Lines_Background
مینی‌دوره رایگان درآمد روزانه ۱۰۰ دلار از فارکس
00روز
00ساعت
00دقیقه
00ثانیه
ثبت‌نام رایگان
لوگو خانه سرمایه
آموزش ترید از صفر صفر

پول و ارز

alt for image number
تحلیل دلار و پیش بینی قیمت | خرداد 1403

در جامعه‌ ای که قیمت دلار، تاثیر مستقیمی بر قیمت کالا‌ها و خدمات آن کشور دارد، پیش بینی قیمت دلار امری حیاتی است. دلار در ایران به عنوان مهم‌ترین ارز خارجی شناخته می‌شود و داشتن تحلیل از آینده نرخ آن، می‌تواند اثر زیادی بر روی فعالیت‌های اقتصادی شما داشته باشد. در این مقاله به پیش بینی قیمت دلار می‌پردازیم و مفاهیم مربوط به آن را بیشتر شرح می‌دهیم.

پیش بینی قیمت دلار در خرداد 1403

با توجه به کاهش تنش‌های موجود در منطقه و کنترلی شدن روابط بین ایران و اسرائیل، جهش قیمتی که در دلار و دیگر دارایی‌ها به دلیل افزایش هیجانات به‌وجود آمده بود تخلیه شد، و در حال حاضر در یک روند نزولی قرار گرفته است. این روند در دلار از قیمت 72 هزار تومان شروع شده و به یکباره از کانال 70 هزار تومان وارد کانال 60 هزار تومان شد. از دیگر عوامل پیش بینی دلار سیاست‌های پولی در جهان و به خصوص آمریکا است که می‌تواند در ضعف و قدرت شاخص جهانی دلار تاثیر بگذارد که در بخش فاندامنتال به آن خواهیم پرداخت.

تحلیل تکنیکال قیمت دلار

با توجه به نمودار تتر که می‌تواند با تقریب نسبتا بالایی برای دلار هم مورد استفاده قرار گیرد، می‌توانیم یک الگوی حرکتی برای قیمت دلار را پیش‌بینی کنیم. بدین صورت که از منظر تکنیکال احتمال افت قیمت تا نواحی 55-59 هزار تومان نیز وجود دارد و از آن نواحی می‌تواند با تقاضای مطلوب رو به رو شود. اما از نگاه منطقی‌تر می‌توان نواحی 58-60 هزار تومان را برای دلار یک ناحیه بازگشتی و با ثبات دانست و بعد از آن احتمال زیر قیمت می‌تواند 1 الی 3 ماه در یک روند رنج قرار بگیرد در بازه‌ی 60-70 هزار تومان.

چارت تحلیل تکنیکال قیمت دلار

تحلیل فاندامنتال قیمت دلار

برای بررسی فاندامنتالی قیمت دلار باید تحلیل جامعی از نرخ تورمی سالانه و ماهانه‌ی ایران و آمریکا داشته باشیم. بر این مبنا باید سعی کنیم سناریوهای مختلفی را بررسی کنیم.
با توجه به شرایط مالیاتی کشور و قوانین وضع شده به‌نظر، سال جاری سالی خواهد بود که با رکود بازارها همراه است. از طرفی شرایط در آمریکا هم با توجه به نشست آخر فدرال رزرو از 6 پله کاهش نرخ بهره به حداکثر 2 پله رسیده است. این در حالی است که آمارهای اقتصادی در آمریکا نشانی از پیامدهای انقباضی را ندارد و در شرایط رکودی هم قرار نگرفته است. با توجه به تحلیل حساسیت انجام شده برای سناریوهای مختلف که در تصویر می‌بینید داریم:

در بررسی تورم سالانه ایران از خوش‌بینانه تا بدبینانه بررسی شده است که در بهترین حالت 30% و بدترین حالت 50% مشخص شده است. همینطور برای امریکا نیز تورم سالانه در بهترین حالت 3% و در بدترین حالت 4.5% پیش‌بینی شده است. که با توجه به این شرایط، طیف قیمتی دلار برای انتهای سال بین 76 -88 هزار تومان ارزش گذاری می‌شود. 

الان دلار بخریم یا نه؟

با توجه به بررسی های انجام شده به نطر می‌رسد دلار در نزدیکی کف ارزش در حال معامله‌است و در صورتی که قیمت از 61 هزار تومان نفوذ کند خرید دلار و دارایی‌های وابسته به دلار، مناسب باشد.

پیش بینی قیمت دلار در سال 1403

-قیمت دلار  در بهار 1403
با توجه به بررسی های انجام شده احتمال رنج شدن قیمت در بین قیمت‌های 60-70 هزار تومان محتمل‌ترین گزینه است.

– نظر کارشناسان درباره پیش بینی قیمت دلار در بهار 1403:

انواع قیمت ها در بازار دلار

در بازار ارز ایران، همواره شاهد این بوده‌ایم که چندین قیمت برای دلار نام برده می‌شود. دلار آزاد نقدی، دلار سنایی، دلار فردایی و دلار هرات جزء این قیمت‌ها هستند که در بخش زیر، به توضیح بیشتر آن‌ها می‌پردازیم.

قیمت دلار آزاد نقدی

اصلی‌ترین قیمت دلار در بازار ارز، دلار آزاد نقدی است. قیمتی که عموم مردم، به عنوان قیمت دلار آن‌ را می‌شناسند. در حقیقت این قیمت نرخ خرید و فروش دلار در بازارهای آزاد (غیر رسمی و غیر دولتی) است که عرضه و تقاضا مردم نقش بسزایی در شکل گیری آن دارد. هرگونه اتفاق سیاسی، اقتصادی، اجتماعی که بر وضعیت کشور تاثیرگذار باشد، ابتدا در قیمت دلار بازار آزاد تاثیر می‌گذارد و بعدا در نرخ‌های بعدی، خود را نشان می‌دهد.

قیمت دلار فردایی

دلار فردایی، نرخ غیر رسمی است که توسط فعالان و دلالان بازار، روزانه معامله می‌شود، اما زمان تحویل و تسویه آن فردای آن روز در نظر گرفته می‌شود. قیمت دلار فردایی، بیشتر بر اساس پیش بینی های آینده دلال‌های بازار قیمت‌گذاری می‌شود و نمی‌توان قیمت مشخصی برای آن در نظر گرفت. در مواقعی ممکن است این تغییر قیمت، نشان دهنده هیجان بازار، نسبت به یک رویداد سیاسی که فعلا قطعیتی در آن وجود ندارد، باشد.

قیمت ارز سنایی

در سال های گذشته، سازمانی جهت مبادله ارز، توسط بانک مرکزی طراحی شد که در آن، در حال حاضر هر شخص حقیقی سهمیه‌ای 2000 دلاری دارد و سالانه یکبار، هر کد ملی این سهمیه را دریافت می‌کند. در سامانه نظارت ارز (سنا)، اطلاعات صرافی‌های مجاز و معتبر آورده شده است و افراد می‌توانند بر اساس قیمت و نیاز خود، اقدام به خرید و فروش ارز کنند. قیمت در این سامانه بر اساس میانگین وزنی قیمت دلار مبادله شده، محاسبه می‌شود و عموما رقمی پایین‌تر از نرخ بازار ارز آزاد است.

قیمت دلار هرات، سلیمانیه و دبی

افغانستان، امارات، عراق جز کشورهایی هستند که با ایران مبادلات وارداتی و صادراتی بیشتری نسبت به کشورهای همسایه دیگر دارند. به همین دلیل قیمت دلار در این مراکز، اهمیتی زیادی در شکل گیری قیمت دلار آزاد دارد. هرات در افغانستان، سلیمانیه در عراق و دبی در امارات، شهرهایی هستند که به دلیل معاملات بالای ارزی در این شهرها قیمت دلار بر اساس تقاضای تجارت‌گران شکل می‌گیرد و بررسی قیمت در این نقاط می‌تواند به پیش بینی قیمت دلار در داخل ایران کمک کند.

روش های پیش بینی قیمت دلار

پیش بینی قیمت دلار، روش‌های متعددی دارد که مهم‌ترین آنها را در بخش زیر توضیح می‌دهیم.

تورم ریالی

این روش، مرسوم‌ترین روش تعیین ارزش قیمت دلار در هر کشور است. ارزش دلار را از منظر نرخ تورم بررسی می‌کند و روش پیش‌بینی آن به این صورت است که نرخ تورم در کشور A  را از نرخ تورم در کشور آمریکا کم می‌کنند و انتظار دارند بر اساس قیمت پایه سال قبل، قیمت دلار برای انتهای سال محاسبه می‌کنند.

برای مثال در ایران داریم : 

  • تورم ایران در فروردین ماه 1403: 38.8 %
  • تورم آمریکا در آپریل: 3.5%
  • قیمت دلار انتهای سال 1402: 60,946 تومان
  • پیش بینی قیمت دلار تا انتهای سال 1403: 80-83 هزار تومان

برابری نرخ درهم امارات

با استفاده از نرخ برابری درهم امارات به دلار آمریکا و ریال ایران نیز می‌شود ارزش دلار را بدست آورد. در این روش قیمت روز درهم به ریال را در نرخ برابری درهم-دلار آمریکا ضرب می‌کنیم و قیمت دلار بر حسب ریال به دست می‌اید. بسیاری از فعالان و دلالان بازار ارز، از این روش برای پیش بینی قیمت دلار استفاده می‌کنند.

برای مثال داریم : 

  • قیمت امروز نرخ درهم: 17,095 تومان
  • برابری درهم-دلار: 3.67
  • پیش بینی قیمت دلار: 62,720 تومان

نرخ سکه امامی

با توجه به اینکه سکه دارای یک ارزش ذاتی است و نقدشوندگی مطلوبی در بازار دارد، همواره یکی از گزینه‌های سرمایه‌گذاری برای سرمایه‌گذران در ایران بوده است. با استفاده از فرمول قیمت سکه امامی و محاسبه قیمت دلار در آن می‌توان یک قیمت نسبی از دلار پیش بینی کرد.

تتر بخریم یا دلار؟

تتر، ارز دیجیتالی است که به اصطلاح به عنوان یک Stable coin شناخته می‌شود. استیبل کوین‌ها،ارزهای دیجیتالی هستند که ارزش ثابتی دارند و قیمت آن‌ها نوسان بسیار اندکی دارند. ارز دیجیتال تتر، استیبل کوین دلار است و همیشه ارزشی به اندازه 1$ دارد. از این رو بسیاری از فعالان بازار ارز دیجیتال در ایران، برای سرمایه گذاری در دلار، تتر را خرید و نگهداری می‌کنند. در سمت مقابل افراد دیگری، به صورت سنتی بر روی دلار سرمایه گذاری می‌کنند و ترجیح آنها دلار کاغذی است. هر کدام از این روش‌ها دارای مزایا و معایبی هستند که در بخش زیر به توضیح می‌پردازیم:

مزایای خرید تتر:

  • خرید و فروش آنی
  • عدم جعل و تقلبی بودن
  • قابلیت انتقال آسان
  • خرید و فروش بدون محدودیت
  • ورود به حوزه‌های وام دهی

معایب خرید تتر:

  • عدم قانون گذاری مطمئن
  • نظارت توسط صرافی‌های داخلی (در صورت خرید از صرافی ایرانی)
  • احتمال لغزش قیمت از 1$ 
  • خطر هک شدن

مزایای خرید دلار کاغذی:

  • نقد شوندگی بالا
  • مطمئن بودن در زمان‌های بحرانی

معایب خرید دلار کاغذی:

  • ریسک خرید و نگهداری فیزیکی آن
  • امکان جعل و تقلب در آن
  • محدودیت‌ در خرید و فروش و وضع قوانین

با توجه به اطلاعات بخش بالا، پیشنهاد ما برای افراد ریسک پذیر، خرید تتر و برای افراد ریسک گریز، خرید دلار کاغذی است.

عوامل تاثیرگذار بر قیمت دلار

علل و عوامل متعددی بر قیمت دلار در ایران تاثیر دارد که مهم‌ترین آن‌ها، اتفاقات سیاسی ایران، تورم و افزایش نقدینگی است. در بخش زیر به بررسی این عوامل می‌پردازیم.

علامت دلار با پس‌زمینه چارت‌های مالی و کندل‌های فارکسی

 

عوامل سیاسی تاثیرگذار بر روی پیش بینی قیمت دلار

از آنجایی کشور ایران دارای منابع طبیعی فراوانی است و در موقعیت ژئوپلیتیک خوبی قرار گرفته است، همواره مشکلات سیاسی و روابط با کشورهای خارجی، تاثیر مستقیمی بر روی اقتصاد کشور داشته است.

قیمت دلار همبستگی فراوانی با اتفاقات سیاسی ایران از جمله جنگ میان ایران و اسرائیل، تنش میان ایران و آمریکا، اخبار خاورمیانه و غیره دارد و هر گونه تغییر در این عوامل، باعث نوسان قیمت دلار در داخل کشور می‌شود. 

تاثیر تورم بر قیمت دلار

کشور ایران یک کشور با اقتصاد بانک محور است که تا عمده درآمدش مانند همه‌ی کشورهای نفتی، از محل صادرات مواد خام (نفت – گاز و میعانات گازی) است و ارز خارجی وارد کشور می‌شود که دولت برای تامین مصارف خودش از آن استفاده می‌کند. در شرایط نرمال یک کشور می‌تواند با کنترل رشد جمعیت، و نرخ بیکاری از نقدینگی ایجاد شده استفاده ببرد ولی در شرایط غیرنرمال مانند تحریم تقاضا و عرضه و زیرساخت‌های این‌گونه کشورها دچار شوک‌های اقتصادی خطرناکی می‌شود که کشور ایران هم دقیقا دچار این شوک شده است. وقتی محدودیت در تامین منابع به دلیل بحران‌های سیاسی، اقتصادی و یا طبیعی ایجاد می‌شود کاهش عرضه باعث متورم شدن قیمت ها می‌شود.

 یکی از نظریات درباره رابطه تورم و نقدینگی این است که افزایش نقدینگی (پول در گردش) ممکن است باعث افزایش تورم شود. وقتی که میزان پول در گردش در اقتصاد افزایش می‌یابد ولی تولید کالا و خدمات به همان نسبت افزایش نیابد، این افزایش نقدینگی می‌تواند به افزایش قیمت‌ها منجر شود.

تورم ممکن است نتیجه افزایش نقدینگی باشد، اما این امر همیشه رخ نمی‌دهد. تورم نه تنها به افزایش نقدینگی بستگی ندارد بلکه به عوامل دیگری نیز وابسته است، از جمله تقاضا و عرضه، هزینه کارگری، تولید کالاها و خدمات، وضعیت بازار کار، سیاست‌های پولی و مالی، و شرایط اقتصادی و اجتماعی داخلی و خارجی.

تاثیر بانک مرکزی بر قیمت دلار

برای کنترل تورم و نقدینگی، بانک مرکزی‌ها و دولت‌ها از سیاست‌های مختلفی مانند تغییر نرخ بهره، تغییر نرخ تبادل ارز، کنترل تولید پول، و سیاست‌های مالی و مالیاتی استفاده می‌کنند.

ادامه مطلب
dollar-smile-theory
تئوری لبخند دلار چیست؟ + آشنایی با نحوه عملکرد آن

تئوری لبخند دلار یک نظریه مالی معروف است که توسط یک کارشناس اقتصادی تبین شده و به توصیف رفتار اقتصادی و مالی مرتبط با دلار آمریکا در داخل و خارج از این کشور می پردازد. به صورت کلی این نظریه به متغیرهای مختلفی اشاره می کند که وضعیت اقتصادی و قیمت دلار را داخل و خارج آمریکا تحت تاثیر قرار می دهند. با توجه به تغییرات در این متغیرها رفتار دلار به شکل یک “لبخند” شکل می گیرد. این نظریه به ویژه در شرایط بحران های اقتصادی مورد توجه قرار می گیرد.

تئوری لبخند دلار چیست؟

نظریه “لبخند دلار” به این مفهوم اشاره دارد که دلار آمریکا در دوره های افت شرایط اقتصادی و تنش های مالی در داخل این کشور، به عنوان یک ارز محافظه کارانه و ابزار مقاومت در برابر ریسک عمل می کند. نظریه لبخند دلار می گوید که وقتی اقتصاد آمریکا قوی و پر رونق است، سرمایه گذاران به طور فزاینده ای روی دارایی های همچون دلار یا اوراق قرضه آمریکا سرمایه گذاری می کنند و به این ترتیب ارزش دلار بالا می رود. اما در شرایط عدم اطمینان هم سرمایه گذاران به سمت دلار آمریکا و دارایی های مطمئن تر در این حوزه هجوم می آورند و ارزش دلار آمریکا باز هم صعودی می شود. اما اگر در این شرایط بازار سهام آمریکا تلاش کند که در مقایسه با سایر بازارها عملکرد بهتری داشته باشد، ممکن است دلار آمریکا ارزش خود را از دست بدهد، چراکه سرمایه گذاران به دارایی های پرریسک و با عملکرد بهتر سوق داده می شوند. مجموع این سه حالت در کنار هم سناریوهایی محسوب می شود که نظریه لبخند دلار را در بازار فارکس شکل داده اند. این نظریه به صورت کلی در مورد دو نوع دلار آمریکا حرف می زند:

نظریه لبخند دلار

  • دلار داخلی: افزایش یا کاهش ارزش سرمایه گذاری روی این دلار به تغییرات اقتصادی داخلی ایالات متحده و بازدهی آن در داخل این کشور وابسته است.
  • دلار بین المللی: این دلار به عنوان ارز در معاملات جهانی مورد استفاده قرار می گیرد و نقش چشمگیری در تجارت جهانی و خرید اوراق قرضه دولتی آمریکا دارد. بسیاری از سرمایه گذاران و معامله گران به دلیل پایین بودن نرخ ریسک این ارز در بازارهای جهانی به سراغ آن می روند.

تاریخچه “نظریه لبخند دلار”

نظریه لبخند دلار در اواخر دهه 1990 توسط استیون جن، کارشناس سابق اقتصاد در صندوق بین المللی پول و بانک مورگان استنلی تبیین شده است. این نظریه به طور مستقیم در مورد دو نوع دلار آمریکا صحبت می زند و از سه سناریوی اصلی شکل گرفته است. در شرایط کنونی رشد قوی اقتصاد آمریکا، جذب سرمایه گذار و بازدهی بالا در اوراق قرضه دولتی آمریکا باعث تقویت ارزش دلار این کشور شده و این ارز را به یک گزینه مناسب برای سرمایه گذاری تبدیل کرده است. استیفن جن که قبلا در صندوق بین المللی پول و بانک مرکزی انگلستان کار کرده بود، نظریه “لبخند دلار” را در اوایل دهه 1990 ابداع کرد. او این نظریه را برای توضیح ارتباط معکوس بین ارزش دلار آمریکا و وضعیت اقتصادی جهانی مطرح کرده است. این نظریه به مرور زمان به عنوان یک مفهوم مهم در اقتصاد و مالیات شناخته شد. تحلیلگران مالی و اقتصاددانان از این نظریه برای پیش بینی تغییرات در ارزش دلار آمریکا و تاثیرات آن بر بازارهای مالی و اقتصاد جهانی استفاده می کنند.

تاریخچه لبخند دلار

سناریوهای لبخند دلاری

همان طور که در بخش های قبل هم اشاره کردیم، نظریه لبخند دلار یک تئوری جدید در اقتصاد جهانی محسوب می شود که از سه سناریو شکل گرفته است. هر یک از این سناریوها دلایل افت و خیز قیمت دلار و اهمیت سرمایه گذاری روی این ارز را بیان می کند. به صورت کلی سه سناریوری لبخند دلار در سه حالت زیر اتفاق می افتند:

اول: دلار به دلیل ریسک گریزی تقویت می شود

کسانی که در شرایط بحرانی اقتصادی به دنبال یک سرمایه گذاری کم ریسک هستند، بدون شک به سراغ دلار آمریکا می روند. در واقع اغلب سرمایه گذاران این بازار اعتقاد دارند که دلار یکی از بهترین گزینه ها برای سرمایه گذاری بدون ریسک و با سود دائمی است. این باور در بین معامله گران و سرمایه گذاران سبب شده تا ارزش دلار آمریکا افزایش یابد و در بازارهای جهانی حتی در شرایطی که اقتصاد داخلی این کشور روند مطلوبی ندارد، در حال رشد و صعودی باشد. تئوری لبخند دلاردر بخش اول نشان می دهد که در شرایط اقتصاد جهانی نامطمئن، سرمایه گذاران به دلار آمریکا و ارزهای امن همچون ین ژاپن روی می آورند. این موضوع به صورت مستقیم روی ارزش دلار آمریکا تاثیر گذاشته و موجب تقویت آن می شود.

سناریوهای مختلف دلار

دوم: دلار آمریکا به دلیل اقتصاد ضعیف به پایین ترین سطح کاهش می یابد

ضعیف شدن شرایط اقتصادی بازار آمریکا در داخل این کشور و افزایش ارزش بازار بورس در آمریکا می تواند به صورت مستقیم روی ارزش جهانی این ارز تاثیر منفی بگذارد و قیمت دلار را کاهش دهد. در واقع اگر بورس آمریکا رونق بگیرد، قیمت ارز در این کشور افت کرده و تقاضا برای خرید آن کاهش می یابد که نتیجه این موضوع بخش دوم تئوری لبخند دلار یعنی افت قیمت این ارز است. در قسمت پایین لبخند وقتی اقتصاد ایالات متحده نزولی می شود و بدهی دولت کاهش می یابد، دلار به سمت پایین ترین نقطه خود فرود حرکت کرده و ارزش آن کم می شود. علاوه بر این احتمال کاهش نرخ بهره هم می تواند ارزش دلار را کاهش دهد. در شرایطی که تقاضا برای دلار کاهش یافته، انگیزه برای خرید و نگهداری دلار آن کم می شود و قیمت دلار افت چشمگیری پیدا می کند. به عبارت دیگر در دنیای مالی همه چیز نسبی و ممکن است در یک لحظه مورد تغییر قرار گیرد.

سوم: دلار به دلیل رشد اقتصادی تقویت می شود

در شرایطی که اقتصاد داخلی آمریکا رونق بگیرد و بورس این کشور کاهشی باشد، قسمت سوم نظریه لبخند دلار اتفاق می افتد و قیمت این ارز افزایش می یابد. نظریه “لبخند دلار” تاکید دارد که در زمان های رشد اقتصادی و بهبود نشانه های اقتصادی ایالات متحده، دلار هم به دلیل خوش بینی ها ارتقاء می یابد. وقتی اقتصاد جهانی و اقتصاد آمریکا از رکود خارج می شود، افزایش انتظارات نسبت به نرخ بهره و رشد اقتصادی، بازار دلار را به رونق می اندازد. به عبارت دیگر وقتی ایالات متحده از رشد اقتصادی قوی تری بهره مند می شود، لبخند دلار اتفاق می افتد.

رشد دلار

نحوه عملکرد نظریه لبخند دلار

نظریه لبخند دلار ممکن است برای توضیح و یا پیش بینی نوسانات ارزش دلار آمریکا در مواقع مختلف مورد استفاده قرار گیرد. از این نظریه معمولا به عنوان یک ابزار مفید برای تحلیل اتفاقات در بازارهای مالی و اقتصاد جهانی به استفاده می شود. نظریه لبخند دلار همچنین تاثیر مهمی در تصمیم گیری های مالیاتی دولت ها دارد. موفقیت و شکست در اجرای سیاست های مالیاتی می تواند به شدت به ارزش دلار آمریکا و تاثیرات آن بر اقتصاد جهانی مرتبط باشد. تئوری لبخند دلار نشان می دهد که ارزش دلار آمریکا در سیکل های مختلف اقتصادی تقویت می شود و افزایش زیرساخت های دیجیتال و ارزهای پایدار می توانند نقش بزرگی در این تجدید حیات دلار ایفا کنند. این موضوع در کشورهایی همچون ایران که دسترسی به خدمات بانکی جهانی در آنها مقدور نیست، بیشتر از سایر کشورها خود را نشان می دهد.

عملکرد دلار

آیا این نظریه درست است؟

نظریه لبخند دلار یک مدل ساده و توضیحی برای تبیین تاثیر عوامل اقتصادی بر ارزش دلار آمریکا است که برخی جوانب آن در مواقعی به واقعیت پیوسته است ولی نمی توان به صورت دائمی از آن استفاده کرد. زیرا عوامل اقتصادی و مالی بسیار پیچیده هستند و تاثیرات بسیاری می توانند داشته باشند و نظریه لبخند دلار تنها یکی از عواملی است که بر ارزش این ارز تاثیر می گذارد. اگر اقتصاد ایالات متحده رشد قوی داشته و انتظارات برای افزایش نرخ بهره و رشد اقتصادی مثبت باشد، دلار معمولاً قوی تر خواهد بود. از طرف دیگر در مواقع عدم اطمینانی و وحشت در بازارها، سرمایه گذاران به دلار به عنوان یک پناهگاه امن می پندارند و ارزش آن افزایش می یابد.

اصطلاحات لبخند دلاری

لبخند دلاری (Dollar Smile) نام یک مفهوم مالی جدید در دنیای اقتصاد است که به تغییرات ارزش دلار آمریکا در واکنش به شرایط اقتصادی جهانی و اقتصاد آمریکا اشاره دارد. این اصطلاح از سه قسمت تشکیل شده و به توصیف تغییرات و حرکات دلار در طول زمان بر اساس این شرایط می پردازد:

  • بخش لبخند: این بخش نمایانگر زمانی است که ارزش دلار آمریکا بالا می رود، این اتفاق زمانی رخ می دهد که اقتصاد آمریکا رشد قوی داشته و سرمایه گذاران سراغ دارایی های آمریکایی می روند. در این مرحله دلار به عنوان یک ارز “پناهگاه” به شمار می آید و ارزش آن افزایش می یابد.
  • بخش پایین ترین نقطه: این بخش به تحولات بیرونی اشاره دارد که باعث ضعیف شدن دلار می شوند. این تغییرات ممکن است از شوک های اقتصادی در داخل یا خارج از آمریکا ناشی شوند و به ترس سرمایه گذاران منجر شوند.
  • بخش دیگر لبخند: این بخش دوم افزایش ارزش دلار را نمایانگر می شود و در زمانی رخ می دهد که اقتصاد آمریکا در حال افت است ولی سرمایه گذاران به دلیل شرایط جهانی باز هم به سراغ این ارز کم ریسک می روند. این بخش به توسعه و بهبود اقتصادی اشاره دارد که باعث افزایش ارزش دلار و افزایش اعتماد سرمایه گذاران می شود.

سخن پایانی

نظریه “لبخند دلار” یک مفهوم مهم در اقتصاد و مالیات است که به تحلیل ارتباط بین ارزش دلار آمریکا و شرایط اقتصادی و مالی جهانی می پردازد. این اصطلاح برای توصیف و پیش بینی تغییرات ارزش دلار و رفتار بازارها به کار می رود و نشان دهنده تناقض ها و متغیرهای مختلفی است که در تاثیر اقتصاد آمریکا بر دلار دیده می شود. براساس این تئوری دلار آمریکا در دو سو متفاوت تقویت می شود، نظریه لبخند دلار می تواند به سرمایه گذاران و معامله گران در پیش بینی جهت حرکت دلار و جفت ارزها کمک کند. این تئوری در واقع به تاثیرات چرخه ای و پویای اقتصادها و روند دلار آمریکا توجه دارد.

سوالات متداول

نظریه لبخند دلار یک مدل اقتصادی است که نشان می دهد چگونه ارزش دلار آمریکا در واکنش به شرایط اقتصادی تغییر می کند. این تئوری معتقد است که در دوره های رونق اقتصادی و بحران مالی، دلار تقویت می شود و در دوره های عدم اطمینان ارزش این ارز کاهش می یابد.

صحت نظریه لبخند دلار بستگی به تحلیل شرایط اقتصادی و اخبار جاری دارد. این تئوری ممکن است در برخی موارد توضیح دهنده تغییرات ارزش دلار باشد، اما احتمال ناکارآمد بودن آن هم دور از ذهن نیست.

عواملی که بر تغییرات دلار طبق نظریه لبخند دلار تأثیر می گذارند شامل شرایط اقتصادی جهانی، بازارهای مالی، سیاست های مالی و پولی، و انتظارات سرمایه گذاران می شوند.

نظریه لبخند دلار می تواند به سرمایه گذاران به عنوان یکی از عوامل مهم تحلیلی کمک کند. اما در تصمیم گیری های سرمایه گذاری، سایر عوامل نیز باید در نظر گرفته شوند و تنها اعتماد به این تئوری منطقی نیست.

ادامه مطلب
بریکس چیست و چه اهمیتی دارد؟ چرا ایران می‌خواهد عضو بریکس شود؟
بریکس چیست و چه اهمیتی دارد؟ چرا ایران می‌خواهد عضو بریکس شود؟

کشورهای اروپایی و همچنین ایالات متحده آمریکا در چند قرن اخیر قدرت اقتصادی و سیاسی در جهان بوده اند، اما اگر مطالعه ای کلی بر تاریخ پیدایش و فروپاشی قدرت ها در دوره های مختلف داشته باشید، نتیجه می گیرید هیچ کشوری تا ابد ابرقدرت جهان نخواهد بود. در شرایط کنونی کشورهای درحال توسعه که ظرفیت بالایی دارند، می توانند با تلاش و بالا بردن رشد اقتصادی خود در آینده به قطب های اقتصادی در جهان تبدیل شوند.

کشورهایی مانند چین، برزیل و روسیه از جمله کشورهایی هستند که با افزایش رشد اقتصادی خود توانسته اند در رتبه های بالا و در کنار کشورهای قدرتمند از لحاظ اقتصادی قرار بگیرند. اکنون کشورهای توسعه یافته که میزان رشد اقتصادی آن ها دورقمی است با یکدیگر پیمان بسته اند تا بتوانند بستر رشد خود و دیگر کشورها را فراهم کنند.

این پیمان که در میان کشورهای برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی بسته شده است با نام بریکس شناخته می شود. ما در این مقاله این پیمان را به طور کامل بررسی خواهیم کرد.

بریکس چیست؟

بریکس اتحادیه ای فراقاره ای است که کشورهایی که اقتصادی با شتاب پیشرفت بالایی دارند در آن عضو هستند. کشورهای موجود در این اتحادیه همکاری هایی در امور مختلف دارند که از جمله آن ها می توان به فعالیت های تجاری، توسعه صنعتی، سرمایه گذاری، امنیت غذایی، تحقیق و توسعه و همچنین تبادلات فرهنگی و گردشگری اشاره کرد.

این اتحادیه از منظر اقتصادی دیدگاهی متفاوت از کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا دارد. در این ائتلاف باور بر این است که بهترین راه برای کسب منفعت روی آوردن به چندجانبه گرایی است. با این رویکرد شرایط برای اکثریت بهتر خواهد شد. گفتنی است نام بریکس (BRICS) از ابتدای نام کشورهای عضو این اتحادیه مشتق شده است. در ادامه لیست کشورهای عضو این اتحادیه را مشاهده خواهید کرد.

  • B (Brazil) برزیل
  • R (Russia) روسیه
  • I (India) هند
  • C (China) چین
  • S (South Africa) آفریقای جنوبی

کشورهای عضو BRICS با داشتن بیش از 3 میلیارد جمعیت (معادل حدودا 40 درصد جمعیت جهان) 30 درصد تولید ناخالص داخلی و سهم داشتن در 17 درصد مبادلات جهانی رقابت تنگاتنگی با 7 کشور صنعتی دنیا دارند. کشورهای اروپا و همچنین ایالات متحده آمریکا در این اتحادیه حضور ندارند.

از سوی دیگر این اتحادیه تمایل خود را برای پذیرفتن اعضای جدید که کشورهای در حال توسعه هستند نیز نشان داده است. ایران و آرژانتین از جمله کشورهایی هستند که تمایل خود به عضویت در این اتحادیه را نشان داده اند. نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که BRICS نه تنها در امور مالی و تجاری بلکه در امور سیاسی و برقراری صلح در جهان نیز تلاش هایی کرده است و برنامه هایی دارد.

بانک توسعه و ذخیره ارزی یکی از دستاوردهای اتحادیه برای کمک به کشورهای فقیر و تلاش برای رفع مشکلات سیاسی و اقتصادی ایجادشده براساس بحران های جهانی است.

تاریخچه و شکل گیری بریکس

وزیران کشورهای چین، هند، روسیه و برزیل در میانه شصت و یکمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد صحبت از راه اندازی این اتحادیه کردند و پس از آن با هدف تقویت و پیشبرد ایجاد این ائتلاف، 4 نشست دیگر در نقاط مختلف جهان برگزار کردند.

در سال 2009 اولین نشست در کشور روسیه و با حضور نمایندگانی از کشورهای برزیل، روسیه، چین و هند برگزار شد. بحث اصلی در این نشست اصلاح و بهبود سیستم های مالی، تجاری و به طورکلی توجه به مسائل اقتصادی بود. بنا بر باور این گروه نظام مالی جهان نیاز به تغییر داشت تا بتواند نظام مالی پایدار و مستحکمی باشد.

در این جلسه حتی از افت ارزش دلار نیز صحبت شد و نگرانی هایی که در پی این مشکل ممکن است جهان را در بر بگیرد بررسی شد. در نشست های بعد نیز صحبت های گفته شده گسترش یافت و مقدماتی برای عملی کردن آنچه به بحث گذاشته شده بود طرح شد.

در این نشست ها سعی شد با مشارکت کشورهای عضو ائتلاف، بتوان اهداف مطرح شده را به صورت کاربردی اجرا کرد؛ به صورتی که بتوان نتیجه آن را مشاهده کرد. نشست چهارم در تاریخ 21 ماه مارس سال 2011 و در دهلی نو در کشور هند برگزار شد.

ارائه پیشنهاد ایجاد بانک توسعه جنوب-جنوب، کم کردن وابستگی به کشورهای غربی (اروپا و ایالات متحده) و دلار، بالا بردن میزان تجارت در میان کشورهای عضو اتحادیه از جمله مهم ترین مسائل مطرح شده در نشست چهارم این اتحادیه بودند.

اهمیت بریکس

از زمانی که تولیدات در یک کشور بیش از نیاز جمعیت آن کشور شد، تجارت و مبادلات نقش مهم تری در سیاست ها و رابطه میان کشورها بازی کرده است. کشورهای توسعه یافته کالاها و خدمات متنوعی را در اختیار شهروندان خود قرار داده اند و این نیاز رفع شده و اشباع حتی در دیگر بخش های کشورهای توسعه یافته نیز به چشم می خورد.

در چنین شرایطی کشورهای توسعه یافته کالا و خدماتی را خواهند داشت که بازار مصرف ندارد و به همین دلیل به دنبال بازار مصرف کشورهای در حال توسعه خواهند بود. از سوی دیگر این کشورها به دلیل نبود پایه های اساسی برای تولید و همچنین سرمایه گذاری با مشکلاتی مواجه هستند، اما در میان کشورهای درحال توسعه برخی کشورها وجود دارند که میزان رشد اقتصادی آن ها با سرعت بالایی در حال افزایش است.

این کشورها با استفاده از تمام پتانسیل های سیاسی، اقتصادی و… توانسته اند از دیگر کشورهای در حال توسعه فاصله بگیرند و با عنوان کشورهای نوظهور شناخته شوند؛ برای مثال چین با به کار گرفتن تمام توان خود توانست از ژاپن و آلمان عبور کرده و پس از ایالات متحده آمریکا در رتبه دومین اقتصاد بزرگ در دنیا قرار گیرد و البته بسیاری معتقدند آینده دیدن چین در رتبه اول اقتصادی نیز دور از انتظار نیست.

اما این تنها چین نیست که رشد اقتصادی بالایی دارد، کشورهای برزیل، چین، هند و روسیه نیز با تلاش هایی که می کنند در حال صعود به رتبه های بالاتر و نزدیک تر شدن به کشورهای توسعه یافته هستند. همان طور که پیش از این نیز به آن اشاره کردیم جمعیت کشورهای عضو بریکس بیش از 40 درصد جمعیت جهان را به خود اختصاص داده است که این موضوع بازار تولید و مصرف این کشورها را نشان می دهد.

از طرف دیگر تمام کشورهای عضو BRICS منابع و پتانسیل های مختلف طبیعی دارند که می تواند سبب رشد کشور مربوط و همچنین اتحادیه شود؛ برای مثال روسیه منبع غنی از ذخایر نفت، گازو… را دارد، آفریقای جنوبی سرشار از طلاست و هر کدام از دیگر کشورهای عضو این ائتلاف منابع مخصوص خود را دارد که می تواند به تقویت اتحادیه کمک کند.

وسعت کشورهای عضو BRICS نیز یکی دیگر از نقاط قوت آن به حساب می آید و البته رشد بالای اقتصادی نیز از دیگر نقاط قوت این اتحادیه است، اما بد نیست بدانید این اتحادیه تنها بر مسائل اقتصادی متمرکز نیست؛ برای مثال این کشورها با انتشار مشترک اعلامیه هایی برای افزایش امنیت و صلح در فضا و نقاط مختلف جهان سعی در برقراری امنیت در جهان و همچنین فضا را دارند.

چرا عضویت ایران در بریکس مهم است؟

جمعیت بالای کشورهای عضو پیمان (بیش از 40 درصد جمعیت جهان)، منابع طبیعی و غیرطبیعی، میزان بالای تولید ناخالص داخلی و میزان مبادلات در کشورهای عضو اتحادیه بریکس در کنار نرخ رشد اقتصادی دورقمی، کشورهای عضو این اتحادیه را به یکی از قدرت ها و قطب های اقتصادی و سیاسی در جهان تبدیل خواهد کرد.

ریاست دوره ای اتحادیه در سال 2022 به کشور چین محول شود. در این زمان شاهد مطرح کردن نام جدیدی با نام بریکس پلاس (BRICS PLUS) بودیم؛ مجموعه ای از کشورهایی که این اتحادیه معتقد است با توجه به ظرفیت این کشورها، امکان همکاری اتحادیه با آن ها فراهم است.

در آخرین اجلاس سران این اتحادیه، آقای رئیسی به اجلاس بریکس پلاس دعوت شد و توانست در آن نشست سخنرانی داشته باشد. ایشان در این سخنرانی ظرفیت و پتانسیل بالای ایران برای عضویت در این ائتلاف را بیان کردند. از طرف دیگر حتی با عضو نبودن در این ائتلاف، کشورهایی مانند هند، چین و روسیه اهداف تجاری ایران هستند و آفریقا و آمریکای جنوبی نیز در رتبه بعدی اهمیت در این زمینه قرار می گیرند.

با توجه به تمام مسائل می توان گفت عضویت ایران در اتحادیه BRICS می تواند دروازه جدیدی برای رشد بیشتر کشور از لحاظ اقتصادی و سیاسی باز کند. با بررسی این موارد و همچنین با توجه به پتانسیل کشور می توان دریافت عضویت در BRICS تا چه میزان می تواند مشکلات موجود در کشور را با کمک این اتحادیه مرتفع کند.

در کنار تمام مواردی که به آن ها اشاره کردیم باید تحریم های سیاسی آمریکا علیه ایران را نیز به یاد داشته باشیم. درصورت عضویت در این اتحادیه که در تلاش برای کاهش وابستگی به غرب و دلار است، ایران می تواند شرایط بسیار بهتری را از لحاظ سیاسی و اقتصادی داشته باشد.

با عضویت در BRICS ایران می تواند از بانک توسعه نوین که بانکی چندملیتی است استفاده کند و از آن به عنوان جایگزین سوئیفت که از آن محروم است، بهره ببرد. در بخش بعد به اهداف و بخشی از دستاوردهای کشورهای عضو این ائتلاف اشاره کرده ایم.

اهداف کشورهای عضو بریکس

کشورهای عضو این اتحادیه با ظرفیت هایی که در بخش های متفاوت دارند می توانند در پیشبرد اهداف یکدیگر نقش داشته باشند و درواقع کاستی های خود را رفع کرده و از طرف دیگر با کمک نقطه قوت خود به پیشرفت دیگر کشورهای عضو و حتی دیگر کشورها کمک کنند. در حال حاضر بسیاری از کشورها از جمله ایران و آرژانتین با اهداف مختلف تمایل دارند عضو این اتحادیه باشند. در ادامه اهداف کشورهای فعلی در این اتحادیه را بررسی خواهیم کرد.

  • چین

چین (دومین اقتصاد بزرگ جهان و بزرگ ترین تولیدکننده کالا) اقتصادی نوظهور به شمار می آید که با سرعت فزاینده ای در حال رشد و پیشرفت است و همین موضوع سبب شده کشورهای غربی به خصوص ایالات متحده آمریکا در مقابل پیشرفت این کشور باشند.

با این حال چین برای پیروزی در این نبرد و تقابل با غرب به دنبال هم پیمانان و شرکایی است تا به کمک آن ها بتواند قدرت اقتصادی، سیاسی و… را از دست غرب بیرون بکشد. همان طور که پیش از این گفته شد در حال حاضر ایالات متحده آمریکا در رتبه اول و چین در رتبه دوم بزرگ ترین اقتصادهای جهان قرار دارند که با توجه به سرعت رشد اقتصاد چین و همچنین کمک گرفتن از این اتحادیه بعید نیست چین را در رتبه اول جهان ببینیم.

  • روسیه

پس از فروپاشی شوری سابق که دلیل آن عمدتاً اقتصادی بود، روسیه شرایط اقتصادی خوبی نداشت و در برابر غرب با مشکلات بسیاری مواجه بود، اما پس از مواجهه با مشکلات به مدت 10 سال و سپس مطرح شدن ائتلاف بریک (در ابتدا آفریقای جنوبی عضو این ائتلاف نبود و نام اتحادیه از ابتدای نام کشورهای عضو اتحادیه در آن زمان شکل گرفته بود) و سپس پیوستن روسیه به آن، به تدریج مشکلات اقتصادی کمرنگ شدند و روسیه توانست قدرت از دست رفته خود را تا حدودی بازگرداند.

همچنین روسیه به دلیل دارا بودن مقادیر قابل توجه از ذخایر ارزشمندی همچون طلا، نفت، گاز و همچنین داشتن شایستگی در امور مختلف دیگر خود را در عرصه بین المللی مطرح کرد و یکی از کشورهای قدرتمند در زمینه های مختلف در جهان شناخته شد.

روسیه به دلیل مسائل سیاسی که مهم ترین آن ها جنگ با اوکراین بود محدودیت های زیادی از جمله اخراج از گروه G8 را متحمل شد، اما این کشور با بودن در ائتلاف بریکس توانسته است نیاز خود به غرب را تا اندازه ای رفع کند؛ چراکه این ائتلاف به دنبال آن است تا وابستگی و نقش غرب به عنوان رهبر جهان را با چالش مواجه کند.

  • هند

کشور هند با تبادلات مختلفی که با کشورهای دیگر عضو بریکس داشته توانسته است در امور اقتصادی، تکنولوژی و… پیشرفت هایی را داشته باشد. هند دومین کشور پرجمعیت جهان، با پیشرفتی که حاصل عضویت در این ائتلاف بود توانسته است با مدیریت مناسب و استفاده از پتانسیل این ائتلاف از لحاظ تکنولوژی و همچنین اقتصادی رو به رشد باشد.

  • برزیل

کشورهای مختلف دنیا با توجه به عملکرد خود در دوره های مختلف و براساس معیارهای متفاوت رتبه بندی می شوند. شاید اگر چند دهه پیش اخبار مربوط به برزیل را دنبال می کردید، گزارش های بد اقتصادی، بدهی و… یکی از رایج ترین اخبار منتشرشده از این کشور بود، اما سال 2013 برزیل ششمین اقتصاد دنیا شناخته شد و توانست رتبه انگلستان را تصاحب کند.

این کشور با مدیریت درست و استفاده از ظرفیت گروه بریکس توانست تولید داخلی را افزایش دهد و در امور مختلفی از جمله کشاورزی، دامداری، امور فنی و… پیشرفت چشمگیری داشته باشد.

  • آفریقای جنوبی

آفریقای جنوبی کشوری واقع در قاره آفریقاست که آخرین کشور پذیرفته شده تا به امروز و در زمان نگارش این مقاله در این ائتلاف محسوب می شود. سران این کشور با هدف توسعه ملی، پیشرفت، دیده شدن در سطح بین المللی، رشد اقتصادی و افزایش تولید ناخالص داخلی درخواست عضویت به این ائتلاف را مطرح کردند و با موافقت اعضا به این گروه پیوستند.

بنا بر آنچه از سوی بانک جهانی منتشر شده است، آفریقای جنوبی پس از پیوستن به این اتحادیه توانست میزان تولید ناخالص داخلی را افزایش دهد. همچنین در بخش های سرمایه گذاری داخلی، صادرات و البته بخش خصوصی عملکرد این کشور رو به رشد بوده است.

بد نیست در این بخش به این موضوع اشاره کنیم که نام این اتحادیه در ابتدا بریک (BRIC) بود و پس از پیوستن کشور آفریقای جنوبی، با اضافه شدن یک S به انتهای آن که از ابتدای نام کشور آمده است (South Africa)، نام اتحادیه به بریکس (BRICS) تغییر کرد.

آیا بریکس می تواند دلار را شکست دهد؟

اختلافات ایالات متحده با روسیه روزبه روز در حال گسترش است. از طرف دیگر چین رقیب اقتصادی ایالات متحده به حساب می آید که ترجیح می دهد دلار را از تجارت خود حذف کند. طی توافقات انجام شده از سوی چین با کشورهایی مانند روسیه، برزیل، فرانسه و… قرار است مبادلات تجاری با این کشور بر حسب یو آن (واحد پول چین) انجام شود.

همچنین در حال حاضر و برخلاف گذشته تولید ناخالص داخلی کشورهای عضو بریکس از کشورهای ثروتمند گروه هفت (G7) بیشتر است؛ به همین دلیل کشورهای عضو این اتحادیه عزم خود را جزم کرده اند تا به زودی یک ارز بین المللی عرضه کنند تا دیگر از دلار در تبادلات تجاری شان استفاده نکنند.

در سوی دیگر نیز شاهدیم دلار آمریکا با مشکلات کوچک و بزرگی مواجه بوده که آینده آن را مبهم کرده است. بحران های ایجاد شده در سیستم بانکی آمریکا، قرار گرفتن نرخ بهره در یک روند صعودی، افزایش تورم و همچنین بیشتر شدن بدهی های دولت آمریکا اذهان را به سمتی برده است که دلار آمریکا در این روزها وضعیت مناسبی ندارد.

در پی این شرایط کشورهایی نیز وجود دارند که میزان ذخیره خود از دلار آمریکا را با توجه به شرایط این ارز کاهش داده اند؛ برای مثال سعودیه میزان ذخیره دلاری خود را طی دو سال حدود 35 درصد کم کرده است، اما اگر بخواهیم حذف دلار به عنوان اولین ارز جهان را با دقت بیشتری بررسی کنیم، باید به مسائل دیگر نیز بپردازیم.

نایل فرگوسن، استاد دانشگاه استنفورد معتقد است رقیب اصلی دلار در حال حاضر یورو است و نه یو آن چین. یورو طی 20 سال گذشته توانسته است 20 درصد از ذخایر ارزی در کشورهای جهان و همچنین استفاده 22 درصدی در مبادلات بین المللی را سهم خود کند؛ در حالی که یوآن چین 2.7 درصد از ذخایر ارزی را دارد و 1.7 درصد مبادلات جهان بر پایه یوآن انجام می شود؛ بنابراین شکست دلار آمریکا به سادگی و در مدت زمان کوتاه از سوی چین و حتی اتحادیه انجامشدنی نیست.

با توجه به نقدشونگی و انعطاف اقتصاد آمریکا به نظر می رسد شکست دلار به زودی اتفاق نخواهد افتاد. توجه داشته باشید حجم سرمایه گذاری خارجی آمریکا براساس دیگر ارزها حدودا 35 تریلیون دلار است؛ بنابراین شکست دلار و افت ارزش آن می تواند به افزایش میزان سود حاصل از سرمایه گذاری های خارجی منجر خواهد بود و این مسئله برعکس شرایط را برای دیگر کشورها سخت می کند.

بریکس و اتحادیه اروپا

بریکس را می توان از برخی جهات با اتحادیه اروپا مقایسه کرد؛ چراکه در هر دو اتحادیه مجموعه ای از کشورها با هدف بالا بردن و تقویت یکدیگر با هم همکاری می کنند. البته توجه داشته باشید کشورهای عضو BRICS تفاوت های بسیار زیادی با هم دارند.

برای مثال منابع هر کدام از کشورها عمدتاً متفاوت از دیگری است و همچنین کشورها در قاره های مختلف دنیا قرار گرفته اند (هند و چین در آسیا، روسیه اوراسیا، آفریقای جنوبی در آفریقا و برزیل در آمریکای جنوبی) که همین موضوع می تواند ظرفیت و منابع این گروه را بالا ببرد، اما در طرف دیگر اتحادیه اروپا از کشورهای اروپایی تشکیل شده و اشتراکات بسیار زیادی بین آن ها وجود دارد. البته نباید فراموش کرد این موضوع نیز می تواند از برخی جهات قدرت این اتحادیه را بیشتر کند.

نهادهای جهانی مانند صندوق بین المللی پول که در گذشته تحت مدیریت اروپا بود، امروزه به اتحادیه بریکس رسیده است. همچنین بر کسی پوشیده نیست این اتحادیه رشد روزافزونی در حوزه سیاست و امنیت جهانی دارد و اتحادیه اروپا را شریکی برای خود قلمداد می کند و نه قدرتی که در زمینه سیاسی و تأمین امنیت جهانی نقش پررنگی داشته باشد.

اتحادیه اروپا بریکس را غنی از فرصت های اقتصادی و سیاسی می بیند و معتقد است راهی پیش پای اروپا وجود ندارد؛ مگر آنکه تعاملات تجاری خود را با کشورهای عضو BRICS افزایش دهد. البته صادرات و واردات در هر دو سو در حال انجام است، اما براساس بررسی های انجام شده میزان صادرات از کشورهای عضو بریکس به اتحادیه اروپا بیش از میزان صادرات کشورهای عضو اتحادیه اروپا به کشورهای عضو بریکس بوده که این موضوع به سود کشورهای BRICS است.

سخن پایانی

در حال حاضر قدرت در انحصار کشورهایی همچون ایالات متحده و کشورهای اروپایی است، اما باقی کشورها تمایلی به پذیرش آن ها به صورت دائم به عنوان قدرت جهان که امور را کنترل می کنند، ندارند؛ به همین دلیل برخی کشورهایی که اقتصاد نوظهور دارند و در دسته کشورهایی قرار می گیرند که اقتصاد آن ها با سرعت بالایی در حال پیشرفت است، اتحادیه ای را شکل دادند که بتوانند با کمک یکدیگر تمرکز قدرت را از غرب بگیرند.

در حال حاضر هیچ کشوری به تنهایی برای تقابل با غرب از لحاظ سیاسی و اقتصادی قدرت کافی را ندارد، اما در صورتی که کشورهایی با پتانسیل های مختلف دور هم جمع شوند می توانند تهدید بزرگی برای تمرکز قدرت در غرب باشند. اتحادیه بریکس با تجمیع کشورهایی از نقاط مختلف دنیا با توانایی های مختلف می خواهد به مبارزه با انحصارطلبی قدرت بپردازد. ما در این مقاله سعی کردیم بریکس را معرفی کنیم و این ائتلاف را از زوایای مختلف بررسی کردیم.

پرسش های متداول

BRICS گروهی متشکل چند کشور از قدرت های نوظهور است که با توجه به رشد اقتصادی بالایی که دارند می توانند در آینده به یک قطب اقتصادی قدرتمند در جهان تبدیل شوند.

برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی.

نام این ائتلاف از ابتدای نام کشورهای عضو آن یعنی Brazil، Russia، India، China و South Africa اتخاذ شده است.

در ابتدا نام این اتحادیه بریک بود، اما پس از مدتی با پیوستن آفریقای جنوبی به این اتحادیه نام آن از بریک به بریکس تغییر کرد چراکه حرف اول نام کشور آفریقای جنوبی (South Africa) نیز باید در نام این ائتلاف وارد می شد.

هدف کلی این اتحادیه ارائه یک مشارکت اقتصادی جدید بین المللی است، از طرف دیگر کاهش وابستگی به دلار و به طور کلی خارج کردن سلطه ی قدرت اقتصادی و سیاسی از غرب دیگر هدف این اتحادیه است. کشورهای مختلف در این اتحادیه با نقاط قوت مختلفی که دارند به شکل یک مجموعه در آمده اند تا با جریان موجود یعنی سلطه ی غرب مقابله کنند و وابستگی به غرب و دلار را تقلیل دهند.

ادامه مطلب
نرخ بهره چیست؟
نرخ بهره چیست به زبان ساده [انواع، نحوه محاسبه، فرمول]

اگر با فرآیند دریافت وام از بانک آشنا باشید، می دانید که بانک، بابت وامی که به شما می دهد، در موعدهای مقرر، مبلغی را دریافت می کند. این مبلغ همان نرخ بهره است که می خواهیم به بانک بپردازیم.

نرخ بهره چیست؟

نرخ بهره (Interest rate) عبارت است از نرخی که بابت جلوگیری از کاهش ارزش پول پرداختی در امروز و دریافتی در آینده (به دلیل ارزش زمانی پول و نرخ تورم) از وام گیرنده دریافت می شود.

به زبان ساده تر، وقتی شما از بانک مبلغی را به عنوان وام قرض می گیرید، آن را به صورت تدریجی بازپرداخت می کنید. ولی ازآنجایی که ارزش پول به مرور زمان تغییر می کند، به منظور کاهش ارزش پول و لحاظ تورم، شما باید علاوه بر وام دریافتی، مبلغ اضافه ای را تحت عنوان بهره به بانک بپردازید که می تواند هزینه فرصت سرمایه گذاری نیز تعریف شود.

با این تفسیر که به منظور جبران فرصت های سرمایه گذاری وام دهنده، ممکن است مبلغی به عنوان حداقل سود مورد انتظار وام دهنده به این نرخ اضافه گردد؛ زیرا وام دهنده می توانست این مبلغ را در بازاری سرمایه گذاری کند ولی آن را به شما وام داده است. برای درک بهتر آن، می توانیم مثال بزنیم:

زمانی که شما در بانک حساب پس انداز افتتاح می کنید، بانک به شما مبلغی را به عنوان سود پرداخت می کند. این سود، هزینه فرصت سرمایه گذاری شما در بانک است. زیرا شما می توانستید پول خود را وارد بازار سهام، طلا، دلار، مسکن یا سایر سرمایه گذاری ها کنید و به بانک نسپارید. همچنین شما ممکن است اوراق خریداری نمایید و بابت آن سود دریافت نمایید که بابت سرمایه گذاری در این اوراق، به شما پرداخت می شود. این نرخ را می توان به عنوان یک عامل مالی در هنگام برداشت از سرمایه تعریف کرد.

انواع نرخ بهره

اولین قدم موفق در دنیای مالی و سرمایه گذاری، آشنایی با مفاهیم مالی و پرکاربرد این حوزه است. همانطورکه ملاحظه کردید، نرخ بهره نیز از مهم ترین مفاهیم دنیای سرمایه گذاری بوده و انواع مختلفی دارد. در این بخش به بررسی و معرفی انواع نرخ بهره می پردازیم.

نرخ بهرۀ ساده

نرخ بهرۀ ساده که به عنوان Simple Interest Rate یا به اختصار SI شناخته می شود، ساده ترین روش محاسبۀ سود وام است. برای محاسبۀ نرخ بهرۀ ساده می توان از فرمول Simple Interest=P×i ×n استفاده کرد.

در فرمول بالا، حرف «P» نشان دهندۀ اصل سرمایه، حرف «i» نشان دهندۀ نرخ بهرۀ سالانه (روزانه) و حرف «n» نشان دهندۀ تعداد سال های (روزهای) باقی مانده است.

نرخ بهرۀ مرکب

نرخ بهرۀ مرکب یا همانCompound Interest Rate  یکی دیگر از انواع نرخ بهره است. با روش محاسبۀ نرخ بهرۀ مرکب سود بیش تری نصیب وام دهنده خواهد شد. در این نوع نرخ بهره، سود حاصل از دوره های پیش رو به اصل سرمایه اضافه می شود. این موضوع سبب می شود تا نرخ سود علاوه بر اصل سرمایه به سودهای انباشته شده از دوره های قبلی نیز تعلق بگیرد.

نرخ بهرۀ بین بانکی

بانک ها در شرایط خاص و در دوره های بسیار کوتاه مدت چند روزه یا یک هفته ای به یکدیگر وام می دهند. سیستم وام دهی بانک ها به یکدیگر براساس یک نرخ بهرۀ مشخص کار می کند که به آن نرخ بهرۀ بین بانکی گفته می شود. درواقع در زمان هایی که یک بانک دچار کسری نقدینگی می شود، با هدف جبران این حالت و رسیدن به حالت متعادل، از یک بانک دیگر وام دریافت می کند.

نرخ بهرۀ اسمی

زمانی که فردی قصد وام گرفتن از یک نهاد وام دهنده را داشته باشد، درصدی به عنوان نرخ بهره در قرارداد ذکر می شود. به این نرخ بهرۀ اعلام شده در قرارداد مابین طرفین، نرخ بهرۀ اسمی گفته می شود. به عنوان مثال، وامی را با نرخ بهرۀ 20درصدی در نظر بگیرید. وام گیرنده باید یک سال بعد با نرخ بهرۀ 20درصدی وام را پرداخت کند.

همچنین، نرخ بهرۀ موجود اوراق قرضه یا مشارکت هم به عنوان نرخ بهرۀ اسمی شناخته می شود. در نرخ بهرۀ اسمی اعلام شده در اوراق قرضه یا مشارکت نیز این نرخ بهره به صورت سالیانه به دارنده اوراق قرضه پرداخت می شود.

نرخ بهرۀ جاری

اوراق قرضۀ ارائه شده در بازارهای مالی براساس یک قیمت اسمی و یک قیمت جاری معامله می شوند. معمولاً قیمت اکثر معاملات با قیمت اسمی اوراق قرضه متفاوت است. به قیمت معاملاتی که از قیمت اسمی متفاوت باشد، قیمت جاری گفته می شود. برای محاسبۀ نرخ بهرۀ جاری تنها کافی ا‎ست بهرۀ سالانۀ اوراق قرضه را به قیمت جاری این اوراق تقسیم کنیم.

نرخ بهرۀ مؤثر

نرخ بهرۀ مؤثر که در زبان انگلیسی تحت عنوان Effective interest Rate شناخته می شود، در محاسبۀ سود سپرده یا بهرۀ وام دریافتی از یک نهاد مالی کاربرد دارد. درواقع در یک قرارداد وام، نرخ بهرۀ مؤثر برای طرف سپرده گذار تحت عنوان نرخ سود سپرده و برای طرف وام گیرنده به عنوان نرخ بهرۀ وام معرفی می شود. در نرخ بهرۀ مؤثر، مفهوم مرکب شدن بهره مورد توجه است.

نرخ بهرۀ ثابت

نرخ بهرۀ ثابت، میزان سودی است که برای بازۀ زمانی مشخصی به وام تعلق می گیرد. همانطورکه از نام این نوع نرخ بهرۀ مشخص است، میزان نرخ بهرۀ ثابت برای تمام یا بخشی از دوره، ثابت باقی مانده و تغییر نمی کند.

در مورد قراردادهایی که مدت زمان بازپرداخت بلندمدت تری داشته باشند، ممکن است نرخ بهرۀ برای یک دورۀ ثابت محاسبه شود اما پس از این دوره براساس وضعیت بازار و شرایط اقتصادی، نرخ بهره با کمی افزایش محاسبه شود.

نرخ بهرۀ شناور

نرخ بهرۀ شناور برخلاف مورد قبلی یعنی نرخ بهرۀ ثابت، نرخ ثابت و مشخصی ندارد؛ درواقع پس از دریافت وام، نرخ بهره افزایش یا کاهش پیدا می کند. طبیعتاً طرف وام گیرنده انتظار دارد نرخ بهرۀ شناور به مرور زمان روند کاهشی داشته باشد؛ درحالی که طرف وام دهنده تمایل دارد این روند با گذشت زمان افزایشی باشد تا بتواند پول بیش تری به دست آورد. به همین جهت، با هدف جلوگیری از اختلافات احتمالی، جهت محاسبۀ نرخ بهرۀ شناور از یک مرجع مشخص و مورد تأیید طرفین استفاده می شود.

نرخ بهره چیست؟

فرمول نرخ بهره ساده

این فرمول برابر با حاصل ضرب سه متغیر اصل سرمایه، نرخ بهره سالانه و تعداد سال ها

Simple Interest = P*I*N

  • P: اصل سرمایه (وام)
  • I: نرخ بهره سالانه
  • N: تعداد سالها

فرمول محاسبۀ نرخ بهرۀ مرکب چیست؟

نرخ بهرۀ مرکب را می توان از طریق فرمول زیر محاسبه کرد. در این فرمول حرف «P» نشان دهندۀ اصل سرمایه، حرف «i» نشان دهندۀ نرخ بهرۀ سالانه و حرف «n» نیز نشان دهندۀ تعداد سال است.

   P× [(1+i)n-1]= نرخ بهرۀ مرکب

وقتی از روش مرکب استفاده می کنیم، چون سود به صورت ماهانه از اصل سرمایه + سود انباشته شده از ماه های قبلی گرفته می شود، مقدار آن بالاتر است. همچنین میزان آن برای چارچوب های زمانی کوتاه تر، برای هر دو روش نسبتاً مشابه خواهد بود. با افزایش زمان بازپرداخت، تفاوت بین این دو نوع از محاسبات سود نیز رشد می کند. معمولاً نرخ بهره برای یک سال محاسبه می شود و هرگاه مدت آن مشخص نشود منظور همان دوره سالانه است.

در هر زمان، نرخ های گوناگونی می توان یافت که به انواع مختلف وام مانند وام سرمایه گذاری ثابت، وام مسکن، وام سرمایه در گردش، قروض کوتاه مدت یا بلندمدت دولتی و غیره مربوط می شود.

نرخ بهرۀ سالانه چیست؟

در بخش های قبلی با مفهوم نرخ بهره آشنا شدیم. همانطورکه اشاره شد، نرخ بهره مبلغی است که وام گیرنده در ازای وام گرفته شده با هدف جلوگیری از کاهش ارزش پول پایه، پرداخت می کند. جهت پرداخت نرخ بهره می توان دوره های زمانی متفاوتی، یعنی دوره های روزانه، ماهانه و سالانه، را در نظر گرفت. عموماً نرخ بهره به صورت سالانه محاسبه می شود و به آن نرخ بهرۀ سالانه می گویند.

نرخ بهرۀ سالانه چه چیزی را محاسبه می کند؟

نرخ بهرۀ سالانه به صورت درصدی از میزان سرمایۀ پایه محاسبه و بیان می شود. درواقع از طریق فرمول نرخ بهرۀ سالانه، هزینۀ وام گرفتن و ریسک کاهش ارزش پول وام گرفته شده محاسبه شده و از طرف وام گیرنده پرداخت می شود. همچنین، به واسطۀ این فرمول می توان نرخ بهرۀ پولی که فرد به عنوان سرمایۀ نقدی در بانک سپرده گذاری می کند را نیز محاسبه کرد. این نرخ بهره نیز توسط بانک به حساب مشتری پرداخت می شود.

چگونه APR را محاسبه کنیم؟

APR کوتاه شدۀ عبارت  Annual Percentage Rate است و در زبان فارسی تحت عنوان نرخ درصدی سالانه بیان می شود. در دنیای سرمایه گذاری و اقتصاد، APR درصد سودی است که فرد طی یک سال در ازای سرمایه گذاری انجام شده دریافت می کند. APR اعلام شدۀ هزینه هایی مانند کارمزد را شامل شده و به طور خالص بیان می شود.

درنهایت، درصد اعلام شده برابر با سود اعلام شده توسط بانک است. درکل، می توان نتیجه گرفت که APR برابر با نرخ بهرۀ ساده است. APR را توسط فرمول زیر می توان محاسبه کرد. در فرمول زیر، حرف P نشان دهندۀ  اصل سرمایه،APR  نرخ بهرۀ سادۀ سالانه و حرف T نشان دهندۀ زمان (سال) است.

100/(Simple Interest = (P*APR*T

نرخ بهره چیست؟

هدف از ایجاد نرخ بهرۀ منفی چیست؟

نرخ بهرۀ منفی در دوره های خاصی همچون رکود بازار، بحران اقتصادی و زمان هایی که آیندۀ اقتصادی کشور مبهم باشد، با هدف جلوگیری از احتکار پول و رونق دادن به اقتصاد مورد استفاده قرار می گیرد؛ زیرا مردم و سرمایه گذاران در زمان های بحران اقتصادی تمایل دارند به جای واردکردن سرمایه به بازار، پول نقد را در حساب خود نگه داشته و به نوعی پول را احتکار کنند.

نرخ بهرۀ منفی،  Negative Interest Rate Policy که به اختصار با عبارت NIRP اعلام می شود، یک نوع سیاست پولی محسوب می شود. همانطورکه می دانیم در شرایط عادی، سرمایه گذاران با سپرده گذاری پول خود در بانک سود دریافت می کنند اما در زمان اجرای سیاست نرخ بهرۀ منفی، افراد در قبال سپرده گذاری پول در یک حساب، باید هزینه پرداخت کنند. این کار سبب می شود تا سرمایۀ افراد مجدداً به چرخۀ تولید بازگشته و اقتصاد رونق مجددی بگیرد.

هدف از کاهش نرخ بهره چیست؟

علاوه بر به کارگیری سیاست ایجاد نرخ بهرۀ منفی، کاهش نرخ بهره نیز یکی از راهکارهایی است که بانک ها با هدف مبارزه با رکود از آن استفاده می کنند. ازآنجایی که با کاهش نرخ بهره میزان سود پس انداز کم می شود، تمایل به سرمایه گذاری سرمایۀ مازاد در افراد بیش تر خواهد شد؛ در این شرایط عرضۀ پول افزایش، تقاضای وام کاهش و رونق بازار سهام نیز بیش تر خواهد شد.

هدف از افزایش نرخ بهره چیست؟

افزایش نرخ بهره توسط بانک ها یکی از راه های مبارزه با تورم بیش از حد است. در شرایطی که نرخ بهره افزایش پیدا می کند، عرضۀ پول کاهش و تقاضای افراد برای دریافت وام افزایش پیدا می کند. همچنین، برخلاف مورد قبلی، ازآنجایی که نرخ بهره افزایش پیدا کرده، مردم در این شرایط به پس انداز سرمایۀ نقدی در حساب های بانکی روی می آورند. درنهایت، پس انداز بانکی با نرخ بهرۀ بالا و ریسک اندک سبب می شود تا بازار سرمایه و بورس از رونق بیفتد.

نرخ بهره را چه کسی تعیین می کند؟

در اکثر کشورها با هدف جلوگیری از هرج ومرج در سیستم اقتصادی کشور، تنها بانک مرکزی اجازۀ تعیین نرخ بهره را دارد. به این ترتیب، بانک ها نمی توانند به صورت خودسرانه نرخ بهرۀ متفاوتی را اعلام کنند. همکاری سیستم متمرکز بانک مرکزی با ناظران اقتصادی دولتی کمک می کند تا قیمت ها پایدار باقی مانده و نقدینگی مناسبی در بازار وجود داشته باشد. این امر تنها در صورتی امکان پذیر است که سیاست های پولی بانک ها مرتباً رصد شود تا فرایند عرضۀ پول به اقتصاد در یک حد متعادل انجام شود.

اهمیت نرخ بهره در اقتصاد

عموماً بانک ها با مدل ذخیرۀ کسری یا همان Fractional Reserve به مشتریان وام ارائه داده و با دریافت اقساط آن، فعالیت می کنند. اما بانک مبالغ وام را چطور تأمین می کند؟ افراد با سپرده گذاری سرمایۀ نقدی خود در حساب های بانکی، منابع مالی را برای بانک ها تأمین کرده و در مقابل به دلیل این سپرده گذاری در بانک، سود سپرده دریافت می کنند. هرچه میزان نرخ بهره بالاتر باشد، وام دهنده سود بیش تری دریافت خواهد کرد و برعکس، اگر نرخ بهره بالا باشد، فرد وام گیرنده باید مبالغ بیش تری را بازپرداخت کند.

معمولاً جهت جلوگیری از هرج ومرج اقتصادی، تعیین میزان نرخ بهرۀ بانک ها، برعهدۀ بانک مرکزی کشورها است. در شرایطی که دولت قصد بهبود وضعیت و افزایش رونق اقتصادی را داشته باشد، نرخ بهره را کاهش می دهد تا افراد بیش تری برای دریافت وام درخواست دهند؛ زیرا با وام گرفتن، نقدینگی بیش تری در اختیار افراد قرار گرفته و این پول صرف خرید کالا و خدمات می شود و درنهایت پول بیش تری وارد چرخۀ بازار شده و اقتصاد رونق بیش تری پیدا می کند.

عوامل مؤثر بر نرخ بهره

نرخ بهره تحت تأثیر شرایط مختلف اقتصادی توسط سیاست گذاران پولی کشور تعیین می شود. در شرایطی که دولت قصد کاهش عرضۀ پول را داشته باشد، نرخ بهره را افزایش می دهد. این موضوع سبب می شود تا افراد بیش تری به سپرده گذاری سرمایۀ نقدی خود تمایل پیدا کنند اما در مقابل، اگر دولت قصد افزایش عرضۀ پول را داشته باشد، نرخ بهره را کاهش می دهد. کاهش نرخ بهره سرمایه گذاران را به سرمایه گذاری در بازار سرمایه و بورس جذب خواهد کرد. درنتیجه، می توان گفت شرایط اقتصادی و سیاست های پولی دولت ها از عوامل اصلی مؤثر بر تعیین نرخ بهره هستند. علاوه بر سیاست های پولی عوامل دیگری بر نرخ بهره اثرگذار هستند که در ادامه به معرفی آن ها می پردازیم.

  • تقاضا و عرضه: میزان تقاضا و نرخ بهره با یکدیگر رابطۀ مستقیم دارند. بدین ترتیب که اگر تقاضای دریافت وام افزایش پیدا کند، به تبع آن، نرخ بهره نیز افزایش پیدا خواهد کرد (و برعکس).
  • افزایش درآمد: هم زمان با افزایش میزان درآمد عمومی، میزان نرخ بهره نیز افزایش می یابد.
  • تورم: میزان نرخ بهره با تورم اقتصادی رابطۀ مستقیم دارد. هم زمان با افزایش تورم، قدرت خرید پول نقد کاهش و نرخ بهره افزایش پیدا می کند.
  • نوع وام: در سیستم وام دهی، نرخ بهره به عنوان یک عامل تضمین کننده عمل می کند. به این ترتیب، جهت کاهش ریسک عدم پرداخت اقساط، وام هایی که بدون وثیقه اعطا می شوند، نرخ بهرۀ بالاتری دارند.
  • رشد اقتصادی: زمانی که اقتصاد با رشد مواجه باشد، تقاضای وام افزایش پیدا می کند و افزایش تقاضا سبب افزایش نرخ بهره می شود.
  • آیندۀ اقتصادی مبهم: در شرایطی که وضعیت آیندۀ اقتصاد کشور نامشخص و مبهم باشد، وام دهندگان با هدف کاهش ریسک ازدست رفتن ارزش پول، نرخ بهره را افزایش می دهند.

علت تفاوت انواع نرخ بهره چیست؟

رجحان زمانی

مبلغ وام داده شده در حقیقت رجحان پس انداز به مصرف در زمان حال است. هراندازه تمایل به مصرف حال پول نسبت به مصرف آینده آن زیادتر باشد بدیهی است که مبلغ بیشتری باید برای تعویق مصرف پول پرداخت، یعنی نرخ بهره بیشتر خواهد بود.

امکان غیر نقدینگی

وام دادن عموماً به معنای مبادله پول با یک دارایی غیر پولی مانند اوراق قرضه یا اسناد خزانه است که به عنوان یک وسیله پرداخت برای کالاها و خدمات موردپذیرش همگانی نیست. هرگاه قبل از تاریخ سررسید، نیاز وام دهنده به پول بیش از موجودی او باشد، ناچار باید یا دارایی غیر پولی خود را به پول تبدیل کند، یا دست به استقراض بزند. این تبدیل دارایی غیر نقدی به وجه نقد ممکن است با مشکلات، تأخیر و حتی زیان همراه باشد و لذا معاوضه ی یک دارایی نقدی (پول) با دارایی دیگری که از نقدینگی کمتری برخوردار است می تواند در صورت نیاز وام دهنده به پول متضمن ریسک زیان برای او باشد؛ بنابراین در جریان وام دادن تقبل این ریسک باید جبران گردد و همین است که ضرورت وجود نر خ بهره را ایجاب می کند.

امکان نکول یا عدم بازگشت پول

ممکن است وام دهنده نسبت به بازپرداخت وام از سوی وام گیرنده مطمئن نباشد و وام در حقیقت نکول نشود. تقبل این ریسک نیز دلیل دیگری است برای وجود نرخ بهره و میزان چنین ریسکی نیز به نوع وام پرداختی بستگی دارد.

تورم

هرگاه تورم قیمت ها در اقتصاد وجود داشته باشد، ارزش واقعی مبلغ وام تا زمان سررسید به نسبت میزان تورم کاهش خواهد یافت. بدین ترتیب برای جبران خطر کاهش قدرت خرید پول وام دهنده، وجود نر خ بهره ضرورت می یابد.

رابطه نرخ بهره بانکی و بازار سرمایه

رابطه بین نرخ بهره و سرمایه گذاری را می توان در رابطه بین نرخ سود یا قیمت سرمایه و تقاضا برای سرمایه جست وجو کرد. بر مبنای علم اقتصاد درصورتی که قیمت کالا یا خدمتی کاهش یابد، تقاضا برای آن نیز افزایش می یابد؛ بنابراین اگر تقاضا کنندگان سرمایه را همان سرمایه گذاران دانست. می توان این رابطه را نیز یک رابطه منفی برشمرد؛ به طوری که کاهش نرخ سود سرمایه، افزایش تقاضا برای سرمایه و درنتیجه افزایش سرمایه گذاری را در پی خواهد داشت.

نرخ بهره از دید کلان و خرد

چنانچه اندازه مبلغ بهره پرداختی به سرمایه برحسب درصد بیان شود گفته می شود میزان نرخ از دیدگاه کلان و بنگاه های اقتصادی نر خ بهره قیمتی است که برای دریافت اعتبار یا پول پرداخت می گردد و یا برخی در اصطلاح آن را هزینه اجاره پول عنوان می کنند. از دیدگاه خانوارها می توان گفت این نر خ بهره پاداش به تعویق انداختن مصرف است. در این حالت بیانگر نرخی است که یک فرد می تواند قدرت خرید امروز را با انداختن مصرف کند یا مصرف کنونی خود را به تأخیر بیندازد. پس نرخ نقش متفاوت بین مصرف کنونی و پس انداز بازی می کند. در شناختی که از این نرخ به دست دو گروه بزرگ خانوارها و بنگاه های اقتصادی نگاه خاصی داشتند اما نکته قابل توجه آن است که برای آن ها عام بهره بسیار اهمیت دارد. درواقع این نر خ به آن ها علامت می دهد که چگونه تصمیم بگیرند و در چه قیمتی پول را در اختیار قرار دهند و یا آن را قرض بگیرند. بازارهای مالی که در آن پول نقش کلیدی را بر عهده دارد، به نر خ بهره واکنش نشان می دهد. همچنین در ارتباط مهمی که بین پس اندازهای خانوارها و سرمایه گذاری بنگاه های اقتصادی برقرار می شود نقش تعیین کننده ای بازی می کند.

سؤالات متداول

خیر. ازآنجایی که معمولاً در هنگام محاسبه و تعیین نرخ بهره یک دورۀ یک ساله را در نظر می گیرند، نرخ بهرۀ ساده به عنوان نرخ بهرۀ سالانه نیز شناخته می شود.

بله، نرخ بهره توسط بانک مرکزی تعیین شده و تحت تأثیر عوامل متعددی مانند میزان عرضه و تقاضا، نوع وام، سیاست های پولی، رشد اقتصادی، تورم، شرایط اقتصادی و شرایط درآمدی عموم جامعه تغییر می کند.

ادامه مطلب
quantitive-easing-picture
تسهیل کمی چیست و چه تأثیری بر اقتصاد بازار سهام دارد؟

به یقین می توان گفت که عبارت تسهیل کمی در میان اقتصاد بازار گرم سهام در دنیای امروزی توجه کاربران را به خود جلب می کند. فعالیت در چنین زمینه هایی و دستیابی به پیشرفت های والاتر نیازمند آگاهی بیشتر و اقدامات هوشمندانه است. QE نیز موضوعی است که آشنایی با آن آگاهی کامل تری برای فعالیت فراهم می کند؛ به همین دلیل در مقاله حاضر، با تسهیل کمی یا QE بیشتر آشنا می شوید.

تسهیل کمی (Quatitative Easing) چیست؟

بهتر است پیش از هر اقدامی با تعریف ساده ای از عبارت QE آشنا شوید. در میان تعاریف گوناگون و بحث برانگیز از تسهیل کمی، بهترین تعریف ممکن برای Quatitative Easing  عملی است که توسط بانک های مرکزی صورت گرفته و درنهایت به افزایش میزان تورم و نقدینگی منتهی می شود. برانگیختن اقتصاد کشور، ترغیب مشتری ها و کسب وکارها به وام گرفتن و خرج های بیشتر از اهداف اصلی و اساسی این عمل به شمار می روند. درواقع تسهیل کمی، سیاست نامتعارف پولی است تا بانک های مرکزی در موقعیت های ناکارآمدی سیاست پولی، از افت عرضه پول جلوگیری کنند.

علاوه بر این امروزه بیشتر استادان دانشگاهی و اقتصاددانان بر این باورند که تسهیل کمی یا Quatitative Easin کاملاً صحیح نیست و اشکالاتی دارد. از آنجا که آن ها نمی توانستند به مشکل یابی دقیق این موضوع بپردازند، به اقداماتی همچون افسانه سازی درباره QE پرداختند. برای آشنایی و صحبت درباره جزئیات بیشتر تسهیل کمی، این مقاله از سایت را مطالعه کنید.

تاریخچه تسهیل کمی

پس از فروپاشی لیمن برادرز، یعنی همان اولین ورشکستگی و به دنبال قضیه بحران مالی سال 2008 بازارهای بانکی مسدود شدند و بانک ها وام دادن به یکدیگر را متوقف کردند؛ زیرا ممکن بود بانک دریافت کننده وام از آن پس حمایت و پشتیبانی بانک مرکزی را از دست بدهد. چنین اتفاقی با منجرشدن به انقباض پولی، تهدیدی جدی برای حاکم شدن یک دوره تورم منفی در سطح جهان بود. باید توجه داشت که به کمک بازخرید بدهی به شکل سنتی می توان بدهی دولت عرضه پول را افزایش داد. وقتی ایالات متحده سیاست تسهیل کمی را اعلام کرد، انگلستان از آن روش پیروی نمود. نخستین مشکلی که در آن موقعیت باید رفع می شد، مقدار بدهی بازخرید شده بود. برخلاف عقیده بخشی از اقتصاددانان، میان میزان تغییر در عرضه پول و تأثیرات آن بر درخواست پول رابطه ای تأخیری وجود دارد. ممکن است این تأخیر چیزی بین 12 تا 24 ماه باشد. اکنون این سؤال مطرح می شود که چه مقدار پول نقد یا به تأکید بانک انگلستان چه مقدار پول الکترونیکی باید به وجود آورد؟

با توجه به اینکه تسهیل کمی، علم دقیقی نیست و بانک مرکزی قدرت ریسک و اشتباه در این حوزه را ندارد، بهترین اقدام واردکردن مقدار زیادی پول نقد به چرخه اقتصاد است. با کاری که بانک مرکزی انگلیس انجام داد، نتایج تنها پس از مدت کوتاهی و به سرعت همان بود که تصور می شد؛ به گونه ای که تورم حتی از هدف نیز بیشتر شد. براساس شاخص RPI، تورم در سال 2011 بیش از 6 درصد افزایش یافت. براساس تمام گفته های فوق، تسهیل کمی کاری را که از آن انتظار می رفت، به خوبی انجام داد؛ زیرا مانع تورم منفی در انگلستان شد و از تورم منفی بیشتر در ناحیه اتحادیه اروپا ممانعت می کرد.

چگونگی عملکرد تسهیل کمی

عملکرد کلی روش تسهیل کمی به این ترتیب است که یک بانک مرکزی، پس از خریداری اوراق بهادار (مانند سهام، دارایی های مرتبط با خزانه یا اوراق قرضه) از بانک های تجاری یا دولت، اقدام به تزریق پول به اقتصاد می کند. بانک های مرکزی با استفاده از تمدید میزان اعتبار جدید، به افزودن مبالغی بر ذخایر بانک های عضو یا به وجوه اندوخته می پردازند. گفتنی است نگهداری این مبالغ براساس سیستم بانکی کسری نگهدارنده صورت می گیرد. نبود پشتیبان و حامی برای این اعتبار از سوی کالا یا هر شیء مادی با ارزش فیزیکی، به با توجه به توضیحات فوق، می توان افزودن ذخایر مالی، افزایش دسترسی به آن و درنهایت بهره گیری از این روش برای تحریک و رشد اقتصاد را اهداف تسهیل کمی در نظر گرفت. همچنین تمرکز ایده اصلی این روش تقویت سیستم های وام دهی برای مصرف کنندگان و مشاغل، تقویت و ترویج سطح اعتماد و پایین نگه داشتن میزان سوددهی در اقتصاد است. با وجود این شرایط نمی توان گفت تسهیل کمی همیشه کارآمد خواهد بود، به عنوان یک مقوله و دیدگاه بحث برانگیز هم زمان بدگویان و مدافعانی دارد.

عامل تحریک کننده کارایی تسهیل کمی

اکنون این پرسش مطرح می شود که چه عاملی کارایی تسهیل کمی را تحریک کرده است؟ در برخی موارد، عملکرد سیستم های بانکداری نمی توانست از رکورد مشکلات جلوگیری کند؛ به همین دلیل تسهیل کمی به وجود آمد. در آن زمان، اهداف اولیه QE افزایش میزان تورم و بیش بود مالی به منظور ممانعت از کاهش گردش پول بود. امروزه بانک های مرکزی تنظیمات سطح سود را ابزار اولیه و اصلی برای نظارت بر میزان تورم می دانند و از آن استفاده می کنند؛ برای مثال در شرایطی که فعالیت های مالی و وامی با روند کندی اجرا شوند، بانک مرکزی مربوط چاره ای جز کاهش سطح مقادیر ندارد. با اقدام به این کار، تمدید وام برای بانک های دیگر مقرون به صرفه تر خواهد بود. در مقابل، زمانی اعتبارها و مخارج به خطر نزدیک می شوند که تسهیلات بی اندازه ارزان یا تا حدودی مجانی شود. در این شرایط، مقادیر فراوانی از سودها مشابه با یک نقطه توقف عمل می کنند.

تأثیرگذاری تسهیل کمی

مدت کوتاهی پس از اتمام شلوغی و هرج و مرج اقتصادی، در سال 2008 صندوق بین المللی طی یک بیانیه، روش QE یا همان تسهیل کمی را به عنوان نوعی سیاست غیرمتعارف پولی، اما مؤثر و کارآمد معرفی کرد. این آنالیز پنج بانک مرکزی بزرگ را شامل می شد که هریک عبارت بودند از: صندوق ذخایر فدرال ایالات متحده آمریکا، بانک انگلیس، بانک ژاپن، بانک کانادا و همچنین بانک مرکزی اروپا. هریک از مؤسسات نام برده شده با پیش بردن و گام برداشتن با راهبرد منحصربه فرد خود توانستند نقدینگی کلی بازار تا حد زیادی افزایش دهند. براساس گزارش های صورت گرفته، دخالت های بانک های مرکزی نتیجه بخش بوده است. افزون بر این، سطح افزایش نقدینگی برای ممانعت از بحران طولانی مدت اقتصادی یا تخریب سیستم مالی ضروری به نظر می رسد.

با وجود چنین شرایطی، همان گونه که گفتیم تسهیل کمی همواره مؤثر نیست و تا حد زیادی به زمینه فعالیتی افراد و راهبردی که آن ها در پیش گرفته اند، وابسته است. حتی گفته شده که بیشتر اقتصادهای بهره گرفته شده از QE و روش های مانند آن، به نتایج قابل قبول و مطلوب دست نیافتند. نظارت و کنترل نکردن، کاهش میزان سودها یا تزریق پول به چرخه اقتصاد مواردی هستند که ممکن است نتایج ناخوشایند و غیرمنتظره ای برای اقتصاد کشور داشته باشند.

مزایا و معایب تسهیل کمی

مزایا، معایب و تأثیرات روش تسهیل کمی یا QE

در ادامه، برای آشنایی جامع و کامل تر با موضوع تسهیل کمی به بررسی برخی از مزایا، معایب و تأثیرات QE می پردازیم.

مزایا و تأثیرات مثبت QE

  1. وام بیشتر

افزایش سطح سرمایه طی روش تسهیل کمی از راه خرید دارایی بانک های مرکزی، سبب شده که بانک ها به دادن وام های بیشتر تمایل پیدا کنند.

  1. افزایش سطح قرض گرفتن

در شرایطی که نرخ بهره در سطح پایینی قرار داشته باشد، مصرف کنندگان و مشاغل به دریافت قرض و نقدینگی ترغیب خواهند شد.

  1. بالارفتن میزان هزینه ها

قرض گرفتن جدید و سیستم وام مواردی هستند که درنهایت به تولید پول های بیشتر منجر می شوند؛ درنتیجه سطح هزینه مصرف کنندگان افزایش می یابد. با توجه به گفته های فوق، زمانی که نرخ بهره پایین باشد، کمتر کسی به پس انداز پول و سرمایه خود فکر می کند.

  1. افزایش و رشد موقعیت های شغلی

دسترسی راحت تر صاحبان کسب وکار به سرمایه بیشتر از طریق وام میزان هزینه ها را افزایشی می دهد. به این ترتیب فروش بیشتر محصولات به مصرف کنندگان کسب وکار مربوط را توسعه داده و آن ها را به استخدام کارکنان بیشتر ترغیب می کند.

معایب و تأثیرات منفی تسهیل کمی

  1. تورم

به طور طبیعی رشد میزان عرضه پول با استفاده از روش تسهیل کمی یا QE به ایجاد تورم منتهی می شود. با این وضعیت درحالی که هیچ افزایشی در عرضه محصولات مشاهده نمی شود، رقابت تنگاتنگی بر سر کالاها حاکم بوده و پول در حال گردش است. با تقاضای هرچه بیشتر جامعه، هزینه ها نیز افزایش پیدا می کند؛ بنابراین با مواردی مانند مدیریت غلط، نرخ تورم با سرعت فراوانی افزایش می یابد و درنهایت به تورم بیشینه می رسد.

  1. اجبارنکردن در دریافت وام

در روش تسهیل کمی، برای استفاده و خرج پول های دریافتی از بانک های مرکزی، بانک های تجاری ملزم به ارائه تعداد بیشتری از وام ها هستند. با وجود این وضعیت، چیزی برای وادارکردن آن ها به انجام این کار در پروسه ذکرشده وجود ندارد؛ برای نمونه با گذر از بحران مالی حاکم در سال 2008، هنگامی که روش QE در ایالات متحده آمریکا در حال اعمال بود، بیشتر بانک ها به جای توزیع سرمایه جدید دریافت شده، آن را برای خود نگه داشتند.

  1. بدهی های بیشتر

وجود منفعت و سودهای هنگفت وام می تواند زمینه را برای دریافت بیش ازحد استطاعت وام از سوی مصرف کنندگان و مشاغل فراهم کند. باید توجه داشت که بروز این حالت ممکن است عواقب جبران ناپذیری برای اقتصاد کشور داشته باشد.

  1. تأثیر بر ابزارهای دیگر سرمایه گذاری

باید توجه داشت که پاسخ بازار اوراق بهادار به تغییرات ناگهانی و بی ثباتی واکنش منفی است. چنین حالتی حتی بعد از اعمال روش تسهیل کمی یا همان QE بسیار رایج و محتمل است.

مثال کاربردی از تسهیل کمی

در ادامه به بررسی بانک مرکزی کشورهایی که از روش تسهیل کمی بهره گرفتند، می پردازیم.

  1. بانک ژاپن: از سال 2001 تا 2006 و از سال 2012 تا امروز

اهتمام و کوشش بانک های مرکزی ژاپن در راستای روش تسهیل کمی، مشکلات مالی را کاهش نداد. درنهایت نیز ین ژاپن در برابر دلار ایالات متحده آمریکا تضعیف شد و هزینه های واردات افزایش یافت.

  1. ایالات متحده: از سال 2008 تا 2014

ایالات متحده به منظور رفع رکود اقتصادی و رفع بحران مسکن طی سه دوره از روش تسهیل کمی QE بهره می برد. پس از اعمال این روش اقتصاد بهبود یافت، اما باید دانست که آیا چنین پیشرفتی به دلیل QE بوده است؟ چراکه تفاوت قابل توجهی با بانک های کانادا که از روش بانکی تسهیل کمی استفاده نمی کردند، قابل مشاهده نیست.

  1. بانک مرکزی اروپا: در سال 2015 تا 2018

حتی با وجود کاستی ها و مشکلات این بانک، در ناحیه یورو نرخ پایدار تورم، اقتصاد قدرتمند 2017 و از همه مهم تر کاهش بیکاری مشاهده می شود. با این حال هنوز هم با رشد نه چندان زیاد دستمزدها و افزایش نرخ بهره سر می کند.

سیاست تسهیل کمی یا QE

پیش از این بیان شد که اقتصاددانان و دانشگاهیان به افسانه سازی های بسیاری درباره QE پرداختند که در ادامه به تعدادی از آن ها اشاره می شود:

  • تسهیل کمی برای نجات و کمک به بانک ها استفاده شده است.
  • QE با در اختیار گذاشتن پول برای ثروتمندان بستر قمار آن ها را در بازار سهام فراهم می کند.
  • موضوع بعدی این است که QE حباب هایی را در املاک و بازار سهام به وجود آورده است.

از این افسانه سازی ها که بگذریم، بهتر است با نگاه دقیق و جزئی تری به بررسی موضوع تسهیل کمی یا همان QE بپردازیم:

  • تسهیل کمی گزینه مناسبی برای تأمین مالی زیرساخت هاست.
  • گفتنی است QE در منطقه یورو به هر شهروند به مدت 19 ماه، هر ماه 175 یورو می دهد.

نقش تسهیل کمی در سیاست های پولی

مدیریت سطح کلی تقاضای پول بر عهده سیاست های پولی است. تقاضای پول شامل کل حجم پول و سرعت انتقال آن از فردی به فردی دیگر است. اقتصاددانان چنین فرایندی را با عنوان سرعت گردش پول می شناسند. حجم پول در حالت کلی متشکل از دو مؤلفه اساسی است: میزان وام بانکی که ایجادکننده پایه نقدی است و مقدار پول نقد در اقتصاد.

نقش بانک مرکزی در تسهیل کمی

کنترل و نظارت بر کل وجوه نقد در سیستم اصلی ترین وظیفه بانک مرکزی در این زمینه است؛ البته درحالی که وجوه تقلبی و جعلی را در نظر نگیریم. نظارت کمتر بانک های مرکزی بر میزان وام های بانکی بیانگر ناکارآمدی سیاست نرخ بهره است. علاوه بر این بانک مرکزی هیچ گونه کنترل و وظیفه ای بر سرعت گردش پول ندارد. کنترل پول در شرایطی که تقاضای پول رشد کندی را سپری می کند، کارآمدی و موفقیت تسهیل کمی را بیشتر نمایش می دهد؛ به همین دلیل سیاست پولی QE در ایالات متحده و با کمی تأخیر در منطقه یورو اجرا شد.

شرایط کنونی تسهیل کمی

در حال حاضر، این واقعیت که اقتصاد رشدی را طی نمی کند، عامل اصلی برای بد جلوه دادن تسهیل کمی و سیاست های پولی است؛ درحالی که مدارک نشان دهنده کنترل موفقیت آمیز QE بر سطح متوسط قیمت هاست. البته طبیعی است که سیاست های پولی نمی توانند هر آنچه را که از آن ها انتظار می رود، انجام دهند و تنها برای کنترل میزان قیمت ها استفاده می شوند.

سخن پایانی

در پایان نتیجه می گیریم که با عملکرد مؤثر یک بانک مرکزی و ثبات مبالغ فضای مناسبی برای شکوفایی، رشد اقتصاد و تغییرات نسبی قیمت ها صورت می گیرد. در غیر این صورت باید دانست که بانک مرکزی به چه دلیل منابع کشور را برای خرید بدهی از دولت صرف می کند؟ همچنین چرا همان بدهی و سود را از مالیات دهندگان می گیرد و در ازای این کار جایزه دریافت می کند؟ درمجموع، مفیدترین نتیجه حاصل از مقاله امروز این است که تسهیل کمی نوعی راهبرد پولی نامتعارف است که بسیاری از اقتصاد کشورها را بهبود داده است، اما با این حال هنوز هم راهبردی بحث برانگیز تلقی می شود. هنوز هم بخش عمده ای از خطرات بالقوه مانند بدهی بیش ازحد و افزایش غیرمجاز تورم به مرحله رفع و ریشه کن شدن نرسیدند. حتی گفته شده بعضی از کشورها هنگام استفاده از روش تسهیل کمی با ناپایداری ارزی و تأثیرات مخربی در بازارها و حوزه های اقتصادی خود مواجه می شوند.

ادامه مطلب
مظنه طلا
مظنه در بازار طلا چیست؟ | نحوه محاسبه و تبدیل مظنه به گرم

مظنه واژه‌ای عربی است که به معنی گمان و پندار است. در فرهنگ فارسی معین مظنه را بها و قیمت نیز معنی کرده‌اند. هرچند که در اصطلاح مظنه در بازار طلا به معنی خبردارشدن و یا آگاه کردن هم این واژه به کار می‌رود. وقتی این کلمه برای بازار طلا به کار می‌رود به این معنی است که قیمت طلا در بازار و معاملات چقدر است. البته عبارت مظنه برای سایر بازارها یا کالاها نیز بکار می‌رود و همین معنی را دارد. مثلا مظنه مسکن در منطقه خاصی از شهر. اما در این مقاله می خواهیم با مفهوم مظنه طلا آشنا شویم.

مظنه طلا چیست؟

منظور از مظنه طلا در بین بانکداران طلا و زرگران، همان قیمت یک مثقال طلا در بازار است و برابر با 4/6083 گرم طلای 17 عیار (705) است. در میان انواع مثقال شرعی، مثقال صیرفی و مثقال معمولی، از مثقال صیرفی برای محاسبه مظنه استفاده می شود. (اطلاعات بیشتر:  هر مثقال شرعی برابر ۳٫۴۵۶، هر مثقال صیرفی برابر ۴٫۶۰۸ و هر مثقال معمولی برابر با ۴٫۶۸۷۵ گرم است.)

این عبارت در میان بانکداران و طلافروشان که روزانه حجم بالایی از طلا را خرید و فروش می کنند، کاربرد دارد. به این نکته توجه کنید که مظنه فقط در بازار طلای ایران و برای طلای آب شده بکار می رود و واحد طلا برای کشورهای دیگر مثقال است. به عنوان مثال اگر شما به کشور امارات سفر کنید و از طلافروشی ها مظنه را بپرسید، آنها متوجه منظور شما نمی شوند ولی عبارت مثقال برای آنها شفاف است.

منظور از طلای آب شده نیز همان طلای دست دوم و اسقاطی در بازار است که از سوی برخی طلاسازها ذوب می شود. در سال های اخیر طلای آب شده خاصیت سرمایه ای پیدا کرده است.معامله گران در کنار ارز و سکه هر روز طلای آب شده را نیز داد و ستد می کنند. در واقع معاملات سفته بازانه یا با هدف کسب سود به این بخش نیز نفوذ کرده است.واحد معامله در بازار سفته بازی طلای آب شده کیلو گرم است.

نحوه محاسبه مظنه؛ مظنه طلا چگونه محاسبه میشود؟

بر اساس فرمول زیر، مقدار مظنه یا مثقال، به قیمت هر اونس در بازار جهانی و قیمت دلار آزاد بستگی دارد:

مظنه یا مثقال = 9.5742  / ( قیمت هر اونس در بازار جهانی * قیمت دلار آزاد )

فرمول تبدیل مظنه طلا به گرم طلا ۱۸ عیار

عدد طلایی تبدیل مظنه یا مثقال به گرم 4.33 است. در واقع وقتی شما مظنه را بر 4.33 تقسیم کنید به قیمت یک گرم طلای 18 عیار دست پیدا می کنید.

قیمت 1 گرم طلا = 4.33 / تبدیل مظنه به گرم

به عنوان مثال اگر مظنه 5 میلیون تومان باشد، طلا گرمی چند است؟

برای محاسبه کافی است عدد 5 میلیون تومان را بر عدد 4.33 تقسیم کنید. قیمت یک گرم طلای 18 عیار در این مثال برابر با 1.154.734تومان است. این یک محاسبه ساده برای بدست اوردن گرم طلای 18 عیار از مظنه بود.

تفاوت طلا 18 عیار و 24 عیار چیست؟

عیار واحد اندازه گیری خلوص فلزات است که از 24 به معنی طلای خالص شروع می شود. همچنین از اصطلاح قیراط نیز برای سنجش میزان خلوص استفاده می شود و معادل همان عیار است. نکته ی قابل توجه در خصوص عیار آن است که مبنای عیار در هر کشوری متفاوت است. به عنوان مثال در ایران مبنا 18 عیار و در کشورهای عربی و چین 24 عیار است.

طلای 24 عیار طلایی است که درجه خلوص آن 100 درصدی است. طلایی که خالص باشد، نرم تر و مقاومت آن در برابر فشار کمتر است. بنابراین فرآیند ساخت طلا و مخراج کاری روی آن دشوارتر است. طلای 18 عیار که در ایران بیشتر کاربرد دارد دارای خلوص 75 درصدی بوده و به صورت 750 روی طلا حک میشود. 25 درصد باقی مانده از طلای 18 عیار شامل فلزاتی مس، روی، نیکل و… است.

مظنه طلا

به طور کلی این تقسیم بندی برای عیار وجود دارد:

طلای 24 عیار با 100 درصد خلوص
طلای 18 عیار با 75 درصد خلوص
طلای 14 عیار با 58 درصد خلوص
طلای 10 عیار با حدود 42 درصد خلوص

به منظور شناسایی عیار طلا، قطعه کوچکی از آن را که غالباً کمتر از نیم گرم است برش می زنند و به آزمایشگاه های «رِی گیری» می دهند تا روی قطعه آزمایش هایی انجام دهد و عیار را اعلام کند. پس از انجام آزمایش های لازم محاسبه خلوص طلا، شماره رسیدی روی پاکت ری گیری درج می شود.

این شماره همان شماره ای است که روی قطعه طلای آب شده حک می شود. به حک کردن عیار روی قطعه طلای آب شده “انگ زنی” می گویند. این عیار شماره شناسه ی طلای مورد نظر در اتحادیه طلا و جواهرات است.

نحوه محاسبه وزن طلا؛ آیا وزن طلا را با مثقال می سنجند؟

زمانی که شما برای خرید طلای آب شده مراجعه می کنید، وزن طلا با گرم و میلی گرم سنجیده می شود. در حالی که در بازار، قیمت طلا با مثقال بیان می شود. از زمان های قدیم، در جوامع اسلامی واحدهایی به نام واحد توزین برای محاسبه وزن وجود داشته است .برخی از این واحدها در بازارهای دیگر نیز کاربرد پیدا کرده است.

مثقال از جمله واحدهای توزین است که از روزگار قدیم در بازار طلا کاربرد دارد.هر مثقال معادل 4.6 گرم است و کاربرد مثقال در بازار طلای ایران بیشتر برای طلای آب شده است.عمده فروشندگان و خریداران طلای آب شده را مبنای مثقال خرید و فورش می کنند.

ترازوهای دیجیتالی طلافروش ها که در طلافروشی ها و جواهرات موجود هستند و هرچند وقت یک بار توسط اتحادیه ی مربوطه صحت این ترازو ها سنجیده می شود، ارقام را به صورت استاندارد بین المللی گرم و میلی گرم نمایش می دهند. به عبارت دیگر ترازوها مقیاسی با نام مثقال ندارند.

در کشور ما طلایی که معامله می شود، 18 عیار با خلوص 750 است. برای داد و ستد این نوع طلا نیاز به دانستن قیمت دقیق این عیار است. بنابراین طلافروشان ابتدا قیمت یک مثقال طلا را در نظر گرفته و آن را به یک گرم طلای 18 عیار تبدیل می کنند. برای این محاسبه و تبدیل قیمت نیاز به یک ضریب تبدیل داریم.

مظنه طلا

قيمت يك گرم طلا با هر عياري از روي مظنه بازار

مظنه طلا در ایران معادل قیمت یک مثقال طلا و برابر با 4.608 گرم طلای 17 عیار با خلوص 705 در نظر می گیرند. بنابراین شما برای بدست آوردن قیمت یک گرم طلا از مظنه بجز محاسباتی که ذکر شد می توانید از روش زیر نیز استفاده کنید:

مظنه را در عیار ضرب کنید. همچنین 4.608 را در عدد 705 ضرب کنید. سپس عدد نخست را تقسیم بر دومی کنید.

مثلا یک گرم طلای 24عیار با مظنه روز 200 هزار تومان چقدر است؟

1477= (705*4.608)÷(مظنه*عیار)

ادامه مطلب
درآمد پایه جهانی (UBI)
درآمد پایه جهانی (UBI) چیست و چگونه محاسبه می شود؟

اقتصاد همیشه با موضوع «کمیابی» مواجه نمی شود. برخی مفاهیم و طرح های اقتصادی مانند «درآمد پایه جهانی» در نقطه مقابل کمیابی و نیستی قرار دارند؛ یا حتی می توان گفت به دنبال محو کردنشان از روی زمین هستند. در این قسمت از خانه سرمایه شما را به آشنایی بیشتر با مفهوم «UBI» دعوت می کنیم. اولین کسانی را که از این اصطلاح نام بردند و حتی از آن استفاده کردند، بیان می کنیم، پای گفت وگوی مخالفان و موافقان این طرح می نشینیم و از پنجره کشورمان ایران، آن را برانداز می کنیم؛ پس با ما همراه باشید.

درآمد پایه جهانی (UBI)

این درآمد که به آن «Universal Basic Income» می گویند و عبارت ساده شده آن «UBI» است، نوعی پرداخت پول نقد از سوی حکومت به مردم محسوب می شود که به مردم کمک می کند تا بتوانند هزینه خورد و خوراکشان را پرداخت کرده و راحت تر زندگی کنند.

طرح UBI به دنبال دست یابی به چه اهدافی است؟

  • از بین بردن فقر کامل

منظور ما از «فقر کامل» فقری است که در آن فرد نمی تواند هزینه خورد و خوراک خود و خانواده اش را تأمین کند و با گرسنگی، سوءتغذیه و بیماری مواجه می شود؛ از این رو «UBI» به دنبال این است که بشر در جهان با چنین فقری مواجه نشود.

  • افزایش رفاه و امنیت در جامعه

بخش قابل توجهی از جرم و جنایت ها به دلیل فقر و کمبود درآمدها به وجود می آیند. درآمد پایه جهانی می تواند همه مردم را به سطحی نسبی از رفاه برساند و امنیت را با کیفیت بهتری در جامعه برقرار کند.

  • کاهش ساعات کاری

بسیاری از مردم برای تأمین مالی خانواده خود مجبور می شوند ساعت های بیشتری را کار کنند. یا این ساعت ها را به صورت اضافه کاری در محل کار خودشان پوشش می دهند یا بعد از تمام شدن ساعت کاری به سراغ شغل های دوم و سوم می روند.

این ماجرا می تواند سبب ایجاد «خستگی مفرط»، «فرسودگی»، «افسردگی» و «کاهش امید به زندگی» در افراد یک جامعه شود، ولی وقتی درآمد پایه وجود داشته باشد، دست کم فرد می داند حتی اگر تنها به اندازه ساعت های رسمی کار کند، باز هم می تواند چیزهای ضروری زندگی را برای خانواده خود فراهم کند.

  • بازگشت به نیازهای روحی و افزایش کیفیت زندگی

وقتی مردم بدانند خطر فقر مطلق و گرسنگی یا بیماری آن ها را تهدید نمی کند، با خیال راحت تری سراغ کارهایی می روند که با استعداد و علاقه آن ها هم خوانی دارد. این ماجرا به یک جامعه کمک می کند تا در جای درست از استعدادهای ملی خود استفاده کند و در عرصه های مختلف به شکلی عمیق و با صرف هزینه های کمتر به موفقیت های جهانی برسد.

  • افزایش ایجاد شغل

با وجود درآمد پایه همگانی، مردم دیگر کارهایی را که دوست ندارند، انجام نمی دهند و برای افزایش سطح رفاه خود به دنبال کارهایی می روند که روح آن ها را هم تغذیه می کند؛ از این رو بسیاری از جایگاه های شغلی که تنه به دلیل وجود «پول» پر شده بودند، خالی می شوند و افرادی علاقه مند آن ها را پر می کنند.

UBI از کجا نشئت می گیرد؟

وقتی درباره اصطلاح درآمد پایه جهانی یا همگانی صحبت می کنیم، در نگاه اول آن قدر دور از ذهن و دست نیافتنی به نظر می آید که فکر می کنیم با یکی از اختراع های عصر جدید و اقتصاد دیجیتالی روبه رو هستیم؛ درحالی که ماجرای درآمد پایه همگانی به چندین دهه قبل از میلاد مسیح برمی گردد!

یکی از قدیمی ترین سیستم های اجراشده از این طرح به دست رومی های باستان در 123 سال قبل از میلاد مسیح، ایجاد شد. آن ها برای نامیدن این سیستم از اصلاح «Cura Annonae» استفاده می کردند؛ ترکیبی از نام یک الهه باستانی به نام «Annonae» و واژه «Cura» به معنای «مراقبت کردن».

چرا درآمد پایه جهانی در روم باستان اجرا شد؟

درآمد پایه جهانی (UBI)

ماجرا از این قرار بود که در یک بازه زمانی، کشاورزان روم باستان با بدهی های بسیار سنگینی روبه رو شدند؛ به حدی که دیگر نتوانستند به کشت و کار خود ادامه دهند و داشتند از گرسنگی تلف می شدند. در آن زمان، دولت روم باستان طرحی را بیان کرد که با استفاده از منابعشان تمام غلات مورد نیاز کشور را وارد کنند و این کار را تا زمانی که مردم بتوانند دوباره روی پای خودشان بایستند ادامه دهند.

براساس آنچه اسناد تاریخی نشان می دهند، روم در آن هنگام به بیش از 1 میلیون نفر از شهروندانش غلات رایگان می داد. بعد از بهبود اوضاع مردم، این کشور آن غلات رایگان را به نان تبدیل کرد و روزانه به حدود 200 هزار نفر نان رایگان داد. این ماجرا به قانونی در جمهوری روم تبدیل شد که حتی پس از تأسیس «قسطنطنیه» هم ادامه یافت.

درآمد پایه جهانی از ژولیوس سزار تا ایلان ماسک!

درآمد پایه جهانی (UBI)

ماجرای درآمد پایه همگانی تنها به «Cura Annonae» ختم نمی شود.

  • «ژولیوس سزار» 46 سال قبل از میلاد به هر شهروند رومی 100 «دِناری» (denarii) پرداخت می کرد. بعد از ترور او با وجود آنکه مقدار این پرداختی به 75 دِناری کاهش یافت، همچنان تا مدت زیادی ادامه پیدا کرد.
  • «تراژان» (Trajan) امپراتور روم از سال 98 تا 117 بعد از میلاد به هر شهروند رومی که درخواست پرداخت چنین پولی را داشت مبلغ 650 دِناری پرداخت می کرد.
  • «توماس مور» (Thomas More) در قرن 16 میلادی کتابی نوشت و در آن شهری آرمانی را به تصویر کشید که دولت به طور منظم مبلغی را به شهروندانش پرداخت می کرد.
  • در قرن 16 یک محقق اسپانیایی به نام «جووان لوئیس ویوِز» (Juan Luis Vives) به دولت وقت آن زمان پیشنهاد داد که مسئولیت حداقل مخارج معیشتی مردم را بر عهده بگیرد.
  • در اوایل قرن بیستم «برتراند راسل» (Bertrand Russell) ارائه درآمد پایه به تمام شهروندان انگلستان را یکی از مسائل ضروری و بایدهای حکومت انگلستان معرفی کرد که باید هر چه زودتر عملیاتی می شد.
  • «لیندون بی جانسون» (Lyndon B. Johnson) رئیس جمهور وقت آمریکا، به دنبال ایجاد و تصویب قوانینی برای جلوگیری از گسترش فقر در آمریکا بود. او تلاش می کرد ایده درآمد پایه تضمینی برای هر شهروند آمریکایی را اجرا کند. چند سال بعد از این ماجرا، تلاش هایی برای قانونی کردن «مالیات بر درآمد منفی» هم انجام شد.
  • در سال 2016 کشور سوئیس یک همه پرسی برای تصویب قانون درآمد پایه جهانی به راه انداخت که البته مردم این قانون را رد کردند.

در سال های گذشته، تب و تاب حمایت از طرح درآمد پایه همگانی از تمام دوران بیشتر شده است. چهره های برجسته و ثروتمند جهانی مانند «ایلان ماسک»، «مارک زاکربرگ»، «استیون هاوکینگ» و «برنی سندرز» با هدف توزیع ثروت در جهان، از بین بردن دائمی فقر مطلق و افزایش سطح رفاه در جامعه از این طرح حمایت کردند.

پ. ن: «مالیات بر درآمد منفی» به گونه ای از مالیات گفته می شود که به طور برعکس از سمت دولت به شهروندانی پرداخت می شود که نتوانستند سطح درآمد معمولی خودشان را به کف استاندارد و قابل قبول برسانند. هدف از تلاش تصویب این قانون، یکسان سازی حقوق در آمریکا بود.

درآمد پایه جهانی چه ویژگی هایی دارد؟

نمی توان هر نوع پرداخت دولت ها به شهروندانش را نوعی «UBI» در نظر گرفت. این پرداخت باید چند ویژگی داشته باشد تا بتوان آن را نوعی درآمد پایه جهانی در نظر گرفت:

  • پرداخت ها باید همگانی باشند.

به این معنا که مبلغ مشخص شده باید به تمام مردم یک کشور بدون توجه به میزان درآمدی که خودشان دارند یا سطح رفاهشان پرداخت شود.

  • پرداخت ها باید منظم باشند.

دولت ها برای اجرای این طرح باید آن را ماهیانه یا سالانه به شهروندان خود بپردازند. با این حساب، پرداخت هایی که گاهی صورت می گیرد یا مبلغ مشخصی ندارد، جزء درآمد پایه جهانی نیست.

  • پرداخت ها باید بدون قید و شرط باشند.

دولت نباید برای شیوه خرج کردن این پول، شرطی تعیین کرده یا آن را به انجام دادن یک کار مشخص مشروط کند.

  • پرداخت ها باید نقدی باشند.

پرداخت به صورت اعتباری هیچ ارتباطی با درآمد پایه جهانی ندارد. دولت باید پول نقد را در اختیار مردم قرار دهد تا آن ها خودشان برای سرنوشت پولی که به آن ها داده شده است، تصمیم بگیرند.

  • این پول به فرد پرداخت می شود.

پرداخت این کمک هزینه زندگی نه به خانواده بلکه به افراد انجام می شود؛ البته شرط این پرداخت فردی رسیدن شخص به سن قانونی است.

چند نوع درآمد پایه جهانی وجود دارد؟

با وجود آنکه درآمد پایه همگانی باید بدون «آزمون دارایی» پرداخت شود (بدون توجه به اینکه فرد مورد نظر که شهروند یک کشور است در چه سطحی از درآمد قرار دارد) می توان این درآمد را به سه دسته تقسیم کرد:

  1. پرداخت به صورت ملی، جهانی، محلی یا منطقه ای

این مورد بیشتر زمانی به کار می آید که مردم یک بخش یا منطقه از کشور یا جهان به دلایل گوناگون دچار فقر مطلق و حتی قحطی شده باشند. در این صورت، پرداختی ها با مبلغ بیشتر به طور ویژه به مردم آن منطقه یا بخش داده می شود.

  1. پرداخت به عنوان درآمد پایه کامل

وقتی یک منطقه یا مردم یک کشور روی خط فقر قرار داشته باشند و درآمد پایه جهانی، آن ها را از این خط فقر دور کند، به آن «درآمد پایه کامل» یا «Full basic income» می گویند.

  1. پرداخت به عنوان درآمد مکمل

این مورد در صورتی اتفاق می افتد که اوضاع درآمدی مردم بهتر باشد و آن ها از خط فقر فاصله گرفته باشند؛ در این صورت، درآمد پایه همگانی برای آن ها نوعی مکمل یا کمک کوچک «partial basic income» خواهد بود.

در ذهن موافقان و مخالفان درآمد پایه همگانی چه می گذرد؟

درآمد پایه جهانی (UBI)

«UBI» هم مانند تمام طرح های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که در جهان مطرح می شوند، مخالفان و موافقان خود را دارد. در ادامه دلایل این دو گروه برای حمایت یا مخالفت با این طرح بیان شده است:

به باور موافقان این طرح، اجرایی شدن درآمد پایه جهانی می تواند:

  • فقر مطلق را از جهان ریشه کن کند.
  • سطح رفاه را در جهان افزایش دهد.
  • استعدادها را شکوفا کند.
  • شغل های جدید به وجود آورد.
  • سطح امنیت و آرامش را در زندگی به شکل قابل قبولی بالا ببرد.

همچنین به دلیل رشد هوش مصنوعی و از بین رفتن شغل ها درآمد پایه همگانی، سرنوشت همه دولت هاست!

در نقطه مقابل، مخالفان این طرح دلایل زیر را برای مخالفت با این طرح بیان می کنند:

  • ایجاد تورم

به باور مخالفان، با دادن این پول بدون هیچ قید و شرطی، تورم به شکلی افسارگسیخته بالا می رود و درنهایت سبب می شود این پول ارزش واقعی خود را از دست بدهد.

  • افزایش تنبلی در جامعه

تمایل به بیکاری و انجام ندادن کار یکی از ترس هایی است که مخالفان این طرح با آن مواجه هستند. آن ها فکر می کنند اگر مردم پول کافی برای برطرف کردن گرسنگی و سقفی بالای سرشان داشته باشند، دیگر کار و تلاش نمی کنند و در خانه هایشان می نشینند.

  • وجود بسترهای بهتر برای صرف کردن این هزینه

یکی از پیشنهادهای مخالفان طرح درآمد پایه جهانی این است که به جای دادن پول نقد به مردم آن را صرف ارائه خدماتی مانند «بهداشت و تحصیل رایگان»، «ساخت و پیشرفته کردن زیرساخت های کشور» و… کنند.

  • افزایش بار مالیاتی روی دوش ثروتمندان جامعه

این طرح سبب می شود ثروتمندها مالیات بیشتری بپردازند؛ درحالی که با بالارفتن ثروتشان یا هیچ مالیاتی نمی پردازند یا مقدار آن بسیار اندک است.

هوش مصنوعی چه ارتباطی با UBI دارد؟

آینده جهان به هوش مصنوعی مرتبط است. در آینده، بسیاری از شغل هایی که اکنون انسان ها انجام می دهند، به ربات ها و هوش مصنوعی سپرده خواهد شد؛ به همین دلیل ما با دگرگونی مفهوم شغل و حتی بیکاری بسیار گسترده در آینده روبه رو هستیم.

این دقیقاً یکی از بزرگ ترین دلایلی است که طرفداران درآمد پایه همگانی از آن برای اثبات مثبت بودن این طرح استفاده می کنند. وقتی دیگر کاری برای انجام دادن وجود نداشته باشد و حتی کلیدی ترین کارها در جهان را هوش مصنوعی انجام دهد، مردم برای زنده ماندن و حتی داشتن رفاه، چاره ای جز استفاده از «UBI» ندارند.

آیا طرح هدفمندکردن یارانه ها هم نوعی طرح درآمد پایه جهانی است؟

درآمد پایه جهانی (UBI)

در سال های گذشته، مردم ایران با طرحی به نام «هدفمندسازی یارانه ها» آشنا شدند. شاید از خودتان بپرسید آیا این طرح هم نوعی ضعیف و کوچک از طرح درآمد پایه همگانی است؟ در پاسخ باید نگاهی دوباره به شرایط ایجاد این درآمد بیندازیم.

یکی از شروط «UBI» این بود که این درآمد نباید با شرط خاصی به مردم داده شود؛ درحالی که از قبل مشخص شده بود که این درآمد برای پرداخت هزینه آب، برق و گاز است. از سوی دیگر، تمام مردم جامعه یارانه نگرفتند و با راه اندازی موج های مثبت و منفی فرهنگی، بخشی از مردم از دریافت این درآمد صرف نظر کردند. هرچند دولت نیز به شکلی خودکار این درآمد را برای برخی از مردم قطع کرد؛ درنتیجه نمی توان گفت هدفمندسازی یارانه ها نوعی از «UBI» است؛ زیرا هیچ شباهتی به آن ندارد.

یارانه و درآمد پایه جهانی چه تفاوتی با هم دارند؟

یارانه ها با هدف حمایت و کمک به مردم پرداخت می شوند، اما درآمد پایه جهانی، پول نقد را در اختیار مردم می گذارد تا سطح رفاه را در جامعه افزایش دهد.

از سوی دیگر، یارانه گرفتن به این معناست که فرد بدون انجام کار، پولی را دریافت می کند، ولی در درآمد پایه همگانی، از قبل کاری انجام شده و سود ایجادشده از آن بین مردم توزیع می شود. شاید این کار به دلیل پیشرفت و توسعه تکنولوژی بسیار راحت تر از قبل انجام شود و افراد کمتری به شکلی مستقیم با آن مواجه باشند، اما در هر صورت، کاری در حال اجراشدن و سودی در حال تولید است.

تفاوت مهم و بزرگ دیگر میان یارانه ها و درآمد پایه جهانی، موضوع شیوه پرداخت است. یارانه ها به فرد پرداخت نمی شوند و پایه و اساس آن ها خانوار است؛ البته این امکان هم وجود دارد که یک فرد بخواهد به دلایل گوناگون مانند تشکیل خانواده یا برخی مسائل حقوقی یارانه اش را از خانواده اش جدا کند، اما به صورت پیش فرض، ملاک دولت، پرداخت به سرپرست خانوار است.

ارزهای دیجیتال و فناوری بلاک چین در کدام قسمت از این بازی قرار دارند؟

یکی از مفاهیم جدیدی که در این چند سال گذشته با آن ها آشنا شده ایم و تأثیر عمیق و مستقیمی بر زندگی ما دارند، «ارزهای دیجیتال» و «بلاک چین» هستند؛ البته مدت زمان آشنایی ما به قدمت آن ها ارتباطی ندارد؛ زیرا این مفاهیم پیش از این حرف ها وجود داشتند.

ارزهای دیجیتال و تکنولوژی بلاک چین یکی از نمونه های واقعی و لمس شدنی برای منابع درآمد پایه جهانی به شمار می روند؛ زیرا می توانند بدون انجام کار، سودآوری را برای افراد به ارمغان بیاورند. در این صورت با وجود آنکه کیفیت زندگی افراد افزایش می یابد، چیزی به اسم «کار» آن هم به شکل سنتی آن انجام نمی شود.

سرنوشت UBI در ایران و جهان چه خواهد بود؟

درآمد پایه جهانی (UBI)

با وجود صحبت های زیادی که درباره درآمد پایه جهانی مطرح می شود، جز یکی دو کشور آن هم به صورت آزمایشی هنوز هیچ کشوری جرئت اجرای کامل این طرح را ندارد. بخشی از این ترس به نگرانی درباره اجرای ناقص آن، واکنش های مردم و حتی اثرات منفی بر نظام دیکتاتوری و سرمایه داری برمی گردد.

در هر صورت، با وجود تمام مقاومت ها چه دولت هایی مانند ایران که خودشان صاحب نفت و شرکت های بزرگ دولتی هستند و چه اقتصاد کشورهایی از جمله آمریکا که این قدرت را به دست شرکت های خصوصی سپرده اند، درنهایت همه با یک حقیقت روبه رو خواهند شد: از بین رفتن مفهوم کار.

همان طور که ورود کامپیوترها شغل های سنتی بسیاری را از میان برد و افراد زیادی را بیکار کرد، هوش مصنوعی و ربات ها هم دیر یا زود این کار را با ما یا نسل بعدی ما می کنند؛ در این صورت، مردمی که دیگر چیزی به اسم کار واقعی ندارند، باید سود خود را از شرکت هایی که کارشان را از آن ها گرفته اند، دریافت کنند.

البته در آن زمان هم مثل اکنون، کارهای تازه ای به وجود می آیند، اما پرداخت درآمد پایه جهانی انجام می شود. دولت های هوشمند به جای آنکه تا لحظه آخر صبر کنند، آزمون و خطاهای خود در اجرای این طرح را از همین دوران آغاز می کنند تا در زمان درست، عملکرد مناسبی داشته باشند.

خلاصه ای از آنچه در این مقاله درباره درآمد پایه جهانی بیان شد:

  • این درآمد نوعی پرداخت مستقیم پول از سوی دولت ها به مردم است.
  • طرح «UBI» به دنبال رسیدن به اهدافی است؛ مانند: «از بین بردن فقر مطلق»، «افزایش رفاه در جامعه»، «افزایش امنیت در جامعه»، «کاهش ساعت های کاری»، «افزایش سلامت روحی و روانی مردم»، «رشد استعدادها» و «فراهم کردن بستری برای ایجاد شغل های جدید».
  • درآمد پایه جهانی به سه صورت «جهانی، ملی یا منطقه ای»، «به عنوان درآمد کامل» یا «به عنوان درآمد مکمل» پرداخت می شود.
  • مخالفان این طرح مواردی مانند «افزایش تورم»، «تنبلی مردم»، «وجود بسترهای بهتر برای خرج کردن این پول» و «نگرانی بابت پرداخت مالیات بیشتر توسط ثروتمندان» را از دلایل مخالفت خود با این طرح بیان می کنند.
  • اولین بار 123 سال پیش از میلاد «UBI» به عنوان یک طرح وسیع در «روم باستان» اجرا شد.
  • نمی توان طرح هدفمندسازی یارانه ها را نوعی درآمد پایه در نظر گرفت؛ زیرا این دو طرح در مواردی مانند «تعیین شرط برای دریافت و پرداخت آن»، «هدف از پرداخت» و حتی «پرداخت آن به صورت واحد خانوار نه فرد» تفاوت های اساسی با هم دارند.
  • ایران هم مانند تمام کشورهای دیگر جهان با «پیشرفت تکنولوژی»، «روی کار آمدن ربات ها»، «قدرت گرفتن هوش مصنوعی» و «از بین رفتن کارها» چاره ای جز پرداخت درآمد پایه جهانی ندارد.

اکنون نوبت شماست، آیا با طرح این درآمد موافق هستید و دوست دارید که این طرح هم در ایران به شکلی جدی اجرا شود؟

سوالات متداول

«UBI» یا «درآمد پایه جهانی» پولی است که دولت ها برای کاهش شکاف طبقاتی، از بین بردن فقر و افزایش رفاه در جامعه پرداخت می کنند.

خیر. این درآمد از 123 سال قبل از میلاد مسیح توسط رومی های باستان به صورت واقعی اجرا شده است.

مواردی مانند «ترس از تورم» و «مخالفت ها ثروتمندان با پرداخت مالیات بیشتر» و حتی «واکنش مردم» سبب شده اند دولت های انگشت شماری و به صورت محدود به سراغ اجرای آزمایشی این طرح بروند.

یکی از مهم ترین دلایل این ماجرا افزایش سرعت پیشرفت تکنولوژی ربات ها و هوش مصنوعی است. زمانی که هوش مصنوعی به اندازه کافی رشد کند، مفهوم «کار» از بین می رود و دولت ها چاره ای جز پرداخت درآمد پایه جهانی ندارند.

ادامه مطلب
صندوق بین المللی پول (IMF)
صندوق بین المللی پول (IMF) چیست و چه اهدافی دارد؟

صندوق بین المللی پول (IMF) چیست؟

«صندوق بین المللی پول» یا «IMF» که کوتاه شده عبارت «International Monetary Fund» است، یک «نهاد مالی» است که درست بعد از تمام شدن جنگ جهانی دوم به وجود آمد. این صندوق با هدف «ایجاد ثبات در ارزها و اقتصاد جهانی» کار خود را آغاز کرد.

در این مقاله از خانه سرمایه، نگاهی عمیق تر به ماجرای این صندوق و ریزه کاری هایش می اندازیم و شما را با ماهیت آن بیشتر آشنا می کنیم. با ما همراه باشید.

صندوق بین المللی پول چگونه کار می کند؟

بعد از جنگ جهانی دوم، زمانی که بیشتر کشورهای جهان در ویرانه های جنگ، غرق شده بودند و اقتصاد چه در سطح جهانی و چه در سطح ملی در حال فروپاشی بود، سران 44 کشور جهان دور هم جمع شدند تا راه نجاتی برای این ماجرا پیدا کنند. در طول آن جلسه، قرار بر این شد که هر کشور، مقداری از سود ناخالص داخلی خود را به عنوان سهمش از این صندوق پرداخت کند تا اگر خودش یا کشورهای دیگر برای حفظ ثبات پولشان به وام نیاز داشتند آن را از همین صندوق بگیرند.

بخش جالب دیگر در مورد این صندوق، میزان حق رای اعضا بود. این حق رای بر اساس میزان سرمایه ای که در این صندوق می گذاشتند تعیین می شد؛ مثلا بیشترین حق رای در این صندوق متعلق به «آمریکا» است. چون پول زیادی را وارد صندوق کرده است.

ماجرای تعهد برتون وودز آمریکا چیست؟

صندوق بین المللی پول (IMF) چیست؟

این ماجرا به تعهد آمریکا برای پرداخت طلا در عوضِ دلار برمی گردد. این تعهد که «برتون وودز» (Bretton Woods system) نام داشت یکی از لاف های آمریکا در زمان تشکیل صندوق بین المللی پول بود.

آمریکا در آن زمان، بیش از 75 درصد طلای جهان را در اختیار داشت. به همین دلیل می خواست «IMF» بر پایه طلا و دلار باشد. آمریکا ادعا می کرد که می تواند به ازای هر دلار، مقدار مشخصی طلا بپردازد و هیچ مشکلی در آینده پیش نمی آید.

ایالات متحده، فکر این را نکرده بود که شاید روزی بیشتر از طلاهایی که دارد دلار خرج کند. به همین دلیل وقتی این اتفاق افتاد، ماجرای معادل سازی دلار و طلا را از اساس، نابود کرد!

چرا صندوق بین المللی پول، هدف خود را تغییر داد؟

با هم گفتیم که هدف اصلی این صندوق، حفظ ثبات و ارزش پول های ملی و بین المللی بود. این هدف تا زمانی که «نیکسون» رئیس جمهور وقت آمریکا یک طرفه همه چیز را خراب نکرده بود ادامه داشت. ماجرا از این قرار بود که در یک بازه زمانی، آمریکا به یک وارد کننده بسیار بزرگ تبدیل شد و تمام پرداختی ها را با پول ملی خودش یعنی «دلار» انجام داد. این موضوع را هم به یاد داشته باشید که تا قبل از این زمان، آمریکا گفته بود که در ازای هر یک دلار، مقدار مشخصی طلا دارد.

وقتی آمریکا دید که کشورهای مختلف، بیش از اندازه ای که او در خزانه اش طلا دارد، دلار دارند، کلا منکر ماجرا شد و اعلام کرد که دیگر در ازای دلار، طلا نمی دهد. به این ترتیب، کشورهایی که به خیال خودشان با ذخیره کردن دلار به طور غیر مستقیم، طلا ذخیره کرده بودند با مُشتی کاغذ بی خاصیت روبه رو شدند که دیگر هیچ کس بابت آنها طلایی نمی پرداخت!

به دنبال این ماجرا، ماهیت و هدف صندوق بین المللی پول هم زیر سوال رفت. چون دیگر ارز کشورها ثبات خود را از دست داده بودند و امکان نداشت که چیزی درست شود. به همین دلیل، به جای آنکه صندوق را منحل کنند، هدف آن را تغییر دادند.

اهداف جدید IMF چه بودند؟

این صندوق از سال 1978 سه هدف کلی را برای خودش در نظر گرفته است:

  1. نظارت بر اوضاع اقتصادی کشورهای عضو

اولین وظیفه ای که این صندوق برای خودش در نظر گرفت که البته بی شباهت به عملکرد گذشته آن قبل از شوک نیکسون بر دلار نیست، زیر نظر گرفتن سیاست های مالی و اقتصادی کشورهای عضو صندوق بود. این صندوق معتقد است که اگر کشورهای عضو، داده های مربوط به وضعیت اقتصادی خود را به شکلی شفاف ارائه کنند، می توانند مسیر ایجاد همکاری در سطح بین المللی را بسیار هموارتر سازند.

  1. کمک به ساخت زیرساخت های اقتصادی

این هدف برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات زیرساختی و کمک به ساخت سیاست های اقتصادی کشورهایی است که هم عضو این صندوق هستند و هم از نظر اقتصادی دچار مشکلات زیرساختی و فنی شده اند. این صندوق با آموزش و کمک به راه اندازی این زیرساخت ها وظیفه خود را در قبال این کشورها انجام می دهد.

  1. دادن وام به کشورهای عضو

کشورهایی که عضو این صندوق هستند و به دلیل های ریز و درشتی مثل: «بالا بودن بدهی های بین المللی»، «در خطر قرار گرفتن ارزش پول ملی» یا «ناتوانی در پرداخت هزینه های جاری کشور به دلیل هایی مثل «بحران کرونا» به پول یا تسهیلات نیاز داشته باشند، می توانند از این صندوق، وام بگیرند.

البته تصویب پرداخت کردن یا نکردن این وام ها بر اساس حق رای کشورهای عضو انجام می شود؛ مثلا آمریکا که هنوز هم بیشترین مقدار حق رای را دارد حرف آخر را در دادن یا ندادن وام به کشورها می زند.

شرایط دریافت وام از صندوق بین المللی پول چیست؟

صندوق بین المللی پول (IMF) چیست؟

شرایط گرفتن وام از این صندوق، به سادگی گرفتن وام از بانک ها نیست. چون این ماجرا در سطح بین المللی اجرا می شود و وثیقه های آن هم بسیار متفاوت هستند. این صندوق، تنها در صورتی به یک کشور وام می دهد که آن کشور تغییرهایی اساسی و حتی کلان را در سیاست های اقتصادی خود پیاده سازی کند.

اما از آنجا که ابرقدرت های جهان هم عضو این صندوق هستند و گاهی منافع آنها در ضعیف شدن کشورهای دیگر نهفته است نمی توان انتظار داشت که همه چیز بدون هیچ چشم داشت یا بازی های سیاسی پیش برود.

مثلا شرط «IMF» برای دادن وام به کشور «پاکستان» این بود که بودجه دفاعی خود را کم کند. در حالی که این موضوع، بیشتر از اینکه رنگ و بوی اقتصاد دهد، شکل یک اقدام نامحسوس سیاسی را به خود گرفته است.

ماجرای اجماع واشنگتن چیست و چه ارتباطی با IMF دارد؟

سه موسسه که شامل «صندوق بین المللی پول»، «بانک جهانی» و «خزانه داری آمریکا» می شوند در سال 1980 دست به دست هم دادند تا با تحت فشار گذاشتن دولت ها و ایجاد چند شرط، آنها را مجبور کنند تا در تصمیم های اقتصادی شان تغییراتی را به وجود بیاورند.

به مجموعه این شرط ها که در عوضِ دادن تسهیلات و وام به کشورهای ضعیف یا دچار مشکل به آنها تحمیل می شد «اجماع واشنگتنی» یا «Washington Consensus» می گویند. این شرط ها شامل موارد زیر می شوند:

  • ایجاد «ریاضت اقتصادی» با کاهش هزینه ها یا افزایش درآمدهای کشور
  • تلاش و تمرکز مستقیم دولت روی کشف و استخراج منابع ملی و صادرات آنها
  • کاهش ارزش پول ملی
  • راه اندازی تجارت آزاد به وسیله برداشتن مانع های صادرات و واردات
  • ساده کردن فرایند سرمایه گذاری داخلی و خارجی و تشویق سرمایه گذاران با هدف ایجاد ثبات در بازار سرمایه گذاری
  • تلاش برای صرفه جویی در بودجه دولت
  • حذف کنترل دولت روی قیمت ها
  • حذف تمام انواع یارانه ها
  • تمرکز روی تقویت خصوصی سازی
  • واگذاری تمام یا بخش بسیار زیادی از شرکت های دولتی به بخش خصوصی
  • محافظت کردن از حق و حقوق سرمایه گذاران خارجی و جذاب کردن ماجرای سرمایه گذاری در داخل کشور
  • مبارزه با فساد
  • تلاش برای بهتر حکومت کردن
  • ممنوع بودن استفاده از ارزهای رمزنگاری شده در کشور

صندوق بین المللی پول از همین شرایط برای دادن وام به کشورهای عضو استفاده می کند.

عضویت در صندوق IMF چه مزایایی دارد؟

بیایید نگاهی به مزایای این ماجرا بیندازیم:

  • امکان حق برداشت مخصوص

این امکان که «SDR» یا «Special Drawing Right» نامیده می شود نوعی واحد غیر رسمی است که بر اساس آن میزان دارایی هر کشور در صندوق، نمایش داده می شود؛ مثلا دارایی ایران در این صندوق 3567 میلیون «SDR» است که تقریبا برابر با پنج میلیارد دلار است.

  • استفاده اعضا از داده های ویژه

صندوق بین المللی پول به خاطر ماهیت و روش کارش به داده های بسیار جالبی از کشورهای مختلف دسترسی دارد. هیچ نهاد مالی مشابهی به چنین داده هایی با این دقت و گستردگی دسترسی ندارد. این داده ها فقط در اختیار اعضای صندوق قرار می گیرند.

  • شرکت کردن اعضا در پروژه های آموزشی صندوق

یکی از رسالت های این صندوق، آموزش زیرساخت های مالی و سیاست اقتصادی است. اعضای این صندوق می توانند افرادی از خودشان را برای استفاده از جدیدترین آموزش ها به این صندوق بفرستند.

  • اعضا زودتر از بقیه با خبر می شوند!

از ویژگی های خوب این صندوق آن است که اعضای آن از آخرین و جدیدترین اخبار حوزه مالی و اقتصادی جهان با خبر می شوند. این خبرها به ویژه برای کشورهای در حال توسعه که نخ اقتصادشان به یک مو بند است بسیار مفید و ارزشمند جلوه می کند.

  • فرصتی برای گفتگوی اقتصادی تمدن ها

هر کدام از اعضای صندوق، نماینده یک کشور مستقل هستند. این صندوق، فرصتی ناب برای گفتگوی جهانی در زمینه های اقتصادی و تحول مالی را به وجود می آورد.

معایب عضویت در این صندوق کدامند؟

در کنار ویژگی های مثبت، این صندوق، چند ویژگی منفی هم دارد که گاهی می تواند تمام ویژگی های مثبت را کنار بزند. بیایید نگاهی به آنها بیندازیم و ببینیم که آیا این صندوق واقعا ارزشمند است؟

  • اهداف صندوق در برابر اهداف کشورها

این صندوق، فقط به اهداف خودش اهمیت می دهد. به همین دلیل، گاهی تصمیم هایی در مورد ارزها می گیرد که کاملا به ضرر اقتصاد کشورهای عضو است.

  • وام های پر دردسر

همان طور که با هم گفتیم، گرفتن وام از این صندوق می تواند یک کشور را زیر بار گرفتن تصمیم هایی ببرد که از نظر ملی، سیاسی و اقتصادی آن را به تنگنا بکشاند.

  • پختن یک نوع آش برای همه مزاج ها!

این صندوق به تمام کشورهای عضو، بدون توجه به اوضاع اقتصادی و سیاسی، یک نوع توصیه مشابه سیاسی و اقتصادی می کند. روشن است که راهکارهای اقتصادی یک کشور ثروتمند مثل آمریکا یا ژاپن به درد کشوری مثل ایران نمی خورد.

  • سهم های نابرابر و تصمیم های سخت

سهم کشورهای قدرتمند و بزرگ مثل آمریکا، ژاپن و حتی چین از کشورهای دیگر این صندوق بیشتر است. چون پول بیشتری را وارد صندوق کرده اند. این ماجرا به آنها حق رای بیشتری می دهد.

در نقطه مقابل، کشورهای دیگری مثل «سودان»، «پاکستان»، «ایران» و … که واریزی کمتری داشتند به همان اندازه، حق رای کمتری دارند. این موضوع باعث می شود که دو جریان متفاوت از کشورهای قوی و ضعیف در این صندوق شکل بگیرد.

IMF پول خود را از کجا می آورد؟

بیایید ببینیم این صندوق چگونه منابع مالی خود را به دست آورده است. نکته ای که باید بدانید این است که وام یا تسهیلات دادن همیشه با دریافت سود همراه است و همین ماجرا می تواند آورده های بیشتر را برای این صندوق به دنبال داشته باشد. و اما منابع:

  • از محل ذخیره اعضا

اولین بخش از صندوق همان حق سهمیه هایی هستند که اعضای صندوق هنگام ورود به آن می پردازند. نکته قابل توجه در مورد این پرداختی ها آن است که اگر کشور پرداخت کننده با مشکلات مالی روبه رو شود می تواند سهم خودش را بدون قید و شرط بردارد.

  • دادن اعتبار به کشورهای عضو

در صندوق بین المللی پول، به ازای هر کشور، چهار واحد سهمیه اعتباری وجود دارد. اعضای صندوق به شرط آنکه از سیاست های اقتصادی این صندوق پیروی کنند می توانند به اندازه 100 درصد سهمیه خودشان در صندوق را به صورت اعتبار دریافت کنند و سپس آن را در قسط های مشخص به صندوق برگردانند.

  • پرداخت تسهیلات مالی اضافی

این صندوق به کشورهایی که اوضاع اقتصادی خراب تری دارند و ریشه این مشکلات در نابه سامانی های موجود در اقتصاد ملی آنها است، وام های بزرگ تری می پردازد. این کشورها می توانند تا 140 درصد از سهمیه خودشان را به صورت وام دریافت کنند. البته به شرط آنکه علاوه بر پیروی از سیاست های اقتصادی صندوق و اجرا کردن آنها در کشورشان این وام را در یک بازه 10 ساله به صندوق برگردانند.

  • وام دادن از منابع فرعی صندوق

این صندوق مقداری منابع اضافی هم دارد که آنها را با عنوان «منابع گسترش یافته» صدا می زند. کشورهایی که مشکلشان با دو وام بالا حل نشود از محل این منابع، وام می گیرند.

  • وام هایی مخصوص برای کشورهایی مخصوص

«IMF» تعدادی وام ویژه و تسهیلات برای کشورهایی که تولید کننده مواد اولیه در جهان هستند در نظر گرفته است. در کنار این ماجرا، کشورهای صنعتی هم نوع ویژه ای از وام را دریافت می کنند. هدف صندوق بین المللی پول از این نوع وام ها حمایت از چرخه تولید در جهان است.

صندوق بین المللی پول و بانک جهانی چه فرقی با هم دارند؟

صندوق بین المللی پول (IMF)4

بانک جهانی، مجموعه ای بود که توسط همان 44 کشور موسس صندوق بین المللی پول، راه اندازی شد. هدف از ایجاد این بانک، بازسازی کشورهای آسیب دیده در طول جنگ جهانی بود. ولی رفته رفته اهداف بزرگتری مثل موارد زیر هم در آن شکل گرفتند:

  • دادن وام به کشورهای در حال توسعه برای بالا بردن سرعت پیشرفت در آنها
  • تشویق سرمایه گذارهای خارجی به سرمایه گذاری در کشورهای عضو این بانک
  • کمک به رشد و توسعه تجارت بین المللی
  • و …

بنابراین به زبان ساده می توان گفت که بانک جهانی از نظر مقدار سرمایه در دسترس، کارهایی که انجام می دهد و توانایی هایی که دارد بسیار بزرگ تر و گسترده تر از صندوق بین المللی پول است.

واکنش جدید IMF به ارزهای دیجیتال

«گیتا گوپینات» (Gita Gopinath) اقتصاددان ارشد صندوق بین المللی پول از ارزهای دیجیتال حمایت کرد. در واقع، رویکرد این صندوق به ارزهای دیجیتال به سمت و سوی معامله و استفاده از آن در چهارچوب قانون پیش می رود. می توان امیدوار بود که با حمایت این مجموعه بین المللی از ارزهای دیجیتال، آینده آنها روشن تر از قبل شود.

راه اندازی شبه ارز دیجیتالی «Learning Coin» که به طور مشترک توسط صندوق بین المللی پول و بانک جهانی ایجاد شده است یکی از تلاش های جالب این موسسه ها برای کنار آمدن با ارزهای دیجیتال است. البته این شبه ارز هیچ جا به جز بانک جهانی و صندوق بین المللی پول، ارزش ندارد. بنابراین، نمی توان آن را یک رمز ارز واقعی به حساب آورد.

جالب اینجا است که «ممنوع بودن استفاده از ارزهای دیجیتال» یکی از شرط های اصلی این صندوق برای وام دادن به کشورهای عضو است. باید دید این تناقض تا کجا پیش می رود.

جایگاه ایران در صندوق بین المللی پول کجا است؟

کشور ما یکی از آن 44 کشوری بود که در زمان راه اندازی این صندوق حضور داشت و آن را تشکیل داد. سهم اولیه ما در این صندوق، 25 میلیون دلار بود. ایران هنوز هم در این صندوق فعال است.

جمع بندی نکته های گفته شده در این مقاله

  • IMF یک نهاد مالی است که درست بعد از جنگ جهانی دوم با هدف ساخت دوباره کشورها و ترمیم اقتصاد جهان به وجود آمد.
  • در ابتدا فقط 44 کشور موسس در این صندوق عضو بودند. هر کدام از آنها بخشی از سود ناخالص داخلی خود را در این صندوق گذاشتند و به آن رسمیت بخشیدند.
  • «برتون وودز» تعهد آمریکا به کشورهای عضو بود که به آنها اطمینان می داد در عوضِ هر دلاری که در دست دارند می توانند مقدار مشخصی طلا بگیرند. مدتی بعد، رئیس جمهور وقت آمریکا یعنی «نیکسون» این تعهد را به صورت یک طرفه شکست!
  • اهداف جدید صندوق بین المللی پول شامل «نظارت بر اوضاع اقتصادی کشورهای عضو»، «کمک به ساخت زیرساخت های اقتصادی» و «دادن دام به کشورهای عضو» می شدند.
  • شرایط دادن وام به کشورهای عضو «IMF» آن کشورها را زیر بار تغییرات کلان اقتصادی و حتی سیاسی می برد.
  • مواردی مانند: «امکان حق برداشت مخصوص»، «استفاده اعضا از داده های ویژه»، «شرکت کردن اعضا در پروژه های آموزشی صندوق»، «با خبر شدن از جدیدترین اخبار اقتصادی جهان قبل از بقیه» و «فرصتی برای گفتگوی اقتصادی تمدن ها» جزو مزیت های عضو بودن در این صندوق هستند.
  • از معایب این صندوق می توان به مواردی مثل «اهداف صندوق در برابر اهداف کشورها»، «وام های پر دردسر»، «پختن یک نوع آش برای همه مزاج ها!» و «آثار منفی سهم های نابرابر» اشاره کرد.
  • با وجود آنکه یکی از شرط های صندوق بین المللی پول برای وام دادن به کشورها استفاده نکردن از ارزهای دیجیتال است ولی اقتصاددان ها و حتی رئیس این صندوق در حال تغییر دادن نگرششان نسبت به ارزهای دیجیتال هستند.

نظر شما چیست؟

فکر می کنید درخواست وام پنج میلیارد دلاری ایران از این صندوق پاسخ داده می شود؟

سوالات متداول

  1. کار اصلی IMF چیست؟
    این صندوق، یک نهاد مالی بین المللی است که به کشورهای عضو خود برای دستیابی به ثبات مالی و پیشرفت اقتصادی کمک می کند. «IMF» این کار را با حمایت از سیاست های اقتصادی که باعث ثبات پول، ایجاد اشتغال و رفاه ملی می شوند انجام می دهد.
  2. اکنون تعداد اعضای صندوق بین المللی پول چقدر است؟
    این صندوق ابتدا با 44 عضو آغاز به کار کرد؛ اما اکنون 190 کشور که عضو سازمان ملل متحد هستند، در این صندوق حضور دارند.
  3. صندوق بین المللی پول، نوعی بانک جهانی یا خیریه بین المللی است؟
    خیر. با وجود اینکه این صندوق به کشورهای مختلف عضو، وام می دهد ولی سازوکار آن هیچ ارتباطی به بانک ندارد. از طرفی، خیریه بین المللی هم نیست.
  4. آیا ایران هم از صندوق بین المللی پول، وام گرفته است؟
    بله. ما تاکنون سه بار برای گرفتن وام از این صندوق درخواست داده ایم. بار اول، سال 1956 و بار دوم 1962 بود که هر دوی این وام ها از سوی صندوق بین المللی پول، تایید و پرداخت شدند. البته ما هم آنها را به موقع تسویه کردیم. در طول چهل سال گذشته یعنی بعد از انقلاب اسلامی، ایران فقط یک بار برای گرفتن وام 5 میلیارد دلاری از این صندوق اقدام کرد. البته آن هم به دلیل خسارت های ویروس کرونا بود. تا لحظه نگارش این مقاله، هنوز این وام تصویب نشده است.
ادامه مطلب
دینار بحرین
نرخ و قیمت لحظه ای دینار بحرین امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای دینار بحرین


آشنایی با واحد پول بحرین

واحد پول رسمی کشور بحرین، دینار است. این کشور در واقع جزیره ای در خلیج فارس در نزدیکی عربستان سعودی است. دینار در نماد شناسی ارز های جهانی، با علامت اختصاری BHD معرفی شده است. این واحد پولی به 1000 فیل یا فلس تقسیم می شود. نام دینار درواقع از واژه دینار رومی گرفته شده است. همچنین دینار بحرین به اختصار در عربی د.ب و در لاتین BD نشان داده می شود. به طور معمول این واحد دارای سه رقم اعشار است. دینار در سال 1956 معرفی شد. سکه ها و اسکناس های بحرین در همین سال در معرض عموم قرار گرفتند.

در ابتدای رواج دینار جدید، ابوظبی دینار بحرین را به رسمیت پذیرفت. این پذیرش سبب شد در سال 1973 وابستگی آن به درهم امارات متحده عربی تغییر کند و درنهایت به دلار متصل شود.

دینار بحرین چیست؟

BHD از 1000 فولو، فیل یا فلس تشکیل شده است. در واقع فیل ها به منظور جمع استفاده می شوند. دینار بحرین ارز بسیار ارزشمند است و به طور رسمی در مقایسه با دلار آمریکا با نرخ 2.652 معامله می شود. نام دینار از دینار رومی می آید که سکه نقره استانداردی در زمان روم باستان بود. این نام متعلق به 211 الی  244 سال قبل از میلاد مسیح است که در آن زمان نیز به عنوان ارزی معتبر وجود داشت. قبل از سال 1965، بحرین از روپیه خلیج فارس به عنوان واحد پولی استفاده می کرد.

واحد پول رسمی کشور بحرین از دیروز تا امروز

دینار های بحرین از سال 1956 شروع به گردش کردند و روند تبدیل خود را با نرخ تبدیل 1 دینار در مقابل 10 روپیه ایجاد کردند. تا سال 1973، هیئت ارزی بحرین اسکناس های موردنیاز را صادر می کرد. پس از سال 1973، مسئولیت صدور پول بر عهده آژانس پولی بحرین قرار گرفت. در سال 1980، دینار به نرخ ثابت 0.376 دینار در مقابل 1 دلار، به ارز آمریکا پیوست. این پیوستن درواقع برای دینار مزایای استفاده از حقوق ویژه صندوق بین المللی پول را میسر کرد.

همواره نوساناتی برای دینار وجود دارد. به طور عمده به دلیل بی ثباتی در منطقه، این نوسانات بر ارزش دینار تاثیراتی می گذارند. با این حال ارزش این واحد پولی همواره حفظ شده است. در سال 2006، آژانس بحرین، تغییر نام خود را با عنوان بانک مرکزی رسمی بحرین به اختصار CBB معرفی کرد.

CBB بر بانک های مرسوم و تابع جریانات اسلامی نظارت دارد. همچنین بر بیمه، بنگاه سرمایه گذاری و سایر موسسات مالی نظارت ویژه ای دارد. اسکناس های بحرین توسط بانک مرکزی بحرین مدیریت ارزی می شوند. از سال 2016، دینار بحرین گردش اسکناس را با ویژگی های امنیتی پیشرفته آغاز کرد. نمونه های جدید همچنین خطوطی را برای کمک به افراد کم بینا مطرح کردند.

راه اندازی اسکناس های جدید

در سال 2008، بانک مرکزی بحرین گروه جدیدی از اسکناس ها را راه اندازی کرد که از لحاظ فنی، چهارمین سری اسکناس رسمی در بحرین محسوب می شدند. این شماره های جدید، هم آینده درخشان بحرین را  ارج نهادند و هم میراث گذشته این کشور را به تصویر کشیدند. اگرچه بحرین از نظر اقتصادی برای رسیدن به توسعه با چالش های بسیاری روبه رو شده است؛ اما همچنان به عنوان سریع ترین کشور در حوزه رشد اقتصادی کشورهای عربی ارزیابی می شود. طبق داده های بانک جهانی تا سال 2016، کشور بحرین و واحد پول رسمی آن، نرخ تورم سالانه 5.7 را تجربه کرده اند؛ درنتیجه رشد تولید ناخالصی داخلی آن برابر 3.9 درصد بوده است.

سکه های دینار بحرین

در سال 1965، سکه ها در واحد های 1، 5، 10، 25، 50 و 100 فیل تولید شدند. فیل های 1، 5 و 10 از نوع برنز صادر شدند و بقیه در قالب نیکل کاپرو در معرض عموم قرار گرفتند. سکه 1 فیل پس از سال 1966 تولید نشد. سکه 100 فیلی دوفلزی در اکتبر 1992 معرفی شد. در این سال، برنج در قالب های 5 و 10 جایگزین برنز شدند.

یک سکه 500 فیلی دو فلزی در سال 200 با شکلی از بنای مروارید منتشر شد. این سکه در پاسخ به شورش بحرین که منجر به تخریب بنای یادبود شکل گرفت، در 18 مارس 2011 متوقف شد. اگرچه بانک بحرین اظهار داشت که ضرب قطعه 500 فیلی مدتی قبل متوقف شده بود؛ اما این سکه همچنان برای استفاده در دسترس بود. اما پس از اقدامات جمع آوری از سوی بانک، دیگر اثری از آن ها یافت نشد.

اسکناس های دینار بحرین

در 16 اکتبر 1965، هیئت ارزی بحرین، اسکناس هایی را با ارزش های یک چهارم، یک دوم، 1، 5 و 10 دینار معرفی کرد. نمونه های 100 فیل نیز در 2 سپتامبر 1967 معرفی شدند. در سال 1973، آژانس پولی بحرین، صدور پول کاغذی را بر عهده گرفت و از ژوئیه 1978، با اسکناس 20 دیناری خانواده جدیدی از اسکناس های عربی را معرفی کرد. اسکناس های یک دوم، 1، 5 و 10 دیناری نیز در دسامبر 1979 منتشر شدند.

اسکناس های 100 فیل در نوامبر 1980، توسط هیئت ارزی و سایر اسکناس ها نیز در 31 مارس 1996 جمع آوری شدند. باقی مانده قابل مبادله تا یک سال بعد از طریق تحویل به بانک غیرقابل دسترس شدند. سومین شماره اسکناس توسط آژانس پولی بحرین با همان اسامی قبلی از یک دوم تا 20 دینار، در مارس 1993 منتشر شدند. این مجموعه در سال 1998 با تغییرات مختلفی از نظر ویژگی های رنگی و امنیتی به روزرسانی شد. با این حال، نمونه هایی از چاپ جعلی آن یافت شدند.

مقامات بحرین وجود نسخه های جعلی را تایید نکردند اما شواهد بر آن است که 7 میلیون نسخه غیر مجاز برابر با 365 میلیون دلار آمریکا توسط یک چاپگر آرژانتینی چاپ شده اند.

تفاوت نمونه های اصلی دینار بحرین با چاپ جعلی در قسمت های زیر مشهود بود:

  • وجود سایه انداخته شده در پس زمینه ای متفاوت از نام عربی آژانس پولی بحرین؛
  • فاصله زیاد بین دو حرف عربی در شماره سریال افقی.

اسکناس های غیرمجاز

اسکناس های جعلی از طریق کشور های مختلف آفریقایی و اروپایی به صورت هوایی قاچاق می شدند و در حوالی ژوئن 1998، درحالی که اسکناس 20 دیناری به روز شده در بحرین منتشر شده بود، در بلژیک، سوئیس و خلیج فارس مبادله می شدند.

مقادیر زیاد سوءظن ایجاد شده از سوی نمونه های مجاز و غیرمجاز سبب شد شناسایی از سوی کارشناسان انجام شود. پس از شناسایی، آژانس پولی بحرین به افرادی که به اشتباه اسکناس های غیرمجاز را پذیرفته بودند، اجازه داد که آن ها را با ارز مجاز در بانک مبادله کنند.

در تاریخ 1 آگوست 1998، اسکناس های 20 دیناری جدید، با طرحی از  نمونه های ارتقا یافته به همراه هولوگرام و این بار به جای رنگ بنفش با رنگ هلویی منتشر شدند. طرح اصلی اسکناس های بنفش دینار بحرین، در ژوئن 1998 فقط در حدود 7 هفته در گردش بودند؛ بنابراین به ندرت توسط مجموعه داران دیده می شوند. در سپتامبر 2006، آژانس پولی بحرین به بانک مرکزی بحرین تغییر نام داد. در 17 مارس 2008، بانک مرکزی بحرین اولین سری نمونه های خود را ارائه داد. نمونه های ارائه شده توسط سازمان پولی جدید، به عنوان سری چهارم واحد پول رسمی بحرین، میراث این کشور و همچنین توسعه آن را منعکس می کنند.

در 4 سپتامبر 2016، بانک مرکزی بحرین، نسخه های به روز شده اسکناس های 10 و 20 دیناری را با ویژگی های امنیتی پیشرفته و خطوط لمسی اضافه شده در مرکز سمت جلوی پول برای افراد نابینا در معرض عموم قرار داد.

قیمت ارزی دینار کشور بحرین

در دسامبر 1980، دینار به طور رسمی به حقوق ویژه قرعه کشی صندوق بیم المللی پول پیوست. با پیوستن به SDR، 1 دلار برابر با 0.376 BHD ثابت شد. با این نرخ به طور تقریبی، هر دینار بحرین برابر با 2.65957 دلار در نظر گرفته شد. مقدار مذکور، 10 ریال عربستان صعودی نیز نامیده می شود.

نرخ دینار در سال 2001 رسمی شد و ریال سعودی در هر نقطه از بحرین قابل فروش در نظر گرفته شد. به استثنای اسکناس 500 ریال صعودی که فقط در سوپرمارکت های بزرگ، فرودگاه ها و مغازه های الکترونیکی پذیرفته می شود. قبل از تصویب یورو از سوی مالت در 1 ژانویه 2008، این واحد سومین ارز بود و ارزشی بیشتر از دینار کویت و لیر مالت داشت. پش از اتخاذ یورو از سوی مالت، دینار مقام دومین واحد ارزی باارزش را در بازار کسب کرد.

سخن آخر

دینار بحرین واحد پول این کشور است و در زبان عربی د.ب و در زبان انگلیسی BHD شناخته می شود. این ارز امروزه یکی از با ارزش ترین ارز های بازار جهانی محسوب می شود. دولت بحرین برای راه یابی ارز خود به بازار جهانی، راه کارهایی ازجمله ایجاد ارتباط با ریال عربستان و سپس ارتباط با دلار آمریکا اتخاذ کرد. ارتباط با دلار آمریکا سبب شد دینار بحرین در SDR، به طرز ویژه ای مطرح شود. امروزه بحرین نقش دومین واحد پرارزش دنیا را بر عهده دارد.

در میان کشور های عربی، نه تنها از نظر ارزش ارز بلکه از نظر توسعه، بحرین یک کشور پر سرعت در حوزه پیشرفت شناخته می شود. با تمام تفاسیر جالبی که در رابطه با دینار بحرینی وجود دارد، این کشور چندین بار در معرض جعل اسکناس های خود قرار گرفته است. در برخی موارد، جعل را تکذیب و در یک مورد بسیار پر سر و صدا به مردم خود اجازه داد تا پول های جعلی اشتباه را تعویض کنند. در پی تعویض پول های جعلی، اسکناس هایی با امنیت بسیار بالا وارد بازار بحرین شدند که همواره هیچگونه جعلی از پس آن برنیامده است.

ادامه مطلب
ریال قطر
قیمت ریال قطر امروز بازار آزاد به صورت لحظه ای

قیمت لحظه ای ریال قطر

ریال قطر واحد ارز رسمی این کشور است. این کشور در امتداد ساحل شبه جزیره عربستان واقع شده است. واحد پولی قطر در نمادشناسی پول با کد ارزی QAR شناخته می شود. این واحد پولی از 100 درهم تشکیل شده است.

این واحد پولی را به صورت مخفف با کد QR نیز نشان می دهند. در زبان انگلیسی این واحد پولی با QR و در زبان عربی با ر.ق شناخته شده است. تمام اسکناس ها و سکه های قطری توسط بانک مرکزی کشور قطر صادر می شوند. هدف از این کار ایجاد ثبات پولی و همچنین کنترل نظارت بر ارز این کشور است. در اینجا به آشنایی و بررسی اجمالی واحد پولی قطر خواهیم پرداخت. همراه ما باشید.

ریال قطر چیست؟

ریال کشور قطر در سال 1973 با شکل گیری دبی در امارات متحده عربی، جایگزین واحد پولی مشترک قطر و دبی شد. در این زمان، قطر جداگانه ریال را به بازار عرضه کرد.

ریال مخصوص قطر و دبی، بنابر دلایلی در سال 1966 توسط دولت لازم الاجرا محسوب شدند. زیرا در زمان استفاده از ارز قبلی که روپیه هند نام داشت، به دلیل کاهش ارزش پول هند، ضررهایی بر کشور های حامی این پول وارد شد. QR به دلار آمریکا با نرخ 3.64 ریال در ازای هر دلار یا به شکل USD/QAR = 3.64 معامله می شود. افزایش ارزش ریال، شوک های احتمالی اقتصادی را کاهش می دهد.

صنعت نفت و گاز به طور تقریبی نیمی از تولید ناخالص داخلی قطر و در مجموع کل صادرات این کشور را تشکیل می دهد. این موضوع در نوسانات قیمت ریال این کشور مشهود است.

تاریخچه ریال قطر

این واحد پولی، تاریخچه پیچیده ای ندارد و برای بررسی آن باید به بحث تاریخچه ارز انگلیس در خاورمیانه اشاره کرد که در مجال این مقاله نیست. به طور خلاصه، قطر تا 1966 از روپیه هند به عنوان روپیه خلیج فارس به عنوان واحد پولی خود استفاده می کرد. هنگامی که هند در سال 1966 ارزش روپیه را کاهش داد، قطر به همراه سایر کشورهای حامی روپیه، ترجیح داد ارز مستقل خود را معرفی کند.

قبل از معرفی ارز مستقل، قطر برای مدت کوتاهی ریال عربستان را استفاده کرد. سپس ریال قطر و دبی پس از امضای توافق نامه ارزی این دو کشور در 21 مارس 1966 به بازار معرفی شدند. ریال عربستان معادل 1.065 روپیه خلیج فارس ارزش داشت، در حالی که ریال قبل از کاهش، ارزشی برابر با روپیه خلیج فارس را تجربه کرده بود. پس از پیمان با دبی که تا مدتی ادامه داشت، قطر صدور ریال قطری مستقل از دبی را در 19 مه 1973 آغاز کرد.

نمونه های قدیمی ريال قطری به مدت 90 روز به طور متوالی در گردش بودند و پس از مدتی از مسیر گردش خارج شدند. استفاده از واحد پول ارزی مستقل در این زمان آغاز شد.

نوسانات ارزی ریال قطر

در سال 2017، ارزش ريال در بازار خارج از کشور دبی، پس از قطع ارتباط برخی از کشور های خارجی با بانک قطر دچار تغییراتی شد. این تغییر به دلیل کمبود نقدینگی ارزی صورت گرفت. طی مدتی که نقدینگی شرایط نزولی را سپری می کرد، نرخ دلار آمریکا برابر با 3.64 ریال قطر بود.

دوره مذکور را به عنوان بحران دیپلماتیک می نامند، این بحران ناشی از قطع روابط دیپلماتیک توسط چندین کشور بود. به دنبال این بحران، اجازه استفاده از حریم هوایی و مسیر های دریایی برای قطر میسر نبود؛ زیرا ادعایی مبنی بر حمایت قطر از تروریسم وجود داشت.

این امر همچنین منجر به توقف تجارت اسکناس قطر در خارج از این کشور با بانک های خاص در برخی کشورها مانند انگلیس شده است. جالب است بدانید که در داخل قطر، بانک مرکزی این کشور به خرید و فروش دلار با نرخ ارز ثابت می پردازد.

از سال 2019، همچنان برخی از کشورها روابط دیپلماتیک خود را با قطر قطع کرده اند. در اواسط 2019، ارزش این واحد پولی برابر با USD/QAR = 3.64 شد. در واقع تغییری در ارزش این ارز صورت نگرفت و برای همیشه ثابت ماند.

نرخ ارز ثابت ریال قطر

این واحد پولی با نرخ ثابت 3.64 به دلار آمریکا متصل است. این نرخ با فرمان سلطنتی شماره 34 سال 2001، به امضای حمد بن خلیفه آل ثانی، امیر قطر، در 9 ژوئیه 2001 به شکل قانونی ثبت شده است.

در ماده 1 قانون مذکور آمده است که نرخ ریال قطر در برابر دلار آمریکا 3.64 است و برای خرید و فروش دلار های بانک مرکزی قطر از سایر بانک های فعال، باید بالاترین حد 3.6415 ریال و پایین ترین حد 3.6385 ریال را در نظر گرفت. ماده 2 قانونی، میزان و زمان فروش دلار آمریکا و شرایط مرتبط با فروش و پرداخت این دلار را از طریق بانک مرکزی قطر نشان می دهد. ماده 3 این قانون، فرمان سلطنتی شماره 60 صادر شده در سال 1945 را لغو می کند.

نمونه ای از مبادلات ریال قطر به دلار آمریکا

نرخ ارزی یک دلار آمریکا برابر 3.64 ریال است. متاسفانه این قیمت ارز برای مبادله مسافرتی محسوب نمی شود. بانک ها و خدمات صرافی به طور معمول 3 تا 5 درصد حق خدمات تبدیل ارز را از خریدار دریافت می کنند. این نرخ با توجه به نرخ ارز ارائه شده به مشتری قابل تخمین است.

بنابر موضوع بالا، اگر مسافری به قطر سفر کند، هر دلار را به جای 3.64 ریال با نرخ 3.46 ریال دریافت خواهد کرد. این مقدار به طور تقریبی 5 درصد کمتر از مقدار ثابت است.

فرض کنید مسافری با دریافت 3460 ریال، 1000 دلار را تبدیل کند. مسافر مقداری از این پول را در سفر خود خرج می کند. هنگامی که قصد دارد به آمریکا بازگردد، باید 1500 ریال خود را به دلار تبدیل کند. باتوجه به اینکه نرخ رسمی ارز برابر با 3.64 است، برای فهمیدن مثال باید هر ریال قطر را به 3.64 تقسیم کنید. حاصل این تقسیم برابر با 0.274725 است.

بنابراین، مبلغ پیش بینی شده مسافر 142.08 دلار است. اما باید به یاد داشته باشید که بانک ها و صرافی ها به طور معمول هزینه خدماتی دریافت می کنند که در واقع این کارمزد در نرخ ارز گنجانده می شود.

درنتیجه، به جای دریافت 0.274725 دلار به ازای هر ریال، مسافر به طور حتم نرخی نزدیک به 0.261 دلار را باید بپردازد که به طور تقریبی 5 درصد کمتر از نرخ ثابت است. با حساب و کتاب بالا متوجه خواهید شد که به جای دریافت  142.09 دلار باید مبلغ 391.50 ریال از سوی مسافر دریافت شود.

سکه های ریال قطر

در سال 1966 سکه هایی با نام های قطر و دبی با قالب های 1، 5، 10، 25 و 50 درهم معرفی شدند. در سال 1973، سری جدیدی از سکه ها در همان اندازه و ترکیبات قطعات قبلی، به طور مجدد ارائه شد. تفاوت مشهود در سکه های جدید و قدیم تنها مرتبط به نام قطر است. در واقع نام دبی از سکه ها حذف شد و سکه های مستقل ریال در اختیار مصرف کننده قرار گرفت.

اسکناس های ریال قطری

در تاریخ 18 سپتامبر 1966، هیئت ارزی قطر و دبی، اسکناس هایی را در قالب 1، 5، 10، 25، 50 و 100 ریال معرفی کردند. این اسکناس ها در 19 مه 1973 با نمونه های آژانس پولی قطر در واحد های 1، 5، 10، 100 و 500 ريال جایگزین شدند.

اسکناس 50 ریالی واحد قطر در سال 1976 صادر شد. بانک مرکزی قطر با فرمانی به نام فرمان 15، در 5 آگوست 1973 تاسیس شد. پس از تاسیس، تمامی اسکناس ها و سکه های منتشر شده توسط آژانس پولی قطر به مالکیت بانک مرکزی درآمد اما همچنان به مدت چند سال نمونه های قبلی به گردش خود ادامه دادند.

در تاریخ 19 دسامبر سال 2020، بانک مرکزی قطر پنجمین سری اسکناس خود را برای گردش صادر کرد. اسکناس 200 ریالی در مجموع اسکناس های جدید صادر شده نیز گنجانده شد. قسمت جلویی نمونه ها، یک طرح مشترک مبتنی بر الگو های هندسی سنتی، گیاهان قطر، پرچم قطر و دروازه ای به نمایندگی از معماری تاریخی قطر را نشان می دهد.

سخن آخر

ریال قطر واحد پولی این کشور است که با نماد QAR نشان داده می شود. این واحد ارزی در قطر به شکل ر.ق و در زبان انگلیسی QR معرفی شده است.

تاریخچه ریال کشور قطر به طور کلی به تاریخچه واحد های پولی خلیج فارس وابسته است. این موضوع با بررسی تاریخ حضور انگلیس در خاورمیانه، به طور کامل خود را نشان داده است.

قطر همانند بیشتر کشور های خلیج فارس از روپیه استفاده می کرد. پس از تشکیل حکومت دبی در امارات، بر اساس توافق نامه بین دبی و قطر واحد پولی ریال وارد بازار شد. استفاده از واحد پولی مشترک بین قطر و دبی تا زمانی ادامه داشت که این دو کشور تصمیم به استقلال واحد مالی گرفتند.

در پی استقلال مالی، قطر ریال خود را به ارز های موجود در جهان معرفی کرد. امروزه ریال این کشور به دلیل جریانات دیپلماتیک، قیمتی ثابت را تجربه می کند به گونه ای که برخی کشور ها حتی از مبادله این ارز امتناع می ورزند. در حال حاضر ریال قطر یکی از ارز های ثابت جهانی وابسته به دلار محسوب می شود که  از نظر ارزش ارتباطی کم اما مستقیم با صنعت قطر دارد.

ادامه مطلب
لاری گرجستان
نرخ و قیمت لحظه ای لاری گرجستان امروز بازار آزاد

واحد رسمی پول کشور گرجستان، لاری گرجستان نام دارد. این واحد پولی تنها در قلمرو این کشور به استثنای مواردی که قانون مناطق آزاد صنعتی را شامل می شود، قابلیت معامله دارد.

بانک ملی گرجستان انتشار اسکناس را در خاک جورجیا انجام می دهد. همچنین این بانک حق انحصاری تولید اسکناس های بزرگداشت برای گردش یا اهداف دیگر را بر عهده دارد. هیئت مدیره بانک ملی گرجستان، طرح، ترکیب و سایر مشخصات اسکنا س ها را تایید می کند. پس از تایید پول ها باید مهر شوند. این اسکناس ها به طور معمول از نمونه ها ی اروپایی ساخته می شوند.

در نمادشناسی پولی، لاری گرجستان با سمبل  ₾ نشان داده می شود. همچنین GEL، کد مخفف شناسایی این پول است. هر لاری گرجی به 100 تتری تقسیم می شود. درواقع تتری کوچک ترین واحد پولی کشورگرجستان است. در ادامه برای توضیحات بیشتر همراه ما باشید.

لاری گرجستان چیست؟

کلمه GEL که به عنوان واحد اصلی پول ملی گرجستان انتخاب شده است، یک کلمه قدیمی گرجی محسوب می شود. به طور کلی این واژه معانی معادل گنج و مال را مطرح می کند.

نام GEL توسط آکادمیسین های گرجی در سال 1991 در پیش نویس کابینه وزیران اختراع شده است. لاری در زبان گرجی علاوه بر گنج، به عنوان دارایی و ذخیره کردن نیز معنا می شود. در حالی که تتری اصطلاح باستانی این کشور است. تتری در لغت گرجی، سفید معنا شده است. استفاده از تتری در پادشاهی کولخیس در سده شش پیش از میلاد مرسوم بوده است.

بانک ملی جورجیا به طور سیستماتیک اسکناس های غیر قابل استفاده را از گردش خارج می کند و مقدار مناسب سکه و اسکناس جدید را جایگزین آن ها می کند. معدوم کردن اسکناس های کهنه و بی استفاده بر عهده وزارت دارایی و بانک مرکزی است.

سال 1999 اصلاحاتی در باب لاری گرجستان صورت گرفت. این اصلاح در سال 1995 انتشار تمامی اسکناس ها را مد نظر داشت که در نهایت در 2002 به اجرا رسید.

سمبل لاری گرجستان

بانک ملی جورجیا مسابقه ای  برای ایجاد یک نماد برای لاری در دسامبر 2013 برگزار کرد. به منظور شناسایی نماد برنده، یک کمیسیون اولویت تشخیص، نمونه های ارائه شده را بررسی می کرد. نمونه ارائه شده مورد قبول، با مفهوم ناقص دو خط عمودی (از نظر خط نظامی گرجی)، عنوان lassi و یک طاق را نشان می دهد. نویسنده نماد برنده، یک نقاش حرفه ای به نام مالخاز شولیزه است.

در تاریخ 18 ژوئیه 2014، مدیر اجرایی بانک ملی، جورجی ملاشویی، یک درخواست کتبی برای ثبت نماد GEL یا لاری در بلوک ارزی Unicode Standard را به کنسرسیوم Unicode ارسال کرد. پس از تایید درخواست، مشخصه نماد لاری گرجی با یونکد U + 20BE به ثبت رسید.

سکه های لاری گرجستان

در سال 1995، سکه های 1، 2، 5، 10، 20 و 50 تتری برای گردش منتشر شدند. تتری که یک واحد قدیمی است که در اصطلاحات گرجی یک صدم لاری منصوب شده است. سکه های 1، 2، 5، 10 تتری از جنس نقره و سکه 50 تتری از جنس طلا صادر شده اند.

نمای پشتی همه سکه های لاری، عکس یک پلنگ را نشان می دهد. همچنین تاریخ و کتیبه گرجی-انگلیسی به نام جمهوری جورجیا بر این سکه ها مشهود است. در سال 2006، بانک ملی جورجیا اسکناس های 1 و 2 لاری را صادر کرد. همچنین 50 تتری نیز اصلاح شد.

سکه های جدید با فناوری جدید در ضرب های اتریشی، هلندی و انگستان در اختیار جورجیا قرار گرفت. سکه 50 تتری اصلاح شده جدید، به موازات سکه قدیمی، از همان نوع سکه قبلی بود که در کنار سکه های 1 و 2 لاری عرضه شد.

در تاریخ 5 اکتبر 2018، بانک ملی جورجیا، قطعنامه ای را برای برداشت سکه های 1 و 2 تتری نیز صادر کرد. این سکه ها تا پایان سال 2020 باید جمع آوری می شدند. سپس تا پایان 2021، قرار بر این شد که بانک های تجاری در گرجستان با بانک ملی جورجیا جایگزین شوند. به همین منظور از اول ژانویه 2022، فقط بانک ملی مخصوص، موظف به انجام وظایف صدوری است.

کلسیون سکه های لاری گرجستان

سکه های لاری گرجی در این کشور در قالب کلکسیون های گوناگونی دسته بندی شده اند. این کلکسیون ها به شرح زیر است:

  • سالگرد افتخار سکه های دو فلزی؛
  • کتاب گرجی؛
  • جمهوری دموکراتیک جورجیا؛
  • دانشگاه دولتی جاواخیشویلی تفلیس؛
  • تاک گرجی؛
  • Jubilee of GEL.

در ادامه به شرح هر کدام از دسته ها خواهیم پرداخت.

سالگرد افتخار سکه های دو فلزی

در 10 اوت 2000، تیراژ کریسمس ضرب شد. قوس داخلی سکه های دو فلزی از جنس نقره و قوس خارجی آن از جنس طلا است.

کتاب گرجی

در سال 2018، جورجیا میهمان افتخاری نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت شد. برای بزرگداشت این رویداد، بانک ملی جوجیا یک سکه از جنس نقره 5 لاری را با نام کتاب گرجی ضرب کرد. این ضرب در لیتوانی انجام شد.

شرح سکه کتاب گرجی به این صورت است که در قسمت جلو؛ ترکیبی از مینیاتور های قرن 12 و جایی که لوک انجیلی به تصویر کشیده شده است، در این سکه دیده می شود. در قسمت راست فضای تکه تکه شده ای از کتاب درسی نوشخ را نشان می دهد که حرف اول  و بالای آن با رنگ قرمز و آبی تزیین شده است.

در سمت پشت یا معکوس سکه کتاب گرجی؛ آرم یا نشان شرکت گرجستان در نمایشگاه بین المللی کتاب فرانکفورت که با شماره 5 در قسمت بالا ترکیب شده مشهود است. این نماد پول لاری گرجستان یعنی GEL را نشان می دهد.

جمهوری دموکراتیک جورجیا

در سال 2018، بانک جورجیا به مناسبت صدمین سالگرد تاسیس اولین جمهوری دموکراتیک جورجیا، یک سکه نقره 10 لاری صادر کرد.

طراح سکه، ماموگا گونگادزه نام دارد. ضرب سکه در ضرابخانه سلطنتی اسپانیا انجام شد.

دانشگاه دولتی جاواخیشویلی تفلیس

در سال 2018، بانک ملی گرجستان، یک سکه با ارزش 5 لاری گرجستان به مناسبت 100 سالگی دانشگاه دولتی ایوان جاواخیشویلی تفلیس صادر کرد.

طراح این سکه نینو گونگادزه نام دارد. ضرب این سکه نیز در ضرابخانه سلطنتی اسپانیا انجام شد.

تاک گرجی

در سال 2017، بانک کشور گرجستان یک سکه 5 لاری را با موضوع تاک های این کشور صادر کرد.

طراح این سکه نیز نینو گونگادزه است. ضرب این سکه در ژاپن صورت گرفت.

Jubilee of GEL

در سال 2015، بانک ملی جورجیا، یک سکه نقره ای به مناسبت بیستمین سالگرد GEL صادر کرد.

این سکه توسط باخا گونگادزه طراحی شده است. سکه مذکور در ضرابخانه لهستان ضرب شد.

سری معروف سکه های سرمایه گذاری در لاری گرجستان

سکه های پشم گوسفند طلایی یا Golden Fleece، یک سری سکه برای سرمایه گذاری در گرجستان است. این سکه از طلا ساخته شده است.

سکه پشم گوسفند طلایی در نمونه های 999.9 و با ترکیبات وزنی یک دهم، یک چهارم، یک دوم، یک، پنج و ده اونس بسته به تقاضا در دسترس است.

قیمت فروش سکه های 10 ، 25، 50، 100، 300 و 100 لاری از سوی بانک ملی است. این قیمت ها به صورت روزانه تعیین می شوند.

همچنین بر اساس بازار شمش لندن، طلا به قیمت دلار آمریکا، توسط بانکی ملی لاری به نرخ رسمی دلار تبدیل می شود.

اسکناس های لاری گرجستان

اسکناس های 1، 2، 5، 10، 20 ، 50، 200 و 500 در گرجستان به چاپ رسیده اند.

از میان پول های مذکور، اسکناس 1 لاری در 2006 با سکه و 2 لاری نیز در همین سال با سکه جایگزین شد.

اسکناس 500 لاری با نام دیوید آغماشنبلی هرگز به گردش رسمی نرسید. در عوض در آوریل 2007، یک اسکناس 200 لاری به گردش درآمد. در یک طرف این اسکناس تصویری از قهرمان ملی گرجستان کاکوتسا چولوکاشویلی و در طرف دیگر نمایی از سوخومی دیده می شود. اسکناس 200 لاری جدید علاوه بر تصاویر یادشده، نقش برجسته ای از بناهای فرهنگی گرجستان را به عنوان پس زمینه در دل خود دارد.

اسکناس های به روز لاری گرجستان

از سال 2016، بانک جورجیا ارز ملی جدید را برای GEL صادر کرد. اسکناس های جدید 20، 50 و 100 لاری به صورت مرحله ای وارد بازار شدند. در واقع این اسکناس ها به همراه اسکناس های قبلی در گردش بازار قرار گرفتند.

به روزرسانی مذکور، اولین تغییر عمده در طراحی اسکناس های لاری در تاریخ 20 ساله آن است. در بیانیه رئیس جمهور جورجیا؛ وی GEL را در ارتباط با چندین تاریخ مهم، رویدادها و عوامل دیگر، مهم معرفی کرد. عوامل یادشده از سوی رئیس جمهور با موارد زیر مرتبط بود:

  1. اولین سالگرد عرضه لاری به بازار؛
  2. نیاز به دوباره پرکردن و ترمیم اسکناس های آسیب دیده با اسکناس های جدید؛
  3. رویه بین المللی و پیشرفت فناوری لاری.

اسکناس های تمدید شده به صورت مرحله ای در تاریخ اول فوریه 2016 در قالب 20 و 50 لاری صادر شدند. در تاریخ 1 نوامبر 2016، اسکناس 100 لاری و از اول سپتامبر 2017، اسکناس های 5 لاری وارد بازار شدند. از اول  اکتبر 2019، اسکناس های 10 لاری گرجستان نیز به گردش درآمدند.

سخن آخر

لاری گرجستان واحد پول رسمی این کشور است. این پول به 100 واحد تقسیم می شود. واحد کوچک تقسیم بندی لاری، تتری به معنای سفید نام دارد.

در زبان شناسی گرجی، لاری به گنج یا ذخیره کردن معنا شده است. پول جورجیا از سوی بانک این کشور با سفارش به کشور های اروپایی چاپ می شود. در برخی منابع، لاری بیشتر از آنکه پول مصرفی در گردش داشته باشد، سکه های یادبود برای انواع کلکسیون ها ارائه داده است.

ادامه مطلب
ریال عربستان
نرخ و قیمت لحظه ای ریال عربستان امروز بازار آزاد

ریال عربستان واحد پول رسمی این کشور محسوب می شود. این واحد پولی از 100 حلال یا 20 گرش تشکیل شده است. واحد پول عربستان به طور غالب با نماد SR نشان داده می شود. در بیشتر مواقع از نماد SAR نیز برای نمایش این ارز استفاده می شود.

در برخی از ترجمه ها ریال عربستان را ریال سعودی نیز می نامند. در ارتباط با ریال سعودی نکته ای تاریخی وجود دارد؛ این پول از زمان پایه گذاری کشور عربستان، به عنوان واحد پول این کشور شمرده شده است. حتی در زمان های گذشته چنین واحد پولی با نام دیگری در دسترس بوده است.

ما در اینجا قصد داریم به بررسی پول رایج عربستان سعودی بپردازیم. با ما همراه باشید.

ریال عربستان چیست؟

در سال 1932، عربستان سعودی به عنوان یک کشور، با ترکیب پادشاهی حجاز و سلطنت نجد تشکیل شد. پس از تشکیل، از یک سیستم پولی مبتنی بر نظام طلای انگلیس و ریال نقره ای استفاده کرد.

در سال 1952، سیستم پولی عربستان اصلاح شد و یک سیستم ارزی واحد را انتخاب کرد. ریال سعودی با حمایت از گینه های طلای سعودی معادل طلای انگلیس شکل گرفت.

هنگامی که فدرال رزرو ایالات متحده در پی رکود بزرگ جهانی، نرخ بهره را کاهش داد، سازمان پولی عربستان تصمیم گرفت به منظور جبران ترس تورم بیش از حد، ریال را در کوتاه مدت به بالاترین رقم 20 سالانه برساند. از آنجا که ریال عربستان به دلار آمریکا وابسته است، اقدامات مرتبط با دلار تاثیرات ویژه ای بر این واحد پولی می گذارد.

در سال 2016، صحبت هایی درباره احتمال کاهش ارزش ریال وجود داشت. با افت قیمت نفت، عربستان سعودی در مقایسه با گذشته، از صادرات نفت خود، مبالغ کمتری دریافت کرد. از آنجا که نفت پس از معامله، به دلار آمریکا تبدیل می شود، کاهش ارزش دریافتی ریال در سال 2016 بیشتر شد. این فقدان ارزشی، برای هر بشکه فروخته شده در نظر گرفته می شد.

با وجود کاهش ارزش ریال عربستان و با در نظر داشتن بحران نفت، سازمان پول عربستان (SAMA) از جابه جایی هر پیگ یا میخ در بازار خودداری کرد. این موضوع در نهایت قیمت های نفت را در پایین ترین سطح خود قرار داد. عربستان سعودی عضوی از شورای همکاری خلیج فارس است. در سال 2010، مبتنی بر گفتگو های این شورا قرار شد یک ارز برای منطقه خلیج فارس ایجاد شود. در حال حاضر این موضوع هنوز به نتیجه نرسیده است. در صورت نتیجه دهی موضوع مذکور، واحد پول عربستان با جریان های متفاوتی روبه رو خواهد شد.

تاریخ ریال عربستان

ریال یکی از ارزهایی است که به محض تشکیل دولت عربستان در این کشور رایج شد. در گذشته عربستان از واحد پول حجاز استفاده می کرد. حجاز یکی از ارزهای اصلی در منطقه مدیترانه در دوران عثمانی بود.

ریال حجازی بر اساس سکه کوروش عثمانی ایجاد شده بود. این سکه هیچ معادلی نداشت و به همین سبب به 20 قیرش تقسیم می شد. اگرچه ریال حجاز با همان واحد کوروش عثمانی وجود داشت؛ اما در مقایسه با سکه عثمانی 830 واحد می ارزید.

از آنجا که اولین ریال سعودی مشخصات مشابه به ریال حجاز را دارد و در کنار سکه های عثمانی پخش شده است، ارزش آن در آن زمان برابر با 20 کوروش عثمانی بود. با درنظر داشتن مطاب ذکر شده، در سال 1925 سکه ها با واحد قیرش صادر می شدند که در واقع ریال عثمانی  به 22 قیرش تقسیم می شد.

همچنین ارزش ریال به یک سکه معادل نقره در روپیه هند تقلیل یافته بود. این موضوع در سال 1935 صورت گرفت. در سال 1960، سیستم 20 قیرش به ریال تغییر کرد که در سال 1963، با معرفی حلال، یک صدم ریال برای این واحد پولی ایجاد شد. برخی از سکه های سعودی هنوز فرقه هایی در قیرش دارند؛ اما به طور معمول استفاده نمی شوند.

سکه های ریال عربستان

در سال 1925، سکه های مسی توسط ابن سعود در مکه ضرب شدند. به دنبال این سکه ها، در سال 1926، قطعات یک چهارم، یک دوم و 1 قیرش از جنس کاپرو نیکل صادر شد. این سکه ها با عنوان «پادشاه حجاز و سلطان نجد» در اختیار عموم قرار گرفت.

در سال 1927، عنوان مذکور تغییر یافت و سکه ها در همان واحد های قبلی قیرش به همراه یک چهارم، یک دوم و یک ریال صادر شدند. در سال 1935، اولین سکه ها با نام عربستان سعودی صادر شدند. این سکه های نقره ای در قالب یک دوم و 1 ريال بودند که به طور تقریبی 50 درصد سبک تر از نسخه های قبلی به نظر می رسید.

کوپرو نیکل با قالب یک چهارم، یک دوم و 1 قیرش نیز در سال 1937 صادر شد. در سال 1946 مطابق با 1365 هجری قمری، بسیاری از سکه های کاپرو نیکل با علامت گذاری شماره عربی 65، معیار سکه ها قرار گرفتند. این عدد عنوان «اقدامی برای شکستن صرافان» را توصیف می کرد.

کوپرو نیکل 2 و 4 قیرش سکه های ریال عربستان در سال 1957 معرفی شدند. در سال 1963، حلال به عنوان واحد تقسیمی ریال معرفی شد و سکه های 1 حلال برنزی نیز صادر شدند. این تنها سالی بود که این واحد پولی دچار شکست اقتصادی شد.

حلال کوپرو نیکل 5، 10، 25 و 50 در سال 1972 ساخته شدند. نام آنها به شکل 1، 2 قیرش، یک چهارم و یک دوم ریال معرفی شد. در سال 1976، سکه های یک ریالی که روی آن ها علامت 100 حلال مشهود بود، وارد بازار شدند. سکه 2 ریالی با علامت حلال نیز در سال 1999 صادر شد. سری جدی سکه های حلال 1، 5، 10، 25 و 50 و سکه های 1 و 2 ریالی در سال 2016 در معرض عموم قرار گرفت.

اسکناس های واحد پول رسمی عربستان

در سال 1953، آژانس پولی عربستان، شروع به صدور نمونه های حجی زائران در قالب 1، 5 و 10 ریال کرد. این واحد ها در بین سال های 1954 و 1956 به بازار وارد شدند. اسکناس های حجی شبیه سایر اسکناس ها بودند که در ابتدا برای استفاده زائران با آن ها مبادله می شد. با این حال تعداد زیادی از این نمونه ها از سوی عربستان پذیرفته شدند. پذیرش از سوی عربستان سبب شد تا حد زیادی سکه های ریال نقره در معاملات عمده مالی استفاده شود.

اسکناس 500 ریالی در سال 1983 معرفی شد. اسکناس های 20ریالی و 200 ریال عربستان نیز در سال 2000 برای بزرگداشت صدمین سالگرد تاسیس پادشاهی سعودی صادر شدند. سری چهارم واحد پول رسمی عربستان عکس ملک فهاد را به نمایش می گذارد. این سری با ورود سری پنجم که امنیت پیشرفته تری داشت، به تدریج حذف شد. سری پنج اسکناس با چهره ملک عبدالله در سال 2007 صادر شد.  این اسکناس ها شامل 5 و 10 ریالی بودند که در سپتامبر 2007 ، 500 ریالی نیز به آن ها اضافه شد.

سری ششم اسکناس با چهره سلمان بن عبدالعزیز آل سعود در سال 2016 در معرض عموم قرار گرفت. ریال عربستان در سری ششم، خانواده جدیدی از اسکناس های 5 الی 100 ریالی را رونمایی کرد. در تاریخ 4 اکتبر 2020، اداره پول عربستان اعلام کرد دارنده اولین اسکناس پلیمری 5 ریالی جایگزین کاغذ فعلی است.

گفته شده است اسکناس های پلیمری که برای ریال عربستان در نظر گرفته شده اند، علاوه بر طول عمر بیشتر، مواد سازگار با محیط زیست و ویژگی های امنیتی اضافی با خود به همراه دارد.

نرخ ارز ثابت در واحد پولی عربستان

در ژوئن 1986 با پیوستن ریال به SDR، ارزش آن به مقدار 3.75 در برابر دلار ثابت شد. بر اساس این مقیاس هر یک ریال برابر با 0.266667 دلار است. این نرخ در ژانویه 2003 رسمی شد. ریال پس از کاهش نرخ بهره فدرال ایالات متحده در 18 سپتامبر 2007 ترجیح داد از دلار پیروی نکند. این موضوع سبب شد نرخ آن به بالاترین حد در 20 سال گذشته برسد.

سخن آخر

ریال واحد پولی کشور عربستان است. این واحد پول در گذشته با نام حجاز عربی شناخته می شد. هر حجاز عربی معادلی مشخصی داشت که به واحد های کوچک تر قیرش تقسیم می شد. امروزه کوچک ترین واحد ریال سعودی، حلال است که این پول را به 100 قسمت تقسیم می کند. ریال عربستان یکی از پول هایی است که به سبب وجود مکه و سفر های زیارتی، استفاده های معاملاتی خوبی دارد.

بیشتر معاملات صورت گرفته در رابطه با ریال عربی، علاوه بر سفر های زیارتی، در فروش نفت مشاهده می شود. سهم فروش نفت اگرچه در ظاهر از طریق ریال سعودی در این کشور رایج است، اما در واقع نرخ فروش با دلار آمریکا محاسبه می شود. عربستان تا به امروزه نمونه های گوناگونی از ریال را به شکل سکه و اسکناس در اختیار مردم خود قرار داده است. اسکناس های عربستان به طور کلی در شش سری متفاوت با توجه به تغییر پادشاه تعویض شده اند.

ادامه مطلب
دلار نیوزلند
نرخ و قیمت لحظه ای دلار نیوزلند امروز بازار آزاد

دلار نیوزلند واحد رسمی پول کشور نیوزلند است. این واحد پولی اغلب به 100 سنت تقسیم می شود. این دلار را با کد ارزی NZD
در نمادشناسی پول معرفی می کنند. این پول همچنین با نماد $ یا  NZ$ نشان داده می شود. این نماد ها برای تمایز از سایر ارز ها در نظر گرفته می شوند. دلار کشور نیوزلند علاوه بر این کشور، در جرایز کوک، توکلائو، نیوئه و جزایر پیتکرن استفاده می شود.

این واحد پولی به دلیل تصویر پرنده ملی که روی سکه یک دلاری آن مهر شده است، به طور معمول کیوی kiwi نیز نامیده می شود.در سال 1967 این پول به واحد اعشاری سنت تقسیم شد، پیش از آن به عنوان پوند نیوزلند شناخته می شد. کیوی در سال 1985 با نرخ اولیه 44 سنت در برابر پول آمریکا، به ارزی شناور تبدیل شد. در اینجا به بررسی واحد پولی کشور نیوزلند به طور اجمالی خواهیم پرداخت.

دلار نیوزلند چیست؟

کاهش ارزش دلار کشور نیوزلند و تقسیم آن به 100 سنت در سال 1967 رخ داد. در این زمان این واحد پولی با نرخ دو دلار با پوند جابجا شد.

در ابتدا این واحد پولی به دلار ایالات متحده متصل بود، اما پس یک سری تغییرات در نرخ ثابت ارز که تجربه ای متفاوت برای این پول ایجاد کرده بود، دلار نیوزلند به ارز شناور تبدیل شد. کشاورزی نقش مهمی در اقتصاد نیوزلند ایفا می کند؛ زیرا بیش از دو سوم صادرات این کشور، محصولات کشاورزی هستند. این موضوع یک عامل موثر بر NZD در رابطه با قیمت لبنیات است.

نیوزلند بزرگ ترین صادرکننده شیرخشک در جهان است؛ بنابراین اگر قیمت شیر رو به افزایش گذارد، اقتصاد نیوزلند به احتمال زیاد بهره بسیاری خواهد برد. به سبب این بهره، تجار ممکن است ارز مورد انتظار خود را از نظر قیمتی افزایش دهند. جهانگردی یکی دیگر از چرخ های اقتصادی نیوزلند است؛ بنابراین با کاهش هزینه سفر به نیوزلند، انتظار می رود اقتصاد دچار بهبودی بیشتری شود و قیمت ارز نیز افزایش یابد.

جفت ارزی دلار نیوزلند و دلار آمریکا

اگرچه نیوزلند یکی از معدود کشور هایی است که بخش کشاورزی آن به طور کامل با اقتصاد بین المللی در ارتباط است، اما جفت ارزی NZD / USD ممکن است به دلایل مختلف مالی که هیچ ارتباطی با اقتصاد محلی ندارد، تولید شوند.

بازار های نیوزلند جزو اولین محل هایی است که یک روزه معاملاتی جدید را ایجاد می کنند و ممکن است بانک ها و معامله گران از وضعیت حوادث روز آینده بی خبر باشند و اقدام به پیش بینی های گوناگون برای تعیین موقعیت معاملات کنند.

NZD / USD همچنین تحت تاثیر عواملی است که بر ارزش این جفت و سایر ارز ها تاثیر می گذارد. اختلاف نرخ بهره بین بانک نیوزلند با نام RBNZ و نظام رزرو آمریکا نیز تاثیراتی بر بازار می گذارند. به طور واضح این موضوع هنگامی که بانک فدرال برای تقویت دلار آمریکا در فعالیت های بازار آزاد مداخله می کند، رخ می دهد. به طور مثال، ارزش NZD / USD به نسبت مداخله ممکن است کاهش یابد.

تاریخچه دلار نیوزلند

ارز نیوزلند بیش از 160 سال سابقه دارد. در واقع در طول دهه 1800، نیوزلند از سکه ها و اسکناس های مستقل خود استفاده می کرده است. قبل از اینکه پول انگلیس ارزی قانونی تلقی شود، این استقلال وجود داشته است.

با وجود استقلال، تا سال 1933 که نیوزلند اولین سکه های رسمی خود را بر اساس پوند انگلیس، شیلینگ و پنس صادر کرد و تا قبل از این صدور، هیچ واحد پولی رسمی به منظور ارز جهانی برای نیوزلند وجود نداشت. در اولین سکه ها، عکس های پرندگان بومی نیوزلند وجود داشت، این سکه ها به همراه عکس پادشاه انگلیس نیز در پول نیوزلند دیده می شد.

در سال 1934، با تاسیس بانک ذخیره نیوزلند، تنها منبع تهیه اسکناس شکل گرفت. اسکناس های اصلی طرح های متنوعی داشتند؛ از جمله نشان ملی، پادشاه مائوری توحیاو و قله میتر فیورلند. سه سال طول کشید تا بانک رزرو، ارز واقعی پوند، شیلینگ و پنس را با دلار و سنت اصلی جایگزین کند. در سال 1967، بانک 27 اسکناس جدید و 165 میلیون سکه جدید صادر کرد.

سکه های دلار نیوزلند

با معرفی دلار به عنوان ارز رسمی کشور نیوزلند، سکه ها در قالب 1، 2، 5، 10، 20 و 50 سنت پدیدار شدند. سکه های 1 و 2 سنتی برنز و سایر سکه ها از جنس کوپرو نیکل بودند. برای سهولت در انتقال، اندازه های 5، 10 و 50 سنتی به همان اندازه شش پنس، شیلینگ و فلورین به ترتیب جایگزین شدند.

تا سال 1970، سکه 10 سنتی تصویر افسانه ای یک شیلینگ را روی خود داشت. در نقوش جلویی سکه ها، پرتره آرتولد ماشین از ملکه الیزابت دوم نیز مشهود بود. ضلع های معکوس سکه های معرفی شده در سال 1967 از طرحی که در ابتدا برای آن ها در نظر گرفته شده بود پیروی نمی کردند. نسخه نهایی سکه ها مطابق با انتظارات عمومی به شکلی محافظه کارانه ای در معرض عموم قرار گرفت.

در سال 1986، نیوزلند تصویری جدید از ملکه رافائل مالکوف را روی سکه ایجاد کرد. سکه های 1 و 2 سنتی برای آخرین بار در سال 1987 ضرب شدند و سکه های جمع آوری شده در سال 1988، بازسازی شدند. سکه ها در آوریل 1990 به تولید جهانی درآمدند. فقدان سکه های 1 و 2 سنتی به این معنی بود که معاملات نقدی به طور معمول به نزدیک ترین 5 سنتی یا 10 سنتی، به نسبت 2006 باید گرد شود. این روند به Swedish rounding معروف است.

در 11 فوریه 1991، سکه های 1 و 2 دلاری آلومینیوم برنز برای جایگزینی اسکناس های  1 و 2 دلاری موجود، ارائه شدند. در سال 1999، پرتره ایان رنگ برادلی از تصویر ملکه، بسیار معروف شد که به همین منظور افسانه ای در این رابطه برای ضرب روی سکه شکل گرفت. در نوامبر 2004، بانک ذخیره اعلام کرد که لازم است 5 سنتی از گردش خارج شود و سکه های 10، 20 و 50 سنتی کوچک تر شوند. این کار با فولاد آبکاری شده صورت گرفت.

تغییرات عمومی و اولین سکه های رنگی

پس از 2004، دوره ارائه عمومی برای دلار نیوزلند، به مدت سه ماه در فوریه 2005 به پایان رسید. بانک ذخیره در 31 مارس اعلام کرد که با تغییرات پیشنهادی خود پیش خواهد رفت. دوره تغییر در 31 ژوئیه 2006، با استفاده از سکه های قدیمی تا اکتبر 2006 آغاز شد. سکه های 5، 10، 20، 50 قدیمی در این دوره حق قانونی نداشتند. در تاریخ 23 مارس 2015، بانک رزرو نیوزلند، اولین سکه گردشی یادبود را به مناسبت صدمین سال فرود گالیپولی صادر کرد. این سکه به تعداد یک میلیون با قالب 50 سنت ضرب شد.

در تاریخ 1 اکتبر 2018، بانک پولی نیوزلند، دومین سکه گردشی دلار نیوزلند را برای یادبود به مناسبت صد سالگی روز آتش بس ارائه داد. این سکه نیز به تعداد 2 میلیون در قالب 20 سنت ارائه شد.

اسکناس های دلار نیوزلند

در سال 1967، اسکناس های 1، 2، 5، 10، 20 و 100 دلاری معرفی شدند. به جز 5 دلاری بقیه نسخه ها پوند قدیم بودند.

سری اصلی اسکناس های دلار نیوزلند تصویر ملکه الیزابت دوم را نشان می دادند. در حالی که در پشت آن تصویر پرندگان و گیاهان بومی وجود داشت. نمونه ها در سال 1981 به دلیل تغییر چاپگر، دچار تغییرات جزئی شدند. اسکناس های 50 دلاری نیوزلند در سال 1983 اضافه شدند که در واقع فاصله زیادی که بین اسکناس 20 و 100 دلاری است، پر کنند. اسکناس های 1 و 2 دلاری پس از جایگزینی، در سال 1991 متوقف شدند.

سری جدید نمونه ها، معروف به سری پنجم در سال 1992 به بازار معرفی شد. روبه روی هر نمونه، تصویری از نیوزلند و در پشت سر تصویر یک پرنده بومی و مناظر این کشور نمایان بود. در سال 1991 نمونه های پلیمری سری 6، جایگزین نمونه های کاغذی شدند. طرح مذکور روی اسکناس ها به طور تقریبی یکسان باقی ماندند. واضح ترین تغییرات مرتبط به وجود دو پنجره در این اسکناس ها است.

در سال های 2015 و 2016، نمونه های سری 7 منتشر شد که باعث تازه سازی نمونه های قبلی  و بهبود ویژگی امنیتی نیز شد.

نرخ ارز دلار نیوزلند به نسبت کشورهای خارجی

با خرابی سیستم برتون وودز در سال 1971، هم استرالیا و هم نیوزلند، نظام ارزی را ثابت نگه داشتند و سپس آن را به یک میخ ثابت در برابر دلار آمریکا درآوردند. در سپتامبر 1974، استرالیا در تلاش بود نوسانات مرتبط با میخ دلار را در برابر سبد ارز مرسوم به شاخص وضعیت تجاری نزدیک کند. از اواخر دهه 1990، در حواشی جنگ سرد،  دلار آمریکا تاثیری کلی و کمتری بر ارزش دلار نیوزلند در برابر ارز های دیگر ایجاد کرد.

دلار نیوزلند؛ واحد پولی با سابقه طولانی

دلار نیوزلند با نماد NZD یکی از ارز های مطرح بازار جهانی است. این ارز به سبب صنعت موجود در این کشور رونق های متفاوتی را به این کشور بخشیده است. نیوزلند به عنوان یکی از بزرگترین صادرکنندگان لبنیات توانسته است ارز خود را به نسبت دلار آمریکا متفاوت نشان دهد.

یکی از نکات جالب در رابطه با ارز نیوزلند این است که این ارز حتی در دوره استعمارگری انگلیس، ارزی مستقل محسوب می شد. پس از ضرب اولین سکه ها، این استقلال به طور علنی در جهان مطرح شد. امروزه دلار نیوزلند را برخی همتراز با دلار آمریکا تلقی می کنند زیرا جفت ارزی این دو پول، در حمایت از یکدیگر و گاه در مقابله با هم، تاثیرات بسیاری در اقتصاد ایجاد کرده اند.

ادامه مطلب
بات تایلند
نرخ و قیمت لحظه ای بات تایلند امروز بازار آزاد

معرفی بات تایلند

بات تایلند، واحد پول پادشاهی تایلند است. این پول در نمادشناسی با حروف THB نشان داده می شود. همچنین علامت بات به سمبل ฿ نیز معروف است.

بانک مرکزی تایلند، ارز این کشور را مدیریت می کند. هر بات معادل 100 ساتانگ است. ساتانگ به زبان تایلندی  สตางค์ و به زبان انگلیسی satang خوانده می شود.

بر براساس اظهارات بلومبرگ، بات تایلند بهترین عملکرد جهانی را در سال 2018 از خود نشان داده است. از ژانویه 2019 واحد پول تایلند به عنوان دهمین ارز پرداختی جهان که بیشترین استفاده را به خود اختصاص داده، شهرت دارد.

روزنامه معتبر South China Morning Post گزارش داده است که شرکت چاپ و اسکناس پین نیز برخی از اسکناس ها و سکه های تایلند را چاپ و ضرب می کند.

تاریخچه بات تایلند

بات مانند پوند از یک واحد سنتی نشات گرفته است. ارزش ارزی بات در ابتدا به صورت نقره در نظر گرفته می شده است. به احتمال زیاد در اوایل دوره سوختای، پول تایلند به صورت سکه های گلوله ای استفاده می شده است.

سکه های گلوله ای phot duang نام داشتند. این سکه های نقره ای جامد با وزن های مختلفی در دسترس بودند که در واقع به یک سیستم سنتی از واحدهای کسری و ضربی مربوط می شدند.
سیستم مذکور تا سال 1897، مورد استفاده قرار می گرفت. زمانی که شاهزاده جوانا مانگکول، سیستم اعشاری را ابداع کرد، هر بات معادل 100 ساتانگ شد. ضرابخانه سلطنتی در سال 1857 افتتاح شد و پس آن در 28 اکتبر 1904 پایان تولید سکه گلوله ای نقره، صورت گرفت.

با وجود پایان تولید سکه های گلوله، سکه هایی در واحد قدیمی نیز تا سال 1910 صادر می شدند و سکه 25 ساتانگ هنوز هم به عنوان سکه کاربردی شناخته می شد. تا 27 نوانبر 1902، بات تایلند به طور کامل از جنس نقره بود که با 15 گرم نقره محاسبه می شد. این موضوع باعث شد که ارزش پول نسبت به ارزهای استاندارد طلا متفاوت شود.

در سال 1856 الی 1864، ارزش برخی از سکه های نقره خارجی، به موجب قانون ثابت شدند. به این صورت که هر بات معادل 5 دلار اسپانیا و هر 5 بات معادل 7 روپیه هند ارزش داشت. قبل از سال 1880، نرخ ارز در هر پوند استرلینگ، هشت بات ثابت ماند و طی دهه 1882 به 10 پوند کاهش یافت.

بات تایلند در سده 1900 تا به امروز

در سال1902، دولت به دنبال افزایش ارزش نقره در برابر طلا، با آنکه نقره کم ارزش شده بود، ارزش بات را افزایش داد. هر 21.75 بات معادل یک پوند استرلینگ شد. این موضوع تا 1908 ادامه داشت. در سال 1919 هر پوند، 12 بات و پس از یک دوره بی ثباتی شدید به 11 بات در 1923 رسید.

در طول جنگ جهانی دوم، بات در آوریل 1942، با تغییر نرخ ارز به یک ین ژاپن تبدیل شد. هر بات معادل 0.25974 گرم طلای خالص در آن زمان در نظر گرفته می شد. از سال 1956 الی 1973، ارزش بات در مقایسه با دلار آمریکا با نرخ ارز 20.8 بات تا سال 1978 ثابت ماند. با پیشرفت اقتصاد ایالات متحده، تایلند واحد پولی خود را از سال 1984 تا 1997 به دلار به آمریکا متصل کرد.

با پیوستن به دلار آمریکا، بات شناور شد و به نصف کاهش یافت. در ژانویه 1998، این ارز به کم ترین میزان نرخ خود یعنی 56 دلار رسید. از آن زمان به بعد هر بات برابر 30 دلار است.

سکه های بات تایلند

راما سوم در سال 1824 الی 1851، اولین پادشاهی بود که استفاده از یک سکه تخت را برای مصرف عموم در نظر گرفت.

هنگامی که در سال 1835، این پادشاه از استفاده سکه های مسطح در سنگاپور مطلع شد، با یک تاجر اسکاتلندی ارتباط برقرار کرد که دو نوع سکه انگلیسی را به پادشاه پیشنهاد داد. پادشاه هر دو طرح را رد کرد و طرح خود را به نام Muang Thai به عنوان اولین نام کشور تایلند سابق برگزید.

قبل از سال 1860، تایلند با استفاده از روش های مدرن، سکه ای تولید نمی کرد. در عوض به جای سکه، از یک گلوله استفاده می کرد. این گلوله ها متشکل از میل های فلزی ضخیم در ناحیه وسط بودند.

اسامی صادرشده سکه های گلوله ای شکل شامل یک 128 ام، یک 64 ام، یک 32 ام، یک 16 ام، 1 هشتم، 1 دوم، 1 ، 1 و نیم، 2، 2 و نیم، 4، 4 و نیم، 8، 10، 20، 40 و 80 بات نقره ای و یک 32 ام، یک 16 ام، یک 8 ام، یک 2 ام، یک و 1 و نیم ، 2 . 4 بات طلا بودند. یک بات به طور معمول، 16 بات نقره ارزش داشت. بین سال های 1858 و 1860 نیز سکه های تجارت خارجی توسط دولت برای استفاده در تایلند ضرب شدند.

سکه بات تایلند در سر آغاز 1900

در سال 1897، اولین سکه هایی که با ساتانگ همراه شدند شامل 2 یک دوم، 5 ، 10 و 20 ساتانگ بودند. با این وجود، یک سکه تک فرقه ای، 1 و 2 واحدی در سال 1905 و یک سکه فوآنگ تا سال 1910 ضرب شدند.

در سال 1908، سکه های 1، 5، 10 ساتانگ معرفی شدند که 1 ساتانگ برنز و 5 و 10 ساتانگ از نیکل بودند. در سال 1915، سکه های 1 و 2 با 25 و 50 ساتانگ جایگزین شدند. در سال 1937، ساتانگ برنز در قالب یک دوم نیز صادر شد.

در سال 1941، به دلیل کمبود نیکل ناشی از جنگ جهانی دوم، یک سری نقره در قالب 5، 10 و 20 ساتانگ معرفی شدند. سال بعد، سکه های حلبی برای 1، 5 . 10  ساتانگ معرفی شد و پس از آن 20 ساتانگ در 1945 و ساتانگ های 25 و 50 در سال 1946 وارد بازار شدند.

در سال 1950، آلومینیوم برنز 5، 10، 25 و 50 ساتانگ معرفی شد در حالی که در سال 1957، ساتانگ 5 و 10 برنز همراه با سکه های 1 بات تایلند نیز ضرب شدند. سکه های 1 باتی در آلیاژ غیر معمول مس، نیکل ، نقره و روی ضرب شده بودند.

در سال 1972، سکه های 5 گروپ معرفی شدند و در سال 1977 به مس روکش دار تغییر جنس دادند.

بین سال های 1986 و 1988، یک ضرب سکه جدید متشکل از آلومینیوم 1، 5 و 10 ساتانگ، آلومینیوم برنز 25 و 50 ساتانگ، کاپرو نیکل 1 بات تایلندی، 5 بات مسی و 1 بات دوفلزی معرفی شدند.

سکه های بات تایلند در 2000

در سال 2005، سکه های 2 بات فولادی روکش دار از جنس کوپرونیکل به بازار وارد شد. در سال 2008، وزارت دارایی و ضرابخانه سلطنتی تایلند سری سکه های سال 2009 را اعلام کرد.

در سال 2018، به دستور ضرابخانه سری جدید سکه های گردشی با مشخصات یکسانی نسبت به قبل در اختیار عموم قرار گرفت. در حال حاضر سکه های 25 ، 50 سانتاگ و 1، 2، 5 و 10 بات تایلندی در این کشور گردش می کنند.

اسکناس های بات تایلند

در سال 1851، دولت نمونه هایی برای یک هشتم، یک چهارم، سه هشتم، یک دوم و یک واحد پولی این کشور صادر کرد. به دنبال این صدور در سال 1853، نمونه های 3، 4، 6 و 10 تاملو صادر شدند.

نمونه های 20 و 40 نیز در 1857 معرفی شدند. نمونه های بدون تاریخ 5، 7، 8، 12و 15 تاملونگ در سال 1868 و یک نمونه ATT در سال 1874 در معرض دید عموم قرار گرفت. در سال 1892، خزانه داری نمونه هایی برای 1، 5 ،10، 40، 80، 100، 400 و 800 را منتشر کرد. این نمونه ها در متون تایلندی بات اصیل نام دارند.

در 19 سپتامبر 1902، دولت نمونه هایی را که توسط توماس دی لا رو، در زمان رام پنجم چاپ شده بود در قالب 5، 10، 20، 100 و 1000 تیکال چاپ کرد. در سال 1925، نمونه هایی در فرقه های 1، 5، 10، 20، 100 و 1000 بات معرفی شد. در هر دو نمونه مذکور اعداد عربی و تایلندی بدون متن انگلیسی در نظر گرفته شد. انگلیسی زبانان این ارز را به عنوان ticals می شناسند.

در 2010، بانک تایلند اعلام کرد که اسکناس های سری شانزدهم در سپتامبر 2010 وارد گردش می شوند. در آگوست 2012، بانک تایلند برای بزرگداشت 80 سالگی ملکه سیریکیت، اسکناس جدیدی به ارزش 80 بات صادر کرد. این اسکناس اولین بات تایلندی است که نخ امنیتی دارد.

در سال 2018، بانک تایلند خانواده جدیدی از اسکناس را معرفی کرد که تصویر پادشاه فعلی را روی خود دارد. رنگ ها و ابعاد اصلی مانند نمونه های سال 2017 که سری 16 محسوب می شدند، تصاویری از زندگی پادشاه را نشان می دهند.

سخن آخر

بات تایلند که واحد ارزی کشور تایلند است، امروزه اهمیت بسیاری در حوزه گردشگری و تجارت دارد. پادشاهی تایلند، جزو آن دسته از کشور هایی است که نظام پولی بسیاری قدیمی دارد. برخی حتی این نظام پولی را مرتبط به دوران کهن می دانند.

پادشاهان تایلند علاوه بر خوش نیتی نسبت به جهان، همواره برای مبادله بهتر کالا از ارز های گوناگونی استفاده کرده اند. تاریخچه سکه ها و ارز های تایلندی فراز و نشیب های زیادی داشته است. امروزه تنها 5 نمونه اسکناس و 6 نمونه سکه در این کشور استفاده می شود.

ادامه مطلب
مستر کارت چیست؟
مستر کارت چیست و چگونه کار می کند؟

از سلسه مقالات معرفی شبکه های پرداخت بین المللی، با معرفی مستر کارت به عنوان یکی از اَبرشبکه های پرداخت همراه شما هستیم.

اگر با افرادی که به هر دلیل (کار یا سفر) مراودات خارجی فراوانی دارند هم کلام شده و در مورد نحوه نقل و انتقال وجه سؤال کنیم، معمولاً اغلب آن ها به ویزا یا مستر کارت اشاره می کنند! بنابراین مسترکارت یکی از بزرگترین فعالان حوزه شبکه های پرداخت جهانی محسوب شده و با توجه به تعداد بالای پذیرندگان و ATM های این شبکه در اقصی نقاط جهان، تراکنشات مالی چشم گیری در بستر این شبکه صورت می پذیرد.

تاریخچه ایجاد مستر کارت

مستر کارت یک شرکت خدمات مالی چندملیتی آمریکایی می باشد، که دفتر مرکزی آن در نیویورک واقع شده و به عنوان یک شبکه پرداخت بین المللی بعد از ویزا به عنوان دومین شبکه بزرگ در صنعت پرداخت جهان شناخته می شود. تاریخچه پیدایش مستر کارت به اوایل دهه 1960 میلادی باز می گردد؛ زمانی که چند بانک آمریکایی اقدام به صدور کارت های اعتباری نمودند. پس از تشکیل یک انجمن میان بانک های مذکور و اضافه شدن یک بانک دیگر به این اتحادیه، شبکه شکل گرفته «مستر شارژ» نام گرفت.

مسترشارژ در سال 1979 به «MasterCard» تغییر نام داده و تا سال 2016 با این برند فعالیت می کرد، اما در سال 2016 با ایجاد یک تغییر نگارشی کوچک برند خود را به «mastercard» تغییر داد. شایان ذکر است که با عرضه عمومی سهام کمپانی «Mastercard Worldwide» در سال 2006 این مجموعه به یک شرکت سهامی عام تبدیل شد، در حالی که پیش از آن متعلق به بیش از 25000 مؤسسه مالی صادرکننده کارت های آن بود.

مستر کارت چگونه کار می کند؟مستر کارت چیست؟

این شبکه پرداخت با تعداد وسیعی از مؤسسات مالی در سرتاسر جهان برای توزیع کارت های اعتباری خود همکاری می کند. مستر کارت از شبکه اختصاصی پرداخت جهانی خود به عنوان هسته مرکزی شبکه در راستای تسهیل نقل و انتقال وجوه استفاده نموده و معمولاً در این فرآیند دارنده مسترکارت (پرداخت کننده)، طرف تجاری ثانویه (دریافت کننده) و مؤسسات مالی مربوط به آن ها را درگیر می کند.

به طور کلی پرداخت می تواند از طریق کارت های اعتباری، نقدی و پیش پرداخت انجام شود. مسترکارت خودش یک تجارت مبتنی بر ارائه خدمات مالی است که از در درجه اول از کارمزد تراکنش های انجام شده درون این شبکه کسب درآمد می کند. مستر کارت ها توسط بانک های عضو با لوگوی این شبکه صادر شده و به کاربران تحویل داده می شوند. کارت های «Open-loop» که در همه جا پذیرفته می شوند، غالباً دارای نشان مسترکارت هستند تا برای تشخیص صلاحین این کارت ها استفاده شوند. به طور کلی کارت های تمام شبکه های پرداخت شماره مالک مربوطه به کارت را دارند و برای تشخیص نوع شبکه پرداخت، از شماره شناسایی شبکه پرداخت (IIN) استفاده می شود.

حجم مبادلات مالی در مسترکارت چقدر است؟

بر اساس آمار اعلام شده توسط خود شرکت مستر کارت، در سال 2019 بالغ بر 6.5 تریلیون دلار نقل و انتقال پول در این شبکه پرداخت صورت گرفته است. همانطور که اشاره نمودیم، این شرکت با مؤسسات مالی مختلفی همکاری می کند و مهم ترین بخش همکاری آن ها مربوط به صدور کارت های اعتباری «Open-loop» توسط این نهادهای ارائه خدمات مالی و شرکای تجاری آن ها است. در واقع این مؤسسات در نقش صادر کننده کارت ها فعالیت نموده و شرایط این کارت ها برای متقاضیان آن ها را تعیین می کنند.

مؤسسات مالی همکار شبکه مستر کارت به منظور جذب کاربران بیشتر همواره سعی می کنند تا خدمات بهتر و بیشتری را ارائه دهند؛ که از جمله آن ها می توان به کارمزد سالانه صفر درصد، پاداش در قالب امتیاز برای دریافت کارت از یک صادر کننده خاص و بازپرداخت نقدی اشاره نمود.

انواع سطوح اعتباری در شبکه مستر کارتمستر کارت چیست؟

حساب های کاربری شبکه مستر از لحاظ اعتبار و مزایا به سه دسته تقسیم می شوند، که این دسته بندی شامل «STANDARD»، «WORLD» و «WORLD ELITE» است. البته نباید این موضوع را با انواع کارت های پرداخت صادر شده در این شبکه (نقدی، اعتباری و پیش پرداخت) اشتباه بگیرید!

  • STANDARD: تعویض اضطراری کارت، محافظت شده در برابر سرقت و مصونیت مالک در برابر کلاهبرداری های احتمالی از مهم ترین مزایای این کارت ها محسوب می شوند. پیش از جولای سال 2019 حتی مزایایی نظیر گارانتی و قیمت محافظت شده نیز جزء مزایای این کارت ها به شمار می رفت، اما از این تاریخ به بعد این دو مزیت برداشته شد.
  • WORLD: مزایای سطح STANDARD، بیمه تلفن همراه، دسترسی به قابلیت برنامه ریزی سفر و بهره مندی از خدمات Mastercard Travel & Lifestyle Services و امکان استفاده از تخفیف های خرده فروشان منتخب جزء مزایای این سطح اعتباری می باشند.
  • WORLD ELITE: به طور کلی در این سطح اعتباری دارندگان کارت از خدمات و تخفیفات مختلف در سطح جهانی برخوردار خواهند شد.

در مورد مسترکارت توجه داشته باشید که در حال حاضر این کارت ها به صورت فیزیکی و مجازی صادر می شوند. فرآیند صدور مسترکارت فیزیکی (قابل شارژ و با نام) نسبتاً زمانبر است، اما صدور مسترکارت مجازی (غیرقابل شارژ) معمولاً در طول یک روز کاری انجام می پذیرد.

کارمزد استفاده از خدمات مستر کارت

کارت های فعال در شبکه مستر بر اساس نوع کارت و توافق نامه های موجود، کاربردهای مختلفی دارند؛ اما صرف نظر از این مسائل شبکه مسترکارت برای استفاده از هر کارت کارمزد دریافت می کند که بسته به نوع کاربرد ممکن است میزان کارمزد متفاوت باشد. به طور کلی کارمزد تراکنش های مالی انجام شده در شبکه مستر به طور میانگین در بازه 1.5 تا 2.6 درصد حجم تراکنش است.

حال شاید برای شما این سؤال پیش بیاید که در چه مواقع و برای چه اموری می توانم از مستر کارت استفاده کنم؟

در پاسخ باید گفت که معمولاً افرادی که به واسطه کار، تحصیل، خرید و یا سفر با خارج از کشور ارتباط داشته باشند، به استفاده از این شبکه های پرداخت روی می آورند. به طور مثال شما می توانید برای پرداخت هزینه شرکت در آزمون های بین المللی، خریدهای اینترنتی، رزرو بلیط تور و هواپیما یا هتل، اجاره اتومبیل، واریز یا دریافت پول جهت انجام پروژه های کاری از مسترکارت استفاده کنید.

چگونه در ایران مسترکارت بگیریم؟

ایرانیان هم می توانند از طریق شرکت ها یا پلتفرم های همکار با مؤسسات مالی طرف قرارداد شبکه مستر کارت مستقر در کشورهای اطراف از خدمات این شبکه پرداخت استفاده نموده و بسته به شرایط و نوع کاربرد مسترکارت مورد نیاز خود را دریافت کنند؛ اما به طور کلی با توجه به تحریم های بین المللی سیستم بانکی افراد ساکن ایران نمی توانند به صورت مستقیم از خدمات این شبکه پرداخت بهره مند شوند.

ادامه مطلب
انواع دستمزد و قوانین آن
با انواع دستمزد و قوانین جدید آن بیشتر آشنا شوید!

آگاهی از انواع دستمزد و قوانین جدید آن برای هر فرد، کارفرما یا کارمند بسیار مهم است. یک کارفرمای خوب باید با مدیریت پرداخت صحیح و قوانین جدید پرداخت حقوق به خوبی آشنا باشد تا بتواند رضایت کارمندان خود را جلب کند. چرا که اگر کارمندان به درستی حقوق خود را دریافت نکنند، ممکن است به دنبال فرصت شغلی بهتر بروند یا دلسرد شوند و حتی از کارفرما شکایت کنند.

هم چنین هر کارمندی باید اطلاعات کافی از میزان حقوق دریافتی خود داشته باشد و براساس آن برای شغل و زندگی خود برنامه ریزی کند. در این مقاله اطلاعات مورد نیاز درباره انواع دستمزد و قوانین آن در اختیار شما خوانندگان قرار گرفته است و امید است به شما برای سازماندهی شغلی خود کمک کند.

انواع دستمزد و قوانین آن

بر اساس مدیریت جبران خدمات یا مدیریت حقوق و دستمزد که بر برنامه ریزی و سازماندهی دستمزدها نظارت دارد؛ به طور کلی دستمزد به دو دسته تقسیم می شود: حقوق پایه و پرداخت های اضافه. در این بخش به بررسی هر کدام از این نوع از دستمزدها می پردازیم. همچنین در این بخش، دیگر خدمات جبران یا پرداخت حقوق معرفی خواهد شد که لازم است هر کارمند یا کارفرما در پرداخت یا دریافت حقوق در نظر داشته باشد.

مزد مبنا در انواع دستمزد و قوانین

مزد مبنا یا حقوق پایه، دستمزد ثابتی است که توسط مدیریت جبران خدمات یا وزرات کار تعیین می شود. مقدار این حقوق بر اساس نوع کار یا ساعات کاری متغیر است و بر این اساس به دو دسته تقسیم می شود که عبارتند از:

حقوق پایه ماهیانه یا سالیانه

این نوع از دستمزد مقداری ثابت است که ماهیانه به غیر از اضافه حقوق و مزایا به کارمند پرداخت می شود و بر این اساس می توان تخمین زد که هر فرد سالانه چقدر دستمزد دریافت خواهد کرد.

حقوق پایه ساعتی

در این نوع پرداخت حقوق، مبلغی ثابت برای هر یک ساعت کار در نظر گرفته می شود که برای افراد با ساعات مختلف کاری در هر روز متفاوت خواهد بود.

انواع دستمزد و قوانین آن: پرداخت های اضافه

انواع دستمزد و قوانین آن

پرداخت های اضافه یا به قول معروف اضافه حقوق، مزد اضافی و غیر ثابتی است که بر اساس شاخصه های متفاوتی که در ادامه ذکر شده است، به هر کارمند و در مقادیر متفاوت پرداخته می شود. طبق وزارت کار برخی از این پرداخت ها اجباری و بعضی اختیاری است. این پرداخت ها عبارتند از:

دستمزد اضافه کاری

طبق استانداردهای کاری، اگر کارمندی بیشتر از ساعات معین شده کار کند، کارفرما موظف است مبلغی تحت عنوان حقوق اضافه کاری پرداخت کند. دستمزد اضافه کاری معمولا یک یا یک ونیم برابر حقوق پایه است و اگر کارمندی بیشتر از 44 ساعت در هفته کار کند، باید مبلغی تحت عنوان اضافه کاری نیز دریافت کند.

حق عائله مندی و اولاد

بر اساس ماده 89 قانون تامین اجتماعی، کارفرما باید مبلغی اضافی برای افراد متاهل و دارای فرزند را در نظر بگیرد. مبلغ حق اولاد ضریبی از حقوق پایه و حداقل معادل سه برابر حقوق روزانه یک کارگر ساده است. همچنین این مبلغ، هر سال با افزایش حقوق پایه، افزایش می یابد. نباید فراموش کرد که حق عائله مندی تنها به مشمولین قانون تامین اجتماعی و قانون کار تعلق می گیرد.

حقوق سختی کار

بر اساس مواد 52 و 65 قانون کار، در پرداخت حقوق، باید مبلغی اضافه برای افرادی که در مشاغل سخت فعالیت دارند در نظر گرفته شود. مشاغل سخت عبارتند از هر کاری که در آن‎ها عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی و بیولوژیکی محیط کار سلامت جسمی و روانی کارمندان را به خطر می اندازد. لذا برطبق قوانین تامین اجتماعی، کارفرما موظف است حدود 4 درصد از میزان مستمری را پرداخت کند.

حق بیمه در انواع دستمزد و قوانین

حق بیمه مبلغی است که کارفرما از حقوق کارمند کم می کند و در عوض با نام خود، کارمندان را بیمه می کند و حق بیمه آن ها را پرداخت می کند. اما باید توجه داشته باشید که کل مبلغ حق بیمه ۳۰ درصد از حقوق هر فرد است که از این ۳۰ درصد، ۲۳ درصد را کارفرما باید به اداره بیمه پرداخت کند و ۷ درصد مابقی از حقوق فرد بیمه شده کسر می شود. اگر کارفرما مبلغ پرداختی را در زمان تعیین شده پرداخت نکند، مشمول جریمه خواهد شد.

حق سنوات

حقوق پایه سنوات، در واقع پاداشی است که در پایان سال کارمندان برای خدمات سالانه دریافت می کنند. حق سنوات معمولا با حداقل دستمزد کارمند جمع شده و پرداخت می شود. حق سنوات یکی از مزایای جانبی دستمزد است و تغییر میزان سالانه آن ارتباطی با افزایش دستمزد ندارد. باید توجه داشت که همه کارمندان مشمول حق سنوات نمی شوند و طبق قوانین وزارت کار حق سنوات به نیروهای کار تعلق می گیرد.

تعدیل هزینه زندگی (COLA)

افزایشی در میزان حقوق تحت عنوان تعدیل هزینه زندگی وجود دارد که بر اساس افزایش تورم صورت می گیرد.

از دیگر پرداخت های اضافه در دستمزدها می توان به حق مسکن، حق ایاب ذهاب، محل خدمت، عیدی، هزینه های پرداختی بابت درمان و معالجه، خسارت اخراج، بازخرید خدمت، بازخرید مرخصی، مسافرت های کاری، نوبت کاری و کشیک اشاره کرد.

تعیین نرخ انواع دستمزد و قوانین

انواع دستمزد و قوانین آن

عوامل متعددی در تعیین نرخ دستمزد کارکنان تاثیرگذار است که از مهم ترین آن ها می توان به میزان تحصیلات کارکنان، نوع کسب وکار، موقعیت جغرافیایی، عرضه و تقاضای کار، سودآوری، ثبات شغلی، تفاوت جنسیتی و طول دوره اشتغال اشاره کرد. همچنین نوع شرکت ها که دولتی یا خصوصی باشند در مقدار حقوق و نرخ آن بسیار مهم است. همچنین ممکن است نرخ حقوق و شیوه پرداخت آن در هر شرکت متفاوت باشد که آن هم به دلایلی مانند شرایط اقتصادی، مدیریت، الزامات شغلی، مهارت ها و دانش کارکنان و نحوه پذیرش کارکنان بستگی دارد.

سخن آخر

همان طور که در این مقاله ذکر شد، دستمزد یکی از مهم ترین دلایل اشتغال است. به همین دلیل آگاهی از انواع دستمزدها و قوانین جدید آن برای هر کارفرما و کارمند ضروری است. چرا که موضوع دستمزد در مشاغل اهمیتی دوسویه دارد. اگر کارمند و کارفرما از نحوه پرداخت و دریافت حقوق راضی نباشد، یکی از این دو کفه ترازو تعادل خود را از دست خواهد داد و ممکن است کارفرما کارمندان خوب خود را از دست بدهد یا کارمندان فرصت کار با حقوق مناسب را از دست دهند. علاوه بر این عوامل زیادی در تعیین نرخ دستمزدها تاثثیر دارند که آگاهی از آن ها باعث آرامش خاطر در محاسبه حقوق دارد.

ادامه مطلب
افغانی
نرخ و قیمت لحظه ای افغانی افغانستان بازار آزاد

آشنایی با واحد پول افغانستان

افغانی واحد پول ملی جمهوری اسلامی افغانستان است. در واقع در زبان گویشی به افراد ساکن کشور افغانستان نیز افغانی گفته می شود.

واحد پول افغانی به عنوان پول ملی توسط بانک مرکزی این کشور به نام دا افغانستان صادر می شود.

علامت Af برای نشان دادن افغانی در نظر گرفته شده است. همچنین این واحد پولی با کد ارزی AFN از سایر واحد های ارزی متمایز می شود.

علامت AFN در حقیقت در سال 2002 به عنوان بخشی از تلاش های مداوم برای تثبیت ارز و کاهش تورم، معرفی شده است. قبل از این نام، از نماد AFA استفاده می شد.

در زبان افغانستان، واحد اقتصادی یا همان پول به صورت پال تلفظ می شود. به طور واضح هر افغانی معادل 100 پال است.

در حال حاضر بنا بر مشکلاتی که در افغانستان موجود است، هیچ سکه ی پولی در گردش مالی این کشور وجود ندارد.

در سال 2020، یک دلار آمریکا به طور تقریبی با 77 افغانی مبادله شده است.

تاریخچه افغانی در گذر وقایع

افغانستان در دهه های اخیر تغییرات زیادی در واحد پول خود ایجاد کرده است. در سال 1925، روپیه افغانستان با افغانی اصلی جایگزین شد. این جایگزینی در سال 2002 به طور مجدد اصلاح شد.

افغانی قبلی (AFA) با ارز ثابت کار می کرد، در حالی که AFN با نرخ ارز شناور امروزه مشغول کار است.

اقتصاد افغانستان چالش های اساسی بسیاری تحمل کرده است. جنگ جماهیر شوروی و افغانستان که از سال 1979 آغاز شد، نزدیک به یک دهه انجامید. به سبب این جنگ، تاکنون افغانستان درگیر جنگ های داخلی مختلفی است.

در سال 2001 افغانستان توسط ایالات متحده مورد حمله قرار گرفت به طوری که تا به امروز نیز اشغال این کشور توسط نیروه های متحدین پابرجاست.

اگرچه امروز AFN از نرخ تورم به طور نسبی از ارزشی رو به پایین برخوردار است، اما افغانستان در گذشته تورم های شدید تر دیگری را تجربه کرده است.

بین سال های 1982 الی 1992، تورم بیش از حد در افغانستان باعث شد که نرخ ارز افغانی یا AFN از 60.50 به 16000 افغانی در مقابل دلار آمریکا افزایش یابد.

تورم در سال 2011 در افغانستان به 15 درصد رسیده بود. همچنین در زمان اخیر با حدود 5 درصد در هر سال، تورم تابت مانده است.

هنگامی که صحبت از بررسی تاریخ واحد افغانی می شود، به طور معمول دو بازه 1925-2002 و بازه سال 2002 به بعد در نظر گرفته می شود.

سال های 1925-2002

این بازه از گذر وقایع بر واحد پولی افغانی از جنگ جهانی اول آغاز می شود. در این دوره نرخ ارز خارجی توسط نیرو های بازار آزاد تعیین می شد.

با وجود تعیین ارز به شکل مذکور، در اکثر دوره ها، همیشه یک رژیم دوگانه نرخ ارز را در افغانستان تعیین می کرده است:

  • نرخ ارز رسمی که توسط بانک مرکزی افغانستان تعیین می شود؛
  • نرخ ارز بازار آزاد که وسط نیرو های عرضه و تقاضا در بازار پول کابل با نام سرای شاهزاده تعیین می شود.

پس از تاسیس بانک دا افغانستان به عنوان بانک مرکزی این کشور، جریانات دوگانه تعیین ارز، همچنان باقی ماند.

اگرچه بانک ملی دا افغانستان سعی می کرد نرخ رسمی خود را نزدیک به نرخ ارز سرای شاهزاده نگه دارد، اما شکاف بین نرخ رسمی و بازار آزاد در دهه  1980، به سبب جنگ داخلی افزایش یافت.

در سال 1973 ارزش 67 افغانی برابر با 1 دلار بود. با آغاز حمله ایالات متحده این ارزش به 16000 رسید.

در دسامبر 1996 اندکی پس از تسلط طالبان بر نهاد های افغانستان، رییس بانک مرکزی طالبان، بیشتر اسکناس های افغانی در حال گردش در بازار را بی ارزش اعلام کرد. این مبلغ برابر با 100 تریلیون افغانی بود.

با دخالت از سوی طالبان هر دلار برابر با 21000 افغانی و پس از مدتی به 43000 افغانی کاهش یافت.

یه دنبال مداخله ایالات متحده، ارز افغانستان بسیار بی ثبات شد، به طوری که در سال 2001 یک دلار برابر با 73000 افغانی شد.

پس از سقوط طالبان در نوامبر 2001، افغانی در برابر دلار به 23000 رسید. سپس در ژانویه 2002  به طور مجدد به 360000 سقوط کرد.

2002

در سال 2002، افغانی ها که به طور مجدد نامگذاری شده بودند، بدون هیچ زیر مجموعه ای صادر شدند.

مسئله نبود زیر مجموعه، به دو نرخ مشخص جایگزین افغانی مرتبط بود:

  • مسائل دولت رئیس جمهور سابق ربانی در سال 1992-2001 که با نرخ 1000 با افغانی جدید جایگزین شد؛
  • مسائل سردار جنگ دوم در شمال افغانستان در سال 1992-1997 که با نرخ 2000 افغانی جدید جایگزین شد.

با تلاش های بسیاری که برای ایجاد ثبات با افغانی جدید صورت گرفت، نمونه های جدید در آلمان چاپ شدند.

واحد پول جدید توسط حامد کرزی در 4 سپتامبر 2002 اعلام شد و در 8 اکتبر 2002 به بازار عرضه شد.

بانک دا افغانستان، دستور نرخ شناور ارز را اتخاذ کرد و اجازه داد که نرخ ارز به طور آزادانه توسط نیرو های بازار تعیین شود. ارزش افغانی جدید برابر با 43 افغانی در مقابل دلار شد.

پس از کاهش ارزش در سه ماه اخیر 2003 و یک سال بعد، افغانی به طور پیوسته افزایش یافت و در مارس 2004 الی جولای 2004، به میزان 8 درصد در برابر دلار دچار تغییر شد.

تا سال 2009، ارزش 45 افغانی برابر با یک دلار بود، در سال 2019 این مقدار به 75 افغانی رسید.

نگاه جهانی نسبت به افغانی

امروزه AFN  توسط بانک مرکزی افغانستان (با نام دا افغانستان بانک) اداره می شود. هدف سیاست پولی این بانک این است که با به حداقل رساندن خطر تورم، با حفط نظام نرخ ارز شناوری، بهبودی در اقتصاد کشور ایجاد کند.

به گفته بانک جهانی، رشد اقتصادی در افغانستان به سبب بی ثباتی مدام سیاسی در داخل کشور، با موانع شدید روبرو است.

موانع رشدی اقتصاد، باعث دلسرد شدن سرما یه گذاری خصوصی و کاهش تقاضای مصرف کننده در افغانستان شده است.

نرخ رشد سالیانه تولید ناخالصی داخلی در افغانستان طی سال های اخیر، حدود 2 درصد معلق بوده است.

در وضعیت معلق نرخ رشد اقتصادی، تورم بین 5 درصد الی منفی 0.7 درصد در نوسان است.

AFN از سال 2002 به شدت کاهش یافته و از سپتامبر 2019، از 50 افغانی در برابر دلار به 80 افغانی دچار کاهش شده.

سکه های افغانی

در سال 1925، سکه های برنز و برنج 2، 5 ،10 و 20 پال، سکه های نقره با ارزش یک دوم و 1 افغانی و سکه های طلا با ارزش یک دوم و تک سکه آمانی معرفی شدند.

در سال 1930، سکه تک و 25 پالسی در قالب برنز و در سال 1937 کاپرو نیکل 10 و 20 پالسی ضرب شدند.

در سال 1952، آلومینیوم 25 پالس، روکش نیکل، 50 پالس و به دنبال آن آلومینیوم 2 و 5 افغانی در سال 1958 معرفی شد.

در سال 1961 فولاد نیکل روکش شده 1، 2 و 5 افغانی ضرب شد.

سکه های 1 و2 افغانی در سال 1340 شمسی و سکه های 5 افغانی در سال 1371 شمسی نیز رونمایی شدند.

در سال 1973، جمهوری جدید افغانستان سکه 5 افغانی با روکش فولاد برنجی، سکه 50 فولاد روکش دار و سکه 5 نیکل روباز را صادر کرد.

در بین سال های 1978 الی 1980 سکه هایی متشکل از آلومینیوم-برنز 25 و 50 پال و 1، 2 و 5 افغانی کاپرو- نیکل، توسط جمهوری دموکراتیک افغانستان صادر شد.

جمهوری دموکراتیک در کنار سکه های مذکور، تعدادی سکه یادبود در بین سال های 1995 و 2001 صادر کرده است.

در آوریل 2055، سکه ها در قالب 1، 2 و 5 افغانی به بازار معرفی شدند.

اسکناس های افغانی

بین سال های 1925 الی 1928 اسکنا س های خزانه داری با اسامی 5، 10 و 50 افغانی به بازار معرفی شد.

در سال 1936، نمونه های 2، 20 و 100 افغانی نیز به بازار اضافه شد.

بانک دا افغانستان در سال 1939 تولید پول کاغذی را در دست گرفت و برای 2، 5، 10، 50، 100، 500 و 1000 افغانی، نمونه هایی صادر کرد.

اسکناس های 2 و 5 افغانی در سال 1958 جایگزین سکه ها شدند.

در سال 1998، اسکناس های 5000 و 10 هزار افغانی نیز به بازار معرفی شد.

در 7 اکتبر 2002 اسکناس هایی در قالب 1، 2، 5، 10، 20، 50، 100، 500 و 1000 افغانی معرفی شدند.

اسکناس های 1، 2 و 5 افغانی نیز در سال 2005 با سکه جایگزین شد.

در سال های 2004 و 2008، ویژگی های امنیتی در چندین فرقه از اسکناس های چاپ شده بهبود یافت.

در سال 2014، یک نمونه 1000 افغانی جدید برای جلوگیری از نمونه های تقلبی به بازار پول افغانستان وارد شد.

در آخر

همانطور که متوجه شدید، افغانی تنها به شهروندان افغانستان گفته نمی شود. افغانی در واقع واحد پول این کشور نیز محسوب می شود.

هر افغانی امروزه معادل 100 پال است. پال در حقیقت همان واژه پول است که با گویش افغانستانی، پول خوانده می شود.

افغانستان به سبب گیر و دار هایی که در طول تاریخ خود گذارانده است، همواره مشکلات عدیده ای در زمینه اقتصاد خود تجربه کرده است.

جنگ با شوروی، آسیب های ناشی از استعمارگری انگلیس و حمله ایالات متحده از نمونه اتفاقاتی است که تاریخچه واحد پول ملی افغانستان یا همان افغانی را رقم می زند.

این پول از نظر ارزش در برابر دلار، به دفعات دچار کاهش اعتبار شده است. البته که همیشه با تمهیدات دولت های حاضر، اصلاحاتی صورت گرفته شد؛ اما رشدی در اقتصاد ایجاد صورت نگرفت.

پول افغانی در مسیر فراز و نشیب ها تعداد مشخصی از انوع سکه و اسکناس را شامل می شد. اما امروزه به طور معمول، استفاده از سکه در این کشور بسیار رایج نیست.

ادامه مطلب
روپیه هند
نرخ و قیمت لحظه ای روپیه هند بازار آزاد

آشنایی با واحد پول هند

واحد پول رسمی کشور هند، روپیه است. هر روپیه به 100 پیس تقسیم می شود. این تقسیم بندی توسط بانک ذخیره هند کنترل می شود.

در نمادشناسی ارزی، روپیه هند را با INR نشان می دهند.

بانک رزرو ارز در هند، نقش مدیریتی پول این کشور را بر عهده دارد که در حقیقت، این مسئولیت از سال 1934 صورت گرفته است.

در سال 2010، علامت روپیه به شکل ₹ تصویب رسمی شد. چنین طرحی توسط D.Yadya Kumar طراحی شده است. این تصویر ترکیبی از صامت دواناگاری “र”(ra) و حرف بزرگ لاتین R، بدون نوار عمودی است.

گفته می شود که خطوط نواری موجود در طرح علامت روپیه، نشان دهنده نماد تمایل کشور برای کاهش اختلاف اقتصادی است.

در سال 2019، سکه های 1 روپیه کمترین مقدار استفاده را تجربه کرده اند؛ اما با توجه به ارزش نسبی پایین روپیه، دولت سکه های کمتر از 25 پیس را متوقف کرده است.

روپیه هند

نام روپیه از روپیا گرفته شده است که درواقع یک سکه نقره ای در گذشته بود. این سکه نقره ای وزن معادل 178 دانه نقره را با خود به همراه داشت.

روپیه برای اولین بار در اواخر دوره سلطنت، بین سال های 1540 و 1545، توسط سلطان شیر شاه سوری در قرن شانزدهم صادر شد.

ضرب این سکه در شمال هند صورت گرفت. چنین واحدی بعد از پایان مغول ها تا قرن بیستم نیز باقی ماند.

اگرچه در تاریخ از rupya نام برده شده است، اما مشخص نیست که آیا به طور دقیق به این سکه به صورت منحصر اشاره دارد یا خیر.

اولین نخست وزیر امپراتوری، حدود 290 الی 340 سال قبل از میلاد از سکه های نقره به نام rūpyarūpa یاد کرده است.

انواع دیگر سکه ها از جمله سکه های طلا (suvarṇarūpa)، سکه های مس (tāmrarūpa) و سکه های سربی (sīsarūpa) در نوشته نخستی

ن امپراتور اشاره شده اند .

بنا بر گفته های تاریخی، در سال 1770 روپیه های کاغذی شروع به انتشار کردند. با اینکه بیشتر کشور های جهان، ارزهای مبتنی بر طلا را استفاده می کنند، روپیه تا مدت ها مبتنی بر استاندارد نقره باقی ماند.

عدم پیروی از استاندارد جهانی سبب شد ارزش روپیه در قرن هجدهم کاهش یابد. در این زمان بسیاری از مستعمرات اروپایی از نظام نقره برچیده شده بودند. افزایش عرضه فلز و در نتیجه کاهش قیمت ها نسبت به طلا، این مسئله را ایجاد کرده بود.

روپیه هند در گذشته به 16 آنا تقسیم می شد؛ اما در سال 1957 تقسیم بندی روپیه به 100 پیس شکل گرفت.

دولت هند ابتدا ارزش روپیه را به پوند انگلیس متصل کرد. سپس در سال 1966 از دلار ایالات متحده پیروی کرد.

از سال 2010، دولت هند از نماد Rs یا Re برای اشاره به واحد پول خود استفاده می کرد. امروزه این نماد تغییر کرده است.

تاریخچه روپیه هند

همانطور که اشاره شد، ریشه روپیه به قرن 15 و 16م بازمی گردد؛ اما به طور کلی در بررسی تاریخ روپیه، به موارد زیر اشاره می شود:

  • روپیه دهه 1800؛
  • لایحه شورای هند؛
  • کمیته فاولر؛
  • دهه 1900؛
  • مشکلات ناشی از استاندارد طلا.

از نظر تاریخی، کشف مقادیر زیاد نقره در ایالات متحده و چندین مستعمره اروپا، در سال 1873 وحشت عظیمی به وجود آورد. این رویداد به سقوط روپیه نیز معروف است.

در انگلیس، رکود منجر به ورشکستگی، تشدید بیکاری و توقف کارهای عمومی شد که تا سال 1897 ادامه داشت.

هند تحت تاثیر انقلاب مردم، در مقابل دستورالعمل شاهنشاهی سال 1825 که سعی در معرفی سکه های استرلینگ انگلیس داشت، واکنشی نشان نداد. در آن زمان، سکه ها توسط شرکت هند شرقی انگلیس کنترل می شدند.

در سال 1835، هند انگلیسی، استاندارد نقره تک فلزی را بر اساس روپیه هند تصویب کرد. این تصمیم به دلیل نامه ای بود که یکی از لورد ها در سال 1805 نوشته بود.

به دنبال جنگ استقلال اول در سال 1857، دولت انگلیس کنترل مستقیم هند را در دست گرفت.

از سال 1851، حاکمان طلا، به طور دسته جمعی در ضرابخانه سلطنتی در سیدنی دست به تولید زدند.

سال 1764 در پی تلاش برای ایجاد یک پادشاهی بر پایه طلای انگلیس و تبدیل به سکه امپراتوری، به خزانه داری بمبئی و کلکته دستور داده شد که واحد طلایی جدید را دریافت کنند اما حق صدور آن را نخواهند داشت.

در پی اتفاقاتی، انگلیس امید خود را برای جایگزینی پوند انگلیس به جای روپیه در هند از دست داد. آنان فهمیدند که نمی توانند دلار نقره شرکت های تنگه هنگ کنگی را با روپیه هند جایگزین کنند.

از زمان بحران 1873، چندین کشور به استاندارد طلا روی آوردند، البته که هند در سال 1890 به این جریان پیوست.

کمیته فاولر

کمیته ارز هند یا فاولر کمیته ای دولتی بود که در آوریل 1898 توسط دولت هند با مدیریت انگلیس تاسیس شد. این کمیته وضعیت ارز را در هند بررسی می کرد.

در جریان کمیته فاولر نقره به عنوان استاندارد متوقف شد و سیستم ارزی هند را به شکل امروزی رقم زد.

کمیته در سال 1898 با اعلامی صریح، طرفداری خود را از تاسیس نهایی پول بر مبنای طلا ترویج داد. اگرچه هدف هند موضوع متفاوت تری بود، اما در آن زمان، هدف مردم تحقق نیافت.

دهه 1900

در طول سال 1900 تا 1901، سکه های طلا یا حاکمان طلا به ارزش 6750000 پوند به مردم هند داده شد؛ اما برخلاف انتظار دولت، حتی نیمی از آن بازگردانده نشد.

بنابراین دولت به عنوان مجازات از دست دادن طلا، تمام طلا های نگه داری شده توسط دولت هند را در سال 1901 به بانک انگلیس منتقل کرد.

مشکلات ناشی از استاندارد طلا به دوره جنگ جهانی مرتبط است؛ زیرا در این دوره قیمت طلا کم بود و ارزش پوند استرلینگ خود را بسیار بالا نشان می داد.

تا سال 1925 که وینستون چرچیل وزیر مالیه وقت پادشاهی انگلستان را به مقام قبل از جنگ بازگرداند، سطح ارزش پوند بسیار کم بود؛ در نتیحه قیمت طلا نیز به سرعت سقوط کرد.

در سال 1917 خطر خیزش در هند علیه پول کاغذی به وجود آمده بود که این امر می توانست مشارکت انگلیس در جنگ را دچار نقصان کند.

طی سال های 1931 الی 1941، انگستان مقدار زیادی طلا را از هند و سایر مستعمرات خرید.

در 19 ژوئن 1934، قانون خرید نقره نیز وضع شد. با پرداخت گواهینامه کاغذی، حدود 4400 تن نقره نیز خریداری شد.

روپیه هند در سال 1947، جایگزین تمامی ارزهای قبلی شد.

سکه های روپیه هند

سکه در هند با مقادیر 50 پیس، یک، دو، پنج و ده روپیه صادر می شود. سکه هایی به ارزش 50 پیس در هند سکه کوچک خوانده می شوند. هر پیس معادل یک صدم پوند است.

سکه های برابر یا بالاتر از یک روپیه در هند به طور کلی سکه های روپی شناخته می شوند.

اسکناس های روپیه هند

ارز کاغذی در قالب های 5، 10، 20، 50، 100، 500 و 2000 روپیه هند صادر می شوند.

در قسمت پشت روپیه های کاغذی، فرقه ها با 15 زبان چاپ شده اند؛ اما در قسمت جلو، این فرقه ها به زبان هندی و انگلیسی چاپ می شوند.

اسکناس ها به طور مکرر با طرح های جدید از جمله تفاوت های مشخصی مانند سری ماهاتما گاندی با سری های جدید با همین نام، به روزرسانی می شوند. این نمونه ها شامل مضامین مختلف میراث هند هستند.

امنیت و جعل روپیع هند

هند دارای اقتصادی مبتنی بر پول نقد است که منجر به گردش ارز جعلی توسط افرادی شده است.

بانک ذخیره هند با نام RBI، طی سال های گذشته مجبور به تغییر و به روزرسانی انواع اسکناس های روپیه با ویژگی های امنیتی جدی شده است.

اسکناس هایی که ممکن است در ظاهر مشابه نمونه های قانونی باشند، توسط پولشویی ها و تروریست ها جعل می شوند.

به طور معمول، اسکناس هایی که دارای قیمت بالای روپیه هند هستند، در معرض جعل قرار دارند.

در سال 2016، دولت هند استفاده از پول نقد غیر قانونی و تقلبی را در تامین بودجه فعالیت های غیرقانونی تروریسم محکوم اعلام کرد.

در مجموع اسکناس های 500 و 1000 روپیه سری گاندی توسط جاعلان بسیار تخریب شدند.

نمونه های 500 روپیه جدید ماهاتما گاندی با ویژگی های پیشرفته همواره جایگزین سری قبلی می شود.

سخن آخر

روپیه واحد پول رسمی کشور هند است. این واحد پولی با نماد INR و یک نماد سمبولیک از زبان هندی با تلفظ ra و حرف لاتین R در بازار ارز نمایش داده می شود.

INR یکی از واحد های پولی است که هنگام تبدیل وابستگی از نقره به طلا، تا مدت ها تغییری در وابستگی خود ایجاد نکرد.

امروه روپیه به دلار ایالات متحده وابسته است. این وابستگی در طول جریانات تاریخی گوناگون، از واحد هایی چون پوند استراینگ و سایر دلار ها، درنهایت به دلار آمریکا منتهی شد.

امروزه وضعیت روپیه هند، حالتی شناور را تجربه می کند، اما این شناوری دارای نوسانات پیچیده ای است.

بیشترین چالشی که در حال حاضر روپیه تجربه می کند، جعل اسکناس است. این مسئله یکی از پیچیده ترین عوارض درگیری اسکناس روپیه گاندی با عوامل تروریستی و جاعل است.

دولت هند همواره در حال انجام تدابیری برای برابر شدن وضعیت اقتصادی کشور است. به همین منظور با تغییر سری های پولی، هم به منظور ایجاد وضعیت اقتصادی متناسب و هم مقابله با جعل، تلاش های فراوانی می کند.

ادامه مطلب
درام ارمنستان
نرخ و قیمت لحظه ای درام ارمنستان بازار آزاد

آشنایی با واحد پول ارمنستان

واحد پول رسمی کشور ارمنستان، درام ارمنستان نام دارد. این پول علاوه بر این کشور، در جمهوری همسایه ارمنستان، آرتساخ استفاده می شود. از نظر تاریخی درام ارمنی به 100 لوما تقسیم می شوند.

کلمه درام در زبان انگلیسی به «پول» ترجمه شده است. این واحد با درهم عربی یونانی و درهم عربی یا واحد درام انگیسی همبستگی دارد.

به طور واضح واژه درام از درم پارسی میانه وارد زبان ارمنی شده است. این واژه از سوی زبان یونانی با دراخما ارتباط دارد که نمونه ای دیگر از تلفظ برای این پول محسوب می شود.

اولین نمونه های ارز درام به دوره 1199 الی 1975 مرتبط است که در آن زمان سکه هایی از جنس نقره با این نام صادر می شده است. در واقع این سکه ها درام نامیده می شدند.

در نمادشناسی ارزی، درام را با کد مخفف AMD نشان می دهند. همچنین درام ارمنستان با نماد سمبولیک نشان  ֏ داده می شود. در زبان ارمنی این پول به شکل դրամ نوشته شده است.

تاریخچه درام ارمنستان

در 21 سپتامبر، در همه پرسی ملی، ارمنستان به عنوان یک کشور جمهوری، مستقل از اتحاد جماهیر شوروی معرفی شد. به سبب استقلال، حق انحصاری صدور پول ملی به بانک مرکزی ارمنستان داده شد. این بانک در سال 27 مارس 1993 تاسیس شده است.

بلافاصله پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تلاش برای حفظ یک ارز مشترک یا همان روبل روسیه، در میان کشور های CIS شکل گرفت. ارمنستان نیز به منطقه روبل پیوست.

با وجود تلاش روسیه، دیری نپایید که مشخص شد حفظ اتحادیه ارزی در شرایط ناپایدار سیاسی و اقتصادی کشور های وابسته به شوروی سابق، بسیار دشوار است.

منطقه روبل با اصلاحات پولی یک طرفه در روسیه در سال 1963، به طور قطعی مانند شوروی دچار فروپاشی شد؛ در نتیجه کشورهایی که هنوز در منطقه مذکور شرکت داشتند، ناخواسته بیرون راننده شدند.

به سبب فروپاشی نظام پولی مذکور، کشورهای قزاقستان، اربکستان، ترکمنستان، مولداوی، گرجستان و ارمنستان مجبور به معرفی ارز های جداگانه شدند.

ارمنستان هنگام معرفی درام در 22 نوامبر 1993، یکی از آخرین کشور هایی بود که معرفی پول خود را به طور قطعی انجام داد.

نرخ تبدیل درام ارمنستان

درام در تاریخ 22 نوامبر 1993، با نرخ 200 روبل برابر یک درام مبادله می شده است. به طور واضح هر دلار در مقابل 404 درام نیز قابل مبادله بود.

امروزه درام مدرن شده ارمنستان بر طبق مصوب ژوئیه 2018، در مقابل هر دلار برابر با 506.46 درام مبادله می شود.

نشانه درام ارمنستان

ارمنستان پس از اعلام استقلال، پول ملی خود را با نام درام ارمستان در معرض گردش عمومی قرار داد. به سبب این موضوع و برای ایجاد مهر تایید استقلال خود، این کشور نیاز به یک علامت برای پول خود داشت.

علامت  ֏ به عنوان  یک نماد تجاری و الگوی منحصر به فرد از حروف ارمنی، در تابلو ها و دفترچه های روزشمار اقتصادی ظاهر شد.

علامت استاندارد فعلی ارمنستان در سال 1995 طراح شد که در یونیکد با U+058F رمزنگاری شده است.

تا پیش از تایید رسمی علامت مذکور، تعدادی از هنرمندان و بازرگانان، شکل های مختلفی را برای آن تهیه کرده بودند که در نهایت شکل ذکر شده، انتخاب شد.

اکنون نماد درام ارمنستان در استاندارد های این کشور به عنوان نشانی از شخصیت ها و  نماد های ملی، در فونت های کامپیوتری نیز موجود است.

سکه های درام ارمنستان

در مجموع سکه های صادر شده از سوی بانک مرکزی ارمنستان شامل دو سری بیشتر نبوده است. این سری تحولات پیچیده ای به خود نداشته است و بیشتر به سبب ارتقاء ظرفیت اقتصادی در بازار دچار تغییر شده اند.

سری اول سکه درام ارمنستان

در سال 1994، اولین سری از سکه های آلومینیوم در قالب های 10، 50 و 50 لوما به همراه 1، 3، 5 و 10 درام معرفی شدند.

سکه های دیگر به طور رسمی در گردش بودند اما به دلیل ارزش اسمی پایین، به ندرت برای استفاده در نظر گرفته می شدند.

تمام سکه های اولین سال انتشار یعنی بازه 1994 الی 2002، در برخی موارد همچنان در دسترس هستند.

سری دوم سکه درام ارمنستان

سری دوم انتشار سکه ارمنی از سال 2003 تا اکنون را شامل می شود.

در سال 2003 و 2004، سری دوم سکه های درام ارمنستان متشکل از 10، 20، 50، 100، 200 و 500 برای جایگزینی به جای سری اول معرفی شدند.

همچنین بانک مرکزی ارمنستان، تعداد زیادی سکه یادبود را برای فروش به مجموعه داران صادر کرد. لیستی از مجموعه در قسمت توزیع کنندگان مجاز بانک مرکزی این کشور موجود است.

اسکناس های درام ارمنستان

سری اول اسکناس در نوامبر 1993 صادر شد. این نمونه تا سال 2005 از گردش خارج شد. سری دوم از سال 1998 به بعد منتشر شد که در حال حاضر نیز همچنان برای استفاده در بازار موجود است.

سری اول

این سری شامل بازه 1993 الی 1995 می شود.

در 22 نوامبر 1993، سری اول با نمونه اسکناس های 10، 25، 50، 100، 200 و 500 درام ارمنستان منتشر شدند.

نمونه های 1000 و 5000 کمی بعدتر به مجموع پولی اضافه شد.

سری دوم

سری دوم انتشار اسکناس در ارمنستان مرتبط به بازه 1998 الی 2017 است.

اسکناس های 50، 100 و 500 درامی به ندرت در گردش اقتصادی این کشور مشاهده می شوند. در عوض سکه های 50، 100 و 500 به وفور در ارمنستان استفاده می شود.

نمونه 50 هزار درامی یادبود، در ژوئن 2001 به مناسبت 1700 سالگی تصویب مسیحیت در ارمنستان صادر شد.

نمونه 500 درام ارمنستان در 22 نوامبر 2010 برای بزرگداشت داستان کشتی نوح نیز در این کشور صادر شده است.

 سری سوم درام ارمنستان

سری سوم از سال 2018 تا اکنون را شامل می شود. سری سوم درام در سال 2018 به مناسبت بزرگداشت 25 سالگی پول ملی ارمنستان منتشر شد.

تمامی اسکناس های این مجموعه همان شماره های قبلی را دارند. به همراه اعداد قبلی، نمونه های جدید نیز معرفی شد.

اسکناس 2 هزار درامی به عنوان یک اسکناس تازه معرفی شده است. همچنین اسکناس 50 هزار درامی برای مجموعه مذکور به طور مجدد چاپ شد. اسکناس 100 هزار درامی نیز از این مجموعه حذف شده است.

سری جدید اسکناس های درام، روی لایه های ترکیبی لوئیزنال چاپ شده اند. این ترکیب در سراسر جهان در مناطق گرمسیری استفاده می شود.

ویژگی منحصر به فرد در لوئیزنال، بستر بسیار مقاومی دارد. به علاوه، طیف گسترده ای از ویژگی های امنیتی را در این سری از پول می توان یافت.

در مجموع  سه فرقه اول شامل 10 هزار، 20 هزار و 50 هزار در 22 نوامبر 2018 صادر شده اند و سه فرقه نهایی 1000، 2 هزار و 5 هزار در 25 دسامبر 2018 برای استفاده در معرض عموم قرار گرفته اند.

کلام آخر

درام واحد پول رسمی کشور ارمنستان است. این واحد پولی به 100 لوما تقسیم می شود. همچنین واژه درام به همان معنای پول یا Money در این کشور رایج است.

درام ارمنستان با استقلال این کشور، ابزار رسمی اقتصاد این کشور محسوب شد.

در دوره ای کوتاه ارمنستان به روبل روسیه وابسته بود. اما پس از فروپاشی شوروی و همچنین پس از پا گیری روسیه و فروپاشی نظام پولی کشور های وابسته به روسیه، درام به ارمنستان اضافه شد.

امروزه پول ارمنستان مانند سایر کشور های معمول در جهان، نرخی معمولی را دنبال می کند که در واقع این نرخ بیشتر به عوامل توریستی و سیاسی آن وابسته است.

هر درام با قیمت 506.46 در مقابل دلار قابل معامله محسوب می شود که در گذشته این نرخ به روبل روسیه بستگی داشت.

سکه های درام پس از دو سری و اسکناس های آن پس از سه سری به تثبیت عمومی رسیدند. در مجموع سکه ها شامل مقادیری برابر 10، 20، 50، 100، 200 و 500 می شوند. اسکناس ها نیز شامل مقادیر 500، 1000، 5 هزار، 10 هزار، 20 هزار، 50 هزار و 100 هزار هستند.

ادامه مطلب
ویزا کارت
ویزا کارت چگونه کار می ‌کند؟ معرفی انواع آن

تجارت الکترونیک چیست؟

تجارت الکترونیک یکی از مهم ترین مفاهیمی بود که پس از رشد خارق العاده ضریب نفوذ اینترنت در میان مردم مطرح شد. در واقع وجود اینترنت و کاربرد گسترده آن در حوزه تجارت و مبادلات مالی سبب شده است، که عملاً هیچ حد و مرزی برای خرید و فروش کالاهای مختلف به صورت آنلاین نداشته باشیم.

در همین راستا و به منظور تسهیل نقل و انتقال پول در فرآیند تجارت کالا و خدمات، برخی شرکت های ارائه خدمات مالی اقدام به راه اندازی سیستم های پرداخت بین المللی نموده اند؛ که معمولاً در قالب کارت های نقدی، اعتباری و کیف پول های الکترونیکی در اختیار کاربران قرار می گیرند. تفاوتی ندارد که چه شغل، تحصیلات، محدوده سنی یا ملیتی داشته باشید، در حال حاضر شما برای مقاصد مختلفی نظیر انتقال وجه، خرید از فروشگاه های آنلاین، هزینه آزمون های بین المللی، خرید بلیط هواپیما، شارژ حساب معاملاتی خود در بروکرهای بازار بورس جهانی و… می توانید، از این سیستم های پرداخت جهانی استفاده کنید.

به دلیل اهمیت این موضوع و علاقه عموم افراد به آشنایی با این سیستم ها تصمیم گرفتیم تا در سری مقالاتی با مهم ترین نکات و انواع این ابزار پرداخت الکترونیکی آشنا شویم.

ویزا کارت چیست؟

ویزا یک شرکت چندملیتی خدمات مالی آمریکایی می باشد که دفتر مرکزی آن در ایالت کالیفرنیا قرار دارد. شبکه بین المللی ویزا در سال 1975 میلادی تأسیس شد، اما ایده اصلی و فرآیند اجرایی آن در سپتامبر سال 1958 با ارسال بیش از شصت هزار کارت اعتباری برای افراد مختلف توسط بانک آمریکا (Bank of America) شکل گرفت.

ویزا کارت نوعی کارت پرداخت است که درون شبکه و تحت برند شرکت ویزا صادر می شود. این شرکت در ابتدا صرفاً کارت های اعتباری صادر می کرد، اما در ادامه صدور کارت های بدهی (نقدی)، پیش پرداخت و هدیه را نیز به مجموعه خدمات خود اضافه کرد.

اگرچه کارت های ویزا دارای نماد رسمی ویزا هستند، اما مستقیماً توسط خود شرکت صادر نشده و توسط مؤسسات مالی همکار این شرکت صادر و در اختیار کاربران قرار می گیرند.

کارمزد مبادلات مالی در شبکه پرداخت ویزا بین 43/1 تا 4/2 درصد حجم تراکنش انجام شده است.

فرآیند کارآیی ویزا کارت به چه شکل است؟

ویزا کارت

ویزا دارای یک شبکه پردازش شده بزرگ است که کارت های آن توسط کسب وکارهای مختلف در بیش از 200 کشور جهان پذیرفته می شود. معمولاً مؤسسات مالی برای ارائه خدمات خود شامل کارت های پرداخت و… با یک شبکه پرداخت بین المللی مانند ویزا به عنوان شریک تجاری همکاری می کنند. در اینگونه قراردادها هر کدام از صادرکنندگان ثانویه ویزا کارت ، ضوابط و قوانین خاصی برای صدور کارت ویزا (تحت قوانین شرکت اصلی) تعیین نموده و در مورد شرایط مورد نظر خود برای ارائه خدمات به مشتریان تصمیم گیری خواهند نمود.

به طور کلی ویزا کارت از طریق مؤسسات مالی مختلف با شرایط منحصر به فرد برای اشخاص حقیقی و حقوقی در دسترس است. توافق نامه بهره مندی از خدمات ویزا کارت شامل پرداخت هزینه های نقل و انتقالات بانکی به همراه کارمزد شبکه ویزا است.

همچنین شرکت ویزا از طریق توافق نامه های ارائه خدمات با تجار همکاری می کند تا افرادی که معاملات خود را از طریق این شبکه انجام دهند، کارمزد کمی بابت هر معامله خود به عنوان به شبکه ویزا پرداخت کنند.

به طور کلی هر کارت ویزا در هر نقطه ای از جهان برای استفاده در پلفترم های تجاری مختلف به خود شبکه ویزا متکی است. تمامی این کارت ها با یک کد 16 رقمی منحصربه فرد حک شده روی کارت به همراه میکروچیپ اختصاصی دارنده ویزا کارت صادر می شوند.

از سایر مشخصات فیزیکی ویزا کارت وجود یک نوار مغناطیسی و بخشی برای امضای مالک در پشت کارت است.

انواع ویزا کارت

همانطور که اشاره نمودیم در حال حاضر انواع مختلفی از کارت های ویزا نظیر اعتباری، نقدی و هدیه برای افراد صادر می شوند؛ که در ادامه مطلب می خواهیم با هر ماهیت و کاربرد هر کدام از این کارت های پرداخت به طور مختصر آشنا شویم.

ویزا کارت اعتباری

ویزا کارت

مؤسسات مالی صادر کننده کارت اعتباری ویزا بر اساس اطلاعات مشتریان و ارزیابی های انجام شده توسط خودشان برای افرادی که از نظر آن ها معتمد و قابل اعتماد باشند، ویزا کارت اعتباری صادر می کنند.

این کارت های اعتباری تسهیلات زیادی برای کاربران خود ایجاد نموده و شما می توانید آن ها را در مبادلات تجاری یا دستگاه های خودپرداز در سراسر جهان استفاده کنید. ویزا کارت اعتباری ممکن است مزایایی نظیر نرخ بهره تبلیغاتی (APRs) صفر درصد، جایزه بازپرداخت نقدی (کش بک) یا شرایط ویژه برای خرید از خرده فروش های برگزیده داشته باشد.

ویزا کارت های سنتی (Traditional Visa cards) خدمات محدودی را در دسترس شما قرار می دهد، اما ویزا کارت امضا شده (Signature Visa cards) نسبت آن ها کاربردی تر بوده و امکانات بیشتری دارد. این در حالی است که ویزا کارت نامحدود (Infinite Visa cards) با مجموعه ای از بهترین و کامل ترین خدمات مختص معتبرترین دارندگان کارت های اعتباری در نظر گرفته شده است.

باید بدانید که شماره حساب و نام دارنده کارت های اعتباری ویزا روی آن حک شده و یک کد اعتبارسنجی سه رقمی ویژه در پشت آن قرار دارد؛ که فیلتر امنیتی قوی برای دارنده کارت محسوب می شود.

ویزا کارت نقدی (بدهی)

ویزا کارت

این نوع از ویزا کارت امکان دسترسی و برداشت روزمره دارنده کارت از انواع حساب های بانکی خود نظیر حساب چک یا پس انداز را فراهم می کند. همانند کارت اعتباری می توان از کارت های نقدی نیز برای خرید در خرده فروشی ها یا مبادلات مالی در شعب بانک و دستگاه های خودپرداز استفاده نمود.

برای نقل و انتقال وجه از طریق ویزا کارت نقدی دارندگان آن باید از کد شناسایی شخصی (PIN) استفاده کنند. در این نوع از ویزا کارت نیز نام دارنده کارت و شماره حساب 16 رقمی به صورت برجسته حک شده است، هرچند که شماره موجودی روی کارت با شماره حساب های متصل به آن متفاوت بوده و مربوط به شبکه ویزا می باشد.

ویزا کارت پیش پرداخت و هدیه

ویزا کارت

شرکت ویزا طیف گسترده ای از کارت های پیش پرداخت و هدیه را با یک شماره حساب 16 رقمی منحصربه فرد ارائه می دهد که اغلب آن ها را می توان از خرده فروشی ها تهیه نمود. کارت های پیش پرداخت به حساب سپرده بانکی یا کارت اعتباری متصل نیستند.

این کارت ها دارای مقدار مشخصی پول به عنوان محدوده اعتباری هستند. بدان معنی که دارنده کارت نمی تواند مبلغی بیشتر از چیزی که در کارت شارژ شده است هزینه کند! از این کارت های پیش پرداخت می توان در تمام درگاه های طرف قرارداد با ویزا استفاده کرد.

کارت های هدیه نیز دقیقاً همانند کارت های پیش پرداخت با مبلغ مشخصی شارژ می شوند، اما معمولاً پس از استفاده دیگر قابلیت شارژ مجدد ندارند. این کارت ها با یک کد شناسایی شخصی (PIN) خاص صادر شده و بعضی از آن ها صرفاً در مراکز خرید محدودی قابلیت استفاده دارند.

ویزا کارت به صورت فیزیکی و مجازی صادر می شود. کارت های فیزیکی برای خرید از خرده فروشی ها استفاده شده و نیازمند طی شدن فرآیند فعال سازی است؛ اما ویزا کارت مجازی برای خرید یا مبادلات آنلاین بوده و به صورت فوری در دسترس کاربران خواهد بود.

توجه داشته باشید که در حال حاضر به دلیل تحریم های بین المللی شبکه بانکی امکان بهره مندی شهروندان مقیم ایران از خدمات شرکت ویزا نبوده و در صورت نیاز به استفاده از ویزا کارت برای انجام مبادلات ارزی، باید از طریق پلتفرم های واسطه مجاز برای احراز هویت در این شبکه اقدام کنید.

ادامه مطلب
دلار دیجیتال
دلار دیجیتال چیست و چرا مهم است؟

آشنایی با دلار دیجیتال

معرفی دلار دیجیتال ایالات متحده که ایجاد آن سال گذشته بسیار دور از ذهن به نظر می رسید و اکنون مورد توجه جدی قرار گرفته است، چیزی کمتر از پیکربندی مجدد ساختار پول و سیستم مالی جهانی را نشان نمی دهد.

دلار آمریکا لویاتان مالی جهان است. دلار آمریکا ارز غالب در تجارت بین المللی و همینطور ارز ذخیره برای کشورها می باشد. هرگونه تغییر اساسی در آن چشم انداز اقتصادی جهانی را تغییر می دهد و میلیاردها نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می دهد.

همچنین دلار دیجیتال ایالات متحده می تواند پیامدهای قابل توجهی برای صنعت رمزنگاری داشته باشد، به ویژه ارزهای رمزنگاری شده از جمله استیبل کوین و بیت کوین که برای استفاده پولی گسترده تر رقابت می کنند.

این مقاله در سه بخش به بررسی ااین موضوع می پردازد که به شرح زیر است:

  • شرح تاریخ دلار دیجیتال آمریکا و تعریف ارز دیجیتال بانک مرکزی و همچنین نیاز اساسی برای درک چگونگی ایجاد پول و شباهت ها و تفاوت های دلار دیجیتال آمریکا با پول رمزنگاری شده و پول معمول بانک
  • تجزیه و تحلیل تفاوت های اساسی و مزایا و معایب طرح پیشنهادی طراحی دلار دیجیتال ایالات متحده که در حال حاضر مورد بحث و بررسی است
  • نقش زیرساخت های پیرامون دلار دیجیتال ایالات متحده و حمایت های به عمل آمده از آن، به ویژه کیف پول های دیجیتال و مزایا و معایب مختلف طراحی آن ها

چگونه دلار دیجیتال ایالات متحده ناگهان مسیر خود را از رویای نامطمئن و دور به یک اولویت بالا تغییر داد؟

دلار دیجیتال

بیل گیتس به طور علنی گفت که ما اغلب مقدار تغییراتی را که در کوتاه مدت اتفاق می افتد، بیش از حد تخمین می زنیم. ولی برهه هایی هم هست که در یک سال شاهد تغییرات اساسی و بسیار بزرگ هستیم.

دوازده ماه پیش، عده خیلی کمی فکر می کردند که ایجاد دلار دیجیتال جدید ایالات متحده (ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) که به طور گسترده در دست اقدام و معامله است) به زودی در سیاست “قانون اساسی” در کنگره، فدرال رزرو و سایر نهادهای نظارتی قرار می گیرد و این بدبینی دلایل خوبی داشت.

در ژانویه 2019، بانک تسویه حساب های بین المللی، پس از نظرسنجی از اعضای بانک مرکزی خود، گزارش داد که به دلیل عدم اطمینان از مزایا و خطرات، هیچ عجله ای از سوی اکثر بانک های مرکزی برجسته برای گسترش ارز دیجیتالی بانک مرکزی وجود ندارد.

بسیاری از بانک های مرکزی قبلاً با آزمایش بلاکچین یا فناوری لجر توسعه داده شده، جنبه های فنی اجرای CBDC گسترده را بررسی کرده بودند و نگران بلوغ و توانایی های این فناوری برای استفاده در مقیاس وسیع بودند.

برای کشورهایی که قبلاً “پرداخت سریعتر” را انجام داده بودند یا در حال تلاش برای انجام این کار بودند، درمورد اینکه CBDC از نظر کارایی پرداخت و سایر امکانات چه کمکی میتواند بکند و مزایای آن تا چه حد می تواند گسترش بیابد شک و شبهه زیادی وجود داشت.

به طور خلاصه، وضعیت سال گذشته در فدرال رزرو و همچنین بسیاری دیگر از بانک های مرکزی پیشرو در جهان اینگونه بود که آن ها از ادامه مطالعه گسترده تر مفهوم CBDC خوشحال بودند، ولی با این وجود آنها دلایل قانع کننده ای برای عملی کردن آن در آینده نزدیک نمی دیدند.

نگرش “عجله نداشتن” نسبت به CBDC گسترده فقط مختص بانک های مرکزی نبود.

دلار دیجیتال

دیدگاه بسیاری از بانک های تجاری نسبت به ایده معرفی CBDC گسترده، بیطرف یا کاملاً خصمانه بود. بانک ها استدلال می کردند که دسترسی مشاغل مصرفی و غیر بانکی به CBDC باعث از بین رفتن موقعیت انحصاری و ممتاز بانک های تجاری می شود، بانک هایی که مدت هاست بین بانک های مرکزی و سایر فعالان اقتصادی به طور موثری قرار دارند.

یکی دیگر از نگرانی های اساسی بیان شده توسط بانکداران و مساله ای که ظاهرا به هیچ وجه قابل حل نیست، این است که مشتریان بانک های تجاری با سپرده های خود از بانک های تجاری نسبتاً پر خطرتر به آغوش بانک های بدون ریسک پناه ببرند. به عبارت دیگر، وجود CBDC به شکل گسترده خطر وحشت مالی و بی ثبات را ایجاد می کند.

تحولات مهم و موثر بر معرفی دلار دیجیتال

اما طی دوازده ماه گذشته چندین تحول عمده وجود داشته است که احتمال معرفی دلار دیجیتال معامله شده آمریکایی را به شکل چشمگیری افزایش داده است:

  • ارز جهانی جاه طلبانه Libra فیس بوک در اواسط ژوئن 2019 معرفی شد، و فناوری blockchain که برای خدمات دهی به میلیاردها کاربر فیس بوک به اندازه کافی قوی است از آن پشتیبانی می شود
  • ظاهراً در پاسخ به لیبرا، چین کار را تسریع کرد و در آوریل 2020 آزمایش یوان دیجیتال که مدت طولانی در مورد آن صحبت میشد را با عنوان DCEP (پرداخت الکترونیکی ارز دیجیتال) آغاز کرد.
  • رقابت استراتژیک ایالات متحده و چین و تنش های ژئوپلیتیک بالا گرفت
  • ویروس کرونا و اثار گسترده و مخرب آن به طرز دردناکی ماهیت منسوخ شده زیرساخت های پولی و مالی ایالات متحده را نشان داد (به عنوان مثال برای توزیع وجوه امداد به 70 میلیون شهروند آمریکایی از پول های فیزیکی کند و ناکارآمد استفاده شد)

در حالی که تغییر زیاد در انتظارات و زمان بندی عملی کردن دلار دیجیتال ایالات متحده ممکن است عمدتاً تحت تأثیر تحولات فوق باشد، ولی یک عامل پنجم نیز در این زمینه بسیار نقش موثری داشته است. رشد مداوم استفاده از استیبل کوین و استفاده از مجموعه ارز های رمزنگاری شده رقابت فزاینده ای را برای فیات سنتی موجب شده است.

در اواخر مارس، قانون دیجیتال دلار دیجیتال برای اولین بار در کنگره مطرح شد و جریان رو به رشد موافقت در کنگره، مقالات تحقیقی در زمینه سیاست گذاری و ابتکارات و پیشنهادات مختلف گویای رشد روزافزون و شتاب فزاینده پشت موضوع ایجاد دلار دیجیتال آمریکاست.

با این حال، دیدگاه های بسیار متفاوتی در مورد شکل دلار دیجیتال جدید ایالات متحده وجود دارد و حتی بسیاری از آنها سوال دارند که آیا باید یک شکل دلار وجود داشته باشد؟

برای درک این بحث ابتدا لازم است منظور از دلار دیجیتال ایالات متحده را فراتر از تعریف یک خطه آن (ارز دیجیتال بانک مرکزی با قابلیت معامله و نگهداری گسترده) بررسی کنیم.

دلار دیجیتال آمریکا چیست و چرا این همه سردرگمی در مورد ارز دیجیتال بانک مرکزی وجود دارد؟

دلار دیجیتال

علاقه به دلار دیجیتال ایالات متحده و به طور کلی ارز دیجیتال بانک مرکزی، در اصل از موفقیت ارزهای رمزپایه مانند بیت کوین (BTC) و فناوری زیربنایی آن الهام گرفته شد. برخی از پیشنهادات طراحی دلار دیجیتال ایالات متحده ترکیبی از فناوری پیشگام بیت کوین و سایر ارزهای رمزپایه است.

درک دلایل رشد بیت کوین و چگونگی شباهت و تفاوت دلار دیجیتال با بیت کوین، یک نقطه شروع مفید در درک دلار دیجیتال ایالات متحده است.

همین طور با درک سردرگمی پیرامون ارزهای رمزپایه مانند بیت کوین می توان سردرگمی پیرامون دلار دیجیتال آمریکا را نیز درک کرد.

بیت کوین بیش از 11 سال است که به طور قابل اعتماد کار می کند و نظرسنجی ها نشان می دهد که آگاهی و ثبت بیت کوین در بسیاری از کشورها بیش از 80٪ می باشد. ده ها میلیون نفر در سراسر جهان بیت کوین دارند و ارزش بازار آن در حال حاضر تقریبا 175 میلیارد دلار است.

یک لیست مختصر از دلایل موفقیت و رشد بیت کوین شامل موارد زیر است:

بیت کوین و دلار دیجیتال

  • قابل پیش بینی بودن عرضه این ارز و محدود بودن کل عرضه (21 میلیون سکه) آن را به یک دارایی سرمایه گذاری کمیاب تبدیل کرده است
  • معماری نسبتاً غیرمتمرکز، به حداقل رساندن ازوم اعتماد به واسطه هایی مانند بانک و …
  • انعطاف پذیری فنی (آپ تایم)
  • مقاومت در برابر سانسور و حفاظت از حریم خصوصی
  • کارآمد، هزینه نسبتاً کم و مفید بودن برای انواع خاصی از پرداخت ها
  • افزایش قیمت و سودده بودن سرمایه گذاری روی بیت کوین

اینکه کدام یک از ویژگی های بیت کوین به طرح نهایی دلار دیجیتال آمریکا راه پیدا می کند، موضوع قابل توجهی است و موضوعی است که ما در بخش دوم این مقاله بیشتر به آن خواهیم پرداخت.

آنچه با اطمینان می توان پیش بینی کرد این است که بعید است بسیاری از مشخصات طراحی بیت کوین در دلار دیجیتال آمریکا کپی و جایگذاری شود. به عنوان مثال، برخی به شدت احساس می كنند كه یك دلار دیجیتال آمریكا از یك جنبه بسیار مهم باید به بیت کوین شباهت داشته باشد – به عنوان یك ارز به نام حامل (بینام) – درصورتی که در مقابل این ویژگی مقاومت قابل توجهی نیز وجود دارد. (دلار دیجیتال ایالات متحده به عنوان ابزار حامل مفهومی است که ما در بخش بعدی در زیر به آن برمی گردیم)

به طور کلی، همپوشانی محدود مشخصات فنی و سایر عوامل (به عنوان مثال وضعیت دلار آمریکا به عنوان پول قانونی) مشخص نیست که تا ه حد رقابت مستقیم بین دلار دیجیتال آمریکا و بیت کوین وجود خواهد داشت.

اگرچه دیگر توجه نکردن به موفقیت خارق العاده بیت کوین نمی تواند معتبر باشد، با این حال اکثریت قریب به اتفاق مردم هنوز (کاملاً قابل درک است) هنوز از بیت کوین استفاده نمی کنند و این حداقل تا حدی به این دلیل است که آن ‍ها ارز رمزنگاری شده را گیج کننده و پیچیده می دانند.

در واقع، روشی که امروزه بیت کوین به طور عمده مورد استفاده قرار می گیرد (کمتر به عنوان ارز برای پرداخت ها و بیشتر به عنوان دارایی کمیاب که اغلب با طلا مقایسه می شود) باعث شده برخی از جمله مارک کارنی، رئیس سابق بانک انگلیس، اظهار کنند که بیت کوین به اشتباه به عنوان واحد پول رمزنگاری شده شناخته شده است و این نام گذاری می تواند گمراه کننده باشد. کارنی و دیگران معتقدند به جای برچسب “ارز رمزپایه” طبقه بندی دقیق تر برای بیت کوین دارایی رمزنگاری شده است.

علاوه بر طبقه بندی متناقض آن، سردرگمی پیرامون ارزهای رمزنگاری شده تا حدودی به دلیل پیچیدگی بسیاری از فناوری های پیشرفته است که ارزهای رمزپایه به کار می گیرند. از جمله این فناوری ها میتوان به رمزنگاری، تئوری بازی های اقتصادی و … اشاره کرد. اصطلاحات جدید (فناوری بلاکچین) و توضیحات سطحی نیز احتمالاً کمکی نخواهند کرد.

اما بدون شک بزرگترین دلیل اینکه بسیاری ارز رمزنگاری شده را بسیار گیج کننده می دانند این است که به پول مربوط می شود.

درک ارزهای دیجیتال مانند دلار دیجیتال آمریکا اساساً بدون درک اولیه اینکه پول چگونه به وجود آمده است غیرممکن است

دلار دیجیتال

آقای هیلمن می گوید: در طول صحبت ها و تدریس هایی که در زمینه اقتصاد و رمز ارز در برنامه های تحصیلات تکمیلی و اجرایی طی دهه گذشته برای طیف وسیعی از مخاطبان در سراسر جهان تجربه کرده ام، دریافته ام که اکثریت قابل توجهی (از جمله بسیاری از افراد شاغل در خدمات مالی) به طور کامل درک نمی کنند که پول چگونه به وجود می آید.

این عدم دانش پولی قبلی تقصیر مردم عام نیست. اصول پولی غالباً نه تنها از سیلابس تحصیلات متوسطه حذف می شوند، بلکه به طور غیر قابل توجیهی از برخی کلاس های مقدماتی اقتصاد نیز حذف می شوند.

با که سرزنش بی سوادی مالی ما در بین مردم عمدتا تقصیر مربیان، رسانه ها، سیاست گذاران و شاید افراد دیگر در سمت های اداره کننده کشور است، ولی این واقعیت همچنان باقی است که سواد مالی ضعیف ما به طور کلی، چالش های قابل توجهی را برای بسیاری از مردم در درک ارز دیجیتال و ارز دیجیتال بانک مرکزی ایجاد می کند.

به طور خلاصه، اگر شما اصول چگونگی ایجاد پول را درک نکنید، درک بیت کوین و دلار دیجیتال آمریکا بسیار دشوار است.

درست است که اکثر مردم به طور کلی می دانند پول به شکل سکه و اسکناس در جیب ما (به ترتیب ضرب و چاپ) توسط دولت ها و بانک های مرکزی ایجاد می شود. این نوع پول را می توان پول بانک مرکزی نامید.

اما تنها بخش كمی از مردم می دانند كه پول بانك مركزی درصد نسبتاً كمی (غالباً <10٪) از كل پول موجود در یك كشور را نشان می دهد.

در واقع، اکثریت قریب به اتفاق پول (بیشتر از 90٪ در بسیاری از کشورها) زمانی ایجاد می شود که بانک های تجاری وام های جدید مانند وام های مسکونی به مردم بدهند.

این نوع پول دوم (اکثریت قریب به اتفاق پول) را می توان پول بانک تجاری نامید.

بانک های تجاری، که عموماً موسسات انتفاعی خصوصی هستند، این پول جدید را با به روزرسانی آنچه می توان به عنوان صفحه گسترده شرکت داخلی نامید انجام می دهند که شامل دو مورد زیر است:

الف) چقدر پول بانک ایجاد کرده است

ب) چه کسی صاحب پول ایجاد شده می باشد.

درک اینکه بانک های تجاری نوع متفاوتی از پول بانک های مرکزی ایجاد می کنند، نکته مهمی در درک دلار دیجیتال آمریکا است و ارزش تکرار آن را دارد.

برای جمع بندی می توان گفت که، اساساً دو نوع مختلف پول وجود دارد:

  • پول بانک تجاری (به عنوان مثال پول الکترونیکی موجود در حساب بانکی آنلاین شما)
  • پول بانک مرکزی (به عنوان مثال ارز فیزیکی و سکه های موجود در کیف پول / جیب شما)

دلار دیجیتالی آمریکا در دسته اسکناس و سکه می باشد و شکل دیگری از پول بانک مرکزی است.

تفاوت پنهان اما قابل توجه بین پول بانک تجاری و پول بانک مرکزی

دلار دیجیتال

این واقعیت که افراد و مشاغل می توانند از پول تجاری ایجاد شده در بانک تجاری و پول ایجاد شده در بانک های مرکزی به جای یکدیگر (اصلی که به نام قابلیت انعطاف پذیری شناخته می شود) استفاده کنند دلیل دیگری است که بسیاری از مردم از هیچ تمایزی بین این دو مطلع نیستند.

به عنوان مثال، هنگامی که به بیشتر فروشگاه ها مراجعه می کنید و پرداختی انجام می دهید، اغلب می توانید هزینه کالاهای خود را با پول نقد فیزیکی (پول بانک مرکزی) پرداخت کنید. همین طور می توانید با وجوه الکترونیکی با استفاده از کارت نقدی یا پرداخت تلفن همراه (پول بانک تجاری) کالای خود را خریداری کنید.

بنابراین اگر دو نوع مختلف پول بتوانند به طور موثری در شرایط واحد (خرید اکثر کالاها و خدمات) به طور یکسان عمل کنند، تفاوت اساسی بین این دو واقعاً چیست و آیا این تفاوت ها واقعاً مهم هستند؟ پاسخ کوتاه به مورد دوم مثبت است و پرداختن به مورد اول نیاز به توضیح دارد.

فراتر از تفاوتهای ملموس در شکل ظاهری پول بانک مرکزی و پول الکترونیکی (بانک تجاری)، تفاوت اساسی ماهیت حامل پول بانک مرکزی است.

مشابه بیت کوین، اگر شما دارای پول نقد چاپ شده یا سکه ضرب شده بانک مرکزی باشید، پس قدرت خرج کردن این پول را دارید. دارنده (حامل) پول بانک مرکزی بر رو آن کنترل کامل دارد و هنگامی که معاملات بیت کوین و پول نقد به پایان رسید، می توان گفت که معامله انجام شده دارای ویژگی “نهایی بودن تسویه حساب” است. اگرچه بحث طولانی درباره این موضوع از حوصله این مقاله خارج است، ولی به همین اندازه کافی است که اشاره کنیم که نهایی بودن تسویه حساب (یا فقدان آن) پیامدهای زیادی برای سیستم پولی دارد.

در مقابل، هرکسی که هنگام پرداخت با کارت اعتباری مسدود شدن کارتش را (شاید به دلایل ضد کلاهبرداری یا هر دلیل دیگری) تجربه کرده باشد، می فهمد که این بانک ها هستند که ابتدا باید اجازه خرج پول اعتباری را بدهند.

در مقابل، یک ابزار پولی مانند پول نقد یا بیت کوین نیاز به اجازه یا تاییدیه ندارد. به این معنی که استفاده از آن نیازی به تأیید قبلی توسط شخص ثالث مانند بانک ندارد.

بانک های تجاری و تهدیدها

معاملات پول بانکی تجاری همچنین می تواند معکوس شود، گاهی اوقات هفته ها یا حتی ماه ها پس از معامله در محل فروش، که اغلب در اختلافات بازپرداخت بازرگانان اتفاق می افتد. عدم نهایی بودن تسویه ذاتی در معاملات پول بانک تجاری می تواند منجر به شرایط جنجالی و دردناکی شود، جایی که بانک ها و شرکت های پرداخت، تسویه پول مشتری را که برای کالاها و خدمات قبلاً ارائه شده دریغ می کنند.

فقط به این دلیل که پول بانک تجاری شما در یک بانک واریز شده است، نیز به این معنی نیست که شما می توانید تمام وجوه خود را در صورت تقاضا برداشت کنید.

همانطور که در رکود بزرگ مشاهده کردیم، و اخیراً در سال 2007 در بانک شمال راک در انگلیس، 2008 در Bear Stearns و Lehman Brothers و بانک های قبرس در سال 2013، مشتریان بانک های تجاری و سرمایه گذاری گاهی اوقات نگرانی زیادی پیدا می کنند که ممکن است این بانک ورشکسته شود و به همین دلیل به سوی بانک ها هجوم می برند و برای برداشت وجوه عجله می کنند.

اخیراً، در روزهای ابتدایی شیوع ویروس کرونا در مارس سال جاری، شاهد شواهدی از همین موضوع در ایالات متحده آمریکا، انگلیس بودیم (که این موضوع اخیراً به اسکناس های پلاستیکی نیز منتقل شده بود و برای مقابله با تقاضای برداشت، مجبور شدند کاغذ اسکناس 20 پوندی را دوباره استفاده کند)

در مقابل بانک های تجاری، که درصد نسبتاً کمی از پول بانک مرکزی را در هر زمان نسبت به سپرده های مشتری (بدهی ها) در دست دارند، بانک های مرکزی به دلیل داشتن قدرت چاپ در بانکداران مرکزی، بی پول نمی شوند.

سرانجام و شاید از همه بحث برانگیزتر، پول بانک مرکزی درجه دسترسی و حفظ حریم خصوصی بسیار بیشتری نسبت به پول بانک تجاری ارائه می دهد. معاملات نقدی نیازی به ثبت یا پخش عمومی از اشخاص ثالث نیست و یک حساب از پیش تأیید شده در یک موسسه شخص ثالث برای معامله با پول فیزیکی بانک مرکزی لازم نیست.

در مقابل، اکثر بانک های تجاری برای افتتاح حساب بانکی و یا درخواست کارتهای پرداخت نیاز به اثبات هویت و سایر اطلاعات دارند و معاملات برای اطمینان از انطباق با مقررات ثبت و غربال می شوند.

بانک های تجاری ممکن است داده های مالی شما را با دیگران به اشتراک بگذارند، و نقض داده ها منجر به قرار گرفتن اطلاعات مالی خصوصی در معرض جنایتکاران، دولت های متخاصم ملی و دیگران شده است.

دیگر نمی توان از مزایای بسیار دلار دیجیتال آمریکا چشم پوشی کرد

مزایای دلار دیجیتال

در سطح بالا، می توان دلار دیجیتال ایالات متحده را به عنوان راهی برای گسترش خواص پول نقد و سکه بانک مرکزی به یک ابزار دیجیتالی در نظر گرفت.

اگرچه ممکن است استفاده از ارز دیجیتال بانک مرکزی (مانند دلار دیجیتال آمریکا) بسیار آشنا و شبیه پرداخت از طریق پول بانک تجاری و کارت های اعتباری باشد. ولی اشتباه نکنید، زیرا دلار دیجیتال آمریکا یک پیشنهاد کاملا جدید ارائه می دهد. در واقع نهاد ها و افراد بسیاری تلاش خواهند کرد تا ایجاد آن را تضعیف کنند یا به شدت با ویژگی های مختلف یا ویژگی های طراحی آن مبارزه کنند.

با این وجود نادیده گرفتن مزایای دلار دیجیتال ایالات متحده که به طور گسترده معامله شده است امکان پذیر نمی باشد و حتی وجود آن ضروری به نظر میرسد.

گرچه شاید برای قضاوت نهایی در مورد پاسخ COVID-19 دولت خیلی زود است، اما در حال حاضر واضح است که کمبود دلار دیجیتال ایالات متحده تأثیر منفی شدیدی بر توانایی دولت و فدرال رزرو در رسیدگی به بیماری همه گیر فعلی دارد.

اگر دولت آمریكا از دلار دیجیتال و نرم افزار کیف پول پشتیبانی می كرد برای دستیابی به هدف استقرار سریع کمک مالی به صدها میلیون شهروند آمریکایی در این بحران بسیار مفید بود. علاوه بر سرعت، دلار دیجیتال ایالات متحده در مقایسه با چک های پستی و سایر روش های پرداخت، مزایای دیگری نیز دارد، از جمله:

  • کارآیی: کاهش هزینه های تحویل پرداخت که ممکن است با هزینه های پستی و غیره برای چک به ده ها میلیون برسد.
  • شمول مالی: پرداخت آسان به افرادی که دسترسی به حساب های بانکی را ندارند
  • حمایت از آسیب پذیرترین قشر: اطمینان از پرداخت به برخی از نیازمندان که فاقد آدرس پستی فیزیکی هستند یا کسانی که اخیراً نقل مکان کرده اند (به عنوان مثال دانشجویان).
  • بهداشت: تشویق روش های دیجیتالی پرداخت ممکن است به کاهش میزان انتقال ویروس در مقایسه با استفاده نقدی و چک کمک کند.
  • کارآیی: دریافت و استفاده از پرداخت های دیجیتال را می توان با سهولت بیشتری پیگیری کرد تا اطمینان حاصل شود که افراد از حمایت مالی برخوردار شده اند یا نه.

چنین مزایایی، که مسلماً تنها بخش کوچکی از کل منافع کوه یخی دلار دیجیتال می باشد (به عنوان مثال کمک به پرداختن جنبه های ناخواسته اقتصاد غیررسمی)، همراه با نیاز به پاسخگویی به چالش های رقابتی مانند یوان دیجیتال، Libra و ارزهای رمزپایه غیرمتمرکز مانند بیت کوین، موضوع را به نفع دلار دیجیتال بسیار جذاب جلوه می دهد.

اما چه نوع دلار دیجیتال آمریکا را می خواهیم؟ و بسیاری از نگرانی ها و موانع سیاسی ایجاد شده چگونه برطرف می شود؟

اشکال مختلفی که دلار گسترده دیجیتال آمریکا ممکن است داشته باشد موضوع قسمت بعدی این مجموعه است که در آن ما معاملات پیشنهادهای مطرح شده در زمینه طراحی دلار دیجیتال در حال بررسی را تجزیه و تحلیل خواهیم کرد.

ادامه مطلب
کرون نروژ
نرخ و قیمت لحظه ای کرون نروژ امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول رسمی نروژ

کرون نروژ واحد پول رسمی کشور نروژ و سرزمین های وابسته آن محسوب می شود. این واحد پولی تحت کنترل بانک مرکزی این کشور که بانک نورجس نام دارد، در گردش است.

بانک نورجس در مجموع هشت سری اسکناس منتشر کرده است که اسامی مختلفی چون 50، 500 و غیره را نشان می دهد.

اسکناس های نروژی شامل تصاویری از دانشمندان و هنرمندان برجسته است که درواقع نشان دهنده سهم خاص افراد اهل نروژ در فرهنگ غنی این کشور است.

کرون نروژی به منظور تنظیم درست اقتصادی، به 100 قسمت یا 100 øre تقسیم می شود.

در نمادشناسی ارز های جهانی، واحد پول نروژ را با علامت kr نشان می دهند. همچنین کد این واحد پولی با NOK نیز شناخته می شود.

کلمه کرون در زبان انگلیسی تاج ترجمه شده است. این واحد پول سیزدهمین ارز معامله شده در جهان در آوریل 2010 بود که در مقایسه با سال 2007، سه پله افزایش جهانی داشت.

تاریخچه کرون نروژ

کرون در سال 1875 معرفی و جایگزین اختصاصی اسپیدیلر نروژی شد. این واحد پولی با نرخ 4 کرون در مقابل یک اسپیدیلر به فروش رسید.

با جایگزین کرون، نروژ به اتحادیه پولی اسکاندیناوی پیوست که در سال 1873 تاسیس شده بود.

اتحادیه تا سال 1914 ادامه یافت و پس از انحلال، دانمارک، نروژ و سوئد تصمیم گرفتند نام های مربوط به ارز های خود را حفظ کنند؛ ارزهایی که جداگانه تلقی می شدند.

در اتحادیه پولی اسکاندیناوی، کرون با استاندارد طلای 2480 در برابر 1 کیلوگرم محاسبه می شد. این استاندارد بین سال های 1916 الی 1920 و مجدد در سال 1928 احیا شد.

نرخ قبلی کرون در مقابل 1 پوند برابر با 18.16 کرون محاسبه می شده است.

با این وجود، این کشور همچنان به نگهداری ذخایر طلای پادشاهی اصرار می ورزد.

در طول اشغالگری آلمان در 1940 الی 1945 در جنگ جهانی دوم، کرون در ابتدا با نرخ یک کرون در برابر 0.6 رایش مارک به واحد پول آلمان متصل شد. سپس این مقدار به 0.57 کاهش یافت.

پس از جنگ، نرخ کرون در مقابل پوند، نسبت 20 به 1 داشت که در واقع به نسبت دلار  4.963 کرون محاسبه می شد.

نرخ پوند در سال 1949 ثابت شده بود. این ثبات درست زمانی بود که ارزش پوند نسبت به دلار آمریکا کاهش یافته بود.

در دسامبر 1992 بانک مرکزی نروژ به دلیل گمانه زنی های سنگین علیه ارز نروژی که در دهه 1990 رخ داده بود، نرخ ارز ثابت را به نفع ارز شناور کنار گذاشت.

کنارگذاری ارز ثابت سبب شد بانک مرکزی در خرید دفاعی NOK از طریق ذخایر ارزی حدود دو میلیارد کرون را در مدت زمان کوتاهی از دست بدهد.

تاثیرات اقتصادی بر ارزش کرون نروز

مانند تمامی ارز ها، روند های اقتصادی باعث نوسان ارزش کرون نروژ نیز می شوند. در صورت تردید در ارزش یورو، سرمایه گذاران ممکن است از NOK استفاده کنند.

از آنجا که نروژ بخشی از اتحادیه اروپا نیست، یورو به عنوان ارز اصلی در این کشور استفاده می شود.

همچنین دلار آمریکا و یورو، در اسلو به عنوان پایتخت ممکن است در برخی فروشگاه ها پذیرفته شود؛ اما بیشتر تجارت اساسی در کشور نروژ، نیاز به معاملات کرون نروژی دارد.

بنابر آنچه ذکر شد، ارزش اصلی کرون به صنعت توریست یا سفر کاری وابسته است. البته که ارتباط تنگاتنگ نروژ با صنعت نفت را نباید نادیده گرفت.

افزایش فعالیت در معامله کرون نروژ ممکن است نرخ این ارز را افزایش دهد. همچنین تغییرات در قیمت های نفت خام، بر ارزش NOK تاثیر گذار است؛ زیرا نروژ پیشرو ترین صادرکننده نفت در اروپایی غربی محسوب می شود.

کشتیرانی، ماهی گیری، برق آبی و سایر تولیدات نروژ، همه به تولید ناخالصی داخلی این کشور کمک می کنند. با این حال جالب است که بسیاری از این تولیدات به عنوان صنایع دولتی به حساب می آیند.

از نظر تاریخی، کرون نوعی سرمایه گذاری محتاطانه محسوب می شود.، زیرا سهام نروژ در بازار جهانی ادعا می کند که یکی از باثبات ترین اقتصاد های اروپا ست.

علاوه بر آنچه ذکر شد، نروژ یکی از ثروتمندترین کشور های جهان است؛ کشوری که یکی از بالاترین سطوح زندگی و رفاهی را دارد.

طبق داده های بانک جهانی 2017، نروژ، کشوری اقتصادی با درآمد بالا ست که رشد جمعیت آهسته آن، سالانه 0.9 درصد محاسبه شده است.

رشد سالانه تولید ناخالص داخلی در نروژ، هر سال 1.9 درصد است، در حالی که کاهش تورم این کشور، در هر سال 3.8 درصد محاسبه شده است.

سکه های کرون نروژی

در سال 1875، سکه هایی به ارزش 10 و 50 øre ، 1 و 2 کرونی معرفی شدند. این سکه ها آثاری از ارز قبلی را  در خود داشتند.

بین سال های 1875 الی 1878، ضرب سکه جدید به صورت کامل در قالب های 1، 2، 5، 10، 25 و 50 øre و 1، 2 و 10 کرون صورت گرفت.

سکه های مذکور با اسامی 1، 2 و 5 از جنس برنز، 10، 25 و 50 øre، 1 و 2 کرونی به رنگ نقره ای و 10 و 20 کرونی به رنگ طلایی بودند.

آخرین سکه های طلا در سال 1940 صادر شدند. نقره با کاپرو نیکل نیز از سال 1920 جایگزین طلا شد.

بین سال های 1917 و 1921، به طور موقت آهن را جایگزین برنز کردند. در سال 1917 آخرین صدور سکه 2 کرونی نیز مشاهده شد.

هنگام اشغال توسط آلمان در جنگ جهانی دوم، روی به جای کاپرو نیکل در سکه های 10، 25 و 50 استفاده شد و همچنین تولید 1 کرونی به تعلیق درآمد. در سال 1963، سکه های 5 کرونی نیز معرفی شدند.

تولید سکه های 1 و 2 øre در سال 1972 متوقف شد و یک سال بعد، اندازه سکه 5 øre نیز کاهش یافت.

سکه های 10 کرونی در سال 1983 معرفی شد و در سال 1992 آخرین سکه های 10 کرونی ضرب شدند.

در بین سال های 1994 الی 1998، سکه های جدید متشکل از 50øre و 1، 5، 10 و 20 کرون معرفی شدند. این سکه ها تنها کرون نروژ هستند که در حال حاضر استفاده می شوند.

سکه های 10 پوندی سوری در نروژ

سکه های 10 پوندی سوریه بسیار شبیه سکه 20 کرونی هستند. این سکه ها می توانند به راحتی ماشین های بازی و هر دستگاه این مدلی که سکه ها را برای ارائه محصولی دریافت می کنند، گول بزنند.

در اواسط فوریه 2017، 10 پوند سوریه، 39 پوند ارزش داشت که سکه 20 کرونی معادل 51.5 برابر ارزش سکه پوند سوری محسوب می شد.

اگرچه یافتن سکه های سوری در نروژ کار آسانی نیست؛ اما سرویس های بانکی نروژ تصمیم گرفتند دستگاهی برای تفکیک این دو سکه ایجاد کنند.

در سال 2005 یک مرد نروژی به دلیل استفاده از سکه های سوری به جای سکه کرون نروژ، به 30 روز حبس تعلیقی محکوم شد.

اسکناس های کرون نروژ

در سال 1877، بانک نروژ  برای 5، 10، 50، 100، 500 و 1000 کرون نمونه هایی معرفی کرد.

از سال 1917 تا سال 1922 اسکناس های یک کرون و  2 کرونی صادر شدند.

به دلیل کمبود فلز اسکناس های 1 و 2 کرونی به طور مجدد در 1970 الی 1950 صادر شدند.

در سال 1963، اسکناس های 5 کرونی جایگزین سکه ها شدند و در سال 1984همین اتفاق برای اسکناس های 10 کرونی نیز رخ داد.

اسکناس های 200 کرونی نیز در سال 1994 به بازار کشور نروژ اضافه شدند.

نرخ تبدیلی کرون نروژ

ارزش کرون در مقایسه با ارز های دیگر هر ساله، به طور قابل توجهی متفاوت است. براساس تغییرات قیمت نفت و نرخ بهره این نوسانات رایج رخ می د هد.

در سال 2002 کرون در برابر دلار ایالات متحده قرار گرفت. در دوم ژانویه 100 NOK برابر با 11.14 دلار آمریکا شد. همچنین در ژوئیه 2002، کرون با قیمت 13.7100 در مقابل دلار قرار گرفت.

در سال 2005، قیمت نفت به رکورد بیش از 60 دلار در هر بشکه رسید. اگرچه نرخ بهره در حدود 2 درصد کاهش یافته بود اما پول رسمی کشور نروژ همچنان قوی تر شد.

در سال 2009، NOK رشد چشمگیر دیگری از خود نشان داد و در سال بعد، ارزش آن در برابر دلار با نسبت 5.8 افزایش یافت.

در طول بیماری همه گیر کرونا، ارزش کرون به شدت سقوط کرد و در مارس 2020 قیمت آن در برابر دلار ایالات متحده به نسبت 12.00NOK رسید.

کلام آخر

کرون نروژ واحد پول کشور نروژ است که با نماد NOK نشان داده می شود. این واحد پولی در یکی از ثروتمند ترین کشورهای جهان رواج دارد.

اگرچه در برخی مواقع مبادلاتی از طریق یورو در کشور نروژ صورت می گیرد؛ اما تاثیر شگرف صادرات نفتی و تولیدات داخلی این کشور باعث شده که کرون به یک واحد پولی ارزشمند تبدیل شود.

یکی از مهم ترین موضوعاتی که بر نروژ و پول رسمی این کشور تاثیر گذاشته است، صنعت نفت این کشور است.

همچنین باید در نظر داشت که نروژ عضوی از اتحادیه اروپا نیست. این موضوع استقلال متفاوتی از نظر صادرات، در این کشور ایجاد کرده است.

در معاملات ارزی جهانی، کرون علاوه بر مزایای موجود وابسته به تولید کشور نروژ، گاهی به جای یورو، مبادله می شود. با در نظر داشتن ثبات یورو، مبادلات کرون سود بسیار کلانی برای سرمایه گذاران به همراه خواهد داشت.

ادامه مطلب
کرون دانمارک
نرخ و قیمت لحظه ای کرون دانمارک امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول رسمی دانمارک

کرون واحد پول رسمی کشور دانمارک و همچنین استان های گرینلند و جزایر فارو محسوب می شود. کرون دانمارک در بازار ارز یا فارکس با کد ارزی DKK نمایش داده می شود. در انگلیسی پول دانمارک، تاج دانمارک نامیده می شود؛ زیرا کرون از نظر لغوی تاج معنا شده است.

از لحاظ سابقه تاریخی، کرون واحد پولی است که سکه های آن از قرن هفدهم به حساب می آیند. واحد پول رسمی دانمارک، به طور معمول به 100 قسمت تقسیم می شود.

درباره وابستگی یا استقلال کرون باید گفت در حال حاضر این واحد پولی در بازار ارز، متصل به یورو است.

واحد پول محلی در کشور دانمارک به عنوان kr نشان داده می شود؛ به این شکل که 100 کرون به معنای 100kr گفته می شود.

در مجموع تعداد متفاوتی نام گذاری برای کرون وجود دارد که کوچک ترین آن 50 عرفی یا نیم از کرون است. جالب است که در گذشته سکه های بسیاری از کرون وجود داشته است که امروزه متوقف شده است.

برای آشنایی و جزئیات بیشتر درباره کرون دانمارک همراه ما باشید.

تاریخچه کرون دانمارک

کرون دانمارک برای اولین بار در سال 1649 به افتخار تاج و سلطنت دانمارک ضرب شد. به همین دلیل ترجمه لغوی کرون، تاج است؛ تاجی که بر سر دانمارک نهاده شد.

در زمان ضرب کرون، کشور دانمارک این واحد را به عنوان واحد پول اصلی خود، به جای ریگ دالر سابق معرفی کرد. کرون در واقع با استاندارد طلا گره خورده است؛ طلایی که نشان از سلطنت دانمارک بوده است.

با رشد تجارت بین المللی مدرن، تقاضا برای ارز کاغذی در دانمارک افزایش یافت. به همین سبب دانمارک دومین کرون خود را به عنوان بخشی از انحلال مشارکت در اتحادیه پولی اسکاندیناوی با سوئد و نروژ ایجاد کرد.

اتحادیه مذکور در سال 1914 منحل شد و سه کشور شرکت کننده ترجیح دادند، ارز های خود را به طور مستقل حفظ کنند.

در مسیر استقلال ارز ها، کرون دانمارک برای مدتی کوتاهی به مارک، سپس به پوند انگلیس و کمی بعد به واحد پول آلمان متصل شد.

در حال حاضر کرون به ازای 7.46DKK  به واحد ارزی یورو متصل است. این واحد ارزی مجاز است در یک محدوده کوچک بین -/+2.25 درصد در برابر یورو نوسان کند.

بین سال های 2009 و 2019 م، نرخ DKK/EUR تا حد زیادی بین 7.475 الی 7.43 ثابت ماند که در واقع آستانه مجاز 2.25 درصدی رشد یا کاهش کرون را نشان می دهد.

اسکناس و سکه های دانمارک

بیشتر اسکناس های دانمارک به استثنای چند مورد که پس از 1945 صادر شده اند، به عنوان پول پرداختی درنظر گرفته می شوند. از سال 1945 به بعد اسکناس هایی با مقادیر 5، 10، 20، 50، 100، 200، 500 و 1000 کرون در دانمارک رایج هستند.

طراحی سری های متفاوت سکه ها برای اطمینان از این موضوع است که سکه ها از یکدیگر به آسانی تشخیص داده شوند؛ بنابراین در مجموعه سکه های کرون، سه سری از سکه وجود دارد.

هر کدام از تقسیم بندی ها از نظر رنگ به یک ریشه تاریخی متصل هستند. در زمان های اولیه ارزش سکه ها معادل ارزش فلز بود. در زمان های بعدتر از ارزشمندی فلز، طلا بالاترین ارزش را برای سکه به خود نسبت داد. نقره در رتبه بعدی طلا و همچنین بعد از آن مس قرار دارد. چنین همبستگی های مذکور از نظر تاریخی در واحد پولی دانمارک به طور کامل قابل مشاهده است.

سکه 50 کرونی از برنز به رنگ مس، سکه های 1، 2 و 5 کرونی از آلیاژ کاپونریکال نقره ای و سکه های 10 و 20 کرونی برنز آلومینیوم طلایی، سه سری معروف و رایج پول دانمارک هستند. سکه های کرونی از نظر اندازه و وزن متفاوت هستند. در هر سری از آن ها، قطر و وزن سکه ها به نسبت ارزش، افزایش می یابند. سکه های 10 و50 کرونی رینگ های صافی دارند؛ در حالی که سکه های 1 الی 5 کرونی خم شدنی به نظر می رسند. سکه های 1، 2 و 5 کرون، یک سوراخ در وسط دارند.

استفاده از انواع ویژگی ها شکلی و ظاهری در سکه های کرون دانمارک سبب شده است که تشخیص سکه ها برای نابینایان یا کم بینایان آسان شود

ارتباط دانمارک و یورو

دانمارک برای اولین بار در سال 1961 متقاضی عضویت در جامعه پیشین اتحادیه ارویه و جامعه اقتصادی اروپا شد؛ اما تا سال 1973 طول کشید که به این جریان بپیوندد.

علی رغم مشارک طولانی مدت دانمارک در جامعه اروپایی، مردم دانمارک شهرت عجیبی در بدبینی دارند. این بدبینی درباره نتیجه همه پرسی ناموفق مربوط به افزایش ادغام در جامعه اروپا است. بدبینی مردم دانمارک سبب شد در سال 2000، رای های مبتنی بر جایگزینی یورو به جای کرون به تصویب نرسد. این موضوع در واقع به حفظ کرون منجر شد.

اولین رفراندوم ناموفق در سال 1992 زمانی برگزار شد که رای دهندگان دانمارکی همه پرسی معاهده ماستریخت را رد کردند. این همه پرسی یکی از دو پیمانی است که قانون اساسی اتحادیه اروپا را تشکیل می دهد.

پس از ناکامی در همه پرسی سال 1992، اصلاحات مرتبط با پیمان های مذکور، روی برخی از نگرانی های دانمارک تبدیل به آبی روی آتش شد. سرانجام در همه پرسی دوم، در سال 1993 تصویباتی برای جبران صورت گرفت.

بدبینی نسبت به یورو، حتی پس از پیوستن به اتحادیه اروپا نیز در دانمارک زنده مانده است. در تاریخ 28 سپتامبر 2000، نزدیک به 53.2 درصد از رای دهندگان به طور مجدد تصمیم گرفتند که یورو را در کشور خود قبول نکنند.

کرون دانمارک و اقتصاد بین المللی

امروزه بخشی از مکانیسم نرخ ارز اروپا، کرون دانمارک محسوب می شود. هدفی که کرون در بازار اروپا دنبال می کند، به کاهش نوسانات نرخ ارز در میان کشور های اتحادیه اروپا مرتبط است.

برای توضیح موضوع بالا باید گفت که این واحد پولی با نسبت 7.46 کرون به یک یورو متصل است و لازم است که در همین سطح بماند. این ثبات دلیلی برای کاهش نوسانات محسوب می شود.

علی رغم وابستگی دانمارک به واحد پول خود، تحلیل های مستقل استدلال می کند که دانمارک یک کاربر واقعی و مصرف کننده یورو است؛ زیرا بانک ملی دانمارک، سیاست بانک مرکزی اروپا را همیشه با دقت دنبال کرده است.

نخست وزیر دانمارک وضعیت پیروی از سیاست بانک مرکزی را بخشی از جریان حرکت یورو، بدون داشتن کرسی در میز تصمیم گیری توصیف می کند.

طبق داده های بانک جهانی، دانمارک سالانه 0.7 درصد نرخ تورم را تجربه کرده و در سال 2019 رشد تولید ناخالصی داخلی صفر در صد را تجربه کرده است.

صادرات دانمارک بیشتر از واردات آن است. عمده صادرات این کشور شامل ماشین آلات، مواد شیمیایی و دارو می شود.

با در نظر داشتن تفاسیر بالا تجربه تورم و تولید ناخالصی از مشکلات مرتبط با کرون دانمارک محسوب می شود.

بررسی نمونه ای از کرون در بازار های فارکس

اگر نرخ DKK برابر با 7.4725 باشد، این بدان معناست که خرید یک یورو همین مقدار کرون هزینه نیاز دارد.

برای اینکه بدانید چند یورو برای خرید یک کرون نیاز است، عدد یک را بر نرخ کرون تقسیم کنید. حاصل این معادله با 0.1338 برابر است. این بدان معناست که شما مقداری با 0.1338 یورو برای خرید کرون لازم دارید.

با توجه به موضع بالا، نرخ های ذکر شده در صورت مبادله ارز، مفید هستند. برای توضیح بیشتر به مثال زیر دقت کنید:

تبدیل 100 یورو به کرون، به دریافت 7.4725kr منجر خواهد شد. هنگام تبدیل فیزیکی یا دیجیتال، بانک ها یا صرافی ها به طور معمول کارمزد دریافت می کنند. این کارمزد می تواند بین 1 الی 5 درصد در نظر گرفته شود.

بنابر توضیح بالا، مقدار ارزی که دریافت می شود، می تواند 3 درصد کاهش یابد.

در حالی که کرون دانمارک به یورو متصل است، در برابر ارز های دیگر، شناور است؛ بنابراین این واحد پولی نوسانات بیشتری با ارزهای دیگری به غیر از یورو تجربه خواهد کرد.

شاید این موضوع باعث شود برخی کرون دانمارک را به عنوان جایگزینی کم ارزش، برای تثبیت یورو معرفی کنند. در صورتی که برخی دیگر از آن به عنوان تثبیت کننده سایر ارزهای اتحادیه اروپا یاد می کنند. برای درک این موضوع باید قضاوت را بر عهده مردم دانمارک گذاشت.

نتیجه گیری در باب کرون دانمارک

کرون واحد رسمی پول کشور دانمارک است. این پول در زبان انگلیسی به معنای تاج شناخته شده است. برخی این واحد پولی را تاج دانمارک نیز نامیده اند. پول دانمارک امروزه به شکل عمده ای به یورو وابسته است. این وابستگی مسیر بسیار عجیبی را طی کرده است. برای روند وابستگی پول دانمارک به یورو، در بعضی مواقع با خطر حذف کرون و جایگزینی یورو به جای آن، قابل ذکر است.

در بازار جهانی، کرون دانمارک نقش یک تثبیت کننده را بازی می کند. اگرچه که این پول نسبت به سایر ارزهای جهانی، یک واحد شناور است؛ اما در مقابل یورو، بیشتر از حدود یک بازه مشخص، امکان تغییر ندارد.

نکته جالب دیگر درباره کرون دانمارک به سکه های آن مربوط است که برای کاربرد راحت آن برای همه افراد در جامعه، شکل های گوناگونی به خود گرفته است. برخی از این سکه ها سوراخی در وسط خود دارند. به همین دلیل استفاده از سری های متفاوت اما با ثبات سکه، در دانمارک بسیار رایج است.

ادامه مطلب
دلار استرالیا
نرخ و قیمت لحظه ای دلار استرالیا امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول رسمی استرالیا

دلار استرالیا واحد پول غیر رسمی برای مناطق مشترک المنافع استرلیا محسوب می شود.

AUD نمادی است که برای نشان دادن دلار استرالیا در نظر گرفته شده است. البته به طور غالب از نمادهایی چون $،A$  یا AU$ برای نمایش پول دلار استرالیا استفاده می شود.

در استرالیا به طور تقریبی از $ استفاده می کنند. گاهی اوقات استفاده از A یا AU$ برای تمایز از سایر دلار ها مرسوم است. هر دلار استرالیایی برابر با 100 سنت شمرده می شود.

در واقع این واحد پولی در سال 1966 جایگزین پوند استرالیا شد که در دوران خود به دلیل مستعمره انگلیس متوقف شده بود.

دلار استرالیا به طور رسمی توسط سه کشور مستقل شامل ایالات نائورو، تووالو و کیریباتی در جزایز اقیانوس آرام استفاده می شود.

مناطق خارجی که AUD آن ها را پوشش می دهد، شامل جرایز کریسمس، جزایز کوکوس و جزیره نورفولک نیز است.

در اینجا به بررسی تاریخی و فراز و نشیب های این دلار خواهیم پرداخت.

دورنمایی از دلار استرالیا

دلار استرالیا در تاریخ 14 فوریه 1966 برای جایگزینی پوند استرالیا، قبل از اعشاری شدن، با نرخ تبدیل 2 دلار در ازای یک A معرفی شد.

واحد پولی A تا 31 دسامبر 1975، درست زمانی که کینای پتپوآگینه نو به عنوان تنها حق قانونی فروش شمرده می شد، به عنوان تنها پول قانونی به حساب می آمد.

در زمان مذکور جزایر سلیمان تا سال 1977، دلار استرالیا را قانونی می دانستند.

در سال 2016، دلار استرالیا پنجمین ارز معامله شده در بازار جهانی بود که 6.6 درصد از سهم روزانه جهان را در اختیار داشت.

دلار استرالیا در میان معامله گران ارز، بسیار محبوب است؛ زیرا به دلیل نرخ های نسبی بالا، ایجاد آزادی در بازار، ثبات مالی و اقتصادی و سیستم سیاسی استرالیا مزایای متنوعی دارد.

متنوع سازی در سبد سهام حاوی ارز های جهانی، به ویژه به دلیل قرار گرفتن در معرض اقتصاد آسیا و چرخه کالا، از دیگر مواردی است که دلار استرالیا را محبوب جلوه می دهد.

در تاریخ 31 دسامبر 2016، معادل 57.71 میلیارد دلار ارزی در گردشی به میزان 2.279.05 دلار، به ازای هر نفر در استرالیا، با عنوان ذخیره ارزی تلقی شد.

ذخیره مذکور شامل ذخایر نقدی است که توسط سیستم بانکی نگهداری می شود و وجوه نقد موجود در سایر کشور ها را به عنوان ذخیره ارزی نشان می دهد.

دلار استرالیا و بازارهای فارکس

محبوبیت AUD در بین معامله گران فارکس به سه بخش مربوط است:

  • زمین شناسی
  • جغرافیا
  • سیاست های دولت

استرالیا از نظر منابع طبیعی از جمله فلزات، ذغال سنگ، الماس، پشم و گوشت در بین ثروتمند ترین کشور های جهان قرار دارد. همچنین به عنوان یک قدرت منطقه ای بسیار شناخته شده است.

جفت ارزی AUD/USD تمایل دارد که با USD / CAD و همچنین با جفت ارزی USD / JPY، ارتباطی موثر در قالب منفی برقرار کند. دلیل این تمایل بیشتر به دلیل دلار است که ارز پیشنهادی جهانی محسوب می شود.

به طور خاص جفت AUD/USD در مقابل USD / CAD قرار دارد، زیرا هم AUD و CAD، با هم منحنی بلوک کالا را نشان می دهند.

معامله جفت ارزی دلار استرالیا و دلار آمریکا در مجموعه معاملات جهانی به Aussie معروف است.

از سال 2019، دلار استرالیا با توجه به معاملات ارزی در سراسر جهان، به طور تقریبی، 7 درصد تجارت جهانی را تشکیل داده است.

حجم بالای تجارت تاحدی به ثبات سیاسی و اقتقادی استرالیا و مداخله محدود دولت در بازار ارز مرتبط است.

تاریخ دلار استرالیا

پیش از تصویب دلار فعلی استرالیا در سال 1966، واحد پول استرالیا، پوند بود. هر پوند استرالیایی مانند پوند استرلینگ انگلیس، به 20 شیلینگ و هر شیلینگ به 12 پنس تقسیم می شد. یک پوند استرالیا به ارزش 240 پنس می ارزید.

پوند استرالیا در سال 1910، برابر با پوند استرلینگ معرفی شد. ارزش آن در سال 1931 پس از کاهش ارزش پول، به نسبت پوند استرلینگ متفاوت شد.

در سال 1902، یک کمیته منتخب از سوی مجلس نمایندگان، به استرالیا توصیه کرد که واحد ارز دهیاری را با پایه فلورین اتخاذ کند.

در سال 1937، کمیسیون سلطنتی منصوب شد و به استرالیا توصیه کرد یک سیستم ضرب سکه اعشاری بر اساس تقسیم پوند استرالیا را به 1000 قسمت اتخاذ کند.

تصویب دلار استرالیایی

در فوریه 1959، هارولد هولت، خزانه دار کمیته ارز دهی را به ریاست والتر اسکات تعیین کرد که مزیت های اعشاری پول را بررسی کند.

کمیته مذکور در آگوست 1960 به نفع اعشار، گزاراشاتی ارائه داد و توسعه ارز جدید، در فوریه 1963 معرفی شد.

دلت منزیس در ژوئیه 1961 حمایت خود را از اعشاری شدن اعلام کرد، اما به منظور بررسی بیشتر، روند اجرا را به تاخیر انداخت.

در تاریخ 1963، هولت اعلام کرد که مبتنی بر قرارهای بررسی شده، ارز اعشاری در فوریه 1966 با واحد پایه، معادل 10 شیلینگ معرفی می شود. به این منظور یک هیئت مدیره ارزی دهیاری برای نظارت بر روند انتقال ایجاد شد.

یک فرآیند مشاوره عمومی برگزار شد. در این فرآیند بیش از 1000 نام برای ارز جدید پیشنهاد شد.

در ژوئن 1963 واحد پول جدید، «سلطنتی» نامیده شد. این نامگذاری با مخالفت گسترده مردم پس از سه ماه به «دلار» تغییر نام یافت.

پوند استرالیا با دلار استرالیا در 14 فوریه 1966 با نرخ تبدیل A$2 = A£1 جایگزین شد.

از آنجا که استرالیا هنوز بخشی از منطقه استرلینگ با ارز ثابت به حساب میامد، نرخ ارز یک دلار با 8 شیلینگ انگلیس به ثبات رسید.

در سال 1967، پوند استرلینگ در برابر دلار آمریکا کاهش یافت. در این اوضاع، دلار استرلیا از استرلینگ پیروی نکرد و به طور عملی از منطقه استرلینگ خارج شد.

دلار استرلیا قیمت خود را با دلار آمریکا با نرخ یک دلار برابر با 1.12 دلار آمریکا حفظ کرد.

سکه های دلار استرالیا

در سال 1966 سکه ها در واحدهای 1، 2، 5، 10، 20 و 50 به شکل سنتی معرفی شدند.

سکه های 50 سنتی اولیه، حاوی 80 درصد نقره بودند. پس از یک سال ارزش ذاتی نقره به طور قابل توجهی بیش از ارزش اسمی سکه ها شد.

سکه های یک دلاری در سال 1984 معرفی شدند و پس از آن سکه های دو دلاری در سال 1988 جایگزین اسکناس هایی با همین ارزش شدند.

برای بزرگداشت چهلمین سالگرد تصویب ارز اعشاری، مجموعه های ضد ضرب و ضخیمی در سال 2006 شامل سکه های یک و دو سنتی رونمایی شدند.

در اوایل 2013 اولین سکه مثلثی دلار استرالیا نیز در معرض عموم قرار گرفت. این سکه نقره ای 5 دلاری، 99.9 درصد نقره دارد. تصویری که این سکه نشان می دهد، مجلس پارلمان از نمای یکی از حیاط هاست.

استرالیا به طور منظم سکه های 5 سنتی برای گرامی داشت صادر کرده است. اولین بار در 1970 یه یاد جیمز، کاشفی در سواحل شرقی استرالیا و بعد در سال 1977 سکه هایی برای ملکه الیزابت، عروسی چالز، شاهزاده ولز و لیدی دیانا اسپنسر ضرب کرده است.

اندازه سکه های کنونی استرالیا در قالب 5، 10 و 20 سنتی با سکه های شش پنی، دو شیلینگ استرالیا، نیوزلند و انگلیس برابر است.

در گردش اقتصادی، سکه های قدیمی 5، 10 و 20 سنتی نیوزلند اغلب با سکه های استرالیایی اشتباه گرفته می شوند؛ درنتیجه سکه های استرالیایی گاهی در نیوزلند و بالعکس یافت می شوند.

اسکناس های دلار استرالیا

نمونه اسکناس های استرالیایی به چند سری گوناگون صادر شده اند:

  1. سری اول: در سال 1966 منتشر شد. اسکناس هایی 1، 2، 10 و 20 دلاری که معادل دقیق پوند بودند. اسکناس 5 دلاری در سال 1967، 50 دلاری در 1973 و در سال 1984، اسکناس 100 دلاری صادر شدند.
  2. سری اول پلیمر: اولین اسکناس های پلیمری در سال 1988 توسط بانک رزرو استرالیا صادر شد. تمامی نمونه های این اسکناس از پلیمر برای اولین بار در جهان ساخته شده اند.
  3. سری دوم پلیمر: در 27 سپتامبر 2012، به دستور بانک رزرو استرالیا، این اسکناس ها به منظور به روزرسانی تولید شدند که شامل ویژگی های امنیتی بودند. همچنین نقاط بریل در این اسکانس ها تعبیه شد.

سری دیگر از اسکناس های استرالیایی به مرور در اختیار مردم قرار گرفت. شروع این اسکناس ها با 5 دلاری در 2016 آغاز شد.

10 دلاری در 2017، 50 دلاری در 2018، اسکناس جدید 20 دلاری در 2019 و اسکناس 100 دلاری در 2020، از نمونه های سری جدید دلار استرالیا هستند.

یک از ویژگی های جالب ارزی دلار استرلیا مرتبط با نمونه های آن با ویژگی لمسی است. این ویژگی یک خصوصیت برجسته برای افراد کم بیناست که به آن ها در شناخت فرقه های پول کمک می کند.

ویژگی مذکور به شکل مشابه در واحد پول کانادا نیز استفاده می شود.

کلام آخر

استرالیا با شمایه های به نسبت سلطنتی، واحد ارزی مختص به خود را دارد. دلار استرالیا به نام اختصاری AUD یکی از معروف ترین ارزهای جهانی محسوب می شود.

واحد پولی استرالیا همانطور که در تاریخ آن مشهود است، از پوند استرلینگ وام گرفته است. این واحد پولی، زمانی که پوند محبوبیت خود را از دست داد، در رقابت با سایر ارز ها در همترازی با دلار آمریکا قرار گرفت.

امروزه دلار استرالیا به منظور محبوبیتی که در بازار جهانی از جمله بازار فارکس دارد، توانسته است مزایای بسیاری را برای کشور خود رقم بزند.

حقیقت شهرت دلار استرالیایی نه تنها در شخصیت سلطنتی آن؛ بلکه در سیاست ها و عدم دخالت دولت این کشور پدیدار است.

سکه های استرالیا بیشتر جنبه یادبود دارند، اما در برخی کشورها مانند نیوزلند نیز استفاده می شود.

نکته جالب در باب اسکناس های استرالیا، استفاده از پلیمر است. اسکناس های دلار استرالیا با سری های گوناگونی از جنس پلیمر و با ویژگی های لمسی متفاوتی در اختیار مردم این کشور قرار دارد.

ادامه مطلب
لیر سوریه
نرخ و قیمت لحظه ای لیر سوریه امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول سوریه

لیر سوریه یا پوند سوری، واحد پول کشور سوریه است که توسط بانک مرکزی این کشور صادر می شود. در نشانه شناسی واحد پول رسمی کشورها، لیر سوریه با نماد LS یا £bS شناخته شده است. همچنین در بازار جهانی، لیر سوریه با کد اختصاری SYP معرفی می شود.

لیر یا پوند سوریه به 100 قیرش قابلیت تقسیم دارد. قرش یا قیرش به عنوان واحد های کوچک پول سوریه، به صورت جمع قروش نیز نامیده می شود.

قبل از سال 1947 کلمه قرش با حرف عربی ع در هجای اولیه تلفظ می شد. پس از مدتی تلفظ این کلمه به شکل قرش و قروش درآمد. اسکناس لیری تا سال 1958 در صفحه روبه رو به عربی و در پشت به فرانسوی صادر می شد. پس از سال 1958 در قسمت معکوس آن، از زبان انگیسی استفاده شد. بنابراین سه نام متفاوت برای لیر سوریه وجود دارد. همچنین تا زمان استقلال کامل سوریه، سکه ها با دو زبان عربی و فرانسه ضرب می شدند.

تاریخچه لیر سوریه

در دوره ای از تاریخ که سوریه بخشی از امپراطوری عثمانی بود و تا 400 سال به طول انجامید، لیر عثمانی واحد پول اصلی این کشور محسوب می شد.

به دنبال سقوط امپراتوری و قرار گرفتن سوریه زیرسلطه یک حاکم از سوی فرانسه، پوند مصر در سرزمین های تحت فرمان فرانسه و انگلیس ازجمله لبنان و فلسطین استفاده شد.

دولت فرانسه با در دست گرفتن اختیارات جداگانه از لبنان و سوریه، سعی در جایگزینی ارز مصری داشت. بر این اساس به یک بانک تجاری وابسته به فرانسه در بانک عثمانی، اختیار صدور ارز را برای سرزمین های زیر سلطه جدید اعطا کرد.

پوند یا لیر در سال 1919 معرفی شد و با ارزش 20 فرانک فرانسه در اختیار سوریه قرار گرفت. با تحول وضعیت سیاسی لبنان، بانک دو سیری یا همان بانک وابسته به فرانسه در عثمانی، به بانک سیری و گرند لیبان BSL تغییر نام داد. بانک مذکور به عنوان بانک رسمی برای لبنان و سوریه موظف به انجام فعالیت بود.

BSL، پوندی سوریه ای و لبنان را به مدت 15 سال حمایت کرد. این عرضه و حمایت از سال 1924 آغاز شد.

دو سال قبل از انقضا دوره 15 ساله، BSL پول لبنان و سوریه را به دو ارز جداگانه تقسیم کرد. البته که هنوز این دو ارز، در هر دو کشور به جای یکدیگر استفاده می شوند.

در سال 1939 بانک BSL به Banque de Syrie et du Liban تغییر نام داد. همچنین در سال 1941 در نتیجه اشغال سوریه توسط نیروی انگلیس و آزاد فرانسه، فرانک فرانسه با پوند انگلیس جایگزین شد.

این جایگزینی نرخی معادل 8.83125 پوند یا لیر سوریه در مقابل 1 پوند انگلیس به جای گذاشت. این نرخ بر اساس نرخ تبدیل قبل از جنگ بین فرانک و استرلینگ بود.

لیر سوری و صندوق بین المللی

در سال 1946 به دنبال کاهش ارزش فرانک، لیر بار دیگر با نرخ 1 پوند برابر با 54.35 فرانک، به واحد فرانک تغییر یافت.

یک سال بعد سوریه به صندوق بین المللی پول پیوست و واحد خود را به دلار آمریکا با نرخ 2.19148 لیر برابر با یک دلار متصل کرد. این نرخ تا سال 1961 حفظ شد.

ارزهای لبنان در کنار نرخ موازی بازار سیاه که منعکس کننده نرخ واقعی لیر سوری بودند در اردن و لبنان مشغول به کار شدند. در واقع این فعالیت به منظور تجارت ارز سالم در این مناطق صورت گرفت.

بنابراین بازار شکوفا شد؛ زیرا همه ازجمله شرکت های دولتی و بخش های دولتی به آن نیاز داشتند. نرخ بازار سیاه به طور چشمگیری از نرخ رسمی دهه 1980 متفاوت شد.

در ژوئیه 2007 ارزی که با تفاوت های فراوان نیازهایی را برآورده کرده بود، به صندوق بین المللی پول SDR با حقوق برداشت ویژه متصل شد.

جنگ داخلی سوریه و تاثیر آن بر لیر

در نتیجه جنگ داخلی سوریه که در سال 2011 آغازشد، یک صعود به سمت کشورهای نزدیک ازجمله لبنان، اردن و ترکیه صورت گرفت. علاوه بر این سوریه تحت تحریم های ایالات متحده، اتحادیه اروپا و کشور های دیگر از نظر سیستم مالی جهانی بسته شد.

سوریه برای دور زدن تحریم ها، معاملات خارجی را از طریق بانک های کشورهای همسایه به ویژه لبنان انجام می داد. در نتیجه نرخ ارز رسمی به طور قابل توجهی در این کشور خراب شد.

تخریب نرخ ارز رسمی لیر سوریه به شکلی شد که در مارس 2011 ، هر دلار برابر با 47 لیر بود. این ارزش به 515 لیر در برابر یک دلار، در سال 2017 سقوط کرد.

در 31 اکتبر 2019 بشار اشد در مصاحبه ای عنوان کرد:

«یکی از عواملی که مردم از آن آگاه نیستند این است که آزادسازی یک منطقه لزوما به لیر سوریه خدمت نمی کند؛ زیرا با آزادسازی یک منطقه ما دسترسی آن به دلارهایی را که به تروریست ها برای تامین نیاز های آنان پرداخت شده بود، از بین می بریم. این یکی از ابزارهایی است که از آن بهره مند شدیم. منظور من این است که همه چیز مطلق نیست و ما نمی توانیم بگوییم که تروریست در این زمینه به ما خدمت کرده است. هر مرحله مثبت، تاثیر مثبتی ندارد. به همین دلیل می گوییم که موضوع پیچیده است.»

سکه های لیر سوریه

در سال 1921، سکه های نیکل یک دوم قیرش و پس از آن در سال 1926 آلومینیوم- برنز 2 و 5 قیرش معرفی شد.

در سال 1929 نیکل- برنج 1 قیرش و نقره 10، 25 و 50 قیرش و در سال 1940، یک دوم قیرش نیکل- برنج و سپس 1 قیرش روی و آلومینیوم- برنز به مردم عرضه شد.

در طول جنگ جهانی دوم سکه های اضطراری برنج یک قیرش و آلومینیوم 2 قیرش صادر شدند. این قطعات به صورت تولید خام و بدون تاریخ در اختیار مصرف کننده قرار می گرفت.

ضرب سکه های جدید بین سال های 1947-1978 در قالب یک دوم،1، 2، 5، 10، 25 و 50 قیرش انجام شد. قیرش های یک دوم، 5 و 10 از جنس نیکل و باقی قیرش ها نقره ای آلومینیوم برنز در سال 1960 جایگزین نیکل شدند.

در سال 1996 به دنبال تورم بالا، سکه های جدید در واحد 1، 2، 5، 10، 25 لیری به بازار آمدند. در سال 2003 سکه های 5، 10، 25 لیری همراه با تصاویر نهفته صادر شد.

در تاریخ 26 سپتامبر 2018، بانک مرکزی سوریه یک سکه 50 لیری سوریه برای گردش عموم و همچنین جایگزین اسکناس معرفی کرد.

اسکناس های لیر سوریه

اسکناس های یک لیری در سال 1982 صادر شد. در سال 1919 بانک سوریه، قیرش های 5، 25، 50تایی ارائه داد. به دنبال ارائه اسکناس های مذکور، در سال 1920، قیرش 1، 10، 25، 50، 100 نیز ارائه داده شد.

در سال 1925 بانک Banque de Syrie et du Liban شروع به صدور اسکناس کرد. با شروع این صدور، فرقه های زیر 25 قیرش متوقف شد. تا سال 1930 هیچ اسکناس زیر 1 لیر صادر نشد. همچنین بین سال های 1942 الی 1944، دولت نمونه هایی برای 5، 10، 25 و 50 قیرش معرفی کرد.

در اوایل دهه 1950، نمونه های بدون تاریخ از طرف انتشارات دبیری سوریه با معادل 1، 5، 10، 25، 50 و 100 لیر صادر شد.

در سال 1958 زبان فرانسوی از اسکناس حذف و انگلیسی جایگزین آن شد. نمونه های 1، 5، 10، 25، 50، 100 و 500 لیر سوریه در این سال به بازار آمد. در سال 1966 طرح اسکناس های 25، 50 و 100 لیری تغییر کرد.

در سال 1976و 1977 طرح ها برای همه فرقه ها به جز اسکناس 500 لیری نیز تغییر یافت.

در سال 1998 سری جدی اسکناس ها در قالب های 50، 100، 200، 500 و 1000 لیری وارد بازار شد.

در سال 2009، اسکناس های 50، 100 و 200 لیری با طراحی کاملا جدید، در اختیار عموم قرار گرفت.

در سال 2014 اسکناس 500 لیری و به دنبال آن در سال 2015 اسکناس لیری با طرح جدید منتشر شد.

اسکناس های 2000 لیری جدید نیز در سال 2017 معرفی شدند.

در تاریخ 27 ژوئیه 2010، بانک مرکزی سوریه، سری جدید از اسکناس ها را به ارزش 50، 100 . 200 پوند یا لیر سوریه صادر کرد. این اسکناس ها توسط رابرت کالینا، طراح اتریشی طراحی شده اند.

بانک مرکزی سوریه به ترتیب در سال 2014 و 2015، اسکناس 500 لیری و 1000 لیری جدید صادر کرد.

وارونه عکس نمونه جدید 1000 لیری، تصویری از یک موزاییک رومی در دیرالعداس است. در سال 2017 عکس بشار اسد به اسکناس 2000 لیر سوریه نیز اضافه شد.

نتیجه گیری

لیر سوریه امروزه واحد اصلی پول کشور سوریه شناخته می شود. این واحد را امروزه برخی با نام پوند سوری و برخی با نام لیر سوری می شناسند.

در گذر تاریخ، واحد پول سوریه همانند تاریخ کشور سوریه، دستخوش تغییرات گوناگونی بوده است. این تغییرات انواع استعمار ها را شامل می شود. استعمارهایی که نه تنها با نابودی پول کشور، بلکه نابودی مردمان این کشور همراه بوده است.

سوریه کشوری همیشه در بند، پس از مستقل شدن از دولت عثمانی، تا سالیان متمادی از واحد های پولی که عثمانی تعیین کرده بود، استفاده می کرد.

پس از استقلال و ماجرا های جنگ داخلی، این کشور موفق شد در سال 2017 اسکناس و سکه هایی را زیر نظر مدیریت بشار اسد و بانک مرکزی سوریه در اختیار مردم قرار دهد.

اگرچه که واحد پول سوری و همچنین خود این کشور، همچنان در معرض انواع گوناگون تعارض های اقتصادی و دخالت بیگانگان قرار دارد؛ اما توانسته است اقتصادی گریزناپذیر را به شکل بد یا خوب برای مردم خود رقم بزند.

ادامه مطلب
پی پل
پی پل چیست؟ روش افتتاح حساب در پی پل

پی پل چیست؟

پی پل یک شرکت تجارت الکترونیکی آمریکایی در زمینه پرداخت است که افراد با استفاده از آن می توانند به صورت آنلاین نقل و انتقالات مالی یا ارزی خود را انجام دهند. این سیستم به کاربرانش اجازه می دهد تا با افتتاح حساب در این شبکه به کارت اعتباری یا حساب جاری خود متصل شده و امور مالی خود را به سادگی و با امنیت بالا انجام دهند.

پی پل به عنوان جایگزینی برای روش های پرداخت سنتی نظیر حواله و چک به کار برده می شود. شما پس از احراز هویت و تأیید مبالغ موجود در حساب های بانکی، امکان واریز یا دریافت وجه از سایر حساب های موجود در این شبکه البته به صورت آنلاین را خواهید داشت. پی پل در تمام کشورهایی که امکان و زیرساخت های پرداخت آنلاین را داشته باشند، حضور دارد و خدمات شبکه پرداخت خود را در اختیار عموم قرار داده است.

تاریخچه تأسیس پی پل

تاریخچه پی پل

پی پل در سال 1998 میلادی با نام «Confinity» تأسیس شد. شرکت Confinity در سال 2001 با X.com (مؤسسه مالی آنلاین) ادغام شده و رسماً به « PayPal» تغییر نام داد. سهام این برند مالی جدید در سال 2002 در بازار بورس عرضه اولیه شد. این شرکت در همان سال توسط eBay (یکی از بزرگترین وبسایت های خرید و حراج اینترنتی) به عنوان یک شرکت زیرمجموعه خریداری شد (در آن زمان ارزش پی پل به حدوداً 1.5 میلیارد دلار رسیده بود).

دلیل خرید پی پل توسط eBay محبوبیت این شبکه پرداخت بود که در نتیجه این معامله، پی پل به عنوان سرویس پرداخت اصلی به وبسایت eBay اضافه شد. در سال 2015 پی پل به عنوان یک شرکت مستقل شناخته شد و هم اکنون سهام آن در بازار نزدک با نماد PYPL معامله می شود. بر اساس ارزیابی انجام شده از میان 500 شرکت برتر آمریکایی در سال 2019، از لحاظ درآمد پی پل در رتبه 204 قرار گرفته بود.

افتتاح حساب در پی پل، چرا و چگونه؟

به طور کلی اگر خریدهای اینترنتی زیادی انجام می دهید، یا مالک یک کسب وکار آنلاین هستید، استفاده از خدمات پی پل برای شما مناسب است. کاربران برای ثبت نام اولیه جهت افتتاح حساب در این شبکه پرداخت به یک آدرس ایمیل شخصی احتیاج دارند. همچنین برای تکمیل این فرآیند باید یک کارت اعتباری، نقدی یا حساب بانکی ارائه دهند.

پی پل قبل از فعال سازی حساب کاربری شما، اطلاعات ارائه شده را به روش های مختلف چک می کند تا از منطبق بودن مشخصات شخص افتتاح کننده حساب (یا وکیل) با مالک آن حساب کاربری تطابق داشته باشد.

دارندگان حساب های پی پل می توانند با استفاده از آدرس ایمیل یا شماره تلفن همراه وارد حساب کاربری شده و از طریق موبایل یا کامپیوتر مبالغ مورد نظرشان را منتقل نمایند یا از فروشگاه های اینترنتی مختلف طرف قرارداد شبکه پی پل خرید کنند. تراکنش های پی پل معمولاً بسیار سریع و حداکثر ظرف چند دقیقه انجام می شوند.

پی پل خود را صرفاً یک شبکه پرداخت ندانسته و گام را از این فراتر گذاشته است، زیرا در حال حاضر تسهیلات و راهکارهای مختلفی برای رفع مشکلات امور روزانه کسب وکارهای آنلاین همکار خود پیشنهاد می کند، که شامل پورتال اختصاصی برای معاملات آنلاین و غیرحضوری، راه حل های مدیریت کسب و کار، اعتبار و تأمین مالی می باشند.

آیا پی پل امن است؟

پی پل امن

پی پل سعی دارد امنیت پرداخت های آنلاین را بدون افشای اطلاعات کارت و شماره حساب پرداخت کننده یا گیرنده بالا ببرد. از مزایای این روش افزایش امنیت کیف پول ها، حریم خصوصی کاربران و افزایش سرعت تراکنش های انجام شده است. اگرچه شرکت پی پل یک بانک نیست، اما تحت نظارت همان قوانین حمایت از حقوق مصرف کنندگان بانک ها فعالیت می کند. به طور مثال میزان مسئولیت شما در قبال یک تراکنش مالی غیرقانونی انجام شده با حساب شما بسته به میزان اطلاع رسانی سریع شما به بانک مربوطه تعیین می شود. در نتیجه همواره توصیه می شود که دارندگان حساب های پی پل همیشه وضعیت و سوابق حساب خود را چک کنند.

کارمزدهای پی پل

پی پل برای حین خرید کردن از شما کارمزد دریافت نمی‎ کند، ولی سایر هزینه ها بر اساس نوع خدمات متفاوت است. به عنوان مثال از مصرف کنندگان شخصی بابت انتقال وجه استاندارد از حساب متصل به حساب کاربریشان کارمزدی دریافت نمی شود، اما برای انتقال وجه فوری باید 1 درصد موجودی حساب تا سقف 10 دلار کارمزد پرداخت کنید.

همچنین اگر هر دو طرف حساب پی پل داشته باشند، می توان به صورت رایگان و در سطح بین المللی نقل و انتقالات ارزی انجام داد. همین سبب شده است که پی پل به عنوان یک شبکه پرداخت جهانی مزیت رقابتی داشته باشد.

وبسایت پی پل کارمزد تراکنش «2.9% + 30cent» را تبلیغ می کند که اگر محاسبات آن را بر اساس یک مبلغ واقعی انجام دهیم، به کارمزد حدوداً 3.2 دلاری به ازای 100 دلار می رسیم. البته شما می توانید بیشتر در این زمینه جستجو کنید و تمام بسته های هزینه ای و خدماتی که مختص گروه های خاص مثلاً تاجران است را نیز بیابید. به طور کلی ساختار هزینه ای شبکه پی پل برای حساب های شخصی و تجاری تا حدودی متفاوت است.

مثلاً فروشندگان کالا و خدمات آنلاین نظیر eBay که از پی پل به عنوان گزینه پرداخت استفاده می کنند، بابت انتقال 100 دلار وجه به صورت استاندارد کارمزدی بین 2.7 تا 3.2 درصد به علاوه نرخ ثابت 30 سنت می پردازند.

مزایای استفاده از خدمات پی پل

خدمات پی پل

پیشنهاد تخفیف یا بازگشت وجه برای اکثر خریداران آنلاین جذاب است. شما حین خرید از برخی خرده فروشی های خاص با استفاده از پی پل ممکن است با یک تخفیف ویژه یا بازگشت درصدی از مبلغی پرداختی رو به رو شوید! همچنین شبکه پی پل با همکاری مؤسسه مالی «Synchrony» یک کارت اعتباری خاص برای افراد دارای شرایط ارائه نموده است.

از سایر مزیت های پی پل می توان به تأمین مالی خریدهای کلان، فرآیند تمدید اعتباری آسان و ارائه مسترکارت های نقدی (بدهی) برای مشتریان اشاره نمود. از مهم ترین نکات در مورد پی پل این است که امروزه این شبکه پرداخت توسط مراکز ارائه کالا و خدمات بیشماری در سراسر جهان پذیرفته شده و از همین روی، کاربران پی پل نگرانی و محدودیت چندانی از این بابت ندارند.

داستان تکراری تحریم برای ایرانیان

همان طور که در مقالات پیشین اشاره نمودیم، به دلیل تحریم های گسترده مالی علیه ایران، اغلب شبکه های پرداخت بین المللی به شهروندان ایرانی خدمات ارائه نمی کنند.

پی پل نیز از این قضیه مستثنا نبوده و در حال حاضر امکان افتتاح حساب مستقیم شهروندان ایرانی در شبکه پی پل وجود ندارد. به هر صورت اگر استفاده از خدمات این سیستم پرداخت برای شما الزامی است، می توانید از طریق مؤسسات مالی واسطه ای مجاز اقدام کنید.

در مطلب بعدی از سری مقالات معرفی شبکه ها و ابزار پرداخت بین المللی، با معرفی سیستم پرداخت “وب مانی همراه شما خواهیم بود.

ادامه مطلب
دینار عراقی
نرخ و قیمت لحظه‌ای دینار عراقی امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول رسمی عراق

دینار واحد پول رسمی کشور عراق است. در حال حاضر این پول توسط بانک مرکزی عراق صادر می شود.

دینار عراقی از 1000 فیل تشکیل شده است. این واحد در واقع گردش پول در عراق از منظر تاریخ است زیرا امروزه به دلیل تورم از فیل ها استفاده نمی شود.

بنابراین به دلیل تورم فراوان در کشور عراق، دینار کوچک ترین واحد پول در گردش مالی عراقی شناخته شده است. دینار عراقی با کد ارزی IQD شناسایی می شود.

دینار عراق برای اولین بار در سال  1932 به جای روپیه هند معرفی شده است؛ زیرا در آن زمان این واحد، نرخ تبدیل یک دینار به 11 روپیه را با خود به همراه داشت.

نرخ تبدیل ارز عراق تا زمان جنگ خلیج فارس در دهه 1990 به طور نسبی ثابت بود. این واحد در طول زمان و همچنین امروزه دستخوش انواع گوناگونی از تغییرات بوده است.

برای آشنایی با دینار عراقی و بررسی آن همراه ما باشید.

دینار عراقی چیست؟

دینار در واقع جایگزینی برای روپیه محسوب می شده است که نرخ تبدیل ارزش ارز را با خود به همراه داشته است.

دینار تا سال 1959 به پوند انگلیس متصل بود. بعد از آن به دلار آمریکا متصل شد. نرخ این ارز تا زمان جنگ خلیج فارس به طور نسبی ثابت بود.

دینار قبل از جنگ خلیج فارس در سال 1990 و یک سال بعد، بیش از 3 دلار ارزش داشت. ارز چاپ شده قبل از جنگ به دینار سوئیس نیز معروف بود.

پس از جنگ، به دلیل نبود فناوری چاپ و همچنین تحریم های مربوط به جنگ، دولت ارز جدیدی چاپ کرد که از نظر کیفیت بسیار پایین بود.

کیفیت پایین دینار و تبعات جنگ به سرعت ارزش ارز دینار را تا حدود 3000 دینار در برابر یک دلار، دچار کاهش کرد.

نمونه های قدیمی دینار سوئیسی در برخی از مناطق کشور همچنان وجود دارند.

از سال 2003، نمونه های جدید بار دیگر با کیفیت بهتر صادر شد. این نمونه ها به منظور استفاده برای کل کشور در نظر گرفته شده بود.

در سال 2003 اسکناس های قدیمی با نمونه های جدید به صورت یک به یک مبادله می شدند. در حالی که اسکناس های سوئیسی با نرخ یک اسکناس سوئیسی با 150 نمونه جدید مبادله می شد.

امروزه نرخ ارز USD/IQD برابر با 1.190 تعیین شده است. به این معنی که خرید یک دلار آمریکا، 1.190 دینار هزینه خواهد داشت.

صندوق بین المللی پول برای برنامه های خود از نرخ 1.170 استفاده می کند. البته که این نرخ غیر قابل معامله است.

ارزش دینار عراقی

دینار در خارج از عراق کاربرد چندانی ندارد؛ زیرا صادرات اصلی این کشور، نفت است که با دلار آمریکا قیمت گذاری می شود.

با وجود قیمت گذاری توسط دلار آمریکا در صادرات نفت، کلاهبرداری های بی شماری وجود دارد که سعی می کند مردم را به خرید دینار، به امید افزایش قیمت نهایی ترغیب کند.

بسیاری از آژانس ها و نشریات، سرمایه گذاران را از سرمایه گذاری بر IQD، بر حذر می دارند.

به طور معمول، کارگزارانی که پول نقد دینار عراق را می فروشند، از 25 الی 300 درصد حق بیمه بیش از نرخ رسمی ارز، بهره مند هستند. به همین سبب کسانی که IQD را خریداری می کنند، بلافاصله پس از خرید آن با ضرر های کلانی روبه رو می شوند.

فروش دینار عراقی نیز دشوار است زیرا در خارج از عراق هیچ بازاری برای این پول وجود ندارد. اگر کسی بخواهد دینار بفروشد، کارگزاران به طور معمول 30 درصد را با نرخ رسمی ارز ارائه می دهند.

اگر نرخ رسمی ارز تغییر نکند، هزینه های این معاملات می تواند 40 تا 60 درصد سرمایه گذاری را از بین ببرد.

براساس داده های بانک جهانی، عراق سالانه تورم 15.6 درصدی در سال 2017 و تورم 16.1 درصدی در سال 2018 را تجربه کرده است. تولید ناخالص داخلی در سال 2016 برابر با 13.6 درصد، در سال 2017 برابر با منفی 1.7 درصد و در سال 2018 برابر با 0.6 بوده است.

کلاهبرداری سرمایه گذاری در دینار عراقی

معاملات قانونی فارکس در جفت ارزی USD/IQD به طور عملی وجود ندارد. بانک های بزرگ، دینار عراق را برای تجارت ارائه نمی دهند.

دینار های عراقی فقط برای خرید یا فروش از طریق صرافی های منتخب در دسترس است که این موارد نیز ممکن است به طور قانونی ثبت نشده باشند.

همانطور که اشاره شد، کارگزاران به طور معمول 30 درصد یا بیشتر از سهم پول را برای خود دریافت می کنند که با توجه به نرخ ارز ارائه شده محاسبه می شود.

بنابراین خرید و فروش دینار عراقی یک ضرر کامل است.

در سال 2012 عراق قصد داشت واحد پول کشور خود را تغییر نام دهد، اما ارزش آن را تغییر ندهد؛ زیرا در صورت هرگونه ارزیابی بعید است ارزش دینار افزایش یابد.

تغییر نام در موارد تورم بالا رخ می دهد؛ جایی که اسکناس های با ارزش بالا، به اسکناس های کم ارزش تبدیل می شوند. با افزایش صفر ها به نوعی قدرت خرید افزایش می یابد.

در روند تغییر نام، کسانی که اسکناس های قدیمی دارند فقط باید نمونه ای جدید را عوض کنند، اگر در خارج از عراق باشند، هزینه های زیادی متحمل خواهند شد؛ بنابراین نامگذاری مجدد، به ارزش دینار نیز هیچ کمکی نمی کند.

سکه های دینار عراقی

سکه ها در سال های 1931 و 1932 به سختی در اسامی 1 و 2 عدد برنز و 4 و 10 عدد ورق نیکل معرفی شدند. سکه های 20، 50 و 200 فیل، به طور عمده 50 درصد نقره بودند.

سکه 200 فیل نیر به عنوان ریال شناخته می شود.

برنز از سال 1938 الی 1943 در دوره جنگ جهانی دوم، با اسامی 5 و 10 فیل جایگزین نیکل شد که در سال 1953 مجدد به نیکل بازگشت.

سکه های 100 فیل نقره در سال 1953 معرفی شد. این سکه ها برای اولین بار، شاه فیصل اول را از سال 1931 الی 1933 به عنوان شاه قاضی نشان می داد. شاه فیصل دوم از سال 1938 الی 1943 نیز به عنوان پایان پادشاهی در سکه ها نشان داده شد.

پس از استقرار جمهوری عراق، سری جدید از سکه ها در واحد های 1، 5، 10، 25، 50 و 100 فیل که اسامی 25، 50 و 100 از جنس نقره بودند، تا سال 1969 معرفی شد.

در مجموعه مذکور، خورشید یک تمثیل جایگزین برای تصویر پادشاه به حساب می آمد. این تصویر در سال 1968 با تصویر سه نخل جایگزین شد.

در سال 1970، 250 فیل، سپس 500 فیل و سکه یک دیناری در سال 1982 معرفی شد.

تعدای از سکه های دینار عراق در سال 1982، یک مجموعه یادبود به حساب می آمدند که از دستاوردهای بابل تجلیل می کرد.

تولید سکه پس از سال 1990 به دلیل شرایط اضطراری ناشی از جنگ خلیج فارس و تحریم های بین المللی متوقف شد.

در سال 2004، سری جدید از سکه ها در قالب های 25، 50 و 100 دیناری صادر شد. به ترتیب ضرب هر کدام در قالب برنز، برنج و روکش نیکل صورت گرفت.

سکه های مذکور از نظر طراحی، یک نقشه انتزاعی از عراق و رودخانه های اصلی آن را به تصویر می کشد.

اسکناس های دینار عراقی

در 16 مارس 1932، اسکناس ها توسط دولت با ارزش های یک چهارم، یک دوم، 1، 5، 10 و 100 دینار صادر شدند. نمونه های این اسکناس در بریتانیا توسط بردبری چاپ شده است.

از سال 1932 الی 1947 اسکناس ها توسط هیئت ارزی عراق برای دولت صادر می شد که درواقع  به پوند استرلینگ تبدیل می شدند.

از سال 1947، اسکناس ها توسط بانک ملی عراق و از سال 1954 توسط بانک مرکزی عراق صادر شد.

تولید 100 دیناری در 1940 متوقف شده بود؛ اما با این حال تا سال 1978 با همان اسامی قبلی قابل استفاده بودند.

در سال 1991، قالب 50 دیناری و 100 دیناری مجدد وارد کشور شد. به دنبال آن در سال 1995، قالب 250 دیناری و 10 هزار دیناری در سال 2002 منتشر شد.

در سال 2003 اسکناس جدید متشکل از شش اسکناس50، 250، 1000، 5000، 10000 و 25000 دیناری صادر شد. این نمونه ها از نظر طراحی شبیه نمونه های صادر شده توسط بانک مرکزی عراق در دهه های 1970 و 1980 بودند.

یک سال بعد، اسکناس 500 دیناری در اکتبر 2004 صادر شد. این اسکناس در مناطق کردنشین عراق به شکل 50 دیناری در گردش بودند.

در مارس 2014 بانک مرکزی عراق، جایگزینی به شکل اسکناس با نسخه ای پیشرفته ضد جعل شامل ویژگی های امنیتی نوری، رشته های تضمینی قابل خواندن اسکنر و برجسته سازی بریل برای افراد کم بینا را ارائه داد.

در فوریه 2015، بانک مرکزی عراق روی وب سایت خود، حذف اسکناس 50 دیناری را از تاریخ 30 آوریل اعلام کرد. به شهروندانی که این اسکناس را داشتند، توصیه شد اسکناس های 250 دیناری و بالاتر را با نرخ یک به یک، بدون هزینه بخرند.

در نوامبر 2015، اسکناس 50000 دیناری معرفی شد. این اسکناس از زمان انتشار سری جدید، بزرگ ترین اسکناس دینار عراقی محسوب می شود.

در حال حاضر نمونه فعلی اسکناس ها، تصویری از صدام حسین را نشان نمی دهند. اکنون کتیبه هایی به دو زبان عربی و کردی در اسکناس های دینار عراقی مشهود است.

روی اسکناس ها همچنین یک نقشه کلی از عراق، رودخانه های دجله و فرات و همچنین تصویر مسجد جامع سامرا نشان داده شده است.

کلام آخر

دینار عراقی در واقع واحد پول رسمی کشور عراق است. این واحد پولی در نگاه ارزی و معاملات امروزی هیچ گونه ارزشی را به خود اختصاص نداده است.

بی ارزشی دینار سبب شده است تنها قالب های معدودی از آن، فقط در کشور عراق استفاده شوند.

دینار عراق در گذشته تمام سعی خود را بر این گماشته بود که شکوه و عظمتی از عراق را نشان دهد. این شکوه با پایان پادشاهی و جمهوری شدن منتفی شد.

همچنین با آغاز جنگ خلیج فارس، تصورات شکوهمند جمهوری عراق نیز به فراموشی سپرده شد.

امروزه با توجه به تغییرات و انواع گوناگون اصلاحات تحمیلی که در رابطه با پول و مردم عراق صورت گرفته است، واحد ارزی این کشور، چیزی به جز وسیله کلاهبرداری برای افراد سودجو محسوب نمی شود.

ادامه مطلب
پوند انگلیس
نرخ و قیمت لحظه ای پوند انگلیس امروز بازار آزاد


آشنایی با واحد پول انگلیس

واحد پول رسمی انگستان، پوند انگلیس نام دارد. این پول علاوه بر این کشور در سرزمین های برون مرزی بریتانیا از جمله جورجیا جنوبی، جزایر ساندویچ جنوبی و سرزمین قطب جنوب انگلیس وابسته به جزایر کانال استفاده می شود.

کشور آفریقایی زیمباوه نیز از پوند استرلینگ انگلیس استفاده می کند. در واقع بسیاری از ارز ها در جهان به پوند کشور انگلیس وابسته هستند از جمله جزایر فالکلند، جبل الطارق، سنت هلنی، جرسی، گرنزی، مانکس، اسکاتلند و ایرلند شمالی.

هر پوند استرلینگ به 100 پنس تقسیم می شود. در نمادشناسی ارزی، این واحد پولی را با GBP نیز نشان می دهند. همچنین نماد £ برای نشان دادن واحد پول انگستان رایج است.

استرلینگ پس از دلار ایالات متحده، یورو و ین ژاپن به عنوان چهارمین ارز معامله شده در بازار ارز معرفی می شود. این ارزها به همراه یوان چین، سبد ارزی حقوق ویژه قرعه کشی صندوق بین المللی پول را تشکیل می دهند.

پوند انگلیس چیست؟

یکی از بالاترین حجم معاملات در جهان به پوند مرتبط است. این پول به طور تقریبی 13 درصد از حجم معاملات روزانه در بازارهای ارز را به خود اختصاص داده است.

متداول ترین جفت ارز پوند انگلیس و یورو (EUR / GBP) است. همچنین جفت دلار و پوند (GBP / USD) از اهمیت بسیاری برخوردار است. معامله گران ارزی از جفت (GBP USD) به عنوان cable نیز یاد می کنند.

گاهی اوقات به منظور سادگی به جای عنوان استرلینگ از اسم مستعار کوید نیز برای پوند انگلیس استفاده می شود.

تاریخچه پوند انگلیس

پوند کشور انگلیس هنگامی که انگلیس و اسکاتلند با یکدیگر متحد بودند، در سال 1707 با عنوان ارز یک کشور واحد شکل گرفت. پوند بعد ها تبدیل به ارز رسمی و جهانی شد.

علاوه بر انگلستان، پوند در بسیاری از مستعمرات امپراطوری انگلیس از جمله استرالیا، نیوزلند و کانادا به عنوان واحد پول محسوب می شد.

پیش از سال 1855، هنگامی که چاپ اسکنا س های پوند آغاز شد، بانک انگلیس مهر آنها را به صورت دستی ثبت می کرد.

در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن 20، بسیاری از کشور ها اقداماتی برای استقلال خود انجام دادند. این اقدامات به منظور ایجاد پیوند ارزش پول با طلا صورت می گرفت.

استاندارد طلا در واقع راهی ایده آل برای تعیین ارزش در بین ارزهای جهانی محسوب می شود.

قبل از جنگ جهانی، انگلستان از استاندارد های طلا برای تعیین ارزش پوند انگلیس استفاده می کرد.

با آغاز جنگ جهانی، انگلیس استاندارد طلا را رها کرد و پس از جنگ در سال 1925 به این استاندارد بازگشت. رکورد بزرگ جهانی سبب شد به طور مجدد انگلیس از استاندارد طلا روی برگرداند.

در سال 1971، انگستان اجازه داد پوند آزادانه در برابر سایر ارز ها به حالتی شناور درآید. این تصمیم به نیرو های بازار چنین امکانی داد که به جای متصل شدن به استانداردهای مصنوعی، ارزشی برای پول خود تعیین کنند. این ارزش به صورت مستقل شکل گرفت.

در سال 1990، انگستان تصمیم گرفت ارزش پول خود را به مارک دویچه متصل کند اما اندکی بعد از این ایده نیز منصرف شد.

در سال 2002، هنگامی که یورو به پول رایج اکثر کشور های عضو اتحادیه اروپا تبدیل شد، انگلیس از پذیرش آن امتناع کرد به همین سبب GBP را به عنوان واحد پول رسمی خود نگه داشت.

در همه پرسی 2015، رای دهندگان با اکثریت آرا از اقدام برای خروج از اتحادیه اروپا حمایت کردند. این موضوع سبب شد که روندی جدید در واحد پول انگستان ایجاد شود.

اصطلاح کوید در پوند انگلیس

کوید درواقع نوعی پوند استرلینگ انگستان را توصیف می کند. علاوه بر این تصور می شود که برای اولین بار در اواخر قرن 17 این واژه استفاده شده است؛ اما در واقع هیچ کس به طور کامل نمی داند که پرا این پول مترادف واحد پولی انگلیس است.

برخی از محققان بر این باورند که مهاجران ایتالیایی ممکن است این کلمه را با واژه scudo، به عنوان نام سکه های طلا و نقره وارد کشور کرده باشند.

اسکودو در واقع نامی است که در قرن 16 الی 19 در ایتالیا به سکه های طلا و نقره در فرقه های مختلف اطلاق می شد.

احتمال دیگری که در رابطه با استفاده از کوید به جای پوند وجود دارد؛ این کلمه به کویدهمپتون، دهکده ای در ویلتشایر انگلیس اشاره دارد. این دهکده زمانی محل کاغذ رویال نعناع محسوب می شده است.

سکه های پوند انگلیس

سکه ها در پول رسمی انگلیس از نظر تاریخی به دو دسته قبل از اعشار و بعد از اعشار تقسیم می شوند.

سکه نقره اصلی با نام پنس به صورت جمع، به طور اغلب تنها سکه در گردش قرن 8 الی 13 بود. اگرچه یافتن سکه های دیگر در قالب نصف و یک چهارم سکه اصلی نیز امکان پذیر بود.

اصطلاحات رایج در سال 1464، باعث کاهش ارزش سکه در هدر رفتن دو نوع نقره و طلا شد؛ زیرا این اصطلاحات به نوعی به نجیب زادگان انگلیس اشاره داشت.

در دوره سلطنت هنری هفتم دو سکه مهم به بازار معرفی شد: شیلینگ در سال 1487 که معادل 12 پنس بود و سکه پوند معروف به حاکم در سال 1423 که معادل آن در چندین فرقه جدید از جمله نام های تاج و نیم تاج با ارزشی به ترتیب 5 شیلینگ و 2.6 شیلینگ معرفی شد.

سلطنت هنری هشتم در 1509 الی 1547 سطح بالایی از کم ارزشی در پول را ایجاد کرده بود، این ماجرا تا زمان ادوارد ششم ادامه داشت.

در سال 1552، سکه های نقره جدید شامل 6، 4، 3، 2، 1، 2.6 و 5 معرفی شدند. این فرقه زیاد دوام نیاورد.

سکه هاتی طلا شامل نیم تاج، تاج ، فرشته و نیمه حاکم در زمان الیزابت اول در سال 1558 الی 1603 به سکه های سه چهارم نقره و یک دوم نقره اضافه شدند.

به دنبال جانشینی پادشاه اسکاتلند، سکه های طلا شامل ریور، متحد ، گل رز و لورل به بازار وارد شد.

اولین سکه های قلع و مسی، شامل سکه های نیم پنی از جنس مس در زمان سلطنت چارلز اول در معرض عموم قرار گرفت.

احیای سلطنت و جنگ جهانی

به دنبال احیای سلطنت در 1660، با پایان تولید سکه های چکش خورده در سال 1662، سکه های جدید در قالب یک دوم، دو و پنج وارد بازار شدند.

برای کاهش کمبود سکه های نقره در سال 1797 الی 1804، بانک انگلیس دلار اسپانیایی و سایر سکه ها را برای گردش معکوس وارد بازار کرد.

در سال 1816، یک قطعه سکه نقره جدید در قالب دو 2.6، یک، نیم تاج و تاج کامل معرفی شد. تاج به طور متناوب تا سال 1900 صادر می شد.

در طول جنگ جهانی اول، تولید حاکم به تعلیق درآمد؛ زیرا در سال 1920 استاندارد نقره که از سال 1552 برابر با 928 ثابت بود، به 500.5 کاهش یافت.

در سال 1937، سکه برنج نیکل معرفی شد. این سکه در قالب نقره آخرین سکه ای بود که 7 سال بعد مجددا صادر شد.

در سال 1947، سکه های نقره با کاپرونیکل جایگزین شدند.

سکه های اعشاری از بازه زمانی 1968 الی 1980 وارد بازار پوند انگلیس شدند. این سکه در مجموع فرقه های زیر را شامل می شدند:

از 1968 الی 1970، 5 و 10 پیلکسی کاپرونیکل، سکه 50 واحدی کاپرونیکل و نیمه تاج رونق پیدا کرد.

از سال 1971 با شروع اعشاری شدن برنز نیم پنی، تمام پنی و دو پنی وارد بازار شد. در سال 1980 شش پنسی با 2 پنی جایگزین شد. در 1982 نام جدید سکه به 20 پنی تغییر کرد.

در سال 1990، ارزش تاج از نظر تاریخی به میزان 5 شیلینگ به عنوان سکه یادبود با 5 پوند تعرفه گذاری شد.

هم اکنون سکه های 1، 2، 5، 10، 20، 50 پنی و 1 و 2 پوند انگلیس در انگلستان رایج است.

اسکناس های پوند انگلیس

اولین اسکناس پوند در 1694 صادر شد. از سال 1746، نمونه هایی بین 20 الی 1000 پوند به چاپ رسید.

در سال 1759، 10 پوندی، در سال 1793، 5 پوندی و در 1797، 2 پوندی به بازار این کشور اضافه شد.

در سال 1855 اسکنا س های 5، 10، 20، 50، 100، 200، 300، 500 و هزار پوند به بازار عرضه شدند.

در سال 1914، خزانه داری اسکناس های 10 پنس الی 1 پوندی را صادر کرد. این اسکناس ها جایگزینی برای سکه های طلا بودند.

بانک انگلستان در سال 1964، اسکناس های 10 پوندی را به طور مجدد وارد بازار کرد. در سال1969، اسکناس 10 با سکه 50 پنی جایگزین شد.

20 پوند انگلیس در سال 1970 و 50 پوند در سال 1981 به طور مجدد معرفی شد. همچنین سکه 1 پوندی در سال 1983 و اسکناس 1 پوندی در سال 1988 به بازار عرضه شد.

نمونه های چاپی پوند، اشکال برجسته به همراه نخ فلزی تعبیه شده با هولگرام دارند.

امروزه در مجموع اسکناس های انگلیس شامل 5،10، 20، 50 و 100 پوند در بازار رایج هستند.

کلام آخر

پوند انگلیس با نام اختصاری کوید و GBP به عنوان ارز رسمی این کشور معرفی شده است. این پوند به عنوان یک واحد ارزی مستقل در رتبه چهار ارز پر فروش جهان قرار دارد.

پوند در طول تاریخ، قیمت بسیار بالایی داشته و همین قدمت و قدرت سبب شده است که به عنوان عاملی برای وابستگی سایر ارزها به خود در نظر گرفته شود.

کشور ها و مناطق بسیاری در طول به پوند انگستان وابسته بودند از جمله استرالیا و کانادا که در تاریخ امروزه جهان، کشور هایی پر قدرت و مطرح در زمینه اقتصادی به حساب می آیند.

برای شناسایی بیشتر تاریخ پول کشور انگستان مانند برخی دیگر از کشور ها نیازمند است که به طور مفصل تاریخ بررسی شود. ما در اینجا سعی کردیم بخش مختصری از این تاریخ را در اختیار شما  قرار دهیم.

ادامه مطلب
دلار سنگاپور
نرخ و قیمت لحظه ای دلار سنگاپور امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول سنگاپور

هر یک دلار سنگاپور که واحد پول رسمی این کشور است، به 100 سنت تقسیم شده است و با علامت S$ نشان داده می شود. اداره مالی سنگاپور به دو شکل سکه و دلار، این واحد پولی را منتشر می کند.

از سال 2020 دلار سنگاپور یکی از باارزش ترین ارزهای آسیا و اقیانوسیه است و مقام سیزدهمین ارز ارزشمند را به خود اختصاص داده است.

طبق توافق های مالی بین المللی دلار سنگاپور در کشورهای دیگری مانند بروئنی هم استفاده می شود. در این مقاله سعی بر آن است که همه اطلاعات مورد نیاز درباره دلار سنگاپور در اختیار خوانندگان قرار بگیرد. بدین ترتیب هر فرد قادر خواهد بود که با دانش کافی از چرخه ارز دلار سنگاپور نهایت بهره را ببرد.

تاریخچه دلار سنگاپور

براساس شواهد موجود بین سال های 1845 و 1939 سنگاپور واحد پول رسمی و از واحد پول کشورهای دیگر مانند مالایا، مالزی و بروئنی استفاده می شد. این استفاده مشترک واحد پول تا سال 1963 ادامه داشت تا اینکه در این سال سنگاپور با مالزی ادغام شد و بعد از دو سال سنگاپور به طور رسمی استقلال پیدا کرد.

در 7 آوریل 1976 یک شورای پول در سنگاپور ایجاد شد و اولین سکه ها و اسکناس های رسمی این کشور منتشر شد.

در ابتدا نرخ دلار سنگاپور براساس پوند استرلینگ تعیین شد و این نرخ تا دهه هفتاد و پیدایش اعشار در نرخ دلار ثابت باقی ماند. در اول اکتبر 2002 شورای پولی سنگاپور منحل شد و اختیارات تصمیم گیری به واحد مالی و مسئول مربوطه واگذار شد.

نرخ ارز  قطعی سنگاپور بین سال های 1973 تا 1985 تعیین شد و از سال 1985 سیستم مبادله ارز در سنگاپور شکل گرفت که نوسان آن به شدت توسط سازمان اقتصاد و اداره پول این کشور کنترل می شود.

اسکناس و سکه دلار سنگاپور

در بررسی دلار سنگاپور، مطالعه تاریخچه اسکناس و سکه آن نیز ارزش به سزایی دارد. از این رو در این بخش به تحقیق درباره انواع سکه و اسکناس این کشور در زمان های متفاوت پرداخته شده است.

سکه

در سال 1967 اولین سری سکه ها در ارزهای مختلف 1، 5، 10، 20 و 50 سنتی و سکه 1 دلاری منتشر شد. این سکه ها توسط هنرمند برجسته استوارت دولین که طراح سکه های استرالیا در سال 1966 بود، با الهام از حیات وحش و طبیعی سنگاپور، نگارگری و تولید شد.

این سکه های ابتدایی در سایزها و اندازه هایی مشابه با سکه های مالزی بودند و جنس همه آن ها به جز سکه 1 سنتی که از برنز ساخته شد، از جنس نیکل مس بود. در سال 1976 جنس سکه 1 سنتی از برنز به فولاد روکش دار مس تغییر کرد. تولید این سری از سکه ها تا سال 1985 ادامه داشت.

در سال 1985 سکه های جدید توسط کریستوفر آیرونساید در نقش و نگار گل و در واحدهای ارزی 1، 5، 10، 20 و 50 سنتی و نیز سکه 1 دلاری طراحی شد. یکی از تحولات پولی به همراه انتشار این سکه ها این بود که دیگر اسکناس یک دلاری منتشر نشد و مبادله های یک دلاری با سکه هایی به این ارزش و از جنس برنز آلومینیوم انجام شد.

علاوه بر سکه یک دلاری، سکه 5 سنتی نیز از همین جنس بود و دیگر سکه ها با جنس مس نیکل تولید شدند. بسیاری از این جنس سکه ها هنوز هم در سنگاپور در حال گردش است؛ اما سکه 1 سنتی در سال 2003 از گردش خارج شد.

در فوریه سال 2013 بار دیگر سکه های جدید 5، 10، 20 و 50 سنتی و 1 دلاری، این بار با طراحی نمادهای ملی سنگاپور منتشر شد. این سکه های جدید از چندلایه فلز فولاداندود ساخته شده اند که با ویژگی های پیشرفته ای، قابلیت شناسایی سکه های جعلی از اصلی را فراهم می کردند.

اسکناس

اسکناس های دلار سنگاپور براساس طراحی های متنوعی که دارند به چند دسته تقسیم می شوند که در اینجا به اختصار و به ترتیب پیدایش معرفی شده اند:

سری اسکناس های ارکیده

این نوع اسکناس، ابتدایی ترین نوع اسکناس در سنگاپور به شمار می رود و هنوز هم در گردش است. این اسکناس ها بین سال های 1967 تا 1976 در واحدهای 1، 5، 10، 25، 50، 100، 500، 1000 و 10هزار دلاری منتشر شدند. هر کدام از واحدهای این سری اسکناس ها، منقش به یک طرح گل ارکیده است که به عنوان گل ملی سنگاپور شناخته می شود.

استانداردهای روی هر اسکناس مواردی مانند نماد ملی، سر یک شیر، امضای وزیر دارایی و رئیس هیئت مدیره ارز سنگاپور را در بر می گیرد. از دیگر ویژگی های مهم این سری اسکناس وجود یک خط عمودی امنیتی در هر کدام از واحدهای این نوع اسکناس است که حتی در اسکناس 10هزار دلاری، دو خط عمودی را شامل می شود.

سری اسکناس های پرنده

دومین سری اسکناس های چاپ شده در سنگاپور این دسته از اسکناس ها هستند که در سال های 1976 تا 1984 در همان های واحدهای سری ارکیده منتشر شدند. تنها تفاوت واحدی این سری با سری پیشین، جایگزین شدن اسکناس 20 دلاری با اسکناس 25 دلاری سری ارکیده بود.

هر اسکناس سری پرنده نشان یک پرنده در قسمت چپ سمت جلویی اسکناس دارد. مقامات مالی سنگاپور اعلام کرده اند که طراحی پرنده در این مجموعه اسکناس به نوعی سمبل آمادگی همیشگی ملت سنگاپور برای اوج گرفتن و موفقیت است. از دیگر استانداردهای اسکناس این سری می توان به وجود نشان ملی، نشان سر شیر، امضای وزیر دارایی و رییس هیئت مدیره ارز اشاره کرد.

مانند اسکناس های سری ارکیده، این اسکناس ها هم دارای یک ویژگی امنیت عمودی است. با این تفاوت که این ویژگی در اسکناس های 1000 دلاری و 10هزار دلاری دوبرابر می شود.

سری اسکناس های کشتی

سومین مجموعه اسکناس هایی که در سنگاپور به گردش درآمد، اسکناس های با نمادهای دریایی و کشتی است که در سال های 1984 تا 1999 و در واحدهای مشابه دو سری قبلی منتشر شد. تنها تفاوت در این سری جایگزین شدن اسکناس 2 دلاری با اسکناس 20 دلاری است.

در قسمت جلویی این دسته از اسکناس های سنگاپور طرح دریایی و در قسمت پشتی یک گل ارکیده که گل ملی این کشور است، ثبت شده است. استانداردهای این سری اسکناس هم مانند استانداردهای دو سری قبلی است.

سری اسکناس های پرتره

این سری اسکناس ها شامل طراحی پرتره یوسف این ایشاک که اولین رییس جمهور سنگاپور است. این اسکناس ها با طراحی های خاص نشان دهنده فضیلت های مدنی هستند. از دیگر تفاوت های این سری جنس اسکناس هاست که علاوه بر اسکناس کاغذی، در جنس پلیمری هم چاپ می شود.

از دیگر نکات قابل توجه اسکناس های پرتره، خط بریل حک شده روی آن هاست که امکان استفاده از پول را برای افراد نابینا و کم بینا فراهم می کند.

اسکناس یادبود

اولین اسکناس یادبود در 24 ژوئیه سال 1990 برای جشن 25 سالگی استقلال سنگاپور منتشر شد و از آن پس معمولا روی هرکدام از این اسکناس ها که در مراسم های ملی و در نسخه هایی محدود منتشر می شوند، یک پیام که می تواند امیدبخش ملت باشد به چاپ می رسد.

ارز در گردش

در سال 2012 کل ارز در گردش سنگاپور 1/29 دلار بود و دارایی های خارجی سنگاپور عبارت بودند از  طلا و نقره، اوراق بهادار، اسکناس یا سکه، اوراق خزانه، سهام، اوراق قرضه و هر دارایی دیگری که مورد تایید ریاست جمهوری سنگاپور بودند. در سال 2017 و طبق لایحه ای که توسط دولت و MAS اعلام شد دلار سنگاپور یکی از قدرتمندترین ارزهای در گردش شناخته شد و ذخایر خارجی سنگاپور از آوریل 2017 رسما به بیش از 260.7 میلیارد دلار رسید.

نرخ تبدیل

نرخ تبدیل دلار سنگاپور در کشورهای مختلف، متفاوت است. امروزه هر یک دلار سنگاپور در ایران مساوی است با 31.802.68 ریال. از آن جایی که این کشور یکی از کشورهای مدرن و ثروتمند دنیاست، دلار آن مورد توجه بازار ارز است و اسکناس 10هزار دلاری سنگاپور از ارزشمندترین اسکناس های جهان به شمار می رفت، اما اداره ارز و پول این کشور برای جلوگیری از پولشویی اسکناس 10هزار دلاری را از چرخه ارز خارج کرد. این مهم خود باعث علاقه مندی افرادی است که به دنبال تبدیل پول خود به یک واحد ارزی قابل اطمینان هستند.

کلام آخر

سنگاپور کشوری با پیشینه تاریخی و استعماری قابل اهمیتی است و این اهمیت به دلیل آن است که این کشور با تلاش بسیار به استقلال رسمی دست یافت. امروزه این کشور از نظر اقتصادی و ارزش واحد پولی یکی از مهم ترین کشورهای دنیاست و دلار این کشور در چرخه ارز در گردش است.

ادامه مطلب
روپیه پاکستان
نرخ و قیمت لحظه ای روپیه پاکستان امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول پاکستان

روپیه از سال 1948 واحد پول رسمی پاکستان محسوب می شود. سکه ها و اسکناس ها توسط بانک مرکزی این کشور، یعنی بانک دولتی پاکستان، قابل صدور و کنترل است.

قبل از تقسیم پاکستان و هند، سکه ها و اسکناس ها توسط بانک مرکزی هند- انگلیس، یعنی بانک (رزرو هند) کنترل و صادر میشد.

درست از زمانی که تعلیق دلار ایالات متحده در سال 1971 مبنی بر تبدیل ارز کاغذی به هر فلز گرانبها صورت گرفت، روپیه پاکستان تبدیل به پولی فیات یا بدون پشتوانه شد.

قبل از فروپاشی سیستم برتون وودز یا نظام مدیریت پولی در اواخر جنگ جهانی دوم، ارز جهانی با نرخ ثابت برای تجارت بین المللی، به دلار متصل بود. این موضوع روپیه را نیز تحت تاثیر قرار داد.

در نظام پولی انگلیسی-پاکستانی، مقدار روپیه بر حسب هزار محاسبه می شود که شامل واحدهایی چون لخ، کرور، عرب و خراب است. در ادامه به جزییات بیشتری درباره این پول خواهیم پرداخت.

تاریخچه روپیه پاکستان

مخفف واحد پول پاکستان یا نماد ارز برای روپیه، PKR است. اغلب از روپیه، به عنوان روپایا یا روپای یاد شده است. روپیه از 100 پیم تشکیل شده  است که با نماد Rp نشان داده می شود.

سکه روپیه، ساخته شده از نقره، قبل از سال 1947 در ایالات باهوالپور استفاده می شده است.

کلمه rūpiya از واژه سانسکریت ryapya اقتباس شده است که این کلمه به (نقره ساخته شده) یا (سکه نقره) معنا می شود.

در اصل معنای واژه روپیا، به فلز خوش فرم اطلاق می شود که در معنای خاص تری به عنوان (مهر) آن را معنی می کنند.

لفظ Rūpaya برای نشان دادن سکه معرفی شده توسط شاه سوری در زمان سلطنت از سال 1540 تا 1545 نیز استفاده شده است.

روپیه پاکستان پس از انحلال راج انگلیس در سال،1947 در پاکستان به طور ظاهرا رسمی به گردش درآمد. در ابتدا، پاکستان از سکه و اسکناس های هند-بریتانیایی استفاده می کرد.

در ابتدا پول های پاکستان در انگلیس صادر می شدند و به سادگی روی آنها مهر پاکستان زده می شد تا آنکه بعد از مدتی، پاکستان خودش شروع به چاپ کرد.

اکثر سکه های هند-بریتانیایی در آن زمان، مهروموم شده بودند. به همین دلیل سکه ها و اسکناس های جدید در سال 1948 صادر شد.

همانند روپیه هند، در ابتدا این پول به 16 سلانه تقسیم شد که هر کدام از آنها 4 عدد یا 15 عدد (پای) یا قسمت را شامل می شدند.

واحد پول در 1 ژانویه 1961 دچار تقسیم شد و روپیه به 100 قسمت در آمد. بعد از این در همان سال، تقسیمات از pice به paisa (در انگلیسی) تغییر نام دادند. با این حال از سال 1994 تاکنون سکه هایی با ارزش پائیزا (paisa) صادر نشده اند.

سکه های رایج پائیزا پس از سال 2013، به عنوان مبلغی قانونی به حساب نمی آمدند. در واقع سکه 1 روپیه ای، حداقل سود قانونی در پاکستان محسوب می شود.

سکه های روپیه پاکستان

در سال 1948 سکه ها در واحدهای یک عددی، یک دوم، یک چهارم و دو روپیه معرفی شد. یک سکه پائیزا در سال 1951 نیز به مجموع سکه ها اضافه شده است.

در سال 1951 سکه های یک، پنج و ده عددی نیز صادر شد که بعدا در همان سال یک سکه 10 پائیزا به بازار آمد.

در سال 1963سکه های 10 و 25 پاز از سکه های معرفی شده محسوب می شدند که پس از آن دو سکه دیگر نیز ارائه داده شد.

سکه یک روپیه ای در سال 1979 مجدد به بازار آمد که به دنبال آن سکه 2 روپیه ای در سال 1998 و سکه 5 روپیه ای در سال 2002 قابل معرفی است.

آخرین سکه های روپیه شامل 5، 10، 25 و 50 در سال 1996 همه متوقف شدند.

سکه های روپیه دو نشان مشخص دارند: بیشتر آنها دارای تصویر ابرهای بالای مسجد بدشاهی هستند اما این در واقع مختص دو سکه از روپیه پاکستان است.

سکه های یک و دو روپیه ای در سال 2007 از جنس نقره به آلومینیوم تغییر یافتند.

سکه های پائیزا در سال 2013 برای استفاده در معاملات قانونی متوقف شدند و سکه 1 روپیه ای به عنوان حداقل سود قانونی در این کشور باقی ماند.

در اکتبر 2015 دولت پاکستان یک سکه 5 روپیه ای اصلاح شده از نظر وزن و اندازه، دارای رنگی طلایی از ترکیب مس،نیکل و روی وارد بازار کرد.

در سال 2019 دولت پاکستان در 550 سالگی تولد سری گری ناناک دیو جی، به احترام افتتاح گوردواری جدید کارتارپور پاکستان، سکه ای به ارزش 50 روپیه معرفی و به بازار ارائه داد.

اسکناس روپیه پاکستان

در تاریخ 1 آوریل 1948، چاپ های موقت توسط بانک ذخیره و دولت هند به نمایندگی از دولت پاکستان صادر می شده است. این پول ها تنها به منظور استفاده در پاکستان صادر می شدند.

اسکناس های چاپ شده هند به شکلی که بدون بازخرید باشند، در اختیار پاکستان قرار می گرفت، این اسکناس ها شامل صفحه های چاپ شده هندی بودند که کلمات GOVERNMENT OF PAKISTAN به انگلیسی و “Hukumat-e PAKISTAN” به زبان اردو در زیر اسکناس اضافه می شدند.

نظام مندی دولت در سال 1948 با اسکناس های 1، 5، 10 و 100 روپیه ای آغاز شد. دولت تا سال 1980 به انتشار روپیه های تکی ادامه داد اما صدور اسکناس دیگر توسط دولت پاکستان در سال 1953 با صدور اسکناس های 2، 5، 10 و 100 روپیه ای تغییر کرد.

در سال 1957، اسکناس 50 روپیه ای و دو اسکناس روپیه دیگر در سال 1985 وارد بازار شد.

در سال 1986، اسکناس 500 روپیه ای معرفی شد که بعدها 1000 روپیه به دنبال آن صادر شد.

اسکناس های 2 و 5 روپیه ای در سال 1998 و 2002 جایگزین سکه شدند. اسکنای 20 روپیه ای نیز در سال 2005 و پس از آن 5000 روپیه در سال 2006 به بازار راه یافت.

تمامی اسکناس ها به غیر 1 و 2 روپیه ای تصویری از محمد علی جناح روی خود دارند. این عکس همراه با یک نوشته خاص، به نوعی مزین شده است.

طرح معکوس اسکناس های روپیه پاکستان، کمی متفاوت است و متن انگلیسی دارد. تنها متن اردو که در پشت صفحه اسکناس پاکستانی مشاهده می شود یک حدیث نبوی است به معنای (جستجوی معاش صادقانه یک عبادت است).

اندازه و رنگ اسکناس ها در روپیه پاکستان متفاوت است. تعداد اسکناس های بزرگ از نظر طول، در این نوع پول بیشتر است. با این حال هر فرقه یا دسته از اسکناس های روپیه، دارای یک رنگ است که در واقع رنگی غالب به نظر می رسند.

همه اسکناس ها برای اهداف امنیتی از یک علامت استفاده کرده اند. نخی که به شکل عرضی روی اسکناس کشیده شده است.

به طور مشخص، روی اسکناس های بزرگ تر، تصویری از محمد علی جناح مشهود است. در حالی که در اسکناس های کوچک تر، تصویری از هلال ماه و ستاره نمایان می شود.

اسکناس های روپیه حج و ویژه سالگرد

به دلیل حجم انبوهی از زائران که به پادشاهی سعودی مسافرت می کنند، در طول دهه 1950 بانک دولتی پاکستان تسهیلات ساده مبادله را برای زائران فراهم کرده است.

اجرای چنین طرحی، با موضوع چاپ های ویژه برای استفاده سریع زائران مطرح شد. اگرچه ابزارهای دیگری برای مبادله در نظر گرفته شده بود، اما سطح بالای بی سوادی در میان زائران پاکستانی و هزینه ای اضافی سبب شد که این طرح توسط دولت به عنوان روش مبادله در نظر گرفته شود.

استفاده از چاپ های حج تا سال 1978 ادامه داشت که تا این تاریخ، سهام چاپ ها بدون نیاز به چاپ های جدید با امضای فرمانداران جدید قابل استفاده بود.

باور بر این بود که با قطع استفاده از چاپ های حج، بیشتر مانده های اسکناس از بین می روند، با این حال بسیاری از اسکناس ها پس از فروش، توسط دولت و بانک پاکستان از بازار جمع شد.

قیمت ارزی روپیه پاکستان

روپیه تا زمانی که به پوند انگلستان متصل بود یعنی تا سال 1982 و دولت ضیا الحق، یک ارز شناور مدیریت شده به حساب می آمد. در نتیجه روپیه بین سال های 1983-1993 و1987 با 38.5 درصد کاهش ارزش روبرو شد.

با کاهش ارزش روپیه پاکستان، هزینه واردات مواد اولیه به سرعت افزایش یافت که این امر باعث فشار بر امور پاکستان و آسیب رسیدن به بسیاری از پایه های صنعتی این کشور شد. این موضوع سبب شد نرخ ارز روپیه پاکستان در برابر دلار ایالات متحده تا اواخر قرن کاهش یابد.

سپس زمانی فرا رسید که مازاد زیاد حساب جاری پاکستان، ارزش روپیه را در برابر دلار بالا برد؛ به این صورت که بانک دولتی پاکستان با حفظ نرخ بهره و خرید دلار، نرخ ارز را تثبیت کرد.

موضوع خرید دلار توسط پاکستان، هدفی به منظور ایجاد توانایی برای رقابت صادراتی کشور در پی داشت که تا حد زیادی محقق شد.

سقوط و صعود روپیه

در سال 2008 پس از انتخابات، فاجعه ای برای روپیه رخ داد. بین دسامبر 2007 و آگوست 2008 به مقدار 23 درصد از ارزش روپیه پاکستان از دست رفت و در برابر دلار آمریکا به پایین ترین رقم یعنی 79.2 در صد رسید.

دلایل عمده استهلاک ایجاد شده در واحد پول پاکستان، کسری حساب های جاری و تجاری بود که از زمان رونق اعتبار در پاکستان، پس از 2002 ایجاد شده بود.

به دلیل افزایش ستیزه جویی در مناطق گوناگون، سرمایه گذاری خارجی در این کشور شروع به سقوط کرد و مشکلات ساختاری تری از موضوع پرداخت، در معرض استهلاک قرار گرفت.

ذخایر ارزی به طرز فاجعه باری به 2 میلیارد دلار رسیده بود. با این حال تا فوریه 2011 ذخایر فارکس بهبود یافت و رکورد جدید را به ارزش 17 میلیارد دلار ثبت کرد. از این پول، بیش از 10 میلیارد دلار قرض گرفته شد که سود حاصل آن نیز قابل پرداخت بود.

در فوریه 2016 ارزش روپیه در برابر دلار آمریکا 104.66 پوند بود. در دسامبر 2017 پس از گفتگو با صندوق بین المللی پول، پاکستان موافقت کرد که ارزش روپیه را کاهش دهد و بانک دولت پاکستان اجازه داد که نرخ ارز به شرایط بازار پس از ماه ها و سال ها مقاومت تغییر کند.

روپیه پاکستان در پایین ترین سطح یعنی 110.67 در برابر دلار ایالات متحده قرار گرفت و در 15 ژوئیه پایین ترین سطح رکورد جدید خود یعنی 128.26 در برابر دلار ایالات متحده را تجربه کرد.

در 26 ژوئن 2019 مقدار روپیه در برابر دلار به پایین ترین سطح یعنی 161.50 رسید. روپیه تا به امروز همچنان در حال رشد و بهبود است.

ادامه مطلب
دلار هنگ کنگ
نرخ و قیمت لحظه ای دلار هنگ کنگ امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول رسمی هنگ کنگ

واحد پول رسمی کشور هنگ کنگ، دلار هنگ کنگ نام دارد که یکی از پرفروش ترین ارزهای جهان محسوب می شود.

کد ارزی دلار منطقه هنگ کنگ به شکل HKD نشان داده می شود. این واحد پولی هم در هنگ کنگ و هم در سرزمین همسایه مانند ماکائو که واحد اصلی آن پاتاکا است، به دلیل وابستگی به دلار، استفاده می شود.

هر دلار مخصوص هنگ کنگی را به 100 سنت تقسیم می کنند. این تقسیم توسط سازمان هیئت ارزی دولت و بانک ارزی هنگ هنگ تاییده شده است.

بر اساس مجوز اداره پولی هنگ کنگ، سه بانک تجاری مجاز به انتشار اسکناس های خود برای گردش عمومی هستند. در حالی که طرح تمامی این پول ها در یک فرقه مشابه هستند، اسکناس ها به شکل ویژه ای توضیح و اداره می شوند.

از آوریل 2019، این دلار نهمین ارز معامله شده در جهان محسوب شد. خصوصیات تاریخی این دلار دلیل خوبی برای شناخت بیشتر این واحد ارزی است.

تاریخچه دلار هنگ کنگ

هنگامی که هنگ کنگ به عنوان بندر تجارت آزاد در سال 1941 تاسیس شد، هیچ ارز محلی برای گردش روزمره نداشت. درواقع ازرهای خارجی مانند روپیه هند، واحد های اسپانیایی- مکزیکی و سکه های چینی در این زمان بسیار رایج بودند.

از سال 1825، سیاست دولت انگلیس بر آن شد که سه نقره استرلینگ را به تمام مستعمرات خود معرفی کند و بدین منظور در سال 1845 سکه های اسپانیایی- مکزیکی با ارزش قانونی 4 شلینگ و 2 پنیس تعیین شدند.

تلاش برای معرفی سکه استرلینگ نتوانست بر التزام محلی قوی نسبت به سیستم دلار نقره اسپانیا فائق شود، حتی با وجود اینکه این واحد در تیراژ گسترده ای قرار داشت.

همچنین تا سال 1858 دولت انگلیس تمام تلاش خود را کرد که تاثیرگذاری بر وضعیت ارز کانادا را متوقف کند؛ اما در دهه 1860 نه تنها کانادا بلکه هنگ کنگ چنین بستری را نپذیرفت.

اگرچه ارز های محلی، سال ها بعد به طور غیررسمی در هنگ کنگ پخش می شدند اما در سال 1863 ضرابخانه سلطنتی لندن شروع به انتشار سکه های فرعی ویژه ای برای هنگ کنگ در سیستم دلار کرد.

چینی ها دلار های جدید هنگ کنگی را به خوبی دریافت نکردند و در سال 1868 ضرابخانه بسته شد. ماشین آلات موجود در ضرابخانه نیز به ژاپنی ها فروخته شد. با این کار اولین سکه های ین در سال 1870 ساخته شدند.

در سال 1873، بحران بین المللی نقره، منجر به کاهش ارزش نقره در برابر ارز های مبتنی بر طلا شد. ازآنجا که دلار نقره در ایالات متحده و کانادا به یک استاندارد مبادله متصل بود، ارزش نقره در امتداد سواحل چین کاهش یافت.

دلار هنگ کنگ در اوایل قرن بیستم

در سال 1895، شرایط به حدی تغییر کرد که دلار اسپانیایی- مکزیکی کم شد. مقامات هنگ کنگ و شهرک های تنگه به مقامات لندن فشار وارد کردند. این فشار مبتنی بر انجام اقدامات لازم برای تهیه منظم نقره بود.

سرانجام در مسیر تلاش تنظیم ضرب سکه، قانونی برای سکه های دلاری لندن در هنگ کنگ وضع شد.

دلار های تجاری جدید انگلیس در ضرابخانه کلکته و بمبئی برای استفاده در هنگ کنگ و شهرک های تنگه ساخته شدند.

در سال 1906 سکه نقره دلاری صادر شد و به یک استاندارد مبادله طلا با ارزش ثابت 2 شیلینگ و 4 پنس متصل شد. این رویداد نقطه اوجی برای واحد پول هنگ کنگ و واحد تنگه بود.

تا سال 1935، فقط هنگ کنگ و چین در حد استاندارد های نقره باقی ماندند. در آن سال هنگ کنگ، اندکی پس از چین، نقره را رها کرد و به استرلینگ رو آورد. در این زمان مفهوم دلار هنگ کنگ به عنوان واحد متمایز پدید آمد.

در پی اشغال ژاپن، ین نظامی ژاپن تنها وسیله مبادله روزمره در هنگ کنگ بود.

هنگامی که ین برای اولین بار در دسامبر 1941 معرفی شد، با نرخ 1 ¥ = 2 HK $ در بازار قرار گرفت. با این حال در آگوست 1942، نسبت نرخ مذکور برای دلار 2 برابر، یعنی 4 دلار در برابر 1 ین شد.

در سپتامبر 1945، تمامی اسکناس های ین نظامی در مستعمرات ژاپن توسط وزارت دارایی ژاپن باطل اعلام شد.

 دلار هنگ کنگ در دوره پس از جنگ جهانی دوم

در دوره پس از جنگ جهانی، دلار منطقه هنگ کنگ پنج مسیر تاریخی زیر را سپری کرد:

  • دلار هنگ کنگ در منطقه استرلینگ؛
  • دلار و تاثیرات کاهش ارزش پوند در 1967؛
  • دلار و سیستم ارزی شناور در 1974 الی 1983؛
  • دلار و سیستم نرخ ارز پیوندی از سال 1983؛
  • دلار پس از سال 1997.

موارد مذکور جریانات پیچیده تاریخی گوناگونی با خود به همراه دارد که در اینجا به طور اجمالی اشاره خواهیم کرد.

پس از پایان جنگ، دلار هنگ کنگ با نرخ ثابت و مشابه با نرخ قبل به استرلینگ متصل شد. این اتصال در وضعیتی بود که انگلستان همچنان تلاش می کرد منطقه استرلینگ را در کشور های مستعمره خود حفظ کند.

در دهه 1960، انگلیس نقش خود را به عنوان تعیین کننده ارز رسمی ذخیره در منطقه استرلینگ به شکلی دشوار و ناکارآمد دید. این ناکارآمدی سبب شد در سال 1967 ارزش دلار هنگ کنگ در مقابل پوند، مجددا ارزیابی شود.

پس از توقف تبدیل طلا و دلار در 1971، انگلیس نرخ ثابت ارز با دلار را رها کرد و کنترل ارز را به کشور های منطقه استرلینگ سپرد.

از سال 1974، این واحد پولی به ارز دیگری متصل نشد و نظام پولی خود را به سیستم شناور تغییر داد؛ اما این پایان کار دلار هنگ کنگ نبود.

در اکتبر 1983، واحد پول هنگ کنگ به دلار آمریکا با نرخ 7.8 متصل شد و به طور رسمی در سیستم بورس قرار گرفت. این اتفاق تا سال 1997، به انواع مذاکرات و مباحث مختلف وابسته بود.

سکه های دلار هنگ کنگ

در سال 1863 سکه های 1 میل، 1 سنت و 10 سنت معرفی شدند. در سال 1866، نیم دلار و 1 دلار نیز به بازار عرضه شدند. تولید 1 میل در سال 1866 به پایان رسید؛ در حالی که عرضه نیم دلار و 1 دلاری در 1868 متوقف شد.

در 1890 نیم دلار با ارزش 50 سنت به طور مجدد تولید شد. این تولید در سال 1905 به تعلیق درآمد.

در سال 1934، آخرین سکه های یک سنتی صادر شدند و دیگر سکه ای صادر نشد زیرا ژاپنی ها مانع از عرضه این سکه ها می شدند.

در سال 1960 سکه های 1 دلاری نیکل معرفی شدند، سپس اندازه آن ها در سال 1978 کاهش یافت.

از سال 1993، قبل از تاسیس HKSAR، سکه های پرتره ملکه الیزابت به تدریج از گردش در هنگ کنگ خارج شدند.

در اوایل سال 1997، به مناسبت انتقال حق حاکمیت هنگ کنگ، دولت مجموعه جدیدی از سکه های یادبود صادر کرد. موضوعات صدور این سکه ها به فرهنگ چین و بناهای تاریخی مرتبط بود.

امروزه سکه هایی با واحد های 1، 2، 5 و 10 HK$، 10،20 و 50 سنت توسط سازمان پولی هنگ کنگ به نمایندگی از دولت صادر می شوند.

اسکناس های دلار هنگ کنگ

سه بانک تجاری اسکناس های خود را برای گردش عمومی در منطقه دلار هنگ کنگ صادر می کنند.

بانک های منتشر کننده پول در هنگ کنگ، طرح های اسکناس خود را با اسامی، 20، 50، 100، 500 و 1000 دلار هنگ کنگ در اختیار بازار قرار می دهند.

در حالی که فقط اسکناس 10 دلاری هنگ کنگ توسط سازمان پولی هنگ کنگ صادر می شود، در مجموع گردش اسکناس برای سه صادرکننده مختلف در این کشور رایج است.

در سال 1845، اولین بانک خصوصی با نام بانک شرقی تاسیس شد. این بانک اسکناس هایی شامل 1، 5، 10، 25، 50، 100 و 500 دلار را وارد بازار کرد.

طبق دستورالعمل ارزی در 1935، اسکناس هایی با ارزش 5 دلار به بالا توسط بانک های محلی مجاز به صدور شدند.

در سال 1941، دولت اسکناس های 1، 5 و 10 سنتی را به دلیل دشواری در حمل به هنگ کنگ معرفی کرد زیرا  در همین سال یک کشتی حامل سکه های 1 سنتی در دریا غرق شده بود.

در سال 1945، دولت بدون اعمال تغییراتی پس از جنگ جهانی، اسکناس های 1، 5، 10 سنتی و 1 دلاری را صادر کرد. همچنین بانک های دیگر اسکناس های 5، 10، 50، 100 و 500 دلاری را صادر کردند.

اسکناس 1 دلاری در سال 1960 جایگزین سکه ها شد و تنها اسکناس های 1 سنتی پس از 1965 صادر شدند.

در سال 1945، اسکناس های 5 دلاری با سکه جایگزین شدند، در حالی که اسکناس های 100 دلاری در سال 1977 معرفی شد.

در سال 1985، 20  دلاری معرفی شد در حالی که در سال 1993 سکه 10 دلاری به بازار ورود کرد.

از سال 1994 الی 2002 برای انتقال اسکناس 10 دلاری به قالب سکه، تمهیداتی صورت گرفت. اما همچنان اسکناس های قدیمی 10 دلاری به ندرت در حال گردش هستند.

در گرامیداشت دهمین سالگرد بازگشت هنگ کنگ به چین، یک نمونه 10 دلاری پلیمری در ژوئیه 2007 صادر شد.

سری جدی اسکناس های دلار هنگ کنگ از سال 2010 وارد بازار شدند. در سال 2015، یکی از بانک های هنگ کنگ برای جشن 150 سالگی تاسیس خود، اسکناس 150 دلاری صادر کرد.

ادامه مطلب
منات آذربایجان
نرخ و قیمت لحظه ای منات آذربایجان امروز بازار آزاد

آشنایی با واحد پول آذربایجان

منات واحد پول کشور آذربایجان است. هر منات به 100 گپیک (qəpik) تقسیم می شود.

نماد منات در کشور آذربایجان به شکل است که در سال 2013 با Unicode U+20BC به عنوان نماد واحد ارزی اختصاص داده شد. این اختصاص به منظور اینکه از یک حرف کوچک به عنوان نماد جایگزین منات، می توان استفاده کرد، قابل استناد است.

در کدگذاری ارزهای جهانی، منات آذربایجان با کد AZN شناخته شده است.

جالب است بدانید این ارز را، از نظر تاریخی می توان به عنوان یک ارز دارای سیری بسیار منظم، متفاوت و مترقی معرفی کرد.

در ادامه به توضیحات بیشتری درباره منات، به عنوان یک واحد ارزی با تنوع و دارای ظاهری زیبا، خواهیم پرداخت.

تاریخچه منات آذربایجان

کلمه منات از Moneta (لاتین Monēta) مشتق شده است. این نام در اساطیر رومی، ریشه عنوانی بود که به دو الهه جداگانه تعلق می گرفت.

الهه حافظه و صفتی از جونو به نام Juno Moneta دو نامی است که منات از آن وام گرفته است. نام دوم به عنوان صفت و منبع کلمات بی شماری در انگلیسی و سایر زبان های اروپایی محسوب می شود.

ریشه اشتقاق کلمه منات، از این منظر یک منبع است که ریشه واژگانی چون money و mint در نظر گرفته شده است. همچنین تعیین روبل شوروی به دو زبان آذربایجانی و ارمنی از طریق همین دو کلمه رخ داده است.

از منظر تاریخی سیر منات در آذربایجان به شکلی است که در ادامه توضیح خواهیم داد.

منات اول

این منات مرتبط به سال های 1923-1919 است. جمهوری دموکراتیک آذربایجان و جانشینان آن با عنوان جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان، در این سال ها ارز اختصاصی خود را صادر کردند.

این واحد پولی در آذربایجان منات و در شوروی روبل نامیده می شد. به طور کلی اسامی این پول در هر دو زبان روسی و آذری نوشته شده و در بعضی موارد نیز به زبان فرانسوی، روی اسکناس ها درج شده است.

منات بعد از ورود آذربایجان به جمهوری سوسیالیست فدرال اتحاد جماهیر شوروی، در همان سطح، جایگزین روبل شد. در این زمان هیچ زیر مجموعه ای صادر نشد و واحد پول فقط به شکل اسکناس وجود داشت.

اسکناس دوره اول منات آذربایجان

جمهوری دموکراتیک؛ اسکناس هایی را با فرقه های 25، 50، 100، 250 و 500 منات صادر کرد. در حالی جمهوری سوسیالیست شوروی، اسکناس هایی را با فرقه 5 تایی صادر کرده بود.

سوای از این اسکناس ها، پول دیگری در آذربایجان رایج نبود.

منات دوم آذربایجان

این منات در بازه زمانی 2006-1992 مطرح بوده است. در 15 آگوست 1992، نوع دوم منات معرفی شد. این جایگزینی به شکلی بود که روبل شوروی با نرخ یک تا ده روبل، جای خود را به منات داد.

از اوایل سال 2002 تا اوایل 2005، نرخ ارز به طور نسبی ثابت بود. این ثبات در حقیقت در محدوده 4770-4990 منات برای هر دلار آمریکا دچار تغییر شده بود.

از بهار 2005 افزایش کمیتی، اما پیوسته ارزش منات در برابر دلار آمریکا به وجود آمد. دلیل احتمالی این افزایش، به افزایش جریان های دلار نفتی ارتباط داشت.

در پایان 2005 یک دلار، 4591 منات ارزش داشت. اسکناس های زیر 100 منات تا سال 2005 به طور موثر ناپدید شده بودند و همچنین سکه های گپیک به راحتی قابل یافت نبود.

سکه منات آذربایجان

سکه ها در قالب 5، 10، 20 و 50 گپیک، در تاریخ 1992 و 1993 صادر شدند. اگرچه از برنج، کاپر و نیکل برای برخی از سکه ها در سال 1992 استفاده می شد، اما نسخه های بعدی تمام سکه ها، همه از جنس آلومینیوم بودند.

از سکه های منات آذربایجان به ندرت در گردش مالی ارزی استفاده می شود.

اسکناس های دوره منات دوم

اسکناس های منات آذربایجان در دوره دوم به شرح زیر است:

  • 1، 5، 10 و 250 منات (اولین بار در 15 آگوست 1992)؛
  • 50، 100، 500 و 1000 منات (اولین بار در 1993)؛
  • 10 هزار منات (اولین بار در آگوست 1994)؛
  • 000 منات (اولین بار در مه 1996)؛

و همچنین اسکناس هایی با مقدار 1 تا 250 منات که برج دوشیزه باک را نشان می دهد.

منات سوم

این منات آذربایجان در تاریخ 1 ژانویه2006 به نسبت 1 منات به 5000 منات قدیم معرفی شد. همچنین از اول اکتبر 2005 قیمت ها با نام جدید و منات قدیمی برای سهولت در انتقال به بازار عرضه شد.

سکه های رایج گپیک که در سال 1993 به بعد به دلیل تورم استفاده نشده بودند، با نامگذاری مجدد، وارد بازار شدند.

منات قبلی تا تاریخ 31 دسامبر 2006 معتبر بود.

منات سوم به همراه یک سمبل

اسکناس های جدید و نماد منات آذربایجان، توسط رابرت کالینا در سال 2006 طراحی شده است. این منات در سال 2013 پس از عدم موفقیت در تحقق پیشنهادات اضافی، با یونی کد (U + 20BC) در جهان مطرح شد.

طرح نهایی نماد منات آذربایجان از طرح علامت یورو الهام گرفته شده است. این علامت در واقع شبیه علامت یورویی تک میله است که 90 درجه در جهت عقربه ساعت چرخانده شده است.

نماد منات به طور مشخص در سمت راست اسکناس ها نشان داده می شود.

سکه های منات سوم

سکه ها به طور عمده در گردش های 1، 3، 5، 10، 20 و 50 گیپک در دسترس قرار گرفتند. بیشتر سکه ها به طور کامل شبیه، هم اندازه و هم شکل سکه های مختلف یورو شدند.

مهم ترین سکه منات آذربایجان 50 گپیک است. این سکه ها برای اولین بار در ژانویه 2006 وارد بازار شدند.

اسکناس های منات سوم

اسکناس هایی با گردش 1، 5، 10، 20، 50، 100 و 200 منات که توسط طراح اتریشی طراحی شده اند، در دوره سوم منات وارد بازار شد.

این اسکناس ها به طور کامل شبیه به اسکناس های یورو است که حتی در انتخاب نقوش آن از اسکناس های یورو الهام گرفته شده است.

در سال 2009 بانک ملی آذربایجان از National Bank of Azerbaijan به Central Bank of Azerbaijan تغییر نام داد. در پی این تغییر نام در سال 2010 اسکناس یک مناتی با نام جدید بانک صادرکننده صادر شد.

در سال 2012 اسکناس 5 مناتی با ثبت نام جدید بانکی و همچنین در سال 2017 اسکناس 100 مناتی با نام جدید منتشر شد.

در سال 2011 وزارت دارایی آذربایجان اعلام کرد که در نظر دارد اسکناس های 2 و 3 مناتی و همچنین اسکناس هایی با ارزش بیش از 100 منات را صادر کند.

در فوریه 2013 بانک مرکزی آذربایجان اعلام کرد که حداقل تا سال 2014 اسکناس های بزرگ تر معرفی نمی کند.

در سال 2018 برای بزرگداشت 95 سالگی حیدر علی اف، اسکناس 200 مناتی صادر شد.

نتیجه گیر ی

منات آذربایجان به عنوان واحد پولی این کشور شناخته شده است. این واحد پولی با توجه تغییراتی که در طول تاریخ گذرانده است از ساده ترین شکل خود، امروزه به شکل پول کشورهای مطرح دنیا به نظر می رسد.

البته که مطرح بودن منات آذربایجان از نظر قیمت ارزی نیست، بلکه ظاهر اسکناس ها و سکه های این واحد پولی است که آن را زیبا و منحصر به فرد جلوه می دهد.

پیچیده ترین نقطه در واحد پولی و ارزی آذربایجان را باید متعلق به زمانی دانست که این کشور، با ترکیبی از نظام های شوروی و نظام دموکراتیک خود، مشغول به فعالیت بوده است. در غیر این صورت این واحد پولی، به ظاهر همیشه روش مصلحانه ای را از خود نشان داده است.

کشور آذربایجان به طور کلی از دوره ترکیب نظام تا زمان استقلال، دارای سه مرحله تغییرات واحد پول بوده است.

پس از تغییر نام بانک مرکزی آذربایجان، تغییرات بارزی در واحد پولی این کشور صورت نگرفت و تنها تغییر مرتبط به نام جدید بانک روی اسکانس ها، امری جدید شمرده می شود.

امروزه منات آذربایجان به طور معمول از نظر مبادلات ارزی، دارای حاشیه کمتر و ثبات بیشتری در سطح بین المللی به نظر می رسد.

ادامه مطلب
کرون سوئد
نرخ و قیمت لحظه ای کرون سوئد امروز بازار آزاد

کرون سوئد به عنوان واحد پول رسمی این کشور و با نماد SEK شناخته می شود. هر کرون از 100 اُره (öre) تشکیل شده است که اغلب آن را با نماد kr نمایش می دهند. این ارز به عنوان یکی از قدرتمندترین ارزها شهرت دارد.

اما از سرگذشت این ارز چه می دانید؟ نرخ کرون به چه عواملی بستگی دارد و پشتوانه این ارز چیست؟ سوئد کشور اروپایی با ثبات اقتصادی بالایی است و به نظر می رسد که ارز این کشور نیز چندان دچار تنش نشود.

با ما همراه باشید؛ ما ناگفته های این ارز را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت.

با کرون سوئد بیشتر آشنا شوید

کرون در زبان انگلیسی به معنای «تاج» است و در کشور سوئد نیز با نام هایی همچون “spänn” و “kosing” شناخته می شود.

روی کار آمدن کرون در کشور سوئد به سال 1873 میلادی بازمی گردد. این ارز هنگام تشکیل اتحادیه پول اسکاندیناوی جایگزین riksdaler riksmynt شد. این اتحادیه شامل کشورهای سوئد و دانمارک بود که با گذشت سال کشور نروژ نیز به این اتحادیه پیوست.

اتحادیه پول اسکاندیناوی استاندارد کرون را 0.04032% یک کیلوگرم طلا در نظر گرفت. با این حال بعد از جنگ جهانی اول و فروپاشی این اتحادیه کشور سوئد به استفاده از کرون به عنوان ارز رسمی خود ادامه داد.

جالب است بدانید که نرخ این ارز از سال 1992 آزاد اعلام شد و بانک مرکزی این کشور برای تثبیت ارزش کرون وارد عمل شد. این ارز بیشترین تبادلات را با یورو دارد. با این حال درگیری ها در خصوص پیوستن سوئو به منطقه یورو همچنان ادامه دارد.

نه تنها سیاستمداران؛ بلکه مردم نیز تمایلی به پیوستن به منطقه یورو ندارند. به همین خاطر است که فوریتی برای کنار گذاشتن کرون در نظر گرفته نشده است. حتی تا سال 2019 نیز کشور سوئد هیچ برنامه ای برای تغییرات ارزی پیش بینی نکرده است.

کرون سوئد و نرخ های نه چندان مطلوب!

کاهش چشمگیر ارزش کرون به سال 2009 بازمی گردد؛ زمانی که سوئد برای به عنوان نخستین کشور نرخ منفی را تجربه کرد. اما در این دوره چه اتفاقی رخ داد؟

بانک مرکزی سوئد (Riksbank) در این سال نرخ بهره را به 0.25 درصد کاهش داد؛ این اقدام بانک مرکزی باعث سقوط سپرده گذاری به -0.25 شد. این اقدام در وهله نخست منجر به افزایش نرخ کرون شد و حتی کارشناسان اقتصادی نیز این اقدام را مثبت می دانستند.

این ابتکار عمل کشور سوئد را از رکود مالی طی سال های 2007 تا 2009 نجات داد. با این حال با گذشت زمان اقتصاد سوئد نوسانات بسیاری را تجربه کرد. درست در سال 2014 بود که Riksbank یا همان بانک مرکزی سوئد نرخ بهره را به صفر رساند و به این ترتیب بار دیگر کاهش سپرده گذاری شدت گرفت.

در این دوره کرون ضعیف و ضعیف تر شد تا جایی که ارزش آن مقدار 25% در مقابل دلار آمریکا کاهش پیدا کرد.

نرخ کرون سوئد به چه عناصری بستگی دارد؟

نکته جالب توجه درخصوص کرون وابستگی آن به همتایان خود یعنی کرون دانمارک (DKK) و کرون نروژ (NOK) است. به طور کلی این نوع ارزها تمایل دارند که همسو با یکدیگر حرکت کنند و ارزش آنها تا حدودی با یکدیگر برابر است. با این وجود در زمان هایی نیز شاهد افزایش ارزش یکی از آنها هستیم.

نگاهی به سکه و اسکناس های کرون

در کشور سوئد نیز سکه و اسکناس ها توسط بانک مرکزی تولید و به بازار عرضه می شود. سکه ها در این کشور شامل سکه های یک، 2، 5 و 10 کرونی می شوند. در حالی که اسکناس های این کشور به صورت 20، 50، 100، 200، 500 و هزار کرونی در بازار وجود دارند.

جالب است بدانید که استفاده از پول نقد در سوئد به طرز چشمگیری کاهش پیدا کرده است. این موضوع به قدری رایج شده که عملاً دیگر نیازی به دستگاه های خودپرداز نیست؛ از این رو بانک مرکزی اقدام به معرفی ارز جدیدی کرده است که e-Krona نام دارد. این ارز دیجیتال توسط بانک مرکزی کشور سوئد کنترل می شود و تبادل آن نیز از طریق برنامه “Swish” صورت می گیرد.

اما بهتر است بدانید که استفاده از e-Krona هنوز به صورت رسمی به تصویب نرسیده است. دلیل این موضوع نیز تداوم استفاده از پول نقد به نظر می رسد. به هر حال کشور سوئد در حال حرکت به سمت کمرنگ کردن پرداخت های نقدی است.

نرخ کرون و تبادلات آن

نرخ کرون را به صورت نسبی و در مقابل نرخ دلار آمریکا می سنجند. به این ترتیب که برای خرید یک کرون سوئد ملزم به پرداخت 0.1250 دلار هستید. البته تنها با یک ضرب و تقسیم ساده متوجه خواهید شد که برای خرید یک دلار آمریکا به 8 کرون نیاز دارید.

حال اجازه دهید افزایش و کاهش نسبت کرون به دلار را با ذکر یک مثال به طور واضح تر بیان کنیم. اگر نرخ کرون نسبت به دلار به میزان 0.1425 افزایش پیدا کند، بدان معناست که ارزش کرون نسبت به دلار آمریکا افزایش پیدا کرده است. از طرفی اگر این نرخ به میزان 0.10 کاهش یابد، ارزش این ارز در مقایسه با دلار آمریکا پیدا کرده است؛ به این ترتیب هزینه خرید دلار آمریکا بیشتر شده است.

کرون سوئد ؛ ارزی با نوسانات بالا

کرون در سال 1873 به عنوان واحد پول رسمی کشور سوئد انتخاب شد. این ارز طی سال ها شاهد نوسانات بسیاری بوده است. اگرچه کرون با تشکیل اتحادیه اسکاندیناوی و به دنبال آن تعیین استاندارد آن به عنوان ارز کشورهای سوئد، نروژ و دانمارک انتخاب شد، این موضوع در پایان جنگ جهانی اول در هاله ای از ابهام قرار گرفت.

با این حال وابستگی این ارز به کرون نروژ و دانمارک را نمی توان نادیده گرفت. نقطه عطف این ارز را باید مختص به سال 2009 بدانیم؛ زمانی که کرون به کمترین نرخ خود رسید. حتی تدابیر بانک مرکزی این کشور نیز کمک چندانی به بهبود ارزش این ارز نکرد.

در حال حاضر کرون به عنوان ارزی محبوب در بسیاری از معاملات جهانی استفاده می شود.

ادامه مطلب
فرانک سوئیس
فرانک سوئیس؛ ارزی امن با قدرتی جهانی

معرفی فرانک سوئیس

فرانک سوئیس واحد پول این کشور است که با نماد CHF شناخته می شود. این نماد را از نام لاتین کشور سوئیس ایده گرفته اند (Confoederatio Helvetica) و نماد F نیز به معنای فرانک است.

جالب است بدانید، فرانک به عنوان یکی از قدرتمندترین ارزهای جهان شناخته می شود که طی سال های اخیر نرخ آن در برابر دلار و یورو افزایش پیدا کرده است. اما معرفی این ارز به چه زمانی بازمی گردد؟ چه عواملی فرانک را تا این حد قدرتمند می کند؟

با ما همراه باشید تا بیشتر و بهتر با فرانک، ارز قدرتمند جهان، آشنا شوید.

نگاهی به سرگذشت فرانک سوئیس

پیش از پرداختن به ارز فرانک بهتر است کمی بیشتر با کشور سوئیس آشنا شویم. این کشور از 26 ایالت تشکیل شده که 4 زبان رسمی آلمانی، فرانسوی، ایتالیایی و رمان در آن رایج است.

نکته جالب توجه در خصوص کشور سوئیس، ارز آن است که بسیاری از افراد آن را تنها نقطه مشترک بین مردمان این کشور می دانند. فرانک نخستین بار در سال 1850 به عنوان ارز رسمی سوئیس معرفی شد.

بر اساس قانونی که در سال 1848 میلادی در این کشور به تصویب رسید، دولت فدرال این کشور تنها ارگان مجاز به عرضه پول در این کشور معرفی شد و 2 سال بعد نیز فرانک به عنوان ارز رسمی سوئیس نام گرفت.

بانک مرکزی سوئیس در سال 2016 گردش 72.255 تریلیون فرانک را تایید کرد که در نوع خود رقم قابل توجهی به شمار می آید.

از فرانک سوئیس چه می دانید؟

بازار ارز که به نام فارکس شهرت دارد، بزرگ ترین بازار مالی جهان است که متوسط حجم معاملات آن، روزانه به 5 تریلیون دلار آمریکا می رسد. نکته قابل تامل این است که فرانک سوئیس در این معاملات نقش موثری ایفا می کند.

اما علت محبوبیت خارق العاده این ارز چیست؟ اگر بخواهیم محبوبیت این ارز را در یک کلام جای دهیم، «ثبات» مناسب ترین کلمه ممکن خواهد بود. ثبات فرانک طی سال های طولانی و عدم تغییر ارزش آن حتی در طول تنش ها و نوسانات بازار به محبوبیت جهانی آن افزوده است.

علت ثبات نرخ فرانک چیست؟

عوامل و فاکتورهای متعددی بر ارزش یک ارز تاثیر دارند. بر اساس آنچه بیان شد، فرانک یکی از باثبات ترین ارزهای جهان است، اما علت اصلی این ثبات چیست؟

نخستین عامل ثبات را باید دوری کشور سوئیس از درگیری و تنش ها دانست. ثبات سیاسی کشور سوئیس و حاکمیت بی چون وچرای قانون در کشور بر ثبات نرخ فرانک بی تاثیر نبوده است.

از طرفی موضع گیر ی بی طرفانه این کشور در برابر رویدادهای خارجی و برخورداری از رویکردی غربی در تجارت این کشور را باید از دیگر علل ثبات این ارز دانست.

نکته قابل توجه در خصوص سوئیس نرخ کم تورم است که به ثبات هر چه بیشتر فرانک کمک کرده است. لازم به ذکر است که دولت و بانک مرکزی این کشور نیز مداخله ناچیزی در بازار فرانک دارند.

با این حال بهتر است بدانید که فرانک در معاملات خارجی کشور سوئیس به ندرت انجام می شود. اغلب معاملات این کشور با یورو یا دلار آمریکا انجام می شود.

نرخ فرانک سوئیس به چه عناصری وابسته است؟

تقاضای بالا برای فرانک به عنوان ارزی امن، ارزش آن را در بازارهای جهانی به طور قابل توجهی افزایش داده است. ناگفته نماند که تقاضا برای خرید این ارز پس از بحران مالی سال 2008 رو به افزایش رفت.

SNB تا سال 2011 بانک ملی سوئیس نزدیک به نیم تریلیون دلار ارز خارجی جمع کرده بود که این مبلغ معادل 70% تولید ناخالص داخلی این کشور به حساب می آید. اما نرخ بالای این ارز چه پیامدهایی را در پی داشته است؟

اگرچه ارزش بالای فرانک منجر به ارزان تر شدن کالاهای خارجی در این کشور شده است، اما این موضوع به صادرکنندگان این کشور و صنعت گردشگری آن لطمه زده است؛ چرا که نرخ بالای این ارز خرید کالا و استفاده از خدمات سوئیسی را گران می کند.

با توجه به وابستگی اقتصاد کشور سوئیس به صادرات و گردشگری افزایش نرخ این ارز ضربه بزرگی به سرمایه گذاران وارد می کند. در سال 2011 بانک ملی سوئیس این ارز را از حالت آزاد یا شناور خارج کرد.

در این زمان نرخ هر یورو معادل 1.2000 فرانک در نظر گرفته شد. با این حال در سال 2015 بانک مرکزی این کشور مجدداً نظر خود را در خصوص آزاد بودن نرخ فرانک تغییر داد. در آن زمان دو اتفاق مهم رخ داد:

  • بازار سهام سوئیس به طرز چشمگیری با افت مواجه شد.
  • تنها در عرض چند دقیقه ارزش فرانک در مقایسه با یورو نزدیک به 30% افزایش پیدا کرد!

اقتصاددانان و سرمایه گذاران اقدامات بانک مرکزی این کشور را به شدت مورد انتقاد قرار دادند.

چرا فرانک سوئیس به عنوان ارزی قدرتمند در جهان شناخته می شود؟

جالب است بدانید که طی 15 سال گذشته ارزش فرانک به طور قابل توجهی در مقایسه با دلار و یورو افزایش پیدا کرده است. عواملی مانند بحران مالی اروپا و سیاست پولی اتخاذ شده از سوی ایالات متحده در افزایش ارزش فرانک بی تاثیر نبوده اند.

این دو اتفاق باعث شد که سرمایه گذاران به دنبال پناهگاهی امن برای خود باشند؛ به این ترتیب از جذابیت دلار آمریکا و یورو به تدریج کاسته شد.

تصمیمات دولت و بانک مرکزی این کشور بر نرخ فرانک تاثیرگذار بوده اند و این تاثیرپذیری همچنان پابرجاست. اما از آنجا که دولت و سیاست های این کشور به ندرت دچار نوسان می شوند، فرانک به عنوان ارزی قدرتمند در جهان کاربرد دارد.

معاملات فرانک سوئیس

همانطور که پیش تر اشاره کردیم، فرانک به عنوان ارزی پرکاربرد در جهان به شناخته می شود و معاملات بسیاری به کمک آن صورت می گیرد. اگرچه تبدیل فرانک به یورو در راس معاملات این ارز قرار دارد، فرانک با دلار آمریکا، ین ژاپن و پوند انگلیس نیز معامله می شود.

ثبات فرانک و نرخ بهره کم این ارز موجب شده است که دلالان و سرمایه گذاران به جمع آوری آن برای بازده طولانی مدت روی آورند.

فرانک؛ ارزی ارزشمند با قدرتی نامحدود

فرانک سال هاست که به عنوان ارزی با ثبات بالا در میان سرمایه گذاران شناخته می شود. دوری این ارز از نوسانات و تنش های سیاسی را باید اصلی ترین علت ثبات فرانک بدانیم؛ اگرچه بانک مرکزی این کشور در ابتدا تصمیم به ثابت بودن نرخ این ارز گرفت، در ادامه نرخ فرانک را آزاد اعلام کرد.

فرانک به عنوان ارزی ارزشمند برای سرمایه گذاری طولانی مدت شناخته می شود؛ چرا که به ندرت شاهد بالا و پایین شدن نرخ آن هستیم.

ادامه مطلب
شماره شبا
شماره شبا چیست و چگونه آن را محاسبه کنیم؟

به چه شماره ای، شماره شبا می گویند؟

به مخفف شماره حساب بانکی ایرانیان، شبا (sheba) می گویند. این شماره با هدف تسهیل و استانداردسازی مبادلات بین بانکی در داخل و خارج از کشور، توسط بانک مرکزی ایران و مطابق با استاندارد ISO-13616، تعریف شده است. در نظر داشته باشید که شبا، برای انتقال راحت تر پول استفاده می شود به همین دلیل می توان هر شماره حساب بانکی را به یک شماره حساب “شبا” تبدیل کرد.

آیا ضرورت استفاده از شماره شبا را می دانید؟

اگر تاکنون برای انتقال پول، به “انتقال پایا” و “انتقال ساتنا” برخورد کرده باشید، بنابراین ضرورت داشتن شماره حساب شبا در انتقالات پولی را درک کرده اید. همچنین، زمانی که قصد دارید ابزارهای پولی مانند دستگاه های POS و درگاه های اینترنتی را دریافت کنید، به شبا نیازمندید.

این نکته را در نظر داشته باشید که تمامی تراکنش هایی که با شبا انجام می شود، سقف مشخصی دارد. به موارد زیر توجه کنید:

1- انتقال وجه پایا

در انتقال وجه پایا، حداکثر به میزان 15 میلیون تومان در روز می توان پول جابه جا کرد که با استفاده از شماره حساب شبا انجام می پذیرد.

2- انتقال وجه ساتنا

حواله ساتنا برای مبالغ بیش تر از 15 میلیون تومان مورد استفاده قرار می گیرد و حداکثر به میزان 50 میلیون تومان قابل انتقال است. در این نوع انتقال پول نیز باید شماره حساب شبا داشته باشید.

3- گرفتن دستگاه POS

حداکثر مبلغی که در این تراکنش قابل جابه جایی است، 50 میلیون تومان است. با توجه به رقم بالای این جابه جایی، باید به شماره حساب شبا دسترسی داشته باشید.

4- گرفتن درگاه اینترنتی

در این تراکنش مالی نیز، تا سقف 50 میلیون تومان می توان پول جابه جا کرد و مانند موارد بالا باید شماره حساب شبا دریافت کرد.

شماره شبا، چه کابردهایی دارد؟

کاربردهای شماره شبا

  1. برای دریافت سود سهام عدالت، به شماره حساب شبا نیازمندیم.
  2. شبا، در برگیرنده تمام اطلاعات حساب بانکی شماست. به این ترتیب که با داشتن آن، می توانید به شماره حساب مدنظرتان پول واریز کنید.
  3. اگر قصد دارید از سایت هایی که در حوزه تجارت الکترونیک فعالیت می کنند، خدماتی دریافت نمایید؛ باید شماره حساب شبا خود را وارد کنید.
  4. با استفاده از شبا، امکان خطای مشتری و متصدی بانک در رابطه با ارسال اشتباهی وجه به حساب های دیگر کاهش می یابد، چرا که در صورت اشتباه وارد کردن این شماره، سامانه های بانکی از ورود این اطلاعات نادرست، مطلع شده و آن را گزارش می دهند.
  5. شماره حساب شبا، این امکان را فراهم می کند که برای انجام تراکنش های بین المللی و حواله های ارزی بهره ببریم.

آیا کاربرد شبای بین المللی را می دانید؟

کاربرد شبای بین المللی

با توجه به این نکته که شیوه های شماره گذاری حساب های مشتریان، در بانک های مختلف، متفاوت است؛ مبادلات پولی بین بانک های گوناگون ممکن است با مشکل روبه رو شود. در همین راستا و برای حل این مشکل، به یک فرمت یکپارچه نیاز است تا جابه جایی پول به راحتی میسر شود که به این فرمت یکپارچه، شماره شبا گفته می شود.

بنابراین، شبا در چارچوب استاندارد جهانی IBAN و با هدف پکپارچه سازی حساب های بانکی تعریف شد که در بسیاری از کشورهای جهان به عنوان استاندارد شماره حساب بانکی مورد استفاده قرار می گیرد.

شبای بین المللی برای انجام معاملات بین المللی مورد استفاده قرار می گیرد و با افزودن IR به شبای داخلی ساخته می شود.

به ساختار زیر توجه نمایید:

IR21 2222 1717 5555 9999 7777 02

آیا اجزای شماره شبا را می شناسید؟

شبا، تمامی اطلاعات مربوط به حساب بانکی افراد که شامل نام بانک، نوع حساب، شماره حساب و کشوری که صادر کننده آن است را در بر می گیرد. به مثال زیر توجه کنید:

IR021712987654321095621809

IR:کد کشور

02:ارقام کنترلی

171:کد بانک

2:نوع حساب

987654321095621809:شماره حساب 18 رقمی

.در نظر داشته باشید که با در اختیار قرار دادن شماره شبا خود به دیگران، هیچ مشکلی شما را تهدید نمی کند و هر کس با داشتن شماره حساب، می تواند شماره شبا آن را از سایت بانک صاحب حساب دریافت کند

آیا می دانید چگونه می توانید شماره شبا خود را دریافت کنید؟

تمامی حساب ‎های بانکی شبا دارند که از سه طریق حضوری، خودپردازها و اینترنتی می توانید آن را دریافت نمایید.

– برای دریافت اینترنتی شبا خود می توانید مراحل زیر را طی کنید:

  1. به سامانه اینترنتی بانکی که در آن حساب دارید، مراجعه کنید.
  2. شماره حساب و یا شماره کارتتان را در کادر مربوطه وارد کنید و در کوتاه ترین زمان، شبا خود را دریافت نمایید.

برای آن که بتوانید هر چه سریع تر به سامانه اینترنتی بانک خود دسترسی پیدا کنید، ما لینک های بانک ها را در اختیارتان قرار می دهیم:

شماره شبا

ادامه مطلب
بیشترین سود بانک ها چقدر است؟
بیشترین سود بانک ها چقدر است؟

از بهمن ماه سال ۱۳۹۶، براساس مصوبات شورای پول و اعتبار، بیش ترین سود بانک ها ۱۵ درصد اعلام شد. اما طی این سال ها، مصوبه شورای پول و اعتبار توسط بانک ها اجرایی نشد به گونه ای که شاهد اختصاص نرخ سود ۲۰ درصد به بعضی از مؤلفه های سپرده بلندمدت بودیم.

در سال ۱۳۹۹، به دلیل شرایط اقتصادی موجود در جامعه، بانک ها تصمیم به اجرای مصوبه مذکور گرفته اند. به این ترتیب اعلام شد که از اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۹، سود سپرده های بلندمدت ۱۵ درصد خواهد بود و نرخ سود سپرده های کوتاه مدت از ۱۰ درصد به ۸ درصد کاهش خواهد یافت.

لیست بیشترین سود بانکی

در جدول زیر لیستی از بانک ها به ترتیب بیش ترین سودی که به سپرده های بلندمدت پرداخت می کنند، ارایه شده است:

بیشترین سود بانک ها

با توجه به جدول بالا می توان بیان کرد که در حال حاضر اکثر بانک ها سپرده های بلندمدت با نرخ سود ۱۵ درصد را به مشتریان خود ارایه می دهند. همچنین، توجه به این نکته خالی از لطف نیست که تفاوت چندانی در جزییات سپرده بانک ها وجود ندارد.

ادامه مطلب
post-blog-alt
نرخ و قیمت لحظه ای یوان چین امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای یوان چین


یوان چین به ارز مورد استفاده در جمهوری خلق چین گفته می شود. چین با سابقه بیش از 3000 سال استفاده از پول در سال 1914 دلار نقره را عنوان پول رسمی اضافه کرد که بعد در مسیر اصلاحات این کشور نام یوان به واحد پول این کشور اضافه شد.

شاید شما این ارز را با نام رنمینبی چینی (Chinese Yuan Renminbi) نیز شنیده باشید. ممکن است این نام برای شما نسبت به سایر نام های ارزهای موجود عجیب به نظر برسد.

یوان رنمینبی چین در واقع دو اصطلاح جداگانه است. یوان به عنوان واحد حسابی چین برای سیستم مالی و اقتصادی در حال انجام فعالیت اقتصادی در این کشور است که در حقیقت نشان دهنده یک واحد پول است. از طرف دیگر اصطلاح رنمینبی، نام رسمی ارز کشور چین به حساب می آید.

برای درک و توضیح یوان و تاریخچه این واحد پول منحصر به فرد در دنیا همراه ما باشید.

تاریخچه و نام یوان چین

یوان رنمینبی چین، واحد پول رسمی سرزمین بزرگ چین است. همانطور که در ابتدا اشاره شد، اصطلاح یوان به واحد پول کشور چین اطلاق می شود در حالی که اصطلاح رنمینبی به نام واقعی خود ارز اشاره دارد.

یوان به اختصار CNY شناخته می شود در حالی که renminbi با RMB مخفف شده است. جمهوری دوم چین در زمان تاسیس در سال 1949 توسط جمهوری خلق کمونیست چین این واحد را معرفی کرده است.

پول ملی چین توسط بانک مرکزی این کشور، با نام بانک خلق چین (PBOC) صادر می شود. دفتر مرکزی این بانک در پکن، پایتخت کشور چین قرار دارد.

همراه با چاپ ارز در بانک مرکزی چین، این بانک مسئول سیاست های پولی، مالی و همچنین تنظیم مقررات مالی در چین است. همچنین به سبب اهمیتی که برای پول و سیستم بانکی خود در نظر گرفته، 5 هیئت مدیره در 9 شعبه را در مناطقی به خود اختصاص داده که این بانک را به شکل خاصی اداره می کنند.

نماد واحد پولی چین ¥ است. یوان منفرد به 10 jiao تقسیم می شود. یک جیائو به 10 فن (fen) قابل تقسیم است.

دو اسکناس با گردش یک، دو، پنج، ده، بیست، پنجاه و صد یوان و همچنین اسکناس های یک، دو و پنج جیائو در سیستم مالی کشور چین وجود دارد.

دو بانک مرکزی در کشور چین سکه ها را در یک، دو و پنج علامت، ضرب می کنند.  2 سکه نیز با علامت یک یا پنج جیائو همراه با یک فقره یوان در این کشور صادر می شود.

ملاحظات ویژه درباره نام واحد پول چین

از دهه 1950 چندین سری رنمینبی صادر شده است که هر کدام اسکناس و سکه های خاص خود را دارند. سری پنجم سکه های صادر شده اکنون دارای مجوز قانونی است و پیش بینی این است که به زودی این سکه منجر به حذف تدریجی سری های قبلی خواهند شد.

CNY یک سیستم ارزی شناور نیست؛ اما این نرخ از طریق نرخ ارز شناور مدیریت می شود. بدین معنا که این واحد مجاز است در حاشیه محدود در حوالی نرخ ثابت تعیین شده با توجه به سبد ارزهای جهان شناور باشد.

جالب است بدانید که CNY تا سال 2005 به طور مستقیم با دلار آمریکا مرتبط بوده است.

یوان و رنمینبی به طور معمول در برخی از نقاط جهان به جای یکدیگر یا با هم قابل استفاده هستند؛ بنابراین تعجبی ندارد که استفاده از آنها اغلب باعث سردرگمی سرمایه گذاران شود.

اصطلاح یوان رنمینبی بسیار شبیه اصطلاحات پوند استرلینگ است که برای واحد پول انگلستان در نظر گرفته می شود.

پوند استرلینگ نام واحد پول انگلیس است درحالی که پوند واحد پوند استرلینگ به حساب می آید. در توضیح این موضوع باید بگوییم که شما برای خرید کالا و خدمات از پوند استفاده می کنید نه پوند استرلینگ یا خود استرلینگ که چنین موضوعی درباره واحد پول چین نیز در برخی مواقع رایج است.

کاهش ارزش واحد پول چین

CNY جریان پایدار قدردانی در برابر دلار را در سال 2015 پشت سر گذاشته است به طوری که این موضوع باعث شده کشور چین چندین بار در سال 2015 ارزش پول خود را از دست بدهد. به گفته رهبران چین این بخش تلاشی است که چین برای اصلاح بازار انجام می دهد.

جنگ تجاری چین با ایالات متحده زمانی آغاز شد که دونالد ترامپ، چین را دست اندازی در دنیای ارز نامید و از سال 2018 تعرفه هایی را برای کالاهای چینی وضع کرد.

به گفته برخی رسانه ها، چین در مقابل رفتار رئیس جمهور ایالات متحده، با مجموعه تعرفه های خاص خود به محصولات آمریکایی پاسخ داده است.

با کاهش ارز CNY، کالاهای چینی در بازارهای بین المللی بسیار مقرون به صرفه تر و جذاب تر به نظر رسیدند. این امر مزیتی است که به سبب کاهش قیمت ارز برای چین صورت گرفت.

نکته جالب در کاهش قیمت ارز و عرضه محصولات به بازار جهانی این است که این اولین ارز در حال ظهور در بازار جهانی بود که در سبد قرعه کشی بین المللی پول به عنوان یک ارز ذخیره مورد استفاده صندوق بین المللی پول قرار گرفت.

واحد ارزی پول چین در سال 2016 به سبد صندوق بین المللی اضافه شد.

تأثیر چین در کاهش ارزش یوان در سال 2015

در تاریخ 11 اگوست 2015 بانک خلق چین (PBOC) با سه کاهش متوالی یوان رنمینبی، بازارهای جهانی را غافلگیر کرد به طوری که 3 درصد از ارزش خود را کاهش داد.

از سال 2055 ارزش چین 33 درصد در برابر دلار آمریکا افزایش یافته است. اولین کاهش مهم ترین به عنوان مهم ترین افت در 20 سال گذشته تلقی می شود.

اقدام غیرمنتظره چین بسیاری را بر این باور سوق داد که این کشور برای تقویت صادرات د ر حمایت اقتصادی که با کم ترین سرعت در چند دهه اخیر برایش رخ داده، این اقدام نا امیدکننده را انجام داده است. با این حال PBOC ادعا کرد که کاهش ارزش بخشی از اصلاحات آن برای حرکت به سمت اقتصاد بازارمحور بوده است. این حرکت در سراسر جهان بازتاب قابل توجهی داشت.

بازارهای شگفت زده در اثر کاهش ناگهانی ارزش پول چین

پس از یک دهه افزایش مداوم ارزش پول چین در برابر آمریکا که سرمایه گذاران به ثبات و قدرت رو به رشد یوان عادت کرده بودند، این افت ناگهانی در طی دو روز به 4 درصد رسید. با این حال بسیاری از دلالان در بازارهای ارز با نام فارکس، مقدار بالایی از اهرم را از آن خود کرده بودند.

بازارهای سهام در ایالات متحده، اروپا و آمریکای لاتین نیز در واکنش به کاهش ارزش یوان سقوط کردند. برخی اظهار داشتند که حتی با کند شدن رشد اقتصادی چین، این حرکت نشانه تلاش برای جلوه بیشتر صادرات بوده است. با این حال PBOC با مدارکی نشان داد که سایر عوامل باعث کاهش قیمت ارز چینی شده اند.

تاثیر کاهش ارز چین بر صندوق بین المللی پول

رئیس جمهور چین، تعهد دولت خود را برای اصلاح اقتصاد چین در جهت بازار مداری، هنگامی که برای اولین بار در مارس 2013 آغاز به کار کرد، مطرح کرد. این ادعا از سوی PBOC مبنی بر هدف کاهش ارزش و اجازه به بازار برای تعیین اهمیت بیشتر ارزش یوان، باورپذیرتر است. اما همچنان نقطه هایی از شک در این ماجرا وجود دارد.

علاوه بر این هدف، دادن نقش بیشتر به بازارها برای تعیین نرخ ارز رنمینبی با هدف ایجاد اصلاحات عمیق تر نیز قابل باور است؛ زیرا در آن زمان پروفسور پراساد از دانشگاه کرنل اظهار داشت که اقدام به منظور اصلاحات، با آنچه چینی ها ادعا کرده اند، مطابقت دارد.

علاوه بر اهدافی که چین برای اصلاحات دنبال می کرده است، انگیزه دیگری نیز وجود داشت. عزم چین برای قرار گرفتن در سبد صندوق بین المللی پول به شکل ویژه، هدفی است که چین در طی مسیر کاهش ارزش پول خود به آن دست یافت.

صندوق بین المللی پول هر پنج سال یک بار ترکیب ارز ویژه خود را ارزیابی می کند. در سال 2010، یوان به دلیل اینکه آزادانه قابل استفاده نبود، رد شد.

صندوق بین المللی پول با تشویق ادعای چین که آزادانه شدن پول آن از اصلاحات بازار کم می کند، از کاهش ارزش پول استقبال کرد. در نتیجه یوان در سال 2016 بخشی از SDR یا بخش ویژه برداشت محسوب شد.

دیدگاه های شکاکانه نسبت به یوان

به رغم پاسخ صندوق بین المللی پول که کاهش ارزش پول چین را تصدیق می کرد، بسیاری معتقد به تعهد چین به ارزش های بازار آزاد بودند و برحی معتقد بودند که سیاست جدید نرخ ارز همچنان شناور مدیریت شده است.

برخی چنین اتهامی را مطرح کردند که کاهش ارزش چین، فقط یک مداخله دیگر بود تا ارزش یوان چین همچنان تحت نظارت و کنترل PBOC قرار گیرد.

اقتصاد چین به کالاهای صادراتی وابسته است. این غول آسیایی با کاهش ارزش پول خود، قیمت صادرات را کاهش داد و در بازارهای بین المللی به یک مزیت رقابتی دست یافت.

کلام آخر

یوان چین به عنوان واحد پولی این کشور شناخته می شود که باید از آن به عنوان یک واحد پول جنجال برانگیز یاد کرد.

جنجال های وابسته به ارز چین، نه به تاریخ عظیم چین، نه به پیچیدگی نامش که در کنار رنمینبی قرار گرفته و نه به تقسیم بندی گوناگون آن مربوط است.

از آنجایی که قدمت استفاده از پول در چین به 3000 سال می رسد، اما یوان قدمتی کمتر از یک سده دارد. این واحد پولی پس از تثبیت جمهوری حاکم بر چین انتخاب شده است اما با این حال در سال 2015 جریانی به راه انداخت که سبب اتفاقات عجیبی در بازار جهانی شد.

همان طور در این مقاله اشاره شد، نقطه جنجال برانگیز یوان چین، کاهش قیمت است که دولت چین به منظور ورود به بازار آزاد انجام داد. این کاهش قیمت در ادامه با خشم و دیدگاه های گوناگونی مواجه شد که در این مقاله در اختیار شما قرار گرفت.

ادامه مطلب
post-blog-alt
نرخ و قیمت لحظه ای دینار کویت امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای دینار کویت


دینار کویت گران ترین ارز کاغذی دنیا و نوسانات کم

دینار کویت واحد پول ملی کویت است که با نماد KWD نمایش داده می شود. جالب است بدانید که واژه دینار از دینار رومی برگرفته شده است. البته این واحد پولی نیز خود به 1000 فیل تقسیم می شود که سکه های آن در بسیاری از کشورهای عربی مورد استفاده قرار می گیرد.

اما از این واحد پول چه می دانید؟ همانطور که می دانید کویت یک کشور کوچک در حاشیه خلیج فارس است که بین کشورهای عراق و عربستان سعودی قرار دارد. کشور کویت از چه زمانی از این واحد پولی استفاده می کند یا ارزش دینار به چه عواملی وابسته است؟

با ما همراه باشید که با سرگذشت عجیب دینار آشنا شویم و حقایقی جالب را در مورد این واحد پولی بخوانیم.

دینار کویت را بیشتر بشناسیم

معرفی دینار به عنوان واحد پول رسمی کویت به سال ها پیش بازمی گردد. اگر بخواهیم دلیل انتخاب این واحد پولی را بدانیم بهتر است که نگاهی به پول رایج در منطقه خلیج فارس بیندازیم.

کشور انگلیس روپیه هند را پیش از اینکه روپیه خلیج در سال 1959 جایگزین آن شود به مردمان منطقه خلیج فارس معرفی کرده بود. درست در سال 1961 میلادی بود که دینار به عنوان جایگزین روپیه خلیج فارس معرفی شد.

روپیه خلیج فارس ارزی بود که وابستگی شدیدی به روپیه هندی داشت. درواقع دلیل استفاده از روپیه هندی انجام معاملات در منطقه خلیج فارس بود. در ادامه نیز روپیه خلیج فارس همچون روپیه هند به پوند استرلینگ انگلیس GBP پیوست.

در سال 1961 کشور کویت با خاتمه یافتن معاهداتی که با شکست امپراطوری عثمانی بسته شده بود، از پادشاهی انگلستان استقلال یافت. به دنبال همین مورد بود که هیئت ارزی کویت با هدف انتخاب ارز ملی این کشور راه اندازی شد و دینار را به عنوان پول ملی این کشور انتخاب کرد.

ارزش دینار کویت طی سال های اخیر

بعد از معرفی دینار به عنوان واحد پول رسمی کشور کویت تا سال 1966 میلادی هر دو ارز دینار و روپیه در گردش بودند. با این حال استفاده از روپیه با کاهش شدید ارزش آن رو به پایان گذاشت.

درواقع بین سال های 1975 تا 2003 میلادی بود که دینار کویت به یک سبد ارزی هم وزن خود متصل شد. البته محتوای این سبد ارزی توسط هیئت ارزی کشور کویت تعیین شده است.

در سال 2003 هر یک دلار آمریکا را معادل با 0.29963 دینار کویت می دانستند. این نسبت تا سال 2007 ادامه پیدا کرد تا اینکه دینار به سبد ارزهای نامشخص انتقال پیدا کرد.

نکته جالب توجه در خصوص این ارز افزایش ارزش آن در سال 2019 میلادی بود. در این سال ارزش هر دینار کویت برابر با 3.29 دلار آمریکا بود؛ این موضوع دینار کویت را به باارزش ترین پول در جهان تبدیل کرده بود.

این ارز طی سال های 2016 تا 2019 ارزش نسبتا ثابتی داشت و بین 3.27 و 3.36 دلار در نوسان بود. بنابراین دینار کویت واحد پولی باارزش و نسبتا ثابتی است.

 

ارزش دینار به چه عواملی وابسته است؟

احتمالا به خوبی می دانید که کشور کویت اقتصادی مبتنی بر فرآورده های نفتی دارد. این وابستگی به حدی بالاست که بیش از 80% درآمد دولت از صنعت نفت تامین می شود.

اگر اطلاعات کمی در خصوص این کشور دارید، بد نیست بدانید که کویت کشوری است که در آن مالیات برای هیچ قشری تعریف نشده است. از طرفی این کشور کوچک از جمله کشورهایی به حساب می آید که کمترین نرخ بیکاری را در جهان دارد.

اداره سرمایه گذاری کویت KIA)) قدیمی ترین صندوق سرمایه داری مستقل در جهان به شمار می آید. به همین خاطر است که ارزش دینار کویت طی سال ها ثابت باقی مانده است. البته عواملی مانند جنگ و تنش های سیاسی نیز بر ارزش این واحد پولی بی تاثیر نبوده است.

دینار؛ واحد پولی با امنیت بالا

از زمان نخستین چاپ اسکناس دینار در سال 1961، 6 دوره چاپ رسمی وجود داشته است. ناگفته نماند که چاپ دو مجموعه اسکناس یادبود نیز از دیگر دوره های چاپی اسکناس های این کشور بوده است.

سری سوم چاپ اسکناس های دینار در سال 1980 با تاجگذاری امیرجابر آل احمد الجابر الصباح به بازار عرضه شد. اسکناس های این سری تا زمان حمله عراق به کویت در سال 1990 مورد استفاده قرار می گرفت.

پس از حمله، دولت عراق دینار عراق را به عنوان واحد پولی رسمی منطقه انتخاب کرد. در این دوره بود که نیروهای عراقی تعداد قابل توجهی از اسکناس های کویتی را به غارت بردند.

با آزادسازی کویت در سال 1991 اسکناس های جدید جایگزین اسکناس های قدیمی شدند. البته چاپ اسکناس در سال 1994 میلادی نیز اتفاق افتاد. در این سری تدابیر امنیتی بیشتری برای اسکناس های دینار در نظر گرفته شده بود.

البته بالا بردن امنیت این واحد پولی ادامه پیدا کرد تا اینکه در سال 2014 اسکناس هایی با بافت خاص به بازار عرضه شد؛ اسکناس هایی که افراد نابینا و کم بینا نیز این امکان را دارند که با لمس کردن به ارزش آن پی ببرند.

نگاهی به آینده دینار کویت

همانطور که پیش تر بدان اشاره کردیم دینار بین سال های 2016 تا 2019 نرخ نسبتا ثابتی را تجربه کرده است. افزایش نرخ دینار به بازه ای بیش از 3.36 دلار به معنای افزایش ارزش آن نسبت به دلار آمریکاست.

اگر نرخ این ارز کاهش پیدا کند، این موضوع بدان معناست که دینار ارزش خود را از دست می دهد یا ارزش دلار آمریکا نسبت به این ارز بیشتر می شود.

در حقیقت دینار به دلیل نوسانات کم و تجارت جهانی محدود معمولا به عنوان یک ابزار تجاری به کار گرفته نمی شود. این موضوع بدین معناست که خرید و فروش دینار سود چندانی برای دلالان به همراه ندارد.

این امکان وجود دارد که دینار را با قیمت 3.27 دلار خریداری کرده و نهایتا با قیمت 3.36 دلار به فروش برسانید. در این صورت نیز تنها سود 2.75 درصد نصیب شما خواهد شد.

دقیقا به همین خاطر است که اکثر سرمایه گذاران و معامله گران از خرید و فروش این ارز امتناع می کنند؛ مگر اینکه احساس کنند یک تغییر اساسی در پیش است که منجر به تغییر ارزش این ارز می شود.

دینار کویت؛ واحد پولی باارزش با حداقل نوسانات

دینار در سال 1961 میلادی و با استقلال کشور کویت از انگلستان به عنوان پول رسمی کشور کویت انتخاب شد. این واحد پولی درواقع به عنوان جایگزینی برای روپیه هندی انتخاب شد.

ارزش این پول به حدی بالاست که در سال 2019 به عنوان باارزش ترین واحد پولی جهان انتخاب شده است. ثبات و پایداری این ارز سرمایه گذاران را از خرید و فروش آن با هدف کسب سود بیشتر دور کرده است.

به همین خاطر است که عنوان “باارزش و نوسانات کم” بهترین عبارت برای توصیف این واحد پولی به شمار می آید.

ادامه مطلب
سیاست های پولی و مالی چه تاثیری بر بورس دارد؟
سیاست های پولی و مالی چه تاثیری بر بورس دارد؟

بحران اقتصادی در سال ۱۹۲۹ (بحران بزرگ) که تا سال ۱۹۳۳ اغلب کشورهای سرمایه ای اروپا و آمریکا را با رکود و بیکاری بی سابقه ای مواجه ساخت. از بورس اوراق بهادار نیویورک شروع شد.

هم چنین بحران سال ۱۹۹۷ که کشورهای جنوب شرقی آسیا را فرا گرفت و بر روی اقتصاد جهانی از جمله اقتصاد کشورمان از طریق کاهش تقاضای کشورهای مزبور برای نفت خام کشورمان و سقوط قیمت نفت تأثیر گذاشت از بازارهای بورس کشورهای مزبور شروع شد و به بخش های دیگر اقتصادی و نیز اقتصاد کشورهای دیگر سرایت نمود.

رابطه بورس و رکود اقتصادی

بنابراین بین تحولات بورس و رکود و رونق اقتصادی رابطه معنی داری وجود دارد و متقابلا سیاست گذاری های کلان در هر کشوری مخصوصا متغیرهای کلان اقتصادی و به ویژه متغیر های پولی بازار بورس آن کشور را متاثر می سازد.

بازار سرمایه ارتباط نزدیکی با ساختارهای اقتصادی کشور دارد. یکی از مسائلی که پیرامون بازارهای سرمایه مطرح است، چگونگی تعامل و تأثیر پذیری متقابل این رکن با دیگر ارکان نظام اقتصادی – که معمولا به عنوان متغیرهای خرد و کلان اقتصادی مطرح می شوند می باشد.

البته به نظر می رسد در این رابطه، متغیرهای کلان اقتصادی نسبت به متغیرهای خرد اقتصادی نقش و اهمیت بیشتری داشته باشند. همچنین در این راستا به نظر می رسد که سیاست های پولی و مالی دولت نیز بر عملکرد بازار سرمایه و بازار بورس اوراق بهادار تأثیر بسزایی داشته باشد.

لذا بررسی تأثیر این سیاست ها بر عملکرد بازار بورس اوراق بهادار می تواند در سیاست گذاری های کلان مورد استفاده قرار گرفته و مسیر آینده ی کوتاه مدت و بلندمدت این بازار را روشن سازد.

اهمیت سیاست های پولی و مالی در بازار سرمایه

نقش بازار سهام برای رونق بخشیدن به اقتصاد کشورهایی همچون ایران که از یک سو با حجم عظیم سرمایه های سرگردان و از سوی دیگر با کمبود منابع سرمایه گذاری مواجه اند، قابل توجه است. لذا شناخت عوامل تاثیر گذار بر رفتار بازار سهام می تواند گام موثری در جهت دهی سرمایه در اقتصاد ایران محسوب شود. لذا اهمیت آن در اقتصاد کشور روز به روز بیشتر شده و از این رو مورد توجه مقامات اقتصادی قرار گرفته است.

بنابراین تبیین ارتباط بین سیاست های پولی و مالی که در توضیح تحولات بازار سهام از اهمیت خاصی برخوردار است، برای سیاست گذاری های بهتر ضروری خواهد بود. از الزامات اساسی کشورها برای پیمودن مسیر توسعه و نیل به آن دارا بودن بازار متشکل و منظم سرمایه است.

تأثیر وجود چنین بازاری بر عملکرد اقتصاد قابل توجه است به طوری که فقدان آن دارای تأثیر منفی بر عملکرد اقتصاد است. در چند دهه ی اخیر نیز ضمن تاکید بر تاثیر این بازارها در توسعه ی اقتصادی، توجه بیشتری به آن شده است.

با توجه به این که سیاست های پولی و مالی معمولا نقش مهمی در تثبیت اقتصادی کشورهای در حال توسعه بازی می کنند، سیاست گذاران اقتصادی در این گونه کشورها، با توجه به ابزارهای سیاست پولی و مالی از طریق تغییراتی که در آن ها به وجود می آورند، می توانند به هدف های مورد نظر دست یابند. از طرفی به کار گیری نامناسب این سیاست ها می تواند در عملکرد اقتصاد به ویژه بازار های مالی اختلال ایجاد نماید.

سیاست های پولی و مالی چه تاثیری بر بورس دارد؟

سیاست کلان اقتصادی

هر کشور و هر نظام اقتصادی با توجه به شرایط اقتصادی خود دارای هدف های معین اقتصادی است که برای رسیدن به آن ها تلاش می کند. منظور از سیاست کلان اقتصادی، مجموعه دخالت ها و تدابیر عاملان اقتصادی به ویژه دولت جهت تحقق اهداف اقتصادی تعیین شده است. این تدابیر با استفاده از ابزارهای تحت کنترل و با در نظر گرفتن امکانات و محدودیت های موجود برنامه ریزی می شوند.

سیاست های اقتصاد کلان در حالت کلی به دو گروه مختلف تقسیم می شوند:

  • گروه اول سیاست های مستقیم (سیاست های مدیریت تقاضا) می باشد که بطور عمده، شامل سیاست های پولی و مالی می گردد.
  • گروه دوم سیاست های غیر مستقیم (سیاست های مدیریت عرضه) می باشد که بطور عمده، شامل سیاست های بازرگانی و درآمدی است.

از سیاست های پولی و مالی دولت، عموما به عنوان سیاست های مدیریت تقاضا یاد می شود. چون این سیاست ها مدیریت تقاضا وکنترل تقاضا را مورد بررسی قرار می دهند. هدف کلی و مشترک (سیاست های پولی و مالی) سیاست های مدیریت تقاضا این است که تولید را در نزدیکی اشتغال کامل نگه داشته و سطح قیمت های موجود در اقتصاد را تثبیت نمایند. بروز مازاد تقاضا احتمالا موجب تورم خواهد شد، در حالیکه کمبود تقاضا حداقل بطور موقت هم که شده بیکاری نیروی کار و افت قیمت ها را در پی خواهد داشت.

سیاست های پولی

سیاست های پولی به سیاست هایی اطلاق می شود که مقامات پولی از طریق تغییر در عرضه پول و یا تغییر در انتظارات عامه درباره نرخ بهره آینده یا هر دو، متغیرهای حقیقی اقتصاد را تحت تاثیر قرار می دهند. مهم ترین نقش سیاست های پولی کنترل حجم پول و نقدینگی کل است و در واقع از این طریق بر سایر متغیرهای اقتصادی اثر می گذارد.

از آن جا که حجم پول به عنوان یکی از متغیرهای بسیار مهم و حساس در سطح کلان اقتصادی مطرح است، لذا هر گونه عدم ثبات در آن می تواند منجر به بروز نوساناتی در سایر متغیرهای کلان اقتصادی می گردد. از این رو سیاست های پولی از ابزارهای قوی در اختیار سیاست گذاران است و تأثیر آن ها بر متغیرهای اقتصادی گاهی غیر قابل انتظار و ناخواسته است.

برای اعمال یک سیاست پولی یا مالی موفقیت آمیز، لازم است سیاست گذاران ارزیابی صحیحی از زمان و میزان تأثیر این سیاست ها بر متغیرهای اقتصادی داشته باشند. برای این منظور، درک و شناخت کافی ابزارها و مکانیزم هایی که از طریق آن سیاست پولی بر بخش های اقتصادی تأثیر می گذارند، ضروری است. انواع سیاست های پولی به شرح زیر است:

  • در سیاست پولی انبساطی، بانک مرکزی برای افزایش تقاضای کل و در نتیجه افزایش سطح تولید و اشتغال، اقدام به افزایش حجم پول از طریق اقداماتی مانند خرید اوراق قرضه دولتی می نماید. البته این امر زمانی محقق خواهد شد که اقتصاد دارای ظرفیت های خالی باشد. زیرا در غیر این صورت سیاست پولی انبساطی بدون اثر گذاری بر سطح تولید و اشتغال تنها موجب فشار بر روی قیمت ها و افزایش تورم می گردد.
  • سیاست پولی انقباضی نیز در شرایطی به کار برده می شود که بانک مرکزی تشخیص دهد فشار تورمی بیشتر از حد معمول است و به همین دلیل برای کاهش تورم، اقدام به فروش اوراق قرضه به اشخاص می نماید و یا اینکه شرایط اعطای تسهیلات بانکی را مشکل تر می کند تا حجم نقدینگی در جامعه کاهش یابد و از میزان تورم کاسته شود.

مراحل سیاست های پولی

  • در مرحله اول سیاست گذاران اقتصادی باید تصمیم بگیرند که چه متغیرهای اقتصادی را به چه نحوی مایلند تحت تأثیر قرار دهند.
  • در مرحله دوم لازم است در مورد ابزار سیاست پولی مناسب که می تواند موجب تحت تأثیر قرار گرفتن متغیرهای کلان اقتصادی مورد نظر شوند، اتخاذ تصمیم نمایند.

اما این دو مرحله تصمیم گیری برای اعمال سیاست پولی موقعی آسان و قطعی است که سیاست گذاران اقتصادی اطلاعات کافی در مورد ساختار اقتصادی و چگونگی وابستگی ابزار سیاست پولی با متغیرهای اقتصادی که با هدف نهایی آن محسوب می شوند در اختیار داشته باشند. بطور کلی عمده ترین اهدافی که اقتصاددانان برای سیاست های پولی در اقتصاد مطرح می نمایند عبارتند از:

اشتغال کامل، رشد مداوم و سریع اقتصادی، تثبیت سطح عمومی قیمت ها، توزیع عادلانه ی درآمد، تعدیل تراز پرداخت های خارجی و تخصیص مطلوب و بهینه منابع. معمولا در تمامی کشورهای جهان مسئولیت اجرای سیاست های پولی بر عهده بانک های مرکزی می باشد. بنابر این بانک های مرکزی برای دستیابی به اهداف اقتصادی از ابزارهای مختلفی بهره می جویند. البته ابزارهای مورد استفاده در کشورهای مختلف و در زمان های مختلف متفاوت می باشد و به ساختار اقتصادی، سیاسی و اجتماعی هر کشور بستگی دارد. اما به طور کلی ابزارهای پولی به دو گروه کمی و کیفی تقسیم می شوند:

  • ابزارهای کمی ابزارهایی هستند که حجم پول را تحت تأثیر قرار می دهند که مهم ترین آنها عبارتند از: نرخ ذخیره قانونی، عملیات بازار باز و نرخ تنزیل مجدد.
  • ابزارهای کیفی نیز ابزارهایی هستند که با هدف نحوه توزیع نقدینگی و تخصیص اعتبارات بانکی میان بخش های اقتصادی اتخاذ می شوند. تعیین اولویت بخش ها در استفاده از اعتبارات بانکی، به کارگیری تذکرات و ترغیب های اخلاقی، اعمال نرخ های ترجیحی برای بخش های مختلف اقتصادی و جیره بندی بانک ها، از جمله مهم ترین این ابزارها به شمار می آیند.

ابزارهای سیاست پولی در ایران

  • در ابزارهای مستقیم (عدم اتکا بر شرایط) بازار بانک مرکزی مستقیما از قدرت تنظیم کنندگی خود استفاده می نماید
  • در ابزارهای غیر مستقیم (مبتنی بر شرایط بازار) از طریق اثر گذاری بر روی شرایط بازار پول به عنوان انتشار دهنده پول پر قدرت (اسکناس و مسکوک در جریان و سپرده های نزد بانک مرکزی) اهداف خود را دنبال می کند.

این دو دسته به تفکیک و اختصار به شرح زیر قابل بیان است:

  • الف) ابزارهای مستقیم شامل نرخ سود بانکی و سقف های اعتباری است. در ایران با اجرای قانون بانکداری بدون ربا و معرفی عقود با بازدهی ثابت و مشارکتی، ضوابط تعیین سود سپرده گذاری و نرخ بازده مورد انتظار ناشی از تسهیلات اعطایی بانک ها بر عهده ی شورای پول و اعتبار و بانک مرکزی می باشد. سقف های اعتباری نیز ابزاری است که بانک مرکزی با ایجاد محدودیت های اعتباری و اعطای اعتبارات مستقیم به همراه منظور کردن اولویت در امر اعطای اعتبارات بانکی در مورد بخش های خاص اقتصادی، عملا اقدام به جهت دهی اعتبارات به سمت بخش های مورد نظر می نماید.
  • ب) ابزارهای غیر مستقیم نیز شامل نرخ سپرده قانونی، اوراق مشارکت بانک مرکزی و سپرده ویژه بانک ها نزد بانک مرکزی می گردد. بانک مرکزی می تواند با انتشار و عرضه اوراق مشارکت به عنوان عملیات بازار بازاقدام به جمع آوری نقدینگی از سطح جامعه (سیاست پولی انقباضی) نماید. بانک مرکزی با ابزار سپرده ویژه بانک ها نزد خود نیز، جهت اعمال سیاست های پولی مناسب، اقدام به جذب منابع مازاد بانک ها نموده و از این طریق می تواند نقدینگی موجود در جامعه را کنترل نماید. البته بر اساس ضوابط خاصی به این سپرده ها سود نیز تعلق می گیرد.

سیاست های پولی و مالی چه تاثیری بر بورس دارد؟

سیاست های مالی

سیاست های مالی سیاست هایی هستند که باعث تغییر در مالیات و مخارج دولت ها می شوند و بر فعالیت های بخش های مختلف اقتصادی کشور اثر می گذارند. از این رو بورس اوراق بهادار نیز به عنوان عامل محرک رشد و توسعه اقتصادی، از جمله مواردی است که تحت تأثیر این گونه سیاست ها قرار می گیرد.

مثلا برای تحقق اهدافی همچون اشتغال کامل و تثبیت قیمت ها دولت می تواند تصمیم های مربوط میزان و منبع درآمد خود را تغییر دهد. هنگامی که دولت بیش از حجم مخارجش مالیات می گیرد، باعث تقلیل جریان درآمدی و در نتیجه باعث کاهش تقاضای کل می شود و زمانی که بیش از درآمدهای مالیاتی خود خرج می کنند درآمد ملی و در اثر آن تقاضای کل را ازدیاد می بخشد.

دولت می تواند با سیاست های مالی خود بر خلاف بانک مرکزی بر روی هر دو بخش عرضه و تقاضای اعتبار تاثیر بگذارد. در صورتی که دولت کلیه درآمدهای خود را ناشی از اخذ مالیات و دیگر منابع درآمدی است هزینه ننماید، در واقع با مازاد بودجه روبرو می شود، که این به معنای افزایش پس انداز دولت و به تبع آن افزایش میزان عرضه اعتبارات خواهد بود و در نتیجه کاهش سطح عمومی نرخ بهره را به دنبال خواهد داشت.

در مقابل اگر دولت در نتیجه گسترش هزینه های خود با کسر بودجه روبرو گردد، این امر باعث افزایش میزان تقاضای اعتبارات در بازار و به تبع آن افزایش نرخ بهره خواهد شد. سیاست های مالی بخشی از سیاست های مدیریت تقاضاست که از سوی دولت اجرا می شود، جریان پرداخت ها و دریافت های دولت که در قالب مخارج و درآمدهای بودجه ای آشکار می شود متغیرهای اصلی سیاست های مالی دولت را تشکیل می دهند.

کسر بودجه یا مازاد بودجه از ابزارهای سیاست مالی دولت برای تنظیم ثبات و رشد اقتصادی به شمار می روند. برخی ابزارهای سیاست مالی خودکار و بدون دخالت مسئولان عمل می کنند. مثلا مالیات تصاعدی یک تنظیم کننده خودکار است که، به هنگام کاهش درآمدهای شخصی و کسب کار، درآمدهای دولت را تقلیل می دهد و از این راه در جهت جبران سیر نزولی مصارف مختلف، که لازمه دوران کاهش درآمدهاست، عمل می کند.

از سوی دیگر در دوره گسترش و انبساط اقتصادی، مالیات ها می توانند سریعا افزایش یابند و در نتیجه از فشارهای تورمی بکاهند . دولت می تواند با سیاست های مالی خود بر خلاف بانک مرکزی بر روی هر دو بخش عرضه و تقاضای اعتبار تاثیر بگذارد.

در صورتی که دولت کلیه درآمدهای خود را ناشی از اخذ مالیات و دیگر منابع درآمدی است هزینه ننماید، در واقع با مازاد بودجه روبرو می شود، که این به معنای افزایش پس انداز دولت و به تبع آن افزایش میزان عرضه اعتبارات خواهد بود و در نتیجه کاهش سطح عمومی نرخ بهره را به دنبال خواهد داشت.

در مقابل اگر دولت در نتیجه گسترش هزینه های خود با کسر بودجه روبرو گردد، این امر باعث افزایش میزان تقاضای اعتبارات در بازار و به تبع آن افزایش نرخ بهره خواهد شد. لازم به ذکر است که تغییرات در سطح و ترکیب مالیات و مخارج دولت می تواند متغیرهای زیر را در اقتصاد تحت تاثیر قرار دهد:

  1. تاثیر برتقاضای کل و سطح فعالیت های اقتصادی
  2. تاثیر بر الگوی تخصیص منابع
  3. تاثیر بر توزیع درآمد

انواع سیاست مالی

به طور معمول سه نوع سیاست مالی وجود دارد ، سیاست مالی خنثی، انبساطی و انقباضی ،که براساس آن ها درآمد یا مخارج دولت به منظور رسیدن به اهداف ویژه در شرایط متفاوت اتخاذ می شوند.

  • الف) سیاست مالی خنثى : معمولا زمانی انجام می شود که اقتصاد در حالت تعادل است . در این سیاست مخارج دولت به طور کامل توسط درآمدهای مالیاتی تامین می شود و یا به طور کلی نتیجه بودجه اثر خنثی در سطح فعالیت های اقتصادی دارد.
  • ب) سیاست مالی انبساطی : در شرایط عدم اشتغال کامل و به ویژه در شرایط کسادی بازار و اقتصاد انتخاب می شود و عبارت از افزایش مخارج دولت و کاهش مالیات ها به منظور بسط فعالیت اقتصادی و رفع شکاف رکودی است به عبارتی سیاست مالی انبساطی شامل مازاد هزینه های دولتی نسبت به درآمد مالیاتی است و معمولا در دوران رکود انجام شده است.
  • پ) سیاست مالی انقباضی : در شرایط پر اشتغالی و تورم ناشی از بهره برداری اضافی از منابع تولید انتخاب می شود و سیاست مناسبی جهت کاهش فشار تقاضا و تورم و یا رفع شکاف تورمی از طریق افزایش مالیات ها و کاهش مخارج دولتی به شمار می رود  به عبارتی سیاست مالی انقباضی وقتی مخارج دولت کمتر از درآمد مالیاتی باشد رخ می دهد و معمولا متعهد به پرداخت بدهی های دولت است.

کانال های اثرگذاری سیاست های مالی بر بازار سهام

سیاست مالی، می تواند سطح فعالیت های اقتصادی را تحت تاثیر قرار دهد که به نوبه خود بر بازار سهام تاثیر گذار است. تغییرات سیاست مالی دولت، تقاضای کل را به صورت مستقیم و غیر مستقیم تحت تاثیر قرار می دهد.

تغییرات GNP نیز به نوبه  خود ممکن است در آمد قابل تصرف، توزیع در آمد، سطح قیمت ها و … را تحت تاثیر قرار دهد. در حالت کلی دو نوع متفاوت از ابزارهای سیاست مالی برای دولت وجود دارد. یکی سیاست های درآمدی و دیگری سیاست های خارجی است.

سیاست های درآمدی یا مالیاتی سیاست هایی هستند که نرخ مالیات درآمد شخصی، نرخ مالیات بر سود شرکت های سهامی، پایه های مالیاتی، نرخ مالیات غیر مستقیم و پرداختی های بابت تامین اجتماعی را تعیین می نماید.

طبق نظریه های اقتصاد کلان با ثابت بودن مخارج دولت، افزایش یا کاهش نرخ مالیات منجر به کاهش (افزایش) GNP می شود، افزایش یا کاهش GNP بازار سهام را به طور غیر مستقیم از طریق متغیرهای اقتصاد کلان (در آمد قابل تصرف، سطح قیمت ها و …) تحت تاثیر خود قرار می دهد.

از سوی دیگر سیاست های مالی انبساطی یا انقباضی می توانند با تاثیر بر سطح عمومی قیمت ها موجب تغییر قیمت های سهام شود.

اثرات تغییرات قیمت روی بازار سهام

  • سطح قیمت ها در اقتصاد ایران که در حال حاضر دارای ساختار رکود تورمی است به جای آن که تولید ناخالص داخلی و اشتغال را افزایش دهد، بیشتر اثر منفی دارد و این شرایط حتی باعث رکود بیشتر و بالا رفتن دوباره قیمت و در نتیجه پایین آمدن سطح سرمایه گذاری می شود. کاهش سرمایه گذاری در بخش های مختلف صنایع باعث کاهش رشد این صنایع شده و سود آوری آن ها را کاهش می دهد. البته در حال حاضر شاهد رشد درامدی شرکت های به واسطه رشد نرخ ها هستیم و مقصود از این پاراگراف این است که “رشد” و “توسعه” در حالتی که سرمایه گذاری کاهش می یابد و صرفا از جانب نرخ اتفاق می افتد “کمتر” خواهد بود و در واقع یک مقایسه بین این دو شرایط مد نظر است.
  • افزایش سطح قیمت ها از طرفی باعث افزایش هزینه مسکن، اجاره آن، هزینه ماشین آلات بنگاه های صنعتی و … می شود و از طرف دیگر سود دهی شرکت ها را بالا می برد که معمولا سود دهی بیشتر اتفاق می افتد. پس انتظار می رود که قیمت سهام آن ها هم افزایش یابد. با توجه به بررسی های انجام شده وجود رابطه ی مثبت بین سطح قیمت ها و شاخص سهام تایید شده است. لذا می توان نتیجه گرفت که قیمت سهام شرکت ها به طور نسبی در اثر افزایش قیمت ها، افزایش خواهد یافت.
  • با توجه به نظریات اقتصادی و اثبات وجود رابطه بین قیمت ها و تقاضای پول، در کوتاه مدت با بالا رفتن سطح عمومی قیمت ها، سرعت گردش پول زیاد می شود و تمایل مردم به نگهداری پول کاهش می یابد. چون تورم کاهش قدرت خرید پول مردم به خصوص سرمایه گذاران مالی را سبب شده و به دلیل این که افراد در سبد دارایی های مالی خود ترکیب مختلفی از پول نقد، سپرده های بانکی، اوراق قرضه، سهام و … را به عنوان گزینه های سرمایه گذاری برای کسب بازدهی نگهداری می کنند، برای جبران این کاهش قدرت خرید که در شرایط تورمی بسیار ضروری است، تمایل کمتری به نگهداری پول نشان می دهند و با تغییر دادن ترکیب سبد دارایی خود به سمت نگهداری دارایی های پر بازده مانند سهام، ارز و … برای ثابت نگهداشتن ارزش دارایی های خود تلاش می کنند. بدیهی است که تغییر در حجم پول و پیش بینی افزایش قیمت ها، تقاضای افراد برای نگهداری هر یک از دارایی های مزبور را از جمله سهام، به امید سود بردن تحت تاثیر قرار می دهد و این موضوع نیز به نوبه خود بر شاخص سهام اثر می گذارد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که در کوتاه مدت انتظارات تورمی می تواند اثر مثبتی روی بازار سهام داشته باشد.

سیاست های پولی و مالی چه تاثیری بر بورس دارد؟

کانال های اثرگذاری سیاست های پولی بر بازار سهام

بازار سهام نقش چند گانه در ارتباط با اتخاذ سیاست های پولی دارد. از یک طرف سیاست پولی از طریق چندین کانال عملکرد بازار سهام را تحت تاثیر قرار می دهد و از سوی دیگر، قیمت های سهام منعکس کننده تحولات اقتصادی است، بنابراین می تواند از طریق مقامات سیاست پولی در هدایت تصمیم گیری های سیاسی در نظر گرفته شود.

در این راستا عملکرد بازار سهام فقط واکنش نشان دادن به تصمیمات سیاست پولی و اثرات اقتصادی نیست، همچنین بازخوردهایی به بانک مرکزی در مورد انتظارات بخش خصوصی در مورد آینده متغیرهای اقتصاد کلان نیز فراهم می کند.

سیاست پولی از طریق چهار کانال بازار سهام را تحت تاثیر قرار می دهد که عبارتند از:

۱) کانال نرخ بهره

کلیدی ترین کانال مکانیسم انتقال سیاست پولی به اقتصاد، در مدل های اولیه کینزی است که طبق آن اتخاذ سیاست پولی انقباضی به فرض ثبات قیمت ها منجر به افزایش نرخ بهره حقیقی می گردد که آن هم به نوبه خود باعث افزایش هزینه سرمایه شرکت ها شده و کاهش ارزش فعلی جریان های نقدی خالص آینده را در پی دارد، در نتیجه منجر به کاهش قیمت های سهام می شود.

۲) کانال نرخ ارز

کانال نرخ ارز نیز توضیح راهی که سیاست پولی ممکن است قیمت های سهام را تحت تاثیر قرار دهد، کمک می کند. در اثر سیاست پولی انقباضی با افزایش نرخ بهره، نرخ ارز داخلی کاهش می یابد که ضمن تاثیر منفی بر نرخ تورم، باعث کاهش خالص صادرات و به تبع آن کاهش تولید می شود و در نهایت منجر به کاهش قیمت دارایی ها خواهد شد.

۳) کانال اثر ثروت

در الگوی چرخه زندگی مویگلیانی، مخارج مصرفی به وسیله منابع دوره ی زندگی مصرف کننده (سرمایه انسانی ، سرمایه حقیقی و ثروت مالی) تعیین می شود. در چارچوب رویکرد پولی از مکانیزم انتقال پولی و الگوی چرخه زندگی، اجرای سیاست پولی انقباضی باعث کاهش قیمت سهام شده که از طریق اثر ثروت بر مصرف، تقاضای کل و تولید کل کاهش می یابد.

۴) کانال اعتبار

هر گونه نقص یا اصطکاکی در بازار اعتبار نظیر عدم دسترسی یکسان بنگاه های بزرگ و کوچک به منابع مالی، عدم تقارن اطلاعات میان متقاضیان وام بانک ها و … باعث  تقویت اثر گذاری شوک های پولی بر متغیرهای حقیقی اقتصاد از طریق تصمیمات هزینه ای افراد می شود.

طرفداران کانال اعتبار اعتقاد دارند نتیجه مستقیم انقباض پولی، کاهش سپرده های شبکه بانکی و به تبع آن تسهیلات بانکی است. از آن جا که سهم بزرگی از خانوار ها و بنگاه ها (بلاخص بنگاه های با اندازه کوچک و متوسط که به سایر بازار های تامین مالی دسترسی ندارند) به منابع بانکی وابسته هستند، محدود شدن عرضه اعتبارات بانکی باعث کاهش مخارج مصرفی و سرمایه گذاری خانوارها و بنگاه ها شده که در نهایت به کاهش مخارج کل و تقاضای کل منجر می شود.

در نهایت می توان تاثیر گذاری سیاست های پولی بر بازار سهام را به این صورت توضیح داد که، نرخ های بهره بالاتر منجر به کاهش ارزش سهام می شود. اتخاذ سیاست های انقباضی پولی با افزایش نرخ بهره باعث انتقال وجوه از بازار سهام به بازار اوراق قرضه شده (با فرض این که تنها این دو دارایی در بازار وجود دارد) و منجر به کاهش قیمت سهام می شود.

با توجه به این که در اقتصاد ایران به دلیل اجرای عملیات بانکداری بدون ربا قابلیت استفاده از نرخ بهره در سیاست گذاری های اقتصادی و بلاخص پولی وجود ندارد لذا عمده ابزار اجرای سیاست پولی در ایران بر پایه تغییر در حجم پول و نقدینگی استوار است. تغییر در حجم پول در بلندمدت منجر به تغییر قیمت کالاها و دارایی ها از جمله قیمت سهام می شود.

ادامه مطلب
قیمت-ریال-عمان
نرخ و قیمت لحظه ای ریال عمان امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای ریال عمان



عمان کشوری کوچک است که در سواحل جنوب شرقی شبه جزیره عربستان قرار دارد. واحد پول ملی کشور عمان ریال است که با نماد OMR آن را نشان می دهند. البته این واحد پولی زیرشاخه دیگری نیز دارد؛ هر ریال عمان از ۱۰۰۰ بایسا تشکیل شده است.

اما ریال از چه زمانی به عنوان پول رسمی این کشور معرفی شد؟ نرخ ریال عمان به چه فاکتورهایی بستگی دارد؟ اگر به تاریخچه این واحد پول علاقه مند هستید، پیشنهاد می کنیم ادامه مطلب را از دست ندهید!

ما قصد داریم حقایقی باورنکردنی در خصوص این ارز را در اختیار شما قرار دهیم.

با ریال عمان بیشتر آشنا شوید

بانک مرکزی عمان ارزش ریال را به نرخ دلار آمریکا وابسته کرده است. طی سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۵ نرخ هر ریال با ۲٫۸۹۵ دلار برابری می کرد. با این حال ارزش این ارز در سال ۱۹۸۶ معادل با ۲٫۶۰۰۸ دلار شد.

وابستگی این ارز به دلار آمریکا منجر به ثبات بیشتر ارزش ریال شده است. به این ترتیب ارزش ریال با نوسانات تجاری بسیار کمتری مواجه می شود و تجارت های کوچک این کشور را در برابر تورم محافظت می کند.

نرخ ریال عمان به چه عواملی بستگی دارد؟

عمان کشوری با وابستگی شدید به نفت است و این طلای سیاه اقتصاد و ارز کشور عمان را تحت تاثیر خود قرار می دهد. مانند بسیاری از کشورهای نفت خیز عمان در تلاش است که اقتصاد خود را از وابستگی به نفت خارج کند.

از طرفی نیز مقامات این کشور درصدد آن هستند که با توجه به جغرافیای ساحلی این منطقه فعالیت هایی مانند گردشگری و جهانگردی را گسترش دهند. با این وجود تا زمانی که کشور عمان بتواند با سیستم مالی پیشرفته تر به پایه های اقتصادی متنوع تری دست پیدا کند، به احتمال قوی ریال این کشور به دلار آمریکا وابسته می ماند.

بر اساس داده های بانک جهانی جمعیت کشور عمان طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷ بین ۴٫۷ تا ۶٫۹ درصد رشد داشته است. ناگفته نماند که تورم بخشی جدا نشدنی از اقتصاد این کشور به شمار می آید.

در برخی مواقع تورم این کشور به اعداد دو رقمی نیز رسیده است. با این وجود تولید ناخالص داخلی این کشور طی سال های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ نرخ رشد بالایی را تجربه کرده است.

در نهایت این واحد پولی از ژوئن سال ۲۰۱۹ با نرخ هر ریال معادل ۲٫۶۰۰۸ دلار ثبات باقی مانده است.

نگاهی به تاریخچه ریال عمان

عمان با قرارگیری در تنگه هرمز به عنوان عامل اصلی ثبات در منطقه خاورمیانه به شمار می آید. نکته جالب توجه در خصوص این کشور این است که عمان تا قبل از سال ۱۹۷۰ میلادی، واحد پولی نداشته است.

در آن دوره کشورهای حاشیه خلیج فارس برای معاملات خود از ارزی به نام روپیه هندی استفاده می کردند. از سال ۱۹۷۰ ریال این کشور تحت عنوان ریال سعیدی به بازار عرضه شد. ارزش این ارز را برابر با پوند انگلیس GBP)) در نظر گرفتند.

با گذشت زمان این ارز جایگزین روپیه هندی شد و استفاده از آن در مناطق ساحلی رو به افزایش گذاشت. در سال ۱۹۷۳ ریال سعیدی جایگزین ریال عمانی شد. بعد از آنکه سلطان قابوس بن سعید نام کشور عمان را به سلطنت عمان تغییر داد، واحد پول این کشور نیز به صورت پول عمان باقی ماند.

بزرگترین تحول در تاریخ کشور عمان به سال ۱۹۷۰ میلادی بازمی گردد؛ زمانی که سلطان قابوس بن سعید بعد از سرنگونی و تبعید پدرش سلطان سعید بن طمعور قدرت را به دست گرفت. تغییر رهبری این کشور به دنبال کودتای کاخ اتفاق افتاد.

بعد از این اتفاق قابوس بن سعید اصلاحات اقتصادی و اجتماعی را آغاز کرد. البته اصلاحات او نیز شامل انتخاب پول ملی و تاسیس بانک مرکزی عمان در سال ۱۹۷۴ میلادی بوده است. مدیریت ریال عمان نیز بر عهده بانک مرکزی کشور عمان قرار دارد.

نوسانات ریال عمان

همانطور که پیش تر بدان اشاره کردیم، نرخ ریال عمان طی سال های اخیر تقریبا باثبات باقی مانده است. ارزش این ارز با نوسانات بسیار کمی مواجه بوده است؛ چرا که این ارز وابستگی شدیدی به دلار آمریکا دارد.

اگر بخواهیم نرخ نوسانات این ارز را بیشتر بررسی کنیم باید به سال های قبل بازگردیم. در سال ۲۰۱۴ اگر مسافری قصد تهیه یک ریال کشور عمان را داشت، باید بهایی معادل ۲٫۸۰ دلار کانادایی پرداخت می کرد.

در سال ۲۰۱۶ این نرخ برابر با ۳٫۷۰ دلار آمریکا شد. این موضوع بدان معناست که ارزش ریال کشور عمان در مقایسه با دلار آمریکا کاهش پیدا کرده است. با این حال در سال ۲۰۱۸ ورق برگشت و ارزش ریال رو به افزایش گذاشت.

بدین ترتیب برای خرید ریال به میزان سرمایه دلاری کمتری نیاز بود.

اسکناس و سکه های کشور عمان

ریال عمان به صورت سکه و اسکناس در بازارهای این کشور در جریان است. اسکناس های این کشور شامل ۱۰۰ و ۲۰۰ بایسا و یک، پنج، ۱۰، ۲۰ و ۵۰ ریالی می شود.

از طرفی سکه های رایج در بازار این کشور نیز به صورت ۵، ۱۰، ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ بایسایی وجود دارند.

ریال عمان؛ ارزی وابسته به دلار

کشور عمان تا پیش از سال ۱۹۷۰ میلادی هیچ واحد پولی نداشت. در آن دوره از ارزی به نام روپیه هندی برای معاملات استفاده می شد. با روی کار آمدن افراد جدید در راس سلطنت این کشور نه تنها بانک مرکزی جدید، بلکه واحد پول ملی نیز انتخاب شد و اصلاحات قابل قبولی در این کشور صورت گرفت.

با این حال ریال وابستگی بسیار زیادی به دلار آمریکا دارد. کشور عمان، کشوری وابسته به نفت است که سعی دارد با برنامه هایی خود را از این وابستگی نجات دهد. البته ریال به عنوان واحد پولی این کشور نوسانات زیادی را تجربه نکرده است.

ادامه مطلب
قیمت-روبل-روسیه
نرخ و قیمت لحظه ای روبل روسیه امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای روبل روسیه



روبل روسیه واحد پول ملی این کشور است که با نماد RUB نمایش داده می شود. البته بهتر است بدانید این واحد پولی از ۱۰۰ کوپک تشکیل شده است، اما نماد رسمی ندارد.

نکته ای که بی شک همه ما را شگفت زده می کند، قدمت بالای این ارز است. روبل از قرن سیزدهم میلادی مورد استفاده قرار گرفته و جالب است بدانید که به عنوان دومین ارز ملی قدیمی بعد از استرلینگ انگلیس شناخته می شود.

اما از سرگذشت روبل چه می دانید؟ نرخ این ارز به چه عواملی وابسته است؟ در صورتی که در رابطه با این ارز کنجکاو هستید، پیشنهاد می کنیم ادامه مطلب را از دست ندهید. ما حقایقی در خصوص این ارز را مطرح می کنیم که قطعا شما را حیرت زده خواهد کرد.

روبل روسیه را بیشتر بشناسید

روبل واحد پول رسمی امپراطوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی بوده است. با این حال نماد این واحد پولی تا قبل از سقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۲۲ به صورت SUR بوده است.

البته بعد از این دوره و تا سال ۱۹۹۸ که کشور روسیه با بحران مالی روبه رو شده بود، نماد روبل به صورت RUR شناخته می شد. تغییر مجدد نام روبل در سال ۱۹۹۸ میلادی اتفاق افتاد؛ زمانی که روبل بیش از نیمی از ارزش خود را در طول بحران مالی از دست داده بود.

اسکناس های روبل روسیه در یک کارخانه دولتی در مسکو چاپ می شود که نخستین بار بعد از جنگ جهانی اول شروع به کار کرده است. جالب است بدانید که سکه های رایج این کشور نیز در ضرابخانه ۳۰۰ ساله سن پترزبورگ ضرب می شوند.

روبل مدرن روسی از سال ۱۹۹۱ میلادی چاپ شد و سکه های ضرب شده این کشور به طور رسمی تا تاریخ ۳۱ دسامبر سال ۱۹۹۸ میلادی قابل استفاده بود.

نگاهی مختصر به تاریخچه روبل روسیه

ریشه روبل به عنوان طرحی از نقره به قرن سیزدهم میلادی بازمی گردد. در سال ۱۷۰۴ تزار پیتر اول برای نخستین بار دستور ضرب منظم روبل را صادر کرد. استفاده از این سکه ها در طول قرن هجدهم میلادی رو به کاهش گذاشت و با ظهور اسکناس های کاغذی در اواسط قرن نوزدهم نقش این سکه ها کمرنگ تر از هر زمان دیگری شد.

درست در سال ۱۸۹۷ میلادی بود که روبل از جنس طلا جایگزین روبل های نقره ای شد و تغییر استاندارد به طلا صورت گرفت. در ادامه و با شروع جنگ جهانی اول استفاده از سکه های طلا از گردش خارج شدند و جای خود را به اسکناس های غیرقابل تبدیل دادند.

اما نقطه عطف این ارز را باید دوره انقلاب روسیه و جنگ داخلی این کشور بدانیم؛ دوره ای که روبل روسیه را تقریبا بی ارزش کرد. با این حال طی اصلاحاتی که در سال های ۱۹۲۲ تا ۲۳۲۳ صورت گرفته است، یک سیستم مالی منظم بر این کشور حاکم شده است.

طرح اسکناس های روسی

نه تنها نرخ، بلکه طرح های اسکناس های روسی از تنش ها و تحولات سیاسی در امان نبوده اند. در اواخر سال ۲۰۱۷ بانک ملی اوکراین دستور صادر کرد که همه موسسه های مالی این ایالت از انتشار اسکناس روسی که کریمه را به عنوان بخشی از قلمرو روسیه نشان می دهد، خودداری کنند.

اسکناس های روسی در قالب ۵ تا ۵۰۰۰ روبلی به بازار عرضه می شود. طرح های این اسکناس ها نیز با تصاویری از سازه ها یا بناها از جمله ساختمان تئاتر بولشوی در مسکو، بنای یادبود پیتر بزرگ و مواردی از این قبیل تزئین شده است.

ارزش سکه ها در این کشور ۱ تا ۵۰ کوپک است و همچنین سکه هایی به ارزش ۱ تا ۲۵ روبل وجود دارد. طی انحلال اتحاد جماهیر شوروی روبل روسیه جایگزین روبل شوروی شد.

نرخ روبل روسیه به چه عناصری وابسته است؟

همانطور که می دانید کشور روسیه یکی از بزرگ ترین و قدرتمندترین کشورهای جهان به شمار می آید. این کشور به عنوان یکی از بزرگ ترین صادرکنندگان نفت جهان نیز شناخته می شود.

با این وجود نرخ ارز این کشور وابستگی چندان زیادی با نفت ندارد. بی ثباتی عنصری است که در بسیاری از دوره های تاریخی روسیه بر این کشور سایه انداخته است. به دنبال این بی ثباتی ها نیز نرخ روبل دچار نوسانات بیشماری شده است.

طی تورم بی سابقه ای که در دهه ۱۹۹۰ میلادی رخ داد، نرخ روبل رو به کاهش گذاشت. این کاهش ارزش تا زمانی ادامه پیدا کرد که در سال ۱۹۹۰ روبل قدیمی با نرخ ۱ به ۱۰۰۰ جایگزین شد.

روبل بلاروس

جالب است بدانید که روبل به عنوان واحد پولی کشور بلاروس نیز شناخته می شود. بانک ملی جمهوری بلاروس صلاحیت انحصاری صدور اسکناس و سکه روسی را در این کشور دارد.

روبل بلاروس در سال ۱۹۹۲ جایگزین روبل روسیه شده و به عنوان پول رسمی این کشور تعیین شد. با این حال هنگامی که توافقنامه ای بین کشورهای روسیه و بلاروس امضا شد، روبل روسیه مجددا با روبل بلاروس جایگزین شد.

روبل روسیه؛ ارزی با پیشینه طولانی و نوسانات بالا

قدمت روبل به قرن سیزدهم میلادی بازمی گردد؛ زمانی که سکه های نقره ای برای نخستین بار به بازار عرضه شدند. این ارز بارها طی تنش های سیاسی کشور روسیه با افت ارزش قابل توجهی مواجه شده است.

با این حال این ارز در حال حاضر و به دلیل به کارگیری سیستم مالی برنامه ریزی شده در روسیه ثبات نسبی را تجربه کرده است. روبل حتی در کشورهایی مانند بلاروس نیز طی دوره ای کوتاه به کار گرفته شده است.

ادامه مطلب
ین-ژاپن
نرخ و قیمت لحظه ای ین ژاپن امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای ین ژاپن


ین ژاپن را بیشتر و بهتر بشناسید

ین ژاپن که با نماد ¥ شناخته می شود به عنوان واحد پول رسمی این کشور انتخاب شده است. جالب است بدانید که ین بعد از دلار و یورو سومین ارز شناخته شده در بازار به شمار می آید.

اما از سرگذشت این واحد پولی چه می دانید؟ ین در طول جنگ جهانی دوم به پایین ترین ارزش خود رسید. اما در حال حاضر از جمله ارزهای پرطرفدار جهان به حساب می آید.

ارزش ین به چه عواملی بستگی دارد و افزایش ارزش آن طی سال های اخیر به چه شکل بوده است؟

اگر از علاقه مندان به سرگذشت این واحد پولی هستید، پیشنهاد می کنیم که ادامه مطلب را از دست ندهید! ما حقایقی خواندنی در خصوص این ارز را بیان خواهیم کرد که از خواندن آنها متعجب می شوید.

ین ژاپن چگونه وارد بازار این کشور شد؟

واژه “ین” در کشور ژاپن به معنای “دایره” یا “جسم گرد” است. این ارز به امید ثبات بیشتر وضعیت مالی ژاپن و در سال ۱۸۷۱ به بازار این کشور عرضه شد. دولت میجی نخستین دولتی بود که این ارز را به دنبال تصویب “قانون ارز جدید” روانه بازار کرد.

ین درواقع جایگزینی برای سیستم پولی دوران توکوگاوا بود. نکته جالب در خصوص وابستگی آن به نقره بود. سراشیبی ین از سال ۱۸۷۳ و با سقوط ارزش نقره آغاز شد. به این ترتیب ین در مقایسه با دلار آمریکا و کانادا که استاندارد طلا را پذیرفته بودند، ارزش خود را از دست داد.

روند نزولی ارزش ین به حدی ادامه پیدا کرد که در سال ۱۸۹۷ ارزش ین معادل با ۵۰ سنت آمریکا شد! دولت ژاپن که خود را در وضعیت نابسامانی می دید، در همان سال استاندارد طلا را پذیرفت.

به این ترتیب واحد پولی ین نیز وابسته به قیمت طلا است. در ادامه واحدهای پولی مانند سن و رین نیز از گردش پول این کشور بیرون آمدند.

ارزش ین در مقایسه با دلار آمریکا

با شروع جنگ جهانی دوم ارزش ین ژاپن به طرز چشمگیری رو به افول گذاشت. در سال ۱۹۴۹ سیاستمداران به دنبال ثبات بیشتر ارزش ین بودند. در همین زمان بود که هر یک دلار آمریکا را معادل با ۳۶۰ ین در نظر گرفتند.

این موضوع طرحی از سوی ایالات متحده و بر پایه سیستم برتون وودز بود. به این ترتیب نرخ این ارز تا سال ۱۹۷۱ میلادی به طور ثابت حفظ شد. در این زمان ایالات متحده طلا را که یکی از اصلی ترین عناصر سیستم برتون وودز بود، رها کرد. به این سبب ین مجددا در سراشیبی سقوط قرار گرفت.

ین ژاپن؛ واحد پولی بی ارزش!

با فرارسیدن سال ۱۹۷۱ ارزش ین با سقوط مرگباری مواجه شد. سهم صادرات ژاپن در بازارهای بین المللی به طرز باورنکردنی رو به کاهش گذاشت. از طرفی واردات نیز هزینه گزافی برای ژاپنی ها داشت.

به دنبال اقدامات ایالات متحده برای کاهش ارزش دلار، دولت ژاپن نیز با نرخ جدید و ثابت این ارز طی توافق نامه ای موافقت کرد. به این ترتیب هر یک دلار آمریکا معادل با ۳۰۸ ین در نظر گرفته شد.

با این حال فشارهای ناشی از عرضه و تقاضا در بازارهای مالی به حدی شدت گرفت که حفظ نرخ ثابت برای ین دشوارتر از پیش شد. در همین زمان بود که کشورهای بزرگ جهان نرخ ها را کنار گذاشته و اجازه دادند که ارز کشورشان به صورت شناور باقی بماند.

مداخله دولت ژاپن در بازار ارز

جالب است بدانید که در دهه ۱۹۷۰ دولت مردان و بازرگانان ژاپنی نگران کاهش صادرات خود به دلیل کاهش ارزش ین بودند. به این ترتیب دولت این کشور دست به کار شد و عوامل متعددی در کنار هم به افزایش ارزش این ارز کمک کرد.

به طوری که در سال ۱۹۸۰ میلادی هر دلار آمریکا معادل با ۲۳۹ ین شد. جریان افزایش ارزش ین اجازه قدرت نمایی را به دلار آمریکا نداد.

اسکناس های ین ژاپن را بشناسید

دولت ژاپن اسکناس های ین را به صورت ۱۰۰۰، ۲۰۰۰، ۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ ینی به بازار عرضه کرده است. اگر بخواهیم در مورد امنیت این اسکناس ها صبحت کنیم، باید بدانید که ین یکی از امن ترین اسکناس های جهان است.

این اسکناس ها به گونه ای طراحی شده اند که امکان سوءاستفاده و جعل اسکناس را به حداقل رسانده اند. برخوردرای از هولوگرام، جوهر آتاگلیو و اعداد حساس به لمس از جمله عناصر امنیتی این واحد پولی به شمار می آید.

ین؛ واحد پولی با قدرت ژاپن

ین به عنوان واحد پول کشور ژاپن با پشت سر گذاشتن فراز و نشیب های بسیار، حال به ارزش واقعی خود رسیده است. اگرچه این واحد پولی براساس استاندارد نقره در نظر گرفته شده بود، با افت ارزش نقره دولت ژاپن مجبور به قبول استاندارد طلا شد.

در نظر گرفتن نرخ ثابت برای ین ژاپن بی نتیجه ماند و دولت ژاپن نرخ ین را آزاد اعلام کرد. با گسترش صادرات کشور ژاپن، ین کم کم به جایگاه امروزی خود نزدیک شد و حال در جایگاه سومین ارز متداول جهان جا خوش کرده است.

ادامه مطلب
رینگیت-مالزی
نرخ و قیمت لحظه ای رینگیت مالزی امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای رینگیت مالزی


نگاهی به تاریخچه رینگیت مالزی

رینگیت مالزی که معمولا با نماد RM شناخته می شود به واحد پولی کشور مالزی شهرت دارد. هر یک رینگیت به ۱۰۰ سنت تقسیم می شود و این واحد پولی توسط بانک نگارای مالزی، بانک مرکزی این کشور به بازارها عرضه شده است.

در مورد سرگذشت این واحد پولی چه می دانید؟ ارزش رینگیت به چه عواملی وابسته است؟ همه این پرسش ها دیدگاه تازه ای در خصوص پول کشور مالزی به ما می دهد.

با ما همراه باشید تا در کنار هم پرده از رازهای رینگیت برداریم و این ارز را از نگاهی دیگر ببینیم. ما سرگذشت این ارز را از گذشته تا به حال بررسی خواهیم کرد و شما را با حقایق این ارز آشنا می کنیم.

رینگیت مالزی؛ ارزی با قدمت طولانی

کلمه رینگیت در کشور مالزی به معنای “دندانه دار” است. در اصل این کمله به دلارهای نقره ای اسپانیایی اشاره دارد که طی قرن های ۱۶ و ۱۷ میلادی به طور گسترده در منطقه میانه آسیا مورد استفاده قرار می گرفت.

نام این واحد پولی به طور رسمی از سال ۱۹۷۵ میلادی به گوش رسید. پیش از این زمان پول رایج در کشور مالزی با نام هایی مانند سنت و دلار به گوش می خورد. درست در تاریخ ۱۲ ژوئن سال ۱۹۶۷ میلادی دلار مالزی توسط بانک مرکزی این کشور روانه بازار شد.

این دلار جدید درواقع جایگزینی برای مالایا و دلار بورنئو انگلیس بود. واحد پول جدید تمام ویژگی های دلارهای قدیمی را داشت. از آنجا که کشور مالزی به عنوان عضوی از منطقه استرلینگ شناخته می شود هر پوند استرلینگ انگلیس معادل با ۸٫۵۷ دلار مالزی در نظر گرفته شد.

البته طولی نکشید که این ارز روند کاهشی خود را در پی گرفت. جالب است بدانید که این روند کاهشی تا جایی ادامه پیدا کرد که هر دلار آن تنها معادل ۸۵ سنت بود. در ادامه و در سال ۱۹۹۳ رینگیت به عنوان واحد پولی اصلی کشور مالزی معرفی شد.

بحران مالی آسیا و رابطه رینگیت با دلار آمریکا

بین سال های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ رینگیت به عنوان ارز آزاد به ارزشی معادل ۲٫۵۰ دلار آمریکا معامله می شد. اما با شروع بحران مالی در آسیا با افت شدیدی مواجه شد؛ به طوری که هر رینگیت با ۳٫۸۰ دلار آمریکا برابری می کرد.

در ادامه کشور مالزی با بحران خارج شدن سرمایه از کشور مواجه شد. البته جریان هایی مانند پولشویی نیز به بحران مالی کشور مالزی دامن زدند. به این ترتیب رینگیت ۵۰% از ارزش خود را طی سال های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ میلادی در مقابل دلار آمریکا از دست داد.

در حال حاضر دخالت های بانک مرکزی مالزی به منظور حفظ ثبات این ارز در بازارهای مالی اثرگذار بوده است.

نگاهی به رینگیت در بازارهای داخلی مالزی

همانطور که پیش تر بدان اشاره کردیم رینگیت مالزی از ۱۰۰ سن تشکیل شده است. این واحد پولی به صورت ۱، ۱۰، ۲۰، ۵۰ و ۱۰۰ رینگیتی به بازار عرضه شده است.

البته پیش تر از اسکناس های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ رینگیتی نیز در بازار این کشور استفاده می شد. اما این اسکانس ها به منظور پیشگیری از پولشویی دیگر مورد استفاده قرار نمی گیرند.

شاید این پرسش ایجاد شود که آیا از این واحد پولی در منطقه ای به غیر از مالزی نیز استفاده می شود؟

پاسخ این پرسش مثبت است؛ از رینگیت مالزی به طور غیررسمی در مناطق مرزی اندونزی، فیلیپین، تایلند و همچنین برخی از مناطق شهر هوشی مین ویتنام نیز استفاده می شود.

تجارت رینگیت در خارج از مالزی ممنوع!

بعد از بحران مالی آسیا بانک مرکزی مالزی تصمیم گرفت که برای جلوگیری از خارج کردن سرمایه از این کشور تجارت رینگیت در خارج از مالزی را ممنوع اعلام کند. این موضوع تا سال ۲۰۰۵ ادامه داشت تا زمانی که بانک مرکزی این کشور ارزش رینگیت را آزاد اعلام کرد.

ارزش رینگیت به چه عواملی بستگی دارد؟

ارزش رینگیت مالزی نسبت به تغییرات بازارهای نوظهور و تنش های سیاسی حساس است. از طرفی ارزش این ارز به عنوان پول رایج کشور صادرکننده نفت و گاز رابطه مستقیمی با قیمت کالاها دارد.

بنابراین این ارز با تغییرات بازار یا تنش های سیاسی دچار تنش می شود و ارزش آن به اصطلاح بالا و پایین می رود.

ارزش کنونی رینگیت

در سال ۲۰۰۵ نزول ارزش رینگیت در مقابل دلار آمریکا آغاز شد. در سال ۲۰۰۹ ارزش هر رینگیت برابر با ۳٫۷۳ دلار آمریکا شد. با این حال این ارز طی سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ ثبات نسبی را تجربه کرد.

در ادامه و در سال ۲۰۱۶ کاهش ارزش رینگیت مالزی به اوج خود رسید. به طوری که هر رینگیت را معادل با ۴٫۴۷ دلار در نظر می گرفتند. از آن زمان تاکنون نیز این نرخ تغییرات قابل توجهی را تجربه نکرده است.

انتظار می رود که نرخ این ارز بین ۳ تا ۵ متغیر باشد. بنابراین این ارز در حال حاضر با مبلغی معادل ۳٫۹۴ (بدون در نظر گرفتن تغییرات ارز) در حال مبادله است.

با اسکناس ها و سکه های رینگیت بیشتر آشنا شوید

سکه ها در کشور مالزی از ۵ تا ۵۰ سن در بازار به چشم می خورند. ناگفته نماند که اسکناس های رینگیت نیز با ارزشی معادل ۱۰ تا ۱۰۰ رینگیت در بازارهای این کشور وجود دارد.

واحد پولی رایج کشور مالزی به شکل اسکناس هایی رنگی و با طرح هایی از پادشاه عبدالرحمن و عکس هایی مربوط به شگفتی های طبیعی، گیاهان و جانوران و دستاوردهای فناوری و اقتصادی در بازار وجود دارد.

رینگیت؛ ارزی با فراز و نشیب های بسیار

رینگیت مالزی در سال ۱۹۴۶ میلادی به عنوان واحد پول رسمی این کشور به همگان معرفی شد. اگرچه این واحد پولی در قرن نوزدهم سقوطی بلند را به چشم دید، ارزش آن طی سال های اخیر با نوسانات بسیار کمتری مواجه بوده است.

تنش های سیاسی و معاملات نقش پررنگی در ارزش این واحد پولی دارند. با این وجود این واحد پولی جایگاه خود را به عنوان پولی با امنیت بالا در کشور مالزی حفظ کرده است.

ادامه مطلب
قیمت-لیر-ترکیه
نرخ و قیمت لحظه ای لیر ترکیه امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای لیر ترکیه


لیر ترکیه را بیشتر بشناسید!

لیر ترکیه واحد پولی رایج ترکیه و قبرس شمالی است که با نماد TL به چشم می خورد. هر یک لیر معادل ۱۰۰ کروس است. همانطور که می دانید ترکیه به عنوان کشوری با تاریخ طولانی و پرتلاطم شناخته می شود؛ واحد پولی این کشور نیز از این ناآرامی ها در امان نبوده است.

چه داستانی در پس واحد پولی این کشور وجود دارد؟ درست از زمانی که کشور ترکیه لیر را به عنوان واحد پولی رسمی خود اعلام کرد، لیر بالا و پایین های بسیاری را تجربه کرده است.

آشنایی با این واحد پولی و گذشته پرتلاطم قطعا جالب و خواندنی است. با ما همراه باشید و با سرگذشت این واحد پولی آشنا شوید!

سرگذشت لیر ترکیه

لیر نخستین بار در تاریخ ۱۸۴۴ میلادی به عنوان ارز رایج امپراطوری عثمانی اعلام شد. درواقع در آن دوره لیر به عنوان جایگزینی برای کروس معرفی شد. در ادامه با سرنگونی امپراطوری عثمانی و روی کار آمدن جمهوری ترکیه، لیر همچنان به عنوان ارز رایج این کشور باقی ماند.

اما ارزش این ارز به چه شکل است و چه عواملی منجر به کاهش یا افزایش قیمت آن می شود؟

ثبات لیر کشور ترکیه تا دهه ۱۹۷۰ میلادی ادامه داشت. با این وجود این ارز با شروع تورم بی سابقه در کشور ترکیه شروع به از دست دادن ارزش خود کرد. جالب است بدانید که لیر ترکیه طی سال های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ میلادی به عنوان کم ارزش ترین ارز جهان در کتاب گینس به ثبت رسید!

کاهش ارزش این واحد پولی رایج تا جایی ادامه پیدا کرد که ترکیه مجبور شد لیر قدیمی را کنار بگذارد و ارزی جدید را روانه بازار کند.

در سال ۲۰۰۵ لیر جدید ترکیه با ارزشی معادل ۱۰۰۰۰۰۰ لیر روانه بازار شد که از آن به عنوان ۱ TRY یاد می شود. در ادامه و در سال ۲۰۰۹ سری جدیدی از اسکناس ها به منظور پیشگیری از سوءاستفاده های مالی روانه بازار شدند. از آن زمان تاکنون اسکناس TRY به طور ثابت باقی مانده است.

کاهش ارزش لیر ترکیه

به طور کلی ارزش لیر کشور ترکیه را با دلار آمریکا، پوند انگلیس و فرانک فرانسه مقایسه می کنند. در این مقایسه ارزش لیر به مراتب کمتر از دلار آمریکاست. در سال ۲۰۱۸ ارزش لیر به بدترین شرایط خود رسید؛ به طوری که ارزش آن معادل با ۴٫۵ دلار آمریکا بود.

در این سال سیاستمداران ترکیه کاهش ۴۰۰ درصدی لیر ترکیه را ناشی از توطئه کشورهای خارجی می دانستند. ناگفته نماند که تنش ها میان کشورهای ترکیه و آمریکا نیز به کاهش ارزش لیر دامن می زد.

در نهایت رجب طیب اردوغان با در دست گرفتن قدرت این کشور سعی در بهبود اوضاع این واحد پولی داشته است. او بر این باور است که ارزش لیر را تنها با روش های غیرمتعارف بانکی می توان تغییر داد.

لیر امروزی ترکیه

لیر امروزی ترکیه همان وابستگی شدید را به دلار آمریکا دارد؛ گویی هیچ پایانی برای قطع تنش ارز رایج ترکیه در دست نیست. اسکناس لیر این کشور همچنان نقش مصطفی کمال آتاتورک را به رخ همگان می کشد و در پشت این اسکانس ها دیگر شخصیت های تاریخی کشور ترکیه به چشم می خورد.

با این حال طرح این اسکانس ها تنها تغییرات تحمیلی لیر ترکیه نیست. نکات امنیتی بسیاری به منظور پیشگیری از جعل این اسکانس ها اخیرا اعمال شده است.

ارزی با امنیت بالا

اسکناس های جدید لیر از خصوصیات امنیتی جدیدی بهره مند شده اند. اگر تغییر اندازه اسکناس ها و استفاده از پرتره های مختلف آتاتورک در این اسکانس ها را نادیده بگیریم، به بخش تغییرات امنیتی آن می رسیم.

یک نوار هولوگرامی و یک رشته امنیتی در اسکناس های لیر به کار رفته است. از طرفی برخی از اعداد به کار رفته روی این اسکانس ها تنها زیر نور ماورای بنفش قابل مشاهده هستند.

انواع اسکناس های واحد پول لیر

اسکناس های جدید ترکیه ای با ارزشی معادل ۵، ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ لیره ای به بازار عرضه شده اند. البته استفاده از سکه نیز در این کشور همچنان رایج است. به طوری که شاهد استفاده از سکه های ۱، ۵، ۱۰، ۲۵ و ۵۰ کروسی در این کشور هستیم.

البته ناگفته نماند که سکه های ۱ لیری معادل با ۱۰۰ کروس نیز در کشور ترکیه رایج است.

لیر؛ ارزی پرتلاطم

لیر نخستین بار در امپراطوری عثمانی به عنوان ارز رایج ترکیه معرفی شد. این ارز بعد از چندین سال ثبات تنش های بسیاری را به چشم دید و بارها به پایین ترین ارزش خود رسید.

راهکار ترک ها برای رفع کاهش ارزش لیر ارائه لیر جدید بود. البته تنش ها هیچ گاه از لیر ترکیه دور نشد و ارتباط تنگاتنگ این ارز رایج با روابط آمریکا و ترکیه غیرقابل انکار است.

با این وجود این ارز طی سال های اخیر به ثبات نسبی دست یافته است و با افزایش امنیت آن دیگر جای نگرانی بابت جعل و سوءاستفاده های مالی وجود ندارد.

ادامه مطلب
قیمت-لحظه-ای-درهم-امارات
نرخ درهم امارات + آشنایی کامل با این ارز وابسته به دلار!

درهم واحد پول امارات متحده عربی است که بعضا با نام درهم امارات متحده عربی نیز از آن یاد می شود. البته درهم را معمولا با مخفف AED نیز می شناسند و نام های غیررسمی تر آن شامل DH و Dhs می‌شود. اگر از ارزش این واحد پولی بگذریم، با تاریخچه‌ای شگفت مواجه خواهیم شد که قطعا آشنایی با آن هیجان انگیز خواهد بود. این واحد پولی از کجا نشات می گیرد؟ اصلا برای نخستین بار چه زمانی از درهم استفاده شد؟

نگاهی به تاریخچه درهم امارات

همانطور که می دانید درهم واژه‌ای عربی است. اما این واحد پولی به دلیل قرن‌ها تجارت با امپراطوری عثمانی دوام آورده است. جالب است بدانید که تا قبل از سال ۱۹۶۶ تمام کشورهای حاشیه خلیج فارس از روپیه هند برای معاملات خود استفاده می کردند.

اما چه اتفاقی افتاد که ورق به نفع درهم امارات برگشت؟ در ماه ژوئن سال ۱۹۶۶ کشور هند تصمیم گرفت که ارزش روپیه خلیج فارس را در برابر ارزش روپیه هند کاهش دهد. کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز به منظور پیشگیری از کاهش سرمایه خود تصمیم گرفتند که واحد پولی دیگری برای معاملات خود استفاده کنند. در وهله نخست و برای مدت کوتاهی این کشورها ریال عربستان را برای معاملات خود پذیرفتند.

در ادامه دینار بحرین مورد توافق طرفین قرار گرفت. به طوری که هر یک دینار بحرین معادل ۱۰ روپیه خلیج فارس بود. در این میان نیز کشور امارات تصمیم گرفت از واحد پول خود برای معاملات استفاده کند. به طوری که این کشور هر ۱۰ درهم را معادل با یک دینار تصویب کرد.

نفشه کشور امارات

نکاتی که پیش از خرید درهم امارات باید بدانید!

حال که با تاریخچه درهم آشنا شدیم، بد نیست بدانیم که این واحد پولی به چه عواملی وابسته است و به چه دلیل بالا و پایین می شود. بیایید نگاهی به دانستنی ها درباره درهم بیندازیم.

وابستگی درهم به دلار

نکته جالبی که در خصوص درهم باید بدانید این است که این واحد پولی وابستگی شدیدی به دلار آمریکا دارد. اما این موضوع به چه معناست؟ وابستگی درهم به دلار آمریکا به معنای ثابت بودن نرخ آن است. به همین خاطر از سال ۱۹۹۷ هر یک دلار برابر با ۳٫۶۷۲۵ درهم بوده است.

زیر واحد درهم

به زیرواحدهای درهم Fils گفته می شود. چنانچه امارات متحده عربی را به عنوان مقصد خود انتخاب کرده باشید، بهتر است بدانید که در این کشور با سکه های زیر مواجه خواهید شد:

  • سکه ۲۵ فیلی
  • سکه ۵۰ فیلی
  • سکه یک درهمی

اگرچه سکه های ۱، ۵ و ۱۰ فیلی نیز در این کشور به چشم می خورد، اما پیدا کردن این سکه ها دشوارتر از گذشته شده است. در نهایت نیز هر ۱۰۰ فیل معادل یک درهم است.

اتحاد در امارات متحده!

امارات متحده عربی شامل ۷ بخش مختلف می شود: عجمان، دبی، فجیره، راس الخیمه، شارجه و ام القوین. جالب است بدانید که پیش از معرفی درهم به عنوان واحد پولی امارات متحده هر بخش از واحد پولی نزدیکترین کشور به خود استفاده می کرد. در حال حاضر همه این ایالت ها از ارز مشابهی استفاده می کنند که هنگام مسافرت به این کشور قابل استفاده است.

امنیت بالا

به منظور پیشگیری از سوءاستفاده های مالی تدابیر امنیتی به خصوصی برای درهم امارات در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال از علامت Falcon برای کلیه درهم های امارات متحده عربی استفاده می شود. بدین ترتیب از ساخت نسخه های جعلی آن پیشگیری خواهد شد.

دنیایی از انواع اسکناس درهم

به طور کلی اسکناس های درهم را از نظر ارزش به ۵ دسته تقسیم می کنند:

  • ۵ درهمی به رنگ قهوه ای
  • ۱۰ درهمی به رنگ سبز
  • ۲۰ درهمی به رنگ آبی روشن
  • ۵۰ درهمی به رنگ بنفش
  • ۱۰۰ درهمی به رنگ صورتی
  • ۲۰۰ درهمی به رنگ زرد مایل به قهوه ای
  • ۵۰۰ درهمی به رنگ سرمه ای
  • ۱۰۰۰ درهمی به رنگ آبی مایل به سبز

درهم امارات؛ واحد پولی وابسته

از زمان استفاده سراسری از درهم به عنوان واحد پولی رایج در امارات زمان زیادی نمی گذرد. این واحد پولی وابسته به دلار آمریکا در حال حاضر به عنوان واحد پولی رسمی این کشور شناخته می شود.

امنیت بالا و تنوع اسکانس ها منجر به کاربرد بیشتر آن در معاملات شده است. بنابراین با در نظر گرفتن نیازهای خود اقدام به خرید این ارز کنید.

ادامه مطلب
کتاب پول آنتونی رابینز
خلاصه کتاب پول استاد بازی اثر آنتونی رابینز

این مقاله از روی نسخه اصلی و انگلیسی کتاب پول استاد بازی خلاصه برداری شده است!

از زمانی که انسان مفهوم پول و تاثیر آن بر زندگی اش را درک کرد، پولدار شدن به آرزوی دیرینه اش تبدیل شد. برخی از انسان ها برای برآورده کردن این آرزو دست به کشف روش های جدید زدند و در این راه، شکل هایی تازه از تجارت به وجود آمدند.

مثلا خرید و فروش سهام و شکل گیری شرکت های سرمایه گذاری نمونه هایی از این دست به شمار می روند. اما با این وجود، هنوز هم تعداد افراد موفق انگشت شمار است و تلاش های عده زیادی از مردم به جایی نمی رسد.

خلاصه کتاب پول استاد بازی (money master the game)

اگر رازهای کسب ثروت هزاران سال است که کشف شده اند پس چرا همه انسان ها به یک شکل از این دانش بهره مند نمی شوند؟

در این قسمت از خانه سرمایه برای یافتن پاسخ این پرسش، نگاهی به خلاصه کتاب پول استاد بازی از آنتونی رابینز می اندازیم و پای صحبت های این مربی جهانی می نشینیم. اگر ذهن شما هم درگیر پرسش هایی از جنس سرمایه و ثروت است، تا پایان این ماجرا با ما همراه باشید.

چگونه می توان پولدار شد؟

اگر پول را جایزه یک بازی در نظر بگیرید، نگاهتان به آن از یک حسرت به یک پاداش تغییر می کند. از طرفی، بازی کردن یک موضوع بی اهمیت نیست. ما در طول بازی های کوچک و بزرگ روش های زندگی کردن را تمرین می کنیم.

پس اگر می خواهید به یک بازیکن حرفه ای زندگی تبدیل شوید و پاداشتان آن قدر زیاد باشد که شما را از پول بی نیاز کند، باید در قدم اول برای خودتان زمان بگذارید و توانایی هایتان را بالا و بالاتر ببرید.

در این میان، باید با به کار بستن روش هایی خلاقانه به مردم خدمت کنید. به این ترتیب می توانید با بازی کردن در مرکز میدان، برنده پاداش های بزرگ شوید.

یادتان باشد، هر چقدر که بیشتر از بازی کردن لذت ببرید مقدار بسیار بیشتری از پاداش را در اختیار خواهید گرفت. پس هر چه زودتر میدان خودتان را پیدا کنید و دست به کار شوید.

۱- حرف نزنید، نشان دهید

کتاب پول استاد بازی آنتونی رابینز

آدم های زیادی روی این کره خاکی زندگی می کنند که به راستی در برخی از کارها متخصص هستند؛ حرف هایشان شیرین و راه حل هایشان بسیار خلاقانه است. اما وقتی به زندگی آنها نگاه می کنید، هیچ نشانی از توصیه های خودشان را در زندگی شان نمی بینید.

مثلا مشاورهایی را می بینید که زندگی شخصی شان نابود شده است اما هنوز هم برای زوج های جوان نسخه می پیچند. کارگزاران سهامی را می بینید که پیشنهادهایی وسوسه برانگیز برای سرمایه گذاری در اختیارتان قرار می دهند اما خودشان حاضر نیستند یک ریال هم روی آن سهم ها سرمایه گذاری کنند یا مربی های ورزشی را می بینید که خودشان اضافه وزن دارند اما مدام از تناسب اندام و مزیت های آن سخن می گویند.

شما را نمی دانم اما من از دیدن و شنیدن این توصیه ها خسته شده ام. نمی توانم به آنها و توصیه هایشان اعتماد کنم. زیرا خودشان هم به حرف هایشان اعتماد ندارند وگرنه آنچه می گفتند را روی زندگی خودشان پیاده می کردند.

برای اینکه تغییری واقعی در زندگی تان ایجاد کنید باید به دنبال کسانی بروید که به حرف هایی که می زنند عمل کرده اند. ساختارشکن باشید و به کسانی که «نمی توانم» یا «نمی توانی» لقلقه زبانشان است اهمیتی ندهید. زندگی تان از جایی که هست تکان نمی خورد مگر اینکه شما بخواهید.

۲- به ثانیه شمار بازنشستگی اهمیتی ندهید

کسانی که چرخش مالی چندان جالبی ندارند، کار کردن را نوعی اجبار و مایه آزار خود در نظر می گیرند. البته حق هم دارند. چون آنها وقت زیادی از روز خود را صرف انجام کاری می کنند که در انتها پاداش جالبی به آن ها نمی دهد. چنین افرادی خودشان را به روزهای بازنشستگی دلخوش می کنند و با خود می گویند:

«فقط تا بازنشستگی دوام بیار، بعدش دیگه لازم نیست کار کنی.»

صد البته که این موضوع سرابی بیش نیست. چون حقوق بازنشستگی بسیاری از اُرگان ها از حقوق یک فرد شاغل بسیار کمتر است.

در نتیجه، اگر آنها تغییری در وضعیت زندگی خود ایجاد نکنند، رسیدن به سن بازنشستگی با آغاز دردسرها همراه خواهد بود. چون دیگر نیروی جوانی به آنها بدرود گفته و بیش از نصف حقوق دوران جوانی شان را هم با خود به یغما برده است.

از طرفی، کسانی که بسیار ثروتمند هستند، باز هم به کار کردن حتی در سن بالای ۹۰ سالگی ادامه می دهند. پس این کار کردن نیست که باید از آن بیزار باشید، بلکه روش کسب درآمدتان است که شما را پایین نگه داشته است؛ نباید برای بازنشسته شدن از زندگی تلاش کنید.

در عوض باید تلاش خود را روی بیشتر یاد گرفتن، به چالش کشیدن محدودیت هایتان و افزایش ظرفیت های وجودی تان متمرکز کنید تا بتوانید تغییری واقعی در روزهای خود به وجود آورید. شما تا زنده هستید می توانید برای این جهان مفید باشید. خودتان را گول نزنید.

۳- مراقب هزینه های پنهان باشید

کتاب پول استاد بازی آنتونی رابینز

گاهی این هزینه های جاری زندگی تان نیست که کارها را خراب می کند. بلکه آگاهی نداشتن نسبت به هزینه های پنهان است که شما را لای منگنه مالی می گذارد. این هزینه های پنهان که گاهی مبلغ آنها از هزینه های زندگی تان هم پیشی می گیرند بهایی هستند که بابت ندانستن قانون های بازی پول آفرینی می پردازید.

در این جور مواقع، شما فقط به صورت فرمالیته در حال سرمایه گذاری هستید. اما در حقیقت، کاری جز پر کردن جیب دیگران که قواعد بازی را می دانند انجام نمی دهید.

این موضوع به ویژه در بازار سهام و صندوق های سرمایه گذاری، جلوه بیشتری پیدا می کند. برای شناسایی و کاهش این هزینه ها ابتدا باید چشم و گوشتان را به روی تمام تبلیغات و توصیه های به ظاهر کارشناسی دیگران ببندید و به ماجرای یک سهم یا صندوق، همان طور که هست نگاه کنید. اجازه ندهید تبلیغات همچون مه صبحگاهی، جلوی دیدگانتان را به روی واقعیت ببندند.

در بیشتر موارد، این تبلیغات به شما وعده حرکت کردن بالای بازار یا دست کم تسلط بر بازار را می دهند. در حالی که اقدام درست، انعطاف پذیری نسبت به اتفاق های بازارهای مالی است نه ایستادن در مقابل آن.

این موضوع مانند این است که شما بخواهید یک تنه در مقابل گردباد بایستید. غافل از آنکه هر چقدر هم تلاش کنید، نمی توانید در مقابل قدرت آن کاری انجام دهید.

اگر خودتان را رها کرده و با انرژی جاری در این گردباد هم صدا شوید می توانید با کمترین آسیب، بیشترین سود را به دست بیاورید. آن هم زمانی که دیگران برای محافظت از جانشان در مقابل آسیب های گردباد، هر چه دارند را رها می کنند و می گریزند.

برای زندگی مثل میلیاردها نیازی نیست که میلیارد باشید

بسیاری از انسان ها فکر می کنند برای رسیدن به آرامشی که در رویاهاشان وجود دارد یا زندگی کردن مثل میلیاردها باید واقعا چند میلیارد پول داشته باشند. اما در حقیقت اینگونه نیست. شما می توانید با رقمی بسیار کمتر نیز به چنین سبکی از زندگی برسید.

در واقع، کاری که باید انجام بدهید این است که کمی برای خودتان زمان بگذارید و هر چیزی که برای زندگی ایدئالتان لازم دارید را بنویسید. سپس به سراغ هزینه ها بروید و میزان پول لازم برای داشتن تمام آنها را برآورد کنید. از هر ۱۰ نفر، ۹ نفر به این نتیجه می رسند که زندگی آرزوهایشان بسیار کم هزینه تر از تصوراتشان است.

در واقع، چیزی که شما واقعا به دنبال آن هستید میلیاردها دلار سرمایه نیست. شما به دنبال احساسی هستید که می توانید با کمک این مبلغ آن را به دست بیاورید. در حالی که بسیاری از این احساس ها نیازی به هزینه کردن ندارند.

اگر منتظر هستید که بعد از میلیاردر شدن به خوشحالی، خوشبختی، سلامتی و احساس آزادی برسید، باید بگویم که این اتفاق نمی افتد. چون تجربه این احساس های عمیق به پول وابسته نیست. حتی می توانم بگویم که وجود پول، می تواند برخی از آن ها را کم رنگ کند. چیزی که باید تغییر کند، تصور شما از یک زندگی عالی است.

اگر از درون فردی شاد، سلامت و آزاد نباشید، هیچ مقداری از پول نمی تواند این عواطف را در شما ایجاد کند. وقتی ریشه هایتان در وجود خودتان استوار باشند، نه تنها مسیر ثروت شدن را خواهید یافت بلکه دیگران نیز از روشنایی وجودتان بهره مند خواهند شد.

کلیدی مشترک برای موفقیت و شکست

کتاب پول استاد بازی آنتونی رابینز

همه ما دوست داریم موفق شویم؛ این موفقیت هم در زمینه مالی و هم در زمینه زندگی شخصی مان گسترده خواهد بود. اما تعداد بسیار اندکی از مردم برای رسیدن به این موفقیت ها دست به کار می شوند. این قیف مدام تنگ تر می شود.

چون از میان کسانی که واقعا برای تحقق اهدافشان دست به کار می شوند تنها عده بسیار کمی آن را در قالب یک برنامه حرفه ای و اصولی دنبال می کنند.

پیدا کردن راهی برای موفقیت در زمینه شخصی بیشتر از آنکه به پول نیاز داشته باشد، تلاش همه جانبه شما را می طلبد. اما برای رسیدن به آزادی مالی، هم به پول نیاز دارید و هم دانشی که بتوانید آن را مدیریت کنید.

در واقع، گام های اصلی برای تغییر وضعیت مالی شما به این ترتیب هستند:

۱- بدهی خود را متوقف کنید

شما تنها زمانی می توانید تغییری در دنیای مالی خود ایجاد کنید که ابتدا راه ایجاد بدهی های جدید را ببندید. این موضوع مانند آن است که بخواهید ظرفی را پر از آب کنید.

اگر این ظرف از قبل سوراخ داشته باشد یا حتی خودتان مدام سوراخ هایی هر چند کوچک را در آن ایجاد کنید، هیچ مقداری از آب نمی تواند برای پر کردن این ظرف کافی باشد. پس در اولین قدم باید برنامه ای برای صاف کردن بدهی های قدیمی خود و جلوگیری از ایجاد بدهی های جدید در نظر بگیرید.

۲- پس انداز کنید

در زندگی هر کدام از ما جریان هایی از نقدینگی وجود دارند. اگر می خواهید زندگی مالی خود را چنان دگرگون کنید که دیگر نگرانی از این بابت نداشته باشید، باید مقداری از این جریان جاری را به سمت یک حوضچه ایمن هدایت کنید و همزمان راهی برای عریض تر کردن جریان نقدینگی زندگی خود بیابید.

پس انداز کردن باید به یک عادت همیشگی تبدیل شود. برای آنکه به حوضچه پول های خود معنا بدهید باید هدفی برای آن مشخص کنید. چون وقتی برای کار خود هدفی داشته باشید، انگیزه نیز به دنبال آن وارد زندگی تان می شود.

مثلا می توانید هدف از پس انداز کردن را جمع کردن مقدار مشخصی پول برای سرمایه گذاری در بازار بورس در نظر بگیرید.

۳- دارایی های خود را مدیریت کنید

با وجود آنکه در نگاه اول، جمع کردن پول، سخت ترین کار در مسیر آزادی مالی به نظر می رسد اما چیزی بزرگ تر و بسیار مهم تر از آن وجود دارد که به تلاش های شما جهتی واقعی می دهد و آن توانایی مدیریت دارایی هایتان است.

اجازه بدهید مثالی برایتان بزنم. اگر همین الان کسی زنگ خانه را بزند و یک میلیارد تومان به شما بدهد، آن پول را چگونه خرج می کنید؟ آیا با آن یک ملک می خرید؟ بخشی از آن را در بورس سرمایه گذاری می کنید؟ ماشین می خرید؟ به دوستتان که مشکل مالی دارد کمک می کنید؟

شیوه ا ی که برای خرج کردن پولتان در پیش می گیرید، علت واقعی شکست یا موفقیت مالی شما خواهد بود. مدیریت موفق سرمایه تان – چه صد هزار تومان چه صد میلیارد تومان – به این بستگی دارد که چقدر برای تنوع سرمایه گذاری خود تلاش می کنید.

پیشنهاد می کنم سرمایه خود را بشکنید و آن را در چند بخش بسیار متفاوت سرمایه گذاری کنید. در این صورت، حتی اگر یک بخش از سرمایه تان با خاک یکسان شود، بخش های دیگر دستتان را می گیرند و از شما حمایت می کنند.

فراتر از زمان باشید تا بتوانید آن را در دست بگیرید

توانایی اقدام کردن در زمان درست، مهارتی است که شما را از بحران های زندگی نجات می دهد. دست کم گرفتن اهمیت زمان بندی باعث می شود که منابعتان را به راحتی از دست بدهید.

فرقی نمی کند که منبع شما حرفی مهم باشد یا مقدار هنگفتی پول؛ اگر هر چیز را سر وقت به کار نبندید فرصت بهره برداری از آن را به دیگران واگذار خواهید کرد.

برای این کار باید چشم اندازی بلند مدت داشته باشید. این موضوع به شما کمک می کند تا فراتر از زمان قدم بردارید و به ماجراهایی که با آنها رو در رو می شوید مانند یک نقشه از بالا نگاه کنید. در این صورت می توانید فرصت ها و تهدیدهای پیش رویتان را به درستی تحلیل کرده و تصمیم درستی بگیرید.

بیشتر مردم به هنگام رویارویی با بحران های مالی، مثل سقوط ناگهانی قیمت سهام یا کاهش ارزش سرمایه گذاری هایشان فقط به حرکت دیگران نگاه می کنند و بر آن اساس تصمیم می گیرند. چنین عملکردی هوشمندانه نیست و هرگز شما را به سمت آزادی مالی هدایت نمی کند.

برای آنکه ویژگی زمان سنجی را در خودتان تقویت کنید باید چند گام را پشت سر بگذارید:

۱- احساس خود را کنترل کنید

فرد توانمند کسی نیست که به هنگام جر و بحث، حرف خود را به کرسی می نشاند. توانمند واقعی کسی است که سخن خود را در زمان درست و به شخص مناسب می زند؛ سپس در گام بعدی، گفته هایش را عملی می کند.

توانایی مسلط بودن بر احساس باعث می شود که شما به چهره واقعی ماجرا پی ببرید. هر چقدر در مهار کردن احساس خود قوی تر شوید، تصمیم های هوشمندانه تری در تمام زمینه های زندگی تان خواهید گرفت.

۲- به اطلاعات نگاه کنید

وقتی اوضاع بحرانی می شود، تنور شایعه نیز شعله ور می گردد. در این هنگام، عده زیادی بر اساس دانش اندک خود و حتی حدس و گمان هایشان اطلاعات نادرست را منتشر می کنند و آتش شایعه را زنده نگه می داند.

در این هنگام شما باید علاوه بر مسلط شدن بر احساستان به دنبال جمع آوری اطلاعات واقعی باشید. در این صورت می توانید اتفاق های آینده را پیش بینی کرده و تصمیمی عاقلانه بگیرید.

البته شاید در این مسیر احساس تنهایی کنید. چون افراد زیادی بدون آنکه به خودشان زحمت بدهند تنها تصمیم های دیگران را دنبال می کنند. اما نتیجه کار شما که با تحلیل اطلاعات واقعی اقدام کرده اید و آنها که بر پایه شایعه به پیش رفته اند بسیار متفاوت خواهد بود.

۳- موج سواری را تمرین کنید

برای سرمایه گذاری در بازار سهام باید در موج سواری بیشتر از هر کار دیگری مهارت داشته باشید. اجازه بدهید مثالی برایتان بزنم. اگر بازار بورس را به یک اقیانوس تشبیه کنیم، سقوط و صعود آن موج هایی هستند که مدام به ساحل می خورند.

هر موجی که بالا رفتن را شروع می کند، لحظه پایین آمدن را نیز از سر می گذراند. اگر شما به جای دست و پا زدن در میان امواج آب، موج سواری را بلد باشید نه تنها از این موج ها نمی ترسید بلکه از آنها استقبال می کنید. چون می توانید در هر لحظه بهترین حرکت را شناسایی کرده و خودتان را از خطرهای امواج دورتر نگه دارید.

کسانی که از موج سواری در بورس چیزی نمی دانند به جای سواری گرفتن از امواج بورس، در آن غرق می شوند!

نگاهی متفاوت به بیمه عمر

کتاب پول استاد بازی آنتونی رابینز

برخلاف تصور عده زیادی از مردم، بیمه عمر تنها یک پشتوانه برای خانواده فرد فوت شده نیست. ثروتمندان نگاهی بسیار متفاوت نسبت به بیمه عمر دارند. در حقیقت آنها به بیمه عمر به چشم یک سرمایه گذاری امن نگاه می کنند که خود به خود رشد می کند. گذشته از این، مبلغی که در بیمه عمر سرمایه گذاری می شود، معاف از مالیات است.

البته لازم نیست حتما درآمدی بالا داشته باشید تا بتوانید در بیمه عمر سرمایه گذاری کنید. معمولا حق بیمه هایی که به صورت ماهیانه پرداخت می شوند از چند ده هزار تومان بیشتر نیستند. حتی می توانید بعد از یک زمان معین – مثلا یک سال – تمام موجودی بیمه عمر خود را به همراه سود آن یکجا برداشت کنید بدون آنکه لازم باشد مالیاتی برای آن بپردازید.

گذشته از این، شما می توانید تقریبا به اندازه ۹۰ درصد مبلغ سرمایه گذاریتان از شرکت بیمه وام بگیرید بدون اینکه هیچ نیازی به ضامن یا وثیقه داشته باشید.

سرمایه اصلی خود را به چالش نکشید

وظیفه شما به عنوان یک سرمایه گذار این است که با چنگ و دندان از اندوخته خود محافظت کنید. اگر خودتان را یک مبارز در عرصه ثروت تصور کنید، در آن صورت سرمایه تان نقش سلاحتان را بازی می کند.

شما نمی توانید بدون سلاح از خودتان دفاع کنید. پس اولین و آخرین خط قرمز شما سلاحی است که در دست دارید. تنها پس از این مورد است که می توانید به دنبال کسب غنیمت باشید.

آینده خوب است اما شما امروز زنده هستید

در طول این گفتار، راهکارهایی را برای ثروت اندوزی و افزایش دارایی با هم مرور کردیم. اما در این میان باید به نکته بسیار مهمی اشاره کنم و آن لذت بردن از لحظه حال است.

درست است که ذخیره کردن پول و آموختن شیوه های کارآمد سرمایه گذاری می تواند در آینده ای نزدیک شما را از ثروت بی نیاز کند، اما فراموش نکنید که تمام این ها برنامه ریزی هایی برای آینده هستند. پس سهم امروزتان از موفقیت، ثروت، شادی و خوشبختی چه می شود؟ آیا برای آن هم فکری کرده اید؟

همان طور که برای آینده مالی خود راهکارهای مختلف را به کار می گیرید باید برای امروزتان نیز برنامه هایی هیجان انگیز ترتیب بدهید. هرگز به این امید که ممکن است در آینده خوب زندگی کنید، شادی امروز خود را قربانی نکنید.

البته منظورم این نیست که تمام اندوخته خود را صرف خرید آخرین مدل اتومبیل کنید. می خواهم به شما بگویم که وقتی پول خود را هوشمندانه برای آینده تان کنار گذاشته اید از خرج کردن باقی مانده آن احساس بدی نداشته باشید.

در غیر این صورت، هوشمندی شما به خساست تبدیل می شود و تا جایی پیش می روید که حتی پس از رسیدن به آزادی مالی نیز تمایلی به خرج کردن پول برای بهره مند شدن از شادی های زندگی نخواهید داشت.

چنین موضوعی نه تنها برای روحتان بلکه برای تمام کسانی که با شما زندگی می کنند، ناراحت کننده است. یادتان باشد، تمام فعالیت های مالی شما تنها تا زمانی که روی این کره خاکی نفس می کشید ارزشمند هستند.

هیچ کس نمی تواند رقم اندوخته خود را پس از مرگ با خودش ببرد. پس مثل یک سرمایه گذار هوشمند و آزاد زندگی کنید. نباید اجازه بدهید که پول به هیچ شکلی شادی لحظه هایتان را از شما بدزدد.

پیام اصلی آنتونی رابینز در کتاب پول استاد بازی چه بود؟

کتاب پول استاد بازی آنتونی رابینز

«آنتونی رابینز» (Anthony Robbins) در کتاب پول استاد بازی تجربه های مالی و حاصل گفتگوهایش با سرمایه گذاران برتر جهان را در قالب یک کتاب ارائه داده است. او معتقد است فقر و گیر کردن در یک وضعیت مالی نه چندان جالب از دو علت درونی و بیرونی ریشه می گیرند.

علت درونی به موضوع هایی مانند کمبود اعتماد به نفس، آگاهی نداشتن از ظرفیت های وجودی و ضعف در قدرت تصمیم گیری برمی گردند.

علت های بیرونی نیز ناشی از کمبود سواد مالی و نپذیرفتن مسئولیت سرمایه گذاری پول ها توسط صاحبان اصلی آن هستند.

«آنتونی رابینز» بر این باور است که بررسی رفتارهای مالی و واکنش هایی که سرمایه گذاران موفق در گذشته انجام داده اند می تواند مسیر پیش روی سرمایه گذاران جدید را روشن کند.

نظر شما چیست؟

فکر می کنید دنبال کردن کدام توصیه آنتونی رابینز می تواند در زندگی مالی شما بیشترین تغییر را ایجاد کند؟ آیا برنامه ای برای عملی کردن این توصیه در نظر گرفته اید؟

ادامه مطلب
پول داغ
پول داغ یا پول در گردش در اقتصاد چیست؟

پول داغ یا پول در گردش، به پول سرگردانی می گویند که با هدف دریافت سود بیش تر در بازه زمانی کوتاه مدت، به سرعت از بازاری به بازار دیگر منتقل می شود. این بازار، شامل بازار بین المللی و داخلی است. زیرا پول در گردش می تواند ارزی باشد که به سرعت و منظم بین بازارهای مالی در گردش است تا از این طریق، سرمایه گذاران اطمینان حاصل کنند که بالاترین نرخ های بهره کوتاه مدت ممکن را دریافت می کنند.

پول داغ

در واقع، پول داغ مرتبأ بین کشورهای با نرخ بهره پایین به کشورهای با نرخ بهره بالا جابه جا می شوند؛ این نقل و انتقالات مالی در صورتی که در مبالغ بالا باشد، بر نرخ تبدیل و موازنه پرداخت های کشور اثرگذار خواهد بود.

برای درک بهتر مفهوم پول داغ به مثال زیر توجه کنید:

فرض کنید ۲۰۰ میلیون تومان پول نقد دارید و آن را با هدف سرمایه گذاری و کسب سود بیش تر در بانک سودآفرین با نرخ ۱۵ درصد، سرمایه گذاری می کنید. پس از گذشت ۳ ماه، متوجه می شوید بانک سودساز، برای سپرده های کوتاه مدت خود نرخ ۲۰ درصد را اختصاص داده است.

با توجه به این که هدف شما از این سرمایه گذاری کسب سود بیش تر است پول خود را به بانک سودساز می آورید. اگر باز هم در پی سود بیش تر باشید، به محض اطلاع از موقعیتی بهتر، سرمایه خود را به محل پرسودتر منتقل خواهید کرد. به همین خاطر سرمایه شما توقف کوتاهی در هر محل سرمایه گذاری دارد و از جایی به جای دیگر حرکت می کند.

راه های ورود پول در گردش به اقتصاد

  1. سرمایه گذاری خارجی در بازار سهام
  2. سرمایه گذاری بانک های خارجی در قالب وام
  3. دریافت وام از بانک های خارجی

آثار ورود پول داغ بر اقتصاد

  1. افزایش پایه پولی و رونق اعتباری کشور دریافت کننده
  2. فشار تورمی
  3. افزایش نرخ ارز
  4. ضعیف شدن ارزش پول ملی
  5. کسری تراز تجاری

آثار خروج پول داغ بر اقتصاد

خروج ناگهانی سرمایه های خارجی، سبب سقوط ارزش سهام شرکت ها و دارایی ها می شود که در نهایت منجر به سقوط ارزش پول ملی خواهد شد.

راه های مقابله هجوم پول در گردش

  1. افزایش نرخ ارز
  2. کاهش نرخ بهره
  3. افزایش ذخایر قانونی و احتیاطی بانک ها
  4. کنترل سرمایه گذاری خارجی و وضع قوانین برای اعمال محدودیت
ادامه مطلب
قیمت-طلا-و-سکه
نرخ و قیمت لحظه ای طلا و سکه امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای طلا و سکه روز تهران

قیمت طلا و سکه امروز در بازار آزاد به شرح ذیل می باشد و این قیمت به صورت لحظه ای در حال تغییر است:

دلایل کاهش و افزایش قیمت طلا و سکه

با توجه به اهمیت طلا و سکه، به عنوان یک دارایی امن جهت سرمایه گذاری در این مقاله به فاکتورهای موثر بر قیمت این دارایی خواهیم پرداخت و متعاقبا همین فاکتورها هستند که دلائل افت و یا افزایش قیمت را نیز رقم می زنند.

دو عامل اصلی موثر بر قیمت طلا و سکه، انس جهانی و قیمت دلار هستند:

۱- قیمت انس و طلا در بازارهای جهانی:

قیمت انس، خود همانند هر کالای دیگری متاثر از عرضه و تقاضا، بهای تمام شده تولید، نرخ بهره، سیاست های پولی و مالی، ثبات یا ریسک و بی ثباتی در اقتصاد، رشد اقتصادی، نرخ برابری ارزها، قیمت کامودیتی ها (بخصوص فلزات همگروه)، شاخص دلار، نرخ تورم، متغیرهای کلان اقتصادی، تقاضای صندوق سرمایه گذاری در طلا، نرخ بیکاری، دستمزد، نرخ تولید و.. بستگی دارد.

برای مثال در رابطه با نرخ بهره، سیاست های پولی که فدرال رزرو اتخاذ می کند، با توجه به این که می تواند به سرمایه های مردم جهت دهی کند که به سمت اوراق با درآمد ثابت برود یا دارایی های دیگری همچون طلا اهمیت دارد.

به موضوع عرضه و تقاضا نیز اشاره کردیم و باید دقیق تر عنوان کرد که درست است که طلا همانند هر کالای دیگری از عرضه و تقاضا برخوردار است، ولی این عرضه و تقاضا در بین سایر دلائلی که عنوان شد معلول تر است تا علت، درواقع در بین دلایل بالا با توجه به این که مجموعه ای از متغیرها در ابعاد کلان اقتصادی هستند، برخی علت تر و برخی دیگر معلول تر خواهند بود.

۲- نرخ دلار

رشد حجم نقدینگی، رشد اقتصادی و متعاقبا تورم بر نرخ ارز تاثیرگذار هستند که با استفاده از این فاکتورهای می توان ارزش واقعی دلار را پیدا کرد. نرخ تورم، نرخ بهره بانکی و قیمت نفت نیز در ابعاد کلان بر نرخ ارز تاثیرگذارند.

اما نرخ ارز نیز مانند هر کالای دیگری به عرضه و تقاضای آن (مبادلات خارجی) وابسته است، عرضه ارز ناشی از صادرات نفت و میعانات گازی، صادرات محصولات پتروشیمی و صادرت غیرنفتی همچون صادرات فولاد، مس و محصولات کشاورزی و صادرات خدمات است.

در بخش تقاضا نیز، بخش های واردات رسمی، واردات غیر رسمی یا قاچاق (همچون گوشی موبایل و لوازم آرایشی)، واردات خدمات و خالص خروج سرمایه ای از کشور را شامل می شود. منظور از خروج سرمایه نیز دو حالت می تواند باشد که یکی خرید دلار توسط افراد داخل کشور و انتقال و سرمایه گذاری آن در خارج از کشور و دیگری خرید ارز و نگهداری در منزل و حتی عدم ارائه حواله صادرات است.

در این مقاله دو دسته اصلی متغیرهای موثر بر قیمت طلا و سکه عنوان شدند، به نظر بیش از آن که قیمت دلار و انس جهانی برای سرمایه گذاران اهمیت داشته باشند، آن ها باید توجه کنند که این دو متغیر خود معلول چه متغیرهای دیگری هستند، تا قدرت پیش بینی و تحلیل سرمایه گذاری در این بازار را پیدا کنند.

ادامه مطلب
قیمت-یورو
نرخ و قیمت لحظه ای یورو امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای یورو روز تهران

قیمت یورو امروز در بازار آزاد به شرح ذیل می باشد و این قیمت به صورت لحظه ای در حال تغییر است:



باتوجه به لحظه ای بودن قیمت ها حتما به ساعت ارائه شدن قیمت یورو دقت کنید و اگر قصد خرید و فروش یورو در بازار آزاد را دارید حتما قیمت در لحظه خرید و فروش را ملاک قیمت دقیق یورو قرار دهید.

عوامل مؤثر بر بازار عرضه یورو (کاهش قیمت)

ارز نیز مثل هر کالای دیگر در اقتصاد متأثر از تحولات بازار عرضه و تقاضاست. این تحولات خود دستخوش اتفاقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی داخلی هر کشور و حتی بین المللی هستند و به همین علت نوسان نرخ ارز در هر کشور را نمی توان تنها منبعث از وقایع داخلی یک کشور دانست.

به عبارت دیگر بخش هایی از تغییرات نرخ ارز را باید در اتفاقات بیرون از مرزها همچون تغییر در سیاست های کلان کشورهای دیگر علیه یک کشور (برای مثال اگر دولت آمریکا با وضع تعرفه، قانون، مالیات و جریمه باعث شود که هزینه خرید کالا و خدمات در ایران برای شهروندانش بالا برود، ارزش یورو در ایران نسبت به ریال گران می شود)، کاهش یا افزایش قیمت نفت، طلا و ارزش یورو در برابر سایر ارزها در بازارهای جهانی جستجو کرد.

بخش دیگری از تغییرات نرخ ارز به درآمدهای ارزی یا همان میزان عرضه ارز و نوسانات آن در یک کشور وابسته است. هرچه درآمدهای حاصل از صادرات و توان جذب توریست یک کشور بیشتر باشد درآمدهای ارزی و درنتیجه میزان عرضه ارز در آن کشور بالاتر می رود.

[irp posts=”64755″ name=”قیمت لحظه ای طلا و سکه امروز در بازار آزاد“]

عوامل مؤثر بر بازار تقاضای یورو (افزایش قیمت)

یکی از مهم ترین متغیرهای تعیین کننده برای تقاضا مصرف است. مصرف خود تابعی از درآمد و همچنین ثروت افراد است. وقتی مردم کشوری به هر دلیلی احساس کنند ثروتمندتر شده اند، مصرف و به دنبال آن تقاضا برای کالاهای وارداتی و ارز افزایش پیدا می کند.

حال اگر این احساس ثروتمند شدن بر مبنای اصول اقتصادی شکل نگرفته باشد، یعنی میزان تولید ناخالص داخلی، صادرات و بهره وری در اقتصاد روند صعودی نداشته باشند، و افزایش تقاضا برای ارز، در غیاب افزایش در میزان عرضه ارز اتفاق افتاده باشد می تواند بستر بروز مشکلات اقتصادی بی شماری را فراهم کند. این اتفاقات را بارها در کشورمان تجربه کرده ایم.

برای مثال در سال های ۹۲ تا ۹۶ ین احساس ثروتمند شدن با سرکوب نرخ ارز و سودهای بانکی بالا محقق شد. درواقع برای مدت چند سال به بهانه کنترل تورم اجازه افزایش نرخ ارز متناسب با میزان تورم داخلی نسبت به تورم خارجی داده نشد.

این مسئله در کنار مشکلات نظام بانکی که به جای اصلاحات ساختاری برای جذب سپرده های مردم نرخ سود بالا را وعده می دادند، موجب شد تا مردم احساس کنند که ثروتشان زیاد شده و مصرفشان را بالا بردند و مثلاً سفرهای خارجی خود را افزایش دادند. این مسئله به طور مستقیم و غیرمستقیم تقاضا برای ارزهای خارجی را بالا می برد.

ادامه مطلب
قیمت-دلار
نرخ و قیمت لحظه ای دلار امروز بازار آزاد

قیمت لحظه ای دلار روز تهران

قیمت دلار امروز در بازار آزاد به شرح ذیل می باشد و این قیمت به صورت لحظه ای در حال تغییر است:

باتوجه به لحظه ای بودن قیمت ها حتما به ساعت ارائه شدن قیمت دلار دقت کنید و اگر قصد خرید و فروش دلار در بازار آزاد را دارید حتما قیمت در لحظه خرید و فروش را ملاک قیمت دقیق دلار قرار دهید.

افزایش یا کاهش قیمت دلار

دلایل مختلفی برای کاهش یا افزایش قیمت وجود دارد که به صورت روزانه و لحظه ای باید بررسی شود ولی مهم ترین آن ها خبرهای سیاسی در و اقتصادی در ایران و جهان است که قیمت این ارز را در ایران دستخوش تغییر و تحول می کند.

برای تحلیل دلار حتما باید تحلیلگر حرفه ای باشید تا بتوانید این کار را انجام دهید وگرنه با اتفاقات پیش بینی نشده ای مواجه می شوید که امکان دارد سرمایه خود را از دست بدهید و ضرر جبران ناپذیری به شما وارد شود.

عوامل مؤثر بر بازار عرضه دلار

ارز نیز مثل هر کالای دیگر در اقتصاد متأثر از تحولات بازار عرضه و تقاضاست. این تحولات خود دستخوش اتفاقات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی داخلی هر کشور و حتی بین المللی هستند و به همین علت نوسان نرخ ارز در هر کشور را نمی توان تنها منبعث از وقایع داخلی یک کشور دانست.

به عبارت دیگر بخش هایی از تغییرات نرخ ارز را باید در اتفاقات بیرون از مرزها همچون تغییر در سیاست های کلان کشورهای دیگر علیه یک کشور (برای مثال اگر دولت آمریکا با وضع تعرفه، قانون، مالیات و جریمه باعث شود که هزینه خرید کالا و خدمات در ایران برای شهروندانش بالا برود، ارزش دلار در ایران نسبت به ریال گران می شود)، کاهش یا افزایش قیمت نفت، طلا و ارزش دلار در برابر سایر ارزها در بازارهای جهانی جستجو کرد.

بخش دیگری از تغییرات نرخ ارز به درآمدهای ارزی یا همان میزان عرضه ارز و نوسانات آن در یک کشور وابسته است. هرچه درآمدهای حاصل از صادرات و توان جذب توریست یک کشور بیشتر باشد درآمدهای ارزی و درنتیجه میزان عرضه ارز در آن کشور بالاتر می رود.

عوامل مؤثر بر بازار تقاضای دلار

یکی از مهم ترین متغیرهای تعیین کننده برای تقاضا مصرف است. مصرف خود تابعی از درآمد و همچنین ثروت افراد است. وقتی مردم کشوری به هر دلیلی احساس کنند ثروتمندتر شده اند، مصرف و به دنبال آن تقاضا برای کالاهای وارداتی و ارز افزایش پیدا می کند.

حال اگر این احساس ثروتمند شدن بر مبنای اصول اقتصادی شکل نگرفته باشد، یعنی میزان تولید ناخالص داخلی، صادرات و بهره وری در اقتصاد روند صعودی نداشته باشند، و افزایش تقاضا برای ارز، در غیاب افزایش در میزان عرضه ارز اتفاق افتاده باشد می تواند بستر بروز مشکلات اقتصادی بی شماری را فراهم کند.

این اتفاقات را بارها در کشورمان تجربه کرده ایم. برای مثال در سال های ۹۲ تا ۹۶ ین احساس ثروتمند شدن با سرکوب نرخ ارز و سودهای بانکی بالا محقق شد.

درواقع برای مدت چند سال به بهانه کنترل تورم اجازه افزایش نرخ ارز متناسب با میزان تورم داخلی نسبت به تورم خارجی داده نشد و این مسئله در کنار مشکلات نظام بانکی که به جای اصلاحات ساختاری برای جذب سپرده های مردم نرخ سود بالا را وعده می دادند، موجب شد تا مردم احساس کنند که ثروتشان زیاد شده و مصرفشان را بالا بردند و مثلاً سفرهای خارجی خود را افزایش دادند. این مسئله به طور مستقیم و غیرمستقیم تقاضا برای ارزهای خارجی را بالا می برد.

ادامه مطلب
ارزش زمانی پول چیست؟
ارزش زمانی پول چیست؟

ارزش زمانی پول و یا ارزش فعلی تنزیل شده، که آن را با TVM نشان می دهند، بیانگر ارزشمند بودن پول در زمان حال نسبت به زمان آینده است و دلیل ارزش بیش ترِ همان مقدار پول در زمان حال نسبت به زمان آینده، پتانسیل درآمدی است که پول با خود به همراه دارد. به این ترتیب، می توان بیان کرد که توجه به مفهوم ارزش فعلی تنزیل شده، قدرت و توان خرید و سرمایه گذاری شما در زمان حال را افزایش می دهد. نرخ تورم سبب می شود توان خرید و سرمایه گذاری در هر سال نسبت به سال پیش کاهش یابد و دقیقأ به همین دلیل است که مفهوم ارزش زمانی پول جایگاه ویژه ای در حوزه مالی و سرمایه گذاری را به خود اختصاص داده است. برای درک بهتر ارزش فعلی تنزیل شده، می توان نگاهی به مفهوم ضرب المثل “سرکه نقد به از حلوای نسیه” انداخت که دقیقأ درک ساده ای از این مفهوم را به ما نشان می دهد.

ارزش زمانی پول چیست؟

روش محاسبه ارزش زمانی پول

فرض کنید در سال ۹۹ از فردی ۵۰ میلیون تومان قرض می گیرید و تعهد می کنید که بدهیتان را در سال ۱۴۰۰ بازپرداخت کنید. اگر در بهترین حالت، مبلغ بدهی را در موعد مقرر پرداخت نمایید، ممکن است فرد قرض دهنده را از سه جهت متحمل زیان کرده باشید:

به این ترتیب که اگر شخص قرض دهنده در سال ۹۹، ۵۰ میلیون تومان را در یکی از صندوق های سرمایه گذاری با سود ۲۵ درصد، سرمایه گذاری می کرد در سال ۱۴۰۰، سرمایه او به ۶۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان می رسید. بنابراین براساس مفهوم ارزش فعلی تنزیل شده، او به میزان ۱۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان ضرر کرده است. اگر۵۰ میلیون تومان را در سپرده بانکی یکساله با سود ۱۵ درصد قرار می داد در سال ۱۴۰۰، سرمایه او به ۵۷ میلیون و ۵۰۰  هزار تومان می رسید. بنابراین براساس مفهوم TVM، او به میزان ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان متحمل زیان شده است. اگر حتی ۵۰ میلیون را در جایی سرمایه گذاری نمی کرد و نزد خود نگه می داشت، با احتساب نرخ ۲۵ درصدی تورم، به میزان ۲۵ درصد از ارزش سرمایه اش کاسته می شد. و در عین حال، قدرت زمان حال خود را نیز از دست می داد. براساس مثال بالا می توان بیان کرد، ارزش زمانی پول گویای این نکته است که گذشت زمان چه بلایی بر سر پول می آورد. به این دلیل که پولِ شما در زمان فعلی با توجه به ظرفیت بالقوه درآمدی اش می تواند ارزش بیش تری نسبت به زمان آینده داشته باشد و اگر از آن استفاده نگردد، ممکن است از ارزشش کاسته شود. و دقیقأ به همین دلیل است که سرمایه گذاران ترجیح می دهند پول را در زمان حال به دست بیاورند. گاهی لازم است تا ارزش تنزیل شده را برای بازه زمانی بیش از یک سال بسنجیم، در چنین شرایطی لازم است تا با روش محاسبه آن، آشنا شویم:

روش محاسبه TVM

برای محاسبه ارزش زمانی پول لازم است تا دو مفهوم نرخ بهره ساده و مرکب را بشناسیم:

  1. نرخ بهره ساده: نرخ تعیین شده ای است که براساس اصل پول قرض گرفته یا سپرده گذاری شده، به عنوان سود محاسبه می شود و به اصل پول تعلق می گیرد.
  2. نرخ بهره مرکب: مبلغی است که براساس مبلغ اصلی و نیز سود انباشته ی دوره های قبل محاسبه می شود و بنابراین می تواند به عنوان بهره بر سود در نظر گرفته شود. بهره مرکب، به کل پول (اصل و فرع) تعلق می گیرد.

فرض کنید ۵۰ میلیون تومانی که از دوستتان قرض گرفته اید را در یک سپرده بانکی با نرخ ۱۰ درصد و به مدت دو سال سپرده گذاری کردید، در این صورت ارزش فعلی تنزیل شده پول شما به این شیوه محاسبه می شود:

۵۰ میلیون شما پس از یکسال، با نرخ بهره ۱۰ درصد، ۵۵ میلیون تومان می شود. حال اگر بهره ساده را در نظر بگیریم، در سال دوم پول شما به ۶۰ میلیون تومان می رسد. چون فقط ۵۰ میلیون تومان اولیه شما مبنا محاسبه سود بوده است.

۶۰ = (۱۰%*۵۰) + ۵۵

ولی از دید یک سرمایه گذار، فرع پول هم جزو کل پول به حساب می آید و باید شامل سود گردد. پس اگر بهره مرکب را حساب کنیم، پول شما در دو سال آینده به ۶۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان می رسد.

۶۰٫۵۰۰ = (۵۵*۱۰%) + ۵۵

پس آن چه برای سرمایه گذاران اهمیت دارد نرخ بهره مرکب است. بنابراین در محاسبات ارزش زمانی پول، بهره مرکب را در نظر می گیرند و اما، فرمولی که محاسبات بالا با آن انجام شده است:

FV = PV (1 + i)n فرمول ارزش زمانی پول             

FV = ارزش آتی پول

PV = ارزش فعلی پول

i = نرخ بهره مرکب

n = تعداد دوره

که با استفاده از این فرمول می توانید ارزش فعلی تنزیل شده پول خود را در هر زمانی محاسبه کنید.

ادامه مطلب
سود ماه شمار
سود ماه شمار چیست؟

بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، قانونی در ارتباط با سپرده های مشتریان، با نام سود ماه شمار تدوین نموده است. طبق این قانون بابت سپرده ای که مشتری در اختیار بانک قرار داده، برحسبِ مدت ماهیانه، سودی به مشتری پرداخت می شود. این سپرده ها “سپرده کوتاه مدت” نام دارند. بر طبق قوانین این سپرده، مشتریان تنها اجازه برداشت از پول خود را به صورت ماه به ماه خواهند داشت. سود در نظر گرفته شده نیز با توجه به درصد آن ماه به ماه به حساب مشتریان ریخته می شود. این قانون در سال ۱۳۹۷ تصویب و اجرا شد.

سود ماه شمار چگونه محاسبه می شود؟

کمترین میزان موجودی حساب مشتریان در طول ۳۰ روز (یا تعداد روزهای یک ماه) اساس محاسبه سود ماه شمار خواهد بود. به این معنا که درصد سودی که بانک برای این سپرده ها در نظر گرفته است، پس از گذشت دوره ی ماهانه به حداقل مبلغ سپرده اضافه می شود. این سود پس از واریز از سوی بانک، قابل برداشت می باشد. ناگفته نماند که درصد سود و برخی شرایط جزئی بانک ها با یکدیگر متفاوتند. بنابراین بهتر است قبل از انتخاب بانک، آن ها را بررسی نموده و با توجه به شرایط مطلوب خود بانک مناسب را انتخاب کنید. برای این منظور فرمولی به صورت زیر در نظر گرفته شده است:

سود سپرده های بانکی به صورت ماه شمار و با نرخ سود علی الحساب به صورت زیر محاسبه می شود:

(تعداد روزهای ماه) × (نرخ) × (مبلغ سپرده گذاری) تقسیم بر ۱۲

اگر بخواهیم سپرده هایی که سود آن ماه شمار است را ببندیم، محاسبه ی مبلغ کسر شده و باقی مانده چگونه انجام می شود؟

این سوالی است که برای اغلب مشتریان پیش می آید و در پاسخ باید گفت که این سود با توجه به حداقل موجودی که در این مدت داشته است، محاسبه شده و به حساب مشتریان واریز می شود.

تغییر سود روز شمار به ماه شمار چه زمانی و چرا رخ داد؟ سپرده های با این نوع سود چرا به وجود آمدند؟

تا سال های گذشته سپرده های کوتاه مدت در تمامی بانک ها به صورت روزشمار محاسبه می شدند. اما از تاریخ آذر ماه سال ۱۳۹۷ بانک مرکزی تصمیم گرفت، برای سپرده های کوتاه مدت سود ماه شمار در نظر بگیرد. مطابق این بخش نامه چنانچه فردی در کمتر از ۱ ماه سپرده خود را برداشت کند، هیچ سودی به او تعلق نمی گیرد. دلیل اعمال چنین قانونی براساس صلاح دید بانک مرکزی بوده است. با اعمال این قانون، ضررهای احتمالی وارده به سیستم بانک ها از جانب افراد سودجو متوقف شده است.

سود ماه شمار حساب های کوتاه مدت چه کسانی را متضرر می کند و چرا؟

از آن جایی که پیش از این در سپرده های کوتاه مدت میزان سود بر اساس سپرده های هر روز و به صورت جداگانه محاسبه می شد، افراد زیادی از این قضیه سوء استفاده می کردند. این سود به ضرر سیستم بانک ها بود. دلالان سکه و ارز و افرادی که سعی داشتند قیمت ها را در بازار با توجه به منفعت های شخصی خود بالا و پایین کنند، با وارد شدن این سود به سیستم بانکی، شدیدا متضرر شدند. چرا که این افراد در طول روز میزان سپرده خود را کم می کردند و با آن پول در بازار آزاد به تجارت می پرداختند. سپس در ساعات پایانی کار بانک پول خود را به حساب خود برمی گرداندند. در نتیجه ی این روند، بر اساس قوانین، بانک مجبور بود سود روزانه را به حساب افراد سودجو واریز کند، در حالی که در طول ساعات کاری نتوانسته بود از پول ها برای گردش مالی بانک خود استفاده کند. در نتیجه با تغییر سیستم از سود روزشمار به ماه شمار به افراد فرصت طلب ضرر زیادی وارد شد.

مزایا و معایب سود ماه شمار برای دولت و بانک ها

با اجرای قانون سود ماه شمار، هم سرمایه گذارو هم بانک توامان از مزایای طرح برخوردار خواهند شد. البته باید ابراز کرد که این طرح هم همانند بسیاری از ایده های دیگر، بدون نقص نیست. از این رو اطلاع کامل از مجموعه ی مزایا و معایب طرح، نگرش جامع تری برای سرمایه گذاران و بانک ها ایجاد می کند. در این بخش به بررسی مزایا و معایب سود بانکی پرداخته می شود؛

  • تاثیر پرداخت سود ماه شمار بر تراز مالی بانک ها

پرداخت سود ماه از سوی بانک ها به حساب مشتریان تاثیرات مثبتی بر بهبود تراز مالی بانک ها دارد. در واقع با این روش، سرعت گردش مالی کاهش یافته و در نتیجه پولشویی قابل کنترل تر خواهد شد. از دیگر مزایای این طرح می توان به کاهش سودهای بانکی اشاره کرد که برای بانک ها نکته ی مثبت و سازنده ای خواهد بود.

  • تاثیر پرداخت سود ماه شمار بر ضریب ایجاد اختلال در بازارهای ارز و سکه

همانطور که پیش از این گفتیم، به واسطه ی سود روزشمار، سودجویان و دلالان بازار ارز و سکه به طور روزانه پول خود را از بانک خارج می کردند و چند ساعت بعد سرمایه ی خود را به حساب سپرده برمی گرداندند. در این چرخه، بانک دچار ضرر و بازار سکه و ارز مختل می شد.

  • تاثیر پرداخت سود ماه شمار بر قدرت برنامه ریزی بانک ها

این واریز و برداشت های هر روزه توسط مشتریان، منجر به افزایش گردش پول و در نهایت ایجاد تورم و افزایش نقدینگی شده بود. در عوض با ارائه ی طرح سود ماهیانه، پایداری بیشتری در سپرده ها ایجاد شد و برنامه ریزی بانک ها روند منظم تری پیدا کرد. با تغییر پرداخت سود از روز شمار به ماه شمار، هزینه های نظام بانکی به طور قابل توجهی کاهش می یابد. از طرفی برخی بانک ها برای جذب مشتری بهره ی بیشتری پرداخت می کنند که این امر منجر به نامتوازن شدن سرمایه و کمبود بودجه می شود.

مزایا و معایب سود ماه شمار برای سرمایه گذاران

از مزایای سیستم بانک داری نوین که اقدام به ارائه ی این نوع سود می کند، می توان به رونق اقتصادی بانک ها اشاره کرد. نتیجه ی این رشد و بهبود اقتصادی ارائه ی تسهیلات بیشتر و با شرایط بهتر به مشتریان خواهد بود. حذف سود روزشمار از قوانین بانک ها برای افرادی که به سود ناچیز روزشمار چشم دوخته بودند، خبر بدی است. اما از سوی دیگر با کوتاه کردن دست سودجویانی به ویژه گروهی که صاحب سرمایه های کلان در بانک ها بودند، ثبات بیشتری به بازار ارز، سکه و طلا بخشیده شد که نتیجه ی آن کشیدن ترمز تورم در بازار خواهد بود.

کدام بانک ها در سال ۹۸ سپرده هایی با سود ماه شمار بالاتری داشتند؟

امروزه همگی در جستجوی بانکی با بالاترین درصد از این نوع سود برای سپرده های خود هستند. در ادامه به بررسی بانک هایی که در سال ۹۸ سود ماه شمار بالاتری نسبت به سایر بانک ها دارند، می پردازیم. بیشترین سود برای هر بانک به صورت زیر است:

  • بانک آینده دارای سود ماه شمار ۲۰٪ برای سپرده ها، بعد از ۱ ماه
  • بانک انصار دارای سود ماه شمار ۲۰٪ برای سپرده ها، بعد از ۳ ماه
  • ایران زمین دارای سود ماه شمار ۲۰٪ برای سپرده ها، بعد از ۱ ماه
  • بانک پاسارگاد دارای سود ماه شمار ۲۰٪ برای سپرده ها، بعد ۳ ماه
  • بانک قوامین دارای سود ماه شمار ۲۰٪ برای سپرده ها، بعد از ۱ ماه
  • بانک گردشگری دارای سود ماه شمار ۲۰٪ برای سپرده ها، بعد از ۱ ماه
  • موسسه ملل دارای سود ماه شمار ۲۰٪ برای سپرده ها، بعد از ۱ ماه
  • موسسه نور دارای سود ماه شمار ۲۰٪ برای سپرده ها، بعد از ۱ ماه

قوانین سپرده های با سود ماه شمار

همزمان با تصمیم گیری بر تغییر سپرده های با سود روزشمار به سپرده های با سود ماه شمار، قوانینی نیز وضع شدند. طبق این قوانین مشتری نمی تواند سپرده خود را زودتر از روز موعود بردارد. در صورت برداشت پول سودی به صاحب حساب تعلق نخواهد گرفت. اگر فقط بخشی از سپرده برداشت شود، سود نهایی بعد از یک ماه با در نظر گرفتن حداقل مبلغ باقی مانده در حساب محاسبه می شود. علاوه بر این مورد هر بانکی حداقل مقدار مشخصی برای افتتاح حساب با درصد سود ماه شمار را برای خود وضع کرده است.

حداقل مبلغ تعیین شده برای افتتاح سپرده با سود ماه شمار بانک های اقتصاد نوین، پاسارگاد، ملی و صادرات

بانک ها طبق قوانینی که دارند، حداقل مبلغی را برای افتتاح سپرده با سود ماه شمار در نظر گرفته اند. درصورتی که مشتری متقاضی استفاده از این سپرده ها باشد، باید به این قوانین توجه کنند. حداقل مبلغ تعیین شده برای افتتاح سپرده با سود ماه شمار برای ۴ تا از بانک های اقتصاد نوین، پاسارگاد، ملی و صادرات عبارتند از:

  • بانک اقتصاد نوین

سپرده یکساله با سود ۱۹%، مشروط بر سپرده گذاری با حداقل مبلغ ۱۰ میلیون تومان و حداکثر ۱۰۰ میلیون تومان است. سود این بانک برای سپرده بالای ۱۰۰ میلیون ۵/۱۹% می باشد.

  • بانک پاسارگاد

سپرده یکساله با سود ۲۰%، مشروط بر سپرده گذاری با حداقل مقدار ۲۰ میلیون تومان

  • بانک ملی

سپرده یکساله با سود ۱۵% ارائه اوراق گواهی سپرده با سود ۱۸%، مشروط بر سپرده گذاری با حداقل مقدار ۱ میلیون تومان

  • بانک صادرات

سپرده یکساله با سود ۱۵% صندوق درآمد ثابت ۲۰%، مشروط بر سپرده گذاری با حداقل مقدار ۱ میلیون تومان

تفاوت سود ماه شمار و روز شمار

هر دو سود ماه شمار و روز شمار مبلغی را به ازای درصد تعیین شده از طرف بانک بر پایه ی حداقل پولی که مشتریان به صورت سپرده در بانک گذاشته اند، به آن ها پرداخت می کند. اصلی ترین تفاوت این دو سود همان طور که از نام آن ها نیز می توان متوجه شد این است که سود ماه شمار بر اساس حداقل پول موجود در حساب در طول یک ماه محاسبه می شود، اما سود روزشمار بر اساس حداقل پول موجود در حساب در هر روز محاسبه می شود. یعنی اگر حساب در طول روز و ماه گردش داشته باشد، برای سود ماه شمار کمترین مقدار در طول ماه و برای سود روز شمار کمترین مقدار در طول روز مبنای محاسبه قرار می گیرد.

ادامه مطلب
مخترع پول کیست؟
مخترع پول کیست؟

قبل از اینکه با مخترع پول آشنا شویم باید بدانیم که در گذشته دیرین برای تداوم حیات، نیاز هر فرد با تلاش فردی (شکار- تولید و …) تأمین می شد ولی با گذشت زمان هرگز به تولید شخصی قانع نبود و اگر در آن روز بشر نمی توانست با زور هرچه می خواهد به چنگ آورد ناگزیر حاضر می شد از راه معاوضه جنس با جنس (معاوضه مستقیم کالا با کالا) نیازهای عادی زندگی را فراهم کرده و از این راه امرارمعاش نماید. اما این مبادله مشکلات بسیاری به همراه داشت ازجمله:

امکان تعیین ارزش کالا بر اساس قبول واحد معینی که مورد تائید طرفین معامله باشد نبود. یافتن طرفین مبادله دو کالا (گوسفند و گندم) که هر دو نیاز به کالاهای عرضه شده طرف دیگر داشته و آماده مبادله باشند چندان آسان نبود. بشر در ابتدا برای حل چنین مشکلاتی اشیا و یا کالاهایی را به عنوان واسطه مبادلات به جهت سهولت داد و ستد انتخاب کرد و انتخاب آن بستگی به نوع و فراوانی آن شیء یا کالای واسطه در آن محدوده یا شهر داشت مثل صدف در سواحل دریا و گوسفند و گاو در نواحی کوهستانی و معتدل. اگرچه تا مدتی سیستم دادوستد به عنوان روشی برای تبدیل کالا و خدمات مورداستفاده قرار می گرفت اما چالش های پیش روی این سیستم باعث شد تا پس از مدتی پول اختراع شود.

این چالش ها چه بود؟

  • ممکن است نتوانید فردی را پیدا کنید که حاضر به تعویض کالای خود با کالای شما باشد یا زمان زیادی طول بکشد.
  • ممکن است کالای شما روی دستتان بماند و آسیب ببیند و دیگر قابل استفاده نباشد.
  • اگر اندازه و حجم کالای شما بزرگ باشد، نمی توانید آن را به سادگی جابه جا کنید.
  • امکان بخش بندی کردن کالا معمولاً وجود ندارد.
  • ممکن است سر ارزش گذاری با طرف دیگر کنار نیایید.

مخترع پول کیست؟

اما مخترع پول چه کسی بود؟

هر چیزی که به طور عمومی توسط مردم به عنوان ابزاری برای تبدیل کالا و خدمات به یکدیگر مورداستفاده قرار بگیرد ازنظر اقتصاددانان پول نامیده می شود.

لیدیه

بسیاری بر این باور هستند که اولین مخترع پول در لیدیه بوده است. در حدود ۷۰۰ سال پیش از میلاد، لیدی ها اولین فرهنگ غربی بودند که سکه ضرب کردند. سایر کشورها پس از آن شروع به ضرب سکه های مخصوص به خود با میزان ارزشی مشخص کردند. بنا بر گفته هردو تاریخ نگار یونانی، لیدی ها اولین مردمی بودند که از سکه های طلایی و نقره ای استفاده کرده و فروشگاه های خرده فروشی را در مکان هایی دائم به راه انداختند. این گفته ها مدرکی است که نشان می دهد لیدیه ای ها حداقل در غرب، اولین در ضرب سکه بوده اند؛ اگرچه اولین سکه ها نه از طلا و نقره بلکه از آلومینیومی که از ترکیب هر دو به طور طبیعی ساخته می شود به نام الکتروم، بودند. این که تاریخ ضرب این سکه ها چه زمانی است یکی از پربحث ترین موضوع بین تاریخ شناسان است و تاریخ آن را چیزی در حدود ۷۰۰ تا ۵۵۰ سال قبل از میلاد می دانند ولی اکثراً بر این باور هستند که آن ها در نزدیکی منطقه پادشاهی الیاتس ضرب می شده اند. پسر الیاتس، کرزوس صاحب ثروت زیادی شد. او به دلیل ضرب اولین سکه هایی که واقعاً از طلا ساخته شده باشند و خلوص آن ها به صورت استاندارد تعیین می شد، شهرت دارد. کمی طول کشید تا سکه های باستانی برای معامله و خرید مورداستفاده قرار بگیرد. حتی کوچک ترین نوع سکه الکترومی هم برای خریدهای روزانه مثلاً خرید چند عدد نان خیلی زیاد بود. اولین سکه هایی که برای خرید و در ابعاد گسترده مورداستفاده قرار گرفت از نقره ساخته می شد.

مخترع پول کیست؟

سامری ها

بااین حال شواهدی هم وجود دارد که نشان می دهد پول حتی به قبل از تمدن بابل یعنی ۲۰۵۰ سال قبل از میلاد برمی گردد. درنهایت جوامع مختلف فلزات گران بها را برای استفاده به عنوان پول کنار گذاشتند. سکه ها و اسکناس های جدید از فلزهای گران بها ساخته نمی شوند و هرکدام ارزشی مشخص دارند که همه روی آن توافق دارند. دولت ها و بانک ها وعده می دهد که اسکناس شما را با مقدار مشخصی نقره یا طلا معاوضه کنند. اولین اسکناس فیات یا همان پول بی پشتوانه چاپ شده در ایران به دوران قاجارِ در حدود سال ۱۲۲۹ برمی گردد.

مخترع پول کیست؟

تاریخچه پول

حدود هفت هزار سال قبل از میلاد در غرب و مرکز قاره آسیا تمدن هایی وجود داشتند که با استفاده از موادی مثل طلا، مس و قلع که از معادن غنی خود استخراج می کردند، ابزاری برای مبادله ایجاد کردند. سه هزار سال قبل از میلاد، استفاده از شمش های طلا با وزن و ارزش استاندارد در شهرهای مصر و بین النهرین رایج شد. در همان زمان «ارز کالا» به وجود آمد و دیگر جوامع سراسر دنیا شروع به استفاده از پول های استاندارد کردند. در میان آیتم های به کاررفته برای مبادله می توان به صدف که در آسیای شرقی و آفریقا مرسوم بود و همچنین سنگ، پوست حیوانات و سلاح هایی مانند چاقو و سرنیزه اشاره کرد. این شکل از پول، سال ها وجود داشته و طی هزاره بعد و تا زمان پیدایش اولین واحد پولی استاندارد، یعنی «سکه»، بارها مورد اصلاح و بازبینی قرار گرفت. طبق نظر مورخان، سکه ها ابتدا در هفت هزار سال قبل از میلاد در پادشاهی باستانی لیدی، در ساحل شرقی ترکیه کنونی ساخته شده اند. سکه های اولیه از ترکیبی از طلا و نقره به نام «الکتروم» ساخته می شدند.

این سکه ها مانند سکه هایی که امروز می شناسیم همیشه گرد نبوده اند؛ بلکه گاهی اندازه ها و شکل های نامنظمی داشته و تنها در یک روی آن ها تصویری نقش بسته بود. البته وزن استانداردی برای سکه ها در نظر گرفته شده بود که بین ۱۵ گرم تا ۱۴ گرم بود. برخی از سکه های یافت شده اولیه، نام دو تن را به خط لیدی باستان بر روی خود دارد؛ «Walwel» و «Kalil» که احتمال می رود به حاکم لیدی در آن زمان یعنی «پادشاه آلیاتس» و پدرش «سادیاتس» اشاره داشته باشد. استفاده از سکه های الکتروم از لیدی به شهر های یونان در سواحل آسیای صغیر و سپس به سرزمین های اصلی یونان باستان رسید. تقریبا از همان زمان که ملت ها شروع به تولید پول سکه ای کردند، جعل آن ها با مجازات همراه بوده است. یکی از اقدامات متقلبانه، این بود که لبه های سکه ها را می تراشیدند تا از ماده به دست آمده برای تولید سکه های جدید و قلابی استفاده کنند. البته در اکتشافاتی که اخیراً در کشور هندوستان شده مسکوکاتی به دست آمده که ظاهراً مربوط به پنج هزار سال قبل است (سه هزار سال پیش از میلاد).

هرودوت مورخ سده پنجم قبل از میلاد مسیح می نویسد: «در میان مردم و ملت هایی که ما می شناسیم مردمان لیدی نخستین کسانی هستند که برای مصرف خود از زر و سیم سکه زدند.» البته گروهی از محققین علوم باستان شناسی معتقدند که این افراد (ضرب کنندگان سکه) مهاجرین یونانی بودند که در خدمت دولت لیدی سکه زدند و جهانیان این اختراع را که پس از اختراع خط بزرگ ترین اختراع است مدیون یونانی ها می دانند.

مخترع پول کیست؟

پیدایش پول کاغذی

چینی ها اولین مردمانی بودند که از پول کاغذی استفاده کردند. حکومت های پادشاهی و افراد در چین هم مستقل از لیدی و یونان، شروع به ترویج استفاده از سکه های ساخت خود که بر اساس قالب کوچک شده و فلزی ابزارهایی مانند چاقو، آلات کشاورزی و تبر بود، کردند. بعدها چینی ها هم از سکه های گرد استفاده کردند که منقوش به تصویر شخصیت های برجسته چینی بود. همچنین چون اولین تمدنی بودند که سال ۱۰۰ میلادی با استفاده از موادی مانند کتان، کنف، بامبو و پوست درخت توت به تولید کاغذ پرداختند، بنابراین شروع به نوشتن سند بدهی روی کاغذ و پوست گوزن کردند تا تضمینی برای مبادلات بلندمدت باشد. اسکناس های کاغذی اولین بار حدود قرن هفتم میلادی در سلسله ی پادشاهی «تانگ» در «دره رودخانه زرد» چین مورداستفاده قرار گرفت. این کاغذها به تدریج تبدیل به اسکناس رسمی شده و جایگزین بسیار سبک تری برای هزاران سکه ای شدند که در تراکنش ها و مبادلات بزرگ باید بین مناطق مختلف جابه جا می شدند. مقامات محلی چین در آن زمان پیشنهاد کردند که بازرگانان سکه های فلزی خود را در خزانه دولت با اسکناس عوض کنند. استفاده از پول کاغذی بعدها طی سلسله «سانگ» که حدود سال ۹۶۰ میلادی آغازشده بود، در چین به صورت رسمی درآمد.

مخترع پول کیست؟

تاریخچه پول در ایران

پیش از روی کار آمدن هخامنشیان و سقوط کشور لیدی، ایرانیان از اختراع پول و رواج آن در خاک همسایه خودآگاهی داشته اند زیرا پس از فتح لیدی به دست کوروش که این سرزمین نیز در قلمرو حکومت هخامنشیان درآمد در اکروسارس پایتخت لیدی کارگاه سکه زنی (ضرابخانه) وجود داشته و به تحقیق دانشمندان امروزی ثابت شده که اختراع سکه در روزگار شهریاری خاندان مرمناد اتفاق افتاده است. اولین سکه ای که در ایران رواج یافت، در زمان داریوش اول (۵۱۶ ق.م) ضرب شد و نام آن دریک بود و سکه دیگری که رواج داشت «شکل» بود که وزن ۶/۵ گرم نقره.

تاریخچه اسکناس در ایران

پول کاغذی تا اواسط قرن ۱۶ م استفاده فراگیری در غرب نداشت و فراگیری آن با صدور اوراقی در معاوضه با طلا از طرف بانک ها گسترش پیدا کرد اسکناس در زبان فرانسه Assignas نامیده می شد که به معنی تضمین پرداخت وجه از طرف دولت بوده است. روس ها به آسیگناف می گفته اند که این کلمه در زمان حکومت فتحعلی شاه قاجار در ایران به صورت اسکناس درآمد. قدیمی ترین اسکناس شناخته شده در ایران، اسکناس یک درهمی، منقش به لااله الاالله و محمد رسول الله است که در زمان فرمانروایی کی تون مغول به سال ۶۹۳ هجری قمری در تبریز به چاپ رسیده و به نام چاو مبارک موسوم بوده است.

اولین بانکی که اسکناس های ایران را چاپ می کرده، بانک جدید شرق بود که مرکزش در لندن و در آسیا عملیات بانکی داشته اس