد توکن‌های قابل‌تعویض را در بلاکچین TRON امکان پذیر و نحوه کار آن را مشخص می‌کند. TRC-20 مشابه و سازگار با ERC-20 است.

توکنومی یا اقتصاد توکن چیست؟

اقتصاد توکن یک اکوسیستم دیجیتال است که از توکن‌ها به عنوان وسیله مبادله استفاده می‌کند. در این اقتصاد از توکن به عنوان ابزاری برای دسترسی به یک محصول یا خدمت خاص استفاده خواهد شد.در اصطلاح به اقتصاد توکن توکنومی می گویند. کلمه توکنومی تلفیقی از دو کلمه توکن (Token) و اقتصاد (Economy) است و اقتصاد کلی یک توکن رمزنگاری شده را بررسی می‌کند.

توکنومی بر روی یک بلاکچین خاص کار می‌کند و امکان ایجاد توکن و انتقال آن را بین کاربران فراهم می‌کند. این توکن‌ها به گونه ای طراحی شده‌اند که عملکردهای خاصی داشته باشند و ارزش آن‌ها بر اساس عرضه و تقاضا بازار تعیین می‌شود. همچنین در شبکه بلاکچین از توکن برای تشویق کاربران برای کمک به رشد و توسعه یک سیستم غیرمتمرکز استفاده می‌شود. به عنوان مثال، کاربران یک پلتفرم خاص برای ایجاد یک محتوای ارزشمند یا کمک به امنیت شبکه بلاکچین از طریق استخراج، توکن دریافت کنند.

توکنومی با ایجاد مجموعه‌ای از قوانین در پروژه‌های بلاکچین دارای اهمیت بسیاری است. این قوانین حداکثر عرضه،کارمزد تراکنش، فرآیند ضرب و توکن سوزی و همچنین میزان پاداش دارندگان توکن تعیین می‌کنند. به طور کلی می‌توان گفت اقتصاد یک توکن طرحی کلی از اهداف، عملکرد، نحوه عرضه و تخصیص توکن پروژه است که از قبل در وایت پیپر پروژه تعریف شده‌است.

توکنومی چیست

چگونه توکن خریداری کنیم؟

تا اینجا گفتیم که توکن چیست و اقتصاد توکن را نیز بررسی کردیم. بعد از درک این موضوع، ممکن است به دنبال آشنایی با راه‌های خرید توکن باشید. خرید و معامله توکن‌ها در بازار ارزهای دیجیتال شامل مراحل زیر است.

مراحل خرید توکن ارز دیجیتال:

در مطالب قبلی، نحوه خرید NFT به صورت گام به گام را توضیح دادیم. اما مراحی کلی خرید یک توکن را می‌توانیم در فهرست زیر خلاصه کنیم.

  • مرحله اول: یک صرافی ارز دیجیتال انتخاب کنید. صرافی دیجیتال پلتفرمی است که در آن می‌توانید ارزها و توکن‌های دیجیتال را در آن بخرید، بفروشید و معامله کنید. هنگام انتخاب صرافی دیجیتال به عواملی مانند امنیت شبکه، کارمزد تراکنش و محدودیت‌های توکن‌های موجود توجه کنید. برای انتخاب صرافی، بهتر است انواع صرافی‌های ارز دیجیتال را بشناسید و یکی را انتخاب کنید.
  • مرحله دوم: بعد از انتخاب یک صرافی باید یک حساب کاربری بسازید. این کار شامل ارائه برخی اطلاعات شخصی و تایید هویت شما و سایر اقدامات امنیتی است.
  • مرحله سوم: یک کیف پول ارز دیجیتال بسازید و سپس وجوهی را به حساب صرافی خود واریز کنید. اکثر صرافی ها به شما امکان می‌دهند که وجوه خود را به شکل یک ارز فیات (مانند دلار و یورو) و یا یک ارز دیجیتال (مانند بیت‌کوین و اتریوم) واریز کنید. روش های واریز وجوه می‌تواند در صرافی‌های مختلف متفاوت باشد.
  • مرحله چهارم: با وجوه موجود در حساب خود اکنون می‌توانید یک توکن خریداری کنید. توکن مورد نظر خود را انتخاب کنید، مبلغ مورد نظر برای خرید توکن را وارد کنید و خرید را انجام دهید.
  • مرحله پنجم: بعد از خرید توکن‌ها مهم است آن‌ها را ایمن نگهدارید. شما می‌توانید آن‌ها را در صرافی نگهداری کنید اما نگهداری توکن‌ها در کیف پول شخصی امنیت بالاتری دارد. انواع مختلفی از کیف پول‌های دیجیتال وجود دارد مانند: کیف پول آنلاین، کیف پول موبایل و کیف پول سخت افزاری.

اهمیت توکن‌ در اقتصاد دیجیتال چیست؟

در صنعت کریپتو، توکن‌ها نقشی اساسی در شکل‌دادن به آینده مالی دیجیتال را دارند. همان طور که اکوسیستم مبادلات ارزهای دیجیتال را بررسی می کنیم، اهمیت درک توکن‌ها بسیار بیشتر می‌شود. این دارایی‌های دیجیتال که نمایانگر تعداد بیشماری از قابلیت‌ها و ارزش‌ها هستند، به محور نوآوری‌های مالی تبدیل شده‌اند.

اهمیت توکن‌ها بسیار فراتر از زیربنای تکنولوژیکی آنهاست. آنها به عنوان رگ حیات سیستم مالی غیرمتمرکز (DeFi) عمل می کنند. توکن‌ها باعث ارتقا کیفیت برنامه‌های کاربردی غیرمتمرکز (Dapps) و فرآیند انجام تراکنش‌ها می‌شوند و  امکان پیاده‌سازی مدل‌های مالی نوآورانه را فراهم می کنند. توکن‌ها دنیای مالی را متحول کردند به صورتی که کارایی و شفافیت سیستم‌های رای‌گیری ارتقا داده‌اند و این همان هدفی است که مدل‌های سنتی همواره در تلاش برای رسیدن آن هستند.

نتیجه گیری

توکن‌ روشی نوآورانه برای ایجاد و انتقال ارزش با استفاده از فناوری بلاکچین و کریپتو است. توکن‌ها از زمان پیدایش در بلاکچین، انقلابی در نگاه ما به دارایی‌ها و تراکنش‌های دیجیتال ایجاد کرده‌اند. توکن‌ها فقط یک دارایی دیجیتال نیستند بلکه آنها نشان‌دهنده طیف گسترده‌ای از ابزارهای کاربردی در اکوسیستم رمزنگاری هستند. آنها می‌توانند وسیله‌ای برای مبادله و یا نشان‌دهنده یک دارایی دیجیتال یا واقعی باشند. همچنین دسترسی به خدمات سیستم مالی غیرمتمرکز را فراهم کنند یا حتی به عنوان یک ابزار حاکمیتی عمل کنند. هم‌چنین توکن‌ها امکان سرمایه گذاری و مشارکت در توسعه راهکارهای دموکراتیک را فراهم می‌کنند. به طور کلی توکن‌ها پتانسیل تغییر روش سازماندهی جامعه ما را دارند.

ادامه مطلب
what-is-a-digital-whale
نهنگ ارز دیجیتال چیست و چگونه بر بازار تاثیر می‌گذارد؟

در پاسخ به پرسش نهنگ ارز دیجیتال چیست، به بیان ساده می‌توان گفت نهنگ ارز دیجیتال به فرد یا نهادی گفته می‌شود که مالکیت حجم قابل توجهی از یک ارز دیجیتال را در اختیار دارد و می‌تواند با انجام تنها یک تراکنش، به صورت مستقیم بر ارزش آن ارز دیجیتال در بازار، اثر بگذارد. معمولاً نهنگ ارز دیجیتال به فردی نسبت داده می‌شود که مالک ۱۰ درصد از کل موجودی یک ارز دیجیتال باشد.

البته از دیدگاه برخی از کارشناسان، یک پاسخ دیگر نیز برای پرسش نهنگ ارز دیجیتال چیست وجود دارد. گروه دیگری از کارشناسان می‌گویند، مالک کیف پول ارز دیجیتالی که بیش از ۱۰ میلیون دلار از یک رمز ارز در آن وجود داشته باشد، یک نهنگ ارز دیجیتال است. اقیانوس ارزهای دیجیتال پر از نهنگ است و معمولاً کوچک‌ترین فعالیت این نهنگ‌ها، تحت نظارت سایر فعالین بازار است، زیرا تنها انجام یک تراکنش توسط آن‌ها، می‌تواند به شکل جدی بر ارزش دارایی ارز دیجیتال سایرین اثر بگذارد و تغییرات قابل توجهی را در بازار رقم بزند.

برای مثال، در مورد ارز دیجیتال بیت کوین، بر اساس گزارشی که «بیت‌اینفوچارتس» در ماه می ۲۰۲۳ منتشر کرده است، ۱۱۰ کیف پول برتر، بیش از ۱۰ هزار بیت کوین را در خود ذخیره کرده‌اند؛ مالکین این کیف پول‌ها ۱۵.۳۵ درصد از کل بیت‌کوین‌های در گردش را کنترل می‌کنند. جالب است بدانید که این تعداد کیف پول، تنها ۰.۱٪ از کیف پول‌هایی هستند که در آن‌ها بیت کوین وجود دارد، اما تصمیمات مالکین آن‌ها می‌تواند بازار را کاملاً تحت تاثیر قرار دهد. نکته اینجاست که ۴ کیف پول برتر در این زمینه، هر یک بیش از ۱۰۰ هزار بیت کوین را در خود جای داده‌اند، که این رقم در مجموع برابر ۳.۴۲ درصد از کل بیت کوین‌های موجود است.

اهمیت نهنگ ارز دیجیتال چیست؟

اهمیت نهنگ ارز دیجیتال بسیار واضح است، از آنجایی که یک نهنگ ارز دیجیتال مالکیت بخش بزرگی از موجودی یک ارز دیجیتال را در اختیار دارد بر هر فروش یا خرید می‌تواند بر زنجیره عرضه و تقاضای آن ارز دیجیتال اثر بگذارد، این تاثیر سبب می‌شود که قیمت آن ارز دیجیتال نیز بیشتر یا کمتر شود.

معمولاً نهنگ‌های ارز دیجیتال معاملاتی را بر پایه میلیون دلار انجام می‌دهند، و هر فعالیت آن‌ها یک سیگنال جدی و موثر محسوب می‌شود که منجر به تحول موثر در بازار خواهد شد. برای اینکه دقیقاً‌ بدانید اهمیت نهنگ ارز دیجیتال چیست اجازه دهید با مثال این موضوع را باز کنیم. وقتی نهنگ یا نهنگ‌های ارز دیجیتال، اقدام به خرید یک ارز دیجیتال مشخص می‌کنند، این اقدام به عنوان سیگنالی برای جامعه تریدرهای ارز دیجیتال محسوب می‌شود که تقاضا در مورد آن ارز دیجیتال افزایش پیدا خواهد کرد.

تاثیر نهنگ ارز دیجیتال بر بازار

در توضیح این موضوع، «لارس سیر کریستنسن»، بنیان‌گذار پلتفرم معاملات آنلاین «سکسو بانک»، می‌گوید: «معمولاً بازار ارزهای دیجیتال، بسیار سریع و جدی از حجم معاملات تاثیر می‌پذیرند. به همین علت، خرید و فروش قابل توجه یک ارز دیجیتال توسط یک تریدر، به سرعت می‌تواند نرخ آن ارز دیجیتال را افزایش یا کاهش دهد. بدیهی است در این شرایط، سایر معماله‌گران، با دقت فعالیت‌های نهنگ‌های ارز دیجیتال را دنبال کنند تا از این طریق بتوانند روندهای قیمتی را پیش‌بینی کرده و برای دارایی‌های خود برنامه‌ریزی کنند.»

ارائه سیگنال افزایش قیمت توسط یک نهنگ ارز دیجیتال

نهنگ‌های ارز دیجیتال، دقیقاً مثل افرادی هستند که مالکیت بخش بزرگی از سهام یک شرکت را در اختیار دارند. پر واضح است که چنین افرادی به راحتی می‌توانند منجر به ایجاد نوسان در بازار شوند.

برای مثال، «ایلان ماسک»، در ژانویه ۲۰۲۱ تنها با اضافه کردن هشتگ بیت کوین به توضیحات پروفایل توییتر خودش، باعث شد که ارزش بیت کوین ۱۴٪ افزایش پیدا کند. خبرگزاری رویترز، در همان زمان گزارش کرد که این افزایش قیمت، باعث شده است برای نخستین بار ارزش بازار ارزهای دیجیتال به بیش از ۱ تریلیون دلار برسد.

در میان این توضیحات مسلماً‌ یک نکته نیز پر رنگ می‌شود، نهنگ‌های ارز دیجیتال کنترل بخش عمده‌ای از زنجیره عرضه و تقاضا را در اختیار دارند و معمولاً دارایی ارز دیجیتالی که در اختیار دارند برای آن‌ها بسیار ارزشمند است. معمولاً وقتی این افراد دارایی خود را نگه داشته و اقدام به فروش آن نمی‌کنند، به نوعی در بازار ثبات ایجاد می‌کنند و البته سیگنال حمایت از آن ارز دیجیتال را نیز به سایرین می‌دهند.

ارائه سیگنال کاهش قیمت توسط یک نهنگ ارز دیجیتال

سرنوشت صرافی ارز دیجیتال متمرکز FTX، مثال خوبی برای این موضوع است. از چندی قبل شایعاتی در مورد ورشکستگی این پروژه که متعلق به «سم بنکمن-فرید» به گوش می‌رسید، اما در نهایت FTX زمانی سقوط کرد که صرافی رقیب، بایننس که ۵ درصد توکن‌های این پروزه را در اختیار داشت برنامه خود برای خروج از آن را اعلام کرد.

بایننس در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۲ اعلام کرد ۵ درصد دارایی پیش‌تر اشاره شده که ارزش آن‌ها در آن زمان به ۵۸۰ میلیون دلار می‌رسید را نقد کرده است. همین اعلام کوتاه باعث آشفتگی در بازار شد و پنج روز بعد FTX به صورت رسمی اعلام ورشکستگی کرد و «سم بنکمن-فرید» از سمت خود به عنوان مدیرعامل استعفا داد.

تاثیر نهنگ‌ها بر بحث نامتمرکز بودن ارزهای دیجیتال

یکی از ارکان و ارزش‌های اصلی ارزهای دیجیتال نامتمرکز یا غیر متمرکز بودن آن‌ها است و البته، نهنگ‌های ارز دیجیتال می‌توانند به نوعی تهدیدی برای این موضوع محسوب شوند. اگر بخواهیم بگوییم که علت به خطر افتادن این موضوع توسط نهنگ‌ ارز دیجیتال چیست، باید به موضوع به صورتی که در ادامه بیان می‌شود نگاه کنیم.

هر بلاک چین را می‌توانید مانند یک کشور در نظر بگیرید که دارندگان توکن‌های آن در اصل حاکمشان هستند. میزان اثرگذاری تصمیمات هر حکمران بر حسب مقدار دارایی است که در اختیار دارد. بنابراین هر چه دارایی‌ها در دست عده‌ای خاص بیشتر باشد،‌ نقش این افراد در سرنوشت آن بلاک‌چین پر رنگ‌تر می‌شود و به این ترتیب، ممکن است کار به جایی برسد که دیگر نتوانیم بگوییم یک پروژه غیر متمرکز است و گروه مشخصی از افراد نمی‌توانند به آن جهت‌دهی کنند.

در چنین شرایطی، احتمال دارد مسیر یک پروژه ارز دیجیتال به صورت کامل تغییر کند و اگر چه اکثریت جامعه آن با موضوعی مخالف یا موافق باشند، ولی حرف آخر را نهنگ‌های آن پروژه بزنند. در اصل نهنگ‌ها صدای بلند و تاثیرگذار هر پروژه ارز دیجیتال هستند، تا جایی که وقتی در مورد تغییری در ساز و کار یک ارز دیجیتال رای‌گیری می‌شود، ممکن است ۸۰ درصد آرا مخالف و ۲۰ درصد آرا موافق باشند؛ اما رای یک نهنگ، به کل نتایج را عوض کرده و آمار موافقین به ۹۶ درصد رسیده و مخالفین ۴ درصد آرا را تشکیل دهند.

اینجا است که می‌توانید متوجه شوید تاثیر نهنگ ارز دیجیتال چیست و چطور می‌تواند منجر بر مفهوم غیر متمرکز بودن ارزهای دیجیتال اثر بگذارد.

تاثیر نهنگ‌ها بر میزان نقد شوندگی ارزهای دیجیتال

تا اینجای کار حتماً متوجه شده‌اید که یک نهنگ ارز دیجیتال به راحتی می‌تواند روی نوسانات قیمت در بازار اثر بگذارد. اما می‌توان ردپای نهنگ‌ها را در بحث نقد شوندگی ارزهای دیجیتال نیز دید.

اینطور فرض کنید که یک نهنگ مقدار زیادی از یک ارز دیجیتال را خریداری می‌کند و تصمیم می‌گیرد آن را برای مدت طولانی در کیف پول خود نگه دارد. بسیاری از ارزهای دیجیتال مقدار مشخص و محدودی دارند، وقتی یک نهنگ حجم قابل توجهی از مالکیت یک ارز را در اختیار می‌گیرد این یعنی اینکه دیگر معماله‌گران خرد، برای انجام معاملات روزمره در یک چرخه کوچک‌تر از عرضه و تقاضا باید به فعالیت بپردازند. کوچک‌تر شدن چرخه عرضه و تقاضا به معنی دشوارتر شدن خرید و فروش و در نهایت نقد کردن یک ارز دیجیتال خواهد بود.

در بسیاری از مواقع،‌ نهنگ‌های ارز دیجیتال برای جلوگیری از تلاطم در بازار و البته پدید نیامدن مشکل نقد شوندگی، فعالیت‌های معاملاتی خود را پنهان نگه داشته، داراییهای خود را به بخش‌های کوچکتری تقسیم کرده و طی یک بازه طولانی و به مرور زمان به بازار عرضه می‌کنند.

گفتنی است، روش دیگری که نهنگ‌های ارز دیجیتال برای خرید و فروش استفاده می‌کنند، بهره‌گیری از معاملات «برون زنجیره‌ای» (over-the-counter trading) است. این معاملات در خارج از صرافی‌های رایج ارز دیجیتال به سرانجام می‌رسند و جزئیات آن‌ها بر روی بلاک‌چین اصلی آن ارز دیجیتال ثبت نمی‌شود. بنابراین، یک نهنگ ارز دیجیتال به این شکل می‌تواند معملات خود را به شکل خصوصی و پنهان از دید دیگران انجام دهد.

شناخته شده‌ترین نهنگ‌های ارز دیجیتال چه کسانی هستند؟

معمولاً کیف پول‌های دیجیتال به نام یک فرد واقعی مشخص متصل نیستند، اما فعالیت نهنگ‌های ارز دیجیتال را می‌توان از طریق آدرس کلید عمومی کیف پول آن‌ها ردیابی کرد. کلید عمومی یک رشته از اعداد و حروف است که هیچ اطلاعاتی را در مورد کاربر فاش نمی‌کند، اما به نوعی بیانگر فعالیت هر فرد در بلاک‌چین است و به شفافیت بلاک‌چین‌ها کمک می‌کند.

نهنگ های ارز دیجیتال

لیستی که در ادامه آمده و به برخی از بزرگترین نهنگ‌های ارز دیجیتال اشاره می‌کند، توسط «کریپتو اسلیت»‌ و «بنکلس تایمز» تهیه شده است. از این لیست اسامی شرکت‌ها و دولت‌ها حذف شده و تنها کیف پول‌هایی پوشش داده شده‌اند که گمان می‌رود متعلق به افراد مشخصی هستند.

  • ساتوشی ناکاموتو: ناکوموتو خالق بیت‌کوین است و طبق تخمین‌ها یک میلیون بیت کوین در اختیار دارد که ارزش این مقدار در ماه می ۲۰۲۳ برابر ۲۶ میلیارد دلار بوده است. هیچکس تا به امروز هویت واقعی ناکوموتو را نمی‌داند و حتی کسی مطلع نیست که این نام متعلق به یک فرد مشخص است یا به گروهی از افراد اشاره دارد. ساتوشی ناکاموتو در اصل یک اسم مستعار است که در وایت پیپر یا همان مقاله سفید بیت کوین به آن اشاره شده است.
  • برایان آرمسترانگ: آقای آرمسترانگ مدیرعامل صرافی کوین‌بیس، یکی از بزرگترین صرافی‌های ارز دیجیتال است. او در سال ۲۰۲۲ در یک توییت اعلام کرد که کوین‌بیس مالک ۲ میلیون بیت‌کوین است. برای اینکه تخمینی از این مقدار داشته باشیم باید بگوییم دو میلیوت بیت کوین در ماه می ۲۰۲۳ ارزشی برابر با ۵۳ میلیارد دلار داشته است.
  • مایکل سیلور: آقای سیلور هم بنیانگذار و عضو هیئت مدیره پلتفرم «میکرو استراتژی» است. او در اکتبر ۲۰۲۰ با انتشار یک توییت اعلام کرد که مالکیت ۱۷,۷۳۲ بیت‌کوین را در اختیار دارد. این مقدار بیت‌کوین در ماه می ۲۰۲۳ ارزشی معادل ۴۷۶ میلیون دلار داشته است.
  • کریس لارسن: که هم-بنیانگذار چندین استارتاپ مطرح در سیلیکون ولی است، ۱۷ درصد از کل موجودی ارز دیجیتال ریپل را در اختیار دارد که معادل ۵.۱۹ میلیارد واحد از این ارز دیجیتال است. در ماه می ۲۰۲۳ ارزش این دارایی به ۲.۴ میلیارد دلار می‌رسیده است.
  • چانگ پنگ ژائو: یکی از شناخته شده‌ترین نهنگ‌های دنیای ارز دیجیتال و مدیرعامل صرافی بسیار معروف بایننس است. ثروت ژائو در ماه مارس ۲۰۲۲ حدود ۶۵ میلیارد دلار تخمین زده شد ولی به دلیل سقوط بازار ارزهای دیجیتال در دسامبر همان سال این تخمین به ۴.۵ میلیارد دلار کاهش پیدا کرد. گفته می‌شود بخش عمده دارایی و ثروت آقای ژائو در قالب بیت‌کوین و بایننس کوین است.
  • تیم دراپر: دراپر، سرمایه‌گذار خطرپذیر، در سال ۲۰۱۴ و در پی یک پرونده تاریخی مرتبط با ضبط بیت‌کوین، ۳۰,۰۰۰ واحد از این ارز دیجیتال خریداری کرد که در ماه می ۲۰۲۳ ارزش آن برابر با ۸۰۶ میلیون دلار بود. همچنین گفته می‌شود او در دارایی‌های دیجیتال دیگری همچون توکن ANT پروژه آراگون نیز سرمایه‌گذاری کرده است.

آیا می‌توان تبدیل به یک نهنگ ارز دیجیتال شد؟

حالا که می‌دانید نهنگ ارز دیجیتال چیست، حتماً با خود فکر می کنید که برای نهنگ شدن باید ثروت زیادی داشته باشید. اما این گونه نیست و فقط لازم است در زمانی که برخی توکن‌ها با قیمت بسیار کمی به فروش می‌رسند عاقلانه تصمیم بگیرید، زیرا در این شرایط امکان تبدیل شدن شما به یکی از نهنگ‌ها در بازار ارزدیجیتال زیاد است.

این نکته را نیز به خاطر داشته باشید که همیشه قبل از سرمایه‌گذاری در هر پروژه به خوبی تمام جوانب آن را بررسی کنید که از ارزش بالایی برخوردار باشند و پروژه‌های پانزی یا کلاهبرداری نباشند.

جمع‌بندی در مورد نهنگ ارز دیجیتال چیست؟

در این مقاله با مفهوم نهنگ در دنیای ارزهای دیجیتال به صورت کامل آشنا شدیم. همچنین از توانایی‌های این افراد و اثرگذاری که می‌توانند بر بازار داشته باشند نیز آگاهی بدست آوردیم. اهمیت دنبال کردن نهنگ‌های ارز دیجیتال از طریق ردیابی فعالیت‌های کیف پول‌های دیجیتال، ابزارهای تحلیل بلاک‌چین و توجه به شبکه‌های اجتماعی را متوجه شدیم و همینطور، دریافتیم که چطور می‌توان بر حسب فعالیت‌های مختلف یک نهنگ ارز دیجیتال سیگنال‌های گوناگونی را متوجه شد و برای معاملات آتی برنامه‌ریزی کرد.

ادامه مطلب
metropolis-hardfork
آشنایی 0 تا 100 با هاردفورک متروپلیس اتریوم (metropolis)

متروپلیس اتریوم چیست و با چه هدفی به بازار عرضه شده است؟ در سال های اخیر، ارزهای دیجیتال با فرازو نشیب های زیادی همراه بوده است. یکی از پلتفرم های بسیار محبوب در این بازار، اتریوم است که با پیشرفت های متعددی که داشته به دنبال ارتقای سطح کار و افزایش تعداد مشتریان خود است. در همین راستا، یکی از هاردفورک های اتریوم، متروپلیس (metropolis) نام دارد که با هدف بهبود شبکه اتریوم وارد بازار شد. بسیاری از کارشناسان براین باور هستند که این هاردفورک، ویژگی های اصلی اتریوم را آشکار کرده و نسخه واقعی آن را بعد از انتشار متروپلیس می توان دید.

در حال حاضر، سروصدای زیادی درباره این هاردفورک وجود دارد؛ آخرین باری که شبکه اتریوم، تحت تأثیر یک هاردفورک، دچار تغییر شد، یعنی از Frontier به Homestead بروزرسانی شد، قیمت آن بیش از ۱۰۰٪ و از ۱۲ دلار به ۳۰ دلار افزایش یافت.

اما سؤال اساسی اینجاست که متروپلیس، چه ویژگی هایی را به اتریوم وارد کرده؟ از آنجا که اتریوم برای ورود به متروپلیس، باید هاردفورک انجام دهد، آیا سکه جدید دیگری ایجاد شده است؟

متروپلیس اتریوم چیست؟ ۴ مرحله اتریوم

اولین بار نیست که شبکه اتریوم ارتقا داده می شود و مطمئنا آخرین بار هم نخواهد بود! اتریوم برای اینکه تنها یک ارز دیجیتال باشد طراحی نشده است؛ بلکه طراحی شده تا پلتفرمی برای برنامه های غیرمتمرکز باشد. با این حال، قبل از اینکه بتواند این کار را انجام دهد، باید مراحل مختلف رشد را طی کند.

با هر مرحله، اتریوم با ترکیب ویژگی های بیشتر، ارتقا یافته و به سطح بالاتری می رسد که در نتیجه آن، سیستم قوی تر و یکپارچه تر می شود. به طورکلی، فرآیند راه اندازی کامل اتریوم، به ۴ مرحله تقسیم شده است. این کار، برای اطمینان از اینکه انجام می شود که مراحل مختلف، زمان رشد خود را داشته و هر مرحله، تا حد امکان، کارآمد و بهینه توسعه داده شود. مراحل راه اندازی کامل اتریوم را می توان در موارد زیر دانست:

  • Frontier: راه انداری اتریوم برای نخستین بار
  • Homestead: مرحله کنونی اتریوم
  • Metropolis: مرحله بعدی
  • Serenity: مرحله نهایی که به گفته توسعه دهندگان اتریوم ۲.۰ اجرا می شود.

Metropolis مرحله ۳، فرآیندی ۴ مرحله ای داشته و با ویژگی های زیادی همراه است که به محض اجرا مورد توجه کاربران قرار خواهد گرفت. در ادامه برخی از اصلی ترین ویژگی های متروپلیس را معرفی خواهیم کرد:

  • Zk-Snarks
  • اثبات اجرای اولیه سهام
  • انعطاف پذیری و استحکام قراردادهای هوشمند
  • انتزاع حساب

متروپلیس اتریوم چیست

ویژگی Zk-Snarks چیست؟

‍‍Zk-SNARKs که مخففی از عبارت «Zero-Knowledge Succinct Non-Interactive Argument of Knowledge» است، فرمی از اثبات های دانش صفر (Zero-Knowledge Proofs) محسوب می شود که در بسیاری از سیستم های بلاک چین و فناوری های مبتنی بر حریم خصوصی مورد استفاده قرار می گیرد.

این اثبات ها، به فرد اجازه می دهند ادعایی را بدون آشکار کردن هیچ جزئیات یا اطلاعات مرتبط با آن موضوع عنوان کند. مهم ترین ویژگی های Zk-SNARKs را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

  • دانش صفر (Zero-Knowledge): اثبات کننده، می تواند نشان دهد دارای اطلاعاتی خاص است، بدون آن که هرگونه اطلاعاتی درباره آن به طرف مقابل بدهد.
  • کوتاه بودن (Succinct): این اثبات ها بسیار کوتاه بوده و می توان آن ها را با سرعت زیاد، تأیید کرد؛ حتی اگر عملیات اصلی که اثبات می شود، پیچیده باشد.
  • غیرتعاملی (Non-Interactive): به جای تبادل چندمرحله ای بین اثبات کننده و تأییدکننده، Zk-SNARK یک پیام واحد است که می تواند به صورت مستقل، تأیید شود.

Zk-SNARKs در بسیاری از فناوری ها و پروژه های بلاک چین، از جمله زنجیره بلاک چین Zcash، برای ارائه تراکنش های محرمانه، مورد استفاده قرار گرفته است. این اثبات ها، به ویژه برای کاربردهایی که نیازمند حفظ حریم خصوصی و هم زمان ارائه تأییدیه های مطمئن است، مفید واقع می شود.

ویژگی Zk-Snarks

کاربرد Zk-Snarks از ویژگی های متروپلیس اتریوم

Zk-SNARKs کاربردهای متنوعی در زمینه های مختلف فناوری دارد که در ادامه به برخی از کاربردهای رایج و مهم آن، عبارتند از:

  • برنامه های احراز هویت: به کاربر اجازه می دهد هویت خود را به یک سیستم احراز هویت نشان دهد؛ بدون اینکه اطلاعات شناسه ای را فاش کند.
  • پردازش های آفلاین و تأیید آنلاین: به فرد اجازه می دهد محاسبه ای را آفلاین انجام داده و سپس نتیجه آن را به صورت امن و محرمانه به یک سیستم آنلاین ارسال کند.
  • امنیت حریم خصوصی در برنامه ها: برخی از برنامه ها، با استفاده از این ویژگی، اطلاعات کاربران را حفظ می کنند؛ درحالیکه همچنان از آن ها اطلاعات لازم برای انجام وظایف خاص را دریافت می کنند.
  • تراکنش های محرمانه در بلاک چین: استفاده به منظور پنهان سازی اطلاعات تراکنش در زنجیره های بلاک چین مانند Zcash؛ به این ترتیب، می توان تراکنش ها را تأیید کرد بدون آنکه جزئیات آن ها (مانند مبلغ یا آدرس های معامله) آشکار شود.
  • اثبات های بدون افشای هویت: می توان از Zk-SNARKs برای اثبات مشخصاتی مانند سن یا ملیت استفاده کرد، بدون اینکه هویت کلی فرد فاش شود؛ مثلاً یک کاربر، می تواند از طریق Zk-SNARKs اثبات کند بالای 18 سال است، بدون اینکه تاریخ تولد دقیق او آشکار شود.

«مواردی که عنوان کردیم تنها برخی از کاربردهای Zk-SNARKs بوده و با پیشرفت های مداوم در زمینه فناوری، انتظار می رود کاربردهای جدیدتر و جذاب تری برای آن پیدا شود.»

کاربرد Zk-Snarks

ویژگی اثبات اجرای اولیه سهام

قبل از اینکه درباره ویژگی اثبات اولیه سهام، توضیح دهیم، باید ابتدا بدانیم تفاوت بین اثبات سهام و اثبات کار چیست:

  • اثبات کار

اثبات کار یا Proof Of Work پروتکلی است که بیشتر ارزهای رمزپایه مانند اتریوم و بیت کوین تاکنون از آن پیروی کرده اند. ساز و کار این الگوریتم، به شکلی است که ماینرها با حل معماهای رمزنگاری شده و با استفاده از سخت افزار اختصاصی، ارزهای دیجیتال را استخراج می کنند.

  • اثبات سهام

این پروتکل، کل فرایند استخراج را مجازی می کند؛ در این سیستم، به جای ماینرها اعتبارسنجی داریم. روش کار نیز به این صورت است که به عنوان یک اعتبارسنج یا ولیدیتور ارز دیجیتال، ابتدا باید مقداری از اتر خود را به عنوان سهام قفل کنید. پس از انجام این کار نیز، اعتبارسنجی بلوک ها شروع می شود.

اعتبار سنجی به این معناست که اگر بلوک هایی را دیدید که فکر می کنید می توانند به بلاک چین اضافه شوند، می توانید با شرط بندی آن را تأیید کنید. همچنین اگر بلوک اضافه شود، پاداشی متناسب با سهامی که سرمایه گذاری کرده اید، دریافت خواهید کرد.

با این حال، اگر روی بلوک اشتباه یا مخرب شرط بندی کنید، سهامی که سرمایه گذاری کرده اید از شما سلب می شود. برای اجرای «اثبات سهام»، اتریوم از الگوریتم اجماع کاسپر استفاده می کند.

اثبات سهام چیست

مزایای اثبات سهام

الگوریتم اثبات سهام مزایای بسیاری دارد که مهم ترین آن ها را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

1. کاهش هزینه های انرژی و پولی

استخراج کنندگان بیت کوین در جهان، حدود ۵۰/۰۰۰ دلار در ساعت برای برق خرج می کنند. این عدد، معادل ۱.۲ میلیون دلار در روز، ۳۶ میلیون دلار در ماه و ۴۵۰ میلیون دلار در سال است.

این اعداد بسیار بزرگ بوده و مطمئا هزینه زیادی به نظر می رسند. با استفاده از Proof-of-stake، تمام فرایند را کاملاً مجازی انجام داده و تمام این هزینه ها را کاهش می دهید.

2. عدم نیاز به خرید ASIC

از آنجا که تمامی این فرایند مجازی بوده، دیگر نیازی به خرید دستگاه هایی مانند ASIC نداشته و شما براساس خرید دستگاه قدرتمندتر، پاداش دریافت نمی کنید.

3. سخت تر شدن حمله 51٪

حمله ۵۱٪ زمانی اتفاق می افتد که گروهی از ماینرها بیش از ۵۰٪ از قدرت هش شبکه را به دست می آورند؛ استفاده از اثبات سهام، این حمله را بسیار سخت تر می کند.

سخت تر شدن حمله 51٪

4. اعتبارسنجی های بدون خطا

هر اعتبارسنجی که دارایی هایش را در بلاک چین قفل کرده باشد، مطمئن می شود هیچ بلوک اشتباه یا مخربی را به زنجیره اضافه نمی کند؛ زیرا اضافه کردن بلاک اشتباه به زنجیره، به معنای از دست دادن سرمایه و سهام قفل شده می شود؛ در نهایت، اثبات سهام مانع از این اتفاق می شود.

5. ایجاد بلوک

الگوریتم اثبات سهام، ایجاد بلوک های جدیدتر و کل فرایند تأیید تراکنش ها را سریع تر می کند.

مقیاس پذیری

اثبات سهام، بلاک چین را با معرفی مفهوم «sharding/’>شاردینگ»، مقیاس پذیر می کند. اگرچه قبلاً اجرای ساده ای از Proof of Stake وجود داشته است، چیزی که کاسپر را از بقیه جدا می کند، این است که ماینرهای صادق را تشویق کرده و ماینرهایی را که صادق نیستند، مجازات می کند. در نتیجه به یاد داشته باشید که اگر سهام خود را روی یک بلوک مخرب قرار داده اید، سهام از شما گرفته می شود؛ به زبانی ساده، هرکسی که طبق قوانین بازی نکند، مجازات می شود.

«ویتالیک درباره اثبات سهام می گوید: «تصور کنید ۱۰۰ نفر دور یک میز دایره ای نشسته اند؛ یک نفر، یک بسته کاغذ دارد که هرکدام سابقه تراکنش متفاوتی دارند. اولین شرکت کننده، خودکاری را برداشته و یکی را امضا می کند، سپس آن را به نفر بعدی می دهد که او هم انتخابی مشابه انجام خواهد داد. هر شرکت کننده، تنها در صورتی ۱ دلار دریافت می کند که تاریخچه تراکنشی را امضا کند که بیشتر شرکت کنندگان در پایان آن را امضا می کنند. اگر یک صفحه را امضا کنید و بعداً به صفحه دیگری بروید، از دور خارج می شوید. این احتمالاً انگیزه خوبی برای امضای کاغذ مناسب است!»

مقیاس پذیری

بمب سختی چیست؟

چه چیزی ماینرها را تشویق می کند از پروتکل اثبات کار به پروتکل اثبات سهام مهاجرت کنند؟ ماینرها، تجهیزاتی به ارزش هزاران دلار می خرند تا بتوانند بلوک ها را استخراج کنند. در نهایت اما با استفاده از POS، همه آن تجهیزات بی ارزش می شوند.

تصور کنید پول زیادی برای خرید تجهیزات و راه اندازی استخرهای بسیار پیچیده ای خرج کنید و هیچ فایده ای برای شما نداشته باشد! پس با این شرایط چه چیزی وجود دارد که ماینرها را از ماندن در زنجیره قدیمی اثبات کار و ادامه استخراج براساس این الگوریتم بازمی دارد؟

به منظور اطمینان از وجود انگیزه مناسب برای ماینرها برای پیوستن به زنجیره جدید، توسعه دهندگان اتریوم بمب سختی را معرفی کردند. بمب سختی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۵ معرفی شد. برای درک نحوه عملکرد بمب سختی، مهم است بدانیم درجه سختی و ماینینگ چیست و چگونه کار می کند.

سختی چیست و چگونه کار می کند؟

مفهوم سختی با بیت کوین شروع شد؛ زمانیکه بیت کوین برای اولین بار معرفی شد، استخراج آن بسیار ساده بود و هرکسی می توانست با استفاده از رایانه شخصی خود این کار را انجام دهد. با این حال، با محبوبیت بیشتر بیت کوین، تعداد ماینرها در شبکه افزایش یافت.

افزایش ماینرها، امکان خروج آن ها از کنترل و استخراج تمام بیت کوین های باقی مانده در یک سال را افزایش داد. ساتوشی ناکاموتو، خالق بیت کوین، این اتفاق را متصور بود و از این رو مفهوم «سختی» را عنوان کرد.

«مفهوم سختی به این صورت عمل می کند: ماینرها قدرت محاسباتی خود را صرف حل معماهای رمزنگاری می کنند.»

روشی که آن ها این کار را انجام می دهند، به این صورت است که یک رشته تصادفی به نام nonce به هش بلوک اضافه و سپس کل رشته را هش می کنند. اگر عدد حاصل کمتر از یک عدد ثابت خاص باشد، آن را موفق در نظر گرفته و بلوک جدید به بلاک چین اضافه می شود.

سختی چیست

فرایند اضافه شدن بلوک چگونه است؟

اگر بخواهیم کل فرایند اضافه شدن یک بلوک به شبکه را خلاصه کنیم، به صورت زیر خواهد بود:

  • دریافت محتویات بلوک جدید توسط هش
  • اضافه شدن یک nonce رشته تصادفی به هش
  • هش شدن مجدد رشته جدید
  • مقایسه و بررسی هس نهایی با سطح دشواری؛ آیا واقعاً کمتر از آن است یا خیر.
  • در غیر این صورت، nonce تغییر می کند و روند دوباره تکرار می شود.
  • اگر هش نهایی کمتر از سطح دشواری باشد، بلوک به زنجیره اضافه و دفتر کل عمومی به روز می شود و درباره اضافه شده هشدار می دهد.
  • ماینرهایی که مسئول این کار هستند، پاداش دریافت می کنند.

سطح دشواری مستقیم با سرعت استخراج بلوک ها متناسب است؛ بیت کوین به طور متوسط ۱۰ ثانیه زمان بلوک دارد، اگر زمان بلوک کمتر از آن شود، سطح دشواری افزایش می یابد. اگر بیشتر باشد، زمان دشواری کاهش می یابد.

این کار، برای اطمینان از اینکه زمان بلاک بیت کوین حدود ۱۰ ثانیه باقی می ماند، انجام می شود. اساساً استخراج بیت کوین چنین روندی داشته و اتریوم نیز از همان پروتکل پیروی می کند.

فرایند اضافه شدن بلوک

بمب سختی چه کاری انجام خواهد داد؟

بمب سختی (Difficulty Bomb) در اتریوم، به عنوان مکانیسمی طراحی شده است تا به تدریج مشکلات استخراج بلاک ها را افزایش دهد. این مکانیسم، سبب می شود زمان بین استخراج بلاک های جدید به طور تدریجی طولانی تر شود. درنهایت، این زمان به قدری طولانی می شود که شبکه به نوعی «یخ زده» می شود؛ یعنی تقریباً استخراج یک بلاک جدید غیرممکن خواهد شد. هدف از افزودن این بمب سختی عبارت است از:

  1. به روزرسانی ها: بمب سختی مکانیسمی اضطراری برای اطمینان از این است که به روزرسانی های شبکه به طور منظم انجام شوند.
  2. تشویق به انتقال به (Proof of Stake): یکی از اهداف اصلی بمب سختی این است که شبکه اتریوم از اثبات کار (Proof of Work) به اثبات وضعیت (Proof of Stake) تغییر داده شود.
  3. جلوگیری از فورک های غیرضروری: اگر جامعه اتریوم تصمیم بگیرد به اثبات وضعیت مهاجرت نکند، بمب سختی از ایجاد فورک های ثابت که بخواهند از این مسیر خارج شوند (و اثبات کار را حفظ کنند) جلوگیری می کند.

با این حال، بمب سختی چندین بار به تأخیر افتاده است؛ هر وقت به نظر می رسید شبکه به نقطه یخ زدگی نزدیک می شود، یک بروزرسانی برای شبکه منتشر و موجب تأخیر در فعالیت بمب سختی شده است. این بروزرسانی ها، اغلب با همان هدف انجام می شوند؛ اعطای زمان بیشتر به توسعه دهندگان برای کامل کردن و اجرای مکانیسم های اثبات وضعیت.

درمجموع، بمب سختی یک ویژگی است که به تدریج فعال شده و به شبکه فشار می آورد تا به روزرسانی ها و تغییرات مورد نظر را اجرا کند. در عین حال این فشار می تواند با بروزرسانی هایی که آن را به تأخیر می اندازند، مدیریت شود.

بمب سختی در هاردفورک متروپلیس اتریوم

ویژگی استحکام و انعطاف پذیری قراردادهای هوشمند

قراردادهای هوشمند، رگ حیات اتریوم بوده و نحوه انجام کارها در اتریوم را مشخص می کنند. اکنون درحالیکه بیت کوین معمولاً برای همه تراکنش ها قدرت محاسباتی یکسانی مصرف می کند، اتریوم می تواند قدرت محاسباتی مورد نیاز برای هریک از قراردادهایش را تغییر دهد. هر قرارداد محدودیت، گس مخصوص به خود را دارد که پیمان دهنده تعیین می کند. این ویژگی به دو سناریو منجر می شود:

  • اول اینکه گس مورد نیاز بیشتر از حد تعیین شده باشد؛ اگر این طور شود، وضعیت قرارداد به حالت اولیه بازگشته و تمام گس مصرف می شود.
  • اگر گس مورد نیاز کمتر از حد تعیین شده شود، قرارداد تکمیل و گس باقی مانده واگذار می شود.

در حین اجرای قرارداد، اگر یک طرف معامله بخواهد قرارداد لغو شود و به حالت اولیه برگردد، باید دو برابر هزینه کند تا از انجام آن جلوگیری شود. برای برگرداندن قرارداد به حالت اولیه، توسعه دهندگان از تابع «launch» استفاده می کنند. درحالی که عملکرد launch به وضعیت قرارداد کمک می کند تا به حالت قبلی برگردد، تمام گس قرارداد را مصرف خواهد کرد.

برای مقابله با این مشکل، متروپلیس عملکرد «revert» را ارائه می دهد تا به قراردادها کمک کند بدون مصرف تمام گس به حالت قبلی بازگردند. گس مصرف نشده به سازنده قرارداد مسترد خواهد شد. همراه با تابع revert  Metropolis  در حال معرفی کد بازگردانی (returndata) است که قراردادها را قادر می سازد مقادیر با اندازه متغیر را برگردانند.

ویژگی استحکام و انعطاف پذیری قراردادهای هوشمند

ویژگی انتزاع حساب یا Account Abstraction

قبل از اینکه به معنای انتزاع حساب بپردازیم، بیایید بفهمیم انتزاع به چه معناست. انتزاع به این معناست که هرکسی می تواند از هر سیستم یا پروتکلی بدون اطلاع کامل از جزئیات آن استفاده کند؛ برای مثال هنگامی که از تلفن همراه خود استفاده می کنید، برای کار با آن نیازی به برنامه نویس یا مهندس ندارید.

به سادگی روی صفحه فشار دهید تا یک برنامه فعال شود، یا دکمه تماس را فشار دهید تا با کسی تماس بگیرید. نیازی نیست بدانید چگونه فشار دادن برخی برنامه ها مدار داخل گوشی را فعال می کند یا برنامه های خاصی چگونه برنامه ریزی شده اند. انتزاع با حذف پیچیدگی ها، فناوری پیچیده ای را در دسترس قرار می دهد.

انتزاع در اتریوم

انتزاع چیزی است که اتریوم قصد دارد در آینده به آن دست یابد. در آینده غیرمتمرکز فرضی، همه از DAPPS استفاده می کنند، ربدون اینکه حتی متوجه شوند از DAPP مبتنی بر اتریوم استفاده کرده اند. توسعه دهندگان اساساً می خواهند اتریوم در پس زمینه «ناپدید» شود. Metropolis با معرفی «Account Abstraction» گامی بزرگ در جهت انجام این کار برمی دارد.

به عنوان بخشی از انتزاع، اتریوم قصد دارد مرز بین دو حساب خود را محو کند. اتریوم دو حساب دارد؛ یکی حساب خارجی است که توسط کلیدهایی کنترل می شود و بیشتر کاربران از آن آگاه هستند، یعنی حساب های کیف پول. همچنین یک حساب قرارداد با نام کد قرارداد هوشمند در بلاک چین وجود دارد. ایده این است که کاربران بتوانند حساب های خارجی خود را در قالب قراردادی هوشمند تعریف کنند.

پس از انجام این کار، کدهای پشتیبان کلیدها، می توانند چرخش منحصربه فرد خود را روی تراکنش های پشتیبان کد قرار دهند. این فرایند چه کمکی خواهد کرد؟ همان طور که می دانید محاسبات کوانتومی به سرعت در حال تبدیل شدن به یک تهدید احتمالی برای دنیای رمزنگاری شده ای هستند که ارزهای دیجیتال را ایجاد کرده است؛ بنابراین فرض کنید می خواهید تراکنش های خود را از حمله کوانتومی توسط یک مهاجم مخرب نجات دهید، چه کاری می توانید انجام دهید؟

با انتزاع حساب می توانید از طرح های امضا مانند نردبان هش برای تعریف حساب خود استفاده کنید که امکان اثبات کوانتومی را دارند. حساب های شما اکنون می توانند کاملاً مانند یک قرارداد هوشمند تنظیم شوند.

انتزاع در اتریوم

بیزانس و قسطنطنیه چیست؟

اصطلاحات «بیزانس» و «قسطنطنیه» اصطلاحات پرتکراری در دنیای ارزهای دیجیتال و شبکه اتریوم هستند. متروپلیس تغییرات چشمگیری را به وجود می آورد. نمی توان همه این تغییرات را یک باره اعمال کرد و کاربران و توسعه دهندگان را تحت تأثیر قرار داد؛ به همین دلیل اتریوم متروپلیس را در دو فاز راه اندازی می کند و هر دو به عنوان هاردفورک معرفی می شوند. این دو فاز عبارت اند از:

  • بیزانس
  • قسطنطنیه

پس از تأخیرهای فراوان، هاردفورک بیزانس اکنون در بلوک شماره ۴۳۷, ۰۰۰, ۰۰۰ اتریوم رخ داده است. بیزانس ویژگی های زیادی را معرفی کرد که اصلی ترین آن ها عبارت اند از:

  • Zk-Snarks
  • برگرداندن و بازگرداندن داده ها
  • انتزاع حساب

فاز قسطنطنیه براساس برنامه ریزی ها در سال ۲۰۱۸ اجرا شد. ویژگی اصلی آن، هموار کردن همه مسائل و مشکلاتی بود که در بیزانس پیش آمد؛ مهم تر از آن، قسطنطنیه اثبات زنجیره هیبریدی سهام و اثبات کار را معرفی کرد.

بیزانس و قسطنطنیه در هاردفورک متروپلیس اتریوم

پس اتریوم دوباره هارد فورک می شود؟ آیا کوین اتریوم دیگری وجود خواهد داشت؟

از آنجا که هاردفورک قبلی اتریوم سبب ظهور اتریوم کلاسیک و هارد فورک های بیت کوین منجر به ظهور بیت کوین کش و بیت کوین SV شد، بسیاری تصور می کنند همه هارد فورک ها سبب ایجاد شکاف های زنجیره ای می شوند، اما همیشه چنین اتفاقی نمی افتد و از همه هارد فورک ها نمی توان انتظار ایجاد کوین جدیدی را داشت.

دلیل اینکه فورک های قبلی زنجیره را از هم جدا کردند این بود که تغییرات پیشنهادی هاردفورک اتریوم و فعال سازی  Segwit بسیار بحث برانگیز بود، اما جامعه گسترده ای در آن شرکت نداشتند. همچنین هارد فورک های قبلی نتیجه وضعیت اضطراری برای شبکه بودند.

با این حال، این ارتقا یعنی ارتقای متروپلیس برای مدت طولانی به اتفاق آرا مورد توافق قرار گرفته است. همه می دانستند قرار است این اتفاق بیفتد. این هاردفورک نتیجه وضعیت اضطراری نیست، بلکه نتیجه یک ارتقاست؛ به همین دلیل هیچ گونه تقسیم جامعه ای وجود نخواهد داشت و کوین جدیدی به وجود نخواهد آمد.

تنها نقطه اختلاف می تواند هاردفورک اثبات سهام باشد؛ با این حال ماینرها با ماندن در زنجیره قدیمی چیز زیادی به دست نمی آورند؛ زیرا همان طور که قبلاً گفته شد، اجرای بمب سختی استخراج را تقریباً غیرممکن می کند.

سخن پایانی

اینکه متروپلیس آینده اتریوم را چگونه تغییر می دهد، مشخص نیست. شما باید قبل از سرمایه گذاری در یک ارز دیجیتال تحقیقات خود را به خوبی انجام دهید؛ با این حال چیزی که می توانیم با اطمینان بگوییم این است که آخرین باری که اتریوم ارتقا داده شد، ارزش آن بیش از ۱۰۰ درصد افزایش یافت.

بیزانس تغییرات زیادی در اتریوم ایجاد کرد و با راه اندازی متروپلیس آینده اتریوم برای همه جذاب و دیدنی است و جامعه به این موضوع کنجکاوی زیادی دارد. اجرای zk-snarks با ویژگی حفظ حریم خصوصی خود آینده اتریوم را به شدت تحت تأثیر قرار می دهد.

قسطنطنیه با اثبات سهام خود همان چیزی است که توجه همه در دنیای ارز دیجیتال را به خوب معطوف می کند. متروپلیس و بعد از آن سرنیتی می تواند برای اتریوم و رؤیای توسعه دهندگان آن برای آینده ای غیرمتمرکز، تغییری انقلابی باشد.

پرسش های متداول

هاردفورک جدید اتریوم و مرحله سوم راه اندازی اتریوم، متروپلیس نام دارد که هدف از ایجاد آن بهبود شبکه اتریوم است. به گفته کارشناسان، این هاردفورک ویژگی های اصلی شبکه اتریوم را نشان خواهد داد.

Metropolis مرحله ۳ در فرایند ۴ مرحله ای است و ویژگی های زیادی دارد. برخی از اصلی ترین ویژگی های متروپلیس شامل الگوریتم اثبات دانش صفر، اثبات اجرای اولیه سهام، انعطاف پذیری و استحکام قراردادهای هوشمند و انتزاع حساب هستند.

متروپلیس تغییرات چشمگیری را به وجود می آورد. نمی توان همه این تغییرات را یک باره اعمال کرد و کاربران و توسعه دهندگان را تحت تأثیر قرار داد؛ به همین دلیل اتریوم متروپلیس را در دو فاز راه اندازی می کند که هر دو به عنوان هاردفورک معرفی می شوند و بیزانس و قسطنطنیه نام دارند.

خیر. این هاردفورک نتیجه وضعیتی اضطراری نیست، بلکه نتیجه یک ارتقاست؛ به همین دلیل هیچ گونه تقسیم جامعه ای وجود نخواهد داشت و کوین جدیدی به وجود نخواهد آمد.

ادامه مطلب
what-is-NFTFI
NFTFI چیست؟ آشنایی کامل و 0 تا 100 با NFTFI

NFTFI چیست و چه کاربردی دارد؟ با اینکه ممکن است نام امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) و توکن های غیر قابل تعویض (NFT) زیاد شنیده باشید اما این موارد، حوزه های نوظهوری در صنعت ارزهای دیجیتال هستند که توانسته اند رشد چشمگیری داشته باشند. یکی از مهم ترین دلایل این اتفاق، درآمدزایی بالای آن هاست. اگرچه در سال گذشته به دلیل رکود عمومی در بازار ارزهای دیجیتال، شتاب پیشرفت در این دو حوزه تا حدودی کاهش یافته است، ب اینحال، تاریخچه ارزهای دیجیتال، نشان می دهد که وضعیت همیشه بدین شکل نخواهد بود.

ادغام DeFi با توکن های غیر قابل تعویض، فرآیند اقتصادی کاملاً جدیدی، برای این فناوری های نوظهور ایجاد کرده است؛ نوآوری های مرتبط با افزایش استفاده از NFT ها.

به همین دلیل قصد داریم تا در این مقاله درباره این سیستم جدید، یعنی وام دهی براساس NFT صحبت کرده و شما را به طور کامل با بازار و پلتفرم جدیدی در این حوزه به نام  NFTFI آشنا کنیم؛ اگر در بازارهای مالی فعالیت دارید، تا پایان این مقاله با ما همراه باشید.

NFTFI چیست؟

NFTFI، بازار وام دهی همتا به همتا (P2P) است که در آن، کاربران توکن های همتا به همتا را به اشتراک گذاشته و در ازای آن، وام دریافت می کنند. در مقابل نیز می توانند نقش وام دهنده را بر عهده گرفته و توکن های دیگران را به عنوان وثیقه بپذیرند تا بازپرداخت وام های اعطایی را تضمین کنند.

به زبانی ساده تر، وام دهی در  NFTFI به معنای تأمین نقدینگی برای سایر کاربران یا وام گیرندگان است. براساس یک قرارداد، وام دهنده وامی در قالب ارز دیجیتال Rapid Ethereum (wETH) را به وام گیرنده می دهد تا آن را با سایر ارزهای دیجیتال مبادله کند. همچنین وام دهنده، ارزش وام، سود و دوره بازپرداخت را تعیین می کند؛ بنابراین مسئولیت کامل خطرات ناشی از وام، بر عهده او خواهد بود.

مفهوم NFTFI

تاریخچه NFTFI

این بازار را Stephen Young در فوریه 2020 ایجاد کرد و از ابتدای تأسیس این پلتفرم، مدیرعامل پروژه بود. در همان ابتدا، این شرکت نوپا موفق شد 890000 دلار کمک مالی جمع آوری کند. در این مدت، برترین شرکت های سرمایه گذاری ریسک پذیر در فضای NFT و DeFi مانند Coinfund، OneKX، Collab+Currency، Maven 11  و The LAO به عنوان سرمایه گذاران استراتژیک وارد این حوزه شدند.

برخی دیگر از خالقان و مجموعه داران برجسته در فضای NFT و DeFi که در این سرمایه گذاری شرکت کردند، عبارت اند از:

  • مدیرعامل Dapper Labs
  • خالق NBA Top Shot and Cryptokitties
  • سباستین بورگت، مدیرعامل The Sandbox
  • جاناتان
  • گابلر
  • اندرو استاینوالد
  • روبرتو سرزیا

همه چیز درباره وام دهی NFT ها

ان اف تی ها مالکیت طیف وسیعی از دارایی های دنیای واقعی و دیجیتال، از زمین و املاک مجازی گرفته تا کارت های تجاری و هنرهای دیجیتال و آواتارها را نشان می دهند. هر NFT یک شناسه دیجیتال منحصربه فرد دارد که کپی کردن از آن غیرممکن است. از این شناسه می توان برای تأیید آسان صحت NFT مرتبط در بلاک چین استفاده کرد.

مهم ترین ویژگی آن ها، تغییرپذیر بودن یا ناهمگونی آن هاست؛ یعنی از هرکدام این توکن ها، تنها یک عدد وجود دارد که هرکدام، ارزش منحصربه فرد خود را دارند؛ در نتیجه، ارزهای دیجیتال را نمی توان تعویض کرد، بلکه تنها می توان آن ها را تقسیم کرد؛ یعنی سرمایه گذاران، مجبور نیستند کل واحد بیت کوین را بخرند، اما می توانند بخشی از آن را تهیه کنند.

تغییرناپذیری NFT ها برای ایجاد دارایی های منحصربه فرد بسیار مفید است؛ اما در عین حال کاستی هایی نیز وجود دارد. یکی از معایب بزرگ ان اف تی ها، این است که برخلاف ارزهای دیجیتال، نمی توان آن ها را برای کسب سود استفاده کرد؛ بنابراین تنها راه برای سرمایه گذاران، به منظور استفاده از NFT این است که وقتی قیمت آن افزایش یافت آن را بفروشند. این موضوع سبب شده است نقدینگی توکن های غیر قابل تعویض به شدت کاهش یابد.

وام دهی NFT

وام دهی NFT ها چه کاربردی دارد؟

همان طور که گفتیم ان اف تی ها را نمی توان ترید کرد؛ در نتیجه، نقدینگی در این حوزه، به شدت کم است. اینجا جایی است که وام های NFT  وارد می شوند. وام دهی با پشتوانه NFT و NFT هایی که پروتکل های مالی غیرمتمرکز فعال می کنند، راه حلی برای کمبود نقدینگی در این نوع دارایی ها هستند.

این نوآوری، به دارندگان NFT کمک می کند توکن های خود را برای دریافت اعتبار، به شکل ارز دیجیتال یا ارز فیات تعهد کنند. سپس وام گیرندگان می توانند از این وام برای خرید NFT های بیشتر، خرید ارزهای دیجیتال، تبدیل آن ها به پول فیات یا خرید دارایی های دیجیتالی استفاده کرده و آن را برای کسب سود در DeFi سرمایه گذاری کنند.

نرم افزارهای زیادی در دنیای DeFi وجود دارد که کاربران می توانند بدون واسطه یک موسسه یا بانک مرکزی برای وام، اجاره، سرمایه گذاری و معاملات حاشیه ای استفاده کنند. دارندگان نیز می توانند با استفاده از وام های NFT، از تمامی این خدمات بهره مند شده و نیازی به استراتژی های سنتی خرید یا نگهداری یا فروش نخواهد داشت.

قراردادهای هوشمند، محرک وام دهی DeFi

عاملی که وام دهی DeFi را فعال می کند، قراردادهای هوشمندی است که راه حل های وام دهی شفاف، باز و خودکار را بدون نیاز به تنظیم کننده ایجاد کرده اند. این قراردادها، وظایف از پیش تعریف شده را انجام می دهند. در نتیجه، کاربران می توانند به راحتی از طریق رابط کاربری ساده، به این عملکردها دسترسی داشته باشند.

با این حال، قراردادهای هوشمند موجود در DeFi، عاری از نقص و اشکال نبوده و این بازار نیز با مجموعه ای از خطرات روبه روست؛ برای مثال، حملات وام سریع (Flash loan)، یکی از رایج ترین ریسک ها در این بازار است. این حمله به گونه ای انجام می شود که مهاجمان با سوء استفاده از قوانین پروتکل، وام کلانی می گیرند که باعث از بین رفتن تعادل توکن ها در یک استخر شده و موجب کاهش قیمت توکن مورد نظر می شوند.

درنتیجه، با خرید همان توکن، با قیمت بسیار ارزان تر، وام را پس داده و سود حاصل از تفاوت قیمت را به جیب می زنند. با وجود این، وام دهی NFT صنعتی در حال رشد است که راه خود را به بازارهای رایج ارزهای دیجیتال، باز می کند.

درست است که اکوسیستم ان اف تی هنوز نوپاست و ارزش بازار قابل توجهی ندارد، اما گسترش کاربردهای آن در وام و سرمایه گذاری و مالکیت مشترک، می تواند تا حد زیادی از رشد این صنعت حمایت کند.

قراردادهای هوشمند

مکانیسم NFTFI چیست؟

در این پلتفرم، دارندگان توکن های ان اف تی، می توانند بدون واسطه وام گرفته و شرایط خود را تعیین کنند. ارزش این وام ها، معمولاً 50٪ ارزش اوراق بهادار NFT بوده و نرخ بهره، بسته به محبوبیت NFT مورد نظر می تواند از 20 تا 80٪ متغیر باشد.

برتری پروتکل های DeFi با توجه به مؤسسات مالی سنتی در سادگی، شفافیت و سرعت آن ها نهفته است. در دنیای defi/’>دیفای، نیازی به اعتبارسنجی و تعیین اعتبار و احراز هویت نیست. همچنین نیازی نیست روزها و هفته ها منتظر بمانید تا در نهایت، درخواست وام بررسی شود.

در پلتفرم های DeFi، کاربران کنترل کاملی بر ثروت خود دارند. دارایی هایی که به عنوان وثیقه استفاده می شود، به قراردادی هوشمند ارسال شده و به عنوان شخص ثالث عمل می کند؛در نهایت اما عملکرد بی طرفی داشته و به طور خودکار، فرایند وام و استقراض را تسهیل خواهد کرد.

وام دهندگان، ارزش منصفانه یک NFT تضمین شده را با بررسی عملکرد، تاریخچه معاملات و قیمت کف NFT های مشابه تعیین می کنند. اگر دو طرف معامله، یعنی وام دهنده و وام گیرنده توافق کنند، NFT  از کیف پول وام گیرنده به حسابی امانی منتقل می شود و قرارداد هوشمند وام در اختیار وام گیرنده قرار می گیرد.

به نظر می رسد این فرایند در تئوری بسیار ساده است. البته باید توجه داشته باشید که این بازار خالی از ریسک نیست. اگر وام دهنده، نتواند وام و بهره آن را در تاریخ سررسید بازپرداخت کند، NFT تضمین شده به مالکیت وام دهنده درمی آید. ناگفته نماند گاهی اوقات، وام دهندگان پروژه های جدید NFT را به دلیل نوسان قیمت ها به عنوان وثیقه نمی پذیرند؛ زیرا ممکن است تقاضایی برای این NFT در بازار وجود نداشته باشد.

NFTFI چگونه کار می کند؟

در این پلتفرم، وام گیرندگان می توانند توکن های استاندارد ERC-721 یا NFT ها را تعهد کنند. سایر کاربران نیز درصورت تمایل، می توانند وام را تضمین کنند. هنگامی که وام گیرنده وام را می پذیرد، وام به شکل Rapid Ethereum (wETH) یا Dai (DAI) به کیف پول او واریز می شود.

در عین حال، دارایی های NFT در قرارداد هوشمند NFTFI، تا زمانی که وام دهنده مبلغ را بازپرداخت نکند، مسدود می شود. اگر وام گیرنده، وام را در تاریخ سررسید بازپرداخت نکند، NFT به وام دهنده حواله می شود. حتما به این نکته توجه داشته باشید که این نوع وام، وام بدون رجوع است.

درواقع، اگر وام گیرنده قادر به بازپرداخت وام نباشد، وام دهنده تنها حق مالکیت وثیقه را داشته و ادعای دیگری نمی تواند داشته باشد؛ درنتیجه، وام دهنده این خطر را می پذیرد که هنگام سررسید وام، ارزش وثیقه NFT ممکن است کمتر از کل مبلغ وام باشد و در نتیجه وام دهنده قادر به بازپرداخت وام نباشد.

روش کار NFTFI

شرایط وام دهی NFTFI

همانطور که پیشتر نیز اشاره کردیم، این بازار، بازاری همتا به همتاست؛ یعنی تمام شرایط وام، اعم از ارزش وام، نرخ بهره، نسبت وام به ارزش و مدت بازپرداخت را وام دهنده تعیین کرده و وام گیرنده با آن ها موافقت می کند. در نتیجه، اگر هریک از طرفین شرایط را نپذیرند، این فرایند کنسل خواهد شد.

به طورکلی، هریک از طرفین، به طور کامل بر ریسک خود نظارت دارند؛ بنابراین، وام دهندگان باید ابتدا NFT تضمین شده را بررسی کنند؛ زیرا اگر وام دهنده قادر به بازپرداخت آن نباشد، باید این NFT ها را به سرعت بفروشد. از این رو، اگر شخصی به طور کامل با توکن های ان اف تی آشنا نباشد، این پروسه به خطری بزرگ برای او تبدیل خواهد شد.

از سوی دیگر، وام گیرندگان نیز باید قبل از درخواست وام، کامل تحقیق کنند. نوسانات قیمت در بازار ارزهای دیجیتال، همیشه باید در نظر گرفته شود. قیمت ارز دیجیتال وام گرفته شده در بازپرداخت می تواند بسیار بالاتر از زمان دریافت وام باشد. همچنین شرایط وام دهنده از جمله نرخ سود از جمله نکاتی است که برای ریسک های ناشی از آن باید در نظر گرفته شود.

وام دهندگان می توانند شرایط اعتباری را برای هر NFT که می خواهند وام دهند تعیین کنند. مدت بازپرداخت وام معمولاً 7، 14، 30 و 90 روز است.

کارمزد وام NFTFI

این پلتفرم هیچ هزینه ای از وام گیرنده دریافت نمی کند. تنها کارمزدی که به پلتفرم تعلق می گیرد، 5 درصد سود است که پس از انجام موفق معامله به وام دهنده پرداخت می شود. پلتفرم  NFTFI قبلاً اعلام کرده بود که با افزایش حجم تراکنش ها و افزایش تعداد کاربران، این کارمزد در آینده کاهش خواهد یافت.

فعالیت ها روی پلتفرم  NFTFI، همواره در حال افزایش است؛ به خصوص که استقبال از هنر دیجیتال بیشتر شده و به تازگی پلتفرم های زیادی رد این زمینه، راه اندازی شده اند که دنیای DeFi و سایر توکن ها را ادغام می کنند. اینکه آیا NFTFi در پیشی گرفتن از سبک قدیمی DeFi وام دهی با استیبل کوین ها موفق خواهد بود یا خیر، قابل پیش بینی نبوده و باید منتظر باشیم و ببینم بازار چه واکنشی از خود نشان می دهد.

کارمزد وام

استراتژی های وام دهی در  NFTFI

به طور کلی، کاربران مختلف، استراتژی های گوناگونی برای بهره مندی از وام های NFT دارند. سه مورد از اصلی ترین این موارد عبارتند از:

1. وام دادن برای سود

یکی از مهم ترین راهبردها، قرض دادن به دیگران برای کسب سود است. این استراتژی با استراتژی های دیگر در DeFi رقابت می کند؛ مانند تأمین نقدینگی در استخرهایی مانند Uniswap.

با وام دهی NFTFI کاربران دیگر نیازی به نگرانی درباره خطر از دست دادن دارایی به دلیل بی ثبات در استخرهای کوچک نقدینگی ندارند. علاوه بر این، بازده وام این پلتفرم، به طور قابل توجهی بالاتر از حتی استخرهای نقدینگی بزرگ DeFi است.

داده های NFTFI نشان می دهد، این استراتژی در میان پذیرندگان اولیه بیشترین محبوبیت را داشته و بیشتر وام هایی که تا به امروز گرفته اند، حدودا سود سالانه میان 40 تا 100٪ داشته اند. این موضوع، نشان می دهد وام دادن در این پلتفرم، سود کلانی را برای وام دهندگان به همراه دارد.

به عبارتی دیگر، کاربران در این پلتفرم، به طور کامل بر ریسک خود نظارت دارند؛ اما در پلتفرم های DeFi، ارائه دهندگان نقدینگی نمی توانند ریسک خود را کنترل کنند.

یکی از ابزارهای کلیدی مدیریت ریسک در NFTFI، چیزی است که نرخ وام به ارزش (LtV) شناخته می شود که نسبت مبلغ وام پیشنهادی کاربر به تخمین آن ها از ارزش NFT وثیقه به عنوان درصد است. هرچه نرخ بهره بالاتر باشد، ارزش NFT به مبلغ وام نزدیک تر است و احتمال اینکه وام گیرنده مبلغ وام را بازپرداخت نکند، بیشتر می شود.

وام دهندگان باید مطمئن شوند که می توانند NFT وثیقه را در یک یا دو روز بفروشند و حتی درصورت پرداخت نکردن وام گیرنده، از فروش آن، سود به دست آورند. برای ارزیابی ارزش توکن NFT عوامل دیگری مانند تاریخچه معاملات و حداقل قیمت NFT را نیز باید در نظر داشته باشید.

استراتژی های وام دهی در  NFTFI

2. وام برای جمع آوری NFT

این استراتژی می تواند برای کلکسیونرهایی مناسب باشد که می خواهند NFT های مختلف را با قیمت مناسب جمع آوری کنند. تاکتیک خوب برای این استراتژی، این است که وام دهنده تنها NFT هایی که قصد خرید آن ها را دارد، به عنوان وثیقه بپذیرد و در ازای آن مقادیری از اعتبار را ارائه دهد که برای وام گیرنده چشمگیر است.

در این حالت، اگر وام گیرنده موفق به بازپرداخت وام شود، وام دهنده NFT دیگری با سود خریداری می کند؛ اما اگر وام گیرنده وام خود را پرداخت نکند، NFT تضمین شده، با نرخ بسیار ارزان به وام دهنده می رسد.

3. وام دادن به دوستان مطمئن

یکی از برنامه های NFTFI، برای کسانی است که می خواهند به یکی از دوستانشان پول قرض دهند و مطمئن هستند او این مبلغ را پس خواهد داد. به طورکلی، کاربران می توانند به شخص مطمئن، وام بدون بهره اعطا کرده و ضمانت نامه دریافت کنند که درواقع تضمینی برای حوادث غیرمترقبه است.

این روش، برای سرمایه گذاران نیز مناسب است. اگر کسی بخواهد اعتبار زیادی به یک هنرمند یا پروژه بدهد و از بازپرداخت آن مطمئن شود، می تواند از این روش استفاده کند.

البته ذکر این نکته خالی از لطف نیست که در حال حاضر، NFTFI تنها از وام های 90 روزه پشتیبانی می کند. با این حال، کاربران می توانند از وام جدید برای پرداخت وام قبلی در زمان سررسید آن استفاده کرده و درنتیجه وام را به چند وام 90 روزه تبدیل کنند.

وام دهی به کاربران مطمئن

نحوه دریافت وام از NFTFI

برای دریافت وام در این پلتفرم، باید ابتدا به بخش Loan بروید که تمام دارایی های NFT شما در آن لیست شده است. برای وثیقه کردن یک NFT، کافی است روی آن کلیک کرده و گزینه فهرست کردن به عنوان وثیقه را انتخاب کنید. با این کار، NFT مورد نظر در بخش فروشگاه نمایش داده می شود تا دیگران در مناقصه آن شرکت کنند.

هر زمان که شخصی برای NFT شما وام ارائه دهد، رنگ آن NFT در لیست به آبی تغییر می کند. اگر روی آن کلیک کنید یعنی وام را پذیرفته اید. در این صورت، NFT به یک قرارداد قفل شده در کیف پول شما واریز شده و مبلغ وام به صورت Rapid Ethereum می شود؛ بنابراین رنگ NFT مربوط، به زرد تغییر می کند.

بازپرداخت

برای بازپرداخت وام در تاریخ سررسید یا قبل از آن، کافی است دوباره روی همان NFT کلیک کرده و گزینه «loan repayment» را انتخاب کنید. اگر Rapid Ethereum کافی در کیف پول خود داشته باشید، تراکنش تکمیل خواهد شد.

البته پیش از انجام این کار، باید مطمئن شوید این مقدار Rapid Ethereum در کیف پول خود دارید و به NFTFI اجازه برداشت آن را داده اید. اگر مجوز لازم صادر نشود، معامله با شکست مواجه خواهد شد.

برای وام دادن نیز شما باید به اندازه کافی Rapid Ethereum در کیف پول خود داشته باشید و در عین حال اجازه دهید NFTFI  فعال شود. حال اگر می خواهید وام دهید به تب Lend در وب سایت پلتفرم مذکور بروید. در این بخش تمام NFT هایی را که دیگران به عنوان وثیقه درج کرده اند، مشاهده خواهید کرد.

در این مرحله، باید NFT مورد نظر را انتخاب و روی آن کلیک کنید. سپس مبلغ وام و مبلغ کل بازپرداخت (مبلغ وام به اضافه سود) و مدت بازپرداخت (7، 30 یا 90 روز) را وارد کرده و پیشنهاد خود را ارسال کنید. اکنون باید منتظر بمانید وام گیرنده ای که NFT مورد نظر را لیست کرده است، پیشنهاد شما را بپذیرد.

اگر وام گیرنده پیشنهاد شما را بپذیرد، مبلغ وام از Rapid Ethereum در کیف پول شما کسر خواهد شد. سپس NFT حساب شده در قرارداد هوشمند NFTFI به کیف پول وام گیرنده واریز می شود. وام گیرنده باید مبلغ وام را تا تاریخ سررسید بازگرداند تا ان اف تی خود را آزاد کند.

اگر وام گیرنده نتواند وام را بازپرداخت کند، ان اف تی مورد نظر در دسترس وام دهنده قرار می گیرد. البته وام گیرنده مجبور نیست فوراً آن را به کیف پول خود منتقل کند.

امکان بازپرداخت

آیا وام های NFTFI قابل رجوع هستند؟

همان طور که قبلاً گفتیم، این وام ها غیرقابل رجوع هستند؛ یعنی اگر وام گیرنده نتواند وام را به موقع بازپرداخت کند، وام دهنده تنها همان NFT وثیقه را در اختیار دارد؛ حتی اگر ارزش آن کمتر از کل بدهی باشد. در این صورت، وام دهنده دیگر نمی تواند تفاوت بین ارزش اوراق بهادار و مبلغ بدهی را مطالبه کند.

چرا NFTFI فقط از Rapid Ethereum (wETH) استفاده می کند؟

Rapid Ethereum توکن ERC-20 است که دارنده آن می تواند به سایر حساب های بلاک چین اتریوم اجازه دهد آن را با یک امضا از کیف پول خود خارج کنند؛ اما ارز دیجیتال اتریوم (ETH) چنین فرصتی را ندارد. این ویژگی چندین مزیت برای NFTFI  دارد:

  • مبلغ وام به طور خودکار به کیف پول وام گیرنده منتقل می شود.
  • نیاز به نقدینگی کاهش و کارایی و سودمندی پلتفرم افزایش می یابد.
  • پس از بازپرداخت وام، مبلغ به طور خودکار به کیف پول وام دهنده منتقل می شود.
  • وام دهندگان می توانند چندین پیشنهاد برای چندین NFT با یک موجودی ثابت ثبت کنند.

معایب NFTFI

استفاده از  این پلتفرم، خطراتی دارد که کاربران باید همیشه در نظر داشته باشند. برخی از مهم ترین این خطرات را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

  • وام دهندگان باید اطمینان حاصل کنند، ارزش وامی که ارائه می دهند با ارزش وثیقه NFT مطابقت داشته باشد؛ زیرا وام گیرنده، هرگز نمی تواند وام را بازپرداخت کند. این مشکل را می توان با انتخاب نرخ مناسب وام به ارزش (LtV) حل کرد؛ شما باید مبلغ وام را به گونه ای ارائه دهید که مبلغ وام و سود آن کمتر از ارزش وثیقه باشد.
  • هرگز برای دارایی هایی که ماهیت و ارزش آن ها را کاملاً درک نمی کنید، وام های کلان ارائه ندهید؛ زیرا برای مدیریت ریسک اعتباری، باید بتوانید وثیقه NFT را دقیق قیمت گذاری کنید. یک دوره بازپرداخت طولانی (30 تا 90 روز) را تنها درصورتی انتخاب کنید که مطمئن باشید NFT امنیتی، ارزش خود را در این مدت حفظ خواهد کرد. به یاد داشته باشید که برخی پروژه های جدید، در ابتدا ارزش و نقدینگی زیادی دارند، اما در درازمدت می توانند ارزش خود را کاملاً از دست بدهند.
  • اگر وام گیرنده هستید، به نرخ سود سالانه ای که وام دهنده تعیین کرده است، توجه کنید. به یاد داشته باشید که لزوماً هر وامی مناسب نیست و شاید کاربر دیگری، بتواند وامی با نرخ بهره بهتر ارائه دهد. پلتفرم NFTFI، مبلغ بازپرداخت را 50٪ بیش از مبلغ وام محدود کرده تا بتواند از کلاه برداری جلوگیری کند؛ اما فراموش نکنید همان میزان بهره برای یک وام کوتاه مدت (مثلاً 7 روز) بسیار زیاد است.

آشنایی با معایب

اجاره NFT

پروژه های NFT بزرگی مانند Bored Ape و Cryptopunk برای بیشتر افراد جامعه کاربران NFT، مقرون به صرفه نیستند. حداقل قیمت این دو مجموعه، به ترتیب ۷۰ اتریوم و ۶۵ اتریوم است.

مکانیسم اجاره NFT، مانند سیستم اشتراک گذاری NFT، به عنوان راه حلی برای این مشکل توسعه یافته است؛ به طوریکه کسانی که توانایی خرید و فروش و بهره مندی از کالاهای کلکسیونی با قیمت بالا را ندارند، می توانند از نوسانات قیمت با اجاره ان اف تی سود دریافت کنند.

درست مانند اجاره یک آپارتمان یا یک ماشین، اجاره NFT در دنیای NFTFi به شما امکان می دهد برای مدت محدودی به مزایای اکوسیستم مجموعه آن دسترسی داشته باشید. اجاره NFT به دو شکل انجام می شود:

1. اجاره با ضمانت

برای وثیقه کردن یک توکن ان اف تی، مانند فرایند وام دهی NFTFi، صاحب NFT، آن را در یک پلتفرم فهرست می کند. سپس، کسانی که می خواهند آن را اجاره کنند، می توانند این کار را انجام دهند.

در این فرآیند، توکن NFT به همراه شرایطی که موجر و مستأجر در قراردادی هوشمند تنظیم کرده اند، گنجانده می شود. یکی از مهم ترین شرایط، هزینه اجاره و ضمانت آن است. ضمانت باید ارزش بالاتری از خود NFT داشته باشد تا صاحب ان اف تی، ضرر نکند. پس از تاریخ انقضای قرارداد هوشمند، NFT و وثیقه قرار داده شده در قرارداد، به صاحبان آن ها بازگردانده می شود.

فرایند لیزینگ NFT، هیچ تفاوتی با روش های استفاده شده در پروتکل های وام دهی و استقراض DeFi ندارد. مستأجر برای دسترسی به NFT انتخابی خود، ابتدا باید مبلغی بالاتر از قیمت توکن را قفل کند و سپس برای مدتی به آن دسترسی داشته باشد. در نهایت و پس از اتمام مدت زمان اجاره، پول آن ها را پس دهد.

2. اجاره بدون ضمانت

تنها تفاوت واقعی دو روش اجاره با ضمانت و اجاره بدون ضمانت این است که در اجاره بدون ضمانت، مستأجر هرگز اصل NFT را در کیف پول خود دریافت نمی کند. پلتفرم های اجاره ای بدون وثیقه،به دارندگان NFT اجازه می دهند، NFT خود را در قراردادی هوشمند قرار دهند.

زمانی که کاربر، این NFT را اجاره و هزینه آن را پرداخت می کند، NFT که به آدرس او ارسال می شود، دقیقاً همان عملکرد توکن اصلی را دارد. پس از انقضای قرارداد هوشمند، NFT ارسال شده به کیف پول اجاره کننده سوزانده شده و هزینه اجاره به اجاره دهنده ارسال خواهد شد.

لازم به ذکر است که اجاره بدون سپرده، خطر دعوا را برای هر دو طرف کاهش می دهد؛ زیرا مستأجر دیگر مجبور نیست ودیعه سنگین بپردازد و صاحب ان اف تی، آن را به شخص دیگری منتقل نمی کند.

اجاره بدون ضمانت

مشتقات NFT چیست؟

معاملات فیوچرز در بازار NFT، یکی از جدیدترین ویژگی های دنیای NFTFi است. مشتقات NFT مشابه مشتقات سایر دارایی ها هستند. این نوع دارایی امکان حدس و گمان درباره قیمت آتی NFT ها را فراهم می کند.

توابع مشتق NFT در  NFTFi

توابع مشتق NFT نقش مهمی در تأمین نقدینگی دارند. این دارایی ها همچنین دسترسی به NFT های ارزشمند و تراکنش های اهرمی در بازار توکن های منحصربه فرد را فراهم می کنند. کاربران می توانند موقعیت های خرید یا فروش را برای تجارت دارایی های NFT مانند هر دارایی دیگر باز کنند.

با حدود 100 تریلیون دلار، بازار مشتقات NFTFi  بسیار بزرگ تر از بازارهای نقدی است. با توجه به ارزش ۱۱ میلیارد دلاری بازار نقدی NFTپتانسیل رشد بازار مشتقات NFT نیز بالاست.

معایب NFT در  NFTFi

معامله مشتقات NFT بسیار خطرناک است و می تواند سبب از دست دادن مقادیر زیادی پول توسط کاربران شود. علاوه بر این، تجارت در مشتقات NFT تجارتی نوپا و نابالغ در نظر گرفته می شود؛ بنابراین، مجموعه های بسیار کمی در این بازار قابل خرید و فروش هستند.

پلتفرم های فعال در فضای مشتقات NFT

محبوب ترین پلتفرم معاملاتی در بازار NFT و مشتقات آن، NFTures  است. این پلتفرم، در حال حاضر تنها میزبان CryptoPunk  برای تجارت است که در حال حاضر ارزش حدود ۷۰ اتریوم دارد. یکی دیگر از شرکت های معروف فعال در این زمینه، فوکو نام دارد.

فوکو اولین پلتفرمی است که خدمات معاملاتی را در بازار NFT ارائه می دهد. هرکسی می تواند شرایط معاملات اختیاری یک دارایی NFT را از طریق این پلتفرم ثبت کند.

ثبت سفارش های خارج از زنجیره در این پلتفرم، کاملاً رایگان بوده و هیچ کارمزد معامله ای وجود ندارد؛ مگر اینکه، طرفین توافق دیگری داشته باشند. این ویژگی، پلتفرم فوکو را از سایر پلتفرم های رقیب متمایز کرده و آن را به یکی از بزرگ ترین بازیگران وب 3 تبدیل می کند.

پلتفرم های فعال

دریافت اعتبار از طریق NFT

در دنیای NFTFi، می توانید به سه روش مختلف اعتبار دریافت کنید:

  • استخر فرود
  • وام دهی NFT P2P
  • وام دهی NFT CDP

در ادامه هریک از راه های کسب اعتبار در بازار توکن های منحصربه فرد را بررسی خواهیم کرد.

وام دهی NFT P2P

وام دادن در بازار توکن منحصربه فرد بسیار محبوب و همچنان در حال رشد است. فرایند انجام کارها در NFT Lending مانند  DeFi Lending با قراردادهای هوشمند، ساده شده است. قراردادهای هوشمند شامل دارایی ها، نقدینگی و شرایط اعتباری است.

خدمات وام دهی NFT P2P، وام دهندگان و وام گیرندگان را مستقیم به یکدیگر متصل می کند. با این روش، نیازی به جلب اعتماد نبوده و از توکن های منحصربه فرد به عنوان وثیقه استفاده می شود.

وام دهی NFT CDP

وام دهی امن در NFT ها با قفل کردن دارایی ها در قراردادی هوشمند و ایجاد استیبل کوین امکان پذیر می شود. در وام دهی NFT CDP، وثیقه استفاده شده یک توکن NFT است و CDP با تعیین کف قیمت برای استخر NFT تولید می شود. این شناسه برای تعیین مبلغ وام استفاده خواهد شد.

استخر فرود

استخرهای فرود NFT، مشابه استخرهای وام دهی DeFi کار می کنند. گروه های وام دهنده، برای توکن های ان اف تی، رویکرد وثیقه را در پیش گرفته اند. وام گیرندگان از دارایی های NFT خود، به عنوان وثیقه استفاده می کنند و برای انجام این کار، هزینه ای می پردازند. این هزینه ها بین وام دهندگان توزیع می شود تا انگیزه کافی برای تولید نقدینگی داشته باشند. نقاط قوت و ضعف NFTFi در بخش فرود را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

مزایای وام NFT
  • حمایت از نقدینگی بیشتر
  • استفاده از شرایط اعتبار و نقدینگی بدون فروش NFT
  • استفاده از استخرهای NFT، برای ایجاد درآمد از هزینه های بازپرداخت وام گیرندگان
معایب وام NFT

مشکل اصلی وام دهی NFT، پیدا کردن راه حل برای تعیین قیمت مناسب دارایی های NFT است. پلتفرم های مختلف، از روش های گوناگونی برای تعیین ارزش و قیمت دارایی ها استفاده می کنند. برخی از اوراکل ها برای ارزش گذاری دارایی های   NFT  با یافتن کف قیمت دارایی ها استفاده می شوند.

یافتن کف قیمت می تواند سبب ارزش گذاری بسیار کمتر از قیمت واقعی دارایی شود؛ به همین دلیل این روش ارزش زیادی ندارد. برای حل این مشکل، بیشتر پلتفرم ها از تضمین های وام گیرنده برای تثبیت و تضمین قیمت استفاده می کنند.

معایب وام NFT

پلتفرم های بزرگ و شناخته شده در NFT Landing

NFTfi.com یکی از محبوب ترین پلتفرم های فرود NFT است. این سرویس به دارندگان NFT امکان دسترسی به نقدینگی را می دهد. می توانید از این نقدینگی برای دریافت اعتبار از طریق WETH و DAI استفاده کنید. این سرویس پلتفرمی مستقیم است که دارندگان نقدینگی و ارائه دهندگان نقدینگی را به هم متصل می کند.

پلتفرم NFTfi.com با ارائه 150 کیت NFT طیف وسیعی از مشتریان را به خود جذب کرده است. یکی دیگر از پلتفرم های وام دهی NFT،Arcade  است. این پلتفرم با نام Pawn.fi شناخته می شد. کاربران در این پلتفرم می توانند با تعهد چندین NFT  هم زمان وام بگیرند.

این بدان معناست که هر کاربری می تواند مبلغ زیادی را به عنوان وام دریافت کند. بازپرداخت وام در این بستر در هر زمان و به طور کامل در یک مرحله امکان پذیر است که انعطاف بیشتری را در اختیار کاربران قرار می دهد. پلتفرم UnUniFi یک   CDP  است.

این سرویس ادعا می کند بهترین نرخ های وام را برای کاربران NFTFi به منظور انعطاف بیشتر ارائه می دهد. این پلتفرم یک بازار داخلی دارد و کف قیمت را برای هر NFT تعیین می کند. این داده ها برای تعیین مبلغ وام استفاده می شوند.

سخن پایانی

ورود توکن های مختلف به بازار ارزهای دیجیتال سبب تغییراتی در دنیای مالی غیرمتمرکز شده است. یکی از این تغییرات مربوط به بخش اعتبار است که با پلتفرم هایی مانند NFTFi محقق شده است. در این مقاله به بررسی این پلتفرم پرداخته ایم.

با ادغام وام های DeFi و توکن های ان اف تی، NFTFi زیرساختی را فراهم می کند که به کمک آن کاربران می توانند NFT های خود را تعهد کرده و در ازای آن وام دریافت کنند.  درمقابل، وام دهندگان می توانند پس از ارزیابی NFT های فهرست شده در پلتفرم به دارندگان ان اف تی وام بدهند.

روند این وام به این صورت است که وام دهندگان پیشنهادهای وام خود را با سود و دوره بازپرداخت مشخص برای توکن ثبت می کنند. اگر وام گیرنده پیشنهاد را بپذیرد، NFT مربوط در یک قرارداد هوشمند ادغام و مبلغ وام به کیف پول وی واریز می شود.

اگر وام گیرنده موفق به بازپرداخت وام در سررسید وام شود، ان اف تی مورد نظر به او بازگردانده می شود، در غیر این صورت مالکیت آن NFT به وام دهنده منتقل خواهد شد.

مانند تمام پروتکل های DeFi، NFTFi نیز دارای خطراتی مانند نوسانات در قیمت توکن، مبلغ وام متناسب با ارزش NFT و تعیین یک طرفه سود و سررسید بازپرداخت توسط وام است. وام دهی NFT بخشی نوظهور در DeFi است که به دلیل رشد صنعت توکن های ان اف تی و بازده قابل توجه از وام دهی، پتانسیل گسترش چشمگیری دارد.

در عین حال، این نوع تضمین یک برنامه نوآورانه برای توکن های ان اف تی ارائه می دهد که می تواند سبب هم افزایی و رشد متقابل در صنعت NFT شود.

پرسش های متداول

یک بازار وام دهی همتا به همتا (P2P) است که در آن کاربران توکن های همتا به همتا را به اشتراک می گذارند و در ازای آن وام دریافت می کنند.

در این پلتفرم وام گیرندگان می توانند توکن های استاندارد ERC-721 یا NFT ها را تعهد کرده و سایر کاربران درصورت تمایل می توانند وام را تضمین کنند. هنگامی که وام گیرنده وام را می پذیرد، وام به شکل Rapid Ethereum (wETH) یا Dai  (DAI) به کیف پول او واریز می شود.

در این پلتفرم دارندگان توکن های ان اف تی می توانند بدون واسطه وام بگیرند و شرایط خود را تعیین کنند. ارزش این وام ها معمولاً 50 درصد ارزش اوراق بهادار NFT است و نرخ بهره بسته به محبوبیت NFT مورد نظر می تواند از 20 تا 80 درصد متغیر باشد.

این پلتفرم هیچ هزینه ای از وام گیرنده دریافت نمی کند. تنها کارمزدی که به پلتفرم تعلق می گیرد 5 درصد سود است که پس از انجام موفق معامله به وام دهنده پرداخت می شود.

وام های این پلتفرم غیرقابل رجوع هستند؛ یعنی اگر وام گیرنده نتواند وام را به موقع بازپرداخت کند، وام دهنده تنها همان NFT وثیقه را در اختیار دارد؛ حتی اگر ارزش آن کمتر از کل بدهی باشد.

NFTfi.com  یکی از محبوب ترین پلتفرم های فرود NFT است. این سرویس به دارندگان NFT امکان دسترسی به نقدینگی را می دهد. یکی دیگر از پلتفرم های وام دهی NFT،Arcade  است که قبلاً با نام Pawn.fi شناخته می شد. کاربران Arcade می توانند با تعهد چندین NFT هم زمان وام بگیرند.

ادامه مطلب
Scalping-in-the-digital-currency-market
معاملات اسکالپینگ چیست؟ بررسی کامل ترید با استراتژی اسکالپینگ

اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال چیست و چه کاربرد و معنایی دارد؟ یکی از مهم ترین دلایل استقبال از بازار ارزهای دیجیتال این است که بستری با اهداف و مهارت های مختلف برای فعالیت کاربران ایجاد کرده است؛ به عنوان مثال، اگر تحلیلگر خوبی بوده و توانایی تصمیم گیری و ترید لحظه ای را داشته باشید، می توانید در بازه های زمانی مختلف به سود برسید. در مقابل اما اگر سرعت عمل بالایی نداشته باشید و نتوانید در لحظه تصمیم بگیرید، باید روش ها و استراتژی هایی را انتخاب کنید که به سرعت عمل بالایی نیاز ندارند.

درست است که بازار ارزهای دیجیتال، نوسان بسیار بالایی دارد، اما همین ویژگی است که به برخی از کاربران امکان می دهد تا از آن سود به دست بیاورند. در این میان، افرادی که ترسی از انتخاب روش های پرریسک نداشته و همچنین می توانند مدت زمان قابل قبولی را به رصد بازار اختصاص دهند، حتماً از روش اسکالپینگ استقبال کرده و می توانند آن را به عنوان استراتژی مناسب خودشان انتخاب کنند.

ما قصد داریم در این مقاله، اسکالپینگ را شرح داده و پنج استراتژی آن را در بازار ارزهای دیجیتال با هم بررسی کنیم. به این ترتیب، شما می توانید در صورت تمایل و البته کسب مهارت کافی، از این روش ها برای کسب سود در بازار ارزهای دیجیتال استفاده کنید.

ترید با روش اسکالپینگ

اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال چیست؟

اسکالپینگ یا اسکالپ تریدینگ، یک استراتژی معاملاتی شناخته شده در بازار ارزهای دیجیتال است که به کسب سودهای کم اما متعدد در تریدهای کوتاه مدت اشاره می کند. درواقع، در این استراتژی، تریدر سودهای بسیار کم را در چندین معامله در طی شبانه روز کسب می کند؛ در نهایت، جمع این سودها (که از چندین معامله به دست آمده است)، برای اسکالپر یا همان تریدر بسیار قابل توجه خواهد بود.

یکی از دلایل محبوبیت استراتژی اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال، ماهیت پرنوسان این بازار است که امکان پیداکردن موقعیت برای کسب سودهای کوچک را برای اسکالپرها بسیار ساده می کند. اسکالپرها با استفاده از لوریج و همچنین حد ضرر محدود، سعی می کنند تا ریسک معاملات خود را کنترل کنند.

تریدرها در بازارهای ارز دیجیتال و همچنین بازار فارکس، از این استراتژی واکنش سریع، به تحرکات بازار استفاده می کنند. برخلاف باز نگه داشتن یک معامله توسط تریدرهای مختلف برای چند ساعت، چند روز و یا حتی چند هفته، اسکالپرها معمولاً معاملات خود را در چند دقیقه و یا حتی در برخی مواقع در چند ثانیه می بندند.

«در این استراتژی معاملاتی، ثبات و سرعت عمل از فاکتورهای اساسی ای هستند که تعیین کنندۀ میزان سود و یا ضرر تریدر خواهند بود.»

استراتژی اسکالپینگ، نیازمند نوسانات بالا در جفت ارز انتخابی است. به عبارتی دیگر، نوسانات شدید در قیمت، کسب سود اسکالپرها را ساده تر می کند؛ هرچند که اسکالپرها، نوسانات کوچک و کوتاه مدت بازار را برای کسب سود در معاملاتشان انتخاب می کنند.

در مقایسه روش اسکالپینگ با روش ترید روزانه و یا سوئینگ تریدینگ، متوجه خواهید شد که ریسک معاملات اسکالپرها نسبتاً کم تر است. همچنین، این روش، سود را در لحظه و بدون معطلی برای تریدر ایجاد می کند. با وجود تمام این مسائل، یک اسکالپر برای رسیدن به سرمایه قابل توجه، به انضباط شخصی و پشتکار نیاز دارد تا بتواند در استراتژی اسکالپینگ موفق عمل کند.

استراتژی اسکالپینگ چیست

روش ایجاد سود با اسکالپینگ

اگر در بازار ارزهای دیجیتال و همچنین در بخش اسکالپرها فعالیت داشته باشید، می دانید که هر تریدر، استراتژی معاملاتی خاص خود را برای کسب بیش ترین سود دارد. با این حال، برخی از اصول استراتژی اسکالپینگ، تقریباً در میان تمامی اسکالپرها& مشترک است. لازم به ذکر است که استراتژی اسکالپینگ، براساس تحلیل تکنیکال در لحظه صورت می گیرد و به دلیل نیاز به سرعت عمل در انجام معامله، فرصتی برای بررسی تحلیل بنیادی جفت ارز باقی نمی ماند.

به طور متوسط، اسکالپرها هر پنج الی ده دقیقه یک بار، موقعیت های معاملاتی خود را باز می کنند؛ زیرا تایم فریم پنج دقیقه ای به دلیل سازگاری با اکثر استراتژی ها، در بسیاری از مواقع ترجیح اکثر اسکالپرهاست. همچنین، امکان تحلیل در این تایم فریم برای تریدر وجود داشته و می تواند براساس پیش بینی های خود نیز به سود برسد.

دو روش کاملاً متفاوت برای اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال وجود دارد که توسط تریدرها به کار گرفته می شود. در ادامه این دو روش را با هم بررسی خواهیم کرد:

  • روش دستی

در حالت دستی، تریدر باید با جدیت و دقت حرکت بازار را بررسی کرده و معاملات خود را زیر نظر داشته باشد. همچنین باید به تحرکات توجه داشته باشند تا بتوانند موقعیت های خرید و فروش را به موقع باز کرده و در زمان درست، اقدام به بستن آن ها کنند تا از این طریق به سود برسند.

روش دستی

  • روش خودکار

در مقابل روش دستی، روش خودکار وجود دارد که در آن، تریدرها یک برنامه منحصربه فرد را براساس استراتژی خود طراحی می کنند. این روش، برای کم کردن میزان ریسک و زمان هایی که تریدر به بازار دسترسی ندارد، بسیار کاربردی خواهد بود.

در بیش تر مواقع، اسکالپر باید تصمیماتی را در رابطه با معاملات خود بگیرد؛ این در حالی است که تریدر نمی تواند زمانی را به تفکر در رابطه با دارایی مورد معامله صرف کند. در چنین لحظاتی، بصیرت و ادراک مستقیم، تنها مشاور و کمک در زمینه تصمیم گیری خواهد بود. این روش که با نام اسکالپینگ شهودی نیز شناخته می شود، به تجربه عمیق معامله گری، درک دقیق بازار و همچنین مهارت در تحلیل نیاز دارد.

اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال و بازار فارکس

بازار ارزهای دیجیتال و فارکس دو بازار مالی جهانی هستند که شباهت هاب بسیاری به یکدیگر داشته باشند؛ با این حال، برخی از ویژگی ها ممکن است در یک بازار با شدت بیش تری وجود داشته و یا حتی فقط مختص همان بازار باشد.

شباهت اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال و بازار فارکس

شباهت ها

در این بخش، قصد داریم تا شباهت های استراتژی اسکالپینگ در بازار ارز دیجیتال و فارکس را با هم بررسی کنیم تا بتوانید به شناخت درست تری نسبت به این روش در بازارها برسید.

1. عرضه و تقاضا

میزان عرضه و تقاضا در هر دو بازار فارکس و کریپتوکارنسی، عامل اصلی و تعیین کننده قیمت است؛ به عبارت دیگر، مهم نیست که شما در حال معامله کردن ارزهای فیات کشورهای مختلف باشید و یا رمزارزها را معامله کنید، در هر حال، میزان عرضه و تقاضا در این بازارهاست که قیمت را تعیین می کند.

2. پلتفرم های معاملاتی

امکان فعالیت در هر دو بازار ارزهای دیجیتال و فارکس، از طریق پلتفرم های معاملاتی در سطح اینترنت برای کاربران سراسر جهان فراهم شده است.

3. وجود ربات های معاملاتی

کاربران بازار ارزهای دیجیتال و فارکس، می توانند از ربات های معامله گر استفاده کنند. در این صورت، مواقعی که خواب هستند و یا به بازار دسترسی ندارند، از کسب سود جا نخواهند ماند. همچنین احساسات آن ها به عنوان تریدر باعث تصمیم گیری اشتباه در زمآن های حساس نخواهد شد.

ربات های معاملاتی

 

تفاوت ها

ممکن است از نظر یک تریدر تازه کار، هر دو بازار فارکس و ارزهای دیجیتال تقریباً یکسان باشند؛ اما حقیقت این است که این دو بازار با اهداف مختلفی به وجود آمده و در حال فعالیت هستند.

بازار فارکس بسیار قدیمی بود و در سطح جهانی از طرف افراد زیادی قابل قبول و شناخته شده است؛ این در حالی است که بازار کریتو تقریباً جوان به حساب می آید و این موضوع باعث می شود تا از نظر بسیاری از افراد، قابل پذیرش و اعتماد نباشد.

از طرف دیگر، نوسانات شدیدی در بازار کریپتو تشکیل می شوند که عملکرد تریدرها را در این بازار تحت تأثیر قرار می دهد. در ادامه تفاوت های دو بازار مالی فارکس و بازار ارزهای دیجیتال را بررسی خواهیم کرد.

1. نوسانات

در بازار فارکس، دارایی هایی مانند ارز رایج کشورهای شناخته شده مبادله می شوند؛ از آنجاییکه نرخ ارزها معمولاً تغییرات شدیدی را در کوتاه مدت تجربه نخواهند کرد، نوسانات بازار چندان شدید نیستند.

از طرف دیگر، قیمت رمزارزها در بازار ارزهای دیجیتال نوسانات شدیدی را ثبت می کنند. این شرایط امکان کسب سود برای اسکالپرهای حرفه ای را فراهم می کنند.

نوسانات در استراتژی اسکالپینگ

2. واسطه

انجام معامله در بازار فارکس، با وجود واسطه هایی انجام می شود که وجود آن ها برای خدماتی که فراهم می کنند، باعث بیش تر شدن میزان کارمزد معاملات می شوند. در مقابل، استفاده از واسطه ها در بازار ارزهای دیجیتال مطرح نبوده و به همین دلیل هزینه های معاملاتی تریدرها به طور قابل توجهی کاهش می یابد.

3. زمان

فعالان بازار ارزهای دیجیتال، می توانند در هر روزی از سال و در هر ساعتی، اقدام به معامله در بازار کنند؛ اما در بازار فارکس، تنها در پنج روز هفته (دوشنبه تا جمعه) و در ساعات کاری می توان معاملات خود را انجام داد.

البته بازار فارکس، در روزهایی که فعالیت می کند نیز یک بازار 24 ساعته به حساب می آید؛ اما ازآنجایی که بازارهای مالی در کشورهای مختلف در فارکس فعال هستند، در برخی از ساعات معاملات با حجم بالاتری انجام می شوند.

4. مقررات

ارزهای رایج کشورها که در بازار فارکس معامله می شوند، از سوی دولت ها حمایت می شوند. به همین دلیل، می توان گفت که معاملات در این بازار به صورت قانونی تنظیم می شوند؛ اما ارزهای دیجیتال، تنها از سوی تعداد معدودی از کشورها قابل قبول هستند (دولت ها و نه عموم مردم)؛ همین موضوع باعث شده است که ریسک معاملات در بازار ارزهای دیجیتال بیش تر از بازار فارکس بوده و غیرقابل پیش بینی نیز باشد؛ زیرا هیچ نهادی بر عملکرد آن کنترل مستقیم ندارد.

قوانین و مقررات

انواع استراتژی اسکالپ تریدینگ

هر اسکالپر، باید دقیقاً بداند که در حال انجام چه کاری است و استراتژی معاملاتی خود را به درستی درک کند. برای همین است که گفته می شود یک اسکالپر باید بر استراتژی خود پایبند بوده و از گرفتن تصمیمات غیر ضروری و انحراف از روش معاملاتی خود دوری کند.

پنج استراتژی اسکالپینگ مناسب برای تریدرهای مبتدی تا حرفه ای وجود دارد که می توان از آن ها استفاده کرد. این روش ها عبارتند از:

1. تریدینگ در محدودۀ رنج (Range Trading)

اصطلاح رنج (Range) به این معناست که قیمت بین دو سطح کف و سقف در یک بازه زمانی در نوسان باشد. زمانی که رنج قیمتی تشکیل می شود، تریدرها علاقه دارند که در آن محدوده، باتوجه به موقعیت قیمت، معاملات خرید و فروش را باز کنند. زمانیکه تریدری بتواند یک محدوده رنج مناسب برای معامله پیدا کند، سعی می کند در نواحی حمایت یا کف ها اقدام به بازکردن موقعیت خرید کند تا بتواند از بالارفتن قیمت سود کند؛ همچنین زمانی که قیمت به سقف قیمتی در محدوده رنج یا همان مقاومت برسد، تریدر اقدام به بازکردن موقعیت فروش کرده و از این طریق به سود می رسد.

از طرف دیگر، اسکالپرها می توانند یک سفارش محدود یا همان لیمیت برای موقعیت خرید (Long) ثبت کنند. بهتر است این کار در شرایطی انجام شود که قیمت در محدودۀ رنج پایین است و روند قیمتی در جهت مطلوبی قرار گرفته است. انجام معاملات رنج و استفاده از این استراتژی اسکالپینگ در محدوده ها زمانی که بازار سطح همواری دارد و به عبارت دیگر شاهد روند صعودی یا نزولی در نمودار قیمتی نیستیم، کاربرد دارد.

ترید در Range Trading

2. اختلاف قیمت پیشنهادی خریداران و فروشندگان

اسپرد به اختلاف قیمت پیشنهادی خریدار و فروشنده اشاره دارد. در این روش، اسکلپر معامله ای را در یک قیمت پیشنهادی باز کرده و به سرعت و پس از کسب سود کمی، آن را می بندد. در این روش، ممکن است تریدرهای اسکالپر با دو حالت مواجه می شوند:

  • اختلاف قیمت زیاد بین قیمت پیشنهادی خریدار و فروشنده

این حالت زمانی اتفاق می افتد که قیمت پیشنهادی فروشنده بالاتر و قیمت پیشنهادی خریدار به طور قابل توجهی پایین تر از حالت معمول باشد. دلیل رخ دادن این موضوع، می تواند بیش تر بودن تعداد خریداران از فروشندگان باشد. همچنین در چنین حالتی، قیمت افزایش یافته و باعث می شود که اسکالپرها اقدام به فروش کنند.

  • اختلاف قیمت کم بین قیمت پیشنهادی خریدار و فروشنده

زمانیکه تعداد خریداران از فروشندگان بیش تر شود، قیمتی که فروشندگان پیشنهاد می دهند، کم تر و قیمت پیشنهادی خریداران بالاتر از حد معمول خواهد بود. اسکالپرها این روش را برای تسریع دوره خرید به کار می برند و به این ترتیب فشار فروش را متعادل می کنند.

اختلاف قیمت کم بین خریدار و فروشنده

3. آربیتراژ

استفاده از استراتژی اسکالپینگ آربیتراژ، به دلیل ماهیت نوسانی بازار ارزهای دیجیتال در این بازار، کاربردی است. زمانی که تریدری از خرید و فروش یک دارایی در بازارهای مختلف به سود برسد، درواقع آربیتراژ انجام داده است. یک اسکالپر تقریباً هر دو کار را با فاصله زمانی بسیار کم انجام می دهد.

آربیتراژ در بازار ارزهای دیجیتال هم می تواند به صورت مکانی انجام شود و هم به صورت جفت ارزی که در ادامه شرح خواهیم داد.

  • آربیتراژ مکانی

در آربیتراژ مکانی، با دو صرافی سروکار داریم. در این روش، اسکالپر در یک صرافی، موقعیت خرید باز کرده و در صرافی دیگر به بازکردن یک موقعیت فروش اقدام خواهد کرد. در نتیجه، با این کار پوششی را در برابر ترندهای مختلف در بازار برای خود خواهد داشت.

  • آربیتراژ جفت ارز

در روش جفت ارزی، اسکالپرها روی جفت ارز موردنظر خود، آن هم در یک پلتفرم (یک صرافی) سعی در کسب سود از معامله روی دارایی می کنند.

آربیتراژ جفت  ارز

4. پرایس اکشن

در این استراتژی اسکالپینگ، اسکالپرها با بررسی تحرکات قیمتی و تفسیر آن ها معاملاتی را انجام می دهند. استراتژی اسکالپینگ به کمک پرایس اکشن، تفاوت چندانی با استراتژی پرایس اکشن در دیگر بخش ها ندارد.

مارجین تریدینگ

یکی از عواملی که در کسب سود بیش تر در اسکالپینگ به کمک شما می آید، سرمایه زیاد است. با همین هدف در استراتژی اسکالپینگ مارجین تریدینگ، از سرمایه یک طرف سوم استفاده می شود تا شما بتوانید با سرمایه ای چند برابر سرمایه خود معامله کرده و به سود بیش تری برسید. از طرف دیگر، گروهی از فعالان بازار ارزهای دیجیتال نیز با کمک مارجین، در این بازار سرمایه گذاری کرده و برخی از صرافی های ارزهای دیجیتال نیز امکان استفاده از قابلیت مارجین را برای کاربران خود فراهم می کنند.

به این ترتیب، اسکالپرها در چنین صرافی هایی می توانند سود خود را به میزان قابل قبولی افزایش دهند. استفاده از مارجین می تواند در استراتژی های اسکالپینگ مختلف مورد استفاده قرار گیرد که هرکدام هم ریسک متفاوتی دارد؛ بنابراین، بهتر است تمامی استراتژی های مفید را پیاده کرده و بهترین را برای خود انتخاب کنید.

مارجین تریدینگ

بهترین تایم فریم برای استراتژی اسکالپینگ

انتخاب تایم فریم در زمان انجام تحلیل و معامله، بر تعداد معاملاتی که تریدر انجام می دهد و همچنین سرعت معاملات او تأثیر می گذارد. با این حال، بهترین تایم فریم برای اسکالپرها، تایم فریم های پنج الی سی دقیقه هستند.

توجه داشته باشید که هرچه تایم فریم کوچک تری را انتخاب کنید، امکان پیداکردن موقعیت های معاملاتی بیش تری را خواهید داشت. با این حال، فراموش نکنید که انتخاب تایم فریم برای هر تریدر باید باتوجه به استراتژی وی صورت گیرد.

آنچه در تصویر زیر می بینید، نمودار قیمتی BTC/USD در تایم فریم پنج دقیقه ای است. ما در این نمودار، از اندیکاتور میانگین متحرک برای تشخیص روند و از اوسیلاتور استوک استیک برای مومنتوم استفاده کرده ایم.

بهترین تایم فریم برای استراتژی اسکالپینگ

در این مثال، اسکلپر می تواند شش معامله با سود را تقریباً در هفت ساعت انجام دهد که هر معامله به زمانی کم تر از سی دقیقه نیاز دارد. این مورد از زیبایی های اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال است که یک تریدر امکان دارد در طول یک روز چندین معامله با سود داشته باشد. در نهایت نیز مجموع این سودها مبلغ قابل توجهی خواهد شد.

اگرچه استراتژی اسکالپینگ را می توان به عنوان یک روش پرسود شناخت، مواردی مانند هزینه بالای انجام معاملات متعدد نیز از معایب این استراتژی به حساب می آید. معاملات در بازار ارزهای دیجیتال به دلیل هزینه بالای معاملات که می تواند برآیند سود تریدر را به میزان زیادی تحت تأثیر قرار دهد، در میان مردم بدنام شده است.

سرعت عمل و فشار ناشی از آن در استراتژی اسکالپینگ یک اصل است که اسکلپرها را ملزم به داشتن یک قدرت ذهنی برای مقابله می کند. همچنین برای موفقیت در این روش اسکلپرها باید پایبند به استراتژی خود باشند و بتوانند احساسات خود را کنترل کنند.

مروری بر استراتژی های اسکالپینگ

برای تریدری که معاملات روزانه انجام می دهد، استراتژی اسکالپینگ می تواند به طور هم زمان، گیج کننده، هیجان انگیز و سریع باشد. ما در ادامه، استراتژی اسکالپینگ را به زبان ساده شرح خواهیم داد.

درحقیقت، معاملاتی که تحت استراتژی اسکالپینگ انجام می شوند، ممکن است از چند ثانیه تا نهایتاً چند دقیقه طول بکشند. هر استراتژی معاملاتی ای که انتخاب کنید، هدف نهایی آن است که بتوانید بیش ترین سود ممکن را کسب کنید. با این حال در استراتژی اسکالپینگ، تریدرها به دنبال آن هستند که بیش ترین میزان سود را از کوچک ترین نوسانات قیمتی دارایی موردنظر کسب کنند. به دلیل ماهیت پرنوسان بازار رمزارزها، اسکالپینگ از بهترین استراتژی های انتخابی فعالان بازار رمزارزها بوده است.

استراتژی های اسکالپینگ

برای کسب سود مناسب از بازار، نیاز است که یک اسکلپر به سرعت به تحرکات و نوسانات بازار عکس العمل نشان دهد. باتوجه به مسائلی که به آن ها اشاره شد، احتمالاً متوجه شده اید که اسکالپینگ بر سه اصل اساسی پایه ریزی شده است:

  • ثبات
  • سرعت عمل
  • مهارت در مطالعه نمودارها

معمولاً اسکالپرها توجه زیادی به تحلیل بنیادی نداشته و در عوض سعی در پیدا کردن سطوح حمایت و مقاومت کوتاه مدت دارند. آن ها نمودار قیمتی دارایی که قصد معامله روی آن دارند را بررسی کرده و آن را با تحلیل تکنیکال آمیخته می کنند. بنابراین، اگر شما مهارت کافی در تحلیل تکنیکال نداشته باشید، شاید روش اسکالپینگ برای شما مناسب نباشد.

خوشبختانه شما می توانید در مدت کوتاهی در تحلیل تکنیکال به مهارت برسید. برای رسیدن به مهارت در تحلیل تکنیکال و ارتقای سطح دانش خود در زمینه بازار ارزهای دیجیتال، می توانید در یک دوره آموزش ارز دیجیتال شرکت کنید. با این کار، یک قدم برای کسب موفقیت در استراتژی اسکالپینگ و یا هر استراتژی دیگری در بازار برمی دارید.

باز هم یادآوری می کنیم که هدف از اسکالپینگ، کسب بیش ترین سود ممکن در مدت زمان کوتاه است و این به آن معناست که ورود و خروج در زمان مناسب به معاملات، کلید موفقیت در این استراتژی است. شما باید از زمان آغاز یک روند، موقعیت خود را باز کنید و زمانیکه روند ضعیف شد، به سرعت موقعیت خود را ببندید.

سیستم ایده آل برای اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال، معمولاً ترکیبی از اندیکاتورهای تکنیکال و مومنتوم است. این ترکیب به شما در شناسایی جهت روند و همچنین بزرگی روند موردنظر کمک کرده و از این طریق است که امکان رسیدن به ثبات در معاملات برای شما فراهم می شود.

در این روش ممکن است شما وسوسه شوید که از بسیاری از اندیکاتورهای موجود استفاده کنید؛ اما فراموش نکنید که با این کار، دقت تحلیل شما بالاتر نرفته و در عوض با سیگنال های مختلفی که از اندیکاتورهای مختلف دریافت می کنید، با ابهام و سردرگمی مواجه شده و به این ترتیب، قدرت پیش بینی ادامه روند را از دست خواهید داد.

  • میانگین متحرک (MA)

میانگین متحرک یا مووینگ اوریج، متوسط ارزش محاسبه شده جفت ارز در یک بازه زمانی را نشان می دهد؛ بنابراین، با کمک این اندیکاتور، اسکلپر می تواند پیش بینی کلی ای از آینده روند قیمتی دارایی را داشته باشد.

Moving Average

  • شاخص قدرت نسبی (RSI)

این شاخص تکنیکال، قدرت روند قیمتی را در نمودار قیمتی مشخص کرده و امکان و احتمال تغییر روند در ادامه را تعیین می کند. سیگنال هایی که شاخص RSI صادر می کند، با کمک واگرایی در این شاخص و سوئینگ ناقص به دست می آیند. استفاده از این اندیکاتور در تشخیص روند کلی بازار بسیار کاربردی است.

  • سطوح حمایت و مقاومت

سطوح حمایت و مقاومت در نمودار قیمتی، به نواحی ای اشاره دارند که حداقل و حداکثر قیمت در یک محدوده را مشخص می کنند. در نواحی ای که ریزش قیمت متوقف شده و شاهد برگشت قیمت و در واقع شروع روند صعودی هستیم، نواحی حمایت تشکیل می شوند. در مقابل، نواحی ای که در آن صعود قیمت متوقف شده و از آنجا شاهد یک برگشت روند و آغاز روند نزولی هستیم، با عنوان نواحی مقاومت شناخته می شوند.

  • اندیکاتورهای معامله گری

در بخش های قبلی، به ابزارهای تحلیلی اشاره کردیم که می توانند در تشخیص روند به تریدرها کمک کنند. با این حال، شما برای پیش بینی روند، محدود به ابزارهای تحلیلی نبوده و می توانید از الگوهایی که مکرراً در نمودار قیمتی ظاهر می شوند، نیز اطلاعاتی به دست آورید.

این الگوهای تکرارشونده، می توانند مربوط به حجم معاملات، قیمت دارایی و یا اندیکاتورهای مختلف باشند که با کمک آن ها امکان پیش بینی روند و آینده قیمتی دارایی برای تریدر ساده می شود. از شناخته شده ترین الگوها می توان به الگوهای سروشانه، فنجان و دستگیره و مثلث اشاره کرد که در پیش بینی آینده روند و در پی آن تصمیم گیری معاملاتی به تریدر کمک می کنند.

اندیکاتورهای معامله گری در استراتژی اسکالپینگ

چگونگی تنطیم استراتژی اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال

درصورتی که به تازگی اسکلپ تریدینگ را آغاز کرده اید، اصلاً نگران نباشید؛ زیرا برای موفقیت در این مسیر باید با مجموعه ای از قوانین آشنا شده و آن ها را به کار بگیرید تا موفقیت شما در این بازار تضمین شود. مهم ترین این قوانین را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

  • انتخاب جفت ارز موردنظر برای انجام اسکالپینگ

چندین هزار دارایی قابل معامله در بازار ارزهای دیجیتال وجود دارد که می توانید معاملات اسکالپینگ را روی آن ها انجام دهید. حجم معاملات، بزرگی بازار، محبوبیت و قیمت این دارایی ها با هم تفاوت دارد.

در زمان انتخاب یک جفت ارز برای اسکلپینگ، حتماً به این موارد توجه کافی داشته و دقت کنید که نقدینگی و نوسان ارزهای دیجیتال انتخابی با موفقیت شما در این حوزه ارتباط مستقیم دارد.

  • انتخاب یک پلتفرم معاملاتی مناسب

بعد از انتخاب جفت ارز، باید برای انجام اسکلپینگ به پلتفرم معاملاتی، دسترسی داشته باشید. در زمان انتخاب صرافی مطمئن شوید که آن صرافی حتماً از جفت ارز انتخابی شما پشتیبانی کند و درواقع آن دارایی را لیست کرده باشد.

اعتبار صرافی در میان مردم و تجربۀ کاربران نیز باید مورد بررسی دقیق قرار گیرد. علاوه بر مواردی که ذکر شد، کارمزد معاملات و دیگر خدماتی که صرافی ارائه می دهد، باید در زمان انتخاب صرافی، مورد توجه قرار گیرند.

انتخاب یک پلتفرم معاملاتی مناسب

  • استفاده از ربات های معامله گر

همان طور که می دانید، سرعت عمل در اسکالپ تریدینگ، یک اصل اساسی است و نقش بزرگی در میزان موفقیت شما در این زمینه دارد. علیرغم اینکه امکان فعالیت شخصی و ثبت سفارش و انجام معامله به صورت دستی نیز وجود دارد، به دلیل خطاهای احتمالی و نیاز به سرعت در ثبت سفارش ها، استفاده از ربات ها می تواند بسیار کمک کننده باشد.

  • بررسی کارمزد معاملات

کارمزد معاملات در اسکلپینگ بسیار مهم است؛ زیرا به دلیل تعدد معاملات در این استراتژی، میزان کارمزد می تواند تأثیر به سزایی در میزان سود شما داشته باشد. سعی کنید از هر فرصتی برای کاهش کارمزد معاملات خود استفاده کنید.

کارمزد معاملات

  • استفاده از استراتژی های مختلف و انتخاب بهترین گزینه

تعصب و وسواس روی یک استراتژی خاص نداشته باشید، سعی کنید با مبالغ کم انواع استراتژی اسکالپینگ را امتحان کرده و در نهایت بهترین و مناسب ترین را برای خود انتخاب کنید.

  • آغاز فرآیند اسکلپینگ

پس از آشنایی با تمام قوانینی که در زمان شروع به فعالیت اسکلپینگ باید به آن ها توجه کنید، حالا آمادگی لازم برای اسکالپینگ را پیدا کرده اید.

بهترین ابزارها برای اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال

برای فعالیت در بازار ارزهای دیجیتال به عنوان اسکالپ تریدر، ابزارهای مختلفی وجود دارد که برای ترید موفقیت با استراتژی اسکالپینگ استفاده از آن ها ضروری است. این ابزراها هم به صورت رایگان و هم به صورت پولی قابل دسترسی هستند؛ بدیهی است که ابزارهای پولی، کمک بیشتری به تریدر می کنند. برخی از ابزارهایی که شما می توانید از آن ها استفاده کنید، عبارتند از:

  • ربات های معاملاتی ارزهای دیجیتال

ربات های معاملاتی درواقع نرم افزارهایی هستند که برای تریدرها در بازارهای معاملاتی طراحی شده اند. تریدر پیش از استفاده از ربات آن را براساس نیاز و استراتژی خود برنامه ریزی کرده و با فعال سازی آن، دستورالمعل های تنظیم شده، اجرا می شوند. با کمک این ربات ها، امکان فعالیت به صورت مداوم در بازار برای تریدر فراهم شده و علاوه بر آن، احتمال خطا نیز به طور قابل توجهی کاهش می یابد. در پی این اتفاق، شانس موفقیت بیش تری برای تریدر وجود خواهد داشت.

  • ابزارهای API

APIها در حقیقت تضمین کننده تعامل شما با پلتفرم های معاملاتی و همچنین دیگر پروژه های مبتنی بر بلاک چین هستند. عملیاتی از جمله یکپارچه سازی کیف پول تریدر، پشتیبانی از تراکنش ها و ردیابی قیمت بازار در دسته خدماتی قرار می گیرند که ابزارهای API به کاربران ارائه می دهند.

ابزارهای API

  • نمودارهای ارزهای دیجیتال

یک اسکلپر برای تریدکردن، حتماً باید نمودار قیمتی دارایی ای که قصد ترید آن را دارد را تحلیل کند. نمودارهای قیمتی و همچنین نمودارهای مربوط به حجم، اطلاعات ضروری را در اختیار تریدرها قرار می دهند. می توان گفت که تنظیم یک استراتژی بدون بررسی نمودارها و چارت ها غیرممکن است. درنهایت، باید به این موضوع توجه داشته باشید که علاوه بر نمودارهای معاملاتی، استفاده از ابزارهایی مانند حدضرر به شما کمک می کند که تصمیمات معاملاتی منطقی تری بگیرید

مزایا و معایب استراتژی اسکالپینگ در بازار ارزهای دیجیتال

هر روش معامله گری که انتخاب کنید، در کنار یک سری مزایا، معایبی نیز به همراه خواهد داشت. برای انتخاب یک استراتژی برای خود، به ویژگی ها و مزایا و معایب هر روش توجه کرده و با توجه به شرایط و دانش خود، بهترین و مناسب ترین را برای خودتان انتخاب کنید. توجه داشته باشید که بهترین روش برای شخص A ممکن است بهترین روش برای شخص B نباشد؛ پس به دنبال یک الگوی خاص نباشید.

مزایا

  • استراتژی های اسکالپینگ، عموما معاملاتی با سایز کوچک هستند و همین موضوع باعث می شود ریسک معاملات در این روش کاهش یابد.
  • امکان استفاده از ربات های معامله گر در روش معاملاتی اسکالپینگ به دلیل وابسته بودن آن به تحلیل تکنیکال که قابل محاسبه است، برای تریدرها فراهم شده است.
  • حتی زمانی که بازار تحرکات کافی ندارد و به عبارتی روند خاصی را دنبال نمی کند، کسب سود برای اسکالپرها ساده است؛ زیرا این دسته از تریدرها به سودهای کم در معاملات زیاد نیاز دارند.

مزایای استراتژی اسکالپینگ

معایب

  • میزان سود به دست آمده از هر ترید بسیار کم بوده و برای آنکه به سود قابل قبولی برسید، به سرمایه زیادی نیاز دارید.
  • اسکالپینگ می تواند سخت و تهاجمی باشد؛ به همین دلیل، برای افرادی که آمادگی ذهنی برای انجام آن ندارند، خسته کننده خواهد بود.
  • سرعت عمل در اسکالپینگ یک اصل است که در صورت رعایت نکردن و داشتن تأخیر در انجام آن، نتایج بدی را در تریدهای خود کسب خواهید کرد.
  • اسکالپرها باید تعداد زیادی از معاملات را در یک روز انجام داده و برای انجام هر معامله در بازار باید کارمزدی پرداخت کنند؛ بنابراین، به دلیل انجام تعداد زیاد معاملات در استراتژی اسکالپینگ، می توان هزینه این روش را بالاتر از دیگر روش ها دانست.

آیا استراتژی اسکالپینگ برای همه مناسب است؟

فعالیت در بازار ارزهای دیجیتال به عنوان اسکالپر به ویژگی و توانایی هایی نیاز دارد که در صورت نداشتن آن ها، شکست خواهید خورد. درصورتیکه کاربری تازه کار هستید، روش های کم ریسک تر مانند سرمایه گذاری در بازه های میان مدت و بلندمدت برای شما مناسب تر است؛ اما اگر فکر می کنید که آمادگی لازم برای فعالیت در این حوزه را دارید، اسکالپینگ می تواند روش مناسبی برای شما باشد.

آیا استراتژی اسکالپینگ برای همه مناسب است

کلام آخر

کاربران بازار ارزهای دیجیتال با توجه به مهارت و شخصیت خود و البته هدفشان از فعالیت در این بازار، می توانند به کسب سود با روش های مختلف مشغول باشند. تریدینگ که عمده فعالیت کاربران بازار رمزارزها را تشکیل می دهد، به روش های مختلف با استراتژی های گوناگون قابل انجام است که یکی از آن ها استراتژی اسکالپینگ است.

در اسکالپ تریدینگ افراد سعی می کنند معاملات متعددی در بازه های زمانی کوتاه با سودهای کم داشته باشند؛ اما ازآنجاییکه تعداد معاملاتشان زیاد است، در طول شبانه روز می توانند به سود قابل قبولی برسند.

ما در این مقاله سعی کردیم پنج استراتژی برتر اسکالپ را در بازار ارزهای دیجیتال بررسی کنیم و از ابعاد مختلف به این روش معامله گری نگاهی داشته باشیم. با مطالعه این مقاله، می توانید متوجه شوید که آیا روش اسکالپینگ برای شما مناسب است یا خیر و در صورت انتخاب آن، می توانید استراتژی موردنظر خود را نیز انتخاب کرده و پس از کسب دانش و تجربه کافی در آن به سود برسید.

سؤالات متداول

اسکالپینگ یک استراتژی معاملاتی در بازارهای مالی است که با استفاده از آن تریدر اقدام به بازکردن معاملات متعدد کوتاه مدت (معمولاً پنج الی سی دقیقه) می کند و با کسب سودهای کم از هر معامله درنهایت به سود قابل قبولی در طول روز دست می یابد.

درصورتی که تجربه و دانش کافی در بازار را دارید و می توانید فشار ناشی از سرعت روش را تاب بیاورید، استراتژی اسکالپینگ می تواند برای شما مفید باشد؛ اما درصورتی که به تازگی وارد بازار رمزارزها شده اید، بهتر است که روش های کم ریسک تر همچون هولدکردن را امتحان کنید.

تریدینگ در محدودۀ رنج (Range Trading)، ترید براساس اسپرد، آربیتراژ، پرایس اکشن و مارجین تریدینگ.

ویژگی های مشابهی که اسکالپینگ را در هر دو بازار تحت تأثیر قرار می دهد عبارتند از: عرضه و تقاضا، پلتفرم های معاملاتی و همچنین وجود ربات های معاملاتی که در هر دو بازار وجود دارند.

جفت ارز موردنظر برای انجام اسکالپینگ را انتخاب کنید، یک پلتفرم معاملاتی مناسب را انتخاب کنید، ربات های معامله گر را فراموش نکنید، حواستان به کارمزد معاملات باشد، استراتژی های مختلف را امتحان کنید و سپس بهترین را انتخاب کنید و درنهایت اسکلپینگ را آغاز کنید.

ادامه مطلب
What-is-a-shilling
شیلینگ (Shilling) چیست + چه تأثیری بر قیمت ارزهای دیجیتال دارد؟

اکوسیستم ارزهای دیجیتال، برخلاف تصورات عمومی ناشی از عدم قطعیت دارایی های کریپتو، با سرعتی خیره کننده در حال رشد است. با این حال، دنیای کریپتو از محدوده بیت کوین فراتر رفته و هنوز هم می توانید شاهد تحولات بسیاری در آن باشید؛ برای مثال کلاس های جدید دارایی های دیجیتال و خدمات مالی غیرمتمرکز، نمونه هایی از رشد کریپتو هستند.

در این میان، محافظت در مقابل شیلینگ کریپتو از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است؛ مفهومی که به یکی از سودآورترین تله ها، برای صاحبان و سرمایه گذاران کریپتو تبدیل شده است. این مفهوم تاکتیکی است که در دنیای ارزهای دیجیتال استفاده شده و به کمک آن، افراد یا گروه ها سعی می کنند به طور مصنوعی، قیمت یک سکه یا توکن خاص را افزایش دهند.

شیلینگ در کریپتو چیست؟

همانطور که گفتیم، Shilling فعالیتی است که در آن، شخص، به طور فعال، یک ارز دیجیتال را تبلیغ می کند تا به طور مصنوعی قیمت آن را با ترغیب سایر سرمایه گذاران به خرید سکه افزایش دهد. هدف شیلر القای برای قیمت دارایی، معمولاً در مدت زمان کوتاهی است. این کار می تواند ترس از دست دادن (FOMO) را در سرمایه گذاران ایجاد کند.

شیلرها تمایل دارند بیشتر از تاکتیک هایی مانند استفاده از رسانه های اجتماعی با پست ها یا تالارهای گفت وگو درباره سکه، بهره ببرند تا قیمت آن را افزایش دهند. پس از افزایش قیمت، شیلر ممکن است دارایی را بفروشد و آن را در بازار به عنوان طرح پامپ و دامپ عرضه کند.

در این زمان، رکود سریع بازار، می تواند سرمایه گذاران را با زیان های چشمگیری مواجه کند. همین موضوع باعث شده است تا شیلینگ غیرقانونی تلقی شده و بسیاری از تنظیم کنندگان آن را به عنوان کسانی که در بازار دست کاری می کنند، بشناسند.

شیلینگ در کریپتو

تاریخچه Shilling

نمونه های اولیه این اصطلاح در تاریخ، در کازینوها دیده شد. شیلر، فردی است که توسط کازینو استخدام می شود تا در شرایط از پیش تعیین شده، بارها برنده شود تا در نهایت، تماشاگران باور کنند آن ها نیز می توانند برنده شده و سود کنند.

همین فرایند را در نظر گرفته و شیلینگ را به کریپتو تعمیم دهید؛ در نهایت متوجه می شوید چگونه افراد مشهور، می توانند به عنوان شیلر فعالیت کرده و سرمایه گذاران را فریب دهند تا ارز دیجیتال خاصی را به تعداد زیاد بخرند. مهم تر از همه، فرایند شیلینگ بسیار به روان شناسی جمعیت و استفاده از آن برای به دست آوردن پاسخ های مطلوب متکی است.

اینترنت یکی از پلتفرم های اصلی برای کلاه برداری در دنیای ارزهای دیجیتال است که به ویژه در پلتفرم های بزرگ رسانه های اجتماعی ظاهر شده است. برای مثال فیس بوک و اینستاگرام در هر لحظه میلیون ها کاربر فعال در سراسر جهان دارند؛ بنابراین توسعه دهندگان کریپتو می توانند از خدمات افراد مشهور برای تأیید یک ارز دیجیتال بدون هیچ پتانسیل اقتصادی قابل قبولی استفاده کنند.

تاریخچه

چند نمونه

درباره مثال های Shilling ارزهای دیجیتال مهم است که به دنبال نمونه ای واقعی باشید. اول از همه توجه داشته باشید شیلینگ صرف نظر از فضای کریپتو غیرقانونی است. اولین نمونه شیلینگ کریپتو درباره جان دیوید مک آفی، بنیان گذار اولین نرم افزار ضد ویروس تجاری اتفاق افتاد.

او در سال ۲۰۲۰ به اتهام ICO شیلینگ دستگیر شد. گفته می شود کارشناس امنیت سایبری تقریباً ۸ ICO را به او نسبت داده و از کل فرایند تقریباً ۲۳ میلیون دلار درآمد داشته است. مک آفی به اتهام دروغ گفتن به سرمایه گذاران مبنی بر اینکه مشاور فنی در ICO ها بوده است دستگیر شد.

جان مک آفی از رسانه های اجتماعی و در درجه اول توییتر، استفاده کرد تا مطمئن شود پیامش به افراد بیشتری می رسد. همچنین سرمایه گذاران را متقاعد کرد ارزهای دیجیتال بی ارزش را از ICO ها خریداری کنند تا بعداً آن ها را بفروشند.

همچنین می توان به پست رسانه های اجتماعی کیم کارداشیان اشاره کرد که در آن Ethereum Max، یک ارز دیجیتال کلاه برداری را معرفی کرد. خانم کارداشیان از آن زمان تاکنون با مشکلات قانونی در این مورد مواجه شده است.

نمونه دیگری از شیلینگ کریپتو را فردی مشهور به نام فلوید می ودر انجام داد که ICO Stox.com را تبلیغ کرد و در نهایت مشخص شد که این پروژه کلاه برداری بوده است.

انواع شیلینگ چیست؟

Shilling انواع متفاوتی داشته و به روش های متفاوتی انجام می شود. در ادامه انواع آن را مورد بررسی قرار می دهیم:

1. پرداختی

در این نوع، توسعه دهندگان و سازندگان یک سکه یا توکن خاص، به افراد یا خدمات برای تبلیغ ارز دیجیتال یا پروژه خود پول می پردازند. این افراد حقوق بگیر، نظرات مثبتی درباره دارایی کریپتو در پلتفرم های مختلف اجتماعی یا گفت وگوی کریپتو منتشر کرده و ادعا می کنند این دارایی یک فرصت سرمایه گذاری عالی است. آن ها عموما از عباراتی مانند «HODLing to moon» استفاده می کنند.

در بسیاری از موارد، این شیلرها ادعاهای اغراق آمیزی درباره سکه دارند؛ مانند پیش بینی های غیرواقعی از افزایش تصاعدی قیمت. متأسفانه این وعده های تقلبی سبب ضررهای هنگفت برای کسانی می شود که براساس اطلاعات نادرست ارائه شده از سوی شیلر، سرمایه گذاری می کنند.

Shilling پرداختی

2. بدون پرداخت

شیلرهای بدون پرداخت، سرمایه گذارانی هستند که از لحاظ عاطفی یا مالی به یک ارز دیجیتال وابستگی دارند. آن ها اشتیاق خود را برای آن دارایی در رسانه های اجتماعی محبوب به اشتراک گذاشته و آگاهانه یا ناآگاهانه، دیگران را به سرمایه گذاری در دارایی تشویق می کنند.

در این نوع از شیلینگ، هیچ کس برای تبلیغ ارز دیجیتال، پولی دریافت نمی کند؛ با اینحال، این کار همچنان برای منافع شخصی انجام می شود. در چنین شرایطی، تشخیص اینکه آیا این گروه ها از روی اشتیاق واقعی این کار را انجام می دهند یا تنها سعی در افزایش قیمت دارند، دشوار خواهد بود. آن ها همچنین ممکن است اطلاعات نادرست تبلیغاتی زیادی را منتشر کرده و افراد ناآگاهی که هنوز تحقیقات خود را انجام نداده اند، به این اطلاعات تبلیغات پروبال دهند.

چه کسی از این اتفاق سود می برد؟

بارزترین ذی نفعان Shilling، کسانی هستند که فعالانه دارایی یا پروژه را تبلیغ می کنند. این افراد می توانند خالق پروژه، تیم پروژه یا سرمایه گذاران باشند. هدف نهایی شیلرها افزایش تقاضا و بالا بردن قیمت دارایی مورد نظر است.

البته افراد دیگری نیز می توانند از این عمل سود ببرند. اگر ارزش دارایی واقعاً کمتر از ارزشی باشد که برای آن تعیین شده است، افرادی که در طول دوره تبلیغاتی ارز را خریداری می کنند، ممکن است از خرید با قیمت کمتری از آنچه بدون شیلینگ امکان پذیر بود، سود ببرند. البته این به شرطی اتفاق می افتد که ارزش دارایی افزایش یابد.

درنهایت برخی شیلینگ ها تنها با هدف سرگرمی انجام می شوند. آن ها در بیشتر موارد از ایفای نقش در افزایش قیمت یک دارایی یا تماشای سقوط آن با از بین رفتن هیاهو ضربه می خورند. به طورکلی مزایای شیلینگ برای افراد مختلف متفاوت است و به اهداف و انگیزه های شرکت در آن بستگی دارد.

سود نصیب چه کسی می شود

چگونه یک کریپتو شیلر را بشناسیم؟

شیلینگ به طور فزاینده ای در فضای ارزهای دیجیتال رایج است؛ بنابراین باید از ویژگی های یک شیلر کریپتو آگاه باشید تا طعمه پیامدهای منفی آن نشوید. در ادامه به چند نکته کلیدی اشاره می کنیم که ممکن است نشان دهنده این باشد که شما با شیلر سروکار دارید.

  • عبارات بسیار مثبت

شیلرها معمولاً هنگام تبلیغ یک پروژه یا سکه، از عبارات مثبت مانند «بیت کوین بعدی» یا «اتریوم جدید» استفاده می کنند؛ اما دانش فنی برای حمایت از این ادعاها را ندارند.

  • وعده های غیرواقعی

یک شیلر کریپتو، معمولاً درباره یک سکه یا پروژه خاص، وعده های جسورانه و غیرواقعی می دهد. آن ها بیشتر از کلماتی مانند «تضمین شده» یا «مطمئن» استفاده می کنند یا پیش بینی های قیمت خاصی را برای ایجاد فضایی از اطمینان و چشم انداز درباره پروژه یا سکه ارائه می دهند. در نهایت ای نکته مهم را به یاد داشته باشید که هیچ چیز در دنیای ارزهای دیجیتال تضمین نمی شود.

وعده های غیرواقعی

  • تعامل محدود با اعضای انجمن

کریپتو شیلرها بیشتر با سایر اعضای انجمن ارتباط کمی داشته و تعاملات خود را به پست های تبلیغاتی محدود می کنند. آن ها احتمالاً هرگونه سؤال یا نگرانی قانونی درباره پروژه ارزهای دیجیتال را نادیده می گیرند و ممکن است تا آنجا پیش بروند که تنها با سایر حساب های شیلر تعامل داشته باشند.

  • اهداف خیلی خاص

شیلرها، چه پرداختی و چه بدون پرداخت، اغلب افراد خاصی را هدف قرار می دهند. گروه های هدف آن ها ممکن است شامل معامله گران باتجربه یا سرمایه گذارانی باشد که منابع لازم برای سرمایه گذاری در پروژه ای جدید را دارند. این شیلرها همچنین افراد نسبتاً جدیدی را در صنعت هدف قرار می دهند که باید قبل از سرمایه گذاری در دارایی ها تحقیقات بیشتری انجام دهند.

اهداف خیلی خاص

  •  شفافیت نداشتن

کریپتو شیلرها بیشتر درباره منبع درآمد خود سکوت می کنند و سؤالات مختلف در مورد اینکه چه کسی برای خدماتشان به آ ن ها پرداخت می کند را بدون پاسخ می گذارند.

چگونه در برابر کریپتو شیلرها از خود محافظت کنیم؟

به عنوان یک سرمایه گذار کریپتو، باید خطرات احتمالی سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال را دانسته و اقدامات احتیاطی لازم را برای جلوگیری از کلاه برداری انجام دهید. اگر به کسی مشکوک به شیلینگ هستید، تحقیق کنید و هرگز براساس توصیه یک منبع سرمایه گذاری نکنید. همچنین باید قبل از تصمیم گیری برای سرمایه گذاری با کارشناسان مطمئن مشورت کنید.

در سمت صنعت، تنظیم کننده ها و صرافی ها شروع به اقدام علیه شیلرهای کریپتو کرده اند. تنظیم کننده های کریپتو به طور فزاینده ای قوانین و مقرراتی را وضع می کنند که صرافی ها و پروژه های رمزنگاری را ملزم به افشای تمام فعالیت های تبلیغاتی در کاغذ سفید خود کرده و به سرمایه گذاران درباره خطرات و نوسانات احتمالی هشدار می دهند.

درنتیجه صرافی ها اکنون با دقت بیشتری بر پلتفرم های معاملاتی خود نظارت کرده و برای مسدود کردن هرگونه فعالیت مشکوک اقدام می کنند.

علاوه بر این، برخی نهادهای نظارتی تا آنجا پیش رفته اند که عمل شیلینگ را به کلی ممنوع کرده اند؛ برای مثال کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) هشداری به سرمایه گذاران درباره کلاه برداران احتمالی که ممکن است از تاکتیک های فریبنده ای مانند شیلینگ برای فریب سرمایه گذاران استفاده کنند، صادر کرد.

محافظت در برابر کریپتو شیلرها

چرا شیلینگ کریپتو بد است؟

اگرچه Shilling ممکن است برای کسانی که به دنبال کسب سود سریع از دنیای بی ثبات ارزهای دیجیتال هستند، وسوسه انگیز باشد، اما این کار، درنهایت نوعی دست کاری در بازار است که می تواند هم به سرمایه گذاران فردی و هم به اکوسیستم ارزهای دیجیتال آسیب برساند. هنگامی که حقیقت درباره ارزش یک سکه فاش می شود، قیمت های متورم می تواند سبب سقوط ناگهانی شده و سرمایه گذاران را با ضررهای قابل توجهی مواجه کند.

علاوه بر این، شیلینگ می تواند اعتماد را در کل بازار کریپتو نابود، اعتماد به پروژه های قانونی را سخت تر و مانع پذیرش ارز دیجیتال شود.

به این دلایل، برای سرمایه گذاران مهم است که از شیلینگ آگاه بوده و با شک و تردید به هرگونه ادعایی درباره پتانسیل یک سکه به آن نزدیک شوند. در نهایت، انجام تحقیقات کامل و دریافت دیدگاه های متعدد درباره یک سکه می تواند به محافظت در برابر خطرات احتمالی شیلینگ کمک کند.

آیا Shilling کریپتو غیرقانونی است؟

پاسخ این سؤال به موارد مختلفی از جمله محل زندگی شما و قوانینی که درباره ارزهای دیجیتال در کشور وجود دارد، بستگی خواهد داشت. در ایالات متحده، ارائه ادعاهای نادرست یا ارائه اوراق بهادار ثبت نشده می تواند شما را با مقامات نظارتی دچار مشکل کند که منجر به جریمه یا زندان می شود.

آیا شیلینگ غیرقانونی است

آیا همه شیلینگ ها بد هستند؟

خیر! تعریف اصطلاح Shilling، معمولاً با توجه به اینکه از چه کسی سؤال می کنید معنای متفاوتی دارد. این اصطلاح بیشتر اوقات می تواند به معنای فرایند صحبت به شکل مثبت درباره یک پروژه رمزنگاری شده باشد. بدون ادعای نامشروع درباره سودآوری یک سکه، شیلینگ را می توان به شکل مثبتی انجام داد. کلید شیلینگ «خوب» دوری از گمراه کردن مخاطبان است.

چند نکته برای Shilling صحیح

  • هرگز قول بازگشت سرمایه را ندهید.
  • به مخاطبان خود منابعی را بدهید تا بررسی های لازم را انجام دهند.
  • هرگز درباره محصول یا خدماتی که تبلیغ می کنید دروغ نگویید یا حقایق را نادرست بیان نکنید.

آیا کسانی وجود دارند که شیلینگ «خوب» انجام دهند؟

چندین آژانس تبلیغاتی در زمینه ارزهای دیجیتال هستند که Shilling خوب و مثبت برای ارزها انجام می دهند. Coinbound یک آژانس بازاریابی پیشرو در صنعت Web3 است که بر NFT ها، ارزهای دیجیتال، توکن ها، پلتفرم های DeFi و موارد مشابه تمرکز دارد. Coinbound نیم دهه تجربه در کمک به رشد برندهای رمزنگاری شده از طریق ابزارهای مثبت و مؤثر دارد.

شیلینگ مثبت

آیا همه تبلیغات کریپتو بخشی از Shilling هستند؟

باید توجه داشته باشید که تمامی تبلیغات کریپتو، بخشی از شیلینگ محسوب نمی شوند. باید تفاوت بین معنای شیلینگ کریپتو و فرایند تبلیغات کریپتو را متوجه شوید. هدف Shilling در تبلیغات ارزهای دیجیتال، کاملاً متفاوت است.

تبلیغات واقعی ارزهای دیجیتال، نشانه های واقعی را نمایش داده و هرگز از تبلیغات سوء یا تأییدیه های فریبنده استفاده نمی کنند. همچنین بازاریاب های معتبر ارز دیجیتال، شفافیت کامل درباره جزئیات ارائه می دهند.

رفتار شیلرها به شناسایی آن ها کمک زیادی می کند؛ Shilling اساساً قصد دارد با فریب دادن مردم به خرید توکن هایی که هیچ ارزش عملی ندارند، از روان شناسی جمعیت استفاده کند. شیلرهایی که پیشروی چنین کلاه برداری هایی هستند، عموماً طرح خروج مخصوص به خود را دارند که زمانی که مردم از کلاه برداری مطلع می شوند، آن را اجرا می کنند.

یک تبلیغ کننده واقعی ارز دیجیتال، هرگز سعی نمی کند چیزی به شما بفروشد. برعکس سعی می کند به شما درباره جنبه های مختلف پروژه های ارزهای دیجیتال آموزش دهد.

شناسایی Shilling کریپتو

تفاوت بین تبلیغات واقعی ارزهای دیجیتال و Shilling ارزهای دیجیتال نشان می دهد مشوق ها می توانند چشم انداز کریپتو را منفی نشان دهند. با این حال، باید بدانید چه زمانی یک کلاه برداری شیلینگ را شناسایی کنید تا پروژه های واقعی را از دست ندهید. در ادامه درباره برخی از روش های شناسایی شیلینگ کریپتو صحبت خواهیم کرد.

شناسایی Shilling کریپتو

1. اینفلوئنسرها

اولین دسته از افرادی که باید از آن ها دوری کنید، اینفلوئنسرها هستند. به یاد داشته باشید تمام اینفلوئنسرهای موجود در اینستاگرام، هزینه های سنگینی برای تبلیغات دریافت کرده اند. همچنین تبلیغات ارزهای دیجیتال در چند وقت اخیر، از رسانه های وب به رسانه های اصلی تغییر کرده است؛ درنتیجه افراد مشهور بدون ارتباط با فضای کریپتو نیز می توانند نام خود را روی پروژه گذاشته و آن را تأیید کنند.

جالب اینجاست که می توانید یک اینفلوئنسر فیک را از یک فرد واقعی تشخیص داده و متوجه شوید آیا این یک کلاه برداری شیلینگ کریپتو است یا خیر. اگر سلبریتی ها، فعالانه سرمایه گذاران را تشویق به مشارکت در پروژه می کنند، باید دانش جامعی درباره پروژه داشته باشند. از طرف دیگر، اگر سلبریتی نمی تواند دلایل حمایت از پروژه را به نمایش بگذارد، باید از پروژه دوری کنید.

همچنین rug pull یک اصطلاح محاوره ای است و سناریویی را توصیف می کند که در آن افراد نقدینگی را به یک توکن رمزنگاری جدید به یک استخر اضافه کرده، سرمایه گذاران را متقاعد می کنند که ETH را با توکن در استخر مذکور مبادله کنند، سپس تمام ETH ادغام شده را تخلیه خواهند کرد.

در زبان محاوره ای «rug pull» به یک پروژه رمزنگاری شده تبلیغاتی اطلاق می شود که در آن پس از سرمایه گذاری خرده فروشی قابل توجه، کار دیگری روی پروژه انجام نمی شود. این یک استراتژی رایج است و به آن «پامپ و دامپ» نیز گفته می شود.

2. بازاریابان مشتاق

ممکن است با افرادی مواجه شوید که سطح تخصص بالایی در بازاریابی دارند. چنین شیلرهایی می توانند روی یک توکن سرمایه گذاری و از تخصص بازاریابی خود برای فروش توکن استفاده کنند. هنگامی که آن ها با موفقیت سرمایه گذاران زیادی را برای خرید ارز دیجیتال تشویق کردند، پروژه را می فروشند و سرمایه گذاران را با حجم بالایی از ضرر رها می کنند. زمانی که توسعه دهندگان یا بنیان گذاران پروژه نمی توانند موارد استفاده از پروژه را به شما بگویند، می توانید احتمالات شیلینگ در کریپتو را شناسایی کنید.

بازاریابان مشتاق راهی برای شیلینگ

3. بنیان گذاران یا اعضای تیم هیجان زده

هر فردی دوست دارد کسب وکار خود را در حال رسیدن به اوج موفقیت ببیند. بنیان گذاران و اعضای تیم یک پروژه ارز دیجیتال، حتما برنامه ای برای تبلیغات دارند تا بتوانند سرمایه گذاران جدیدی جذب کنند.

به طورکلی، توسعه دهندگان یا بنیان گذاران پروژه های جدید ارزهای دیجیتال، چشم انداز روشنی برای پروژه در کنار نقشه راه آینده دارند. از سوی دیگر، شیلرها هیچ سندی برای وایت پیپر یا نقشه راه آینده خود نخواهند داشت؛ درنتیجه باید دریابید آیا بنیان گذاران یا اعضای تیم در حال فروش بیش از حد پروژه هستند یا خیر!

4. تلاش کارآفرینان برای معرفی پروژه

بسیاری از شیلرها با استفاده از بیت کوین و اتریوم درآمد کسب کرده و اکنون خود را پادشاه این بازار می دانند.

5. صحبت نکردن درباره نقاط ضعف پروژه

بنیان گذاران یک پروژه تلاش زیادی برای انتشار اخبار مثبت درباره توکن های خود می کنند. آن ها نقاط ضعف یا کاستی های پروژه را حذف می کنند تا جامعه خود را راضی نگه دارند.

نقاط ضعف پروژه

چرا شیلینگ برای کریپتو مهم است؟

این اتفاق از اهمیت بالایی برخوردار است؛ زیرا می تواند به تبلیغات، FOMO و انتظارات غیرواقعی منجر شود. اگر یک ارز دیجیتال به اندازه کافی شیل شود، می تواند تقاضا برای توکن و قیمت را افزایش دهد. سرمایه گذاران خرد ممکن است جزئیات مهمی درباره توکن نداشته و در هر حال سرمایه گذاری کنند.

شیلینگ بیش از حد شامل ادعاهای اغراق آمیز، می تواند سبب بی اعتمادی و تردید در اکوسیستم رمزنگاری شده شود. طرح ادعاهای اغراق آمیز درباره محصولات مالی می تواند توجه رگولاتورهای دولتی و سازمان های مجری قانون را نیز به خود جلب کند.

آن ها می توانند شیلینگ را تقلب در اوراق بهادار بدانند؛ در نهایت، این موضوع سبب ایجاد مقررات نامطلوب در برابر فناوری بلاک چین شده و حتی می تواند به معنای زندان برای مبلغ باشد.

راه های جلوگیری از شیلینگ

برای اینکه از این کلاه برداری ها در امان بمانید، پیشنهاد می کنیم از راه کارهای زیر استفاده کنید:

  • خودتان تحقیق کنید

در فضای کریپتو باید خودتان تحقیق کنید. حداقل، باید وایت پیپر پروژه را بخوانید و نقشه راه آن ها را بررسی کنید. می توانید وب سایت هایی مانند CoinGecko را برای اطلاعات بیشتر بررسی کنید. این وب سایت ها داده های مربوط به عرضه در گردش توکن، ارزش بازار و سایر اطلاعات مالی را جمع آوری می کنند.

همچنین برای یافتن پیوندهایی به حساب های رسانه اجتماعی، وبلاگ و وب سایت رسمی توکن مفید هستند. درنهایت می توانید بررسی کنید توکن در چه صرافی هایی برای معامله در دسترس است. اگر توکن در صرافی های معتبر فهرست نشود باید به آن شک کنید.

جلوگیری از شیلینگ

  • به هیاهوی اطراف توکن اعتماد نکنید

بیشتر کلاه برداری های شیلینگ در توییتر کریپتو یا به اختصار «CT» اتفاق می افتد. کلاه برداران از چند ترفند استفاده می کنند تا آن ها را مانند یک مرجع در ارزهای دیجیتال جلوه دهند. واضح ترین آن ها این است که حساب هایی با ۱۰۰۰۰ یا ۵۰۰۰۰+ فالوور می خرند تا موقعیتی کسب کنند.

یکی دیگر از ترفندهای منحصربه فرد برای کلاه برداری در این زمینه، استفاده از یک NFT گران قیمت به عنوان PFP آن هاست. اغلب، کلاه برداران حتی NFT مورد استفاده خود را نیز ندارند. می توانید جست وجو کنید که مالک واقعی در Opensea چه کسی است و ببینید آیا حساب ها مطابقت دارند یا خیر.

هدایا ابزاری عالی برای بازاریابی یک پروژه ارز دیجیتال هستند، اما اگر هدایا هرزنامه باشند، این یک پرچم قرمز است. هر زمان که کمپین تبلیغاتی در ازای مبلغ بسیار کمی پول نقد یا وعده های مبهم در ازای بازتوییت می دهد، زنگ خطر باید در ذهن شما به صدا درآید.

ترفند دیگری که شیلر برای تقویت اعتماد خود استفاده می کنند ربات ها هستند. کلاه برداران، گاهی اوقات برای ربات ها هزینه می کنند تا تبلیغات خود را بازتوییت کنند یا به Discord پروژه بپیوندند و فعال باشند.

جلوگیری از انجام شیلینگ

  • احتیاط در برابر دارایی هایی که به سرعت تغییر قیمت می دهند

همانطور که گفتیم Shilling می تواند نوعی فریب یا دست کاری مالی باشد. سرمایه گذاری روی توکن های فرار، براساس تبلیغات اغراق آمیز، می تواند به زیان های هنگفت منجر شود. پس اگر احساس می کنید FOMO شده اید، یک روز قبل از سرمایه گذاری صبر کنید. حتی اگر معاملات عاطفی بتوانند برنده باشند، اما همیشه معاملات خوبی نیستند. به یاد داشته باشید اگر محبوبیت یک پروژه به سرعت افزایش یابد، می تواند به همان سرعت کاهش پیدا کند.

سوابق و اعتبار تبلیغ کننده را بررسی کنید

بررسی سطحی پیشینه تبلیغ کننده همیشه ایده خوبی است. بررسی کنید آن ها در گذشته در چه پروژه هایی شرکت داشته اند. آیا شکست خورده اند؟ یا بدتر از آن، آیا پروژه های کلاه برداری را تبلیغ کرده اند؟ یکی دیگر از پرچم قرمزها نبود پیشینه از فرد است. اگر یک حساب توییتر «تازه» به نظر می رسد، به این معناست که تعداد زیادی دنبال کننده بدون توییت های قدیمی دارد و این یک پرچم قرمز خواهد بود.

حتی می توانید آن ها را در لینکدین جست وجو کنید تا مدارک تحصیلی و حرفه ای آن ها را ببینید. آیا پیشینه آن ها با چیزی که می فروشند مطابقت دارد؟ یکی دیگر از مکان هایی که می توانید اعتبارنامه ها را بررسی کنید، بودجه یک شرکت است. آیا مشخص است این بودجه از کجا تأمین و چگونه استفاده می شود؟ همه این موارد را باید بررسی کنید.

سخن پایانی

شیلینگ فعالیتی است که در آن شخصی به طور فعال یک ارز دیجیتال را تبلیغ می کند تا به شکلی مصنوعی قیمت آن را با ترغیب سایر سرمایه گذاران به خرید سکه افزایش دهد. هدف شیلر القای جهش قیمت دارایی، معمولاً در مدت زمان کوتاهی است. این کار می تواند ترس از دست دادن (FOMO) را در سرمایه گذاران ایجاد کند.

سرمایه گذاران در دنیای ارزهای دیجیتال باید همیشه بهترین شیوه های امنیتی را دنبال کنند. از آنجا که جهان با معرفی محصولات جدید شاهد تحولات جدیدی در فضای کریپتو بود، شیلینگ به عنوان مکانیسم فریب ظاهر شده است. همچنین پایه ای قوی برای کلاه برداری ها با محوریت ایجاد هیاهو برای یک پروژه جدید ارز دیجیتال است.

هنگامی که پروژه تبلیغات می کند و سرمایه گذاران به آن علاقه مند می شوند، ارزش ارز دیجیتال افزایش می یابد. در این شرایط بنیان گذاران یا توسعه دهندگان می توانند توکن ها را با قیمت بالاتر نقد کرده و سرمایه گذاران را با سکه های بی ارزش رها کنند؛ پس باید بدانید چگونه کلاه برداری های Shilling را در ارزهای دیجیتال شناسایی کنید و ایمن بمانید.

پرسش های متداول

Shilling فعالیتی است که در آن شخصی یا گروهی به طور فعال یک ارز دیجیتال را تبلیغ می کند تا به طور مصنوعی قیمت آن با ترغیب سایر سرمایه گذاران به خرید سکه افزایش یابد. شیلرها اغلب از تاکتیک هایی مانند استفاده از رسانه های اجتماعی با پست ها یا تالارهای گفت وگو درباره سکه قیمت آن را افزایش می دهند.

شیلینگ پرداختی و شیلینگ بدون پرداخت. در نوع اول توسعه دهندگان و سازندگان یک سکه یا توکن خاص به افراد یا خدمات برای تبلیغ ارز دیجیتال یا پروژه خود پول می پردازند. شیلرهای بدون پرداخت، سرمایه گذارانی هستند که از لحاظ عاطفی یا مالی به یک ارز دیجیتال وابستگی دارند.

بارزترین ذی نفعان Shilling کسانی هستند که فعالانه دارایی یا پروژه را تبلیغ می کنند. این افراد می توانند شامل خالق پروژه، تیم پروژه یا سرمایه گذاران باشند. هدف نهایی شیلرها افزایش تقاضا و بالا بردن قیمت دارایی مورد نظر است.

پاسخ این سؤال به موارد مختلفی از جمله محل زندگی شما و قوانینی که در مورد ارزهای دیجیتال در کشور وجود دارد بستگی خواهد داشت. در ایالات متحده، ارائه ادعاهای نادرست یا ارائه اوراق بهادار ثبت نشده می تواند شما را با مقامات نظارتی دچار مشکل کند که منجر به جریمه یا زندان می شود.

خیر، تعریف اصطلاح شیلینگ معمولاً با توجه به اینکه از چه کسی سؤال می کنید معنای متفاوتی دارد. شیلینگ بیشتر اوقات می تواند به معنای فرایند صحبت به شکل مثبت درباره یک پروژه رمزنگاری شده باشد. بدون ادعای نامشروع درباره سودآوری یک سکه، Shilling را می توان به شکل مثبتی انجام داد. کلید شیلینگ «خوب» دوری از گمراه کردن مخاطبان است.

ادامه مطلب
عدد نانس (Nonce) چیست؟
مفهوم عدد نانس (Nonce) در بلاکچین چیست؟

عدد Nonce در بلاک چین عددی تصادفی است که ماینرها در فرایند استخراج بلوک تغییر می دهند. هدف این تغییر و محاسبه مجدد هش بلوک، به دست آوردن یک هش با الگوی خاص است که شرایط معادله اثبات کار را برآورده کند. این فرایند نیازمند تلاش محاسباتی زمان بر است و به دلیل ماهیت تصادفی آن، به قدرت محاسباتی بالا نیاز دارد.

استفاده از این عدد در بلاک چین به منظور ایجاد امنیت شبکه و جلوگیری از تغییرات غیرمجاز در بلوک هاست. با تغییر حتی کوچکی در این عدد، هش بلوک کاملاً تغییر می کند و برای تغییر یک بلوک قبلی به تغییر عدد نانس و محاسبه مجدد هش بلوک نیاز است که به قدرت محاسباتی زیادی نیاز دارد.

عدد نانس در بلاک چین متغیری مهم و دارای کاربردهای چندگانه است. در این مقاله به طور مفصل درباره چیستی عدد نانس و چیستی آن در بلاک چین و کاربردهای دیگر آن بیشتر صحبت خواهیم کرد. پس تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.

عدد Nonce چیست؟

این عدد یک مفهوم رمزنگاری است که در زمینه های مختلف از جمله رمزنگاری کلید عمومی، رمزنگاری بلوکی (Block ciphers) و شبکه های بلاک چین (Blockchain) استفاده می شود. در شبکه های بلاک چین نیز نانس برای ایجاد یک هش یکتا در فرایند استخراج بلوک به کار می رود.

ماینرها (ماینرهای بلاک چین) باید با یافتن نانس معتبر، معادله های ریاضیاتی پیچیده ای را حل کنند تا بتوانند بلوک جدیدی را به زنجیره بلاک بیفزایند. این فرایند، کار اثبات کار (Proof-of-Work) نامیده می شود و روشی ایمن برای تحقق توافق بین شرکت کنندگان در شبکه بلاک چین است.

عدد Nonce عددی تصادفی و یکتاست که به صورت موقت و تصادفی ایجاد می شود. این عدد برای اهداف مشخصی ایجاد شده و اصطلاح «Nonce» درواقع مخفف عبارت «Number Used Once» است که معنای یک بار استفاده از عدد را می دهد.

این عدد در رمزنگاری بلوکی، برای ایجاد ورودی یا برچسب تصادفی در فرایندهای رمزنگاری استفاده می شود؛ برای مثال در وقت رمزنگاری پیام با استفاده از الگوریتم AES، نانس به عنوان بخشی از ورودی (به منزله یک برچسب) برای رمزنگاری بلاک استفاده می شود. با این اقدام هر بار که پیامی با استفاده از کلید رمزنگاری بلاکی رمزگشایی می شود، خروجی متفاوتی به دست بیاید.

عدد نانس Nonce در بلاک چین چیست؟

این عدد در شبکه های بلاک چین در بلوک ها استفاده می شود. هر بلوک در یک شبکه بلاک چین یک هش (Hash) دارد که نتیجه ای از عملیات هش یا Hashing است که روی داده های هر بلوک اثر می گذارد. برای ایجاد هش یکتا و تأیید بلوک، لازم است ماینرها معادله های ریاضیاتی پیچیده ای را حل کنند.

این معادله ها معادله اثبات کار (Proof-of-Work Equation) نیز شناخته می شوند. وظیفه ماینرها یافتن راه حل معادله و رمزگشایی معادله است. این معادله به صورت خلاصه شامل هش داده های بلوک فعلی، هش بلوک قبلی و عدد نانس است. هدف ماینرها این است که عدد Nonce را تغییر دهند و معادله را با تغییرات عدد نانس به طور مکرر حل کنند تا به هشی که مدنظر آن هاست برسند.

برای مثال، در بیت کوین، معادله اثبات کار برای استخراج بلوک ها از الگوریتم ماینینگ (Mining) به نام الگوریتم ((PoW) Proof-of-Work) استفاده می کند. ماینرها باید عدد نانس را به گونه ای تغییر دهند که هش بلوک تولیدشده توسط آن ها که شامل هش بلوک قبلی و داده های بلوک فعلی است، شرایط خاصی را برآورده کند. این شرایط از قبیل داشتن تعدادی صفر در ابتدای هش است که به عنوان سختی ماینینگ (Mining Difficulty) شناخته می شود.

با تغییر عدد Nonce و تکرار حل معادله اثبات کار، ماینرها به تدریج به هش مورد نظر می رسند و بلوک جدید را ایجاد می کنند. به عنوان پاداش برای حل معادله و ایجاد بلوک جدید، ماینر موفق یک مقدار از واحد ارز شبکه (مثلاً بیت کوین) دریافت می کند.

با استفاده از عدد Nonce فرایند استخراج بلوک ها در شبکه بلاک چین قابل تنظیم و تأمین امنیت شبکه می شود؛ زیرا ایجاد هش یکتا و پیدا کردن حل معادله بسیار زمان بر است و به قدرت محاسباتی بالا نیاز دارد.

عدد نانس Nonce در بلاک چین چیست؟

کاربردهای نانس در بلاک چین

عدد نانس در بلاک چین کاربردهای مختلفی دارد که در ادامه به برخی از آن ها اشاره کرده ایم:

  1. استخراج بلوک: در شبکه های بلاک چین مبتنی بر الگوریتم اثبات کار (Proof-of-Work) مانند بیت کوین، ماینرها برای استخراج بلوک های جدید به حل معادله پیچیده نیاز دارند. عدد نانس در اینجا استفاده می شود تا ماینرها با تغییر آن، هش بلوک را به گونه ای تولید کنند که شرایط خاصی را برآورده کند. این فرایند نیازمند تلاش محاسباتی بالا و استفاده از قدرت محاسباتی قوی است.
  2. احراز هویت و امضای دیجیتال: در بلاک چین عدد نانس می تواند در فرایندهای احراز هویت و امضای دیجیتال استفاده شود؛ برای مثال، در رمزنگاری کلید عمومی (Public Key Cryptography) امضای دیجیتال براساس یک عدد نانس تولید می شود تا امنیت اطلاعات تضمین شود.
  3. حفظ یکتایی بلوک: هر بلوک در شبکه بلاک چین هش مختص به خود را دارد. با تغییر عدد نانس در فرایند استخراج بلوک، هش بلوک نیز تغییر می کند. این امر سبب حفظ یکتایی بلوک می شود؛ زیرا حتی تغییر کوچکی در عدد نانس به تولید هش جدید و متفاوت می انجامد.
  4. جلوگیری از تغییرات در بلوک های قبلی: در بلاک چین، بلوک ها به صورت پیوسته به هم متصل می شوند و تغییر در بلوکی سبب تغییر در هش های بلوک های بعدی می شود. از عدد نانس استفاده می شود تا فرایند تغییر در یک بلوک و تمامی بلوک های بعدی زمان بر و محاسباتی نشود.
  5. مقاومت در برابر حملات: استفاده از عدد نانس و الگوریتم اثبات کار در استخراج بلوک ها به شبکه بلاک چین امنیت بیشتری می بخشد. این روش ایجاد هش یکتا و سختی ماینینگ که عدد Nonce آن را کنترل می کند، به شبکه امکان مقاومت در برابر حملات نفوذ و تغییرات ناخواسته را می دهد.

در کل عدد Nonce در بلاک چین در بسیاری از جوانب امنیتی و عملکردی این فناوری استفاده می شود و به حفظ یکتایی بلوک ها، امنیت شبکه و جلوگیری از تغییرات ناخواسته کمک می کند.

کاربردهای نانس در بلاک چین

چطور عدد نانس را در بلاک چین پیدا کنیم؟

همان طور که قبلاً نیز گفتیم، برای پیدا کردن عدد Nonce در بلاک چین، ماینرها باید معادله اثبات کار (Proof-of-Work Equation) را حل کنند. این فرایند تقریباً بی شمار است و به تلاش محاسباتی بسیار بالا نیاز دارد. در ادامه، فرایند یافتن عدد نانس در بلاک چین را به صورت کلی توضیح داده ایم:

  1. داده های بلوک: ماینر برای استخراج بلوک جدید، داده های مربوط به بلوک قبلی و داده های بلوک فعلی را در اختیار دارد. این داده ها شامل هش بلوک قبلی، تراکنش ها، زمان ایجاد بلوک و سایر اطلاعات مربوط است.
  2. تغییر عدد نانس: ماینر این عدد را به صورت تصادفی تغییر می دهد و به هش داده های بلوک و عدد نانس، یعنی به معادله اثبات کار، اعمال می کند.
  3. محاسبه هش: ماینر هش بلوک جدید را با استفاده از الگوریتم هش (مثلاً الگوریتم SHA-256 در بیت کوین) محاسبه می کند.
  4. بررسی شرایط خاص: هش بلوک محاسبه شده بلوک جدید را بررسی می کند تا شرایط خاصی که لازم است به وجود بیاید تأیید شود. این شرایط برای مثال در بیت کوین شامل تعدادی صفر در ابتدای هش است که Mining Difficulty شناخته می شود.
  5. تلاش مجدد: با برآورده نشدن شرایط خاصی که قبل تر گفتیم، ماینر باید مجدد عدد نانس را تغییر دهد و مراحل ۲ تا ۴ را تکرار کند. این فرایند تا زمانی که عدد Nonce مناسب که شرایط خاصی را برآورده می کند ادامه دار خواهد بود.
  6. یافتن عدد نانس موفق: هنگامی که عدد نانس مناسب پیدا شود و هش بلوک جدید شرایط خاص را برآورده کند، ماینر این بلوک را به شبکه ارسال می کند و از جایزه استخراج (مثلاً بیت کوین) به عنوان پاداش برای کشف عدد نانس موفق بهره مند می شود.

فرایند پیدا کردن عدد نانس در بلاک چین یک فرایند تلاش محاسباتی و نیازمند قدرت محاسباتی بالا و تلاش زمان بر است. ماینرها با تکرار این فرایند، به طور تصادفی و تدریجی به عدد نانس مورد نظر می رسند تا بلوک جدید را استخراج کنند و به شبکه بلاک چین بیفزایند.

چطور عدد نانس را در بلاک چین پیدا کنیم؟

عدد نانس کجا قرار می گیرد؟

عدد Nonce در بلاک چین در ساختار بلوک قرار می گیرد. در هر بلوک، عدد نانس به عنوان یکی از فیلدها درج می شود. ساختار یک بلوک در بلاک چین معمولاً شامل اطلاعات زیر است:

  1. هش بلوک قبلی (Previous Block Hash): یک مقدار هش که به بلوک قبلی در شبکه اشاره کرده و بین بلوک ها ارتباط را برقرار می کند.
  2. داده های تراکنش (Transaction Data): لیستی از تراکنش هایی که در بلوک جدید صورت می گیرند.
  3. زمان ایجاد بلوک (Timestamp): زمان دقیقی که بلوک ایجاد شده است.
  4. عدد نانس (Nonce): عددی که ماینر برای استخراج بلوک باید تغییر دهد تا شرایط خاصی را برآورده کند و هش بلوک جدید را بسازد.
  5. هش بلوک (Block Hash): نتیجه عملیات هش در تمامی داده های بلوک که شامل بلوک قبلی، داده های تراکنش، زمان ایجاد بلوک و عدد نانس می شود.

عدد نانس کجا قرار می گیرد؟

جمع بندی

در این مقاله سعی کردیم درباره عدد نانس که عددی تصادفی است و ماینرها در فرایند استخراج بلوک که برای حل معادله اثبات کار در بلاک چین آن را تغییر می دهند صحبت کنیم. سپس درباره کارکردهای عدد نانس که شامل استخراج بلوک، احراز هویت و امضای دیجیتال، جلوگیری از حملات هکری و… است صحبت کردیم. درنهایت نیز به بررسی اینکه چطور می توان عدد نانس را پیدا کرد و چگونه از آن استفاده کرد پرداختیم.

پرسش های متداول

این عدد یک مفهوم رمزنگاری است که در زمینه های مختلف از جمله رمزنگاری کلید عمومی، رمزنگاری بلوکی (Block ciphers) و شبکه های بلاک چین استفاده می شود

این عدد در شبکه های بلاک چین در بلوک ها که هرکدام یک هش دارند و ماینرها برای ایجاد هش یکتا و تأیید بلوک ها معادلات ریاضیاتی پیچیده ای را حل می کنند استفاده می شود.

این عدد در بلاک چین در موارد مختلفی مانند احراز هویت و امضای دیجیتال، استخراج بلوک، جلوگیری از حملات هکری و حفظ یکتایی بلوک استفاده می شود.

ادامه مطلب
اوردر بوک (Order Book) چیست و چه کاربردی دارد؟
اوردر بوک (Order Book) چیست و چه کاربردی دارد؟

سالن های برگزارکننده مزایده ها برای خرید و فروش اجناس قدیمی را تصور کنید که در آن ها خریداران قیمت های مختلفی را برای خرید یک شیء پیشنهاد می کردند و درنهایت آن کالا به خریداری می رسید که بهترین قیمت را پیشنهاد داده بود. در بازارهای مالی، اوردر بوک را می توان یک سالن مزایده در نظر گرفت که خریداران و فروشندگان قیمت های پیشنهادی خود را ارائه می کنند و در پایان دارایی نصیب کسی خواهد شد که بهترین قیمت را اعلام کند. اوردر بوک (Order Book) که در این مقاله به طور کامل آن را بررسی کرده ایم، یکی از مفاهیم اصلی در بازار ارزهای دیجیتال است که آن را در برخی پلتفرم های معاملاتی و صرافی های ارز دیجیتال می بینید.

اوردر بوک (Order Book) چیست؟

همان طور که پیش از این نیز اشاره کردیم، صرافی های بازار ارز دیجیتال و البته بسیاری از دیگر پلتفرم های بازارهای مالی لیستی از سفارش های ثبت شده خریداران و فروشندگان را گردآوری می کنند تا به این ترتیب معامله گران بتوانند دیدگاه بهتری به شرایط بازار داشته باشند و هنگام ثبت سفارش قیمت مناسب را وارد کنند.

برای درک این مسئله باید بدانید، زمانی که شما قصد انجام یک معامله را داشته باشید، سفارشی که ثبت می کنید، ابتدا در اوردر بوک ثبت می شود. سپس با رسیدن قیمت به مبلغ مدنظر شما یا به عبارتی پیداشدن معامله گر متناظر (که معامله خرید یا فروش را با قیمت مناسب برای سفارش شما ثبت کرده باشد)، معامله شما صورت می گیرد.

البته اگر پیش از این معاملاتی را در صرافی های مختلف ثبت کرده باشید، احتمالاً با گزینه هایی از جمله limit Order، Market Order، OCO، Post Only و… مواجه شده اید که هرکدام فرمان های متفاوتی را برای اجرای معاملات شما پس از ثبت سفارش به صرافی می دهند که در ادامه مهم ترین آن ها را بررسی کرده ایم، اما برای آنکه بتوانید اطلاعات درون لیست سفارش ها را استخراج و آن ها را تحلیل کنید، لازم است پیش از هر چیز با هریک از این مفاهیم آشنا شوید که در ادامه آن ها را شرح داده ایم.

  • Count

در ستون Count شما متوجه می شوید که چند سفارش در قیمت مورد نظر، این حجم را تشکیل داده اند؛ برای مثال در ردیفی که در تصویر هم مشخص شده است، درمجموع 7 سفارش، حجم 1.400 واحد بیت کوین را در قیمت 23.540 تتر ثبت کرده اند.

  • Amount

حجم سفارش تریدرها در ستون Amount قرار می گیرد؛ برای مثال اگر شما سفارش 5 واحد بیت کوین را ثبت کنید، مقدار 5 را در ستون Amount یا مقدار در ردیف سفارش می بینید.

  • Total

همان طور که در تصویر هم مشاهده می کنید، مقدار Amount و Total در ردیف اول برابر است، اما در ردیف های بعدی مقدار Total از مجموع Amount یا حجم های سفارش های پیشین به علاوه حجم سفارش جاری به دست می آید.

  • Price

زمانی که شما سفارشی را ثبت می کنید، آن سفارش در قیمتی خاص (که معمولاً خودتان آن را تعیین می کنید) ثبت می شود که این مقدار را نیز می توانید در ستون Price مشاهده کنید.

اوردر بوک (Order Book) چیست؟

اجزای اوردر بوک یا دفتر سفارش چیست؟

از آنجا که ممکن است شما در هر صرافی مشغول به معامله گری باشید، باید بدانید اوردر بوک ها همه به یک شکل نیستند و ممکن است آن ها را کمی متفاوت از هم ببینید؛ هرچند شناسایی آن ها بسیار ساده است و معمولاً در بخش مربوط با عبارت Order Book مشخص می شود.

اوردر بوک از دو بخش سفارش های خریداران و فروشندگان تشکیل شده است. سفارش های خریداران را معمولاً با رنگ سبز می بینید که این ویژگی گاهی در قیمت سفارش ها یا نوار متحرکی که حجم سفارش ها در آن قیمت را نشان می دهد، دیده می شود. این ویژگی ها برای سفارش های فروش با رنگ قرمز مشخص خواهد شد.

در برخی صرافی ها نیز شما می توانید در مواقع دلخواه تنها سفارش های خرید، فروش یا هر دو را یکجا (همچون تصویر زیر) مشاهده کنید، که معمولاً در بیشتر اوقات به این ترتیب است. اگر بخواهید تنها سفارش های خرید را ببینید، گزینه وسط و اگر بخواهید تنها به سفارش های فروش دسترسی داشته باشید، باید گزینه سوم را انتخاب کنید.

نمایش قیمت با دقت ها و تعداد اعشار متفاوت قابل بررسی است؛ برای مثال در تصویر زیر عدد یک را انتخاب کرده ایم؛ به این معنا که قیمت ها در لیست خرید باید بدون اعشار به نمایش درآیند؛ درحالی که اگر 0.01 را انتخاب کنیم، قیمت ارز دیجیتال تا دو رقم بعد از اعشار نیز نمایش داده خواهد شد.

زمانی که تریدری قصد معامله در بازه های کوتاه را داشته و به عبارتی اسکلپر باشد که معاملات بسیار کوتاه مدت با سود کم را انجام می دهد، معمولاً به ارقام بعد از اعشار توجه می کند؛ زیرا قرار نیست معاملات بزرگ با تحرکات زیاد را باز کند. شما می توانید در بخش اوردر بوک در برخی صرافی ها این بخش را شخصی سازی کنید.

همچنین معمولاً بین لیست سفارش های فروش و خرید در اوردر بوک یک قیمت به چشم می خورد که میانگین قیمت لحظه ای در بازار است و افرادی که قصد ثبت سفارش را داشته باشند، می توانند قیمت پیشنهادی خود را براساس این قیمت انتخاب کنند. موردی که به آن اشاره شد برای افرادی کاربرد دارد که می خواهند قیمت دارایی را به شکلی کلی بررسی کنند؛ درحالی که اگر استراتژی معاملاتی یک تریدر با بررسی دقیق اوردر بوک آمیخته شده باشد، باید به صورت خیلی دقیق قیمت ها را در لیست خرید و فروش بررسی کند.

اجزای اوردر بوک یا دفتر سفارش چیست؟

مورد دیگری که در ظاهر اوردر بوک مشاهده می شود، عمودی یا افقی بودن لیست سفارش های خرید و فروش است. گاهی و در برخی از صرافی ها بخش سفارش های فروش در بالا و بخش سفارش های خرید در پایین اوردر بوک قرار می گیرند، اما در برخی دیگر از صرافی های بخش های خرید و فروش به صورت افقی و در کنار هم قرار می گیرند.

اجزای اوردر بوک یا دفتر سفارش چیست؟

لیست سفارش های خرید

همان طور که پیش از این نیز اشاره کردیم، ابتدا سفارش هایی از لیست سفارش های خرید برای انجام معامله انتخاب می شوند که قیمت های بالاتری را پیشنهاد داده باشند. همان سالن مزایده قدیمی را در نظر بگیرید که 10 نفر 10 قیمت مختلف را برای خرید یک کالا پیشنهاد داده اند. بدیهی است معامله با طرفی انجام خواهد شد که حاضر باشد برای کالای مدنظر بیشترین قیمت را بپردازد.

در بازار ارزهای دیجیتال و در لیست سفارش های خرید نیز همین شرایط به صورت الکترونیکی در جریان است؛ البته در لیست سفارش های خرید علاوه بر قیمت پیشنهادی، حجم معامله یا مقدار ارز دیجیتالی که تریدر قصد خریداری آن را دارد نیز مشخص شده است.

با توجه به آنچه بیان شد، احتمالاً متوجه شده اید سفارش هایی که در لیست خرید قرار دارند، قیمتی پایین تر از قیمت آخرین معامله را ثبت کرده اند. پیشنهادهای ثبت شده از سوی خریداران در لیست خرید با عنوان Bid هم معرفی می شوند. به منظور انجام یک معامله ، باید فروشنده ای حاضر شود ارز دیجیتال خود را با قیمت آورده شده در سفارش خرید یا کمتر از آن بفروشد.

دیوار خرید (Buy Wall)

اگر با بازار بورس ایران آشنا باشید، احتمالاً عبارت صف خرید را به مراتب شنیده اید. این حالت زمانی پیش می آید که تریدرهای زیادی قصد خرید یک سهام با یک قیمت مشخص را داشته باشند. به دلیل وجود محدوده قیمتی مجاز در طول روز معاملاتی در بورس ایران این اتفاق بسیار رخ می دهد، اما در بازارهای دیگر مالی نیز گاهی اتفاق می افتد که حجم بالایی از سفارش ها در یک قیمت خاص ثبت می شوند.

این حجم بالا می تواند توسط تریدرهای کم، اما با سفارش های سنگین انجام شود یا اینکه تریدرهای بسیار زیادی با ثبت سفارش در آن قیمت سبب شوند حجم سنگینی برای یک قیمت ثبت شود که در چنین شرایطی دیوار خرید یا Buy Wall تشکیل می شود.

باز هم با توجه به اینکه بهترین قیمت موجود در لیست سفارش های خرید، بیشترین قیمت است، با وجود دیوار خرید که به سفارش یا سفارش های با حجم بسیار بالا اشاره دارد، شرایطی پیش می آید که سفارش های ثبت شده با قیمت پایین تر از دیوار خرید، عملاً انجام نخواهند شد تا زمانی که فروشندگان زیادی ارز دیجیتال را با قیمت موردنظر در سفارش های دیوار خرید، به فروش برسانند و نوبت به سفارش هایی با قیمت پایین تر نیز برسد که البته این فرایند کمی زمان بر خواهد بود و در نمودار قیمتی نیز شاهد تشکیل سطح حمایتی خواهیم بود.

برای شناسایی سفارش هایی که ممکن است سبب ایجاد دیوار خرید شوند، باید به ستون Amount دقت کنید. اگر حجم زیادی در این ستون مشاهده کردید، باید در زمان انتخاب قیمت برای ثبت سفارش به آن توجه کنید و همواره به یاد داشته باشید که با واردکردن قیمت پایین تر از این قیمت ممکن است برای مدت طولانی منتظر بمانید تا معامله شما انجام شود.

همان طور که در تصویر زیر هم مشاهده می کنید، با بررسی ستون سایز معاملات می بینیم که متوسط سایز معاملات از 1 تا 10 واحد است؛ درحالی که به یک باره و در یک قیمت دیگر، سفارش یا سفارش هایی در سایز 124.467 در قیمت 23.421 ثبت شده است که این موضوع می تواند سبب ایجاد دیوار خرید شود و در هنگام ثبت سفارش باید به قیمت آن توجه کرد؛ البته اگر فروشنده یا فروشندگانی حاضر باشند این حجم از دارایی را به قیمت مذکور بفروشند، معامله انجام می شود و توقف زیادی صورت نمی گیرد.

اجزای اوردر بوک یا دفتر سفارش چیست؟

لیست سفارش های فروش

زمانی که شما قصد خرید یک دارایی را داشته باشید، به قیمتی که فروشندگان برای آن دارایی در نظر می گیرند، توجه می کنید و بدیهی است به دنبال پایین ترین قیمت برای خرید آن باشید. در صرافی ها نیز شرایط به همین ترتیب است و اولویت برای انجام معاملات در لیست سفارش های فروش با سفارشی است که کمترین قیمت را ارائه داده باشد؛ بنابراین با توجه به آنچه گفته شد، سفارش هایی که در لیست فروش می بینیم، با قیمت هایی بالاتر از آخرین معامله انجام شده، لیست شده اند.

دیوار فروش (Sell Wall)

برای تشخیص تشکیل دیوار فروش با کمک لیست سفارش های فروش در اوردر بوک، باید به ستون حجم معاملات که با عناوینی مثل Amount یا Size مشخص می شوند، توجه کرد. اگر در میان سفارش های فروش با قیمت های مختلف با حجم بسیار بالا مواجه شدید و در سمت سفارش های خرید چنین تقاضایی را با این قیمت مشاهده نکردید، می توانید احتمال دهید دیوار فروش تشکیل شود.

با رسیدن به سفارش دیوار فروش، سفارش هایی با قیمت بالاتر انجام نخواهد شد تا زمانی که کل حجم سفارش در دیوار فروش صورت بگیرد. با تشکیل دیوار فروش در اوردر بوک شاهد ایجاد سطح مقاومت در نمودار قیمتی خواهیم بود؛ بنابراین برای ثبت سفارش و واردکردن قیمت، باید سفارش هایی با حجم بالا را در نظر بگیرید.

کاربردهای اوردر بوک

  • یکی از کاربردهای اوردر بوک که در انجام معاملات می توان از آن استفاده کرد، این است که با بررسی آن امکان تشخیص ادامه روند برای شما فراهم می شود. حتماً شما هم می دانید میزان عرضه و تقاضا در بازار روند را مشخص می کند؛ زمانی که تقاضا برای یک دارایی بیش از عرضه باشد، روند صعودی و زمانی که عرضه بیش از تقاضا باشد، روند نزولی خواهد بود.

گاهی با وجود تعداد بسیار زیاد خریدار یا فروشنده در یک محدوده قیمتی، شاهدیم که کندل در نمودار قیمتی قرمز یا منفی شده است. در لیست سفارش های خرید و فروش حجم خرید کمتر از حجم فروش است؛ برای مثال 100 واحد کالا برای عرضه وجود دارد و با وجود چند خریدار هنوز هم کل واحدها به فروش نرسیده اند.

  • در چنین شرایطی می توان گفت قدرت فروشنده ها بیشتر از قدرت خریداران است؛ بنابراین احتمال افت قیمت وجود دارد. استفاده از این نکات در کنار انواع دیگر تحلیل به شما کمک می کند معاملات موفق تری داشته باشید.
  • از دیگر کاربردهای اوردر بوک، بهینه ترکردن نقاط ورود و خروج و همچنین حد سود و حد ضرر است. برای این کار شما با بررسی لیست سفارش ها متوجه می شوید قدرت در کدام سمت بازار است و درنتیجه در زمان درست وارد معامله می شوید.

همچنین زمانی که حد سود و حد ضرر خود را انتخاب کرده باشید، می توانید با بررسی حجم معاملات در آن محدوده قیمتی مطمئن شوید که حد سود و حد ضرر را به درستی انتخاب کرده اید و برای مثال با حجم سنگین در یک قیمت نزدیک به حد ضرر، استاپ شما فعال نخواهد شد.

  • اوردر بوک به تریدر دید وسیع تری خواهد داد و درواقع تریدر با بررسی سفارش ها می تواند عمق بازار، محدوده قیمتی و دیگر اطلاعات را استخراج کند.

اعمال تغییرات در اوردر بوک (Order Book)

یکی از بدیهی ترین کارهایی که تریدر می تواند انجام دهد و ما در طول مقاله بارها به آن اشاره کردیم، ثبت سفارش است که با انجام آن، یک سفارش به لیست سفارش ها اضافه می شود و در بخش سفارش های خرید یا فروش قرار می گیرد.

از دیگر عملیاتی که تریدر می تواند انجام دهد، حذف سفارشی است که پیش از این ثبت کرده بود. اگر در صرافی ها معامله کرده باشید، حتماً مشاهده کرده اید که پس از ثبت سفارش آن را در پنل معاملاتی خود و در بخش سفارش هایی می بینید که خودتان ثبت کرده اید. ویژگی های مختلف سفارش را می توانید در ردیف مربوط به سفارش خود مشاهده کنید و معمولاً آخرین گزینه به کنسل کردن سفارش پیش از انجام معامله اختصاص یافته است.

تغییر دیگری که می توان انجام داد، این است که تریدر اقدام به تغییر حجم یا قیمت سفارش خود کند که البته در این حالت با توجه به صرافی ای که در آن فعالیت می کنید، ممکن است رتبه سفارش شما جابه جا شود که باید به این موضوع نیز توجه داشته باشید.

اعمال تغییرات در اوردر بوک (Order Book)

انواع سفارش

  • Market order

یکی از روش های ثبت سفارش در صرافی های ارز دیجیتال، روش مارکت اوردر است که در آن تریدر قیمت خرید یا فروش را تعیین نمی کند، بلکه صرافی دارایی را با قیمت های موجود در صرافی برای تریدر خریداری می کند یا می فروشد. در این روش، تریدر تنها حجم سفارش را تعیین می کند.

نکته ای که ممکن است حتی تریدرهای تازه کار از آن غافل شده باشند، این است که به ویژه وقتی تریدری اقدام به ثبت یک معامله با حجم بالا می کند، ممکن است همه حجم معامله در یک قیمت انجام نشود. در چنین شرایطی اگر سفارش های متقابل بعدی (برای تکمیل معامله) با قیمت نامناسب انجام شوند، تریدر ضرر خواهد کرد.

برای مثال فرض کنید قصد دارید 10 واحد بیت کوین را خریداری کنید. از آنجا که قیمت لحظه ای 15 هزار دلار بود، گمان می کردید کل 10 بیت کوین قرار است با قیمت 15 هزار دلار انجام شود، اما ممکن است صرافی 1 واحد یا حتی کمتر را با قیمت 15 هزار دلار و باقی بیت کوین ها را در قیمت های مختلف و بالاتر برای شما خریداری کند. این مورد به ویژه زمانی که یک هولدر نباشید، معمولاً به ضرر شما خواهد بود.

البته گزینه هایی هستند که امکان تنظیم شرایطی مانند انجام معامله تنها در یک قیمت یا کنسل کردن معامله درصورت انجام نشدن کل سفارش را نیز در صرافی ها دارند که در ادامه آن ها را نیز شرح خواهیم داد.

انواع سفارش در Order Book

  • Limit Order

در روش لیمیت اوردر شما به عنوان تریدر می توانید قیمت مدنظر خود برای انجام معامله را نیز در کنار حجم معامله وارد کنید. در این روش اگر قیمتی مناسب تر از قیمت پیشنهادی شما در اوردر بوک وجود داشته باشد، معامله شما با قیمت بهتر انجام خواهد شد؛ برای مثال اگر سفارش خرید بیت کوین در 15 قیمت هزار دلار را ثبت کرده باشید و 1 اوردر متناظر با قیمت 14.800 دلار در اوردر بوک وجود داشته باشد، معامله شما با قیمت پایین تر انجام می شود.

  • Stop

در روش ثبت سفارش استاپ لیمیت، شما می توانید دو نوع سفارش مارکت یا لیمیت را ثبت کنید، اما تفاوت روش استاپ با دو روش قبل این است که در این روش شما یک شرط را برای فعال شدن سفارش خود تنظیم می کنید؛ برای مثال سفارش شما می تواند این باشد که وقتی قیمت بیت کوین به 14.800 دلار رسید، سفارش شما فعال شود. توجه داشته باشید که با فعال شدن سفارش، سفارش شما در اوردر بوک قرار می گیرد و به یکی از روش هایی که انتخاب کرده بودید (Limit/Market)، انجام می شود.

  • TIF (Time in Force)

علاوه بر روش هایی که در بالا به آن اشاره کردیم، شما می توانید سفارش خود را با جزئیات بیشتری ثبت کنید؛ مثلاً می توانید به صرافی فرمان دهید که تنها درصورت امکان انجام کل معامله در قیمت آورده شده، معامله را برای شما انجام دهد. در ادامه این مفاهیم را بیشتر توضیح داده ایم.

  • GTC (Good Till Cancel)

در این حالت، سفارش شما تا زمانی که کل حجم معامله انجام شود، باز خواهد بود؛ مگر آنکه خودتان آن را کنسل کنید؛ برای مثال فرض کنید قصد خرید 5 واحد بیت کوین در قیمت 20 هزار دلار را ثبت کرده اید. در این حالت اگر در ابتدا 2 واحد بیت کوین در قیمت 20 هزار دلار برای شما انجام شود، حالا یک سفارش با حجم 3 بیت کوین در قیمت 20 هزار دلار را خواهید داشت که وقتی قیمت به 20 هزار دلار هم برسد، باقی سفارش شما انجام خواهد شد.

  • ICO (Immediate Or Cancel)

در این روش برخلاف روش پیش (GTC)، اگر شما سفارش 5 واحد بیت کوین با قیمت 20 هزار دلار را ثبت کرده باشید و بخشی از سفارش شما معامله و درواقع برای شما خریداری شود (البته ممکن است خوش شانس باشید و کل معامله شما در اولین مرحله انجام شود)، باقی سفارش (3 بیت کوین باقی مانده) خودکار و از سوی صرافی کنسل می شود.

به زبان ساده تنها مقداری از حجم سفارش که در دفعه اول رسیدن قیمت به مبلغ مورد نظر شما، معامله شده و باقی سفارش حذف می شود.

  • FOK

در حالت FOK معامله شما فقط زمانی انجام می شود که صرافی بتواند کل حجم سفارش را در یک مرحله برای شما خریداری کند یا بفروشد؛ مثلاً اگر شما قصد خرید 5 واحد بیت کوین در قیمت 20 هزار دلار را داشته باشید، تنها در صورتی معامله انجام می شود که صرافی بتواند در یک مرتبه کل 5 واحد بیت کوین را در قیمت مشخص شده (قیمت بهتر) برای شما خریداری کند یا بفروشد.

  • Post Only

اگر شما حالت Post Only را در سفارش خود انتخاب کنید و تریدری در همان زمان سفارش متناظر شما را ثبت کند، معامله شما بدون اینکه سفارش هایتان در اوردر بوک قرار گیرند، انجام می شود؛ درحالی که اگر این حالت را فعال نکنید و به عنوان مثال روش لیمیت اوردر را انتخاب کرده باشید، حتی در صورتی که تریدری در مقابل شما وجود داشته باشد، باید ابتدا سفارش هر دو شما در اوردر بوک قرار گیرد و سپس معامله انجام شود.

تفاوت این دو حالت شما را به عنوان میکیر یا تیکر مشخص می کند و این موارد می تواند در میزان کارمزد پرداختی شما مؤثر باشد. اگر شما سفارش Post Only را ثبت کنید و شخص متناظر شما هم زمان سفارش مقابلی را ثبت کرده باشد، معامله شما با سرعت بالاتری انجام می شود؛ زیرا در اوردر بوک قرار نمی گیرد.

البته باید توجه کنید که شما به عنوان تیکر شناخته می شوید و کارمزد بیشتری از شما کسب می شود؛ درحالی که اگر حالت Limit را انتخاب کنید، حتی درصورت وجود تریدر مقابل، ابتدا سفارش هر دو شما در لیست سفارش ها یا Order Book قرار می گیرد و شما به عنوان بازارساز یا میکر شناخته می شوید و درنتیجه کارمزد کمتری پرداخت می کنید.

شرح لیست سفارش های Limit Order

به طورکلی شما می توانید در اوردر بوک لیست سفارش های خریداران و فروشندگان را در دو بخش مجزا مشاهده کنید. هر جفت ارز یا دارایی دارای یک اوردر بوک است که سفارش های خرید و فروش تریدرها برای همان دارایی را در خود جای داده است.

با توجه به صرافی یا پلتفرمی که از آن استفاده می کنید، ممکن است نام بخش های مختلف Order Book کمی با هم متفاوت باشند، اما آنچه باید پیش از هر چیز در بررسی اوردر بوک به آن توجه کنید، قرارگرفتن سفارش در بخش سفارش های خرید یا فروش است.

سفارش های Bid به آن دسته از تریدرها اختصاص دارد که با واردکردن قیمت موردنظر، سفارش خرید دارایی را ثبت کرده اند؛ برای مثال اگر یک تریدر قصد خرید 2 واحد بیت کوین در قیمت 23 هزار دلار را داشته باشد، سفارش وی در بخش سفارش های خرید یا Bid قرار می گیرد.

شرح لیست سفارش های Limit Order

از سوی دیگر برخی افرادی قصد فروش دارایی خود را دارند، در چنین شرایطی تریدر سفارش فروش خود را ثبت می کند و صرافی آن را در بخش Ask یا سفارش های فروش قرار می دهد. نکته ای که باید در زمان بررسی اوردر بوک به ویژه برای انجام معامله یا تنظیم حد سود و حد ضرر به آن توجه کرد، این است که مثلاً همه سفارش های فروشی که در لیست فروش مشاهده می کنید، سفارش فروش واقعی نیستند، بلکه ممکن است سفارش تریدری باشند که قصد بستن معامله بازخرید خود را داشته و برای این کار یک سفارش فروش را ثبت کرده باشد.

قیمت در سفارش های لیمیت و محدود به این ترتیب است که شما بهترین قیمت برای خرید یعنی پایین ترین قیمت فروش و همچنین بهترین قیمت برای فروش یعنی بالاترین قیمت خرید را در بر می گیرد. توجه داشته باشید که این قیمت ها در اوردر بوک پویا هستند؛ یعنی با انجام معاملات و ارسال سفارش های جدید این اعداد و ارقام همواره در حال به روزرسانی هستند.

زمانی که شما یا هر تریدر دیگری اقدام به ثبت سفارش کنید، این کار در دو مرحله انجام می شود؛ مرحله اول زمانی است که شما به عنوان تریدر سفارش خود را ثبت می کنید و مرحله دوم زمانی است که صرافی سفارش شما را دریافت و آن را در لیست سفارش ها ثبت می کند. زمانی (Time) که در اوردر بوک مشاهده می شود، مربوط به ثبت سفارش از سوی صرافی است، نه تریدر.

  • Tick Size

تیک سایز (Tick Size) درواقع نوعی محدودیت یا شرط برای انتخاب قیمت در زمان ثبت سفارش را به شما نشان می دهد؛ مثلاً اگر تیک سایز 1 باشد، شما می توانید 20، 21، 100 یا هر مقدار کامل دیگر را در سفارش های خود ثبت کنید، اما در این حالت امکان ثبت 100.5 وجود ندارد. درواقع قیمت باید در این مثال رند باشد.

همچنین اگر تیک سایز تا دو دهم اعشار باشد، شما می توانید قیمت هایی با دقت دو دهم اعشار را در سفارش های خود ثبت کنید؛ برای مثال 100.05 یکی از قیمت های مجاز برای این حالت است، اما باز هم شما نمی توانید قیمت 500.009 را که اعشار بیشتری دارد، به عنوان قیمت در سفارش های خود وارد کنید.

  • Lot Size

لات سایز به حجم سفارش های شما اشاره دارد و این مقدار در سفارش های شما باید همواره با توجه به مقدار لات سایز وارد شود. اگر لات سایز 5 باشد، شما می توانید حجم سفارش های خود را مضربی از 5 انتخاب کنید (مثلاً 20، 50، 30 و…) اما مثلاً عددی مثل 49 مضرب 5 نیست و امکان انتخاب آن برای این حالت وجود ندارد.

اولویت بندی سفارش ها در Order Book

صرافی (و همچنین بسیاری از پلتفرم های معاملاتی) همواره سعی دارند بهترین شرایط برای انجام معامله در بازار را در اختیار شما قرار دهند. زمانی که خریدار باشید، بهترین موقعیت برای شما این خواهد بود که بتوانید دارایی مورد نظر خود را با قیمت پایین تری خریداری کنید؛ به همین دلیل در اوردر بوک معمولاً سفارش های فروش از کمترین قیمت پیشنهادی توسط فروشندگان رتبه بندی شده اند. به این ترتیب شما می توانید بهترین قیمت را برای خرید دارایی موردنظرتان پیدا کنید.

این حالت برای ثبت سفارش فروش نیز وجود دارد؛ برای مثال فرض کنید شما قصد فروش ارز دیجیتال خود را دارید، با بررسی لیست خریداران که قیمت های پیشنهادی آن ها را نشان می دهد، شما متوجه می شوید که تریدرهای خریدار حاضر به پرداخت چه مبلغی برای ارز دیجیتال موردنظر هستند که این قیمت ها معمولاً از بیشترین به کمترین رتبه بندی شده است. بدیهی است هر چقدر بتوانید ارز دیجیتال خود را با قیمت بالاتری بفروشید، سود بیشتری خواهید داشت.

درنهایت باید به این نکته اشاره کرد که گاهی این رتبه بندی به ترتیبی که گفته شد انجام نمی شود؛ زیرا در برخی موارد ممکن است دو سفارش کاملاً هم زمان ارسال شوند که در چنین حالتی، سفارش ها براساس اولویت زمانی و نه براساس قیمت، در اوردر بوک قرار می گیرند.

با وجود تمام اشتراکاتی که در میان اوردر بوک ها وجود دارد، برخی صرافی ها امکان شخصی سازی لیست سفارش ها را برای کاربران خود فراهم کرده اند که در آن ها کاربران می توانند با توجه به استراتژی و نیاز خود، سفارش تریدرها را به همان ترتیب و اولویت بندی که مدنظر دارند، مشاهده کنند.

اولویت بندی سفارش ها در Order Book

فرایند انجام معامله در دفتر سفارش

با توجه به قیمتی که برای سفارش در نظر گرفته می شود، سفارش شما می تواند در دسته انفعالی (Passive) یا تهاجمی (Aggressive) قرار گیرد که در ادامه این دو نوع را بررسی کرده ایم.

سفارش های انفعالی (Passive)

وقتی شما سفارشی را در صرافی ثبت می کنید که نیاز به انتظار برای رسیدن به آن قیمت و سپس انجام معامله باشد، گفته می شود این سفارش از نوع منفعل یا انفعالی است؛ برای مثال اگر قیمتی را در سفارش خرید خود انتخاب کنید که قیمت متناظر یا کمتر از آن در لیست سفارش های فروش وجود نداشته باشد، این سفارش از نوع منفعل (Passive) است که برای آنکه معامله انجام شود، این سفارش در اوردر بوک ثابت و در انتظار باقی خواهد ماند.

این شرایط برای سفارش فروش نیز صادق است؛ به عبارت دیگر زمانی که سفارشی از نوع فروش با قیمتی ثبت می شود که سفارشی با قیمت متناظر یا با بیشتر در لیست خرید وجود نداشته باشد، سفارش به صورت ثابت و منفعل در لیست باقی می ماند.

سفارش های تهاجمی (Aggressive)

گپ قیمتی در میان اولین قیمت های موجود در لیست خرید و فروش وجود دارد. زمانی که قیمت ثبت شده در سفارش از محدوده گپ قیمتی انتخاب شود، گفته می شود این سفارش از نوع تهاجمی یا Aggressive است؛ زیرا به سرعت انجام خواهد شد و نیاز به انتظار برای انجام این معامله نیست.

معاملات تک مرحله ای و چند مرحله ای

با توجه به سفارش هایی که ثبت می کنید و با توجه به این موضوع که در طرف مقابل حجم کافی برای ارائه وجود دارد، سفارش های تریدرها ممکن است یک باره و در یک مرحله یا در چند مرحله انجام شود.

معاملات تک مرحله ای

در معاملاتی که در یک مرحله انجام می شوند، طرف مقابل حجم کافی برای ارائه و انجام معامله را دارد. برای درک این موضوع فرض کنید شما قصد خرید 2 واحد بیت کوین در قیمت 15 هزار دلار را دارید. از طرف دیگر در لیست سفارش های فروش سفارشی به چشم می خورد که حاضر به فروش 4 واحد بیت کوین با قیمت 15 هزار دلار است.

در چنین حالتی از آنجا که قیمت و حجم پیشنهادی شما با سفارشی موجود در لیست فروش هماهنگی دارد، معامله شما به راحتی و در یک مرحله انجام می شود؛ به عبارت دیگر شما قصد خرید یک مقدار از دارایی را دارید که فروشنده یا فروشندگانی هستند که حاضرند آن دارایی را با همان قیمت و حتی در حجم بالاتر (در صورت نیاز) بفروشند.

بعد از انجام معامله شما، اوردر بوک تغییر خواهد کرد؛ زیرا شما قصد خرید 2 واحد بیت کوین را داشتید، معامله شما انجام شده و سفارش از لیست حذف می شود، اما در طرف فروشنده، سفارش برای فروش 4 واحد بیت کوین در این معامله درگیر شده بود؛ بنابراین 2 واحد فروش نرفته دیگر در قیمت 15 هزار دلار هنوز وجود دارد که در لیست سفارش ها به روزرسانی می شود. معامله انجام شده نیز در بخشی به نام Trade Feed ثبت می شود که به معاملات انجام شده اختصاص دارد.

اولویت بندی سفارش ها در Order Book

معاملات چند مرحله ای

معاملات چند مرحله ای در چند مرحله انجام می شوند. در ادامه این مفهوم را با یک مثال شرح می دهیم. فرض کنید قصد خرید 25 واحد اتریوم در قیمت 3000 دلار را داشته باشید. در چنین حالتی سفارشی با حجم 20 و قیمت 3000 دلار را ثبت کرده و سفارش خرید شما در لیست سفارش ها به چشم می خورد.

از سوی دیگر اگر فروشنده ای حاضر به فروش 25 واحد اتریوم یا بیشتر، در قیمت 3 هزار دلار یا کمتر باشد، سفارش شما در یک مرحله انجام می شود، اما اگر به دلیل حجم نسبتاً بالای سفارش، معامله برای انجام شدن به چند سفارش فروش با قیمت و حجم مناسب نیاز داشته باشد، گفته می شود معامله چند مرحله ای است؛ برای مثال سفارش فروشی با حجم 5 واحد اتریوم در قیمت 3000 دلار سبب می شود 5 واحد اتریوم برای شما خریداری شود و حالا حجم سفارش خرید شما از 25، به 20 کاهش می یابد.

باز هم سفارش های فروش بررسی می شوند و برای مثال سفارش فروش 15 واحد اتریوم در قیمت 2.900 دلار سبب می شود 15 واحد اتریوم در قیمت 2.900 دلار برای شما خریداری شود. حالا حجم سفارش خرید شما به 5 واحد می رسد. باز هم سفارش های فروش بررسی می شوند تا قیمتی برابر یا کمتر از 3000 دلار در سفارش های فروش ثبت شود. با وجود سفارش فروش 10 واحد اتریوم در قیمت 2.950 معامله شما به طور کامل و البته در چند مرحله انجام می شود؛ چراکه سفارش فروش، 10 واحد برای فروش ارائه داده است؛ درحالی که شما تنها به 5 واحد آن نیاز دارید.

حالا در لیست سفارش های فروش، سفارش فروش 5 واحد اتریوم در قیمت 2.950 باقی می ماند. همچنین باز هم معاملاتی که انجام شده اند در بخش Trade Feed ثبت می شوند.

فروش خرید
1 سفارش فروش 5 اتریوم در قیمت 3000 سفارش خرید 25 اتریوم در قیمت 3000 1
2 سفارش فروش 15 اتریوم در قیمت 2.900 2
3 سفارش فروش 10 اتریوم در قیمت 2.950 3

همان طور که در جدول فوق می بینید، مجموع حجم های سفارش فروش با قیمت مناسب (برابر یا کمتر از قیمت پیشنهادی در سفارش خرید) در بالای لیست، به 30 واحد اتریوم می رسد (5 + 15 + 10)؛ درحالی که حجم سفارش خرید ما 25 واحد اتریوم است که پس از انجام معاملات در چند مرحله هنوز سفارش فروش آخر البته با 5 واحد اتریوم در اوردر بوک باقی می ماند.

در پایان باید یادآوری کرد که تنظیمات انجام شدن معامله در یک مرحله یا در مراحل متعدد را می توان در زمان ثبت سفارش لحاظ کرد. در بخش مربوط به انواع سفارش ها این مسائل را به طور کامل توضیح داده ایم. درک این مسائل به این دلیل اهمیت دارد که تریدر با توجه به نوع سفارشی که ثبت می کند، باید آگاه باشد زمانی که سفارش در یک مرحله انجام نشود، قیمت معامله میانگینی از معاملات انجام شده در قیمت های متفاوت خواهد بود.

تغییر شکاف قیمتی

حالتی را در نظر بگیرید که اختلاف بهترین قیمت پیشنهادی در لیست خرید و فروش 4 دلار است و پس از انجام چند معامله این شکاف تغییر می کند. توجه به این نکته ضروری است که اوردر بوک پویاست؛ یعنی دائم در حال تغییر است. در ادامه یک بخش از فرایند تغییر شکاف قیمتی در لیست سفارش ها را بررسی کرده ایم. برای این کار ابتدا لیست سفارش هایی را به عنوان نمونه آورده و توضیحات را بر مبنای این ارقام ارائه کرده ایم.

با توجه به آنچه در جدول (لیست سفارش های خرید و فروش) می بینیم، شکاف قیمتی بین بهترین قیمت سفارش های خرید (990) و بهترین قیمت در میان سفارش های فروش (1000) میزان 10 دلار است. اگر خریداری قیمت بالاتری پیشنهاد دهد یا فروشنده ای قیمت پایین ترین پیشنهاد دهد، آن سفارش در بالای لیست قرار می گیرد و شکاف قیمتی تغییر خواهد کرد.

حجم  قیمت قیمت حجم
1  5 1000 990 20 1
2  10 1001 2
3  10 1002 3
4  20 1003 4

 

فرض کنید خریداری سفارش خرید 30 واحد از دارایی موردنظر را با قیمت 1002 دلار ثبت کند. فرایند انجام معاملات و تشکیل گپ قیمتی جدید را در جدولی که در ادامه خواهیم آورد، شرح داده ایم.

معاملات در چند مرحله باید انجام شوند؛ در مرحله اول 5 واحد با قیمت 1000 دلار خریداری می شوند، در مرحله دوم 10 واحد با قیمت 1001 دلار خریداری می شوند، در مرحله سوم نیز 10 واحد با قیمت 1002 دلار خریداری می شوند، اما صرافی حق ندارد ادامه خرید را با سفارش بعدی که قیمت 1003 را پیشنهاد داده است مچ کند؛ زیرا قرار است معامله خرید با قیمت ثبت شده در سفارش (1002) یا قیمت های کمتر انجام شود.

از آنجا که سفارش خرید با حجم 30 واحد ثبت شده بود، سفارش 5 واحد با قیمت 1002 دلار هنوز انجام نشده است و سفارش مناسبی در بخش سفارش های فروش برای انجام شدن معامله وجود ندارد؛ بنابراین لیست اوردر بوک به ترتیبی که در جدول زیر می بینید، تغییر می کند.

حالا فروشنده ها ترجیح می دهند دارایی خود را به خریداری بفروشند که قیمت بهتری را پیشنهاد داده است؛ بنابراین شکاف قیمت از 10 دلار به 2 دلار (1000 – 1002) تغییر می کند.

حجم  قیمت قیمت حجم
1  5 1000 1002 5 1
2  10 1001 990 20 2
3  10 1002 3
4  20 1003 4

 

همان طور که در مقاله مشاهده کردید، مفاهیم مختلفی در کنار انواع تحلیل وجود دارند که می توانند بر تجربه شما در بازار ارزهای دیجیتال تأثیر بگذارند. استفاده از اوردر بوک در بازار ارزهای دیجیتال بیش از دیگر بازارهای مالی کاربرد دارد، اما برای درک آن و استفاده از اطلاعاتی که می توان از آن استخراج کرد، لازم است اطلاعات و دانش کافی در این زمینه داشته باشید.

گفتنی است بهترین و سریع ترین راه برای رسیدن به این سطح از دانش و مهارت شرکت در یک دوره آموزش ارز دیجیتال است که امروزه هم به صورت حضوری و هم آنلاین در دسترس همه قرار گرفته است.

سخن پایانی

اگر با بازار بورس تهران آشنایی داشته باشید، حتماً می دانید تریدرها در کنار تحلیل تکنیکال و تحلیل بنیادی از تابلوخوانی هم استفاده می کنند؛ درحقیقت در زمان انجام معامله با بررسی لیست سفارش ها و بررسی وضعیت بازار، آن ها می توانند متوجه شوند قدرت بازار در سمت خریداران بیشتر است یا در بخش فروشندگان و براساس آن تصمیم خود را نهایی کنند.

استفاده از لیست سفارش ها که در بازار ارزهای دیجیتال به صورت تخصصی تر استفاده می شود، به تریدر کمک می کند بازار را به صورت دقیق رصد کند و تریدرهای موفق تری داشته باشد.

در این میان، باید توجه کنید شما قرار نیست با استفاده از اوردر بوک تحلیل کنید و براساس آن معاملاتی انجام دهید، بلکه باید از راه های مختلف تحلیلی را روی دارایی مورد نظر خود انجام دهید و سپس برای تأییدگرفتن به منظور ورود یا خروج از معامله و پیداکردن قدرت بازار از لیست سفارش های خرید و فروش استفاده کنید.

در این مقاله سعی کردیم اوردر بوک و مطالب پیرامون آن را به طور کامل شرح دهیم تا شما هم بتوانید با کمک اطلاعاتی که از لیست های سفارش قابل استخراج است، معاملات بهتری انجام دهید.

پرسش های متداول

Order Book لیستی از سفارش های خرید و فروش تریدرهاست که پس از ثبت شدن در صرافی لیست خواهند شد. اوردر بوک ها بخش سفارش های خرید و فروش را به صورت افقی و کنار هم یا عمودی (لیست سفارش های فروش بالا و لیست سفارش های خرید پایین) در خود دارند.

همچنین باید بدانید به طورکلی اوردر بوک شامل بخش سفارش های خرید، فروش و گاهی تاریخچه معاملات انجام شده است.

وقتی تریدر یا تریدرهایی با ثبت سفارش خرید در یک قیمت سبب شوند ه حجم سنگینی برای یک قیمت در اوردر بوک وجود داشته باشد، دیوار خرید که معادل عبارت Buy Wall است، تشکیل می شود، اما زمانی که تریدر یا تریدرهایی با ثبت سفارش فروش در یک قیمت سبب شوند حجم سنگینی برای یک قیمت ثبت شود، دیوار فروش که معادل عبارت Sell Wall است، تشکیل می شود.

تشخیص احتمال تشکیل نواحی حمایت و مقاومت، بهینه کردن نقاط ورود و خروج از معامله و ثبت حد سود و حد ضرر بهینه تر، بررسی وضعیت بازار، انتخاب قیمت مناسب در زمان ثبت سفارش از مهم ترین کاربردهای اوردر بوک هستند.

اگر تریدری سفارش خرید یا فروش دارایی خاصی را در حجم بالا ثبت کند؛ طوری که برای انجام کل سفارش، نیاز به چند سفارش متناظر باشد، معامله در چند بخش انجام می شود و به عبارتی برای انجام یک معامله خرید، یک سفارش خرید با چند سفارش فروش مچ می شود.

ادامه مطلب
معاملات فیوچرز
فیوچرز چیست و چگونه انجام می شود؟

معاملات فیوچرز یا معاملات آتی همان طور که از اسمش پیداست به آینده مربوط است. این نوع قراردادها بین دو نفر در زمان حال و یا گذشته منعقد شده ولی زمان سررسید آن در آینده می باشد. در معاملات فیوچرز یک دارایی مشخص که می تواند انواع کامودیتی ها، فلزات گران بها، ارزهای دیجیتال و … باشد، در زمانی مشخص و با قیمتی مشخص که به توافق طرفین قرارداد رسیده است معامله می شود.

معامله فیوچرز چیست؟

در نظر بگیرید شما یک شرکت ساختمان سازی دارید و قرار است تا ۶ ماه دیگر یک برج آماده را تحویل دهید. شما با توجه به تجربه و محاسبات خود متوجه شده اید که در طول ساخت این پروژه به ۱۵ هزار میلگرد نیاز خواهید داشت، برای اینکه بتوانید هزینه ها را مدیریت کنید قسمتی از بودجه خود را برای تهیه میلگرد کنار گذاشته اید، ولی هیچ کس تضمین نکرده که وقتی ساختمان مورد نظر به مرحله ای برسد که به میلگرد نیاز داشته باشد، قیمت ها تغییر نکرده باشند.

پس برای در امان ماندن از این نوسانات بازار، معاملات فیوچرز بهترین انتخاب هستند. شما می توانید با کارخانه میلگرد سازی یک قرارداد آتی برای خرید میلگرد با قیمت معین و مشخص تنظیم کنید، و در آن قرارداد، تاریخ تحویل میلگردها را درج کنید.

فرض کنید هر میلگرد ۲۰ هزار تومان است و شما می خواهید میلگردها را در ۲ ماه آینده با قیمت مثلا همان ۲۰ هزارتومان خریداری کنید. در این حالت دو سناریو ممکن است پیش بیاید:

  • ممکن است به دلایل سیاسی -اقتصادی پیش بینی نشده ای قیمت میلگرد پایین بیاید مثلا به قیمت ۱۵ هزار تومان برسد در این صورت شما ضرر کرده اید زیرا اگر صبر می کردید و میلگردها را 2 ماه بعد خریداری می کردید، قیمت هر میلگرد برای شما 15 هزار تومان محاسبه می شد.

از طرف دیگر با پایین آمدن قیمت کالا، کارخانه میلگرد سازی سود خوبی خواهد کرد. چون میلگردهای خود را با قیمت بالاتری به فروش رسانده است.

  • ولی اگر در دو ماه آینده قیمت میلگرد بالاتر برود مثلا به ۲۵ هزار تومان برسد شما به عنوان خریدار سود دلچسبی خواهید داشت.

همچنین شما به عنوان خریدار با پرداخت هزینه در هنگام عقد قرارداد به کارخانه نقدینگی تزریق کرده اید و چرخ تولید را به گردش درآورده اید و یا میزان تولید را بالا برده اید.

این نوع قراردادها به خصوص برای کارخانه هایی که به علت عدم وجود دارایی مورد نیاز از کار افتاده اند بسیار کارساز است؛ زیرا در قراردادهای آتی عموما مبلغ قید شده در قرارداد در همان ابتدا توسط خریدار پرداخت می شود.

معاملات فیوچرز

انواع معاملات فیوچرز

معامله گران بازارهای مالی می توانند بر اساس استراتژی سرمایه گذاری و برنامه های معاملاتی خود از امکانات و ویژگی های یکی از انواع روش های معاملاتی استفاده کنند. معاملات فیوچرز نیز در انواع مختلفی ارائه شده و کاربران می توانند از میان آنها مناسب ترین گزینه را انتخاب کنند.

از آنجاییکه همه صرافی های دیجیتالی از انواع مختلف معاملات فیوچرز پشتیبانی نمی کنند، لازم است پس از انتخاب روش معاملاتی مدنظر، به این نکته توجه داشته باشید. در ادامه این بخش به معرفی انواع معاملات فیوچرز و ویژگی های آنها می پردازیم.

معاملات فیوچرز استاندارد  Standard Futures Contracts

معاملات فیوچرز یکی از محبوب ترین انواع معاملات بازار مشتقات کریپتو است. در این نوع معامله دو طرف قرارداد بر سر قیمت آتی یک ارز دیجیتال در یک تاریخ از پیش تعیین شده با یکدیگر توافق می کنند. معاملات فیوچرز استاندارد نیز دارای یک تاریخ انقضا و تسویه حساب هستند.

به این ترتیب این قرارداد نهایتاً در یک تاریخ مشخص و بر اساس قیمت از پیش تعیین شده به پایان می رسد. اکثر صرافی های دیجیتالی همچون بایننس، بای بیت، کوینکس، کوکوین، بینگ ایکس و… از این نوع معاملات فیوچرز پشتیبانی می کنند.

معاملات فیوچرز با تحویل فیزیکی  Futures with Physical Delivery

معاملات فیوچرز با تحویل فیزیکی نیز یکی دیگر از انواع معاملات فیوچرز هستند. همانطور که از نام این نوع معامله پیداست، بر اساس معاملات فیوچرز با تحویل فیزیکی، ارز دیجیتال یا انواع دیگری از دارایی های گران بها  در این نوع قرارداد، در تاریخ تسویه حساب، به صورت فیزیکی به خریدار تحویل داده می‎شوند. در نتیجه می توان گفت در معاملات فیوچرز با تحویل فیزیکی تمام ویژگی های قرارداد آتی از جمله زمان سررسید تحویل کالا از قبل مشخص شده است.

معاملات دائمی  Perpetual Contracts

در معاملات دائمی نیز همانند معاملات فیوچرز استاندارد، معامله گران نسبت به قیمت آینده یک دارایی مشخص گمانه زنی می کنند. اما برخلاف معاملات فیوچرز استاندارد، معاملات دائمی فاقد تاریخ سررسید و انقضا هستند. به این ترتیب معامله گران می توانند تا پیش از لیکوئید شدن دارایی، پوزیشن مدنظر را حفظ کرده یا به طور کلی در زمان دلخواه تسویه حساب کنند. همچون معاملات فیوچرز استاندارد، معاملات دائمی نیز در بسیاری از صرافی های دیجیتالی در دسترس کاربران قرار دارد.

انواع معاملات فیوچرز

ویژگی معاملات فیوچرز چیست؟

  • گمانه زنی قیمت آینده

در معاملات فیوچرز بر سر قیمت آینده یک دارایی مشخص گمانه زنی انجام می شود. در نتیجه این نوع معامله یک نوع شرط بندی بر روی جهت حرکت قیمت دارایی مدنظر است.

  • کسب سود از روند بازار

در یک معامله فیوچرز طرف خریدار از افزایش قیمت، و طرف فروشنده از کاهش قیمت سود می برند.

  • ایجاد پوزیشن های لانگ و شورت

در معاملات فیوچرز، برای معامله گران این امکان فراهم شده تا از طریق ایجاد پوزیشن های Short (فروش) و Long (خرید)، از در دو روند صعودی و نزولی بازار استفاده کرده و سود کسب کنند.

  • داشتن تجربه معاملاتی بالا

از آنجاییکه ورود به معاملات فیوچرز نیازمند داشتن دانش معاملاتی بالا و استفاده از ابزارهای تحلیلی است، این روش معاملاتی مناسب افراد حرفه ای بوده و به معامله گران مبتدی توصیه نمی شود.

  • ریسک نسبتاً بالا نسبت به معاملات اسپات

معاملات فیوچرز معاملاتی ریسکی هستند؛ بنابراین، در عین حال که می توانند بسیار سودده باشند، ممکن است ضرر و زیان بسیاری را به فرد تحمیل کنند.

  • داشتن دانش معاملاتی بالا

در معاملات فیوچرز داشتن اطلاعات تحلیلی و فنی اهمیت بسیار زیادی دارد. چراکه معامله گر باید بتوانند بر اساس اطلاعات و آمار و ارقام موجود تحلیل درستی انجام داده و وضعیت آینده رمز ارز مدنظر را به خوبی پیش بینی کند. در نتیجه اگر فردی به خوبی آموزش ندیده و با ویژگی های بازار آشنایی نداشته باشد، با وارد کردن سرمایه خود در این نوع معامله، ریسک بالایی کرده و متحمل ضرر و زیان بسیاری خواهد شد.

ویژگی معاملات فیوچرز چیست؟

کاربرد معاملات فیوچرز

یکی از معروف ترین ویژگی های بازار ارزهای دیجیتال، وجود نوسانات بالا در قیمت های دارایی های دیجیتالی است. با این حال همه روزه معامله گران بسیاری با استفاده از ابزارهای معاملاتی و استراتژی های سرمایه گذاری درست، موفق به کسب سودهای بالا می شوند. به عنوان مثال معامله گران می توانند صرف نظر از افزایش یا کاهش قیمت های بازار، از طریق معاملات فیوچرز از نوسانات بازار بهره مند شده و سود کسب کنند.

تنها کافی ست از ابزارهای تحلیلی استفاده کرده و نسبت به وضعیت بازار و ارزش ذاتی رمز ارز مدنظر، قیمت آینده آن را پیش بینی کنید. به این ترتیب اگر با تحلیل های انجام شده فکر می کنید قیمت کوین مورد نظر در یک تاریخ مشخص افزایش پیدا می کند، یک پوزیشن خرید ایجاد کنید. همچنین اگر به این نتیجه برسید که قیمت کوین مورد نظر سقوط خواهد، یک پوزیشن فروش ایجاد خواهید کرد. در نتیجه همانطور که ملاحظه کردید، اصلی ترین کاربرد معاملات فیوچرز استفاده از وضعیت نوسانی بازار و کسب سود در دو حالت بازار است.

چرا در فیوچرز معامله کنیم؟

همانطور که اشاره شد، معامله گران با هدف بهره گیری از نوسانات بازار و پیش بینی وضعیت آینده یک دارایی دیجیتالی وارد معاملات فیوچرز می شوند. به این ترتیب معامله گر با پیش بینی آینده رمز ارز و ایجاد پوزیشن خرید یا فروش سود کسب می کند.

اصلی ترین دلیل معامله در فیوچرز، مدیریت ریسک در سبد سرمایه گذاری است. چراکه در این نوع معامله برخلاف معاملات اسپات، نه تنها در روند صعودی؛ بلکه در هنگام ریزش بازار نیز می توان سود کسب کرد. دلیل دیگری که معمولاً باعث می شود معامله گران به انجام معاملات فیوچرز تمایل پیدا کنند، ارائه گزینه لوریج است. با وجود این گزینه معامله گر می تواند بخش مشخصی از سرمایه را از صرافی قرض گرفته و میزان سود خود را به همان میزان افزایش دهد.

در نتیجه اگر شما هم در مورد ابزارهای معاملاتی، تحلیلی و عوامل تأثیرگذار بر بازار کریپتو دانش کافی دارید و همچنین می توانید اخبار اقتصادی و سیاسی مرتبط با بازارهای مالی را به خوبی دنبال کرده و تحلیل کنید، ورود به معاملات فیوچرز می تواند برای شما سود خوبی به همراه داشته باشد.

چرا در فیوچرز معامله کنیم؟

اهرم یا لوریج معاملات فیوچرز چیست؟

اهرم یا لوریج یک ابزار اصلی معاملات فیوچرز ارزهای دیجیتال و بازار فارکس به حساب می آید. شاید در نگاه اول استفاده از اهرم بسیار پرریسک و خطرناک به نظر برسد، اما اگر به درستی از آن استفاده شود، می تواند بازی را به نفع شما تغییر داده و سود معامله را به طور چشمگیری افزایش دهد. با این حال اهرم یا لوریج مانند یک شمشیر دو لبه عمل کرده و می تواند در صورت استفاده نادرست ریسک سرمایه و ضرر و زیان را به همان میزان افزایش دهد. اهرم یا لوریج در معاملات فیوچرز دقیقاً چه کاربردی دارد؟

زمانی که معامله گر قصد ورود به معامله فیوچرز را داشته باشد، لازم است مبلغی را از حساب اصلی صرافی به حساب فیوچرز صرافی انتقال دهد. در مرحله بعدی، کاربر می تواند با هدف افزایش سرمایه معاملاتی خود، از اهرم یا لوریج استفاده کرده و مبلغی را به صورت قرض از صرافی وام بگیرد. به این ترتیب با استفاده از لوریج، فرد می تواند سرمایه اندک خود را به میزان قابل توجهی افزایش داده و به همان نسبت سود و زیان معامله را نیز تغییر دهد. قبل از استفاده از اهرم یا لوریج معاملات فیوچرز به نکات زیر توجه کنید:

  • استفاده از یک استراتژی معاملاتی مناسب
  • کنترل احساسات و اتخاذ تصمیمات منطقی و علمی
  • مدیریت ریسک معاملاتی با استفاده از ابزارهای تحلیلی

مزایا و معایب قراردادهای آتی چیست؟

معاملات آتی نیز مانند سایر روش های معاملاتی مزایا و معایبی دارند. به این ترتیب لازم است قبل از استفاده از این روش با تمام ویژگی ها، مزایا  و معایب آن آشنا شده و با در نظر گرفتن تمام این موارد وارد معامله شوید. در ادامه به معرفی مهم ترین مزایا و معایب قراردادهای آتی می پردازیم.

معرفی مزایای معاملات آتی

  • نقدینگی بالا

به دلیل محبوبیت بالای این روش معاملاتی معامله گران بسیاری وارد معاملات آتی می شوند. در نتیجه این بازار همواره نقدینگی بالایی داشته و معامله گران می توانند در زمان دلخواه وارد معامله شده و یا از آن خارج شوند.

  • تنوع بالای جفت ارزها

در پنل معاملات فیوچرز بسیاری از صرافی های رمزنگاری از جفت ارزهای متنوعی پشتیبانی می شود. در نتیجه کاربران می توانند به راحتی جفت ارز مدنظر را پیدا کرده و پوزیشن جدیدی ایجاد کنند.

  • کسب سود از روند نزولی بازار

در پنل معاملاتی اسپات، کاربر تنها در صورت رشد قیمت ها سود کسب می کند. اما در معاملات فیوچرز کاربر می تواند با ایجاد پوزیشن های شورت در شرایط نزولی بازار نیز سود کسب کند.

  • مدیریت ریسک

با ورود به معاملات آتی، می توانید ریسک پایین آمدن ارزش دارایی خود را کاهش دهید. به عنوان مثال، تصور کنید که مقداری بیت کوین در اختیار دارید، به دلیل شرایط بازار گمان می رود ارز بیت کوین در آینده کاهش پیدا کند، شما می توانید با ورود به معامله آتی و ایجاد پوزیشن شورت ریسک پایین آمدن ارزش دارایی خود را کاهش دهید.

  • استفاده از لوریج

وجود لوریج در معاملات فیوچرز یکی دیگر از مزایای این روش معاملاتی است. شما می توانید با استفاده از آن میزان سرمایه معاملاتی خود را افزایش داده و سود بیشتری کسب کنید.

  • جذب سرمایه

معاملات فیوچرز علاوه بر بازار ارزهای دیجیتال در بازار بورس و فارکس نیز در دسترس قرار دارد. از طریق معاملات فیوچرز شرکت ها و کارخانه ها می توانند سرمایه خوبی جذب کنند. در این شرایط معاملات فیوچرز مانند پیش فروش محصولات کارخانه ها عمل می کند. به این ترتیب که این شرکت ها محصولات خود را از طریق معاملات فیوچرز به فروش رسانده و سرمایه مورد نیاز خود را جذب می کنند.

مزایا و معایب قراردادهای آتی چیست؟

معرفی معایب معاملات آتی

  • استفاده نادرست از لوریج

همانطور که اشاره شد، وجود لوریج مانند یک شمشیر دو لبه است. با استفاده از این ابزار معاملاتی نه تنها می توان میزان سرمایه و سود را افزایش داد، بلکه استفاده نادرست و احساسی از آن می تواند ریسک معامله را بالا برده و فرد را با ضرر و زیان چند برابری مواجه کند.

  • حساسیت بالای بازار ارزهای دیجیتال

بازار کریپتوکارنسی علاوه بر این که مانند هر بازار مالی دیگر بر اساس شرایط بازار دچار نوسان می شود، به طور هم زمان تحت تأثیر مسائل سیاسی، اقتصادی و حتی اظهارنظر افراد تأثیرگذار نیز قرار دارد. این موضوع سبب شده تا پیش بینی این بازار دشوار باشد و در برخلاف انتظارات دچار تغییر شود. در نهایت از آنجاییکه معاملات کریپتو بر اساس پیش بینی بازار انجام می شود، این دست از تغییرات ناگهانی می تواند به ضرر معامله گر تمام شود.

معامله فیوچرز ارز دیجیتال برای چه کسانی مناسب است؟

معاملات فیوچرز یکی از روش های معاملاتی پیشرفته و پیچیده است. این روش معاملاتی مناسب افرادی است که دانش و تجربه کافی در زمینه معاملات مالی داشته باشند. در کنار اطلاعات به روز و آموزش های مدام لازم است این افراد به صورت روزانه زمان مناسبی را صرف تحلیل بازار و بررسی اخبار روز دنیا کنند.

در کنار تمام موارد بالا، این افراد باید سرمایه مضاعف خود را وارد بازار کرده و تحمل ریسک از دست رفتن دارایی خود را داشته باشند. معامله گران موفق و حرفه ای همواره بر اساس تحلیل های فنی و آمار و ارقام موجود تصمیم گیری کرده و از دخیل کردن احساسات خودداری می کنند. اگر شما هم این شرایط را دارید می توانید کاندید مناسبی برای انجام معاملات فیوچرز باشید.

مفاهیم اساسی معاملات فیوچرز کریپتو

قبل از آنکه وارد معاملات فیوچرز کریپتو شوید، لازم است با مفاهیم و اصطلاحات بکار رفته در این پنل معاملاتی آشنا شوید. در ادامه لیستی از مهم ترین اصطلاحات معاملات فیوچرز آورده شده است.

  • اهرم یا لوریج / Leverage

لوریج یا اهرم یکی از پرکاربردترین و مهم ترین مفاهیم در معاملات فیوچرز است. صرافی های مختلف، درصدهای متفاوتی از اهرم ها را ارائه می دهند. با استفاده از آن کاربر می تواند سرمایه اولیه خود را چند برابر افزایش داده و با سرمایه بیشتری وارد معامله شوند.

  • لیکوئید شدن / Liquidation

منظور از لیکوئید شدن دارایی در معاملات فیوچرز، از دست رفتن بخش یا تمام دارایی وارد شده در پوزیشن است. زمانی که سرمایه در معرض لیکوئید شدن قرار داشته باشد، جهت جلوگیری از سقوط آن به ارزش ناخالص منفی، کاربر مجبور به فروش دارایی می شود.

  • حداقل وجه تضمین، مارجین اولیه / Initial Margin

مارجین اولیه یا همان وجه تضمین اولیه، مبلغی است که دو طرف قرارداد آتی قبل از عقد قرارداد پرداخت می کنند. این مبلغ با هدف جلوگیری از پشیمان شدن طرفین جهت ادامه معامله و به عنوان وثیقه دریافت می شود. میزان مارجین اولیه بر اساس مشخصات هر قرارداد آتی می تواند متغیر باشد.

  • سود باز / Open Interest

مقدار سرمایه ای که به بازار وارد یا از آن خارج می شود، تحت عنوان سود باز، شناخته می‎شود. به این ترتیب زمانی که سرمایه زیادی به بازار فیوچرز یک صرافی دیجیتالی وارد شود، سود باز افزایش پیدا می کند، و همین طور برعکس. جهت محاسبه سود باز لازم است تمام پوزیشن های باز را جمع و حاصل آن را از پوزیشن های بسته کسر کنیم.

  • فاندینگ ریت / Funding Rates

پرداخت های دوره ای که میان تریدرها انجام می شود، فاندینگ ریت نام دارد. بر اساس فاندینگ ریت، قیمت قراردادهای آتی دائمی به قیمت شاخص نزدیک می شود.

  • صندوق بیمه / INSURANCE FUNDS

شبکه های ایمنی که در برابر ضرر و زیان های احتمالی از معامله گران محافظت می کنند، به عنوان صندوق های بیمه شناخته می شوند. در این صندوق ها جهت پوشش خسارت های معامله گران زیان ده از سود معامله گرانی که سودده استفاده می شود.

مفاهیم اساسی معاملات فیوچرز کریپتو

کارمزد معاملات فیوچرز

به طور کلی کارمزد معاملات بسته به سیاست های مالی صرافی ها متفاوت است. هر صرافی بر اساس یک الگوریتم از پیش تعیین شده کارمزد معاملات را مشخص و محاسبه می کند. معاملات فیوچرز نیز از این قاعده مستثنی نبوده و مانند بخش اسپات درصدی از معامله به عنوان کارمزد دریافت می کند.

بر اساس بررسی ها در میان صرافی هایی که از معاملات فیوچرز پشتیبانی می‍کنند، دو صرافی کوینکس و کوکوین کارمزد مناسب تری را دریافت می کنند. معمولاً کارمزد این بخش نسبت به سایر معاملات بیشتر است. همچنین در این نوع معاملات، تا زمان باز بودن پوزیشن میزان کارمزد معامله به طور پیوسته افزایش پیدا می کند.

احراز هویت برای معاملات فیوچرز چیست؟

تمام صرافی های رمزنگاری با هدف جلوگیری از پول شویی و کلاهبرداری های مالی، کاربران به انجام مراحل احراز هویت ملزم می کنند.  در اکثر صرافی ها احراز هویت در بیشتر از دو مرحله انجام می شود. در هر کدام از این مراحل اطلاعات متفاوتی دریافت و خدمات متنوعی ارائه می شود.

مرحله اول احراز هویت: دریافت اطلاعات هویتی همچون نام کامل، شماره شناسایی کاربر و… ارائه خدماتی همچون انجام معاملات کوچک و برداشت های محدود از حساب کاربری صرافی

مرحله دوم احراز هویت: دریافت اطلاعات کامل تر همچون آدرس محل سکونت و… ارائه خدمات متنوع تر همچون معاملات فیوچرز و لوریج دار، برداشت نامحدود از حساب کاربری و…

در نهایت از آنجاییکه در معاملات فیوچرز بخشی از سرمایه معاملاتی به صورت وام از صرافی دریافت می شود، لازم است قبل از شروع مراحل احراز هویت خود را به طور کامل سپری کرده باشید.

هدف از معاملات فیوچرز چیست؟

به طور کلی معاملات آتی یا فیوچرز به دو منظور بین طرفین منعقد می شوند:

  • پوشش ریسک
  • سفته بازی

همان طور که در مثالی که خواندید عنوان کردیم، با استفاده از معاملات فیوچرز می توان از نوسانات بازار در امان ماند. اگر شخص یا شرکتی برای انجام کاری به کالایی خاص در آینده نیاز داشته باشد، می تواند با استفاده از معاملات فیوچرز یا قراردادهای آتی، کالای مورد نیاز خود را خریداری کرده، و در زمان مشخص تحویل بگیرد.

در این صورت شخص یا شرکت به جای نگرانی از اتفاقاتی که ممکن است روی قیمت کالای مورد نظر تاثیر بگذارند، بر روی دیگر جنبه های پروژه تمرکز می کند و در موعد مقرر کالای خود را تحویل می گیرد.

این حالت برای فروش کالا هم صادق است. مثلا اگر یک کارخانه بداند که باید مقدار معینی از کالایی که تولید می کند را تا زمانی مشخص به مشتری تحویل دهد، با استفاده از قرارداد آتی، خود را از نوسانات قیمت که قابل پیش بینی نیستند مصون می کند.

اما در سفته بازی شخص یا شرکت نیازی به کالا ندارد و سود او از بالا یا پایین رفتن قیمت به دست می آید. فرض کنید شخصی 2000 کیلوگرم مس دارد، این شخص با اطلاعاتی که پیدا کرده است و با تحلیل هایی که انجام داده است به این نتیجه می رسد که قیمت مس در 3 ماه آینده روند نزولی خواهد گرفت.

این شخص با فروش 2000 کیلوگرم مس که در اختیار دارد و سپس خرید دوباره پس از افت قیمت به سود می رسد، در این حالت ممکن است این شخص بتواند پس از افت قیمت 2500 کیلوگرم مس بخرد. و اگر شخص پیش بینی کند که قیمت مس روند صعودی خواهد داشت می تواند با خرید مس و فروش در قیمت های بالاتر از بالا رفتن قیمت آن سود کند.

در معاملات فیوچرز برای عمل خرید و فروش از دو عبارت position Long برای موقعیت خرید و position Short برای موقعیت فروش استفاده می شود.

در حالت کلی معاملات در بازارهای مالی به دو صورت انجام می شوند:

  1. اسپات
  2. فیوچرز

معاملات فیوچرز

تفاوت معاملات اسپات و فیوچرز چیست؟

در معاملات اسپات یا اسپات تریدینگ هم زمان با پرداخت هزینه، کالای مورد نظر را دریافت می کنید، و اگر معامله فروش داشته باشید باید همان لحظه ای که پول را تحویل می گیرید کالا را تحویل دهید. در اینگونه معاملات در بازارهای مالی تریدرها فقط از بالا رفتن قیمت سود می کنند. به این نوع بازار یا معامله، نام یک طرفه هم اطلاق می شود زیرا فقط در صورتی که قیمت رشد کند به سود می رسید.

در زمینه ارزهای دیجیتال، صرافی های داخلی فقط به صورت اسپات مارکت فعالیت می کنند یعنی شما فقط قادر هستید همان لحظه خرید یا فروش خود را انجام دهید و طبیعتا فقط می توانید از بالا رفتن قیمت سود کنید.

در معاملات فیوچرز بر خلاف معاملات اسپات، شما هم از بالا رفتن قیمت می توانید سود کنید و هم از پایین آمدن قیمت، به عبارتی شما قادر به انجام معاملات دوطرفه هستید. همه چیز بستگی به دانش اقتصادی و قدرت تحلیل شما دارد.

فرض کنید شما با توجه به اطلاعاتی که از اخبار مختلف به دست آورده اید به این نتیجه رسیده اید که بیت کوین با قیمت واقعی خود معامله نمی شود و به اصطلاح حباب دارد پس احتمالا تا ۲ ماه آینده ریزش می کند و یا شروع به رشد می کند.

از طرف دیگر شخصی کاملا نظری مخالف نظر شما را دارد، در این صورت اگر شما احتمال دهید که قیمت بیت کوین تا ۲ ماه آينده بالا می رود می توانید یک معامله خرید یا long position باز کنید و در صورتی که بازار طبق پیش بینی شما حرکت کرد، شما سود خواهید کرد، و البته همین رویه برای پایین آمدن قیمت هم صدق می کند، یعنی اگر بازار بر خلاف آنچه تصور کرده بودید روند نزولی در پیش گیرد شما متحمل ضرر خواهید شد.

در معاملات اسپات شما هیچ گاه سرمایه خود را از دست نمی دهید، مگر آنکه قیمت آن به صفر برسد که خیلی منطقی نیست. اگر شما 100 واحد اتریوم خریداری کنید، قیمت آن چه بالا برود چه پایین بیاید شما 100 اتریوم خواهید داشت.

فقط مقدار سرمایه ی شما تغییر می کند، که در صورت بالا رفتن قیمت اتریوم، مقدار ریالی یا دلاری (یا هر واحد دیگر) سرمایه شما بیشتر خواهد شد، و در صورت افت قیمت، سرمایه شما کمتر خواهد شد.

معاملات فیوچرز

مارجین در معاملات فیوچرز چیست؟

ضریب اهرم را می توانید مثل وامی در نظر بگیرید که صرافی در اختیار شما گذاشته است. در معاملات فیوچرز در صورتی که از قابلیت لوریج یا اهرم استفاده کنید، سرمایه، سود و ضرر شما به همان اندازه بیشتر می شود.

مثلا اگر 10 هزار دلار سرمایه داشته باشید و از اهرم 5 استفاده کنید، صرافی به اندازه ی 50 هزار دلار اعتبار برای انجام معامله به شما خواهد داد، و بدیهی است که میزان سود و ضرر شما نیز به همین میزان افزایش خواهد یافت.

اگر ضرر شما به اندازه ای شود که سرمایه اولیه که داشتید از بین رود (با احتساب کارمزد) صرافی معامله شما را می بندد و به عبارتی دیگر حساب شما لیکوئید می شود.

پس استفاده از اهرم در معاملات فیوچرز دانش خود را می طلبد و توصیه می شود اگر آشنایی و تجربه کافی با بازارهای مالی را ندارید هرگز به استفاده از اهرم فکر نکنید.

مفهوم اهرم را با یک مثال ابتدا برای معامله بدون اهرم و سپس معامله با اهرم برای شما روشن خواهیم کرد.

فرض کنید با 50 هزار دلار یک واحد بیت کوین را در قیمت 50 هزار دلار خریداری کرده اید و تحلیل کرده اید که قیمت به 60 هزار دلار خواهد رسید و شما در آن نقطه قصد فروش بیت کوین خود را دارید.

اگر بازار طبق تحلیل شما پیش رود و به قیمت 60 هزار دلار برسد، شما می توانید با 20 درصد سودی که کسب کرده اید از بازار خارج شوید. اما اگر بازار بر خلاف تحلیل شما حرکت کرد و شما در قیمت 40 هزار دلار بیت کوین خود را بفروشید، 20 درصد ضرر خواهید کرد.

اما در صورتی که بخواهید از امکان اهرم یا لوریج در معاملات  فیوچرز استفاده کنید قضیه متفاوت است.

فرض کنید که با 10 هزار دلار سرمایه اولیه، و با استفاده از لوریج 5، در معامله بیت کوینی که مثالش را آوردیم قصد خرید یک واحد بیت کوین را دارید. در این صورت می توانید با 10 هزار دلار سرمایه معامله ای به ارزش 50 هزار دلار را داشته باشید و قاعدتا به جای 20 درصد سود 100 درصد سود خواهید کرد، اما یادتان باشد قرار نیست همیشه خوش شانس باشید.

پس ممکن است به علت استفاده از اهرم به جای 20 درصد ضرر متحمل 100 درصد ضرر شوید، که البته پیش از آن صرافی، معامله شما را مسدود خواهد کرد.

معاملات فیوچرز

معاملات آتی در مورد چه کالاهایی میتواند مورد استفاده قرار گیرد؟

قراردادهای آتی را تقریبا برای هر نوع کالایی می توان استفاده کرد. کامودیتی ها، برخی انواع مواد غذایی و …

اما به صورت کلی می توان قراردادهای آتی را برای محصولات کشاورزی، فلزی و نفتی و یا در بازارهای سهام، ارز و اوراق قرضه به کار گرفت.

کدام پلتفرم ها از معاملات آتی پشتیبانی می کنند؟

صرافی های داخلی از معاملات فیوچرز پشتیبانی نمی کنند. اما بازارهای سهام و صرافی های بین المللی مختلفی از این نوع معانلات پشتیبانی می کنند که از میان آن ها می توان بایننس، بیت مکس، بکت، بورس اختیار معامله شیکاگو و گروه صرافی شیکاگو مرکانتایل را نام برد.

سخن آخر

توجه داشته باشید که در معاملات فیوچرز شما پول را در زمان عقد قرارداد پرداخت می کنید ولی کالا را در زمان سررسید قرارداد تحویل می گیرید. البته گاهی پیش می آید که مقداری از مبلغ در زمان عقد قرارداد پرداخت می شود، و مقداری در زمان تحویل کالا. حالات دیگر هم ممکن است وجود داشته باشد ولی عموما در قراردادهای آتی مبلغ در ابتدا و در هنگام عقد قرارداد پرداخت می شود. در استفاده از اهرم در معاملات فیوچرز احتیاط کنید، فراموش نکنید اهرم همان اندازه که امکان سود رساندن به شما را دارد می تواند کل سرمایه شما را نابود کند.

ادامه مطلب
نتایج تصادفی (Randomness) در بلاکچین و وب ۳ چیست؟
نتایج تصادفی (Randomness) در بلاکچین و وب ۳ چیست؟

همانطورکه در دهه های اخیر و در فضای اینترنت، تعاملات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی افزایش یافته، تقاضا برای تصادفی بودن و غیرقابل پیش بینی بودن جهان طبیعی نیز بیش تر شده است. اصطلاح «تصادفی» به معنای فقدان یک الگو یا قابل پیش بینی بودن یک دنباله است. اهمیت نتایج تصادفی در بلاک چین و وب 3 بیش تر از سایر حوزه های دیجیتال است. مسلماً ایجاد مکانیسم های امنیتی قوی و فرآیند تصمیم گیری بی طرفانه و قابل اعتماد مستلزم نتایج غیرقابل پیش بینی است. با ما همراه باشید تا مفهوم تصادفی بودن، انواع آن و چالش های تصادفی بودن در بلاک چین و اکوسیستم وب 3 را بررسی کنیم.

مقدمه ای بر نتایج تصادفی

یک عدد تصادفی عددی است که به طور تصادفی از یک توزیع خاص انتخاب شود؛ بنابراین، انتخاب مجموعۀ بزرگی از آن اعداد، توزیع زیربنایی را بازتولید می کند. تقریباً همیشه لازم است چنین نتایجی مستقل باشند تا بین اعداد متوالی همبستگی ای وجود نداشته باشد.

نتایج تصادفی از زمان وجود کامپیوترها مشکل ساز بوده اند. ممکن است فکر کنید که استفاده از یک تابع تصادفی در زبان برنامه نویسی موردعلاقه شما یک عدد تصادفی واقعی را تولید می کند، اما همۀ این روش ها از نظر علمی مولدهای شبه تصادفی نامیده می شوند. مواردی وجود داشته است که برخی از برنامه های بسیار تصادفی ماهیت قطعی را نشان داده اند و حاوی الگوهای بوده اند که به راحتی قابل تشخیص بودند.

با قراردادهای هوشمند و بلاک چین، مشکل نتایج تصادفی از این هم فراتر می رود. اگر پروژۀ شما به شدت به اعداد تصادفی متکی نیست، می توانید با هش کردن برخی از داده های منحصر به فرد، اعداد تصادفی را در زنجیرۀ بلوکی تقلید کنید؛ اما اگرNFT ها را بفروشید و محصول شما توجه و بودجۀ قابل توجهی از جامعه را به خود جلب کند، هدف هکرها خواهید بود.

آغاز نتایج تصادفی در دنیای دیجیتال

بشریت مدت هاست که از شانس استفاده کرده است. از پرتاب تاس یا خواندن نقشه برای دانستن آیندۀ خود تا سایر کاربردهای آیینی. با این حال، تا قرون وسطی (زمانی که تصادفی بودن به طور رسمی مورد مطالعه قرار گرفت) در مورد آن صحبت نمی شد.

درواقع، یکی از کاربردهای اصلی تصادفی بودن مربوط به مطالعۀ عدد پی (Pi) و شکل تصادفی و نامتناهی اعداد اعشاری آن است. ریاضیدانان علاقه مند به این واقعیت شروع کردند به بررسی اینکه چگونه این پدیده ممکن است در فضاهای دیگر تکرار شود.

اما با ظهور مبانی ریاضی احتمال و مبانی الگوریتمی، تصادفی بودن برای مطالعۀ فیزیک، به ویژه فیزیک کوانتومی، یک امر اساسی محسوب می شود. در محاسبات، استفاده از اعداد تصادفی برای ایجاد الگوریتم ها، تراشه ها و البته سیستم های رمزنگاری، یکی از فناوری های اساسی در ایجاد دنیای دیجیتال و امنیت آن است.

آغاز نتایج تصادفی در دنیای دیجیتال

ایده وب 3 چیست؟

ایدۀ اصلی Web 3 در سال 2014 توسطGavin Wood، یکی از بنیانگذاران اتریوم و بنیانگذار Polkadot ارائه شد. از سال 2021 توجه زیادی به این مفهوم شد و حرکت به سمت آن جدی تر از گذشته گشت. وب 3 را می توان راه حلی برای مشکلات نسل دوم وب دانست. فرصت های محدود برای کسب درآمد، کنترل اطلاعات افراد توسط شرکت های بزرگ و به طور کلی تمرکز منابع ازجمله مشکلاتی است که وب نسل سوم برای حل آن ها ظهور کرد.

نسل سوم وب، پلتفرمی است که علاوه بر ویژگی های نسل های قبلی، ویژگی دارایی را اضافه تر دارد. این بدان معنی است که کاربران نه تنها می توانند به محتوای مختلف دسترسی داشته باشند و محتوای جدید ایجاد کنند، بلکه کنترل کاملی بر آنچه می توانند ایجاد کنند و در آن فضا تأثیر بگذارند نیز دارند.

ویژگی های وب ۳

برای درک بهتر ایدۀ وب 3 ویژگی های آن را به صورت موردی ذکر می کنیم:

  • عدم تمرکز: به جای اینکه اینترنت تحت مالکیت و کنترل نهادهای متمرکز باشد، مالکیت بین سازندگان و کاربران توزیع می شود.
  • فرصت های برابر: همه از فرصت های برابری برای مشارکت در اینترنت و وب برخوردارند و هیچ کس مستثنی نیست.
  • پرداخت های بومی: هر پروژۀ فعال در وب 3 باید سیستم اقتصادی خود را مبتنی بر ارسال و دریافت آنلاین و نه اتکا به زیرساخت های قدیمی داشته باشد.
  • اعتماد بدون وجود شخص ثالث: اعضا و اجزای این فضا براساس سازوکارهای اقتصادی و نظام پاداش و تنبیه بدون نیاز به نهاد نظارتی و میانجی با یکدیگر همکاری می کنند.

ویژگی  های وب ۳

تصادفی بودن در بلاک چین

فناوری بلاک چین و تصادفی بودن آن در حال پیشرفت است. با علم به اینکه کامپیوترها نمی توانند تولیدکنندۀ اعداد تصادفی واقعی را نشان دهند (آشوب و نظم نمی توانند در یک الگوریتم همزیستی داشته باشند)، یکی از این پیشرفت های تصادفی بودن در بلاک چین، استفاده از همان بلاک چین برای استفاده از تولید «نتیجۀ تصادفی» است تا بتوان از آن ها در موارد مختلف استفاده کرد.

برای کامپیوترها تقریباً غیرممکن است که اعداد واقعاً تصادفی را نشان دهند. توسعه دهنده می تواند الگوریتمی برای تولید نتایج تصادفی ایجاد کند؛ اما این مولد از «پارامترهای» ثابت (الگوریتمی) پیروی می کند که در نهایت با روش های ریاضی و احتمالی قابل بررسی است. درواقع، این الگوریتم های تولید اعداد تصادفی (یا اعداد شبه تصادفی) قابل تجزیه و تحلیل و شکسته شدن هستند که منجر به تولید اعداد تصادفی می شوند.

با در نظر گرفتن این موضوع، بسیاری از توسعه دهندگان بلاک چین در تلاش هستند تا داده های درون این شبکه ها را به مولدهای اعداد تصادفی تبدیل کنند تا بتوانند در برنامه های کاربردی دیگری مورد استفاده قرار گیرند. اما این چگونه ممکن است؟ در ادامه، ابزارهایی برای دستیابی به این هدف معرفی می کنیم.

بلوک هش

یکی از ابزارهای دستیابی به این هدف، بلوک هش است که از هش بلوک ها، تراکنش ها یا ترکیبی از آن ها به عنوان منبع تصادفی استفاده می کند. از آنجایی که هش قطعی است، همه به یک نتیجه می رسند. یک بلوک، پس از اضافه شدن به بلاک چین، برای همیشه در آنجا باقی می ماند و به همه اجازه می دهد تا صحت اعداد تولیدشده را تأیید کند.

با این حال، این روش یک مشکل امنیتی جدی دارد؛ هش ها را می توان توسط ماینرها دستکاری کرد. درحالی که این مشکل کوچک به نظر می رسد، در یک تولیدکنندۀ نتایج تصادفی امن غیرقابل قبول است. به همین دلیل از این سیستم بسیار محدود استفاده می شود.

بلوک هش

اوراکل

استفاده از اوراکل ها راه دیگری برای تولید نتایج تصادفی در بلاک چین برای برنامه های شخص ثالث هستند. پروژه هایی مانند Provable، Uniswap TWAP یا Chainlink VRF تنها نمونه هایی از این سیستم هستند.

عملکرد این سیستم آسان است. پس از اینکه این سیستم ها داده ها را از منابع خارجی جمع آوری کردند، آن ها را در شبکۀ خود پردازش کرده و مجموعۀ عظیمی از داده های تصادفی را تولید خواهند کرد تا بتوانند توسط کاربران سیستم استفاده شوند. بهترین بخش این سیستم غیرمتمرکزبودن آن است. همچنین این سیستم از منابع تصادفی مختلفی به صورت موازی استفاده می کند. علاوه بر این، همۀ این ها با یک آزمایش رمزنگاری شده برای تأیید داده های تولیدشده به طور تصادفی همراه هستند.

اهمیت نتایج تصادفی در وب 3

بسیاری از مردم ممکن است اهمیت نتایج تصادفی در بلاک چین و وب 3 را درک نکنند؛ به خصوص هنگام تعیین نتایج بازی های بلاک چین، پروژه های NFT یا هنر دیجیتال. برنامه های وب 3 برای تولید نتایج منصفانه و غیرقابل پیش بینی نیاز به یک منبع تصادفی امن دارند. به عنوان مثال، ویژگی هایی مانند شناسایی مکان دارایی ها در بازی های متاورس، افزودن تنوع به الگوریتم هنری مولد، اهدای جوایز به برندگان، بلیط های رویداد معتبر یا دوره ای تعیین شرکت کنندگان و سازمان های خودمختار (DAO) برای یک نقش حاکمیتی خاص، همگی نیازمند یک منبع امن تصادفی هستند.

از آنجایی که این سیستم ها می توانند ارزش دنیای واقعی را به شکل قابل توجهی شبیه سازی کنند، نتایج قابل بهره برداری راه حل های تصادفی غیربهینه می تواند عدم تقارن اطلاعات و مزیت ناعادلانه ای را برای زیرمجموعه ای از شرکت کنندگان ایجاد کنند. این سناریوها اغلب می توانند بازخوردهایی منفی ایجاد کنند که منجر به عدم تعادل قدرت در تعاملات می شود و در نهایت منجر به شکست کامل مکانیسم های اقتصادی و تئوری بازی که برای فعال کردن فعالیت اقتصادی و هماهنگی اجتماعی طراحی شده اند خواهد شد.

دسترسی به یک منبع تصادفی که برای همۀ شرکت کنندگان غیرقابل پیش بینی و ممیزی است، کار آسانی نیست. با این حال، میل به شفافیت در صنعت Web3، به برنامه ها و پروتکل های بسیاری فضا داده است که از همتایان Web2 خود متمایز هستند. توانایی دسترسی به یک منبع تصادفی منصفانه و بی طرفانه به شیوه ای ایمن و قابل تأیید، موارد استفادۀ جدید زیادی را در بازی های بلاک چین، NFT، حکومت غیرمتمرکز، رسانه های اجتماعی Web3، جمع آوری سرمایه و خیریه، نشانه های اجتماعی و موارد دیگر ایجاد می کند.

اهمیت نتایج تصادفی در وب 3

ایجاد اعداد تصادفی

ما الگوها و نتایج غیرقابل پیش بینی زیادی را در طبیعت می یابیم، اما آیا در مورد نتایج تصادفی رایانه ها تا این حد مطمئن هستیم؟ رایانه ها دستگاه های قطعی هستند و ممکن است نتوان اعداد تصادفی واقعی را از طریق یک سری الگوریتم های رایانه ای تولید کرد. اگرچه رویدادهای تصادفی به صورت جداگانه غیرقابل پیش بینی در نظر گرفته می شوند، تعداد و فراوانی پیامدهای مختلف در رویدادهای تکراری قابل پیش بینی است. به عنوان مثال، نتیجۀ هر تاس انداختن غیرقابل پیش بینی است. با این حال، احتمال نتایج بیش از 100 تاس انداختن را می توان با قطعیت محاسبه کرد.

آیا نتایج تصادفی واقعا تصادفی هستند؟

برای اینکه بدانیم آیا یک نتیجۀ تصادفی واقعاً تصادفی است یا خیر، باید مجموعه ای از قوانین را برای یک دنبالۀ تصادفی تعریف کنیم. این قوانین به شرح زیر هستند:

  • غیر قابل پیش بینی: نتایج باید غیرقابل پیش بینی باشند.
  • بی طرفانه: احتمال هر نتیجه باید برابر باشد.
  • قابل تأیید: نتیجه باید به طور مستقل قابل تأیید باشد.
  • محافظت در برابر دستکاری: فرآیند تولید نتایج تصادفی باید در برابر هرگونه دستکاری ایمن باشد.
  • غیر قابل تکرار: امکان بازتولید فرآیند تولید نتایج تصادفی وجود ندارد مگر اینکه توالی اصلی حفظ شود.

کامپیوتر را می توان به عنوان یک دستگاه قابل پیش بینی در نظر گرفت؛ زیرا اجزا و مدارهای آن و مجموعه ای از کدها و الگوریتم های تعریف شده، پیش بینی خروجی اعداد تصادفی یا دنباله های تولیدشده توسط کامپیوتر را در شرایط ثابت ممکن می سازد. همانطورکه یک ماشین حساب نتیجۀ معادلۀ 2+2 را به عنوان عدد 4 نشان می دهد، یک کامپیوتر نیز باید خروجی خاصی را برای همان ورودی تولید کند. بنابراین، کامپیوترها ممکن است نتوانند شرایط احتمال و اعداد تصادفی واقعی را ایجاد کنند.

برای حل این محدودیت، مولدهای اعداد تصادفی (RNG) از Seed  استفاده می کنند. Seed به اصطلاح دانه یا ورودی برای محاسبۀ خروجی است. Seedرا می توان به شکل های مختلفی تولید کرد؛ به عنوان مثال، داده های یک عکس و زمان یا حرکت ماوس کاربر را می توان به عنوان Seedاستفاده کرد.

با این حال، اگر بازتولید فرآیند تولید اعداد تصادفی دشوار باشد، به این معنی نیست که از نظر فنی بازتولید فرآیند غیرممکن است. ترکیب چندین روش دشوار برای تکرار تولید Seed نتایج نسبتاً قابل اعتمادی را به همراه دارد. حتی با فرض اینکه Seed در طول زمان آشکار شود، این روش همچنان قابل اعتماد است. اما اگر از یک روش ریاضی مشابه برای تولید Seed استفاده شود، نتایج واقعاً تصادفی نیستند.

RNG های شبه تصادفی در مقابلRNG های واقعی

به طور کلی مولدهای اعداد تصادفی را می توان به دو دسته تقسیم کرد. مولد اعداد شبه تصادفی و مولد اعداد تصادفی واقعی. مولد اعداد شبه تصادفی از الگوریتم های ریاضی برای تولید مقادیر تصادفی استفاده می کند و مولد اعداد تصادفی واقعی از ابزارهای فیزیکی مانند نویز اتمسفر استفاده خواهد کرد.

تابع مولد اعداد تصادفی شبه

مولدهای اعداد شبه تصادفی (PRNG) مجموعه ای از الگوریتم ها هستند که از فرمول های ریاضی برای تولید یک دنبالۀ تصادفی استفاده می کنند. درواقع، این دنبالۀ تصادفی تقلیدی از اعداد تصادفی واقعی است. از آنجایی که رایانه ها سیستم های گسسته ای هستند، اعدادی که تولید می کنند برای ناظران انسانی تصادفی به نظر می رسند؛ اما نتایج ممکن است حاوی الگوهای قابل تشخیص باشد و شناسایی الگو از طریق تحلیل های آماری گسترده امکان پذیر خواهد بود.

مولدهای اعداد تصادفی واقعی (TRNG) از منابع فیزیکی مانند نویز اتمسفر، فروپاشی ایزوتوپ های رادیواکتیو یا ایستایی در امواج برای تولید اعداد تصادفی بر اساس پدیده های طبیعی استفاده می کنند. از آنجایی که تصادفی بودن در این روش از پدیده های فیزیکی ناشی می شود، ویژگی تصادفی آن قوی تر و غیرقابل پیش بینی تر از رایانه ها است. در این صورت، امکان قطعیت اطلاعات مورد استفاده در مولدهای اعداد تصادفی واقعی وجود دارد. اگر بتوانید بین مولد اعداد تصادفی واقعی و پدیدۀ مورد استفاده قرار بگیرید، می توانید همان سیگنال را دریافت کنید تا دنبالۀ اعداد را دقیقاً درک کنید.

اگرچه مولدهای اعداد تصادفی واقعی می توانند دنباله های تصادفی را تقریباً هیچ الگوی قابل تشخیصی ندارند و احتمال تشخیص در آن ها کمتر است را تولید کنند، اما هزینۀ بالا، استفادۀ آن ها را برای برنامه های معمول غیرعملی می کند. در مقایسه با TRNG ها، PRNG ها مزیت دیگری به نام تکرارپذیری دارند. ناظر فرآیند با دانستن نقطۀ شروع دنباله می تواند همان دنبالۀ اعداد را بازتولید کند و از این طریق امکان تأیید فرآیند تولید اعداد تصادفی فراهم خواهد شد. این ویژگی یک ویژگی کارآمد و مفید برای برنامه های وب نسل سومی است که از تصادفی بودن استفاده می کنند.

چرا تصادفی بودن در بلاک چین مهم است؟

مهم ترین اصل رمزنگاری در بلاک چین، امنیت فرآیند تولید نتایج تصادفی است. توابع هش رمزنگاری یک عنصر ضروری در تولید کلیدهای خصوصی برای کیف پول های رمزنگاری شده هستند و حدس زدن کلید خصوصی را دشوار می کنند. برخی از مطالعات تعداد ترکیب های کلید خصوصی ممکن در تابع هش SHA-256 پروتکل بیت کوین را با تعداد تخمینی اتم ها در جهان مقایسه می کنند.

تصادفی بودن در الگوریتم های اثبات کار

اساساً، اجماع توزیع شده با تعداد پیام هایی که می توان در یک دورۀ زمانی معین ارسال کرد (خروجی) و زمان ارسال پیام در سراسر شبکه (تأخیر) محدود می شود. بنابراین، اجماع توزیع شده در یک بلاک چین غیرعملی است؛ جایی که هزاران شرکت کنندۀ توزیع شده باید توافق کنند و هر گره باید پیام هایی را به گره های دیگر ارسال کند.

بنابراین، شبکه ای مانند بیت کوین از مکانیزم اثبات کار (PoW) برای محدودکردن تعداد انتقال پیام مورد نیاز برای اجماع استفاده می کند. الگوریتم اثبات کار تعیین می کند که کدام بلوک ها به عنوان منبع تصادفی به بلاک چین اضافه می شوند. از آنجایی که حل معمای محاسباتی ماینرها و رقبای آن ها برای افزودن یک بلاک به بلاک چین بسیار دشوار و پیچیده است، احتمال حل همزمان چندین گره معما بسیار کم خواهد بود. این تعداد پیام هایی را که شبکه برای رسیدن به اجماع نیاز دارد، محدود می کند.

تصادفی بودن در الگوریتم های اثبات سهام

همچنین، در سیستم های Proof-of-Stake (PoS)، از شانس به عنوان مبنایی برای توزیع عادلانه و غیرقابل پیش بینی مسئولیت اعتبارسنجی استفاده می شود. اگر یک عامل مخرب بتواند منبع تصادفی فرآیند انتخاب را تحت تأثیر قرار دهد، به این معنی است که می تواند احتمال انتخاب شدن را افزایش دهد و امنیت شبکه را به خطر بیندازد.

همانطورکه می دانید، بلاک چین ها شفاف هستند، همۀ ورودی ها و خروجی ها در معرض دید شرکت کنندگان قرار می گیرند و توالی های تولیدشده به طور تصادفی را قابل پیش بینی می کنند. به عنوان مثال، برخی از روش های تولید اعداد تصادفی مانند بلوک هش دارای نقص های امنیتی هستند که به راحتی می توان آن ها را دستکاری کرد. اگر یک ماینر یا اعتبار سنجی نتیجۀ خاصی از یک دنبالۀ تصادفی را بخواهد، تولیدکنندۀ بلاک می تواند با تولید نکردن بلوک هایی که برای او مفید نیستند، بر فرآیند تولید توالی تصادفی تأثیر بگذارد. به زبان ساده، می تواند تاس را تا رسیدن به نتیجۀ دلخواه پر کند.

درواقع، راه حل های تولید اعداد تصادفی خارج از زنجیره شفاف نیستند و کاربر باید به ارائه دهندگان دادۀ متمرکز اعتماد کرده و نتایج را به نفع خود دستکاری نکند. همچنین، کاربر راهی برای تشخیص تفاوت بین ویژگی تصادفی واقعی و ویژگی تصادفی دستکاری شده ندارد. علیرغم اهمیت نتایج تصادفی در بلاک چین و وب 3، راه حل های تولید اعداد تصادفی درون زنجیره ای و خارج از زنجیره نگرانی های خاص خود را دارند.

تابع تصادفی قابل تأیید پیوند زنجیره ای (Chainlink VRF)

تاکنون اهمیت نتایج تصادفی در بلاک چین و وب 3 را بررسی کرده ایم. Chainlink VRF یک راه حل استاندارد صنعتی تولیدکنندۀ اعداد تصادفی است. این راه حل شرایطی را برای قراردادهای هوشمند و سیستم های خارج از زنجیره ایجاد می کند تا با استفاده از رمزنگاری و محاسبات خارج از زنجیره به یک منبع تصادفی قابل تأیید دسترسی داشته باشند.

هنگامی که یک چالش از کلیدهای خصوصی از پیش تعریف شدۀ گره های Oracle صادر می شود و داده های بلوک هنوز ناشناس هستند، VRF این اطلاعات را برای تولید یک عدد تصادفی و اثبات رمزنگاری ترکیب می کند. برنامه فقط در صورتی اعداد تصادفی واردشده را می پذیرد که دارای مدرک رمزنگاری معتبر باشد. رمزنگاری تنها در صورتی ثابت می شود که عملکرد تصادفی ثابت شود و ضد دستکاری باشد.

تابع اعداد تصادفی قابل تأیید Chain Link از زمان راه اندازی بیش از 6.5 میلیون درخواست برای اعداد تصادفی منصفانه و بی طرفانه را پردازش کرده است. Chainlink VRF در حال حاضر اعداد تصادفی قابل تأیید را به بیش از 3400 قرارداد هوشمند در چندین بلاک چین ازجمله Avalanche، زنجیرۀ پالیگان و  Ethereum را ارائه می دهد.

آیا نتایج تصادفی واقعا تصادفی هستند؟

ویژگی های استاندارد  Chainlink VRF

ویژگی های استاندارد  Chainlink VRFبه شرح زیر هستند:

  • پیش بینی ناپذیری نتایج تصادفی: غیرممکن است که کسی نتایج تصادفی تابع قابل تأیید Chainlink را پیش بینی کند. زیرا داده های بلوک در زمان درخواست تصادفی ناشناخته هستند.
  • انصاف و بی طرفی نتایج: اعداد تصادفی تولیدشده به طور مساوی توزیع می شوند. به عبارت دیگر، شانس همۀ اعداد برابر است.
  • تأییدپذیری نتایج: کاربران می توانند یکپارچگی برنامه را با مراجعه به ورودی های تصادفی Chainlink VRF تأیید کنند.
  • مقاومت در برابر دستکاری فرآیند: اوراکل، نهادهای خارجی، تیم توسعه و یا هیچ کس دیگری نمی تواند در فرآیند تولید اعداد تصادفی دستکاری کند. اگر فرآیند VRF دستکاری شود، گره نمی تواند اثبات رمزنگاری معتبر ایجاد کند و قرارداد هوشمند ورودی اعداد تصادفی را نمی پذیرد.
  • شفافیت: از آنجا که کد منبع باز است، کاربران می توانند فرآیند تصادفی سازی را تأیید کنند.

به لطف این ویژگی های منحصربه فرد، برنامه های مبتنی بر VRF Chainlink می توانند نتایج منصفانه و غیرقابل پیش بینی را از طریق یک تولیدکنندۀ اعداد تصادفی ضد دستکاری به دست آورند. به این ترتیب تجربیات و ویژگی های جالبی امکان پذیر می شود.

سخن پایانی

همانطورکه شانس در طبیعت و دنیای فیزیک کاربردهای زیادی دارد، ما نیز به نتایج تصادفی در دنیای دیجیتال و فضای بلاک چین نیاز داریم. اما نکته اینجاست که چگونه می توانیم به نتایج تصادفی کامپیوتر اعتماد کنیم؟ نتایج تصادفی باید غیر قابل پیش بینی، بی طرفانه، قابل اثبات، ضد دستکاری و غیر قابل تکرار باشند. اهمیت نتایج تصادفی در بلاک چین و وب 3 با کاربردهای متنوع مانند بازی های بلاک چین، پروژه های NFT، حکومت غیرمتمرکز در دائو، رسانه های اجتماعی وب 3 و… دوچندان می شود. تصادفی بودن در بلاک چین و فضای وب 3 اهمیت زیادی دارد و نتایج بازی ها، نقش های رهبری در سازمان های خودگردان در دائو همگی تحت تأثیر نتایج تصادفی هستند.

سوالات متداول

یک نتیجۀ تصادفی عددی است که به طور تصادفی از یک توزیع خاص انتخاب می شود؛ بنابراین انتخاب مجموعۀ بزرگی از آن اعداد، توزیع زیربنایی را بازتولید می کند. تقریباً همیشه لازم است چنین نتایجی مستقل باشند تا بین اعداد متوالی همبستگی وجود نداشته باشد.

فناوری بلاک چین در حال پیشرفت است و تصادفی بودن آن نیز پیشرفت خواهد کرد. با علم به اینکه کامپیوترها نمی توانند یک تولیدکنندۀ اعداد تصادفی واقعی را نشان دهند، یکی از این پیشرفت های تصادفی بودن در بلاک چین استفاده از همان بلاک چین برای استفاده از تولید «نتیجۀ تصادفی» است تا بتوان از آن ها در موارد مختلف استفاده کرد.

Chainlink VRF یک راه حل استاندارد صنعتی تولیدکنندۀ اعداد تصادفی است. این راه حل شرایطی را برای قراردادهای هوشمند و سیستم های خارج از زنجیره ایجاد می کند تا با استفاده از رمزنگاری و محاسبات خارج از زنجیره به یک منبع تصادفی قابل تأیید دسترسی داشته باشند.

به طور کلی، مولدهای اعداد تصادفی را می توان به دو دسته تقسیم کرد. مولد اعداد شبه تصادفی و مولد اعداد تصادفی واقعی. مولد اعداد شبه تصادفی از الگوریتم های ریاضی برای تولید مقادیر تصادفی استفاده می کنند و مولد اعداد تصادفی واقعی هم از ابزارهای فیزیکی مانند نویز اتمسفر بهره می گیرند.

ادامه مطلب
اسپات تریدینگ
معاملات اسپات یا معاملات نقدی چیست؟

در بازار ارزهای رمزنگاری شده راه های مختلفی برای انجام معاملات و کسب درآمد وجود دارد که از رایج ترین آن ها می توان به تریدینگ اشاره کرد. معاملات اسپات یا اسپات تریدینگ در مقایسه با سایر روش های ترید کردن به عنوان ساده ترین روش ثبت سفارش در صرافی های دیجیتال شناخته شده است. ما در این مقاله از سری مقالات آموزشی خانه سرمایه قصد داریم که شما را با این روش پرطرفدار آشنا کنیم؛ بنابراین اگر شما نیز علاقه مند به حوزه ارزهای دیجیتال هستید و یا در این زمینه فعالیت دارید برای درک بهتر مفهوم معاملات اسپات تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

معرفی معاملات اسپات

اسپات تریدینگ که به عنوان معامله نقطه ای یا نقدی نیز نامیده می شود، می تواند به عنوان خرید یا فروش دارایی، ارز خارجی، کالا یا دارایی مالی دیگری تعریف شود که قرار است بلافاصله در یک تاریخ خاص انجام شود.

معامله نقطه ای به معنی مبادله فیزیکی یک ابزار مالی با تحویل فوری است. بازار نقطه ای را بازار فیزیکی یا نقدی نیز می نامند، زیرا پرداخت های نقدی بدون تأخیر پردازش می شوند. از آنجا که در معاملات اسپات یا همان اسپات تریدینگ پس از انجام یک معامله، کالای مورد مبادله در همان لحظه به نقطه مقابل انتقال میابد این مبادله را در نقطه مقابل معاملات فیوچرز قرار می گیرد. زیرا در معاملات فیوچرز کالای مورد مبادله در یک تاریخ مشخص که در قرارداد ذکر می شود بین خریدار و فروشنده ردوبدل می شود.

به عنوان مثال اگر برای ترید کردن ارز دیجیتال بیت کوین روش معامله اسپات را انتخاب کنید، بعد از انجام معامله بیت کوین بلافاصله از خریدار به فروشنده انتقال میابد، حال آنکه در معاملات فیوچرز پس از انجام معامله بیت کوین در یک تاریخ مشخص که در قرارداد ذکر می شود میان خریدار و فروشنده ردوبدل می شود و بلافاصله خریدار بیت کوین خود را که خریداری کرده است دریافت نمی کند.

مفهوم قیمت اسپات در اسپات تریدینگ

قیمت اسپات یا قیمت نقطه ای همان طور که از اسمش پیداست به این معنی است که مثلاً قیمت ارز دیجیتال مورد نظر شما که در حال حاضر و در همین لحظه قصد خرید آن را دارید n دلار است. Spot Price که توسط تک تک معامله گران تعیین می شود به طور مدام در حال تغییر است. به عنوان مثال اگر در همین لحظه شما قصد خرید بیت کوین را از طریق معامله اسپات تریدینگ داشته باشید 13 دلار است اما ممکن است در لحظه ای دیگر این مقدار ثابت بماند یا کم و زیاد شود.

بازار اسپات تریدینگ چیست؟

اسپات تریدینگ

بازار لحظه ای جایی است که ابزارهای مالی مانند کالاها، ارزها و اوراق بهادار برای تحویل فوری معامله می شوند. تحویل مبادله وجه نقد برای ابزار مالی است. از طرف دیگر، قرارداد آتی بر اساس تحویل دارایی اساسی در تاریخ آینده است.

بازارهای صرافی ها و فرابورس (OTC) ممکن است معاملات محلی و / یا معاملات آتی را ارائه دهند. به عنوان مثال تمامی صرافی های ارز دیجیتال ایران در دسته بازار اسپات قرار می گیرند حال آنکه بازار بورس کالای CME, BAKT و صرافی Bitmax در بازار معاملات اسپات نبوده و فقط بازار آتی را برای معامله ارائه می دهند.

بازارهای اسپات تریدینگ چگونه کار می کنند؟

از بازارهای نقطه ای به عنوان “بازارهای فیزیکی” یا “بازارهای نقدی” نیز یاد می شود زیرا با انجام معامله دارایی بلافاصله معوضه می شود، اگرچه انتقال رسمی وجوه بین خریدار و فروشنده (مانند T + 2 در بورس اوراق بهادار و در بیشتر معاملات ارز) ممکن است زمان بر باشد، هر دو طرف با تجارت “در حال حاضر” موافقت می کنند. یک معامله غیرعادی یا معاملات آتی، اکنون با یک قیمت موافقت می کند، اما تحویل و انتقال وجوه در تاریخ دیگری انجام می شود.

معاملات آتی در قراردادهایی که در آستانه انقضا هستند نیز گاهی معاملات فوری نامیده می شوند زیرا قرارداد منقضی شده به این معنی است که خریدار و فروشنده بلافاصله مبالغ نقدی را برای دارایی اصلی مبادله می کنند.

انواع بازار معاملات اسپات تریدینگ

اسپات تریدینگ

صرافی ها فروشندگان و بازرگانانی را که کالاها، اوراق بهادار، معاملات آتی، اختیارات و سایر ابزارهای مالی را خریداری و یا می فروشند دور هم جمع می کند. بر اساس کلیه سفارش های ارائه شده توسط شرکت کنندگان، صرافی دسترسی به قیمت و حجم فعلی موجود را برای معامله گران فراهم می کند.

  • بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) نمونه ای از صرافی است که در آن بازرگانان سهام را برای تحویل فوری خریداری و می فروشند. این یک بازار spot است.
  • صرافی شیکاگو (CME) نمونه ای از صرافی است که در آن معامله گران قراردادهای آتی را خریداری و یا می فروشند. این یک بازار آتی است و یک بازار بورس نقدی نیست.

اسپات تریدینگ

بازار اسپات تریدینگ و فرابورس

به معاملاتی که مستقیماً بین خریدار و فروشنده اتفاق می افتد بورس (OTC) گفته می شود. صرافی متمرکز این معاملات را تسهیل نمی کند. بازار ارز (یا بازار فارکس) با متوسط ​​گردش مالی 5 تریلیون دلار بزرگ ترین بازار فرابورس جهان است.

در معاملات فرابورس، قیمت می تواند بر اساس یک نقطه یا قیمت / تاریخ آینده تعیین شود. در معاملات فرابورس، شرایط لزوماً استاندارد نیستند، بنابراین ممکن است منوط به صلاحدید خریدار و / یا فروشنده باشند.

یک مثال از اسپات مارکت

یک فروشگاه مبلمان آنلاین در آلمان 30٪ تخفیف به کلیه مشتریان بین المللی ارائه می دهد که پس از ثبت سفارش ظرف مدت پنج روز کاری پرداخت می کنند.

دانیل که یک تجارت مبلمان آنلاین در ایالات متحده انجام می دهد، این پیشنهاد را می بیند و تصمیم می گیرد میزهای 10000 دلاری را از فروشگاه آنلاین خریداری نماید. از آنجا که او نیاز برای این خرید و تحویل فوری آن به یورو احتیاج دارد. نرخ ارز EUR / USD 1.1233 می باشد، دانیل یک معامله ارزی را با قیمت لحظه ای انجام می دهد تا معادل 10،000 دلار به یورو خریداری کند.

البته با توجه به نرخ ارز معادل 8902،34 یورو (10000 دلار / 1.1233 دلار). تاریخ تسویه حساب معامله نقطه ای، تاریخ T + 2 است؛ بنابراین دانیل طی دو روز کاری یورو خود را دریافت می کند و حساب خود را تسویه می کند تا مشمول تخفیف 30٪ شود.

به طور کلی در خصوص معاملات اسپات تریدینگ در بازار اسپات نیز به همین شکل است. به عنوان مثال شخص تصمیم به فروش بیت کوین دارد و فردی در یک کشور دیگر که قصد خرید بیت کوین دارد با مقایسه قیمت آن در بازار اسپات و بازار فیوچرز تصمیم به انجام معامله با این شخص را می گیرد و طبق شرایط و ضوابط فروشنده در تاریخ معین بلافاصله بیت کوین به حساب خریدار انتقال پیدا می کند.

اصطلاح Order Book در بازار اسپات تریدینگ

اسپات تریدینگ

اُردر بوک (Order Book) لیست سفارش های خرید و فروش یک دارایی می باشد که به واسطه تک تک افراد در آن صرافی یا بازار ارائه شده است. برای توضیح این مفهوم در بازارهای مالی، فرض کنید افرادی که قصد خرید بیت کوین دارند، سفارش خرید خود را در یک صرافی ثبت می نمایند.

در زمان تنظیم سفارش، قاعدتاً هر یک از آنها قیمت پیشنهادی خود و مقدار BTC که قصد خرید آن را دارند ثبت می کنند. در طرف دیگر بازار، اشخاصی حضور دارند که قصد فروش بیت کوین های خود را با قیمت مشخص دارند.

مجموعة این افراد، خریداران و فروشندگان بیت کوین می باشند. صرافی، تمامی سفارش های خرید و فروش افراد را در یک لیست در اختیار افراد قرار می دهد. به این لیست خریداران و فروشندگان اردر بوک یا دفتر ثبت سفارش ها گفته می شود.

این دفتر سفارش ها هر لحظه در حال تغییر است و دلیل آن این است که به محض اینکه خریدار و فروشنده ای بر روی یک قیمت توافق کنند، معامله توسط صرافی انجام می شود و BTC از فروشنده به خریدار منتقل می شود. پس به طور کلی هر Order Book از دو بخش خریداران و فروشندگان تشکیل شده است. عموماً سفارش های خریداران با رنگ سبز و سفارش های فروشندگان با رنگ قرمز نمایش داده می شود.

نحوه اولویت بندی سفارش ها در اردر بوک

همان طور که اشاره شد، Order Book  محل نمایش تمام سفارش های خرید و فروش یک دارایی است. این امکان وجود دارد که صدها و هزاران سفارش خرید و فروش در روز یا هفته … ثبت شود؛ سؤال مطرح شده این است که صرافی ها با چه اولویتی این سفارش ها را معرض نمایش قرار می دهند؟ کدام سفارش ها در بالاتر در این لیست قرار می گیرد و کدام سفارش در ردیف های پایین تری جای می گیرند؟

فرض کنید که قصد شما فروش بیت کوین است. طبیعتا شما ترجیح می دهید که بیت کوین های خود را با بالاترین قیمت ممکن به فروش برسانید. از آن طرف، شخصی که قصد خرید BTC را دارد، عموما ترجیح می دهد با پایین ترین قیمت این رمز ارز را خریداری نماید.

صرافی ها همین سفارشات یا در واقع ترجیح خریداران و فروشندگان را در اردر بوک لیست می کنند. در قسمت فروشندگان، سفارش هایی که پایین ترین قیمت را در میان سایر فروشندگان به ثبت رسانده اند، در بالای لیست قرار می گیرند و جز اولین سفارش های فروش در آن Order Book خواهند بود.

در قسمت خریداران برعکس  عمل می شود، سفارش هایی که بالاترین قیمت را در میان خریدارن پیشنهاد داده اند در بالای لیست قرار می گیرند و جز اولین سفارش های خرید در آن اردر بوک خواهند بود.

به طور کلی، اولین سفارش فروش در اردر بوک، بالاترین قیمت ممکن است که فرد خریدار می تواند آن دارایی را خرید نماید و اولین سفارش خرید در Order book، پایین ترین قیمتی است که فرد فروشنده می تواند آن دارایی را بفروشد.

مفاهیم Ask و Bid و قدرت نقدشوندگی در اسپات تریدینگ

پس از اردر بوک در بازار اسپات، یادگیری دو مفهوم Ask و Bid کاربردی خواهد بود. Ask و Bid به دو قیمت خاص در Order Book اشاره می کند.

  • Bid : قیمت Bid اشاره به بالاترین قیمتی دارد که خریدار حاضر است بابت خرید یک دارایی پرداخت نماید. در اردر بوک، قیمت Bid همان قیمتی است که در ابتدای لیست سفارش خریداران نشان داده شده است.
  • ASK: قیمت Ask اشاره به پایین ترین قیمتی دارد که فروشنده دارایی خود را برای فروش گذاشته است. در یک Order Book، قیمت Ask قیمتی است که در ابتدای لیست سفارش فروشندگان جای گرفته است.
  • قدرت نقد شوندگی: اختلاف میان بالاترین قیمت در بخش فروشندگان Ask price و پایین ترین قیمت در بخش خریداران Bid price کمتر باشد، نقدشوندگی در آن بازار بالاتر است. به عنوان مثال بیت کوین در صرافی بایننس قدرت نقد شوندگی بسیار بالایی دارد، چون اختلاف میان قیمت پیشنهادی خریداران و فروشندگان بسیار کم می باشد.

معرفی انواع سفارش های اسپات تریدینگ

اسپات تریدینگ

در ادامه به انواع سفارش ها معاملاتی در بازارهای اسپات اشاره می شود. همان طور که می دانیم سفارش خرید یا فروش در بازارهای مالی انواع مختلفی دارند. اگر با صرافی هایی مطرح همچون بایننس تجربه فعالیت داشته باشید، در زمان خرید و فروش یک دارایی دیجیتال با گزینه های ارائه شده توسط این صرافی در زمان انجام معامله مواجه شده اید. در قسمت بعد به تشریح برخی از آنها می پردازیم:

Limit Order

لیمیت اردر و یا سفارش با ثبت قیمت مشخص، یکی از ساده ترین روش انجام سفارش خرید و فروش می باشد. برای مثال اگر قصد خرید ۱ بیت کوین به قیمت ۱۳۲۰۰ دلار را دارید. در زمان ثبت سفارش با این روش، دو پارامتر قیمت و مقدار خرید باید تعیین گردد. قیمت خرید را در قسمت Price و مقدار خرید را در قسمت Amount وارد می شود. در انتها با ثبت دکمه Buy یا Sell سفارش شما وارد Order Book می شود.

Market Order

در این نوع سفارش تنها مقدار خرید یا فروش یک دارایی دیجیتال را تعیین می کنیم ، و به صرافی این اجازه را می دهیم که دارایی مورد نیاز ما را به قیمت آخرین معامله در بازار به فروش برساند. برای خرید نیز به همین نحو عمل می شود.

Stop-limit

 این نوع سفارش به دو بخش تقسیم بندی می شود. Stop Limit Order در مقایسه با دو سفارش قبلی، پارامترهای بیشتری را در اختیار معامله گران قرار می دهد. در ابتدا به معرفی Stop-limit می پردازیم. استاپ لیمیت اردر، همان Limit Order می باشد با این تفاوت که برای فعال شدن این سفارش، پیش شرط نیز وجود دارد.

به عنوان مثال، قیمت بیت کوین ۱۳۵۰۰ دلار می باشد و هدف این است وقتی که قیمت از مقاومت ۱۴۰۰۰ دلار عبور کند، اقدام به خرید آن شود. پس عبور قیمت بیت کوین از ۱۴۰۰۰ دلار، شرط این سفارش می باشد. به این حالت شرط، استاپ گفته می شود. برای ثبت این سفارش سه مولفه ، قیمت خرید یا Limit، مقدار خرید یا Amount و شرط انجام خرید یا استاپ مورد نیاز است.

صرافی در نهایت سفارش را باتوجه به قیمتی که در Limit ثبت شده است را، انجام می دهد. اما این سفارش در صورتی انجام می شود که شرط قیمتی استاپ برقرارگردد، و درنهایت در Order Book قرار خواهد گرفت. در واقع پس از برقرار شدن شرط استاپ، این سفارش به یک سفارش Limit Order تبدیل خواهد می شود.

OCO Order

اسپات تریدینگ

 این سفارش مخفف One Cancle the Other می باشد. این سفارش ترکیبی از Limit Order و Stop limit Order بوده و زمانی که شرایط یکی از این دو برقرار باشد، اردر دیگر کنسل خواهد شد.

در این سفارش چهار مولفه باید توسط تریدر تعیین شود؛ در قسمت Amount مقدار سفارش مثلا ۱ بیت کوین وارد می شود. در بخش Price قیمت وارد می شود. این قیمت وارد Order Book شده و به محض رسیدن قیمت بیت کوین در بازار به این قیمت تعیین شده، سفارش انجام می پذیرد.

بخش Limit قیمتی است که معامله گر قصد خرید این دارایی را دارد اما این سفارش دارای Stop یا پیش شرط نیز می باشد. قیمت ثبت شده در Limit تنها در صورتی وارد Order Book خواهد شد که پیش شرط آن یعنی استاپ فعال باشد. در غیر اینصورت این سفارش وارد اردر بوک نمی شود.

برای مثال، فرض کنید که قیمت بیت کوین در حال حاضر ۱۳۲۰۰ دلار در بازار است. طبق تحلیل شما، ۱۴۰۰۰ دلار یک مقاومت و ۱۲۵۰۰ دلار یک حمایت برای بیت کوین می باشد. بر اساس استراتژی معاملاتی شما، اگر بیت کوین از ۱۴۰۰۰ دلار عبور کند، اقدام به خرید آن می نمایید و یا اگر قیمت بیت کوین به ۱۲۵۰۰ دلار برسد به دلیل نقطه حمایت در نظر گرفتن برای بیت کوین  اقدام به خرید آن خواهید کرد.

در این حالت که خرید بیت کوین در دو نقطه مختلف صورت می گیرد، شما نیاز به یک سفارش OCO دارید. در قسمت Price، عدد ۱۲۵۰۰ دلار را ثبت کنید، چون قیمت بیت کوین در این لحظه در محدوده ۱۳۲۰۰ دلار می باشد، سفارش شما در همان لحظه وارد اردر بوک می شود و در صورتی که بیت کوین به ۱۲۵۰۰ دلار برسد، سفارش شما به طور کامل انجام خواهد شد.

در بخش استاپ شرط ورود برای حالت دیگر را وارد نمایید که در این مثال فرض شده ۱۴۰۰۰ دلار است. به عبارت دیگر شما به صرافی می گویید اگر قیمت بیت کوین ۱۴۰۰۰ دلار را بشکند سفارش من را وارد اردر بوک کن، و  قیمت مد نظر را در قسمت Limit وارد نمایید، مثلا ۱۴۰۵۰ دلار را انتخاب کرده اید. زمانی که بیت کوین ۱۴۰۰۰ دلار را عبور کرد سفارش خرید شما با قیمت ۱۴۰۵۰ دلار وارد اردر بوک می شود. برای حالت سفارش فروش نیز مانند خرید خواهد بود و تفاوتی وجود ندارد.

سخن آخر

در این مقاله هدف آشنایی با مفهوم اسپات تریدینگ و نحوه کارکرد آن در بازار ارزهای دیجیتال است. هم چنین به بیان جزئیات Spot Trading در صرافی های مطرح مثل بایننس پرداختیم و با انواع سفارش هایی که وجود دارد آشنا شدیم. تقریبا تمامی معاملاتی که در ایران و در زمینه ارزهای رمزنگاری شده انجام می شود به صورت معاملات اسپات شکل می گیرد.

در سایر کشورها نیز علاوه بر این نوع معاملات، قراردادهای آتی نیز وجود دارد که انتخاب های بیشتری را پیش رویه تریدرها قرار می دهد. اما هنوز هم این نوع معاملات جزو معاملات پرطرفدار و محبوب در بازار ارزهای دیجیتال قرار گرفته است.

ادامه مطلب
بمب سختی اتریوم چیست؟ پیشنهادی برای خاتمه شدن استخراج اتریوم
بمب سختی اتریوم چیست؟ پیشنهادی برای خاتمه شدن استخراج اتریوم

این بمب به افزایش سطح دشواری پازل ها در الگوریتم ماینینگ اشاره دارد که برای پاداش دادن به استخراج کنندگان اتر در بلاک چین استفاده می شود. با پیچیده تر شدن پازل ها (که استخراج اتر برای استخراج کنندگان دشوارتر می شود) تأخیر چشمگیری بین تولید بلاک ها در بلاک چین اتریوم وجود خواهد داشت. این امر سرعت استخراج را به صورت تصاعدی کند می کند و جذابیت اقتصادی آن برای ماینرها کمتر خواهد شد.

شروع این سناریو «عصر یخبندان اتریوم» نامیده می شود. در این مدت، اتریوم به جای استفاده از الگوریتم  Proof of Work (PoW) که ماینرها را ملزم می کند از طریق رقابت با یکدیگر برای حل معماها و کسب جوایز اتر دریافت کنند، از الگوریتم Proof of Stake  (PoS) استفاده کند. بر این اساس پاداش ها براساس شرط بندی یا استیکینگ یا مالکیت کوین ها توزیع می شوند. تغییر بین پروتکل ها بخشی از به روزرسانی  Casperاست که در اتریوم رخ خواهد داد. بمب سختی از فورک شدن بلاک چین اتریوم در آن زمان جلوگیری می کند.

چرا بمب سختی معرفی شد؟

بمب سختی اتریوم عامل بازدارنده برای ماینرها محسوب می شود که ممکن است حتی پس از انتقال بلاک چین به PoS به استفاده از PoW ادامه دهند. دلیل اصلی آن ها برای انجام این کار ممکن است تغییر توازن قدرت و سود از ماینرها به دست سرمایه گذاران و کاربران بلاک چین باشد. اگر همه ماینرها به Proof of Stake تغییر مسیر ندهند، این خطر وجود دارد که بلاک چین اتریوم فورک شود.

وضعیت مشابهی در سال ۲۰۱۷ رخ داد؛ زمانی که شبکه بیت کوین کش بار بیشتر ماینرهای بیت کوین را به دوش کشید و بلاک چین آن فورک شد، اما بنیان گذاران اتریوم چنین احتمالی را پیش بینی کرده و بلاک چین آن را طوری برنامه ریزی کردند که در الگوریتم ماینینگ اتر، سطوح دشواری را افزایش دهد.

چرا بمب سختی معرفی شد؟

روند تکامل بمب سختی

سطح دشواری در بلاک چین اتریوم در نوامبر ۲۰۱۶ از بلاک ۲۰۰۰۰۰ به بعد شروع به افزایش کرد. استفان توآل، مدیر ارشد تجاری اتریوم در یک پست وبلاگی در آگوست ۲۰۱۵ اظهار داشت: «در حوالی انتشار نقطه عطف Serenity (نسخه پیشرفته شبکه به نام اتریوم ۲.۰) شاهد افزایش چشمگیری در سطح سختی و درنتیجه افزایش زمان تفکیک بلاک خواهیم بود. Serenity آخرین مرحله تکامل اتریوم پس از Metropolis است».

یک جدول زمانی اولیه نشان می دهد که کاهش سرعت بلاک چین اتریوم در سال ۲۰۱۹ رخ داد. با این حال، تأخیرهای بعدی در انتشار کد اتریوم، تاریخ انتشار نهایی را بیشتر به تعویق انداخت. این موضوع همچنین باعث کند شدن روند تغییر الگوریتم اتریوم از PoW به PoS شد.

بمب سختی اتریوم یک به روزرسانی است که در پروتکل اتریوم تعبیه شده و به دنبال سخت تر کردن استخراج PoW و جذابیت کمتر برای استخراج کنندگان خواهد بود. با این حال، برای درک اینکه چرا «بمب سختی» اتریوم وجود دارد، مهم است ابتدا بلاک چین اتریوم و نقشه راه آن را درک کنید.

اتریوم ۱.۰ و مشکلات اتریوم آن

اتریوم اولین بلاک چینی است که از برنامه های غیرمتمرکز (DApps) از طریق قراردادهای هوشمند با موارد استفاده مانند سیستم غیرمتمرکز مالی (DeFi)، سازمان های مستقل غیرمتمرکز (DAOs)، پیشنهادهای اولیه سکه (ICO) و توکن های غیرقابل تعویض (NFT) پشتیبانی می کند.

بلاک چین اتریوم همیشه پس از بیت کوین دومین ارز دیجیتال بزرگ از نظر ارزش بازار بوده است. با این حال مانند بسیاری از بلاک چین های دیگر، هنوز هم برای حل مشکلات سه گانه بلاک چین تلاش می کند که شامل مقیاس پذیری، امنیت و تمرکززدایی هستند.

مهم تر از همه، بلاک چین اتریوم با مشکل مقیاس پذیری با دو مسئله اصلی مواجه است: هزینه تراکنش های بالا و تعداد تراکنش های پایین در ثانیه. علاوه بر این، مکانیسم اجماع اثبات کار اتریوم تأثیر زیست محیطی زیادی دارد.

اتریوم ۱.۰ و مشکلات اتریوم آن

کارمزد تراکنش/گس بالا

با افزایش پذیرش بلاک چین، تقاضا برای برنامه های اتریوم مانند DeFi، ICO  و NFT افزایش یافت. تقاضای بالا سبب افزایش کارمزد تراکنش ها می شود که اتریوم را برای کاربران متوسط گران می کند؛ به عنوان مثال در ۳۰ آوریل ۲۰۲۲، فروش زمین متاورس «BAYC’s Otherside» از Yuga Labs آغاز شد.

اگرچه این رویداد تقریباً ۶۰۰ میلیون دلار برای تیم یوگا لبز درآمد داشت، برخی از بالاترین هزینه های گس را در کل تاریخ اتریوم ایجاد کرد. ۱۷۵ میلیون دلار اتریوم هزینه گس به دلیل پروتکل کاهش تورم زنجیره اتریوم به سادگی سوزانده شده است.

به دلیل هزینه های فوق العاده بالای گس، برخی افراد درنهایت تا ۲.۱۲۵ ETH برای تراکنش های ناموفق پرداخت می کنند. خوشبختانه، یوگا لبز هزینه های اضافی را به افرادی که متضرر شدند پرداخت کرد.

 تعداد تراکنش کم در ثانیه (TPS)

مشابه پروتکل اجماع اثبات کار (PoW) بیت کوین که تنها ۷ تراکنش در ثانیه را مدیریت می کند، بلاک چین اتریوم می تواند تا ۱۵ TPS را مدیریت کند. این تعداد تراکنش درواقع در مقایسه با سیستم های پرداخت متمرکز مانند Visa و Mastercard که به ترتیب ۱۷۰۰ و ۵۰۰۰ تراکنش در ثانیه را انجام می دهند بسیار کند است. بدیهی است بلاک چین های فعلی بیت کوین و اتریوم درمورد مدیریت تراکنش ها در مقیاس بسیار پایین تری هستند.

مصرف انرژی بالا

PoW به دلیل ردپای کربن یک مشکل بزرگ برای محیط زیست محسوب می شود. PoW اتریوم به ۷۳.۲ تراوات ساعت انرژی سالانه برای حفظ امنیت و تمرکززدایی نیاز دارد که همان مقدار انرژی توسط یک کشور با متوسط جمعیت مانند اتریش استفاده می شود.

اتریوم ۲.۰

از سال ۲۰۱۵، ویتالیک و دیگر مهندسان اتریوم روی انتقال از ETH ۱.۰ PoW به ETH ۲.۰ PoS کار کرده اند. در ۱ دسامبر ۲۰۲۰، Beacon Chain یا «لایه اجماع» ایجاد شد که به صورت موازی و مستقل از Mainnet یا «لایه اجرا» اجرا می شود. برای باز کردن پتانسیل کامل اتریوم، الگوریتم PoW فعلی در Mainnet باید با پروتکل اجماع PoS که Beacon Chain ارائه می کند جایگزین شود.

بمب سختی اتریوم چیست؟

این اصطلاح به پروتکلی اشاره دارد که از سال ۲۰۱۵ در بلاک چین اتریوم با شماره ۲۰۰۰۰۰ گنجانده شده است. این بمب سختی مکانیسمی است که سطح دشواری ریاضیات محاسباتی را هر ۱۰۰۰۰۰ بلاک در الگوریتم استخراج اثبات کار (PoW) اتریوم به صورت تصاعدی افزایش می دهد.

بمب سختی سبب می شود فرایند اعتبارسنجی PoW بیشتر طول بکشد و درنتیجه عصر یخبندان اتریوم اتفاق بیفتد. این عصر یخبندان زمانی اتفاق می افتد که استخراج بلاک چین اتریوم بسیار دشوار می شود و زنجیره منجمد خواهد شد. با طولانی تر شدن زمان استخراج، فرایند استخراج اتریوم سود کمتری خواهد داشت و ماینرها PoW  را کنار می گذارند.

بمب سختی اتریوم چیست؟

تأخیر بمب سختی اتریوم!

انتقال به ETH2.0 با الگوریتم PoS فرایندی چالش برانگیز و وقت گیر برای توسعه دهندگان اتریوم است؛ از این رو بمب سختی باید قبل از آماده شدن و اجرای پروتکل Proof-of-Stake به تعویق بیفتد. پنج پیشنهاد برای بهبود اتریوم (EIP) وجود داشت که این بمب را به تأخیر انداخته است:

  • ۲۰۱۷: به روزرسانی بیزانس
  • ۲۰۱۹: به روزرسانی قسطنطنیه
  • ۲۰۲۰: به روزرسانی Muir Glacier
  • ۲۰۲۱: به روزرسانی لندن
  • ۲۰۲۱: به روزرسانی Arrow Glacier

علاوه بر این اگر «بمب سختی» در زمان نامناسبی اجرا شود، بلاک چین اتریوم به شدت تحت تأثیر می گیرد؛ زیرا زمان تأیید تراکنش کاهش می یابد؛ درنتیجه کاربران ممکن است زنجیره را رها کنند و سبب کاهش شدید ارزش اتر شوند.

هدف بمب سختی ETH چیست؟

همان طور که پیش تر هم اشاره کردیم، بمب سختی اتریوم برای حذف مکانیسم اجماع PoW اتریوم معرفی شد. این بمب به منزله یک کاتالیزور بازدارنده برای استخراج کنندگان ETH ۱.۰ PoW عمل می کند تا به پروتکل ETH ۲.۰ PoW حرکت کنند. زمانی که «Merge» انجام شود، Mainnet و Beacon Chain درنهایت با هم ادغام می شوند و PoW به طور دائم با PoS جایگزین خواهد شد.

بمب سختی انگیزه ای برای توسعه دهندگان اتریوم است که برای ارتقای شبکه از طریق هارد فورک عمل می کند؛ از این رو از رکود شبکه اتریوم جلوگیری می کند. این بمب دو هدف مهم دارد که شامل افزایش امینت و عدم تمرکز و افزایش مقیاس پذیری خواهد بود.

هدف بمب سختی ETH چیست؟

امنیت و عدم تمرکز

ارتقای PoS به طور کامل پروتکل PoW فعلی را حذف می کند. برای تبدیل شدن به یک اعتبارسنجی شبکه یا ولیدیتور، باید ۳۲ ETH را به عنوان وثیقه در نظر بگیرید. پس از اجرای بمب سختی اتریوم، اعتبارسنج های شبکه می توانند روی رایانه خانگی، تلفن هوشمند یا حتی دستگاه های کم مصرف فعالیت کنند و سیستم های قوی با مصرف انرژی بالا مانند PoW مورد نیاز نیستند.

با هزینه کمتر برای مشارکت در شبکه (هش برق و هزینه برق) افراد بیشتری در فرایند اعتبارسنجی شرکت خواهند کرد؛ از این رو بمب سختی امنیت و عدم تمرکز شبکه را افزایش می دهد. علاوه بر این، پس از ادغام، اتریوم برای محیط زیست بهتر خواهد بود؛ زیرا مصرف انرژی آن تا ۹۹.۹۵ درصد کاهش می یابد.

مقیاس پذیری

اتریوم ۲.۰ با اجرای کامل «sharding/’>شاردینگ» همراه با جمع آوری های لایه ۲ به طور بالقوه می تواند راه حل بهینه برای افزایش مقیاس پذیری شبکه اتریوم باشد. Sharding به پروتکلی اشاره دارد که بلاک چین اتریوم را به ۶۴ بلوک خرده تقسیم می کند که به صورت موازی اجرا می شوند.

هر کدام از بلاک ها شامل اطلاعاتی هستند (موجودی حساب، قراردادهای هوشمند و تاریخچه تراکنش ها) و زیرمجموعه اعتبارسنجی های خود محسوب می شوند. وظیفه این اعتبارسنجی ها تنها فعالیت در بخش پردازش و اعتبارسنجی تراکنش ها است.

از آنجا که اعتبارسنجی ها مسئول پردازش هر تراکنش نیستند، بلاک چین اتریوم می تواند تراکم شبکه را کاهش داده و تراکنش ها را در هر ثانیه افزایش دهد. انتظار می رود اتریوم ۲.۰ درنهایت تا ۱۰۰۰۰۰ تراکنش در ثانیه را پشتیبانی کند.

مزایا و معایب بمب سختی اتریوم

اجرایی شدن این بمب مزایا و معایب مختلفی دارد که در ادامه به چند مورد از آن ها اشاره خواهیم کرد:

مزایای بمب سختی اتریوم

  • بمب سختی مسیر انتقال اتر از PoW به PoS را هموارتر می کند.
  • مصرف انرژی را به شدت کاهش می دهد.
  • تعداد تراکنش های اتریوم در ثانیه و سرعت انجام تراکنش ها با اجرای بمب سختی افزایش پیدا می کند.
  • مشکلات سه گانه بلاک چین را حل می کند.

معایب بمب سختی اتریوم

  • با اجرایی شدن این بمب سختی، پاداش استخراج بلوک ها برای ماینرها کاهش می یابد.
  • تجهیزات ماینرها بعد از بمب سختی عملاً بلا استفاده خواهد شد.

مزایا و معایب بمب سختی اتریوم

چرا بمب سختی اتریوم به تأخیر افتاد؟

دلیل اصلی تأخیرهای مداوم در بمب سختی این است که توسعه دهندگان اصلی اتریوم و سهامداران کلیدی، شبکه را برای انتقال کامل به PoS آماده نمی دانند. از آنجا که اتریوم خانه بسیاری از DApp هاست، هرگونه سوئیچ به شبکه جدید باید با دقت انجام شود.

قبل از راه اندازی زنجیره بیکن، اتریوم ۲.۰ هنوز تا حد زیادی یک مفهوم درحال توسعه بود. در آن سال ها، بمب سختی بیشتر تلنگری به جامعه ماینرها بود تا برای مهاجرت به آینده آماده شوند. با این حال، از زمانی که Beacon Chain راه اندازی شد، پیش بینی های مداومی برای انتقال واقعی به اتریوم ۲.۰ وجود دارد.

متأسفانه تلاش های توسعه به اتریوم ۲.۰ بارها و بارها با شکست هایی مواجه شده است که سبب شدند بمب سختی به تأخیر بیفتد. بمب سختی اتریوم به طولانی ترین تأخیر در صنعت بلاک چین تبدیل شد و انتظار چهار ساله کاردانو برای معرفی قراردادهای هوشمند را به شدت تحت الشعاع قرار داد.

منشأ بمب سختی چیست؟

مفهوم این بمب در سال ۲۰۱۵ توسط مدیر عامل اتریوم و مدیر سابق تجاری، استفان توآل معرفی شد. او توضیح داد با اجرایی شدن بمب سختی در ۲۰۰۰۰۰ بلاک یا بیشتر، افزایش تصاعدی در سختی شبکه اتریوم وجود خواهد داشت و زمان لازم برای اعتبارسنجی بلاک ها افزایش پیدا می کند. افزایش سرعت تراکنش ها و تعداد تراکنش های موفق در یک ثانیه تمایل به انتقال از Proof of Work به Proof of Stake را توجیه می کند.

در آن زمان هدف، تشویق توسعه دهندگان برای اجرای اتریوم ۲.۰ در سریع ترین زمان ممکن بود. با انجام این کار، استخراج اتر در طول زمان کندتر و کم سودتر می شود و به طور چشمگیری فاصله زمانی بین تولید هر بلوک افزایش پیدا می کند. به دنبال این امر، اثرات عصر یخبندان اتریوم تا دسامبر ۲۰۱۶ معتبر بود.

عصر یخبندان قرار بود تأیید بلوک ها را با مشکل روبه رو کند؛ به طوری که شبکه اتریوم منجمد به نظر برسد، ولی این اتفاق نیفتاد. ویتالیک بوترین، خالق اتریوم، با بیان اینکه مدتی طول می کشد تا عصر یخبندان اتریوم اتفاق بیفتد، تأخیرها را توضیح داد.

در اکتبر ۲۰۱۷، هارد فورک دیگری در شبکه اتریوم رخ داد. به عنوان بخشی از ارتقا، بمب سختی اتریوم باید ۱ سال و ۳ ماه دیگر به تعویق می افتاد و عصر یخبندان اتریوم را دوباره به تأخیر می انداخت. در ژانویه ۲۰۲۰، ارتقای EIP ۲۳۸۴ راه اندازی شد و بمب سختی اتریوم را دوباره به تأخیر انداخت.

تیم بیکو و جیمز هنکوک، دو توسعه دهنده اتریوم، آن زمان گفته بودند بمب سختی تا دسامبر ۲۰۲۱ به تعویق خواهد افتاد. پیشنهاد جیمز هنکوک این بود که این بمب را ۹۷۰۰۰۰۰ بلاک به تعویق بیندازد و این آخرین باری بود که توسعه دهندگان باید آن را تعلیق می کردند. در آوریل ۲۰۲۲، تصمیم به تأخیر نیفتادن بمب سختی در جلسه توسعه دهندگان هسته اتریوم گرفته شد، اما تیم بیکو احتمال تأخیر این بمب را در صورتی که کارها طبق برنامه پیش نرود، تأیید کرد.

منشأ بمب سختی چیست؟

اثرات واقعی بمب سختی اتریوم بر استخراج چیست؟

اثرات این بمب بسیار چشمگیر است. اگر به Blockchair.com نگاهی بیندازیم، می بینیم زمان لازم برای اعتبارسنجی یک بلوک به طور قابل توجهی افزایش یافته است. این افزایش زمان بلاک بر چندین جنبه از بلاک چین اتریوم تأثیر منفی می گذارد.؛ یعنی اعتبار تراکنش ها بیشتر طول می کشد.

با اجرایی شدن بمب سختی اتریوم، ماینرها به دلیل کاهش قیمت اتریوم و هزینه فعلی برق، کاهش شدید سودآوری را تجربه خواهند کرد؛ زیرا افزایش زمان تأیید بلاک به تولید کمتر ارزهای دیجیتال توسط ماینرها منجر می شود؛ درنتیجه بسیاری از ماینرها فعالیت ماینینگ خود را متوقف می کنند که این امر سبب کاهش تمرکززدایی هش شبکه اتریوم می شود.

بمب سختی اتریوم با چندین تأخیر مواجه شد. به نظر می رسد تنها راه حل واقعی برای این بمب انتقال کامل شبکه اتریوم به Proof of Stake با استفاده از اتریوم ۲.۰ باشد. با این حال تا زمانی که به استفاده از Proof of Work ادامه دهیم، بمب سختی همچنان تأخیر خواهد داشت.

جامعه به شدت مشتاق اجرایی شدن اتریوم ۲.۰ است؛ زیرا مشکل تورم اتر و هزینه های گزاف شبکه اتریوم را حل می کند. به یاد داشته باشید سیستم Proof of Stake مزایای بسیاری مانند تأکید بیشتر بر تمرکززدایی دارد و نیازمند انرژی کمتری است.

سخن پایانی

بلاک چین اتریوم بسیار موفق بوده و جای خود را در دنیای فناوری مستحکم کرده است. با این حال، برای حل مشکل سه گانه بلاک چین، اتریوم به چند پیشرفت کلیدی نیاز داشت؛ درنتیجه فرایند ادغام یا Merge برای شبکه اتریوم در نظر گرفته شد. پس از ادغام، اتریوم تحت فعالیت براساس الگوریتم PoS ایمن تر، مقیاس پذیرتر، غیرمتمرکزتر و سازگارتر با محیط زیست خواهد شد.

بمب سختی اتریوم به پروتکلی اشاره دارد که از سال ۲۰۱۵ در بلاک چین اتریوم با شماره ۲۰۰۰۰۰ گنجانده شد. این بمب مکانیسمی است که سطح دشواری ریاضیات محاسباتی را هر ۱۰۰۰۰۰ بلاک در الگوریتم استخراج اثبات کار (PoW) اتریوم به صورت تصاعدی افزایش می دهد. هدف این بمب افزایش تمرکز و مقیاس پذیری در بلاک چین اتریوم بود که سبب کاهش هزینه ها و افزایش سرعت و تعداد تراکنش ها در ثانیه در شبکه اتریوم می شود.

پرسش های متداول

این بمب عامل بازدارنده ماینرها محسوب می شود که ممکن است حتی پس از انتقال بلاک چین به PoS به استفاده از PoW  ادامه دهند. دلیل اصلی آن ها برای انجام این کار ممکن است تغییر توازن قدرت و سود از ماینرها به دست سرمایه گذاران و کاربران بلاک چین باشد.

دلیل اصلی تأخیرهای مداوم در بمب سختی این است که توسعه دهندگان اصلی اتریوم و سهامداران کلیدی، شبکه را برای انتقال کامل به PoS آماده نمی دانند. از آنجا که اتریوم خانه بسیاری از DApp هاست، هرگونه سوئیچ به شبکه جدید باید با دقت انجام شود.

با اجرای بمب سختی اتر (ETH) توکن بومی شبکه اتریوم و ارز دیجیتال اکوسیستم، به دلیل گذار از اجماع اثبات کار به اثبات سهام، دیگر استخراج شدنی نیست.

دشواری اتریوم به افزایش زمان لازم برای اعتبارسنجی تراکنش ها تحت مکانیسم اجماع اثبات کار (PoW) اشاره دارد. انتقال به اثبات سهام در سپتامبر ۲۰۲۲، PoW را به عنوان مکانیسم اجماع برای بلاک چین اتریوم حذف کرد.

بعد از ادغام اتر (ETH)، ارز دیجیتال بومی اتریوم، دیگر قابل استخراج نیست. اگر ماینرها بخواهند به ماینینگ ادامه دهند، باید به یک ارز دیجیتال قابل استخراج دیگر روی آورند. از طرف دیگر، آن ها می توانند فعالیت های استخراج خود را به فعالیت های اعتبارسنجی تغییر دهند تا پاداش کسب کرده و به امنیت بلاک چین کمک کنند.

ادامه مطلب
دائوی اجتماعی چیست؟ بررسی چند Social DAO معروف
دائوی اجتماعی چیست؟ بررسی چند Social DAO معروف

اگر تا به حال به نحوۀ مدیریت و تأمین مالی پروژه های مالی غیرمتمرکز (DeFi) علاقه مند بودید، احتمالاً متوجه شده اید که این پروژه ها دارای انجمن هایی هستند و نظرات و تصمیمات آن ها بر نحوۀ عملکرد پروژه تأثیر می گذارد. چنین جوامعی DAO نامیده می شوند. مفهوم جدیدی به نام Social DAO در حال ظهور است که نشان می دهد جذب و حفظ سرمایۀ اجتماعی ارزشمندتر از تمرکز بر سرمایۀ فیزیکی است. اما Social DAO چیست و چه پروژه هایی جذب  Social DAO می شوند؟ در این مقاله با ما همراه باشید تا با دائوی اجتماعی بیش تر آشنا شوید.

مفهوم و عملکرد دائو

DAO  مخفف نام سازمان غیرمتمرکز خودمختار است. این سازمان از گردهم آمدن گروهی از افراد تشکیل می شود که برای دستیابی به اهداف مشترکی از قوانین خاصی پیروی می کنند. طبق این تعریف، دائو موجودیتی طراحی شده است تا بدون کنترل مرکزی عمل کند و کاملاً مستقل بماند. این سازمان متشکل از کمیته ای است که موافقت کرده اند از قوانین خاصی برای رسیدن به یک هدف مشترک پیروی کنند. این اعضای کمیته به طور جمعی صاحب سازمان هستند و آن را از طریق توکن بومی مدیریت می کنند. با این حال، چیزی که DAO ها را از سایر سیستم ها متمایز می کند، این است که این قوانین در الگوریتم هایی نوشته شده اند که براساس معیارهای خاصی کار می کنند. DAO ها از قراردادهای هوشمند برای تمرکززدایی در بلاک چین استفاده می کنند.

به طور خلاصه، یک DAO معمولاً با پنج ویژگی تعریف می شود:

  • سازمان مسطح: DAO دارای سلسله مراتبی نیست و تصمیمات آن توسط ذینفعان یا اعضا و مدیران آن گرفته می شوند. با این حال، حوزه های خاصی از تصمیم گیری ممکن است به یک تیم اصلی یا منتخب واگذار شود.
  • شفافیت: DAO باید منبع باز باشد. هر کسی می تواند کد قرارداد هوشمند را بررسی کرده یا تاریخچۀ تراکنش Dao را در بلاک چین مشاهده کند.
  • دسترسی آزاد: هر کسی که الزامات از پیش تعریف شده در قرارداد هوشمند مانند توکن حکومتی را برآورده کند، می تواند عضو دائو شود.
  • دموکراسی: هیچ گروهی نمی تواند یک طرح را پس از گذراندن مراحل رأی گیری وتو کند.
  • عدم تمرکز: برای اجرا، به قراردادهای هوشمند متکی هستند. با این حال، هر از گاهی، اعضای دائو ممکن است کارکنان و توسعه دهندگان را برای رفع اشکالات یا به روزرسانی استخدام کنند.

مفهوم و عملکرد دائو

تفاوت بین دائو و سازمان های سنتی

عملکرد غیرمتمرکزDAO  است که آن را از اکثر سازمان های سنتی متمایز می کند. برخلاف سازمان های سنتی، DAO ها سلسله مراتبی ندارند و عمدتاً توسط مکانیزم های اقتصادی هدایت می شوند. هیچ قرارداد رسمی ای برای اعضای DAO  وجود ندارد. در عوض، همۀ اعضا یک هدف مشترک دارند که آن ها را به قوانین اجماع محدود می کند. ازآنجایی که قوانین در یک برنامۀ غیرمتمرکز و منبع باز نوشته شده اند که سازمان را کنترل می کند، شفاف هستند. در مقایسه با شرکت های سنتی، DAO ها به صورت دموکراتیک سازماندهی می شوند.

همۀ اعضای DAO باید برای اجرای هر تغییری رأی دهند، نه اینکه توسط یک دولت ایجاد شود. رهبری  DAO ها براساس جامعه است، درحالی که رهبری شرکت های سنتی عمدتاً براساس مدیر عامل، هیئت مدیره یا سهامداران عمده خواهد بود. بهره برداری از دائو کاملاً شفاف و جهانی است، درحالی که راه اندازی یک شرکت سنتی به صورت خصوصی انجام می شود و فقط سازمان اطلاعات شرکت را دارد.

Social Dao یا دائوی اجتماعی چیست؟

در حال حاضر هیچ معیار روشنی برای دانستن اینکه کدام DAO باید اجتماعی نامیده شود وجود ندارد. Social DAO  به عنوان نوعی «قبیلۀ بومی دیجیتال» و مکانی برای «ملاقات با افرادی با علایق مشابه» شناخته می شود.

با توجه به اینکه مفاهیم کریپتو امروزه به سرعت در حال تغییر هستند، هر تعریفی که برای دائوی اجتماعی ایجاد کنیم، احتمالاً تکامل خواهد یافت. توسعه دهندگان، معامله گران و روزنامه نگاران رسانه های رمزنگاری، همه در حال تجزیه و تحلیل پروژه ها، ابزارها و دستگاه های مختلفی خواهند بود که در حال حاضر در حال پیشرفت هستند و ترکیب دیدگاه های مختلف آن ها تنها راه برای نگه داشتن نبض ارزهای دیجیتال است.

پروژه های زیر، پروژه های مرتبط با دائوهای اجتماعی هستند:

  • FWB (FWB)
  • Seed Club (CLUB)
  • Radicle (RAD)
  • FiatLuxDAO
  • Krause House (KRAUSE)
  • ProsperDAO
  • Bright Moments
  • Meta Gamma Delta
  • Song Camp
  • Cabin DAO (CABIN)
  • Proof of Humanity (UBI)

Social Dao یا دائوی اجتماعی چیست؟

نحوه عملکرد دائوی اجتماعی

Friends with Benefits DAO  یاFWB DAO  با نسل سوم وب (Web.3) و آینده سروکار دارد. این سازمان در حال حاضر 2000 عضو دارد. FWB DAO براساس Discord عمل می کند و اعضای آن در اتاق های گفتگو شرکت می کنند. برخی از مهم ترین پروژه های دائوی اجتماعی و نحوۀ عملکرد آن ها به شرح زیر هستند:

Seed Club

Seed Club  نوعی دائوی اجتماعی است. به گفتۀ اعضای پروژه، این DAO به سازندگان، جوامع و برندها کمک می کند تا توکن های اجتماعی را راه اندازی کرده و رشد دهند و در ازای آن درصدی از توکن های خود را به دست آورند. این پروژه توسط The LAO پشتیبانی می شود و دارای کارشناسان قوی در بین اعضای خود است.

Radicle

Radicle به ایجاد یک شبکۀ خودپایدار و تحت کنترل جامعه برای توسعۀ نرم افزار مشترک اختصاص دارد.

Cabin DAO

Cabin DAO، یک سازمان متشکل از افراد متصل به نسل سوم اینترنت است. Cabin DAO از مناطق ویژه در نیویورک، سانفرانسیسکو و مناطق دیگر استفاده می کند.

Meta Gama Delta

پروژۀ دیگر، متا گاما دلتا است. هدف این پروژه حمایت از بنیانگذاران زن و کمک به آن ها برای کسب سرمایه برای استارتاپ هایشان است. این دائو به وضوح گروه هدف خود را مشخص کرده است. این سازمان به زنانی که به فناوری علاقه دارند و می خواهند استارتاپ خود را در حوزۀ غیرمتمرکز تأسیس کنند، کمک هزینه می دهد. این سازمان به عنوان یک جامعه در Discord فعالیت می کند.

Krause Dao

Krause Dao در حال حاضر یکی از محبوب ترین دائوهای اجتماعی است. هدف Krause Dao این است که اعضایش صاحب یک تیم NBA شوند. Krause Dao نوعی طرح اجتماعی است که طرفداران هر تیم ورزشی در جهان می توانند از آن حمایت کنند؛ به خصوص اگر پول و نفوذ کافی برای ادارۀ تیم داشته باشند.

همۀ این پروژه ها متفاوت هستند اما ویژگی های مشترکی نیز دارند. این دائوها، افرادها با ایده ها و اهداف مشترک مرتبط با فعالیت های اجتماعی یا سیاسی را در گروه هایی با جوامع فعال، اعم از محلی یا ملی، متحد می کنند.

DAO ها می توانند یا سازمان های غیرانتفاعی باشند یا انواع مختلفی از درآمد ایجاد کنند که مستقیماً به اعضای خود منتقل می شوند یا خود اعضای DAO می توانند با هدف کسب سود در گروه های Discord همکاری کنند. واضح ترین ویژگی این دائوها، داشتن هدف مشترک و مشخص است که افراد دارای موقعیت اجتماعی مشابه یا علایق مشابه را متحد کنند.

دائوهای سیاسی و خیریه

با پیش بینی توسعۀ آیندۀ اجتماعی دائو، می توانیم انتظار داشته باشیم که گروه بندی مبتنی بر ایده به زیر گروه های جدیدی تقسیم شود:

  • ایدئولوژی های سیاسی
  • ریشه های قومی و ملی
  • حرفه ها یا صنایع
  • فعالیت های خیریه
  • سازمان های مذهبی
  • سازمان های ورزشی

دائوهای سیاسی و خیریه در این دسته بندی، اولین نظام حکومتی واقعاً دموکراتیک با رأی و مشارکت آزاد هستند. این انجمن دارای نشانۀ UBIاست و یک پروتکل هویتی ایجاد می کند که در آن هر عضو دارای حق رأی برابر باشد. ایدۀ اصلی این انجمن ایجاد یک لیست غیرمتمرکز از افراد براساس اعتبارسنجی اجتماعی است.

قانون اساسی دائو چیست؟

مفهوم دائوی اجتماعی اولین بار توسط Coopathroopa معرفی شد. از آن زمان، بسیاری از سازمان های جدید در این حوزه تشکیل شده اند. یکی از آن ها قانون اساسی DAO بوده که دارای نشانه های نمونۀ اولیۀ احتمالی برای DAO های سیاسی آینده است. این سازمان در نوامبر 2021 برای به دست آوردن یک اثر تاریخی، یک کپی اصلی کمیاب از قانون اساسی ایالات متحده تشکیل داد. در نهایت، این طرح شکست خورد؛ اما نمی توان گفت که این تلاش ها بی نتیجه بوده است.

قانون اساسی دائو چیست؟

قانون اساسی دائو نقاط قوت و پتانسیل دائو و یکی از محدودیت های اصلی در ایجاد سازمان های غیرمتمرکز را نیز آشکار کرد. این ضعف که ضریب و درصد مشارکت کم جامعه در ادارۀ سازمان است، اکنون به طور گسترده توسط همۀ دائوها به نمایش گذاشته شده است.

XDAO  یک راه حل ممکن برای چنین مواردی را شرح می دهد: تیم های DAO باید به اعضایی که رأی می دهند، پاداش دهند و کسانی را که رأی نمی دهند مجازات کنند.

دائوی اجتماعی در حال رشد به یک جامعۀ آنلاین قدرتمند است که در حال حاضر ده ها هزار نفر را متحد می کند و آینده ای از همکاری اجتماعی را برای میلیون ها نفر به ارمغان می آورد. شما نیز می توانید به این موج بپیوندید و دائوی خود را اکنون با دیدگاه و رویکرد منحصربه فرد خود شروع کنید؛ زیرا XDAO تمام کارهای فنی مربوط به نوشتن و استقرار قراردادهای هوشمند DAO را انجام می دهد.

سخن پایانی

در این مقاله، به خوبی با مفهوم دائوی اجتماعی آشنا شدیم. در حال حاضر، نمی توان به طور دقیق مشخص کرد کدام سازمان های مستقل غیرمتمرکز در دستۀ Social DAO یا دائوی اجتماعی قرار می گیرند؛ اما واضح است که دائوهای اجتماعی به جای سرمایۀ مالی بر سرمایۀ اجتماعی تمرکز دارند. دائوهای اجتماعی را می توان به عنوان تکامل طبیعی مکالمات دوستانه و گروهی در نظر گرفت که در نهایت منجر به همکاری افراد با علایق مشترک می شود.

سؤالات متداول

DAO  مخفف نام سازمان غیرمتمرکز خودمختار است و توسط گروهی از افراد تشکیل می شود که تصمیم می گیرند از قوانین خاصی برای دستیابی به اهداف مشترک پیروی کنند.

در حال حاضر هیچ معیار روشنی برای دانستن اینکه کدام DAO باید اجتماعی نامیده شود وجود ندارد. Social DAO  به عنوان نوعی «قبیلۀ بومی دیجیتال» و مکانی برای «ملاقات با افرادی با علایق مشابه» شناخته می شود.

قانون اساسی DAO دارای نشانه های نمونۀ اولیۀ احتمالی برای DAO های سیاسی آینده است.

قانون اساسی دائو، نقاط قوت و پتانسیل دائو و یکی از محدودیت های اصلی در ایجاد سازمان های غیرمتمرکز را آشکار کرد. این ضعف که ضریب و درصد مشارکت کم جامعه در ادارۀ سازمان است، اکنون به طور گسترده توسط همۀ دائوها به نمایش گذاشته شده است. XDAO یک راه حل ممکن برای چنین مواردی را شرح می دهد: تیم های    DAO باید به اعضایی که رأی می دهند، پاداش و کسانی را که رأی نمی دهند، مجازات کند.

ادامه مطلب
اندازه بلاک بیت کوین (Block Size) چیست و چه اهمیتی دارد؟
اندازه بلاک بیت کوین (Block Size) چیست و چه اهمیتی دارد؟

بلاک یک واحد ذخیره سازی و اساساً یک پایگاه داده از سوابق تراکنش است. سوابق تراکنش ها شامل تراکنش های ارز دیجیتال، توکن های Fungible و NFT و سایر دارایی های دیجیتال است. تراکنش ها را رایانه های شرکت کننده در شبکه بیت کوین (که همان ماینرها هستند) به هر بلاک اضافه می کنند.

هر تراکنش جدید در یک بلاک به محدودیت ذخیره سازی آن که توسط اندازه بلاک تعیین می شود، کمک می کند. هنگامی که یک بلاک پر می شود، از طریق مُهر زمانی به یک بلاک جدید زنجیر می شود و بلاک چین شکل می گیرد. بلاک ها پایگاه های داده را در چندین کامپیوتر توزیع می کنند.

همچنین براساس ایجاد یک بلاک جدید، محدودیتی برای زمان تراکنش قائل می شوند. این مهم است که به رایانه های دیگر زمان داده شود تا بلاک های دیگر (قدیمی و جدید) را دانلود کنند و وظایف استخراج را برای تأیید تراکنش ها انجام دهند.

اندازه بلاک بیت کوین (Block Size) چیست؟

اندازه بلاک فضایی است که دسته ای از تراکنش های بیت کوین در آن قرار می گیرند. این بلاک ها در یک دفتر کل غیرمتمرکز به نام بلاک چین ذخیره می شوند. در نخستین روزهای راه اندازی بیت کوین، اندازه بلاک در شبکه بیت کوین می توانست ۳۶ مگابایت اطلاعات تراکنش ها را در خود ذخیره کند که بعدها در سال ۲۰۱۰ این اندازه به ۱ مگابایت کاهش یافت.

کاهش اندازه بلاک بیت کوین با هدف مواردی از جمله جلوگیری از کاهش کلاه برداری و جلوگیری از حملات اینترنتی انجام شد، اما در مقابل این کاهش اندازه بلاک بیت کوین، سرعت شبکه را کاهش داد و ظرفیت محدودی برای افزایش مقیاس تراکنش ها ایجاد شد.

چرا اندازه بلاک بیت کوین مهم است؟

هرچه اندازه بلاک بیت کوین بزرگ تر باشد، تراکنش های بیشتری را می توان در هر زمان معینی در بلاک چین پردازش کرد؛ درنتیجه تراکم شبکه کمتر می شود و در زمانی که حجم تراکنش ها بالاست، سرعت تراکنش ها بیشتر خواهد شد. نسخه های جدیدتر بیت کوین که همان هاردفورک ها هستند، دقیقاً به همین دلیل ساخته شدند.

چند ساعت یا حتی چند روز منتظر ماندن برای انجام یک تراکنش، تجربه بدی را برای کاربر به ارمغان می آورد و درنهایت به پذیرش ارزهای دیجیتال لطمه می زد. برای ماینرها تراکنش های سریع تر مستلزم کارمزد بالاتری بود و کندی شبکه در درازمدت برای همه گران تمام می شد. این مورد مشکلی بزرگ در شبکه اصلی بیت کوین بود؛ بنابراین بدیهی بود چیزی باید تغییر کند تا بلاک چین از نظر زمان تراکنش و مقیاس پذیری کارآمدتر شود.

محدودیت اندازه بلوک بیت کوین پارامتری در پروتکل بیت کوین است که اندازه بلوک های بیت کوین را محدود می کند؛ بنابراین تراکنش ها در شبکه هر ۱۰ دقیقه یک بار تأیید می شوند. اگرچه بیت کوین بدون این پارامتر راه اندازی شد، ساتوشی ناکاموتو محدودیت اندازه بلوک ۱ مگابایتی را زمانی که هنوز توسعه دهنده اصلی پروژه بود، اضافه کرد که به سه تا هفت تراکنش در ثانیه تبدیل می شود.

در سال ۲۰۱۷، محدودیت اندازه بلوک بیت کوین با محدودیت وزن بلوک ۴ میلیون «واحد وزنی» جایگزین شد. این تغییر نحوه شمارش داده ها در بلوک ها را تغییر داد و وزن برخی داده ها بیشتر از داده های دیگر شد.

چرا اندازه بلاک بیت کوین مهم است؟

چرا اندازه بلاک بیت کوین موضوع بحث برانگیزی است؟

سقف اندازه بلوک مشکل ساز است و در مورد اینکه آیا می توان از چنین محدودیتی در مشخصات بیت کوین استفاده کرد و چقدر باید باشد، اختلاف نظر وجود دارد. ساتوشی ناکاموتو هرگز به صراحت اشاره نکرده است که الگوریتم بیت کوین دارای محدودیت وزن بلوک است.

گفته می شود او این کار را به عنوان اقدامی ضد هرزنامه انجام داده است تا با ایجاد بلوک های مصنوعی بزرگ بیت کوین، نفوذگر را از تسخیر شبکه بیت کوین با تراکنش های جعلی بازدارد. برخی معتقدند این یک مرحله موقتی است، اگرچه معلوم نیست که او تحت چه شرایطی می خواست سقف اندازه بلوک بیت کوین تغییر کند. کدی که سقف اندازه بلوک را اعمال می کند در کوتاه مدت تولید نشده است.

چند سال پس از خروج ساتوشی ناکاموتو از پروژه، توسعه دهندگان و مصرف کنندگان درمورد موقتی بودن و ضرورت محدودیت اندازه بلوک بحث کردند. با افزایش پایگاه کاربران بیت کوین، برخی استدلال کردند زمان آن رسیده است که محدودیت اندازه بلوک را به طورکلی افزایش دهیم یا حذف کنیم؛ به خصوص قبل از اینکه بلاک های بیت کوین با تراکنش های بیش ازحد سنگین شوند.

اندازه بلوک یک پارامتر حفاظتی حیاتی است که نباید برداشته شود، یا حداقل باید با دقت بیشتری برداشته شود. برخی دیگر ادعا می کنند اندازه بلوک ۱ مگابایتی ساتوشی ناکاموتو خیلی بزرگ است و خواستار محدودیت و اندازه بلوک کمتر شده است. علاوه بر این، از آنجا که بیت کوین غیرمتمرکز است، هیچ جامعه یا فردی تصمیم هایی مانند افزایش یا کاهش اندازه بلوک را کنترل نمی کند.

چرا بلاک های بیت کوین مجاز نیستند خیلی کوچک باشند؟

توجه داشته باشید که تقریباً هر چیزی درباره سقف اندازه بلوک بیت کوین و خطرات بزرگ یا کوچک شدن آن قابل بحث است. شبکه بیت کوین تنها درصورتی تعداد محدودی از تراکنش ها را انجام می دهد که بلاک های بیت کوین خیلی کوچک باشند.

کوچک بودن بلوک های بیت کوین ممکن است به این معنا باشد که فضای کافی در این شبکه ها وجود نخواهد داشت. «جنگ قیمت» هزینه تراکنش برای اعتبارسنجی تراکنش ها، بیشتر کاربران را از استفاده کامل از بیت کوین می ترساند. درعوض می تواند به دنیایی کمک کند که در آن تنها نهادهایی بانک مانند با یکدیگر معامله می کنند؛ درحالی که مشتریان روزمره با آن ها حساب دارند.

این موضوع به بانکداری ذخایر کسری، سانسور تراکنش ها و سایر نگرانی های مالی متعارف کمک می کند؛ همان چیزی که بیت کوین قصد داشت از آن جلوگیری کند. همچنین کاربران بیت کوین را ترک خواهند کرد؛ زیرا بلاک ها بسیار کوچک هستند. در این صورت کاربران می توانند انتخاب کنند به یک ارز دیجیتال رقیب روی بیاورند یا این شکل از فناوری را کامل کنار بگذارند.

چرا بلاک های بیت کوین مجاز نیستند خیلی کوچک باشند؟

چرا بلاک های بیت کوین نباید خیلی بزرگ باشند؟

اگر اندازه بلاک های بیت کوین خیلی بزرگ باشند، هزینه عملیاتی نودها افزایش پیدا می کند و راه اندازی یک گره بیشتر از حد معمول طول می کشد.

اهمیت Block size در چیست؟

اندازه یک بلاک محدودیتی را بر تعداد تراکنش هایی که شبکه بیت کوین می تواند در هر ثانیه پردازش کند تحمیل می کند؛ بنابراین می توان دید توانایی شبکه در مقیاس پذیری را مهار خواهد کرد. هنگامی که بلوک ها پر می شوند، شبکه شلوغ خواهد شد و هزینه های تراکنش به طور چشمگیری افزایش می یابد.

در آغاز سال ۲۰۱۳، متوسط اندازه بلوک بیت کوین تقریباً ۱۲۵ کیلوبایت بود. تا ماه می ۲۰۱۵، افزایش پذیرش به افزایش ۲۴۰ درصدی اندازه بلوک از سال ۲۰۱۳ منجر شد؛ یعنی از ۱۲۵ کیلوبایت به تقریباً ۴۲۵ کیلوبایت. با این حال، TradeBlock ارائه دهنده ابزار تجارت کریپتو تخمین زد بلاک ها حداقل چهار بار در روز به حد ۱ مگابایت رسیده اند.

در سال ۲۰۱۵، شیوع فزاینده بلوک ها در نزدیکی مرز داده های تراکنش ها، با نگرانی های مربوط به کندی قابل توجه در پردازش تراکنش ها و افزایش کارمزدها، در جریان اصلی رمز ارزها نفوذ کرد.

افزایش کارمزدها و تأخیر در پردازش تراکنش ها سبب تضعیف خدمات اصلی زیربنای بیت کوین می شود؛ زیرا بسیاری از افراد جامعه نگران هستند ازدحام شبکه و افزایش هزینه نقل و انتقالات، پذیرش بیت کوین را کاهش دهند. در آن زمان، TradeBlock تخمین زد که «حداقل برخی از تراکنش های قابل قبول به دلیل مشکلات ظرفیت شبکه در ۳ درصد مواقع از ابتدای سال، با تأخیر تأیید می شوند».

اهمیت Block size در چیست؟

چرا اندازه بلاک افزایش پیدا می کند؟

در طول سال ها، بیت کوین شاهد پیشنهادهای متعددی بوده و حاکی از آن است که برای کاهش کارمزدها، پردازش تراکنش های بیشتر در ثانیه و اجازه دادن به بیت کوین برای رقابت با فناوری های رایج پرداخت، به افزایش بلاک نیاز است. در ۴ می ۲۰۱۵، گاوین آندرسن مقاله ای با عنوان «چرا افزایش اندازه حداکثر بلوک ضروری است» منتشر کرد. با وجود اینکه میانگین بلوک BTC در آن زمان تنها ۳۰ تا ۴۰ درصد پر بود. آندرسن هشدار داد:

«اگر تعداد تراکنش های منتظر به اندازه کافی زیاد شود، نتیجه نهایی یک شبکه بیش ازحد اشباع شده خواهد بود که مشغول انجام هیچ کار سازنده ای نیست. در این شرایط به احتمال زیاد مردم استفاده از بیت کوین را متوقف می کنند؛ زیرا تأیید تراکنش به طور فزاینده ای قابل انجام نخواهد شد».

در اواخر همان ماه، آندرسن اظهار داشت اگر جامعه نتواند درباره اجرای افزایش اندازه بلوک به اجماع برسد، کار خود را به سمت بیت کوین XT تغییر خواهد داد. نسخه ۰.۱۰ بیت کوین XT در دسامبر ۲۰۱۴ توسط توسعه دهنده Bitcoin Core و منتقد برجسته محدودیت بلوک ۱ مگابایتی Mike Hearn راه اندازی شد.

اندازه بلاک و Blockmaxsie

در ۴ ژوئن ۲۰۱۵، آندرسن مدافع این بود که ماینرها و نودها باید بتوانند به طور مستقل درباره اندازه بلوک ها تصمیم بگیرند، با این استدلال که جامعه باید محدودیت را حفظ کند و ببیند هزینه تراکنش ها چقدر باید افزایش یابد تا زمانی که ماینرها متوجه شوند و خودشان blockmaxsie را بالا ببرند؛ یعنی ماینرها بلوک هایی ایجاد می کنند که اندازه متوسط بلوک را نه افزایش و نه کاهش می دهند.

در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۵، بیانیه ای مبنی بر معرفی بلوک های ۸ مگابایتی که توسط استخرهای استخراج بزرگ چینی F۲pool، BTCChina، Antpool، Huobi  و BW امضا شده بود، به صورت آنلاین منتشر شد که نشان دهنده تقاضا برای بلوک های بزرگ تر بود.

در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۵، اندرسن پیشنهاد بهبود بیت کوین (BIP) ۱۰۱ را منتشر کرد که از «جایگزینی حداکثر اندازه ثابت یک مگابایت بلوک با حداکثر اندازه ای که در طول زمان با سرعت قابل پیش بینی رشد می کند» حمایت می کرد.

اندازه بلاک و Blockmaxsie

کدام پیشنهادهای افزایش اندازه بلاک مورد حمایت جامعه قرار گرفت؟

بیت کوین XT، بیت کوین کلاسیک و Segwit از جمله طرح هایی برای افزایش اندازه بلاک بیت کوین بودند که بیشترین حمایت جامعه را در طول سال ۲۰۱۶ دریافت کردند، اما هیچ کدام موفق به افزایش اندازه بلوک نشدند.

در ژانویه ۲۰۱۶، BIP۱۰۱ از پروتکل بیت کوین XT به نفع افزایش اندازه بلوک یک باره به ۲ مگابایت حذف شد. تا ژانویه ۲۰۱۷، کمتر از ۳۰ نود بیت کوین XT توسط ماینرها نگهداری می شد. با وجود فروپاشی بیت کوین XT، پیشنهاد ها به نفع افزایش اندازه بلوک زیاد شد.

در آن زمان، بیت کوین کلاسیک به عنوان وسیله ای برای افزایش اندازه بلوک ظاهر شد که به نظر می رسید بیشترین حمایت جامعه را پس از راه اندازی آن در ۱۰ فوریه ۲۰۱۶ به دست آورد. فورک پیشنهادی از افزایش اندازه بلوک یک باره ۲ مگابایتی پشتیبانی کرد.

با وجود اینکه بیت کوین کلاسیک به سرعت پشتیبانی شد، نتوانست حمایت بیش از ۷۵ درصد ماینرها را جلب کند و به این ترتیب، نتوانست به عنوان زنجیره غالب ظاهر شود. بیت کوین کلاسیک درنهایت پس از تعهد توسعه دهندگان پروژه از زنجیره بیت کوین کش در سال ۲۰۱۷، فعالیت خود را متوقف کرد.

در ۲۰ فوریه ۲۰۱۶، میزگرد بیت کوین، کنسرسیومی که بسیاری از مشاغل، صرافی ها، کیف پول ها و استخرهای استخراج پیشرو در سال ۲۰۱۶ را نمایندگی می کرد، طرحی را برای یک هارد فورک از بلاک چین بیت کوین ترسیم کرد که سبب شد SegWit (طرح بهبود شبکه بیت کوین در راستای رفع مشکلات انعطاف پذیری و افزایش ظرفیت بلاک بیت کوین) معرفی شود.

چرا بیت کوین فورک و تقسیم شد؟

ناتوانی جامعه در یافتن اجماع درباره پیشنهادی برای افزایش اندازه بلاک منجر به هارد فورک بلاک چین بیت کوین در آگوست ۲۰۱۷ شد؛ درحالی که طرح های متعددی که از تغییر محدودیت اندازه بلوک حمایت می کردند نتوانستند پشتیبانی لازم برای تغییرات را جمع آوری کنند و کارمزد تراکنش ها تا اواسط سال ۲۰۱۷ به شدت افزایش یافته بود.

در آگوست ۲۰۱۵، میانگین کارمزد تراکنش بیت کوین تنها ۰.۵۰ دلار بود؛ با این حال، تا ژوئن ۲۰۱۷، متوسط هزینه ها ۱۰ برابر افزایش یافت و به حدود ۵ دلار رسید. با توجه به اینکه تقریباً نیمی از جمعیت جهان با کمتر از ۵.۵ دلار در روز زندگی می کردند، به نظر می رسید کارمزدهای بالا BTC را برای جمعیت های در حال توسعه جهان کاملاً غیر قابل استفاده کرد و سبب فشار مجدد از درون جامعه رمزنگاری برای انجام یک هارد فورک فعال شد.

در ۱ آگوست ۲۰۱۸، بیت کوین کش (BCH) با موفقیت از بیت کوین جدا شد و شبکه بیت کوین را به دو بخش تقسیم کرد. BCH علاوه بر اجرای الگوریتم تنظیم سختی، محدودیت اندازه بلوک ۸ مگابایتی را معرفی کرد. در ماه می ۲۰۱۸، BCH تحت یک هارد فورک قرار گرفت تا اندازه بلوک را به ۳۲ مگابایت افزایش دهد.

با این حال، پس از آن بار دیگر در ماه نوامبر در یک تقسیم شبکه که شاهد ظهور زنجیره رقیب بیت کوین SV بود، یک هارد فورک را پشت سر گذاشت. سرانجام با پشتیبانی از اندازه بلوک ۱۲۸ مگابایت، ارتقای بیت کوین SV حداکثر اندازه بلوک را در جولای ۲۰۱۹ به ۲ گیگابایت افزایش داد.

چرا بیت کوین فورک و تقسیم شد؟

مزایا و معایب افزایش اندازه بلاک بیت کوین

بحث درباره اینکه آیا بیت کوین به بلاک های بزرگ تری نیاز دارد یا نه، سال ها ادامه داشته است. چندین استدلال می توانند درباره اینکه چرا توسعه دهندگان باید یا نباید این گزینه را بررسی کنند، مطرح شد. برخی از مزایا و معایب افزایش اندازه بلاک بیت کوین به شرح زیر هستند:

مزایای افزایش اندازه بلاک بیت کوین

مزایای افزایش اندازه بلاک بیت کوین به شرح زیر است:

  • کارمزد تراکنش کمتر
  • ظرفیت تراکنش بیشتر برای رقابت با سایر سیستم های پرداخت
  • استفاده از بیت کوین برای پرداخت های خرد

معایب افزایش اندازه بلاک بیت کوین

معایب افزایش اندازه بلاک بیت کوین به شرح زیر است:

  • تبدیل شدن به یک گره کامل به دلیل بلوک های بزرگ تر گران تر می شود.
  • درصورت تحقق طرح کلی، نگرانی درباره تمرکز بیشتر است.
  • مشکلات امنیتی ناشی از گره های کامل گروه بندی شده که نقاط شکست ایجاد می کند.
  • از آنجا که هیچ کس به طور رسمی «مسئول» بیت کوین نیست، دستیابی به اجماع در این موضوع بسیار چالش برانگیز است.

داده های تراکنش در یک بلاک بیت کوین

مؤلفه اصلی دیگر بلوک بیت کوین، داده های تراکنش است که اکثریت اطلاعات داخل ساختار داده بلوک بلاک چین را تشکیل می دهد. اولین تراکنش موجود در هر بلاک جدید به عنوان تراکنش تولیدی یا تراکنش کوین بیس (که نباید با صرافی ارز دیجیتال Coinbase اشتباه گرفته شود) شناخته می شود و مسئول تولید BTC جدید به منزله بخشی از پاداش بلاک برای ماینر موفق است. این تراکنش اولیه به وضوح مشخص می کند کدام آدرس های بیت کوین حق دریافت پاداش بلاک را دارند.

درحالی که تراکنش های سنتی بیت کوین شامل ورودی ها و خروجی ها می شوند، یک تراکنش نسل جدید، BTC را از خود پروتکل استخراج می کند. بقیه داده های تراکنش بلوک شامل آدرس های فرستنده و گیرنده، مقدار BTC در هر تراکنش، امضاهای کلید خصوصی که اجازه ارسال BTC را می دهد و مهرهای زمانی هستند که به صورت رمزنگاری دقیقاً زمان وقوع هر تراکنش را تأیید می کنند.

همان طور که قبلاً ذکر شد، اندازه بلوک بیت کوین از نظر تاریخی به یک مگابایت داده محدود می شد؛ با این حال شبکه بیت کوین از ویژگی ای به نام SegWit نیز پشتیبانی می کند که داده های امضای تراکنش را قادر می سازد تا به شیوه ای کارآمد تفکیک و کامپایل شوند. همچنین این ویژگی بلاک را در 1 مگابایت نگه می دارد؛ درحالی که فضای بلوک را برای داده های تراکنش افزایش می دهد.

داده های تراکنش در یک بلاک بیت کوین

Satoshi Vision چیست؟

صرافی های جدید بلاک چین و بازارهای NFT همچنان بسیاری از محصولات دیجیتال جدید را برای فروش تولید می کنند. تمام این داده ها باید در بلاک چین ذخیره شوند. بلاک چین اولیه بیت کوین ۲۰۰۹ دارای اندازه بلوک ۱ مگابایتی است و به طور متوسط تنها می تواند چند صد تراکنش را در خود جای دهد. از آن زمان تاکنون تغییراتی صورت گرفته و اندازه بلوک ها در نسخه های جدید افزایش یافته است. یکی از این بلاک چین های جدید بیت کوین Satoshi Vision است.

فورک برای تغییر

همان طور که کامپیوترها قدرتمندتر شده اند و سرعت شبکه پیوسته افزایش یافته است، توسعه دهندگان توانسته اند بلاک چین ها را به روز کنند. اضافه کردن اندازه بلوک های بزرگ تر به رفع اشکالات اولیه کمک کرد. به این ارتقاها فورک می گویند.

برخی از این به روزرسانی ها با نسخه های قبلی سازگار بودند و به بیت کوین اجازه می دادند به جای رایانه هایی که از نسخه های جدید و قدیمی نرم افزار استفاده می کردند، استفاده شوند. بلاک چین های دیگر کدهایی داشتند که آن قدر متفاوت بودند که نحوه عملکرد بلاک چین را تغییر دادند. فورک هایی مانند لایت کوین (اندازه بلوک ۴ مگابایت) و بیت کوین کش (اندازه بلوک ۸ مگابایت) به قدری متفاوت بودند که مجبور شدند از بلاک چین اصلی جدا شوند.

با تعداد بیشتری از افراد که مایل به سرمایه گذاری در بیت کوین، قراردادهای هوشمند و NFT هستند، تقاضا برای دارایی های دیجیتال رشد کرده است. تقاضای فزاینده برخی توسعه دهندگان را برانگیخته است تا راه حل مقیاس پذیر جدیدی مانند بلاک چین BSV برای بازار ارز دیجیتال و NFT ایجاد کنند.

بلاک چین BSV چیست؟

بیت کوین ساتوشی ویژن (که بیت کوین SV یا BSV نیز نامیده می شود) یک ارتقا جذاب و نسبتاً جدید است که تفاوت های قابل توجهی با بلاک چین اصلی بیت کوین در سال ۲۰۰۹ دارد. از نظر فنی، بیت کوین SV یک هارد فورک پروتکل بلاک چین بیت کوین کش است. این هارد فورک در سال ۲۰۱۸، یک سال پس از ایجاد بیت کوین کش، توسعه یافت.

این شبکه جدید ارز دیجیتال منحصربه فرد خود را به نام BSV دارد. بیت کوین SV در حال حاضر بیش از ۱۰۰۰ توسعه دهنده دارد که به طور فعال روی آن کار می کنند تا از عملکرد بی درنگ و پایدار و ایمن آن اطمینان حاصل کنند. یکی از بزرگ ترین تفاوت های بیت کوین SV و نسخه های قبلی، اندازه بلوک است که درواقع بسیار بزرگ تر از اندازه بلوک استاندارد BTC خواهد بود. BSV در حال حاضر دارای اندازه بلوک ۴ گیگابایت است.

بلاک چین BSV چیست؟

چرا اندازه بلاک BSV مهم است؟

اهمیت اندازه بلاک BSV در مزایای بی شماری است که ارائه می دهد. در ادامه به برخی از این مزایا اشاره می کنیم:

بالا رفتن سرعت معاملات

افزایش اندازه بلاک بیت کوین به این معناست که ماینرها می توانند به سرعت تراکنش های جدید را به یک بلوک موجود اضافه کنند. درنتیجه بلاک چین بسیار سریع تر عمل می کند، حتی زمانی که شبکه بسیار شلوغ باشد. BSV تمام مشکلات مربوط به پروتکل های استاندارد بیت کوین را از بین می برد.

بلاک چین BSV حدود ۳۰۰ تراکنش در ثانیه را با حداکثر ظرفیت بار ۲۸۰۰ انجام می دهد و این در مقایسه با بلاک چین BTC که تنها ۴.۶ تراکنش در ثانیه را مدیریت می کند بسیار بالاست.

مقیاس پذیری نامحدود

BSV برای کار در شرایط ترافیک سنگین ساخته شده است. BSV می تواند چندین هزار کاربر را در یک ثانیه مدیریت کند. توسعه دهندگان BSV قصد دارند با سیستم های پرداخت مانند Visa و MasterCard رقابت کنند.

کارمزد تراکنش بسیار پایین

از آنجا که BSV در پردازش تراکنش ها کارآمد است، هزینه کمی برای ماینرها و کاربران دارد. از دیدگاه مشتری BSV  یک ارز دیجیتال جذاب است و اگر نمی خواهید هزینه های زیادی را برای انتقال سریع ارزهای دیجیتال بپردازید بسیار کارآمد خواهد بود.

فضای ذخیره سازی بزرگ برای برنامه ها و راه حل های سفارشی شده

فناوری بلاک چین دیگر به تراکنش های رمزنگاری محدود نمی شود. توسعه دهندگان راه هایی پیدا کرده اند که اشکال دیگری از دارایی های دیجیتال مانند قراردادها، سوابق شخصی و تصاویر را در بلاک چین جمع آوری کنند. این بدان معناست که فضایی برای ذخیره سازی پایگاه های داده برنامه های سفارشی در یک بلاک چین وجود خواهد داشت.

برنامه کاربردی بیمارستانی را تصور کنید که سوابق پزشکی الکترونیکی را ذخیره می کند، یا یک بازار NFT که آثار هنری دیجیتال را داخل بلوک ها در یک پایگاه داده غیرمتمرکز ذخیره خواهد کرد. در این شرایط بیت کوین SV بلوک هایی دارد که به اندازه کافی بزرگ هستند و همه اطلاعات را در خود جای می دهند.

سخن پایانی

اجرای فناوری بلاک چین توسط بیت کوین بر یک سیستم نسبتاً ساده و در عین حال ظریف از ضرب بلوک های جدید و حفظ امنیت شبکه متکی است. اگرچه این اتفاق به طور خاص در آناتومی بلاک مخصوص بلاک چین بیت کوین می افتد، بسیاری دیگر از شبکه های PoW از ساختار داده بلوک بلاک چین بسیار مشابهی استفاده می کنند.

این شبکه ها ممکن است تفاوت هایی داشته باشند که شامل اندازه های مختلف بلاک یا زمان بلوک ها می شوند، اما سیستم های کلی استخراج کننده ها، بلاک ها و معماری بلاک چین آن ها به طورکلی یکسان است.

اندازه یک بلاک محدودیتی را بر تعداد تراکنش هایی که شبکه بیت کوین می تواند در هر ثانیه پردازش کند تحمیل می کند و بنابراین می توان دید که توانایی شبکه در مقیاس پذیری را مهار خواهد کرد. هنگامی که بلوک ها پر می شوند، شبکه شلوغ خواهد شد و هزینه های تراکنش به طور چشمگیری افزایش می یابد؛ به همین دلیل اندازه بلاک اهمیت زیادی دارد.

پرسش های متداول

اندازه بلاک فضایی است که دسته ای از تراکنش های بیت کوین در آن قرار می گیرند. بلاک ها در یک دفتر کل غیرمتمرکز به نام بلاک چین ذخیره می شوند. در نخستین روزهای راه اندازی بیت کوین، اندازه بلاک در شبکه بیت کوین می توانست ۳۶ مگابایت اطلاعات تراکنش ها را در خود ذخیره کند که بعدها در سال ۲۰۱۰ این اندازه به ۱ مگابایت کاهش یافت.

اندازه یک بلاک محدودیتی را بر تعداد تراکنش هایی که شبکه بیت کوین می تواند در هر ثانیه پردازش کند تحمیل می کند و بنابراین می توان دید توانایی شبکه در مقیاس پذیری را مهار خواهد کرد. هنگامی که بلوک ها پر می شوند، شبکه شلوغ خواهد شد و هزینه های تراکنش به طور چشمگیری افزایش می یابد.

هرچه اندازه بلاک بیت کوین بزرگ تر باشد، تراکنش های بیشتری را می توان در هر زمان معینی در بلاک چین پردازش کرد؛ درنتیجه تراکنش ها سریع تر انجام می شوند.

اگر بلاک های بیت کوین خیلی کوچک باشند، بسیاری از تراکنش ها توسط شبکه بیت کوین قابل پردازش نیستند.

اگر اندازه بلاک های بیت کوین خیلی بزرگ باشند، هزینه عملیاتی نودها افزایش پیدا می کند و راه اندازی یک گره بیشتر از حد معمول طول می کشد.

ادامه مطلب
[
توکن غیرمثلی یا NFT چیست؟ بررسی کاربردها و روش ساخت آن

NFTها توکن هستند، پس بهتر است پیش از صحبت راجع به NFT بدانیم توکن چیست و به یکی از مواردی که کوین را از توکن متمایز می کند اشاره کنیم. کوین ها قابل تولید نیستند، به عنوان مثال کسی بیت کوین را تولید نمی کند، بلکه ماینرها با حل یک سری مسائل پیچیده به استخراج بیت کوین می پردازند. اما ساخت توکن امکان پذیر است و به عنوان مثال توکن تتر که یک توکن شناخته شده است قابلیت ساخته شدن را دارد.

حالا به سراغ NFT که یک توکن است برویم. درواقع NFT مخفف عبارت Non-Fungible Token به معنای توکن غیرمثلی (غیر قابل تعویض) است. در ادامه مفهوم غیر قابل تعویض بودن را برای شما شرح می دهیم.

NFT چیست ؟

NFT کوتاه شده عبارت non-fungible token، و به معنای توکن غیرقابل تعویض است. NFTها نوعی دارایی دیجیتالی هستند که توکن سازی آنها نیز از طریق فناوری بلاک چین انجام شده و توسط کدهای منحصر به فردی شناسایی می شوند. با وجود اینکه این مفهوم از سال 2014 به بازار کریپتوکارنسی معرفی شده؛ اما در یکی دو سال اخیر توجهات زیادی را به خود معطوف کرده است.

در دنیای NFTها، هر دارایی NFT نماینده و نشان دهنده یک نوع دارایی ارزشمند در دنیای واقعی است. این دارایی ها می توانند در گروه های کاملاً متفاوت همچون اشیا باارزش، هنر، قطعه موسیقی یا حتی آیتم های درون بازی های ویدئویی و بسیاری موارد دیگر قرار داشته باشند.

NFT رایگان (فری مینت) چیست؟

فری مینت (Free Mint) نوعی از دارایی NFT است که انتشار و توزیع آن به صورت رایگان قابل انجام است. در واقع به جز هزینه های گاز مورد نیاز جهت ضرب یک توکن NFT، دیگر نیازی به پرداخت هیچ هزینه اضافی نخواهد بود. توکن های NFT که بر اساس این روش ضرب می شوند، بیش از آنکه بر درآمدهای اولیه فروش توجه داشته باشد، بر حق امتیاز ثانویه متمرکز هستند.

غیر قابل معاوضه به چه معناست؟

برخلاف ارزهای دیجیتال معروف همچون بیت کوین و اتریوم ، دارایی های NFT از نظر ارزش با یکدیگر یکسان نیستند. این موضوع سبب شده تا به اصطلاح NFTها با یکدیگر قابل تعویض و مبادله نباشند. برای درک بهتر این موضوع بهتر است به مثال زیر توجه کنید.

سیستم پولی کشورها را در نظر بگیرد؛ در این سیستم پولی سنتی اسکناس هایی که ارزش یکسان دارند با یکدیگر قابل تعویض هستند. یک اسکناس 10 هزار تومانی با یک اسکناس 10 هزار تومانی دیگر ارزش یکسانی دارد، همچنین این اسکناس 10 هزار تومانی از نظر ارزش با 2 اسکناس 5 هزار تومانی 10 اسکناس هزار تومانی و 5 اسکناس 2 هزار تومانی برابر بوده و با یکدیگر قابل تعویض هستند.

همچنین در سیستم ارزهای دیجیتال نیز یک بیت کوین با یک بیت کوین دیگر از نظر ارزش کاملاً یکسان بوده و به جای یکدیگر قابل استفاده خواهند بود. اما از آنجاییکه هر کدام از توکن های NFT نماینده اقلام ارزشمند متفاوت و باارزش متغیر هستند، امکان معاوضه آنها با یکدیگر وجود ندارد.

توکن غیرمثلی یا NFT چیست؟

تا اینجا با مفهوم توکن، و همچنین قابلیت غیر قابل تعویض بودن آشنا شدید، حالا وقت آن رسیده است که بدانیم توکن های NFT چه هستند. توکن های غیر قابل تعویض NFT روی بلاک چین اتریوم ساخته و جا به جا می شوند. اینکه صاحب یک توکن NFT چه کسی است در بلاک چین ثبت می شود و تمام سیستم هایی که به بلاک چین متصل هستند به اطلاعات آن توکن دسترسی دارند و کسی امکان ایجاد تغییر در اطلاعات ثبت شده را ندارد.

پس تا اینجا متوجه شدیم که NFTها منحصر به فرد هستند و به دلیل استفاده از بلاک چین امنیت لازم برای آن ها فراهم شده است.

اما اگر بخواهیم NFT را به زبان خیلی ساده معرفی کنیم باید با ارائه یک مثال، ماهیت این توکن را توضیح دهیم.

اکثر ما ایرانی ها با گل خداداد عزیزی که منجر به صعود تیم ملی به جام جهانی 1998 شد خاطره داریم و دیدن این صحنه هنوز هم برای ما یادآور خاطرات شیرین آن روزها است. حالا ربط این موضوع به مبحث NFT چیست؟

آقای خداداد عزیزی به عنوان کسی که این گل را زده است می تواند یک ویدئو از گل زدن خود را به یک توکن NFT تبدیل کرده و به فروش برساند. حق مالکیت برای خداداد عزیزی حفظ می شود و اگر افرادی قصد خرید این توکن را داشته باشند می توانند قیمت خرید خود را پیشنهاد داده و در واقع در این مناقصه شرکت کنند.

با خرید این توکن حق مالکیت آن صحنه به خریدار اعطا خواهد شد و آقای خداداد عزیزی به عنوان صاحب اصلی اثر هر بار که این توکن خرید و فروش شود درصدی از مبلغ را دریافت خواهد کرد.

افراد زیادی در سراسر دنیا می توانند این تکه ویدئو را دانلود کرده و داشته باشند، ولی فرق آن با حالتی که شما توکن را خریداری کنید این است که در صورت خرید توکن شما به عنوان صاحب اثر شناخته خواهید شد نه صرفا شخصی که یک ویدئو را در گالری خود نگه داشته است.

همین مثال را می شود راجع به موسیقی بیان کرد. اگر یک آهنگ ساز یک قطعه موسیقی بسازد، می تواند با تبدیل آن قطعه موسیقی به توکن NFT برای خود درآمدی داشته باشد و شخصی که توکن را خریداری کند حق مالکیت آن قطعه موسیقی را دارد.

پس اگر در آینده آن قطعه موسیقی به هر دلیلی خیلی مطرح شود و قرار باشد که از آن قطعه در آثاری استفاده شود، شخصی که توکن آن قطعه موسیقی را خریداری کرده بود، به عنوان شخصی که مالکیت آن را دارد، باید اجازه ی این کار را بدهد.

یک نمونه ی واقعی، فروش کاور آلبوم هیچ کس، رپر شناخته شده با نام “جنگل آسفالت” بود که هیچ کس به قیمت 190 اتریوم به فروش رساند.

توکن nft

 

نحوه کارکرد NFT به چه شکل است؟

دارایی های دیجیتالی NFT، بر روی بلاک چین به ویژه بلاک چین اتریوم اجرا شده اند؛ بلاک چین مانند یک دفتر کل عمومی توزیع شده، تراکنش های انجام شده را در خود ثبت می کند. در سیستم NFT از یک پایگاه داده منحصر به فرد استفاده شده و هر توکن نیز دارای یک کد مختص به خودش است. وجود این کد و پایگاه داده منحصر به فرد سبب شده تا فرایند تأیید مالکیت NFT معامله شده و انتقال آن به راحتی انجام شود.

NFTها دارایی های دیجیتالی منحصر به فردی هستند که اطلاعات ارزشمندی را در خود ذخیره و نگهداری می کنند. از آنجاییکه این نوع دارایی دیجیتالی ارزشی را در خود نگهداری می کند، با گذر زمان، بر اساس میزان عرضه و تقاضا و با توجه به وضعیت بازار، می تواند دچار نوسان شده و ارزش متفاوتی پیدا کند.

همانطور که پیش از این نیز اشاره شد، دارایی های NFT نماینده اقلام ارزشمند دنیای واقعی همچون آثار هنری، املاک و مستغلات و… هستند. توکنیزه کردن دارایی های ملموس دنیای واقعی سبب شده تا از نظر برخی معامله گران بازار، خرید و فروش NFTها نسبت به سایر دارایی های دیجیتالی کارآمدتر بوده و احتمال تقلب در آن کمتر شود.

تفاوت توکن قابل معاوضه و غیر قابل معاوضه چیست؟

توکن های غیرقابل معاوضه (NFT) نوعی دارایی دیجیتال هستند که در طراجی و اجرای آنها نیز مانند توکن های قابل معاوضه از فناوری بلاک چین و برنامه نویسی یکسان استفاده شده است. اما تفاوتی که میان این دو نوع دارایی دیجیتالی وجود دارد این است که توکن های غیرقابل معاوضه برخلاف توکن های قابل معاوضه یکتا و کاملاً منحصر به فرد هستند.

تفاوت NFT با ارزهای دیجیتال

همچون ارزهای دیجیتال، توکن های NFT نیز یک دارایی دیجیتال به حساب می آیند، اما NFTها تفاوت هایی با ارزهای دیجیتال دارند که در ادامه به آن ها خواهیم پرداخت.

قابل تقسیم نیستند

توکن های NFT بر خلاف ارزهای دیجیتال قابل تقسیم نیستند، یعنی اینکه شما امکان خرید بخشی از یک توکن NFT را ندارید، یا همه ی آن یا هیچ.

ولی در ارزهای دیجیتال می توانید به اندازه ی سرمایه ی خود، نیم و یا حتی بخش کمتری از اتریوم یا ارزهای دیگر را خریداری کنید.

نظیر ندارند

مجسمه سازی را در نظر بگیرید که تصمیم گرفته است اولین مجسمه ای که ساخته است را به توکن تبدیل کرده و به فروش برساند. فقط اولین مجسمه ی آن مجسمه ساز با ویژگی های خاصی که دارد به عنوان اولین مجسمه ی آن هنرمند وجود دارد که در صورت تبدیل شدن آن مجسمه ی خاص به توکن NFT ، آن توکن که معرف مجسمه بوده است نیز منحصر به فرد خواهد بود.

البته گاهی افرادی تصمیم می گیرند که 20 توکن از اثر هنری خود تولید کنند، در این صورت با وجود محدودیت تعداد توکن ها بیش از یک توکن است. مثلا ساخت 20 توکن از یک قطعه موسیقی.

غیر قابل تعویض هستند

توضیحاتی راجع به غیر قابل تعویض بودن توکن های NFT پیش از این ارائه شد.

نحوه خرید NFT به چه شکل است؟

خرید و خروش دارایی های NFT نیز مانند سایر دارایی های دیجیتالی از طریق یک پلتفرم مشخص انجام می شود. در حال حاضر اکثر معامله گران از بازارهای آنلاین NFT، از جمله OpenSea، Rarible و SuperRare استفاده می کنید. از آنجاییکه بسیاری از دارایی های NFT تنها از طریق اتریوم قابل خرید هستند، لازم است قبل از هر چیزی مقداری اتریوم در کیف پول دیجیتالی خود نگهداری کنید.

چطور NFT معامله کنم؟

مانند سایر ارزهای دیجیتال جهت خرید و فروش دارایی های NFT نیز باید از طریق یک پلتفرم تخصصی اقدام کرد؛ بنابراین در مرحله اول لازم است پلتفرم معاملاتی مدنظر خود را انتخاب کنید. به عنوان مثال می توانید از بازارهای آنلاین مانند OpenSea، Rarible یا پلتفرم های معاملاتی مستقیم مانند Shopify استفاده کنید.  معمولاً انتخاب از میان این دو، به نوع NFT و کارمزدهای مربوط به معامله دارایی رمزنگاری بستگی دارد.

پس از انتخاب پلتفرم معاملاتی، لازم است کیف پول دیجیتالی خود را ساخته و به این پلتفرم معاملاتی متصل کنید. معمولاً کاربران بازار NFT از کیف پول های دیجیتالی همچونMetaMask, Trust Wallet Coinbase Wallet  استفاده می کنند.

در قدم بعدی، لازم است برای دارایی NFT مدنظر خود قیمتی را تعیین کنید. قیمت گذاری دارایی های NFT بر اساس عوامل مختلفی همچون قیمت متوسط 30 روزه گذشته، ارزش ذاتی دارایی و نادر بودن آن، کاربرد آن و… انجام می شود. در آخر از طریق پلتفرم معاملاتی مدنظر می توانید دارایی NFT خود را در یک قیمت ثابت یا به صورت مزایده به فروش برسانید.

ساخت NFT چگونه انجام می شود؟

ساخت NFT با پیروی از چند قدم قابل انجام است، اما قبل از شروع باید به چند مورد زیر از قبل توجه کرده باشید:

  • انتخاب پلتفرمی که از ساخت NFTها پشتیبانی کند: ساخت دارایی های غیرقابل معاوضه در یک بازار NFT یا هر یک از صرافی هایی دیجیتالی که از استخراج NFT پشتیبانی کند، قابل انجام است.
  • ایجاد یک کیف پول دیجیتالی: لازم است کیف پول دیجیتالی خود را به پلتفرم مورد نظر متصل کنید.
  • مشخص کردن نوع NFT و بلاک چین: در این مرحله باید نوع NFT مدنظر خود را مشخص کرده و بلاک چینی را جهت حفظ و ثبت اطلاعات انتخاب کنید. بلاک چین های مختلفی همچون اتریوم و سولانا از NFTها پشتیبانی می کنند.
  • وارد کردن اطلاعات NFT: به بخش CREAT پلتفرم مدنظر رفته و ویژگی های دارایی NFT خود را وارد کرده و مراحل ساخت را تکمیل کنید.

کیف پول متامسک و کوین بیس از جمله کیف پول هایی هستند که برای این هدف می توانید در نظر داشته باشید.

وبسایت Rarible به دلیل رابط کاربری ساده ای که دارد به خصوص برای کسانی که به تازگی قصد ورود به دنیای NFTها را دارند مناسب تر است.

محتواهایی با فرمت های MP3، Jpeg، PNG، TXT و GIF در چند پلتفرم قابلیت تبدیل به توکن NFT را دارند.

پلتفرم هایی نظیر Opensea، InfiNFT، Rarible، Cargo و Mintbase به کاربران امکان ساخت توکن های NFT  را می دهند.

نوکن غیرمثلی یا nft

اما با کلیک روی دکمه ی Create به معنی ساخت، شما می توانید یک توکن NFT برای خود بسازید. امکان شارژ حساب کاربری با اتریوم و همچنین توکن Rarible با نام Rari برای شما وجود دارد.

برخی از توکن های NFT موجود در این پلتقرم با واحد توکن Rarible به فروش می رسند.

پس از کلیک روی دکمه ی Create به این صفحه هدایت می شوید که باید مشخص کنید که آیا شما قصد ایجاد یک توکن از اثر خود دارید یا می خواهید تعداد بیشتری از این توکن ایجاد کنید.

Single برای ایجاد تنها یک NFT و گزینه ی Multiple برای مواقعی که قصد ایجاد تعداد بیشتری از توکن مورد نظر را داشته باشید، استفاده می شود.

نوکن غیرمثلی یا nft

با کلیک روی Choose File می توانید تصویر و یا هر اثری که قصد دارید آن را تبدیل به NFT  کنید، انتخاب و بازگذاری کنید.

 Fixed price

با انتخاب Fixed price درواقع یک قیمت را مشخص می کنید که NFT در همان قیمت به فروش برسد، یعنی اگر کسی قصد خرید توکن شما در قیمت انتخابی شما را داشته باشد معامله به سرعت انجام می گیرد. پلتفرم Rarible  به مقدار 5/2  درصد از قیمتی که شما برای فروش مشخص کرده اید را در زمان انجام معامله دریافت خواهد کرد. به عنوان مثال اگر قیمتی که شما برای NFT خود ثبت کرده باشید 5 اتریوم باشد، با کسر دو و نیم درصد آن 875/4 اتریوم به حساب شما منتقل خواهد شد.

Timed auction

با انتخاب Timed auction به عبارتی NFT خود را به حراج می گذارید، در این صورت باید یک بازه ی زمانی برای حراج خود تعیین کنید و همچنین کمترین قیمتی که حاضر به فروش NFT خود در آن بازه ی زمانی دارید را نیز تعیین کنید. معامله برای کاربرانی که قیمتی پایین تر از قیمت ثبت شده ی شما را پیشنهاد داده باشند انجام نخواهد شد.

Unlimited auction

با انتخاب این گزینه شما به کاربران اجازه می دهید که قیمت های پیشنهادی خود را برای توکن شما ثبت کنند.

پس از طی مراحل گفته شده شما باید مشخص کنید که پرداخت ها بر اساس توکن همین پلتفرم صورت گیرد و یا اینکه از ارز دیجیتال برای پرداخت ها استفاده شود. توکن پلتفرم Rarible  که Rari نام دارد نیز می تواند در پرداخت ها مورد استفاده قرار گیرد.

Title

با انتخاب یک نام برای توکن NFT ساخته شده و وارد کردن آن در فیلد Title به قسمت های آخر ساخت توکن می رسیم.

Description

برای فیلد Description می توانید یک توضیح راجع به توکن خود وارد کنید، به عنوان مثال دلیلی برای قانع کردن کاربران برای خرید توکن شما و یا اختصاص دادن امتیازاتی به خریدار می تواند در این قسمت جای گیرند. پر کردن این قسمت اختیاری است.

یکی از نمونه های Description می تواند وعده ی ارسال فایل حقیقی و یا اصل کالا باشد. مثلا در صورتی که تصویر یک قاب قدیمی را به توکن تبدیل کرده اید می توانید در قسمت توضیحات این مورد را اضافه کنید که در صورت خرید توکن، قاب اصلی نیز به آدرس شما ارسال خواهد شد.

Royalties

در این قسمت شما به عنوان سازنده ی توکن می توانید با وارد کردن درصد مورد نظر خود این موضوع را به پلتقرم بگویید که هر بار این توکن معاله شود درصدی نیز به حساب شما منتقل شود.

مثلا شما توکنی ساخته و به قیمت 5 اتریوم به فروش می رسانید، شخصی که توکن شما را خریداری کرده است می تواند توکن را به قیمتی که بخواهد به فروش برساند، مثلا 100 اتریوم. در این صورت 5/2 درصد از 100 اتریوم به پلتفرم می رسد و 10، 20 یا هر درصدی که شما در این بخش مشخص کرده باشید نیز به حساب شما منتقل می شود. یعنی اگر مقدار 20 درصد را برای Royalties تعیین کرده باشید و شخص خریدار توکن شما قصد فروش آن به قیمت 100 اتریوم را داشته باشد، در زمان فروش 20 درصد یا همان 20 اتریوم به حساب شما نیز ارسال خواهد شد، و این روند تا ابد ادامه دارد.

نوکن غیرمثلی یا nft

پس از آنکه اثر شما به عنوان توکن در فروشگاه به فروش گذاشته شد، افرادی که تمایل به خرید آن داشته باشند، می توانند قیمت پیشنهادی خود را اعلام کنند و در نهایت اثر به شخصی که بالاترین قیمت را پیشنهاد داده باشد تعلق می گیرد.

در تصویر زیر بخش Top sellers برترین فروشندگان در یک روز گذشته را لیست کرده است.

با کلیک بر روی زبانه ی 1day می توانید برترین فروشندگان در بازه ی زمانی 7 و 30 روز را نیز مشاهده کنید.

همچنین با کلیک بر روی زبانه ی Top seller می توانید از منوی باز شده روی Buyers کلیک کنید و برترین خریداران را در بازه های زمانی 1، 7 و 30 روزه مشاهده کنید.

توکن nft

در بخش پایین تر از همین صفحه پلتفرم بخشی با عنوان Live auctions وجود دارد. در این بخش کاربران مختلف می توانند NFTهای خود را برای فروش بگذارند.

زمان باقی مانده برای هر حراج نیز برای هر NFT مشخص شده است.

با کلیک بر روی نام کاربری هر کدام از کاربران به صفحه ای که این شخص در این پلتفرم ایجاد کرده است هدایت می شویم. در صفحه ی هر کاربر اطلاعاتی نظیر NFTهایی که شخص برای فروش گذاشته، قیمتی که برای NFTهای خود ثبت کرده و … را می توان دید.

ما با کلیک بر روی نام کاربری یکی از برترین فروشندگان به صفحه ی او هدایت شدیم. مواردی در این صفحه عنوان شده است که به شما برای درک بهتر شیوه ی کار و خرید و فروش NFTها کمک خواهد کرد.

توکن nft

1- با کلیک بر روی On sales می توانید NFTهایی که کاربر برای فروش گذاشته است را مشاهده کنید، همچنین در کنار On sales عددی آورده شده است که تعداد NFTهایی که این کاربر برای فروش گذاشته است را مشخص می کند. گاهی پیش می آید که کاربرانی هیچ کدام از NFTهای خود را برای فروش نگذاشته باشند.

2- در این قسمت تعداد NFTهایی که صاحب اثر از این کار خود ساخته است را مشخص می کند. همچنین تعداد NFTهای فروش رفته نیز در این قسمت مشخص می شود. به عنوان مثال این کاربر برای تصویر مشخص شده تعداد 20 NFT ساخته است که 18 عدد آن تا الان به فروش رسیده است.

در بسیاری از مواقع مشاهده شده است که کاربران فقط یک NFT از اثر خود ساخته باشند.

3- اگر سازنده ی NFT قصد فروش داشته باشد، در این قسمت عددی که قصد فروش توکن خود در آن قیمت را دارد مشخص می کند.

4- در این بخش نیز بالاترین قیمتی که دیگران برای این NFT پیشنهاد داده اند نمایش داده می شود.

5- در این قسمت شما می توانید در صورتی که قصد خرید داشته باشید یک قیمت برای آن اثر پیشنهاد دهید.

هزینه ساخت NFT

هزینه ی ساخت توکن NFT از مواردی است که افراد زیادی را برای ورود به دنیای NFTها مردد کرده است. در برخی مواقع کارمزد ساخت توکن حتی از قیمت خود اثر نیز پیشی می گیرد. معمولا برای ساخت یک توکن مبلغی معادل 100 دلار باید در پلتفرم هایی که اجازه ی ساخت توکن NFT را می دهند هزینه کرد. پس اگر قرار باشد NFTها تغییراتی را در سیستم ساخت و خرید و فروش شاهد باشند احتمالا کاهش کارمزد ساخت یکی از آن تغییرات خواهد بود.

کیف پول هایی که از توکن های غیر قابل تعویض NFT پشتیبانی می کنند

کیف پول های مورد استفاده برای خرید و فروش NFT باید حتما از اتریوم پشتیبانی کنند و قابلیت اتصال به فروشگاه هایی که توکن را برای فروش گذاشته اند را داشته باشند.

کیف پول های Trust Wallet، My EtherWallet، Coinbase Wallet، Metamask و همچنین Rainbow را می توان جز بهترین کیف پول ها در این زمینه دانست.

مزایا و معایب NFT چیست؟

اکنون که با مفهوم دارایی های NFT و نحوه عملکرد آنها آشنا شدیم، نوبت به بررسی مزایا و معایب این گروه از دارایی های دیجیتالی می رسد. در ادامه مهم ترین مزایا و معایب NFT آورده شده است:

مزایای دارایی های غیرقابل معاوضه NFT

تأیید اصالت دارایی ها: موارد مربوط به تأیید مالکیت و اطلاعت دارایی های NFT در شبکه بلاک چینی نگهداری شده و قابل بررسی و تأیید است.

امکان تجارت نوع جدیدی از دارایی: دارایی های NFT بازار جدیدی را با هدف خلق ثروت ایجاد کرده اند. این بازار پتانسیل رشد بالایی داشته و مانند هر بازار مالی دیگر از میزان عرضه و تقاضا تأثیر می گیرد.

استفاده از قراردادهای هوشمند: در سیستم دارایی های NFT با حذف واسطه ها از قراردادهای هوشمند استفاده شده است، این موضوع سبب افزایش کارایی این سیستم شده است.

ایجاد بازار منحصر به فرد برای هنرمندان: بازار NFT به هنرمندان این امکان را می دهد تا آثار ارزشمند خود را مستقیماً به کلکسیونرها فروخته و هر زمانی که اثرشان مجدد فروخته شد؛ حق امتیاز دریافت کنند.

ایجاد تنوع در سبد سرمایه گذاری: در صورتی که تحمل ریسک سرمایه گذاری در بازار ارزهای دیجیتال را داشته باشید، خرید دارایی های NFT سبب ایجاد تنوع در سبد سرمایه گذاری شما خواهد شد. چراکه بر اساس نظر کارشناسان انواع دارایی های دیجیتالی بخش مهمی از آینده اقتصاد جهان خواهند بود.

راهی برای تقسیم مالکیت دارایی های فیزیکی: تقسیم مالکیت برخی از انواع دارایی ها مانند آثار هنری، املاک و مستغلات و جواهرات گران قیمت میان چندین نفر دشوار است. تبدیل دارایی فیزیکی به یک نوع دارایی دیجیتالی توسط سیستم NFT سبب شده تا تقسیم مالکیت این گروه از دارایی های ارزشمند نیز امکان پذیر شود.

امنیت بسیار بالا زیربنای NFT: دارایی های NFT با استفاده از فناوری بلاک چین ایجاد می شوند. فناوری بلاک چین روش خاصی برای حفظ اطلاعات بوده و از امنیت بسیار بالایی برخوردار است. اطلاعات ثبت شده در این بلاک چین غیرقابل دست کاری و تغییر بوده و به عنوان یک رکورد دیجیتالی از تراکنش ها در یک شبکه همتا به همتا بین اعضای شبکه تکرار و توزیع می شود.

معایب دارایی های غیرقابل معاوضه NFT

نوعی سرمایه گذاری سوداگرانه: دارایی های NFT نوعی سرمایه گذاری غیر نقدشونده و سوداگرانه بوده و در یک بازار کاملاً جدید عرضه می شود. از همین رو، اطلاعات کاملی برای تحقیق و بررسی بیشتر در دسترس معامله گران قرار ندارد.

تعداد کم معامله گران بازار: از آنجایی که در میان بسیاری از سرمایه گذاران بازارهای مالی، هنوز درک درستی از بازار NFTها وجود ندارد، تعداد خریداران و فروشندگان محدود است.

نوسان بسیار زیاد قیمت: دارایی های NFT نیز مانند سایر ارزهای دیجیتال در یک بازار کاملاً نوسانی خرید و فروش می شوند. از طرف دیگر NFTها همچون بسیاری از اقلام هنری، دیجیتالی و فیزیکی دارای ارزش نسبی هستند؛ بنابراین ارزش NFT بر اساس میزان ارزش گذاری بازار، عرضه و تقاضا تعیین می شود.

آسیب به طبیعت: مانند سایر دارایی های دیجیتالی ساخت و تولید NFTها اثرات مخرب زیادی بر طبیعت دارد. تأثیر بلند مدت آن در آینده مشخص خواهد شد.

عدم امکان درآمدزایی توسط NFTها: برخلاف سهام، اوراق قرضه یا املاک و مستغلات که در آن مالکان سود سهام، بهره و اجاره دریافت می کنند، خرید و نگهداری دارایی های NFT چنین درآمدی را برای مالکان ایجاد نخواهد کرد. چراکه بازده سرمایه گذاری در NFT، مانند عتیقه جات و سایر اشیا کلکسیونی، بر اساس افزایش قیمت و ارزش آن دارایی خاص است. نمی توان به طور دقیق از افزایش یا کاهش ارزش اثر خریداری شده اطمینان حاصل کرد.

ریسک تقلب و کلاهبرداری: با وجود اینکه قابل اعتماد بودن یک شبکه بلاک چینی را نمی توان زیر سؤال برد، اما با این حال این خطر وجود دارد تا افرادی از NFTها برای کلاهبرداری استفاده کنند. به عنوان مثال ممکن است کلاهبرداران بدون اجازه صاحب اثر، آثار آنها را برای فروش در بازار NFT قرار دهند.

ریسک هک: با وجود اینکه وقوع این موضوع بسیار نادر است؛ اما لازم است بدانید که علاوه بر ریسک هک شدن بلاک چین، در حال حاضر خطر هک و دزدیده شدن NFTها نیز وجود دارد.

توکن nft

کاربرد توکن های NFT

کلکسیونرها

شاید یک ساعت قدیمی خیلی برای شما جذاب نباشد، اما کلکسیونرها علاقه ی خاصی به جمع آوری ساعت، تمبر و یا هر چیز دیگری دارند. کسی که یک وسیله ی قدیمی دارد می تواند با تبدیل آن به توکن NFT آن را به فروش برساند.

از طرف دیگر کلکسیونرها می توانند با خرید توکن حق مالکیت آن وسیله را برای خود به دست آورند. گاهی نیز ارسال کالای اصلی علاوه بر توکن در روند معامله انجام می گیرد.

خالقان هنرهای دیجیتالی

حفاظت از حق کپی رایت به خصوص برای هنرمندانی که در عرصه ی هنرهای دیجیتالی فعالیت می کنند، همیشه یک چالش بوده است.

با منحصر به فرد کردن اثر هنری توسط توکن NFT مشخصات صاحب اثر در بلاک چین ثبت شده و قابل تغییر نیست.

با استفاده از توکن NFT همچنین می توان سودهای بیشتری کسب کرد، زیرا اگر قصد فروش اثر خود را داشته باشید، به جای پرداخت سود به واسطه ها، می توانید سود بیشتری نیز کسب کنید.

بازی های دیجیتالی

خرید و فروش برخی از اقلام مورد نیاز در بازی های رایانه ای که اغلب به سختی به دست می آیند، که در اکثر موارد امکان خرید یا فروش به کاربران داده نمی شود. توکن های NFT می توانند این مشکل را حل کنند. کاربران می توانند اقلام بازی های خود (به عنوان مثال یک اسلحه) را به توکن تبدیل کرده و به فروش برسانند.

دارایی های حقیقی و مجازی

خرید خانه، ویلا، لباس و یا هر چیزی که فکرش را بکنید با کمک NFTها می تواند به سادگی انجام شود. با اینکه NFTها بسیار نوظهور هستند و افراد زیادی حتی شاید با آن آشنایی نداشته باشند، هستند کسانی که دارایی خود را با استفاده از توکن NFT به فروش رسانده اند و این به آن معناست که افرادی نیز حاضر به خرید خانه یا هرآنچه نیاز دارند با کمک توکن NFT هستند.

در ارتباط با دارایی های مجازی می توان Ethereum Name Service را به عنوان ارائه دهنده ی دامنه ی .ETH نام برد. این دامنه ها بدون نیاز به واسط قابل انتقال به غیر هستند.

فهرست بهترین NFTهای خلق شده

در دو سه سال اخیر رشد بازار NFT تصاعدی بوده و فعالان بازار بیش از هر زمان دیگری در این بازار سرمایه گذاری کرده اند. وجود طیف گسترده ای از انواع دارایی های غیرقابل معاوضه سبب شده تا انتخاب NFT مناسب جهت خرید و سرمایه گذاری دشوار باشد. در اختیار داشتن فهرستی از بهترین NFTهای خلق شده کمک می کند تا انتخاب درستی داشته باشیم.

  • Tamadoge
  • Metropoly
  • RobotEra
  • Lucky Block NFTs
  • Wen Sandwich
  • Silks
  • The Uncharted
  • Cocky
  • MetaGoblins
  • Copium Protocol
  • Real Estate Investment Club
  • Battle Infinity
  • Identity 20XY
  • FaceTransPlants
  • The Sandbox (SAND)
  • Theta
  • Chiliz
  • Enjin
  • Decentraland
  • Flow
  • WAX
  • توکن بازی My Neighbor Alice

معرفی تعدادی از شناخته شده ترین توکن های NFT فروخته شده

Everydays

آقای Mike Winkelmann که یک هنرمند در عرصه ی هنرهای دیجیتال به حساب می آید با ساخت کلاژی از 5000 اثری که ایشان طراحی کرده بودند و روند پیشرفت کاریشان در آن مشهود بود با قیمت 3/69 میلیون دلار به فروش رسید.

کریپتوپانک

این NFT که مجموعه‎ ای از 10 هزار کاراکنر دیجیتالی است و جز اولین NFTها به حساب می آید توسط Dylan Field، مدیرعامل شرکت تولیدکننده نرم افزارهای طراحی Figma به قیمت 200/4 اتریوم به فروش رسید.

Crossroad

باز هم هنرمند دیگری در عرصه ی هنرهای دیجیتالی به نام Beeple که ویدئویی از یک شخصیت شکست خورده که معرف ترامپ است را به نمایش در آورد، بر روی بدن این کاراکتر کلمات ناخوشایندی همچون Loser به معنی بازنده به چشم می خورد. این NFT با قیمت 6/6 کیلیون دلار به فروش رسید.

اولین توییت منتشر شده

آقای Jack Dorsey مدیرعامل و هم بنیان گذار توئیتر اولین توئیت ثبت شده خود را تبدیل به توکن NFT کرد و به مبلغ 9/2 میلیون دلار به فروش رساند.

آینده NFT چطور پیش بینی می شود؟

در سال های اخیر صنعت NFT وارد بخش های بسیار متنوعی همچون حوزه هنری، ورزشی، بازی های آنلاین، متاورس، پلتفرم های دیجیتالی، املاک و مستغلات و… شده است. از آنجاییکه حضور NFT در هر یک از این حوزه ها می تواند عملکرد متفاوتی را به دنبال داشته باشد، آینده آن نیز در هر حوزه متفاوت خواهد بود. در نتیجه به منظور بررسی آینده این بازار، بهتر است آینده NFT را در هر یک از حوزه ها به صورت جداگانه بررسی کنیم.

آینده NFT در هنر: پروسه ورود سیستم NFT در حوزه هنر و توکنیزه کردن آثار هنری و کالاهای لوکس و ارزشمند به سرعت در حال انجام است. از طرفی با استفاده از این سیستم امکان ایجاد حق کپی رایت نسخه دیجیتالی آثار هنری فراهم شده است. از آنجاییکه در این حوزه تقاضای خرید بالا است، سرمایه گذاری در آن می تواند سودآوری بالایی داشته باشد.

آینده NFT در بازی: در حال حاضر در تعداد قابل توجهی از بازی های آنلاین از سیستم NFT استفاده شده است. بر اساس پیش بینی ها احتمالاً تا 10 سال آینده NFTها به یک روش متداول برای اثبات مالکیت کاراکترها و اقلام بازی ها تبدیل خواهند شد. حضور گسترده NFTها در صنعت بازی سبب افزایش معامله این نوع دارایی و رونق این بازار خواهد شد.

آینده NFT در ورزش: همانطور که هنرمندان رشته های مختلف به ذلیل داشتن طرفداران بسیار زیاد، می توانند آثار خود را به صورت NFT به فروش رسانده کسب سود کنند، حوزه ورزش نیز از حضور NFT بی نصیب نمانده است. در حوزه ورزش نیز، NFT به طرق مختلف مانند جمع آوری کارت های ورزشی، انجام ورزش های آنلاین مانند E.Sports حضور پیدا کرده است. طبق آمار موجود، ارزش NFT کلکسیون های ورزشی حدود 1.4 میلیارد دلار بوده و طبق پیش بینی ها در سال 2032 به 92 میلیارد دلار می رسد.

کلام آخر

NFTها بسیار جدید هستند و هنوز خیلی زود است که بتوان راجع به آینده ی این بازار اظهارنظر کرد. بهتر است اگر قصد ورود به دنیای NFTها را دارید اطلاعات خود را در این زمینه کامل کنید و در ضمن فقط قسمتی از سرمایه ی خود را به این بازار اختصاص دهید.

ادامه مطلب
سوشال تریدینگ چیست و چگونه انجام می‌شود؟
سوشال تریدینگ چیست و چگونه انجام می‌شود؟

سوشال تریدینگ (Social trading) مانند رسانه های اجتماعی است که در آن ها افکار افراد تأثیرگذار یا همان «اینفلوئنسرها» درباره نحوه تجارت به اشتراک گذاشته می شود. بسیاری از افراد این اینفلوئنسرها را -چه اعتبار لازم برای توصیه های خود داشته و چه نداشته باشند- دنبال می کنند. همچنین بسیاری از مردم از حرکات آن ها بدون توجه به داشتن نفع مالی برایشان استفاده می کنند.

سوشال تریدینگ (Social Trading) چیست؟

Social trading راهی برای سرمایه گذاری است که در آن می توانید از استراتژی های سرمایه گذاری دیگران استفاده کنید. بیشتر مشاوران استفاده از استراتژی های دیگران را حتی اگر برای شما سودآور باشد، یا شما را از صرف زمان زیاد برای یافتن فرصت ها یا استراتژی های معاملاتی نجات دهد، توصیه نمی کنند؛ زیرا ممکن است آنچه کپی می کنید با نیازهای شما مطابقت نداشته باشد؛ بنابراین اگر اطلاعات لازم برای استفاده از اطلاعات به اشتراک گذاشته شده در Social trading را نداشته باشید، ممکن است به سرعت دچار مشکل شوید.

تفاوت سوشال تریدینگ و کپی تریدینگ

کپی تریدینگ یک رویکرد معاملاتی است که در آن بخش هایی از استراتژی شخص دیگر کپی می شود. عناصر کپی شده می تواند شامل انواع سفارش و تخصیص باشد؛ بنابراین حتی اگر پلتفرم های سوشال تریدینگ به شما اجازه تعامل با معامله گر دیگر را می دهند، ممکن است لازم باشد در انتخاب تنها بخشی از یک استراتژی محتاط باشید و با توجه به اهداف خود از آن استفاده کنید.

همچنین اگر استراتژی های چند معامله گر مختلف را با هم بچینید، به ویژه اگر از اقدامات خود مطمئن نباشید، ممکن است با پیروی از استراتژی یک نفر، بیشتر در معرض خطر قرار بگیرید. همچنین باید توجه داشته باشید عملکرد موفق گذشته، به خصوص در این بازارهای نامطمئن نتایجی در آینده ندارد و لازم است شما حداقل پنج سال سابقه تجارت داشته باشید.

سوشال تریدینگ چگونه انجام می شود؟

سوشال تریدینگ سرمایه گذاران مبتدی و باتجربه تر را در یک پلتفرم تجارت اجتماعی مشترک گرد هم می آورد تا بتوانند استراتژی ها و ایده های معاملاتی را به اشتراک بگذارند. آن ها می توانند سرمایه گذاران دیگر را جست وجو کنند، عملکرد تاریخی آن ها را ببینند، فعالیت معاملاتی آن ها را مطالعه کنند و قبل از تصمیم گیری درباره اینکه آیا می خواهند حرکت های خود را برای پرتفوی خود کپی کنند، از آن ها سؤال بپرسند. ایده این است که شما باید معامله گری را پیدا کنید که بیشتر با نیازهای شما مطابقت دارد و سپس با یک کلیک فعالیت او را تکرار کنید. حتی می توانید از برخی اطلاعات آن ها استفاده کرده و با توجه به نیاز خود بخشی یا تمام آن را کپی کنید.

سوشال تریدینگ چقدر هزینه دارد؟

معمولاً هیچ هزینه اضافی برای تجارت اجتماعی وجود ندارد؛ زیرا پلتفرم های تجارت اجتماعی در حال حاضر از کارمزدهای عادی معاملاتی و غیر معاملاتی درآمد کسب می کنند؛ همان هزینه هایی که هنگام معامله مستقل در پلتفرم پرداخت می کنید؛ سرمایه گذارانی که کپی می شوند، با توجه به دارایی های تحت مدیریت و بازده ماه به ماه، از پلتفرم پاداش دریافت می کنند.

مزایا و معایب  سوشال تریدینگ چیست؟

همان طور که گفتیم، سوشال تریدینگ مانند یک شبکه اجتماعی است. این شبکه که مختص تجارت اجتماعی است، مزایا و معایب خاص خود را دارد که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم.

مزایا

  • معامله گران موفق می توانند با ارائه سیگنال در پلتفرم سود کسب کنند.
  • امکان کسب سود با کپی کردن معاملات برای افراد مبتدی وجود دارد.
  • می توان نتایج معاملات دیگران را به صورت لحظه ای در آن دنبال کرد.
  • معامله گران می توانند در آن به برقراری ارتباط و تعامل با یکدیگر بپردازند و از تحلیل ها و پیش بینی های هم استفاده کنند.
  • ارائه شفاف اطلاعات بدون هیچ گونه مخفی کاری
  • راهی سریع و آسان برای افرادی که به دنبال یادگیری و رشد سریع در زمینه معامله گری هستند.

معایب

  • ممکن است معامله گران مبتدی تحت تأثیر قرار بگیرند و راه اشتباه را انتخاب کنند.
  • افراد غیرمتخصص نیز می توانند اطلاعات و نظرات خود را به اشتراک بگذارند؛ بنابراین لازم است قبل از استفاده از هر نوع نظر و اطلاعات به خوبی تحقیق و بررسی شود.
  • در سوشال تریدینگ به میزان ریسک پذیری و سطح اطلاعات مخاطبان توجهی نمی شود.

مزایا و معایب  سوشال تریدینگ چیست؟

آیا سوشال تریدینگ امن است؟

بیشتر مشاوران تجارت اجتماعی «Social trading» را توصیه نمی کنند؛ زیرا زمینه ای را که آن ها برای ایمن نگه داشتن شما و رسیدن به اهداف مالی شخصی تان انجام می دهند، ایجاد نمی کند. وقتی با مشاورانی کار می کنید که برنامه های مالی را انجام می دهند، به کمک آن ها می توانید به درآمد، هزینه ها و دارایی های خود نگاهی بیندازید و تعیین کنید چقدر می توانید با خیال راحت برای رسیدن به اهداف مالی خود سرمایه گذاری کنید. سپس مشاوران برای تعیین اهداف مالی و بررسی میزان تحمل ریسک شما با شما همکاری می کنند و بعد از آن یک برنامه مالی می سازند تا در رسیدن به این امتیازها به شما کمک کنند.

مشکل Social trading این است که شاید دیرتر از سایر افراد آن ها را انجام دهید؛ بنابراین ممکن است از اینکه می توانید با خیال راحت سرمایه گذاری کنید یا حتی از اهداف مالی و میزان تحمل ریسک خود کاملاً آگاه نباشید؛ از این رو صرف کپی کردن از شخص دیگری ممکن است شما را از هدفتان دور کند؛ زیرا اهداف او احتمالاً با اهداف شما متفاوت است.

نگرانی دیگر این است که برخی از این «معامله گران» ممکن است برای پیشبرد یک استراتژی سرمایه گذاری خاص به نفع شخص دیگری، مانند یک شرکت، دستمزد دریافت کنند. آن ها ممکن است تضاد منافع خود را اعلام نکنند، اما ممکن است سبب انحراف توصیه های آن ها شود؛ بنابراین اگر از نظر مالی به خوبی آگاه نباشید، در معرض خطر بیشتری قرار می گیرید.

از این رو اگر تصمیم دارید به این مسیر بروید، باید خطرات را به حداقل برسانید. برای انجام این کار بهتر است با یک مشاور کار کنید، سپس درباره معامله گرانی که دنبال می کنید، تحقیق کنید و ببینید آیا معتبر هستند و عملکرد تاریخی آن ها چگونه است. شما باید ماه ها به دنبال نتایج باشید و بدانید آن ها به کدام سطوح ریسک می پردازند؛ بنابراین لازم است پیش از هر اقدامی احتیاط کنید.

آیا سوشال تریدینگ امن است؟

سیگنال های معاملاتی چیست؟

با توجه به پلتفرم و تنوع معامله گران در آن، شخصی که دنبال می کنید ممکن است از شما آگاه تر نباشد، اما اگر تمام مراحل آماده سازی اولیه را برای تعیین میزان سرمایه گذاری (و ضرر) انجام داده اید، همچنین اهداف مالی و میزان تحمل ریسک خود را با توجه به همه موارد مشخص کرده اید، تصمیم می گیرید که از چه گزینه هایی برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنید.

همچنین با یادگیری و استفاده از تحلیل تکنیکال می توانید به شناسایی زمان مناسب معامله در طیف وسیعی از بازارها بپردازید. عملکرد سیگنال یک پلتفرم معاملات آنلاین خوب به شما پیشنهاد خرید و فروش می دهد.

چگونه می توان از شاخص های احساسات بازار استفاده کرد؟

یکی از رایج ترین راه ها برای شناسایی گرایش های معامله گران، استفاده از احساسات بازار است. این حالت روحیه فعالان بازار مالی را نشان می دهد، اما می تواند بینش هایی درباره این به شما بدهد که چه چیزی و چه زمانی معامله می شود. سنجش احساسات بازار می تواند سخت باشد؛ زیرا عوامل زیادی وجود دارد که می توانند بر خوش بین بودن یا بدبین بودن معامله گران تأثیر بگذارند، اما برخی معیارهایی که باید در نظر گرفته شوند عبارت اند از: تعهد معامله گر، احساسات مشتری، شاخص نوسانات و نسبت احساسات بالا/ پایین.

اهمیت تجارت اجتماعی برای صنعت سرمایه گذاری

بسیاری از مردم به دنبال فرصت های جدید سرمایه گذاری در بازار سهام و ارزهای دیجیتال هستند؛ با این حال بخش بزرگی از این سرمایه گذاران تازه وارد هستند. از این نظر، مشارکت در تجارت اجتماعی بهترین راه برای آن ها برای شروع سفر سرمایه گذاری است. هنگامی که سرمایه گذاران اطلاعاتی را درباره سرمایه گذاری یا رویدادهایی که در بازارها و صنایع رخ می دهد به اشتراک می گذارند، تازه واردان دانش بیشتری در زمینه سرمایه گذاری به دست می آورند.

همچنین می توانند افکار خود را به اشتراک بگذارند یا حتی سؤال بپرسند؛ بنابراین استفاده از یک پلتفرم امن به سرمایه گذاران اطمینان بیشتری می دهد که به آن ها کمک می کند تا شهرت خود را در صنعت افزایش دهند.

معرفی بهترین پلتفرم های سوشال تریدینگ

اکنون که با مفهوم و کارایی پلتفرم های سوشال تریدینگ آشنا شدیم، سؤالی که مطرح می شود این است که کدام پلتفرم های سوشال تریدینگ خدمات بهتری را ارائه می دهند. در حال حاضر تعدادی از پلتفرم های سوشال تریدینگ در میان کاربران محبوبیت بیشتری پیدا کرده و گزینه مناسب تری هستند. در لیست زیر بهترین پلتفرم های سوشال تریدینگ معرفی شده اند.

معرفی پلتفرم eToro

eToro یکی از اصلی ترین و قدیمی ترین پلتفرم های سوشال تریدینگ است که از سال 2006 فعالیت خود را شروع کرد. این پلتفرم در بیش از 140 کشور جهان، خدمات خود را به حدود 10 میلیون کاربر ارائه می دهد. کاربران eToro این امکان را دارند تا از طریق این پلتفرم به 1600 کلاس دارایی و بازارهای مالی مختلف همچون سهام، ارزها، اوراق قرضه، ارزهای دیجیتال، کالاها و مشتقات دسترسی داشته باشند.

بخش سوشال تریدینگ این پلتفرم نیز در سطح جهانی در دسترس کاربران قرار گرفته و دارای فناوری CopyTrade است. همچنین از طریق این فناوری بروکر انواع مختلفی از روش های معاملاتی را در اختیار کار قرار داده است. کاربر می تواند به دلخواه خود یک یا چند طرح معاملاتی را دنبال کنند.

معرفی پلتفرم Tornado

این پلتفرم مناسب معامله گرانی است که با اهداف بلند مدت مالی، به دنبال راه های بهتری برای پس انداز هستند. در واقع به منظور پیش برد این هدف، کارگزاری Nvstr ترکیبی از ابزارهای تحلیلی پیشرفته و روش های خودکارسازی سرمایه گذاری را به کاربران ارائه می دهد.

همچنین کارگزاری Nvstr با در دسترس قرار دادن گزینه   one-click portfolio optimization به معامله گران مبتدی کمک می کند تا ایدئال ترین تخصیص دارایی خود را با سرعت با ایجاد کنند. این پلتفرم بدون در نظر گرفتن محدودیت حداقل سرمایه اولیه این امکان را می دهد تا طیف وسیعی از کاربران از این خدمات بهره مند شوند. در نهایت کاربران می توانند به صورت رایگان به اطلاعات سرمایه گذاری Capital IQ دسترسی پیدا کنند.

معرفی پلتفرم MQL5 Trading Signals

یکی دیگر از بهترین پلتفرم های سوشال تریدینگ موجود، MQL5 است. در واقع MQL5 یک پلتفرم سوشال تریدینگ همراه با سرویس سیگنال است. MQL5 به طور اختصاصی برای پلتفرم معاملاتی متاتریدر 5 طراحی شده است. کاربران می توانند به طور رایگان از خدمات این پلتفرم و بخش سوشال تریدینگ آن بهره مند شوند؛ اما اگر کاربری بخواهد به طور ویژه یک معامله گر خاص را دنبال کند باید هزینه سیگنال ها را پرداخت کند. این هزینه می تواند از یک معامله گر به معامله گر دیگر متفاوت باشد.

در صورتیکه مایل به استفاده از این پلتفرم باشید لازم است از طریق بروکر به صورت آنلاین اکانت متاتریدر 5 خود را با این پلتفرم لینک کنید. پس از آنکه کاربر شرایط و ضوابط استفاده از MQL5 را پذیرفت، این پلتفرم در تمام اکانت های متاتریدر 5 خدماتی همچون سیگنال های معاملاتی و اجرای خودگار معاملات را ارائه خواهد داد.

از طرف دیگر تریدرهایی هستند که توافق نامه هایی را با این پلتفرم امضا کرده و بر اساس آن موظف هستند تا اطلاعات‎ معاملاتی که در حساب هایشان انجام می دهند را به صورت لحظه ای، در اختیار کاربران قرار دهند. در این پلتفرم تعداد زیادی از تریدرهای ارائه دهنده سیگنال فعالیت می کنند. این تریدرها از جهات مختلف همچون استفاده یا عدم استفاده از معاملات الگوریتمی، مشخصات ریسک،maximum drawdowns  و بازگشت سرمایه، به طور قابل توجهی با یکدیگر متفاوت هستند.

کاربران می توانند بازده هر ارائه دهنده سیگنال را  در وب سایت MQL5 بررسی کرده و بر اساس نتایج معاملات آنها، سایر آمارهای مهم را نیز مشاهده کنند. در نهایت لازم به ذکر است که پلتفرم MQL5 شخصاً معامله ای را برای کاربران اجرا نمی کند؛ بنابراین هر کاربر می تواند به صورت دستی پس از دریافت سیگنال معامله ای را انجام دهد. همچنین این امکان وجود دارد تا کاربر از طریق یک مشاور متخصص (EA) معاملات را به صورت خودکار اجرا کنند.

معرفی پلتفرم ZuluTrade

ZuluTrade نیز یکی دیگر از محبوب ترین پلتفرم های سوشال تریدینگ است. در این پلتفرم کاربران می توانند بر اساس نیازهای خود از میان بیش از 10 هزار تریدر، مناسب ترین گزینه را انتخاب کنند. این پلتفرم با ارائه یک نرم افزار اختصاصی فرایند انتخاب مناسب ترین تریدر را برای کاربران آسان کرده است.

بسیاری از تریدرهای ارائه دهنده سیگنال در پلتفرم ZuluTrade در حساب های دمو معامله کرده و تجربه معاملاتی محدودی دارند. کاربران می توانند با استفاده از یک حساب آزمایشی، خدمات این پلتفرم را بررسی کنند. جهت افتتاح حساب و استفاده از خدمات ZuluTrade لازم است حداقل 100 دلار در حساب خود واریز کنید. در نهایت می توان گفت در این پلتفرم این امکان فراهم شده تا کاربران بسته به شرایط خود تنظیمات را شخصی سازی کنند.

معرفی پلتفرم NAGA

پلتفرم NAGA طیف متنوعی از خدمات از جمله social networking، social trading، Copy Trading و همچنین خدمات مربوط به سرمایه گذاری نوآورانه و… را در دسترس کاربران قرار می دهد. این پلتفرم در سال 2015 شروع به کار کرده و همراه با ابزارهای معاملاتی پیشرفته خدمات سوشال تریدینگ را نیز ارائه می دهد.

کاربران می توانند با حداقل واریز 50 دلار به بیش از 1000 نوع دارایی مختلف دسترسی پیدا کنند. این امکان فراهم شده تا کاربران قبل از شروع با حساب کاربری اصلی از طریق حساب دمو (آزمایشی)، خدمات پلتفرم را بررسی و آزمایش کنند.

معرفی پلتفرم Vantage

بخش سوشال تریدینگ در پلتفرم Vantage، از طریق Vantage AutoTrade انجام شده و توسط Myfxbook پشتیبانی می شود. از طریق این پلتفرم کاربران می توانند با بیش از 90 هزار تریدر از سراسر جهان تعامل داشته باشند.

این پلتفرم در سال 2009 در کشور استرالیا راه اندازی شده و به صورت آنلاین و از طریق مرورگرهای مختلف قابل دسترس است. شما می توانید از حداقل 200 دلار حساب باز کرده و به بیش از 400 نوع دارایی دسترسی پیدا کنید. کاربران Vantage همراه با آمار و ارقام دقیق معاملات، چندین ابزار تحلیلی مختلف نیز در اختیار دارند.

معرفی پلتفرم  IC Markets

IC Markets پلتفرمی است که از طریق آن فرایند سوشال تریدینگ در  Myfxbook و ZuluTrade تسهیل می شود.  ZuluTrade با ارائه قابلیت های سوشال تریدینگ بیشتر به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا سایر تریدرها را بررسی، رتبه بندی کرده و با تریدر مدنظر خود تعامل داشته باشند.

از طرف دیگر پلتفرم IC با هدف ارائه ویژگی تریدر خودکار با Myfxbook وارد همکاری شده است. در نتیجه این همکاری، کاربران IC این امکان را دارند تا استراتژی ها ارائه شده توسط ارائه دهندگان سیگنال در Myfxbook را مستقیماً در حساب معاملاتی IC Markets خود کپی کنند.

پلتفرم IC در متاتریدر 4 در دسترس بوده و علاقمندان می توانند با حداقل 200 دلار در آن حساب باز کنند. همچنین این امکان فراهم است تا در صورت تمایل، از طریق یک حساب دمو، قابلیت ها و خدمات این پلتفرم را بررسی و آزمایش کنید.

معرفی پلتفرم Darwinex

کاربران Darwinex می توانند از پلتفرم webtrader، از خدمات سوشال تریدینگ بهره مند شوند. به این ترتیب کاربران با سایر اعضای جامعه Darwinex تعامل برقرار کرده و سایر تریدرها را دنبال می کنند. کاربرانی که در کنار سوشال تریدینگ به کپی تریدینگ نیز علاقمند هستند می توانند، این کار را با کمک MT4 EA، MQL و API انجام دهند. همچنین این امکان فراهم است تا افراد برای تقویت استراتژی های سرمایه گذاری و معاملاتی خود، استراتژی ها و ربات های تریدینگ را نیز کپی کنند.

در واقع این پلتفرم برای معامله گران حرفه ای که تمایل به استفاده از ابزارهای معاملاتی پیشرفته دارند، گزینه مناسبی است. علاقمندان می توانند با واریز حداقل 500 دلار حساب جدیدی در Darwinex افتتاح کرده و به بیش از 300 دارایی متنوع دسترسی پیدا کنند. در نهایت در صورت تمایل به بررسی و تست قابلیت های این پلتفرم امکان استفاده از یک حساب دمو نیز وجود دارد.

معرفی پلتفرم Axiory

Axiory از طریق اپلیکیشن Axiory CopyTrading خود امکان استفاده از خدمات مرتبط با سوشال تریدینگ را فراهم کرده است. این اپلیکیشن تجارت توسط شریک افیلیت Axiory یعنی Pelican Trading اداره می شود. کاربران تنها از طریق حساب Axiory MAX می توانند در حوزه مربوط به کپی تریدینگ و سوشال تریدینگ شرکت کنند. جهت افتتاح این نوع حساب، به حداقل سپرده 10 دلاری نیاز است، با ورود به حساب کاربری، به 150 دارایی CFD دسترسی خواهید داشت.

Axiory CopyTrading تضمین کننده ارائه داده های عملکردی، فراهم کردن امکان تعامل با سایر معامله گران، و حفظ امنیت آنها است. این برنامه در هر دو دستگاه اندروید و iOS برای معامله گران Axiory در دسترس است. در صورت تمایل به آزمایش و تست قابلیت های این اپلیکیشن امکان ساخت حساب دمو نیز فراهم شده است.

معرفی پلتفرم TickMill

TickMill از طریق شرکت های شخص ثالث، دو سوشال تریدینگ به نام های TickMill CopyTrading و myfxbook را در دسترس کاربران قرار داده است. همچنین برای کاربرانی که قصد دارند تمرکز خود را بیشتر بر روی سوشال تریدینگ قرار دهند پلتفرم Pelican Trading طراحی شده است.

Pelican Trading تحت نظارت FCA است که در آن معامله گران می توانند با یکدیگر چت کنند، خبرهای مهم را با هم به اشتراک بگذارند، سیگنال های معاملاتی را به سایر کاربران ارائه داده و در کپی تریدینگ شرکت کنند. علاقمندان می توانند از با حداقل سپرده 100 دلاری در این پلتفرم حساب باز کرده و از قابلیت ها، ابزارهای معاملاتی و محیط رقابتی آن بهره‎مند شوند. درست مانند اکثر موارد مذکور در بالا، در این پلتفرم نیز امکان ساخت حساب آزمایشی و تست محیط وجود دارد.

سخن پایانی

توجه کنید که فعالیت در هر نوع بازار مالی به دانش و صبر بالا نیاز دارد. این تصور که پلتفرم های سوشال تریدینگ با ارائه اطلاعات خط را به طور کامل از شما دور می کنند، کاملاً غلط است. در تمامی معاملات و سیگنال های معرفی شده توسط حرفه ای ترین افراد نیز امکان خطا وجود دارد و همه معامله گران در طول فعالیت خود در برخی مواقع ضرر می کنند.

به همین دلیل بسیاری از کارشناسان استفاده از پلتفرم های تجارت اجتماعی را تأیید نمی کنند؛ بنابراین اگر شما قصد استفاده از استراتژی های دیگران در این پلتفرم ها را دارید، ابتدا لازم است دانش خود را افزایش دهید و سپس با توجه به میزان سرمایه، ریسک پذیری و اهداف خود از آن ها استفاده کنید؛ زیرا این استراتژی ها براساس نیازهای یک فرد دیگر طراحی شده اند و ممکن است شما سود نکنید و حتی متضرر نیز شوید.

به عنوان کلام آخر برای موفق شدن در مسیر تجارت لازم است ابتدا اهداف و انگیزه های خود را شناسایی کنید تا بتوانید حتی اگر از پلتفرمی استفاده می کنید، در پایان روش تجارت خود را داشته باشید.

پرسش های متداول

این روند راهی برای سرمایه گذاری است که در آن می توانید از استراتژی های سرمایه گذاری دیگران استفاده کنید.

معمولاً هیچ هزینه اضافی برای تجارت اجتماعی وجود ندارد؛ زیرا پلتفرم های تجارت اجتماعی در حال حاضر از کارمزدهای عادی معاملاتی و غیر معاملاتی درآمد کسب می کنند؛ همان هزینه هایی که هنگام معامله مستقل در پلتفرم پرداخت می کنید.

Social trading سرمایه گذاران مبتدی و باتجربه تر را در یک پلتفرم تجارت اجتماعی مشترک گرد هم می آورد تا بتوانند استراتژی ها و ایده های معاملاتی را به اشتراک بگذارند.

ادامه مطلب
بیمه ارز دیجیتال چیست و چرا و چگونه باید از آن استفاده کنیم؟
بیمه ارز دیجیتال چیست و چرا و چگونه باید از آن استفاده کنیم؟

در سال های اخیر، بازار ارزهای دیجیتال رشد بسیار زیادی داشته اند و پذیرش این ارزها در سیستم مالی بسیار افزایش یافته است. دولت ها سعی دارند راه هایی برای استفاده از ارزهای دیجیتال در بانک های مرکزی و مؤسسات مالی پیدا کنند و در حال بررسی امکان ارائه خدمات متنوع مانند بیمه ارز دیجیتال به مشتریان خود هستند.

دنیای غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال دنیایی هیجان انگیز است و به کاربران در سراسر جهان دسترسی به محصولات، برنامه ها و خدمات مالی زیادی را ارائه می دهد. با این حال از خطرات دنیای ارزهای دیجیتال نمی توان چشم پوشی کرد. در این شرایط می توان اهمیت استفاده از صنعت بیمه در دنیای ارزهای دیجیتال برای جلوگیری از این خطرات را بررسی کرد. همچنین می توان این موضوع را در نظر گرفت که آیا بیمه رویداد مهم بعدی در این حوزه خواهد بود یا نه. در این مقاله درباره بیمه ارز دیجیتال و کاربرد آن در این صنعت صحبت خواهیم کرد.

بیمه ارز دیجیتال چیست؟

بیمه ارز دیجیتال برای پوشش خسارت ناشی از حوادث ناگهانی است و هیچ تفاوتی با بیمه های دیگر ندارد. بازار ارزهای دیجیتال بسیار بی ثبات است و گاهی هدف هک های میلیون دلاری قرار می گیرد. این هک ها سبب می شوند سرمایه گذاران میلیون ها و میلیاردها دلار در این فضا از دست بدهند.

تاکنون بازار ارزهای دیجیتال به شدت با حمله های میلیون دلاری مواجه شده است. سرقت 615 میلیون دلاری از پروژه مربوط به بازی Axie Infinity و سرقت 23.3 میلیون دلاری از Ronin که شامل انتقال ارز دیجیتال بین بلاک چین های فعال بوده اند، دو مثال مهم در این زمینه محسوب می شوند.

این دو مورد نمونه هایی از بزرگ ترین حملات در حوزه ارز دیجیتال هستند. همچنین در سال 2021، جرائم مرتبط با ارزهای دیجیتال به اوج خود رسیده است. در سال ۲۰۲۰ آدرس های غیرقانونی 7.8 میلیارد دلار بودند و در سال ۲۰۲۱ به 14 میلیارد دلار رسیدند.

برخورد با جرائم ارز دیجیتال

برای مقابله با جرائم مربوط به ارزهای دیجیتال، صرافی هایی مانند Binance و Coinbase تصمیم گرفتند دارایی های سرمایه گذاران را در برابر سرقت بیمه کنند؛ با این حال اگر لازم باشد رمز عبور خود را جایی به اشتراک بگذارید، بیمه کمکی به شما نخواهد کرد.

صرافی کوین بیس امروزه از بیمه در برابر جرم استفاده کرده و از بخشی از دارایی های دیجیتال ذخیره شده در سیستم های ذخیره سازی این صرافی در برابر آسیب های ناشی از سرقت و حملات سایبری محافظت می کند؛ با این حال بیمه نمی تواند خسارات مربوط به از دست دادن اعتبار و دسترسی غیرمجاز به حساب Coinbase یا Coinbase Pro را پوشش دهد.

در سال 2018، صرافی بایننس برای محافظت از سرمایه کاربران، صندوق دارایی تضمین شده برای کاربران یا SAFU را معرفی کرد که در آن بخشی از سرمایه معامله شده را بیمه می کرد. در سال 2019، بایننس 40 میلیون دلار در یک حمله هکری از دست داد، اما براساس ادعای این صرافی، سرمایه گذاران متضرر نشدند و زیان آن ها از طریق SAFU پرداخت شد.

درصورت سرقت سرمایه و حملات سایبری، شرکت های بیمه ارزهای دیجیتال ممکن است بخشی از سرمایه از دست رفته را به سرمایه گذار برگردانند، اما نه صرافی و نه سرمایه گذار سرمایه از دست رفته خود را کامل به دست نمی آورند. درواقع خسارات ناشی از نوسانات در بازار ارز دیجیتال یا کلاه برداری هایی مانند طرح های پونزی تحت پوشش بیمه قرار نمی گیرند.

همچنین این بیمه ها خسارت وارده به کیف پول های سخت افزاری و انتقال ارز دیجیتال به اشخاص ثالث را پوشش نمی دهند و از وجوه کاربران در برابر سقوط بلاک چین و ورشکستگی محافظت نمی کنند.

برخورد با جرائم ارز دیجیتال

تاریخچه بیمه ارز دیجیتال

از ۲۰ ژوئن ۲۰۲۲، شرکت رمزنگاری BitGo یک سیاست ۲۵۰ میلیون دلاری ارائه داد که می توانست دارایی های دیجیتال را در هر کجا که کلید خصوصی داشته باشند پوشش دهد. این خط مشی خسارات ناشی از کپی و سرقت کلیدهای خصوصی، سرقت اطلاعات داخلی، اقدامات متقلبانه توسط کارمندان BitGo یا گم کردن کلیدها توسط مدیران را پوشش می دهد. بیمه BitGo توسط Lloyd’s Syndicate ارائه می شود.

لویدز لندن اولین شرکتی بود که بیمه ارز دیجیتال با سقف 1000 یورو یا 1353 دلار را ارائه داد. این شرکت با مشارکت Atrium Alliance و Coincover برای محافظت از دارایی کاربران در برابر سرقت های مربوط به کیف پول های آنلاین تشکیل شد.

شرکت هایی مانند Lloyd’s و Relm Insurance از بازیگران اصلی صنعت بیمه ارز دیجیتال محسوب می شوند. برخی از این شرکت ها تنها صرافی های ارز دیجیتال را پوشش می دهند؛ زیرا موجودی های بزرگ از ارز دیجیتال در این صرافی ها قرار گرفته است.

اگرچه Coincover به خودی خود یک شرکت بیمه نیست، یک فناوری محافظت فردی و راه حل نرم افزاری ارائه می دهد که تلاش می کند از به سرقت رفتن ارزهای دیجیتال جلوگیری کند. این فناوری دارایی های دیجیتال در برابر هک، فیشینگ، بدافزار، سرقت دستگاه، نرم افزار تروجان و حملات brute force را پوشش می دهد و ادعا می کند خسارات ناشی از چنین حملاتی را جبران خواهد کرد.

به گفته الیوت ماول، مدیر ارشد ارتباطات منطقه ای در لویدز، این شرکت در سال های اخیر سیاست های محدودی برای ارزهای دیجیتال در پیش گرفته است. از آنجا که این یک حوزه جدید و به سرعت در حال توسعه است، لویدز به سندیکاهایی نیاز دارد که با احتیاط و بررسی های بیشتر درباره تعهدات اقدام کنند.

ابتکارات اخیر بیمه ارز دیجیتال از سوی Lloyd’s شامل راه اندازی یک بیمه نامه جدید به نام Lloyd’s Product Launchpad در سال ۲۰۲۱ است که از ارزهای دیجیتال موجود در کیف پول های آنلاین در برابر سرقت یا هک محافظت می کند. این نوع بیمه سقف ندارد و براساس قیمت ارزهای دیجیتال تغییر می کند؛ یعنی حتی درصورت نوسان قیمت ها، بیمه شده به ازای ارزش دارایی خود غرامت دریافت خواهد کرد.

با این حال، باید توجه داشت ارزهای دیجیتال هنوز در آمریکا قانونی نیستند و توسط دولت پشتیبانی نمی شوند؛ درنتیجه ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین (Bitcoin)، اتریوم (Ethereum) و لایت کوین (litecoin/’>Litecoin) تحت پوشش شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) یا شرکت حمایت از سرمایه گذاران اوراق بهادار (SIPC) نیستند.

تعریف بیمه ارز دیجیتال

بیمه ارز دیجیتال از شرکت های سرمایه گذار در ارزهای دیجیتال و صرافی ها در برابر ضررهای ناشی از هک، سرقت یا سایر خطرات محافظت می کند. این نوع بیمه هنوز به طور گسترده در دسترس نیست، اما با ادامه رشد بازار ارزهای دیجیتال و افزایش تقاضا برای این بیمه، شرکت های بیشتری آن را ارائه خواهند داد.

انواع مختلفی از بیمه نامه های مرتبط با ارزهای دیجیتال وجود دارد که مشاغل می توانند براساس نیاز خود خریداری کنند؛ برای مثال برخی سیاست ها آسیب های ناشی از هک یا سرقت را پوشش می دهند؛ درحالی که برخی دیگر ممکن است تنها یکی از آن ها را پوشش دهند. برای مشاغل مهم است قبل از خرید بیمه نامه درباره انواع پوشش های موجود تحقیق کنند.

بیمه ارز دیجیتال چه چیز را پوشش می دهد؟

بیمه ارز دیجیتال معمولاً ارزش آن را درصورت گم شدن یا دزدیده شدن پوشش می دهد. این بیمه می تواند برای جبران ارزش هرگونه ارز دیجیتال گم شده یا سرقت شده تا سقف پوشش به مشاغل استفاده شود. برخی سیاست ها ممکن است هزینه های مربوط به بازیابی ارزهای دیجیتال به سرقت رفته را نیز پوشش دهند.

کسب و کارها می توانند بیمه ارزهای دیجیتال را از تعدادی شرکت بیمه مختلف خریداری کنند. بیمه گران محدودیت های پوشش هزینه و خسارت متفاوتی را ارائه می کنند تا کسب و کارها بتوانند بیمه نامه ای متناسب با نیاز و بودجه خود پیدا کنند.

بیمه ارز دیجیتال چه چیز را پوشش می دهد؟

هزینه بیمه ارز دیجیتال چقدر است؟

همان طور که پیش تر اشاره کردیم، ارائه بیمه برای شرکت های ارزهای دیجیتال و بلاک چین هنوز یک حوزه جدید است؛ به همین دلیل تخمین میانگین قیمت بیمه برای شرکت های ارز دیجیتال چالش برانگیز خواهد بود. مانند هر شرکت دیگری، چند فاکتور وجود دارد که بر میزان مبلغی که باید برای بیمه ارز دیجیتال بپردازید تأثیر می گذارد:

  • اندازه شرکت
  • تعداد کارکنان
  • درآمد سالانه
  • سابقه شرکت

میانگین هزینه یک بیمه نامه مسئولیت عمومی برای مشاغل مرتبط با ارزهای دیجیتال در ایالات متحده بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ دلار در سال است. قیمت سایر بیمه نامه ها به عوامل ذکرشده در بالا و ویژگی ها و اقدامات تجاری خاص شما بستگی دارد.

مزایای بیمه ارز دیجیتال چیست؟

صنعت ارزهای دیجیتال بی ثبات است و قیمت ها می توانند به شدت افزایش یا کاهش پیدا کنند. حتی باتجربه ترین سرمایه گذاران نیز می توانند خود را در سمت بازنده بیابند. این نوسانات مجموعه ای از ریسک ها را برای کسب و کارهای مرتبط با ارز دیجیتال ایجاد می کند و در این صورت بیمه ارز دیجیتال وارد می شود.

بیمه ارز دیجیتال برای محافظت از کسب و کارها در برابر ضررهای مالی که می تواند ناشی از هک، کلاه برداری و سایر رویدادهایی باشد که می تواند دارایی های آن ها را به خطر بیندازد، طراحی شده است. درصورت ضرر بیمه ارز دیجیتال می تواند به پوشش هزینه های جایگزینی یا بازیابی دارایی کمک کند. چندین مزیت وجود دارد که مشاغل می توانند از بیمه ارزهای دیجیتال برخوردار شوند:

  • محافظت در برابر ضرر مالی: همان طور که قبلاً ذکر شد، بیمه ارز دیجیتال می تواند به محافظت از کسب و کارها در برابر ضررهای مالی در برابر هک، کلاه برداری و سایر رویدادها کمک کند.
  • آرامش ذهنی: دانستن اینکه کسب و کار شما از ضررهای احتمالی محافظت می شود، می تواند به شما آرامش و این امکان را بدهد که روی اداره تجارت خود تمرکز کنید.
  • امنیت بیشتر: بسیاری از بیمه گران با اقدامات امنیتی کمک می کنند تا از همان ابتدا خطر خسارت را کاهش دهند. این می تواند شامل مواردی مانند احراز هویت دومرحله ای و کیف پول های چندامضایی باشد.
  • انعطاف پذیری: بیمه نامه های ارز دیجیتال در بیشتر موارد به گونه ای طراحی می شوند که انعطاف پذیر باشند و به شما امکان می دهند پوشش خسارت را برای رفع نیازهای خاص خود سفارشی سازی کنید.

انتخاب بیمه نامه ارز دیجیتال مناسب برای کسب و کار شما یک تصمیم مهم است، اما با محافظت مناسب می توانید مطمئن باشید کسب و کار شما در برابر برخی از خطرات منحصربه فرد ناشی از آن محافظت می شود.

مزایای بیمه ارز دیجیتال چیست؟

انواع بیمه ارزهای دیجیتال

انواع مختلفی از بیمه نامه ارز دیجیتال برای مشاغل موجود است:

  • بیمه دارایی: این نوع بیمه نامه ارزش دارایی های ارز دیجیتال اساسی را پوشش می دهد.
  • بیمه وقفه در کسب و کار: این نوع بیمه نامه از دست دادن درآمدی را پوشش می دهد که یک کسب و کار زمانی که عملیات آن به دلیل یک رویداد بیمه شده مختل می شود، متحمل خواهد شد.
  • بیمه جرائم: این نوع بیمه نامه خسارات ناشی از جرائم از جمله سرقت، کلاه برداری و جرائم سایبری را پوشش می دهد.
  • بیمه مسئولیت حرفه ای: این نوع بیمه نامه خسارات ناشی از اشتباه یا کوتاهی افراد حرفه ای را پوشش می دهد.
  • بیمه مسئولیت عمومی: این نوع بیمه خسارت شخص ثالث و زیان مالی ناشی از عملیات تجاری را پوشش می دهد.

همان طور که می بینید، انواع مختلفی از بیمه نامه های ارز دیجیتال برای مشاغل وجود دارد. بهترین راه پیداکردن بیمه نامه مناسب برای کسب و کارتان، همکاری با یک کارگزار بیمه باتجربه است که می تواند در ارزیابی خطرات و یافتن پوشش مناسب به شما کمک کند.

آیا صرافی های ارز دیجیتال دارایی های شما را بیمه می کنند؟

صنعت بیمه ارزهای دیجیتال هنوز در مراحل ابتدایی خود است و بسیاری از ارزهای دیجیتال هنوز بیمه نشده اند. بیشتر بیمه نامه هایی که در این حوزه طراحی شده اند، مختص مشتریان خصوصی و فردی نیستند و تنها شرکت های بزرگ را پوشش می دهند.

صرافی های ارزهای دیجیتال و شرکت های ارائه دهنده کیف پول برای محافظت در برابر تهدیدات امنیتی و حملات سایبری، بیمه خریداری می کنند. بیمه های دیگر همچنان در حال توسعه هستند و احتمالاً پوشش های دیگری مانند بیمه DeFi که می تواند خسارات ناشی از قطع سرویس، گم شدن کلید خصوصی یا سایر رویدادهای ناگوار را پوشش دهد، در جریان کار قرار خواهد گرفت.

با این حال، این نوع بیمه هنوز در دسترس مشتریان قرار نگرفته است. درواقع خدماتی که این نوع بیمه برای حفاظت مشتری ارائه می دهد تا حد زیادی به نوع بیمه نامه بستگی دارد. برای دسترسی کامل به امنیت سطح پایه بدون استفاده از بیمه، باید از روش های امنیتی مختلفی مانند احراز هویت دومرحله ای استفاده شود. در این صورت از کاربر خواسته می شود هنگام ورود، اطلاعاتی مانند کد ارسال شده را وارد کند و این نوع احراز هویت امنیت را افزایش می دهد.

از یک کیف پول سخت افزاری نیز می توان برای ذخیره بسیاری از ارزهای دیجیتال استفاده کرد. استفاده از کیف پول های نرم افزاری آسان تر است، اما برای هکرها نیز دردسترس تر خواهد بود. کیف پول های سخت افزاری آفلاین هستند و در برابر بسیاری از حملات هک با استفاده از فناوری به نام Air Gap بسیار مقاوم خواهند بود.

بیشتر صرافی ها برنامه های امنیتی دیگری مانند سیستم های بیمه ای مختلف برای ارزهای دیجیتال ارائه می دهند. برخلاف بانک ها، این طرح ها تحت حمایت بیمه دولتی نیستند، اما درصورت هک شدن صرافی، دارایی های شما از دست نمی روند و براساس مبلغی که در بیمه مشخص شده است، خسارت دریافت خواهید کرد.

آیا دنیای ارزهای دیجیتال به بیمه نیاز دارد؟

تنها در سال 2021، بازار ارزهای دیجیتال چندین بار هک شده است. هک شبکه پالی، 600 میلیون دلار پول از کیف پول های اتریوم، BSC و Polygon به سرقت برده است. پروتکل Cream Finance دو بار هک شد و درمجموع 150 میلیون دلار در اتریوم، بیت کوین و استیبل کوین از دست رفت. در ماه دسامبر، هکرها حدود 200 میلیون دلار از کیف پول های اتریوم و BSC سرقت کردند.

سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال سودآور است، اما این بازار پرنوسان نیز خطرات زیادی به همراه دارد. بی شک در این زمینه نیاز مبرم به بیمه وجود دارد، اما بیمه نامه ها و حق بیمه با استفاده از سوابق تاریخی تعیین می شوند. از آنجا که بازار ارزهای دیجیتال هنوز نوپاست، سابقه خوبی ندارد و نوسانات آن کار را بسیار دشوارتر می کند.

با افزایش قیمت بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال، توجه هکرها به کیف پول ها و صرافی های ارز دیجیتال جلب می شود؛ برای مثال در 20 ژانویه Crypto.com اعلام کرد سایت این شرکت هک شده و از حساب 400 کاربر برداشت غیرمجاز انجام شده است.

در نتیجه این رویدادها، لویدز لندن اعلام کرد از استراتژی های کاهش ریسک مختلفی که کیف پول های سخت افزاری، کیف پول های چندامضایی و مسائل امنیتی سرور را پوشش می دهد، استفاده خواهد کرد. بیمه ارزهای دیجیتال می تواند شکاف های امنیتی در این زمینه را برطرف کرده و از سیستم های آسیب پذیر و فرار محافظت کند.

آیا دنیای ارزهای دیجیتال به بیمه نیاز دارد؟

نیاز و اهمیت بیمه ارز دیجیتال چیست؟

هدف اصلی بیمه ارزهای دیجیتال پوشش ضرر و زیان های مرتبط با بازار ارزهای دیجیتال است. بیمه نامه های ارز دیجیتال رویکرد منحصر به فردی دارند. از آنجا که ارزهای دیجیتال قانونی نیستند، عوامل مؤثر بر آن ها با عوامل مؤثر بر سایر سیستم های پرداخت و سرمایه گذاری مانند سهام، بورس یا حساب های بانکی متفاوت خواهد بود.

نوسانات قیمت، هک و کلاه برداری از عوامل اصلی مؤثر بر بلاک چین و ارزهای دیجیتال هستند. در ادامه به بررسی عوامل مؤثر بر بازار ارزهای دیجیتال می پردازیم:

نوسانات قیمت

ارزهای دیجیتال بی ثبات هستند. بازار ارز دیجیتال می تواند تنها در یک روز یا چند ماه نوسانات شدید را تجربه کند. این نوسانات ممکن است به دلایل مختلفی مانند تصمیم های دولتی یا توییت شخص مشهوری مانند ایلان ماسک رخ دهد.

برای مثال، قیمت بیت کوین، قدیمی ترین و با ارزش ترین ارز دیجیتال، در 8 نوامبر 2021 (17 آبان 1400) بیش از 67000 دلار بود؛ درحالی که بیت کوین در 14 ژوئن 2022 (24 ژوئن 1401) در محدوده 22000 دلار معامله می شد که این نشان دهنده کاهش 67 درصدی قیمت بیت کوین در 7 ماه است.

این نوسانات به دلیل ماهیت نوپای بازار ارزهای دیجیتال است و بیشتر اقتصادهای جهان هنوز تمایلی به پذیرش آن ندارند. در هر صورت، نوسانات تنها بخشی از نگرانی های سرمایه گذاران در بازار ارزهای دیجیتال است.

هک شدن

یکی از بزرگ ترین خطراتی که دنیای ارزهای دیجیتال را تهدید می کند هک و سرقت دارایی است. تاکنون هک های زیادی در صرافی های ارز دیجیتال صورت گرفته و میلیون ها دلار دارایی دیجیتال به سرقت رفته است. در سال 2020، هکرها ارزهای دیجیتالی به ارزش 200 میلیون دلار را از صرافی KuCoin سنگاپور سرقت کردند.

همان طور که پیش تر هم اشاره کردیم، بزرگ ترین هک ارزهای دیجیتال در آگوست 2021 اتفاق افتاد؛ یعنی زمانی که 610 میلیون دلار وجوه از پلتفرم غیرمتمرکز PolyNetwork به سرقت رفت. البته هکرها در همان ماه مقدار زیادی از این سرمایه را به شبکه پالی پس دادند.

دومین هک بزرگ در این زمینه نیز در 23 مارس 2022 اتفاق افتاد و 540 میلیون دلار ارز دیجیتال از پروژه رونین به سرقت رفت. علاوه بر این، هک به فروپاشی صرافی هایی مانند Mt Gox در ژاپن منجر شده است.

برخلاف دارایی های واقعی دزدیده شده که با بستن حساب های سارق قابل کنترل است، بدون کلید خصوصی هیچ راهی برای بازیابی ارز دیجیتال دزدیده شده از هکر وجود ندارد و مانع قانونی دیگر برای ارزهای دیجیتال ایجاد می کند. همین موضوع دقیقاً در اکتبر 2021 اتفاق افتاد. یک هکر دارایی های دیجیتالی به ارزش 16 میلیون دلار را از صرافی Indexed Finance دزدید و ناپدید شد. با وجود شناسایی هکر، هیچ کاری توسط صرافی انجام نشد.

کلاه برداری

در 3 ژوئن 2022، گزارش منتشرشده توسط کمیسیون تجارت فدرال (FTC) نشان داد از 1 ژانویه 2021 تا 31 مارس 2022، بیش از 46000 نفر سرمایه گذار 1 میلیارد دلار به دلیل کلاه برداری های ارز دیجیتال از دست دادند.

FTC نتیجه گرفت از دست دادن سرمایه در این زمینه بیشتر از هر روش پرداخت دیگری است. همچنین به دولت ایالات متحده اطلاع داده شد 70 درصد از کلاه برداری ها مربوط به بیت کوین بوده و بیش از نیمی از آن ها از طریق تبلیغات مخرب، پست ها یا پیام های رسانه های اجتماعی انجام شده است.

یکی دیگر از مشکلات سرمایه گذاران ارزهای دیجیتال از دست دادن یا فراموش کردن کلید خصوصی است که مانند رمز عبور عمل می کند. از آنجا که بازیابی کلید خصوصی امکان پذیر نیست، فراموش کردن آن منجر به از دست رفتن تمام موجودی حساب می شود. اگر کلید خصوصی در دستگاه یا سرویسی مانند کیف پول (که به اینترنت دسترسی دارد) ذخیره شود، هکرها می توانند آن کلیدها را سرقت کنند.

امروزه ارزهای دیجیتال تلاش می کنند به یک روش پرداخت اصلی تبدیل شوند، اما همچنان این مشکلات وجود دارد؛ درنتیجه از تقاضای زیاد برای بیمه ارزهای دیجیتال نمی توان چشم پوشی کرد.

بیمه ارز دیجیتال چگونه کار می کند؟

در ایالات متحده سرمایه گذارانی که دارای وثیقه قراردادی مانند اوراق قرضه یا سهام هستند، معمولاً پیش پرداخت های بیمه ای از دولت ایالات متحده یا شرکت های خصوصی دارند، اما سرمایه گذاران در ارزهای دیجیتال این محافظت را ندارند. در این شرایط بیمه ارز دیجیتال می تواند از دارایی های سرمایه گذاران در این حوزه محافظت کند.

از دلایل تقاضای زیاد برای بیمه ارزهای دیجیتال می توان به سرقت سرمایه اشاره کرد؛ با این حال به دلیل نبود قوانین یکسان در صنعت بیمه ارزهای دیجیتال، ارزیابی ریسک در این زمینه پیچیده خواهد بود. برخی استارتاپ های جدید در این زمینه فعال هستند، اما هنوز به طور کامل و عمیق این مشکل را حل نکرده اند.

اگر صنعت در حال تحول تا این حد غیرقابل پیش بینی است، چگونه می توانید از امنیت ارز دیجیتال خود مطمئن باشید؟ در این شرایط، بیمه ارزهای دیجیتال از شرکت هایی مانند جمینی می تواند مفید واقع شود. یوسف حسین، مدیر مدیریت ریسک در جمینی می گوید:

«تا به حال بیمه گران به دلیل ضعف استانداردهای امنیتی، کنترل های داخلی، سیاست های ارزهای دیجیتال و ظهور هک های بزرگ که منجر به ضررهای سرمایه ای بزرگ در سال های اخیر شده است، تمایلی به بیمه کردن صنعت ارزهای دیجیتال نداشتند؛ درنتیجه اکثر صرافی ها یا قادر به خرید بیمه نبودند یا به دلیل هزینه های بالای بیمه از آن اجتناب کردند، اما ما توانستیم با موفقیت به بیمه گران نشان دهیم که جمینی نیویورک یک صرافی امن است که در آن کاربران می توانند به طور قانونی و مطمئن ارزهای دیجیتال را خریداری کرده، بفروشند و ذخیره کنند».

نحوه عملکرد بیمه کاملاً به تمایل شرکت برای بیمه کردن دارایی های دیجیتال بستگی دارد؛ برای مثال Coinbase بیان می کند:

«ما در حال ساختن یک اقتصاد رمزنگاری و سیستم مالی هستیم که شفاف، کارآمد، دردسترس و منصفانه باشد. ما در سال 2012 با این ایده شروع کردیم که هرکسی در هر کجا باید بتواند بیت کوین را به راحتی ارسال و دریافت کند. همچنین ما یک پلتفرم قابل اعتماد و آسان برای دسترسی به اقتصاد ارز دیجیتال فراهم کرده ایم».

البته این شرکت در کار خود جدی است. Coinbase دارای 73 میلیون کاربر تأیید شده، 10000 شرکت مختلف و 185000 کارمند و شریک در 100 کشور جهان است. سرمایه موجود در این پلتفرم به 255 میلیارد دلار می رسد.

روش کار بیمه ارز دیجیتال پیچیده و در عین حال ساده است. ارزهای دیجیتال در ایالات متحده قانونی نیستند، اما پولی که برای خرید ارزهای دیجیتال (مانند دلار، یورو و پوند) خرج می شود، قانونی است. پول قانونی که برای خرید ارزهای دیجیتال استفاده می شود، بخشی از ریسک سبد سرمایه گذاران است که بیمه گذاران آن را ارزیابی و تصمیم می گیرند آیا بیمه بخرند یا خیر.

بیمه ارز دیجیتال چگونه کار می کند؟

چرا بیمه ارز دیجیتال موفق خواهد شد؟

عوامل زیر دلایل موفقیت بیمه ارز دیجیتال هستند:

شفافیت بیشتر در زمینه قانون گذاری

ارز دیجیتال پدیده جدیدی نیست و چندین سال است وجود دارد، اما به نظر می رسد بسیاری از شرکت های رسمی از جمله مؤسسات مالی بزرگ و سازمان های دولتی تمایلی به پذیرش ارزهای دیجیتال ندارند. برخی از این تمایل نداشتن ها به پذیرش ممکن است به وضعیت حقوقی در این زمینه مرتبط باشد، اگرچه این وضعیت به سرعت در حال تغییر است.

در ژانویه، یک شرکت تراست در ایالت داکوتای جنوبی با دریافت مجوز نگهداری از دفتر کنترل ارز (OCC) به اولین بانک دارایی دیجیتال قانونی در ایالات متحده تبدیل شد و توانست خدمات ارز دیجیتال را به کاربران در مشارکت با مؤسسات مالی سنتی خود ارائه دهد.

پس از آن OCC به بانک های ملی و بانک های پس انداز فدرال اجازه داد تا در شبکه های گره تأیید مستقل شرکت و از استیبل کوین ها برای خدمات پرداخت استفاده کنند. پیش از این تصویب، OCC در سال گذشته دو دستورالعمل صادر کرد که براساس آن بانک های ملی می توانند خدمات ارز دیجیتال را به مشتریان خود ارائه دهند و سپرده هایی را که به صورت پایدار کوین هستند نگهداری کنند.

کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) نیز اقدامات مشابهی را درباره ارزهای دیجیتال انجام داده است. SEC در ماه دسامبر بیانیه ای منتشر کرد و توضیح داد چگونه کارگزاران و معامله گران باید اوراق بهادار ارزهای دیجیتال را نگه دارند تا از اقدامات اجرایی جلوگیری کنند.

این قانون مؤسسات مالی سنتی را به پذیرش ارزهای دیجیتال وادار می کند و احتمالاً راه را برای سرمایه گذاری های بزرگ تر در فضای ارزهای دیجیتال هموار خواهد کرد. با ایجاد یک چارچوب نظارتی رو به رشد، شرکت هایی که مایل به پذیرش ارزهای دیجیتال هستند در این فضا سرمایه گذاری می کنند. ارزهای دیجیتال به مرور زمان به یک جریان اصلی تبدیل خواهند شد.

یک چارچوب نظارتی پیشرفته به شرکت های بیمه کمک می کند از قابلیت های بیمه در فضای ارز دیجیتال استفاده کنند؛ البته این شرایط نیاز به آموزش خواهد داشت. با تکامل قوانین و اهمیت بیشتر مدیریت ریسک در این زمینه، شرکت ها و مدیران آن ها گزینه ها و روش های کاهش ریسک موجود را بهتر درک خواهند کرد.

افزایش پذیرش دارایی های دیجیتال

همه گیری کووید 19 ارزش دارایی های دیجیتال را آشکارتر کرده و جرقه ای برای ایجاد تغییرات دیجیتالی بزرگ در همه مشاغل شده است. به لطف همه گیری و افزایش شفافیت در قوانین، ارزهای دیجیتال به سرعت در حال رشد و تکامل هستند. بیشتر بانک ها می خواهند در پروژه های ارز دیجیتال سرمایه گذاری کنند. برخی از بانک ها نیز ارزهای دیجیتال خود را راه اندازی کرده اند.

درحالی که بانک های سنتی هنوز منتظر چراغ سبز قانون گذاران برای پذیرش جریان اصلی ارزهای دیجیتال هستند، آن ها در طول سال ها این بازار را رصد کرده و با آن سازگار شده اند. اکنون که چارچوب نظارتی در حال شکل گیری است و این باور وجود دارد که ارزهای دیجیتال برای ماندن آمده اند، شرکت های بیشتری به دنبال سرمایه گذاری از فرصت ها در این فضا هستند.

شرکت های سنتی تر احتمالاً در ماه ها و سال های آینده در بازار ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری خواهند کرد و از آنجا که این شرکت ها بیمه دارند، بیمه خود را به دارایی های دیجیتالی که دارند تعمیم خواهند داد.

رشد دیفای

سیستم مالی غیرمتمرکز یا DeFi برنامه های مالی مبتنی بر قراردادهای هوشمند ارائه می دهد که بدون کنترل یک دولت یا شرکت متمرکز عمل می کنند. این سیستم در سال 2020 بسیار محبوب شد و کل سرمایه (TVL) موجود در آن به چندین میلیارد دلار رسید. موفقیت defi/’>دیفای احتمالاً برای سال های آینده ادامه خواهد داشت.

تاکنون فعالیت دیفای بیشتر روی سرمایه گذاران خرد متمرکز بوده است، اما طی 12 ماه آینده تمرکز این فضا بیشتر بر جذب سرمایه گذاران نهادی خواهد بود. با تغییر قوانین اجرایی، این احتمال وجود دارد که قانون گذاران نیز به دنبال درک بهتر محیط DeFi باشند.

برای مشاغلی که به دنبال محافظت از دارایی ها و کارکنان خود هستند، بیمه سنتی همیشه ارزشمند است؛ زیرا شکست فناوری و مسئولیت مدیریت و سرپرست را پوشش می دهد. شرکت های DeFi با یکدیگر تفاوت زیادی دارند و ارائه یک طرح بیمه جامع برای این شرکت ها را دشوارتر می کند. با این حال، راه حل های نوآورانه بیمه ای در این زمینه وجود دارد که به زودی رونق خواهد گرفت.

رشد ارزش بیت کوین

بیت کوین سال 2020 را به عنوان یک گزینه سرمایه گذاری حاشیه ای آغاز کرد، اما در پایان سال قیمت آن چهار برابر شد. افزایش قیمت بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال قطعاً بازار بیمه را تحت تأثیر قرار خواهد داد. با افزایش ارزش ارزهای دیجیتال، سرمایه گذاران (اعم از مؤسسات و افراد) نیاز بیشتری به محافظت از دارایی های خود احساس می کنند.

با افزایش ارزش این دارایی ها، شرکت های مالی در حال افزایش سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال هم برای خود و هم از طرف مشتریان خود هستند و با سرمایه گذاری بیشتر افراد یا شرکت ها در ارزهای دیجیتال، تقاضا برای بیمه افزایش می یابد.

صنعت بیمه سنتی نیز به تدریج با دارایی های دیجیتال کنار می آید، اما همچنان محتاط عمل می کند. با رشد و تکامل بازار، برای سرمایه گذاران و معامله گران ارز دیجیتال بسیار مهم است که با شرکت های بیمه مجرب مشورت کنند و از آن ها مشاوره بگیرند و بهترین استراتژی های مدیریت ریسک را انتخاب کنند.

مشارکت و همکاری بیشتر

پیش از این درباره ارزهای دیجیتال شک و تردید وجود داشت، اما IPO های اخیر توسط شرکت های رمزنگاری متعدد نشان دهنده رشد صنعت ارزهای دیجیتال است. تبدیل یک شرکت به سهام عمومی از طریق IPO، عرضه مستقیم در بورس یا روش SPAC علاوه بر مزایای مختلف، خطراتی را به دنبال دارد که باید به کمک راه حل های بیمه ای برای محافظت از سرمایه گذاران پوشش داده شود.

همچنین انتظار می رود فعالیت های یکپارچه سازی و پذیرش در فضای بلاک چین و ارز دیجیتال افزایش یابد. در نیمه اول سال 2020، ارزش کل ادغام و پذیرش ارزهای دیجیتال از سطح سال 2019 فراتر رفت و به 597 میلیون دلار رسید. میانگین حجم معاملات نیز بیش از دو برابر شد.

این روند رشد در سال های آینده نیز ادامه خواهد داشت. این قانون سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال را برای مؤسسات مالی سنتی آسان تر می کند و این احتمال وجود دارد که شرکت های مالی سنتی با شرکت های رمزنگاری مانند صرافی ها و شرکت های فناوری شروع به ادغام کنند و خدمات آن ها نیز گسترش یابد.

این ادغام ها سرمایه بیشتری را وارد فضای ارزهای دیجیتال می کنند؛ با این حال ادغام ها خطراتی دارند که می توان این خطرات را به کمک راه حل های مختلف مانند بیمه مدیران و سرپرستان و بیمه ریسک معاملات کاهش داد. با شفافیت بیشتر در قوانین و پذیرش گسترده ارزهای دیجیتال توسط مؤسسات مالی غیر رمزنگاری شده، علاقه به ارزهای دیجیتال نیز افزایش خواهد یافت.

در حال حاضر صنعت بیمه ارزهای دیجیتال هنوز قادر به پاسخ گویی به تقاضای موجود برای بیمه در این حوزه نیست، اما با ادامه رشد این رشته، تغییرات بزرگی در فضای بیمه رخ خواهد داد. مشاغلی که با دارایی های دیجیتال کار می کنند، باید از خطرات و نحوه کنترل آن ها آگاه باشند و مناسب ترین شرکت بیمه را برای تجارت خود انتخاب کنند.

چرا بیمه ارز دیجیتال موفق خواهد شد؟

آیا می توانیم برای ارزهای دیجیتال بیمه شخصی بگیریم؟

به طورکلی بیمه ارز دیجیتال برای پوشش زیان های سازمانی طراحی شده است. اگر یک صرافی ارز دیجیتال تحت تأثیر یک نقض امنیتی قرار گیرد، ضررهای آن تا سقف پوشش بیمه نامه پوشش داده می شود. با این حال، این صنعت نوظهور کم کم به نیاز خود به بیمه شخصی پی می برد.

یکی از شرکت های بیمه به نام Coincover اکنون این خدمات را ارائه می دهد. CoinCover با بانک لویدز برای ایجاد بیمه نامه برای ارزهای دیجیتال همکاری می کند. این بیمه ها از 10 تا 750 دلار متغیر هستند و دارایی های دیجیتال دارندگان حساب را در برابر هک، فیشینگ، بدافزار، سرقت دستگاه، بدافزار اسب تروجان و حملات brute force پوشش می دهند.

با این حال، برخی استثناها وجود دارد و انواع خاصی از ضررها شامل نوسانات قیمت، خرابی بلاک چین و از دست دادن یا آسیب سخت افزاری پوشش داده نمی شود. سایر بیمه ها هنوز وارد بازار بیمه ارزهای دیجیتال نشده اند، اما احتمالاً به زودی وارد بازار خواهند شد.

آیا بیمه ارز دیجیتال مورد قبول مردم است؟

از زمان معرفی بیت کوین در سال 2009، بازار ارزهای دیجیتال به طور تصاعدی رشد کرده است. با این حال، بازار تا اواسط دهه 2010 عمدتاً خرده فروشی بود، زمانی که ارزش کل بازار حدود 100 میلیون دلار بود. در آن زمان، بازار وارد به اصطلاح زمستان کریپتو شد و قیمت ها کاهش یافت؛ سفته بازان از بازار فرار کردند و تنها کاربران سرسخت ارزهای دیجیتال باقی ماندند تا به حمایت از صنعت ادامه دهند.

کار سخت آن ها در قالب زیرساخت های قوی تر، محصولات جدید و تقاضای فزاینده نتیجه داد. زمستان طولانی و تلخ کریپتو به پایان رسیده است و مؤسسات آماده هستند محصولات کریپتو را به سبد سرمایه گذاری خود اضافه کنند. اکنون تقاضا برای محصولات کریپتو داغ تر از همیشه شده است و مردم به طور فزاینده ای به دنبال ارزهای دیجیتال و محصولات مناسب، خدمات مالی و زیرساخت های نظارتی هستند؛ درنتیجه هیچ زمانی بهتر از اکنون برای معرفی بازار بیمه ارزهای دیجیتال وجود ندارد.

سخن پایانی

در حال حاضر، ارزهای دیجیتال به جریان اصلی و محبوب تبدیل شده اند و رشد این صنعت تنها با افزایش علاقه و سرمایه گذاری مردم در دارایی های دیجیتال افزایش می یابد. پتانسیل در این صنعت بدون نظارت تقریباً نامحدود است و صنعت بیمه ریسک گریز را برای ورود به دنیای ارزهای دیجیتال بی میل می کند.

با این حال این بدان معنا نیست که فرصت های مناسب در بازار ارزهای دیجیتال وجود ندارد. در بازار ارز دیجیتال مراقب باشید کیف پول خود را ایمن نگه دارید و عاقلانه سرمایه گذاری کنید.

پرسش های متداول

استفاده از بیمه ارز دیجیتال برای پوشش خسارت ناشی از حوادث غیر مترقبه است و هیچ تفاوتی با بیمه های دیگر ندارد.

لویدز لندن اولین شرکتی بود که نوعی بیمه ارز دیجیتال با سقف 1000 یورو (حدود 1353 دلار) ارائه کرد. این شرکت با مشارکت Atrium Alliance و Coincover برای محافظت از وجوه کاربران در برابر سرقت های مربوط به کیف پول های آنلاین تشکیل شد.

بیمه ارز دیجیتال معمولاً ارزش آن را درصورت گم شدن یا دزدیده شدن پوشش می دهد. برخی سیاست ها ممکن است هزینه های مربوط به بازیابی ارزهای دیجیتال به سرقت رفته را نیز پوشش دهند.

صرافی های ارزهای دیجیتال و شرکت های ارائه دهنده کیف پول برای محافظت در برابر تهدیدات امنیتی و حملات سایبری، بیمه خریداری می کنند.

در حال حاضر بیمه ارز دیجیتال برای پوشش زیان های سازمانی طراحی شده است.

ادامه مطلب
رویکرد بالا به پایین در ارز دیجیتال چیست؟
رویکرد بالا به پایین در ارز دیجیتال چیست؟

یک سرمایه گذار، عوامل مختلف اقتصادی را از بالا به پایین بررسی می کند تا ببیند این عوامل چگونه می توانند بر کل بازار و درنهایت بر سهام او در بازار تأثیر بگذارند. آن ها تولید ناخالص داخلی و کاهش یا افزایش نرخ بهره را تجزیه و تحلیل می کنند. بنابراین، بررسی نرخ ها، تورم و قیمت کالاها در هر بازار مالی ضروری است. آن ها همچنین به عملکرد کلی بخش یا صنعتی که سهام به آن تعلق دارد نگاه می کنند. این سرمایه گذاران بر این باورند که اگر این بخش خوب عمل کند، بازده خوبی خواهد داشت. این سرمایه گذاران می توانند تشخیص دهند که عوامل خارجی مانند افزایش قیمت نفت یا کالاها یا تغییر نرخ بهره بر برخی از بخش ها بیش از سایر بخش ها و درنتیجه بر شرکت های آن بخش ها تأثیر می گذارد. در این مقاله قصد داریم رویکرد بالا به پایین نام در بازار ارزهای دیجیتال بررسی کنیم.

رویکرد بالا به پایین چیست؟

در رویکرد بالا به پایین، تحلیلگر سطوح بالای اقتصاد یعنی اقتصاد جهانی، سپس اقتصاد کشور، صنعت و درنهایت شرکت را تحلیل می کند. درواقع نقطۀ شروع این رویکرد، اخبار مؤثر اقتصادی یا سیاسی در سطح کلان جهانی است.

به عنوان مثال، چین، غول اقتصادی و تولیدی جهان، خواهان فولاد بیش تری است و یا در درگیری های سال 2018 بین یمن و عربستان سعودی، پالایشگاه های نفت عربستان مورد حمله قرار گرفتند و تولید نفت عربستان کاهش یافت که منجربه کاهش عرضۀ نفت و افزایش قیمت نفت در جهان تولید شد. نوسانات قیمت نفت در دنیا بر تمامی صنایع مرتبط با نفت مانند پتروشیمی تأثیر می گذارد.

تحلیلگر با شنیدن این خبر ابتدا به بررسی وضعیت اقتصاد جهانی می پردازد که این افزایش قیمت نفت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و تبعات اقتصادی و سیاسی آن چه خواهد بود؟

سپس وضعیت کشورش را بررسی می کند. مثلاً آیا کشور ما با وجود تحریم ها امکان صادرات نفت به کشورهای دیگر را دارد و از این فرصت به نفع خود استفاده می کند؟

در مرحلۀ بعد صنعت را تحلیل می کند. در این مثال به صنعت پتروشیمی می رود و بررسی می کند که آیا این صنعت در وضعیت خوبی قرار دارد یا اینکه برای چندین سال فعالیتی انجام نشده است؟

درنهایت، شرکت های فعال در این بخش را تحلیل می کند. به عنوان مثال، شرکت های فعال در این زمینه را بررسی می کند و با اطلاع از صورت های مالی و وضعیت و اخبار مربوط به آن ها بهترین گزینه را انتخاب می کند.

رویکرد بالا به پایین چیست؟

رویکرد بالا به پایین در ارز دیجیتال چیست؟

بازار ارزهای دیجیتال پر از پروژه های مختلف است که هرکدام مدعی ارائۀ ویژگی های جدیدی هستند. بدون شک انتخاب بهترین پروژه از میان تعداد زیاد پروژه کار دشواری است. رویکردهای مختلفی برای تحقیق در مورد پروژه های ارز دیجیتال و انتخاب پروژه های امیدوارکننده وجود دارد. یکی از این رویکردها رویکرد از بالا به پایین است. اما رویکرد بالا به پایین برای کریپتو چیست و چه تفاوتی با رویکرد پایین به بالا دارد؟

با رویکرد از بالا به پایین در کریپتو، به عقب برمی گردید و به تصویر بزرگ تر صنعت ارزهای دیجیتال نگاه می کنید. این رویکرد به سؤالاتی از قبیل: صنعت ارزهای دیجیتال به کجا می رود، بزرگ ترین موانع پیش روی این صنعت چیست، اکثر راه حل ها چه مشکلاتی دارند و آیا کسی روی مشکل موردنظر کار کرده است یا نه، پاسخ می دهد.

این دیدگاه را می توان به عنوان دیدگاه کلان صنعت ارزهای دیجیتال توصیف کرد؛ البته نباید آن را با نگاه کلان در اقتصاد سنتی اشتباه گرفت. درواقع، یک رویکرد از بالا به پایین تمایل دارد آیندۀ کل صنعت ارزهای دیجیتال را در ماه ها، سال ها یا حتی دهه های آینده پیش بینی کند.

سرمایه گذاران پیش بینی های خود را اغلب برای دو سال آینده متمرکز می کنند و آنچه ممکن است در ده سال آینده رخ دهد را در نظر نمی گیرند.

در رویکرد از بالا به پایین، برای تحقیق در مورد پروژه های ارز دیجیتال، ابتدا به یک اصل اساسی نگاه می کنیم، سپس آن را به چندین اصل کوچک تر تقسیم می کنیم و درنهایت پروژه های مرتبط با آن اصول را برای سرمایه گذاری انتخاب می کنیم. همیشه به یاد داشته باشید که با این رویکرد، ابتدا این اصول مهم است و سپس ادعای پروژه ها مطرح می شود. درواقع، فرض بر این است که اگر یک اصل درست تشخیص داده شود، ادعاهای بر مبنای آن نیز صادق خواهند بود.

یک رویکرد از بالا به پایین برای تحقیق پروژۀ ارزهای دیجیتال بسیار دشوارتر از رویکرد پایین به بالا است و به تلاش بیش تری نیاز دارد. برای درک بهتر رویکرد از بالا به پایین در ارز دیجیتال، بد نیست مفهوم رویکرد پایین به بالا را هم با هم مرور کنیم.

رویکرد پایین به بالا در ارز دیجیتال به چه معناست؟

اکثر مردم، سرمایه گذاران خرده فروشی یا نهنگ ها هنگام جست وجوی بهترین پروژۀ ارز دیجیتال از روشی به نام روش پایین به بالا استفاده می کنند.

این رویکرد شامل بررسی پارامترهای مختلف مانند کل ارزش قفل شده (TVL) در وب سایت DeFillama، فعالیت کیف پول Wal، پست های توییتر، پروژه های مختلف در لانچ پد بایننس، ردیاب قرارداد هوشمند، آنالیز Anchan و… است. شما بدون آگاهی استفاده از این رویکرد، از این پارامترها استفاده می کنید.

بااینکه رویکرد پایین به بالا می تواند در شرایط خاص به خوبی کار کند اما در دراز مدت چندان پایدار نیست. درواقع، این رویکرد مانند حملات brute force عمل می کند. حملات Brute Force یک روش آزمون و خطا برای رمزگشایی داده ها است که از هیچ استراتژی فکری خاصی استفاده نمی کند و کورکورانه ترکیب های مختلف شخصیت ها را امتحان کرده و ترکیب مناسب را پیدا می کند.

به بیان ساده، رویکرد پایین به بالا به خوبی کار نمی کند و درست مانند یافتن مقدار کمی طلا در مقدار زیادی خاک است. درواقع، منصفانه است که بگوییم شانس زیادی در این رویکرد وجود ندارد.

روش های معمول تحقیق در مورد پروژه های ارزهای دیجیتال تا حدودی سطحی هستند درحالی که می توانند در کوتاه مدت جواب دهند، به ندرت شش ماه یا بیش تر دوام می آورند. پس باید کمی آن را تغییر دهیم. رویکرد پایین به بالا و درنظرگرفتن پارامترهای ذکرشده در بالا در بهترین حالت نتایج متوسطی را برای سرمایه گذاران فراهم می کند و بدون روش مطالعۀ معکوس آن، یعنی رویکرد از بالا به پایین، ناقص هستند.

رویکرد پایین به بالا در ارز دیجیتال به چه معناست؟

پارامترهای رویکرد بالا به پایین در بازار ارز دیجیتال

برای استفاده از رویکرد بالا به پایین در بازار ارزهای دیجیتال، باید پارامترهای مختلفی را در نظر گرفت. برخی از مهم ترین پارامترها به شرح زیر هستند:

آیندۀ بازار ارزهای دیجیتال

همانطورکه گفته شد، رویکرد از بالا به پایین در ارز دیجیتال یک دیدگاه بلندمدت است و در کوتاه مدت به هیچ وجه کار نخواهد کرد. درواقع با این رویکرد همه چیز به گذر زمان بستگی دارد.

فرض اصلی ما این است که دنیای غیرمتمرکز درنهایت بر دنیای کنونی ما مسلط خواهد شد و این فناوری ساختار جامعه را از جهات مختلف شکل خواهد داد. برای تحقق بخشیدن به آن آینده باید اشتیاق و امید زیادی داشته باشید و مانند یک سرمایه گذار گذرا یا کسی که دنبال سود است رفتار نکنید.

شما باید خیلی چیزها را یاد بگیرید

برای کسب اطلاعات بیش تر در مورد فناوری های موجود در صنعت ارزهای دیجیتال، یک رویکرد از بالا به پایین موردنیاز است. درواقع با این رویکرد، به جای سرمایه گذاری فقط در یک توکنERC20، باید بدانید که این استاندارد چیست و چگونه کار می کند.

مطالب زیادی در مورد مبانی فناوری کریپتو و بلاک چین وجود دارد. به عنوان مثال، اگر می خواهید پروژه های لایۀ دوم اتریوم را ارزیابی کنید، باید بدانید شبکۀ اصلی اتریوم چگونه کار می کند و سپس آن را با سایر رقبا مقایسه کنید. هنگام انجام این مقایسه، باید رویکردهای متمایز رقبا را نیز بررسی کنید.

در برخی موارد متوجه خواهید شد که زمانی که برای تحقیق صرف می کنید بسیار کم تر از پروژه هایی است که مایل به سرمایه گذاری در آن ها هستید. طبق تجربه، هرچه دانش بیش تری در مورد ارزهای دیجیتال به دست آورید، در پروژه های کم تری سرمایه گذاری می کنید. به یاد داشته باشید که پروژه های امیدوارکننده نادر هستند و هرچه بیش تر اطلاعات خود را افزایش دهید، استاندارد بالاتری را هنگام سرمایه گذاری تعیین خواهید کرد.

افراد ناآگاه و آماتور در پروژه های مختلف سرمایه گذاری می کنند اما کسانی که اطلاعات خوبی از این صنعت دارند، به ندرت پروژه های مختلفی را انتخاب می کنند و ضمن سرمایه گذاری در یک پروژۀ خاص، مبلغ زیادی به آن اختصاص می دهند.

به گفتۀ خیلی از افراد باتجربه، کار در بازار ارزهای دیجیتال یک شغل تمام وقت است. درواقع، بسیاری از مردم وسعت فناوری رمزنگاری، توسعۀ نرم افزار و امور مالی را دست کم می گیرند. کارکردن در این بازار مثل این است که برای آموزش خود به دانشگاه برگردید!

این رویکرد به درک فنی اولیه نیاز دارد

تجربۀ توسعۀ نرم افزار و اطلاعات در مورد علوم کامپیوتر به شناخت این بازار و رویکرد بالا به پایین کمک زیادی می کند.

شناخت اصول اولیه، مطالعه در مورد این صنعت و افزایش اطلاعات اهمیت زیادی دارد. هرچه بیش تر یاد بگیرید، بیش تر متوجه می شوید که هیچ چیز در مورد صنعت نمی دانید.

برنامه نویسی، ریاضیات و رمزنگاری برخی از مهارت های اساسی هستند که برای درک واقعی فناوری بلاک چین و رمزنگاری نیاز دارید. ممکن است احساس کنید که این نیازها بسیار زیاد هستند اما هنگامی که این اصول را درک کردید، درک موارد دیگر در آینده بسیار آسان تر خواهد بود.

مشارکت

اگر می خواهید روند درک فناوری بلاک چین و حوزۀ ارزهای رمزپایه را تسریع کنید، بهتر است وارد این حوزه شوید و به طور مستقیم با این صنعت تعامل داشته باشید. پارامترهای زیادی در فضای ارزهای دیجیتال وجود دارد که باید در نظر بگیرید.

بگذارید بازار شما را غافلگیر کند

انسان ها قدرت تخیل محدودی دارند حتی اگر فکر می کنید همۀ احتمالات را با تمام اطلاعات موجود در نظر گرفته اید، باز هم مواردی وجود دارد که ممکن است به آن ها توجه نکرده باشید.

اجازه دهید حرکات بازار شما را غافلگیر کند و رویدادهایی که نمی توانید کنترل کنید را کنار بگذارید. گاهی اوقات اتفاقاتی که به خصوص در کوتاه مدت رخ می دهد، دلیل خاصی ندارد و نیازی به دانستن جزئیات نیست. ممکن است برای دیدن اصول واقعی به زمان نیاز داشته باشیم.

همچنین از حد وسط بپرهیزید. اطلاعات اضافی می تواند شما را از تجزیه و تحلیل و تصمیم گیری باز دارد. درواقع، مرز مشخصی بین فرد علاقه مند به فناوری ارز دیجیتال و یک سرمایه گذار وجود دارد. سعی کنید در این زمینه تعادل داشته باشید. همچنین، ایده های مختلف را صرفاً به این دلیل که منطقی نیستند دور نریزید. به یاد داشته باشید که سرمایه گذاری بیش تر یک هنر است تا یک علم دقیق.

از دانش دیگران استفاده کنید

شاید همه این فرصت را نداشته باشند که هر روز زمانی را صرف یادگیری در مورد صنعت ارزهای دیجیتال کنند. علاوه بر این، دریافت اطلاعات دقیق در مورد این منطقه برای تازه کارها می تواند کمی دلهره آور باشد. اگر اطلاعات زیادی در مورد ارزهای دیجیتال ندارید، ناامید نشوید. به یاد داشته باشید که همیشه می توانید نتایج و تحقیقات دیگران را بخوانید و خودتان در مورد آن ها نتیجه گیری کنید.

سخن پایانی

چه پول خود را در بازار سرمایه گذاری کنید و چه آن را در بانک نگه دارید، در معرض خطر هستید. آنچه اهمیت دارد، رویکردی است که برای مقابله با این خطر انتخاب می کنید. متأسفانه، وقتی اکثر سرمایه گذاران می خواهند در بازار ارزهای دیجیتال سرمایه گذاری کنند، به نمودارهای نهنگ و دهان تأثیرگذاران نگاه می کنند و تفاوت بین سیگنال و استراتژی را درک نمی کنند. به همین دلیل، آن ها اغلب شکست می خورند و بازار کریپتو را محکوم می کنند. واقعیت این است که برای ورود به بازار ارز دیجیتال و کسب سود، به یک مدل ذهنی جدید نیاز دارید. یک مدل ذهنی مبتنی بر دیدگاه از بالا به پایین. اگر به عقب برگردید و صبورانه به تصویر بزرگ‎تر بازار نگاه کنید، رویکردی از بالا به پایین در پیش گرفته اید.

سؤالات متداول

تحلیلگر در این رویکرد، سطوح بالای اقتصاد یعنی اقتصاد جهانی، سپس اقتصاد کشور، صنعت و درنهایت شرکت را تحلیل می کند. درواقع، نقطۀ شروع این رویکرد، اخبار مؤثر اقتصادی یا سیاسی در سطح کلان جهانی است.

با رویکردی از بالا به پایین در ارز دیجیتال، به عقب برمی گردید و به تصویر بزرگ تر صنعت ارزهای دیجیتال نگاه می کنید.

برای استفاده از رویکرد بالا به پایین در بازار ارزهای دیجیتال، باید پارامترهای مختلفی را در نظر گرفت. برخی از مهم ترینِ این پارامترها، آیندۀ بازار ارزهای دیجیتال، افزایش دانش فنی و تخصصی، استفاده از تجربۀ دیگران، مشارکت و افزایش اطلاعات عمومی هستند.

ادامه مطلب
شبکه لایتنینگ چیست و چگونه کار می‌کند؟
شبکه لایتنینگ چیست و چه مزایا و معایبی دارد؟

شبکه Lightning در سال 2015 توسط دو محقق به نام Thaddeus Dryja و Joseph Poon در مقاله ای با عنوان “The Bitcoin Lightning Network” پیشنهاد شد. این ایده و پیشنهاد بر اساس آنچه بود که در سال 2013 در خصوص کانال های پرداختی بیان کرده بود.

به طور خلاصه این مقاله یک پروتکل خارج از زنجیره متشکل از کانال های پرداخت را توصیف می کند. این کانال ها به منظور برقراری ارتباط بین دو نفر و انجام تراکنش بدون نیاز به شبکه اصلی بیت کوین، ایجاد می شوند.

اگر به دنبال اطلاعات بیشتری در خصوص شبکه لایتنینگ هستید و می خواهید بدانید که چطور کار می کند، در ادامه این مطلب همراه ما باشید.

شبکه لایتنینگ چیست؟

شبکه لایتنینگ یک پروتکل لایه 2 برای بیت کوین است که به طور خاص برای پرداخت های ارزان، سریع و امن طراحی شده است. شبکه لایتنینگ با ایجاد چند کانال پرداخت، سرعت انجام تراکنش ها را بهبود می بخشد، چرا که دیگر نیاز به ثبت همه چیز در بلاک چین بیت کوین نیست و فقط تراکنش های سرمایه گذاری و تراکنش هایی که بسته شده اند، ثبت می شود. در نتیجه تراکنش های Lightning با تعداد کمتری از زنجیره های بیت کوین، انجام می شوند و زمان انتظار برای تأیید تراکنش ها به طور چشمگیری کاهش می یابد.

بنیان گذار شبکه لایتنینگ چه کسی است؟

شبکه لایتنینگ برای اولین بار در سال 2015 در وایت پیپر Lightning Network توسط Joseph Poon و Thaddeus Dryja معرفی شد. از آن زمان تا کنون، چندین تیم برنامه نویسی و رمزگذاری با همکاری یکدیگر، چند نمونه مختلف از این طرح مانند c-lightning Blockstream ، lnd Labs Lightning و Eclair Acinq ارائه کرده اند.

مشکل مقیاس پذیری بیت کوین

یکی از بزرگ ترین چالش هایی که بیت کوین همیشه با آن روبه رو بوده و شاید بتوان گفت هنوز هم است، مقیاس پذیری است. بالا بودن حجم محاسبات معاملات به همراه سرعت کند برقراری ارتباط بین خریدار و فروشنده، از جمله مواردی است که بیت کوین را نسبت به سایر رقبای خود عقب انداخته است.

برای درک بهتر از کندی شبکه بیت کوین به این مثال دقت کنید. شبکه ویزاکارت در هر ثانیه قادر به پردازش 24000 تراکنش است، درحالی که تعداد تراکنش های انجام شده در شبکه بیت کوین حدود 5 الی 7 است.

در ابتدا بیت کوین می توانست تنها 7 تراکنش در ثانیه انجام دهد؛ البته با این فرض که حجم هر معامله 300 بایت باشد. کانال های پرداخت خارج از زنجیره Lightning Network برای رفع عدم مقیاس پذیری بیت کوین ایجاد شده است، زیرا کانال ها امکان انجام تراکنش های مختلف و کوچک تر را بدون ایجاد ازدحام در شبکه را فراهم می کنند.

در سال 2016 ، Dryja و Poon (به همراه چند مشارکت کننده دیگر) Lightning Labs را تأسیس کردند، شرکتی که به توسعه شبکه Lightning اختصاص داده شد. علی رغم تغییرات مختلف اعضای تیم در طول زمان، Lightning Labs تلاش کرد پروتکل را با شبکه اصلی بیت کوین سازگار کند.

در سال 2018 ، Lightning Labs سرانجام نسخه بتا شبکه Lightning خود را روی شبکه اصلی بیت کوین پیاده کرد. در این زمان، شخصیت هایی مانند جک دورسی، بنیان گذار توییتر، مشارکت خود را با این پروژه آغاز کردند. به عنوان مثال، دورسی گروهی از توسعه دهندگان را استخدام کرد تا با پرداخت بیت کوین به آنها منحصراً بر توسعه شبکه Lightning تمرکز کنند. او همچنین قصد دارد در آینده شبکه Lightning را در توییتر پیاده کند.

لایتنینگ راه حل مشکل مقیاس پذیری

شاید مسئله مقیاس پذیری برای افرادی که قصد سرمایه گذاری بلندمدت در بیت کوین را دارند، خیلی مهم و جدی نباشد؛ زیرا افرادی که چندین ماه یا سال را منتظر مانده اند، چند ثانیه معطلی بیشتر ارزشی برایشان ندارد. اما اگر قرار باید از بیت کوین به عنوان روش اصلی پرداخت هزینه کالا یا خدمات استفاده کرد، قطعاً پایین بودن سرعت آن یک مشکل جدی خواهد بود.

قابلیت مقیاس پذیری بیت کوین در حال حاضر بسیار ضعیف است؛ برای تأیید هر تراکنش به گروه های مختلفی از افراد، سازمان ها و رایانه ها نیاز است. این در حالی است که هدف اصلی از معرفی بیت کوین، حذف واسطه برای انجام انواع معاملات است. در نتیجه اگر بتوان واسطه ها یا تعداد افراد درگیر در روند تأیید هر معامله را کم کرد، سرعت انجام معاملات افزایش خواهد یافت.

شبکه لایتنینگ یکی از روش های رفع مشکل مقیاس پذیری بیت کوین است.

شبکه لایتنینگ چیست و چگونه کار می کند؟

شبکه لایتنینگ چگونه کار می کند؟

شبکه لایتنینگ یکی از روش هایی است که برای بهبود سرعت شبکه و در نتیجه انجام تراکنش ها از طریق بلاکچین بیت کوین ارائه شده است. در این روش پیشنهاد شده که نیازی به ثبت دقیق تراکنش ها در بلاکچین نیست. در این روش، کانال های پرداخت امنی بین افراد ایجاد می شود تا بتوانند مقدار بیت کوین مد نظرشان را با سرعت بیشتری بیرون از شبکه اصلی بیت کوین، معامله کنند.

شبکه لایتنینگ در بین مهندسان بلاک چین به عنوان نوعی قرارداد هوشمند شناخته می شود. برای درک بهتر عملکرد این شبکه، از یک مثال استفاده می کنیم.

دو شخص الف و ب را در نظر بگیرید که می خواهند به طور منظم BTC مبادله کنند. این دو نفر می توانند برای انتقال رمزارز از هریک از صرافی های رمزنگاری شده استفاده کنند، اما هر بار باید مقدار زیادی کارمزد پرداخت کرده و مدت زمان زیادی منتظر بمانند.

اما با استفاده از شبکه لایتنینگ هر دو نفر الف و ب می توانند یک کیف پول مشترک که از طریق کلید عمومی هر دو آنها ایجاد شده و با استفاده از کلید خصوصی هریک در دسترس است، ایجاد کنند. سپس هریک از آنها می توانند به کیف پول واریز کنند و نیازی نیست که بلاکچین بیت کوین درگیر انجام هر معامله کوچکی شود. در واقع اطلاعات تراکنش ها نه در بلاکچین اصلی بلکه در شبکه لایتنینگ ذخیره شده و بلاکچین اصلی تنها زمانی آپدیت می شود که کانال آنها بسته شود.

بازهم به همان مثال برمگیردیم. گفتیم که هر دو نفر، مقداری بیت کوین در کیف پول مشترکشان قرار می دهند. تصور کنید که بعد از انجام تعدادی تراکنش که تعداد آنها اصلا مهم نیست، نتیجه نهایی این می شود که شخص الف باید به شخص ب، 1 بیت کوین بدهد. در نتیجه شخص ب، 1 بیت کوین به اضافه مقداری که در ابتدا در کیف پول قرار داده بود، برداشت می کند. چه چیزی در بلاکچین اصلی ثبت می شود؟ همین 1 عدد بیت کوینی که جابه جا شده است.

شاید این سؤال برایتان ایجاد شود که راه اندازی چندین کانال خصوصی بین افراد و سازمان ها، قطعاً روند انجام تراکنش ها را کندتر می کند.

شبکه لایتنینگ چیست و چگونه کار می کند؟

مزایای شبکه لایتنینگ بیت کوین چیست؟

کاهش هزینه انجام تراکنش ها

متوسط کارمزد تراکنش هایی که با استفاده از بیت کوین انجام می شوند، حدود 17.15 دلار است، درحالی که هزینه تراکنش های انجام شده با استفاده شبکه لایتنینگ، در حد چند سنت است. باتوجه به اینکه دیگر نیازی به انجام همه تراکنش ها از طریق بلاکچین اصلی بیت کوین نیست، رقابت کمتری برای انجام و تأیید تراکنش ها وجود داشته و ماینرها کار کمتری برای انجام خواهند داشت. همه این ها به پایین نگه داشتن کارمزد انجام معاملات کمک می کند.

افزایش سرعت انجام تراکنش ها

تراکنش های ارز دیجیتال با استفاده از شبکه Lightning در عرض چند ثانیه انجام می شوند، درحالی که زمان لازم برای انجام تراکنش ها از طریق شبکه بیت کوین، از 10 دقیقه تا چند ساعت متغیر است.

ازآنجاکه معاملات به جای بلاک چین بیت کوین در شبکه Lightning انجام می شود، نیازی به منتظر بودن تأیید بلاک برای ارسال رمزارز نیست و امکان انجام معاملات به صورت آنی فراهم می شود.

ارائه خدمات بیشتر مربوط به ارزهای دیجیتال

لایه دوم ساخته شده بر روی بلاک چین بیت کوین اجازه می دهد تا خدمات جدیدی برای پاسخگویی به نیازهای کاربران ایجاد شود. به عنوان مثال، Lightning Labs  یک استخر ایجاد کرده است؛ یک بازار همتا به همتا برای اپراتورهای گره Lightning برای خریدوفروش و دسترسی به نقدینگی. درواقع اپراتورهای شبکه می توانند از Pool برای مدیریت جریان های پرداخت در شبکه استفاده کنند.

این شبکه اجازه می دهد تا بلاک چین های مختلف از طریق کانال های پرداخت خود به یکدیگر متصل شوند. در واقع کاربران می توانند آنچه را که به عنوان “مبادله اتمی” شناخته می شود، برای تبدیل ارزهای رمزنگاری شده به یکدیگر اجرا کنند.

به روزرسانی مداوم شبکه

شبکه لایتنینگ همواره در حال به روزرسانی است تا مشکلات احتمالی شناسایی شده و به موقع حل شوند. به عنوان مثال یکی از اولین نواقص این بود که هکرها می توانستند معاملات را دست کاری کنند. در حال حاضر اگر کسی قصد دست کاری تراکنش های انجام شده را داشته باشد، از طرف شبکه جریمه می شود.

اما اکنون با گذشت سال ها، استفاده از شبکه Lightning آسان تر شده است. در حال حاضر می توان از طیف وسیعی از کیف پول ها برای تبدیل آسان بیت کوین به بیت کوین لایتنینگ استفاده کرد. با استفاده از کیف پول های جدید، زمان لازم برای تبدیل جزئیات فنی این دو شبکه به یکدیگر کمتر شده و با امکاناتی که دارند، کاربران شبکه تعامل بهتری با آنها برقرار می کنند. به عنوان مثال به جای استفاده از کلیدهای عمومی پیچیده، می توان با استفاده از کدهای QR پرداخت کرد.

معایب شبکه لایتنینگ بیت کوین چیست؟

عدم پشتیبانی از پرداخت های آفلاین

مانند بسیاری از ارتباطات همتا به همتا، شبکه Lightning از پرداخت های آفلاین پشتیبانی نمی کند. این بدان معناست که طرفین معاملات در شبکه ممکن است برای انجام معاملات برای مدت طولانی منتظر بمانند.

آسیب پذیری های شبکه

با هر بار به روزرسانی، گرچه برخی از مشکلات شبکه حل می شود، اما احتمالاً شبکه با یک چالش جدید روبه رو می شود. به عنوان مثال، برخی از به روزرسانی ها، مانند Neutrino ، کاربرپسند بودن کیف پول های موبایل را بهبود بخشیده ، اما راه را برای هک شبکه باز کرده است!

نتیجه گیری

شبکه لایتنینگ می تواند یک راه حل مطمئن برای رفع مشکل مقیاس پذیری بیت کوین باشد. بااین حال، برای حل بسیاری از چالش های این شبکه، به زمان بیشتری نیاز است. درحالی که شبکه لایتنینگ چندین مشکل از بلاک چین بیت کوین مانند افزایش سرعت معامله و کاهش هزینه معامله را حل می کند، اما مشکلات جدیدی در قالب آسیب پذیری شبکه و کاربرپسندی دارد.

ادامه مطلب
Oracle
اوراکل (oracle) چیست؟ پل ارتباط بین قراردادهای هوشمند و دنیای واقعی

بدون اوراکل های موجود در بستر بلاک چین، قراردادهای هوشمند مجبورند تنها به اطلاعات درون شبکه اتکا کنند و این کار هم به طور قابل توجهی قابلیت آن ها را محدود می کند.

با پذیرش گسترده تر شدن ایده ی اینترنت غیرمتمرکز یاWeb3 ، بسترهای بلاک چین روزبه روز بیش تر مورد پذیرش و استقبال افراد، دولت ها و شرکت های بزرگ قرار می گیرند. درحال حاضر، بلاک چین در عرصه های گوناگون و بزرگی همچون صنایع، پزشکی و درمان، بازی و گیمینگ، گردشگری و مورد استفاده قرار می گیرد. با این وجود، بلاک چین جهت ادامه ی حیات و روند کار خود، به ابزارهای دیگری نیز احتیاج دارد که اوراکل (Oracle) یکی از این ابزارها می باشد.

از طرفی، فناوری بلاک چین بر اساس اطلاعاتی که به طور عمومی در شبکه ی غیرمتمرکز در دسترس قرارمی گیرد، تعریف می شود. با این وجود، برخی مواقع بلاک چین قادر نیست به اطلاعات خارج از زنجیره (Off-chain)  دسترسی داشته باشد.

درحقیقت، این موضوع گویای وجود چالشی بزرگ درمقابل قراردادهای هوشمند (Smart Contracts) و تأمین شرایط لازم جهت اجرای این قراردادها است؛ ولی باید راهی برای ایجاد چنین شرایطی وجود داشته باشد. خب! در این شرایط است که نقش اوراکل ها مشخص می شود. 

درواقع، اوراکل ها خدمات شخص ثالثی در فضای بلاک چین هستند که قراردادهای هوشمند را با داده های خارجی مرتبط می سازند. البته، توجه به این نکته نیز بسیار حائز اهمیت است که اوراکل ها در بلاک چین، منبع داده ها نیستند؛ بلکه لایه ای هستند که منابع داده ی خارجی را جست وجو، تأیید و اعتبار سنجی کرده و پس از آن اطلاعات را مجدداً ارسال می کنند.

حتماً برای شما نیز این سؤال ایجاد شده است که Oracle چیست و چه کاربردی دارد؟ از این رو، در این مقاله قصد بررسی مفهوم اوراکل و بررسی تمامی زوایای آن را داریم.

اوراکل (Oracle) چیست؟

اوراکل چیست؟

لازم است معنی لفظی اوراکل را در عهد یونان باستان جست وجو کنیم. اساساً در جامعه ی یونان باستان، Oracleها به افرادی گفته می شد که به نوعی غیب گو یا دانای کل بودند و  از همه چیز اطلاع داشتند. افراد مختلف برای مشورت در کارهای خود به اوراکل ها مراجعه می کردند و نظر آن ها را می پرسیدند اما در لغت،  Oracleبه معنی پیغام رسان است.

با این حال، در عصر حاضر اوراکل ها به پلتفرم هایی گفته می شود که داده های لازم جهت برخی خدمات سامانه ای اینترنت نوین و غیرمتمرکز را فراهم می سازند.

تصور کنید که یک سامانه جهت تخمین قیمت چای ساخته اید. برای اینکه این سامانه بتواند به خوبی کار کند، نیاز دارد به اطلاعاتی مثل وضعیت آب و هوا در کشورهای تولیدکننده ی چای و میزان فروش چای در کشورهایی با بیش ترین میزان فروش و… دسترسی داشته باشد.

حال اینکه، بهترین کار جهت یافتن داده های گوناگون و استفاده از آن ها متصل کردن سامانه ی خود به یک پلتفرم اوراکل است تا این پلتفرم وظیفه ی جست وجو و یافتن اطلاعات را بر عهده بگیرد. درنتیجه، با اتصال سامانه ی خود به یک پلتفرم اوراکل، کلیه ی داده های لازم در اختیار سیستم ما قرار می گیرد و این سیستم می تواند پیش بینی قیمت چای در آینده را انجام دهد.

مفهوم اوراکل بر بستر بلاک چین

اوراکل ها راهی برای ایجاد تعامل میان یک بلاک چین یا قرارداد هوشمند با داده های خارج از زنجیره هستند. درواقع، بلاک چین ها همچون خیابان های یک طرفه و Oracleها همانند خیابان های فرعی هستند. اوراکل ها داده ها را از دنیای خارج از بلاک چین ها به خیابان های اصلی انتقال می دهند. به بیان دیگر، اوراکل های بلاک چین، سومین قسمت از قراردادهای هوشمند هستند که اطلاعات خارج از زنجیره را برای قراردادهای هوشمند فراهم می کنند.

به طور کلی، وجود اوراکل ها در اکوسیستم بلاک چین ها بسیار حیاتی است؛ زیرا باعث گسترش دامنه ی فعالیت قراردادهای هوشمند می شوند. درواقع، بدون وجود آنها قراردادهای هوشمند کاربرد بسیار محدودی خواهند داشت. البته، توجه به این نکته نیز بسیار حائز اهمیت است که یک اوراکل خود به تنهایی یک منبع داده به حساب نمی آید؛ بلکه، یک لایه است که منابع داده های خارجی را جست وجو، تأیید و پس از آن اطلاعات یافت شده را منتقل می کند. 

علاوه بر این، داده های منتقل شده توسط اوراکل، به اشکال متفاوتی ارائه می شوند که ازجمله ی آنها می توانیم به اطلاعات مرتبط با قیمت دارایی یا کالاهای گوناگون، یک پرداخت موفق یا دمای ثبت شده به وسیله ی دماسنج و… اشاره کنیم.

همچنین، در فرایند ادغام Oracleها و بلاک چین، همزمان با دستور قراردادهای هوشمند جهت دستیابی به اطلاعات خارج از شبکه، منابع شبکه مصرف خواهند شد. جدا از این، برخی اوراکل ها علاوه بر گردآوری داده ها برای قراردادهای هوشمند، قابلیت ارسال داده ها از قرارداد هوشمند به خارج شبکه را نیز دارا هستند.

دقت کنید که هم اکنون انواع گوناگونی از Oracleها وجود دارد که نحوه ی عملکرد هر کدام بستگی به نوع طراحی آن دارد. 

انواع اوراکل ها در بلاک چین 

اوراکل ها را در یک دسته بندی کلی می توان به اوراکل های منبع (داده ها از نرم افزار یا سخت افزار نشأت می گیرند)، اوراکل های مسیر داده ها (داده ها ورودی هستند یا خروجی) و اوراکل های اطمینان (داده ها متمرکز هستند یا غیرمتمرکز) طبقه بندی کرد. جدا از این، یک اوراکل میتواند در چندین دسته ی مختلف نیز قرار بگیرد.

به عنوان نمونه، اوراکلی که به وسیله ی وب سایت یک شرکت، اقدام به تهیه ی اطلاعات می کند، یک اوراکل متمرکز نرم افزاری ورودی خواهد بود. به دلیل ذکر نام چند دسته از اوراکل ها (اوراکل متمرکز، نرم افزاری و ورودی)، لازم است در ادامه انواع Oracleها را معرفی کرده و آن ها را مورد بررسی قرار دهیم.

ورودی و خروجی (Inbound) و (Outbound) 

اوراکل های ورودی، اطلاعات را از منابع خارجی به قراردادهای هوشمند انتقال میدهند؛ درحالی که اوراکل های خروجی، اطلاعات را از قراردادهای هوشمند به دنیای خارجی ارسال می کنند.

ازجمله اوراکل های ورودی می توان به قرارداد هوشمندی اشاره کرد که دما را به وسیله ی یک سنسور دماسنج اندازه گیری می کند و ازجمله اوراکل های خروجی نیز می توان به سنسورهای قفل هوشمندی اشاره کرد که درصورت واریز وجوه به یک آدرس، قرارداد هوشمند این اطلاعات را به وسیله ی این Oracleها به پروتکل ارسال و قفل هوشمند را باز می کند.

متمرکز و غیرمتمرکز (Centralized) و (Decentralized)

اوراکل متمرکز توسط یک نهاد واحد کنترل می شود و تنها ارائه دهنده ی اطلاعات برای قرارداد هوشمند است. استفاده از یک منبع اطلاعات می تواند خطرناک باشد؛ زیرا اثربخشی قرارداد کاملاً به نهاد کنترل کننده ی آن اوراکل بستگی دارد.

همچنین، دست کاری هرگونه عامل خارجی می تواند تأثیر مخرب مستقیمی بر قرارداد هوشمند داشته باشد. مشکل اصلی اوراکل های متمرکز، وجود یک نقطه ی شکست است که باعث می شود قراردادها نسبت به آسیبها و حملات کم تر مقاومت کنند.

از طرفی، اوراکل های غیرمتمرکز برخی از اهداف مشابه بلاک چین عمومی را دارند. درواقع، این دسته از Oracleها فقط به یک منبع جهت ارائه ی داده ها به قراردادهای هوشمند اتکا ندارند و جهت تعیین اعتبار و صحت دادهها از اوراکل های مختلفی استفاده می کنند؛ به همین دلیل است که به اوراکل های غیرمتمرکز، اوراکل های اجماع نیز گفته می شود.

به طور کلی، برخی از پروژههای بلاک چین وجود دارند که خدمات اوراکل غیرمتمرکز را به دیگر بلاک چینها ارائه می دهند. همچنین، اوراکل های غیرمتمرکز میتوانند در بازارهای پیش بینی مفید باشند؛ جایی که اعتبار یک نتیجه مخصوصاً با اجماعی گروهی، قابل اثبات است.

جدا از این موارد، اوراکل های غیرمتمرکز برای دستیابی به عدم نیاز به اعتماد تلاش میکنند؛ ولی توجه به این نکته نیز بسیار مهم است که مانند شبکه های بی نیاز به اعتماد بلاک چین، این دسته از Oracleها هم نیاز به اعتماد را به طور کامل از بین نمیبرند؛ بلکه آن را در میان بسیاری از شرکت کنندگان توزیع می کنند.

نرم افزاری (Software) 

اوراکل نرم افزاری، با منابع آنلاین اطلاعات تعامل دارد و آن را به بلاک چین منتقل می کند. این اطلاعات میتوانند از طریق پایگاه دادههای آنلاین، سرورها، وب سایت ها یا هر منبع اطلاعاتی در وب باشند.

این واقعیت که اوراکل نرم افزاری متصل به اینترنت است، نه تنها به آن ها امکان می دهد اطلاعات را برای قراردادهای هوشمند تهیه کنند، بلکه این اطلاعات را در لحظه نیز منتقل می کنند و این امر آن ها را به یکی از متداول ترین انواع اوراکل های زنجیرهای تبدیل کرده است.

اطلاعاتی که معمولاً توسط اوراکل نرم افزاری ارائه می شود، می تواند شامل نرخ ارز، قیمت دارایی دیجیتال یا اطلاعات پرواز در لحظه  باشد.

سخت افزاری (Hardware) 

برخی از قراردادهای هوشمند باید با دنیای واقعی ارتباط برقرار کنند. اوراکل های سخت افزاری برای دستیابی به اطلاعات از دنیای فیزیکی و قرار دادن آن ها در اختیار قراردادهای هوشمند طراحی شدهاند. چنین اطلاعاتی میتواند از حسگرهای الکترونیکی، اسکنر بارکد و سایر دستگاههای خواندن اطلاعات منتقل شود.

اوراکل سخت افزاری، در اصل رویدادهای دنیای واقعی را به مقادیر دیجیتالی ترجمه می کند؛ به طوری که توسط قراردادهای هوشمند قابل درک باشد. به عنوان مثال، سنسور نمونهای از آنها است که رسیدن یک کامیون حامل کالا به اسکله بارگیری را بررسی و اطلاعات را به شبکه ارسال میکند تا قرارداد هوشمند با توجه به آن تصمیماتی را اجرا کند.

انسانی (Human)

برخی اوقات افراد با دانش تخصصی در یک زمینه ی خاص، می توانند به عنوان اوراکل ظاهر شوند. آن ها می توانند صحت اطلاعات را از منابع گوناگون تحقیق، تأیید و آن اطلاعات را به قراردادهای هوشمند ترجمه کنند.

حال از آن جایی که اوراکل های انسانی می توانند هویت خود را با استفاده از رمزنگاری تأیید کنند، احتمال اینکه فرد کلاه برداری هویت خود را جعل کند و داده های خراب را ارائه دهد، نسبتاً کم است.

خاص قرارداد (Contract-specific) 

Oracleها برای استفاده، توسط قراردادهای هوشمند خاصی طراحی شده اند. این بدان معناست که اگر کسی بخواهد چندین قرارداد هوشمند را راه اندازی کند، باید تعداد متناسبی از اوراکل های خاص قرارداد را توسعه دهد. اساساً این نوع اوراکل، برای ادامه ی کار بسیار وقت گیر و گران به حساب می آید و ممکن است شرکت هایی که می خواهند دادهها را از منابع گوناگون استخراج کنند، این رویکرد را بسیار غیرعملی بدانند.

از طرف دیگر، ازآنجاکه اوراکل های خاص قرارداد میتوانند از ابتدا برای یک استفاده ی خاص طراحی شوند، توسعه دهندگان برای متناسب سازی آن ها با نیازهای خاص خود از انعطاف پذیری بالایی برخوردار هستند.

کاربرد اوراکل ها

توسعه دهندگان قراردادهای هوشمند با توجه به طیف وسیع اپلیکیشن های قابل ساخت بر روی بلاک چین ها، از اوراکل ها جهت ساخت اپلیکیشن های غیرمتمرکز (Dapps) و البته به مراتب پیشرفته تر استفاده می کنند. از آن جایی که این حوزه روزبه روز در حال رشد بوده و در حوزه های گوناگون از اوراکل ها استفاده می شود، در ادامه قصد داریم چند مورد از کاربردهای مهم Oracleها را مورد بررسی قرار دهیم.

NFT ها (هنر و بازی های مبتنی بر بلاک چین)

Oracleها موارد استفاده ی غیرمالی را برای قراردادهای هوشمند نیز فعال می کنند. همان طورکه می دانید، ظاهر، ارزش یا توزیع توکن های غیرقابل تعویض (NFT) می تواند بر اساس رویدادهای خارجی  تغییر کند. از این رو، تعیین برنده ی خوش شانسNFT ها به طور تصادفی باعث ایجاد هیجان بیش تر می شود. همچنین برنامه های بازی توکن های غیر مثلی نیز از تأیید تصادفی برای ایجاد تجربه های بازی جذاب تر و غیرقابل پیش بینی تر همچون خواستگاری تصادفی در طول مسابقات استفاده می کنند.

oracle

اپلیکیشن های غیرمتمرکز (DApps) 

تصور کنید دو نفر  نتیجه ی مسابقه ی فوتبال بین دو تیم A و B را پیش بینی کرده اند. نفر اول معتقد است که تیم A  برنده می شود و نفر دوم تیم B را پیروز مسابقه می داند. آن ها تصمیم می گیرند مبلغی را در یک قرارداد هوشمند قرار دهند تا براساس نتیجه ی مسابقه، فرد برنده صاحب آن مبلغ باشد.

از آن جایی که قرارداد هوشمند، برای با خبر شدن از نتیجه ی مسابقه قادر به ارتباط با منابع خارجی نیست، اوراکل وظیفه ی دریافت این داده ها را از منبعی معتبر و ارسال آن به قرارداد هوشمند را بر عهده دارد. درنهایت، قرارداد هوشمند طبق نتیجه ی مسابقه، پاداش فرد برنده را پرداخت می کند.

از طرفی، هم اکنون تعداد زیادی از اپلیکیشن های غیرمتمرکز که در بستر شبکه ی بلاک چین اتریوم ساخته شده اند، از Oracleها استفاده می کنند. به عنوان نمونه، می توان به آگور (Agor) که یک پلتفرم غیرمتمرکز جهت پیش بینی بازار است، اشاره کرد.  آگور از داده های اوراکل استفاده می کند تا بتواند پیش بینی ها را انجام دهد.

دیگر پلتفرم ها نیز مثل چین لینک(Chainlink) ، اوراکل را در بخش اصلی خود جای داده و روش های گوناگونی را برای مقابله ی اوراکل ها با اطلاعات غلط ارائه داده اند.

شرکت ها (Enterprises)

اوراکل های میان زنجیره ای (Cross-chain) به شرکت ها پیشنهاد یک میان افزار امن بلاک چینی را می دهند که به آن ها اجازه ی اتصال سیستم های Back-end خود به هر شبکه ی بلاک چین را می دهد. نتیجه این است که مؤسسات می توانند سریعاً به بلاک چین های مورد تقاضای طرف مقابل خود بپیوندند و یک پشتیبانی برای خدمات قراردادهای هوشمند ایجاد کنند؛ بدون اینکه نیاز به صرف زمان و منابع توسعه برای ادغام با هر بلاک چینی باشد.

امور مالی غیرمتمرکز یا دیفای  (DeFi)

بخش بزرگی از اکوسیستم defi/’>دیفای برای دسترسی به داده های بازارهای مالی و همین طور دارایی ها، نیاز به استفاده از اوراکل ها دارند. برای مثال، در حوزه ی ییلد فارمینگ، پلتفرم های فعال در این زمینه، نیاز به اطلاعات لحظه ای از حجم پول قفل شده در استخرهای نقدینگی دارند تا بتوانند سودی که به کاربر تعلق می گیرد، محاسبه کنند، درصد سود را به صورت شفاف و لحظه ای به کاربر نشان داده و پس از سررسید وام، با قراردادهای هوشمند به صورت خودکار با کاربر تسویه حساب کنند.

دیفای

بیمه (Insurance)

شرکت های بیمه ای هم شروع به غیر متمرکز سازی و استفاده از بلاک چین کرده اند که این عوامل باعث استفاده از Oracleها می شود. قراردادهای هوشمند بیمه ای از «اوراکل های ورودی» برای تأیید وقوع رویدادهای بیمه پذیر، باز کردن دسترسی به حسگرهای فیزیکی، API های وب، تصاویر ماهواره ای و اطلاعات قانونی استفاده می کنند.

مشکلات و چالش های پیش روی اوراکل ها

از آن جایی که قراردادهای هوشمند تصمیمات را بر اساس داده های ارائه شده توسط اوراکل ها اجرا می کنند، برای یک اکوسیستم بلاک چین سالم، مهم تلقی می شوند. چالش اصلی در زمینه ی طراحی اوراکل این است که اگر اوراکل به خطر بیفتد، قرارداد هوشمندی که به آن متکی است نیز به خطر می افتد.

از آن جایی که اوراکل از اجماع اصلی بلاک چین نیست، بخشی از سازوکارهای امنیتی که بلاک چین های عمومی می توانند ارائه دهند، از Oracleها پشتیبانی نمی کند. درواقع، تضاد اعتماد میان اوراکل ها (به عنوان سومین بخش یک قرارداد هوشمند) و همچنین اجرای بدون اعتماد قراردادهای هوشمند، یک چالش عمدتاً حل نشده برای اوراکل ها است.

جدا از این اگر کسی به جریان داده ی بین اوراکل و قرارداد هوشمند و بلاک چین دسترسی پیدا کند، قادر خواهد بود تا داده ها را تغییر داده یا آن ها را جعل کند.

رفع مشکلات اوراکل ها

همان طور که اشاره شد، یکی از مشکلات اساسی Oracleها، نیاز به اعتماد است. درحقیقت هر گونه اطلاعاتی که اوراکل ها به قراردادهای هوشمند انتقال می دهند، باید معتبر باشد. تصور کنید که در مثال بالا، شخص A به هر شکل ممکن بتواند وب سایت ورزشی را متقاعد کند که یک تیم دیگر (به دروغ) برنده بازی شده است.

در چنین شرایطی، وی در این شرط بندی با کلاه برداری برنده خواهد شد. درواقع، اگر اطلاعاتی که به وسیله ی اوراکل ها برای قراردادهای هوشمند ارسال می شوند اشتباه باشند، در اجرای صحیح قراردادهای هوشمند شکاف های امنیتی ایجاد می شود.

حال اینکه یکی از راه حل های مقابله با این مشکلات ارسال از اوراکل های متعدد است. به عنوان نمونه، در مثال بالا اگر یک وب سایت، برنده را تیم B اعل